ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΔΗΛΑΔΗ


Η «Μακεδονική» των Σκοπίων και τα περί σλαβομακεδονικής μειονότητας

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Είναι αληθινά άξιο περιεργείας (και μελέτης) πώς μια τόσο μικρή χώρα, τα Σκόπια, μπορεί να έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες (και απαιτήσεις) αλλά και τόσο μικρή επαφή με την πραγματικότητα. Επειδή μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες στην (έξωθεν υπαγορευόμενη) πολιτική των Σκοπίων «παίζει» και το θέμα τής γλώσσας, τής (ψευδώνυμης) «μακεδονικής» γλώσσας των Σκοπίων και τής (επινοηθείσης) «μειονότητας» που μιλάει δήθεν επίσης τη «Μακεδονική» των Σκοπίων, αξίζει να πούμε τα πράγματα με το «επιστημονικό» όνομά τους, όπως το έχουμε ήδη κάνει από το 1992 με τον συλλογικό τόμο που εκδώσαμε με τίτλο «Η γλώσσα τής Μακεδονίας: Η αρχαία Μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων»1 (Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έστερξε ποτέ – μολονότι ζητήθηκε – να προβεί σε έκδοση τού βιβλίου στην αγγλική γλώσσα, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές οι ελληνικές επιστημονικές θέσεις επί τού θέματος.)
Οσο ενδιαφέρει το θέμα μας και για να καταλάβει ο αναγνώστης τι πράγματι συμβαίνει, εξηγούμε ότι έχουμε τρεις γλώσσες που είτε διαφέρουν τελείως μεταξύ τους (η Ελληνική τής Μακεδονίας από τη σερβοβουλγαρική γλώσσα των Σκοπίων καθώς και από τη βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο που είναι γνωστή ως Σλαβομακεδόνικα) είτε διαφέρουν μερικώς (η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων από το βουλγαρικό ιδίωμα που μιλήθηκε – σε περιορισμένη έκταση – σε συνοριακές περιοχές τής Ελλάδος από έλληνες ομιλητές, οι οποίοι μαζί με την Ελληνική γνώριζαν – οι μεγαλύτερες ηλικίες – και τα λεγόμενα Σλαβομακεδόνικα).
* Η Ελληνική τής Μακεδονίας
Είναι η κατ’ εξοχήν Μακεδονική, δηλαδή η Ελληνική που μιλούσαν οι Ελληνες τής Μακεδονίας από την αρχαιότητα και – στην εξέλιξή της – μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τη γλώσσα τού Φιλίππου, τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και των άλλων Ελλήνων τής αρχαίας Μακεδονίας, για μια αρχαία δηλαδή ελληνική διάλεκτο δωρικού περισσότερο χαρακτήρα2, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον προφορικό λόγο, αφού στον γραπτό λόγο και στον επίσημο προφορικό λόγο υιοθετήθηκε νωρίς, για πολιτικούς λόγους, η αττική διάλεκτος στην οποία σώζονται χιλιάδες επιγραφών από τη Μακεδονία.

* Η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων

Είναι η πρόσφατη – μέσα τού 20ού αιώνα – γλώσσα τού κράτους των Σκοπίων (το οποίο ιδρύθηκε, ως γνωστόν, επί Τίτο το 1944). Πρόκειται για μία βουλγαρική γλώσσα (ο αρχικός πληθυσμός τής περιοχής ήταν βουλγαρικός και πάντοτε οι Βούλγαροι διεκδικούσαν αυτή την περιοχή που θεωρούσαν δική τους – άλλωστε οι κάτοικοι τής περιοχής ονομάζονταν Bugari3 «Βούλγαροι»!). Η γλώσσα αυτή, με τεχνητό καθαρώς τρόπο, από ομάδα γλωσσολόγων που συγκροτήθηκε επί τούτω «εκσερβίστηκε» (!), εισήχθησαν δηλαδή σε αυτήν λεξιλόγιο και γραμματικά στοιχεία από τις γύρω περιοχές που μιλούσαν Σερβικά, ώστε να μειωθεί ο βουλγαρικός γλωσσικός χαρακτήρας της και να αποκτήσει σερβική γλωσσική μορφή, που ήταν απαίτηση τής Ενωμένης Σερβίας τού Τίτο, τής Γιουγκοσλαβικής δηλαδή Δημοκρατίας. Αρα, η γλώσσα των Σκοπίων είναι μια σερβοβουλγαρική γλώσσα4, μια τεχνητά εκσερβισμένη Βουλγαρική, που επιβλήθηκε ως επίσημη γλώσσα για προφανείς λόγους και που οι Βούλγαροι την ονόμασαν «κολισεφσκική» γλώσσα (ως επινόηση και εκτέλεση τού σκοπιανού πολιτικού Κολισέφσκι!). Από μόνοι τους οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία «Μακεδονική» (!), ώστε να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους. Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου) και, τέλος, – επειδή το θράσος τους δεν έχει όρια… (ας θυμηθούμε το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» των Σκοπίων (!) και τους σκοπιανούς στρατιώτες με αρχαιοελληνική ενδυμασία και σάρισα (!) που υποδέχτηκαν στα Σκόπια τον αρχηγό τής φυλής των Χούνζα στο Πακιστάν ως απογόνους τού Μ. Αλεξάνδρου (!) – για να προβούν σε πιθανές διεκδικήσεις οψέποτε θα δινόταν ευκαιρία αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια. Με την ανοχή και την αβελτηρία τής επίσημης Ελληνικής Πολιτείας (μην ξεχνάμε ότι στις δεκαετίες ’70 και ’80 εθεωρείτο «εθνικιστικό» να μιλάς για τις παραχαράξεις των Σκοπιανών, στην εποχή δε τού Τίτο, για άλλους λόγους η αναφορά σε τέτοια θέματα εθεωρείτο ταμπού!) η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια και «μακεδονική γλώσσα» για τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων διαδόθηκαν ευρύτερα και σχεδόν καθιερώθηκαν διεθνώς, δίνοντας έτσι το μοναδικό επιχείρημα που, με κάποια δόση αληθείας, υπερχρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί.
* Τα Σλαβομακεδόνικα
Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών. Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων. Τα Σκόπια, βεβαίως, με (αμερικανικής εμπνεύσεως;) Γκρουεφσκική επινόηση άρχισαν πρόσφατα να προκαλούν, ισχυριζόμενα ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι η ίδια δήθεν γλώσσα με την ψευδώνυμη «Μακεδονική» των Σκοπίων και άρα στην Ελλάδα υπάρχει λόγω τής γλώσσας σκοπιανή μειονότητα, που πρέπει να αναγνωρίσει η Ελλάδα!.. Πρόκειται για παρανοϊκή σύλληψη, που προσφέρεται για ευφάνταστη θεατρική παράσταση με πιθανό τίτλο «Από τον Κολισέφσκι στον Γκρούεφσκι»!
* Οι τρεις γλωσσικές παραχαράξεις
Από τη σύντομη αυτή προσέγγιση ενός πολύ μεγάλου στη σημασία του θέματος με ποικίλες προεκτάσεις (εθνικές, πολιτικές, ιστορικές, πολιτισμικές κ.ά.) φαίνονται, νομίζω, οι γλωσσικές παραχαράξεις που έχουν διαπραχθεί από πολιτικά, κυρίως, πρόσωπα μιας μικρής χώρας που δεν τη χωρίζει, στην πραγματικότητα, τίποτε από την Ελλάδα. Πρώτη γλωσσική παραχάραξη είναι εκείνη τού ονόματος των Σκοπίων, που ανεχτήκαμε – είναι αλήθεια και είναι δική μας ασυγχώρητη ιστορική ευθύνη – να ονομασθεί Μακεδονία ό,τι προηγουμένως αποκαλείτο «περιοχή τού Βαρδάρη» (Vardarska Banovina). Δεύτερη γλωσσική παραχάραξη τής Βουλγαρικής ή Σερβοβουλγαρικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής (με προφανείς συνειρμικές συνδέσεις και σκόπιμες συγχύσεις με την Ελληνική τής Μακεδονίας). Τρίτη γλωσσική παραχάραξη – εξίσου απύθμενης θρασύτητας – είναι η προσπάθεια δημιουργίας σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη δήθεν ταυτότητα τής γλώσσας μικρής ομάδας Ελλήνων με την ψευδώνυμη Μακεδονική των Σκοπίων και το ψευδεπίγραφο Μακεδονικό κράτος των Σκοπίων.
Η όλη υπόθεση θα ήταν για γέλια, αν είχαμε μόνο δείξει εγκαίρως στη διεθνή Κοινότητα πόσο γελοία είναι. Τώρα έχει γίνει και προκλητική και ίσως έξωθεν πολλαπλώς εκμεταλλεύσιμη καθ’ εαυτήν και στις προεκτάσεις της.
1. Γ. Μπαμπινιώτη (επιστημ. εκδ.): Η γλώσσα τής Μακεδoνίας. Η αρχαία Μακεδoνική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκoπίων. (Αθήνα, 1992: Ολκός), 276 σελ. [Περιλαμβάνει μελέτες των: Γ. Μπαμπινιώτη, Γ. Χατζιδάκι, Ν. Π. Ανδριώτη, Μ. Σακελλαρίου, Ι. Καλλέρη, Α. Ι. Θαβώρη, Γ. Ντελόπουλου, Α. Παναγιώτου.]
2. Γ. Μπαμπινιώτη: Η θέση τής Μακεδoνικής στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτoυς. Περιοδικό Γλωσσoλoγία 7-8 (1989), σ. 53-69.
3. Ο μεγάλος ιταλός ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει «πράγματι ο όρος μακεδονική γλώσσα [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». Ο δε ειδικός σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndrι Vaillant (Le probleme du Slave Macidonien περιοδικό Bulletin de la Sociitι de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), είναι αυτός που τονίζει ότι «το όνομα Bulgari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής Μακεδονίας, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι».
4. Ο γερμανός γλωσσολόγος Heinz Wendt, (Sprachen 1961, σ. 285, λ. Slawische Sprachen), μιλώντας για τις σλαβικές γλώσσες, λέει: «Αν κατατάξει κανείς τις σλαβικές γλώσσες με βάση τη σημερινή τους δομή, πρέπει να θεωρήσει τη Βουλγαρική και τη Μακεδονική, [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] λόγω των εξεχουσών δομικών ιδιαιτεροτήτων τους, ως αυτοτελή ομάδα και να την αντιπαραθέσει προς όλες τις άλλες σλαβικές γλώσσες».
Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ,ΤΗΣ ΓΗΣ,ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ


Στο έργο «Σύντοµη ιστορία της Ελληνικής Γλώσσης» του διάσηµου γλωσσολόγου Α. Meillet, υποστηρίζεται µε σθένος η ανωτερότητα της Ελληνικής έναντι των άλλων γλωσσών.
Ο σπουδαίος Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ είχε δηλώσει:
«Στην Ελληνική υπάρχει ένας ίλιγγος λέξεων, διότι µόνο αυτή εξερεύνησε, κατέγραψε και ανέλυσε τις ενδότατες διαδικασίες της οµιλίας και της γλώσσης, όσο καµία άλλη γλώσσα.»
Ο μεγάλος Γάλλος διαφωτιστής Βολτέρος είχε πει «Είθε η Ελληνική γλώσσα να γίνει κοινή όλων των λαών.»

Ο Γάλλος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης Κάρολος Φωριέλ είπε: «Η Ελληνική έχει ομοιογένεια σαν την Γερμανική, είναι όμως πιο πλούσια από αυτήν. Έχει την σαφήνεια της Γαλλικής, έχει όμως μεγαλύτερη ακριβολογία. Είναι πιο ευλύγιστη από την Ιταλική και πολύ πιο αρμονική από την Ισπανική. Έχει δηλαδή ότι χρειάζεται για να θεωρηθεί η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης.»
Η Μαριάννα Μακ Ντόναλντ, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας και επικεφαλής του TLG δήλωσε «Η γνώση της Ελληνικής είναι απαραίτητο θεμέλιο υψηλής πολιτιστικής καλλιέργειας.»
Theodore F. Brunner (Ιδρυτής του TLG και διευθυντής του µέχρι το 1997)
«Σε όποιον απορεί γιατί ξοδεύτηκαν τόσα εκατοµµύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της Ελληνικής, απαντούµε: Μα πρόκειται για την γλώσσα των προγόνων µας και η επαφή µε αυτούς θα ßελτιώσει τον πολιτισµό µας.»
Η τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας Έλεν Κέλλερ είχε πει «Αν το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε η Ελληνική γλώσσα είναι το βιολί του ανθρώπινου στοχασμού.»
Ιωάννης Γκαίτε (Ο μεγαλύτερος ποιητής της Γερμανίας, 1749-1832)
«Άκουσα στον Άγιο Πέτρο της Ρώµης το Ευαγγέλιο σε όλες τις γλώσσες. Η Ελληνική αντήχησε άστρο λαµπερό µέσα στη νύχτα.»
Διάλογος του Γκαίτε µε τους µαθητές του:
-Δάσκαλε τι να διαßάσουµε για να γίνουµε σοφοί όπως εσύ;
-Τους Έλληνες κλασικούς.
-Και όταν τελειώσουµε τους Έλληνες κλασικούς τι να διαßάσουµε;
-Πάλι τους Έλληνες κλασικούς.
Μάρκος Τύλλιος Κικέρων (Ο επιφανέστερος άνδρας της αρχαίας Ρώµης, 106-43 π.Χ.)
«Εάν οι θεοί µιλούν, τότε σίγουρα χρησιµοποιούν τη γλώσσα των Ελλήνων.»
Χάµφρι Κίτο (Άγγλος καθηγητής στο πανεπιστήµιο του Μπρίστολ, 1968)
«Είναι στη φύση της Ελληνικής γλώσσας να είναι καθαρή, ακριßής και περίπλοκη. Η ασάφεια και η έλλειψη άµεσης ενοράσεως που χαρακτηρίζει µερικές φορές τα Αγγλικά και τα Γερµανικά, είναι εντελώς ξένες προς την Ελληνική γλώσσα.»
Ιρίνα Κοßάλεßα (Σύγχρονη Ρωσίδα καθηγήτρια στο πανεπιστήµιο Λοµονόσοφ, 1995)
«Η Ελληνική γλώσσα είναι όµορφη σαν τον ουρανό µε τα άστρα.»
R. H. Robins (Σύγχρονος Άγγλος γλωσσολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήµιου του Λονδίνου)
«Φυσικά δεν είναι µόνο στη γλωσσολογία όπου οι Έλληνες υπήρξαν πρωτοπόροι για την Ευρώπη. Στο σύνολό της η πνευµατική ζωή της Ευρώπης ανάγεται στο έργο των Ελλήνων στοχαστών. Ακόµα και σήµερα επιστρέφουµε αδιάκοπα στην Ελληνική κληρονοµιά για να ßρούµε ερεθίσµατα και ενθάρρυνση.»
Φρειδερίκος Σαγκρέδο (Βάσκος καθηγητής γλωσσολογίας – Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδηµίας της Βασκονίας)
«Η Ελληνική γλώσσα είναι η καλύτερη κληρονοµιά που έχει στη διάθεσή του ο άνθρωπος για την ανέλιξη του εγκεφάλου του. Απέναντι στην Ελληνική όλες, και επιµένω όλες οι γλώσσες είναι ανεπαρκείς.»
«Η αρχαία Ελληνική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη γλώσσα όλων των Ευρωπαίων, ειδικά των καλλιεργηµένων ατόµων.»
«Η Ελληνική γλώσσα είναι από ουσία θεϊκή.»
Ερρίκος Σλίµαν (Διάσηµος ερασιτέχνης αρχαιολόγος, 1822-1890)
«Επιθυµούσα πάντα µε πάθος να µάθω Ελληνικά. Δεν το είχα κάνει γιατί φοßόµουν πως η ßαθειά γοητεία αυτής της υπέροχης γλώσσας θα µε απορροφούσε τόσο πολύ που θα µε αποµάκρυνε από τις άλλες µου δραστηριότητες.» (Ο Σλίµαν µίλαγε άψογα 18 γλώσσες. Για 2 χρόνια δεν έκανε τίποτα άλλο από το να µελετάει τα 2 έπη του Οµήρου).
Γεώργιος Μπερνάρ Σο (Μεγάλος Ιρλανδός θεατρικός συγγραφέας, 1856-1950) «Αν στη ßιßλιοθήκη του σπιτιού σας δεν έχετε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, τότε µένετε σε ένα σπίτι δίχως φως.»
Τζέιµς Τζόις (Διάσηµος Ιρλανδός συγγραφέας, 1882-1941)
«Σχεδόν φοßάµαι να αγγίξω την Οδύσσεια, τόσο καταπιεστικά αφόρητη είναι η οµορφιά.»
Ίµπν Χαλντούν (Ο µεγαλύτερος Άραßας ιστορικός)
«Που είναι η γραµµατεία των Ασσυρίων, των Χαλδαίων, των Αιγυπτίων; Όλη η ανθρωπότητα έχει κληρονοµήσει την γραµµατεία των Ελλήνων µόνον.»
Will Durant (Αµερικανός ιστορικός και φιλόσοφος, καθηγητής του Πανεπιστηµίου της Columbia)
«Το αλφάßητον µας προήλθε εξ Ελλάδος δια της Κύµης και της Ρώµης. Η Γλώσσα µας ßρίθει Ελληνικών λέξεων. Η επιστήµη µας σφυρηλάτησε µίαν διεθνή γλώσσα διά των Ελληνικών όρων. Η γραµµατική µας και η ρητορική µας, ακόµα και η στίξης και η διαίρεσης εις παραγράφους… είναι Ελληνικές εφευρέσεις. Τα λογοτεχνικά µας είδη είναι Ελληνικά – το λυρικόν, η ωδή, το ειδύλλιον, το µυθιστόρηµα, η πραγµατεία, η προσφώνησις, η ßιογραφία, η ιστορία και προ πάντων το όραµα. Και όλες σχεδόν αυτές οι λέξεις είναι Ελληνικές.»
Ζακλίν Ντε Ροµιγί (Σύγχρονη Γαλλίδα Ακαδηµαϊκός και συγγραφεύς)
«Η αρχαία Ελλάδα µας προσφέρει µια γλώσσα, για την οποία θα πω ότι είναι οικουµενική.»
«Όλος ο κόσµος πρέπει να µάθει Ελληνικά, επειδή η Ελληνική γλώσσα µας ßοηθάει πρώτα από όλα να καταλάßουµε την δική µας γλώσσα.»
Μπρούνο Σνελ (Διαπρεπής καθηγητής του Πανεπιστηµίου του Αµßούργου)
«Η Ελληνική γλώσσα είναι το παρελθόν των Ευρωπαίων.»
Φραγκίσκος Λιγκόρα (Σύγχρονος Ιταλός καθηγητής Πανεπιστηµίου και Πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδηµίας προς διάδοσιν του πολιτισµού)
«Έλληνες να είστε περήφανοι που µιλάτε την Ελληνική γλώσσα ζωντανή και µητέρα όλων των άλλων γλωσσών. Μην την παραµελείτε, αφού αυτή είναι ένα από τα λίγα αγαθά που µας έχουν αποµείνει και ταυτόχρονα το διαßατήριό σας για τον παγκόσµιο πολιτισµό.»
Ο. Βαντρούσκα (Καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήµιο της Βιέννης)
«Για έναν Ιάπωνα ή Τούρκο, όλες οι Ευρωπαϊκές γλώσσες δεν φαίνονται ως ξεχωριστές, αλλά ως διάλεκτοι µιας και της αυτής γλώσσας, της Ελληνικής.»
Peter Jones (Διδάκτωρ – καθηγητής του Πανεπιστηµίου της Οξφόρδης ο οποίος συνέταξε µαθήµατα αρχαίων Ελληνικών προς το αναγνωστικό κοινό, για δηµοσίευση στην εφηµερίδα «Daily Telegraph»)
«Οι Έλληνες της Αθήνας του 5ου και του 4ου αιώνος είχαν φθάσει την γλώσσα σε τέτοιο σηµείο, ώστε µε αυτήν να εξερευνούν ιδέες όπως η δηµοκρατία και οι απαρχές του σύµπαντος, έννοιες όπως το θείο και το δίκαιο. Είναι µιά θαυµάσια και εξαιρετική γλώσσα.»
Ντε Γρόοτ (Ολλανδός καθηγητής Οµηρικών κειµένων στο πανεπιστήµιο του Μοντρεάλ)
«Η Ελληνική γλώσσα έχει συνέχεια και σε µαθαίνει να είσαι αδέσποτος και να έχεις µιά δόξα, δηλαδή µιά γνώµη. Στην γλώσσα αυτή δεν υπάρχει ορθοδοξία. Έτσι ακόµη και αν το εκπαιδευτικό σύστηµα θέλει ανθρώπους νοµοταγείς – σε ένα καλούπι – το πνεύµα των αρχαίων κειµένων και η γλώσσα σε µαθαίνουν να είσαι αφεντικό.»
Gilbert Murray (Καθηγητής του Πανεπιστηµίου της Οξφόρδης)
«Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα. Συχνά διαπιστώνει κανείς ότι µιά σκέψη µπορεί να διατυπωθεί µε άνεση και χάρη στην Ελληνική, ενώ γίνεται δύσκολη και ßαρειά στην Λατινική, Αγγλική, Γαλλική ή Γερµανική. Είναι η τελειότερη γλώσσα, επειδή εκφράζει τις σκέψεις τελειοτέρων ανθρώπων.»
Max Von Laye (Βραßείον Νόµπελ Φυσικής)
«Οφείλω χάριτας στην θεία πρόνοια, διότι ευδόκησε να διδαχθώ τα αρχαία Ελληνικά, που µε ßοήθησαν να διεισδύσω ßαθύτερα στο νόηµα των θετικών επιστηµών.»
E, Norden (Μεγάλος Γερµανός φιλόλογος)
«Εκτός από την Κινεζική και την Ιαπωνική, όλες οι άλλες γλώσσες διαµορφώθηκαν κάτω από την επίδραση της Ελληνικής, από την οποία πήραν, εκτός από πλήθος λέξεων, τους κανόνες και την γραµµατική.»
Martin Heidegger (Γερµανός φιλόσοφος, απο τους κυριότερους εκπροσώπους του υπαρξισµού του 20ου αιώνος)
«Η αρχαία Ελληνική γλώσσα ανήκει στα πρότυπα, µέσα από τα οποία προßάλλουν οι πνευµατικές δυνάµεις της δηµιουργικής µεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς τις δυνατότητες που παρέχει στην σκέψη, είναι η πιό ισχυρή και συνάµα η πιό πνευµατώδης από όλες τις γλώσσες του κόσµου.»
David Crystal (Γνωστός Άγγλος καθηγητής, συγγραφεύς της εγκυκλοπαίδειας του Cambridge για την Αγγλική)
«Είναι εκπληκτικό να ßλέπεις πόσο στηριζόµαστε ακόµη στην Ελληνική, για να µιλήσουµε για οντότητες και γεγονότα που ßρίσκονται στην καρδιά της σύγχρονης ζωής.»
Μάικλ Βέντρις (Ο άνθρωπος που αποκρυπτογράφησε την Γραµµική γραφή Β’)
«Η αρχαία Ελληνική Γλώσσα ήταν και είναι ανωτέρα όλων των παλαιοτέρων και νεοτέρων γλωσσών.»
R.H. Robins (Γλωσσολόγος και συγγραφεύς)
«Ο Ελληνικός θρίαµßος στον πνευµατικό πολιτισµό είναι ότι έδωσε τόσα πολλά σε τόσους πολλούς τοµείς [...]. Τα επιτεύγµατά τους στον τοµέα της γλωσσολογίας όπου ήταν εξαιρετικά δυνατοί, δηλαδή στην θεωρία της γραµµατικής και στην γραµµατική περιγραφή της γλώσσας, είναι τόσο ισχυρά, ώστε να αξίζει να µελετηθούν και να αντέχουν στην κριτική. Επίσης είναι τέτοια που να εµπνέουν την ευγνωµοσύνη και τον θαυµασµό µας.»
Luis José Navarro (Αντιπρόεδρος στο εκπαιδευτικό πρόγραµµα «Ευρωκλάσσικα» της Ε.Ε.)
«Η Ελληνική γλώσσα για µένα είναι σαν κοσµογονία. Δεν είναι απλώς µιά γλώσσα…»
Juan Jose Puhana Arza (Βάσκος Ελληνιστής και πολιτικός)
«Οφείλουµε να διακηρύξουµε ότι δεν έχει υπάρξει στον κόσµο µία γλώσσα η οποία να δύναται να συγκριθεί µε την κλασσική Ελληνική.»
D’Eichtal (Γάλλος συγγραφεύς)
«Η Ελληνική γλώσσα είναι µία γλώσσα η οποία διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά, όλες τις προϋποθέσεις µιας γλώσσης διεθνούς… εγγίζει αυτές τις ίδιες τις απαρχές του πολιτισµού… η οποία όχι µόνον δεν υπήρξε ξένη προς ουδεµία από τις µεγάλες εκδηλώσεις του ανθρωπίνου πνεύµατος, στην θρησκεία, στην πολιτική, στα γράµµατα, στις τέχνες, στις επιστήµες, αλλά υπήρξε και το πρώτο εργαλείο, – προς ανίχνευση όλων αυτών – τρόπον τινά η µήτρα… Γλώσσα λογική και συγχρόνως ευφωνική, ανάµεσα σε όλες τις άλλες…»
Ζακ Λανγκ (Γάλλος Υπουργός Παιδείας)

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ STEPHEN MILLER ΣΤΗ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΣΥΓΝΩΜΗ ΔΙΑ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΜΥΑΛΟ ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΘΩ
ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ;

ΚΟΛΑΦΟΣ


Oμιλία του Μίκη Θεοδωράκη στην έναρξη της 9ης Συνόδου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου 2010

Αθήνα, 16.9.2010
Το φαινόμενο της ζωής ξεκινώντας από το Σύμπαν και φτάνοντας στον Πλανήτη Γη είναι μια συνεχής σύγκρουση ανάμεσα σε αντιθέσεις με κορυφαία την αντίθεση μεταξύ της Αρμονίας και του Χάους. Απ’ αυτόν τον κανόνα δεν ξεφεύγει φυσικά και η ανθρώπινη ιστορία, αν κρίνουμε από την συνεχή αλληλουχία της Αρμονίας και του Χάους, της Ειρήνης και του Πολέμου, της ευτυχίας και της δυστυχίας, του Πολιτισμού και της Βαρβαρότητας μέσα σε κάθε λαό και σε κάθε εποχή. Στην Ευρώπη είχαμε τις εναλλαγές ανάμεσα στην Αναγέννηση και τον Μεσαίωνα, τους Πολέμους και την Ειρήνη, τον Σκοταδισμό και τον Αιώνα του Φωτός, τη Δημοκρατία και τον Φασισμό, την ευημερία και την καταστροφή, την ανάπτυξη και την κρίση.
Σήμερα είναι φανερό, ότι οι δυνάμεις του Χάους, ισχυρότερες και δολιότερες από ποτέ, έχουν νικήσει κατά κράτος, βυθίζοντας τους λαούς μας σε βαθειά πολύπλευρη κρίση. Τόσο οικονομική όσο και κρίση αξιών. Κρίση Πολιτισμού. Τώρα βρίσκεστε στην Αθήνα, στο κέντρο της οποίας υπάρχει ο ιερός Βράχος της Ακροπόλεως, πάνω στον οποίο η Μοίρα θέλησε να διαφυλάξει τον Παρθενώνα, που αποτελεί το Σύμβολο του Μέτρου και του Ωραίου, που είναι ένα από τα βάθρα της πνευματικής, ψυχικής και ηθικής πεμπτουσίας του Αληθινού και Ακέραιου Ανθρώπου, που είχε την τύχη να του χαρισθούν δύο ανεκτίμητα δώρα: Η Δωρεά της ζωής και η Δωρεά της Αρμονίας.
Όμως ποιοι και πόσοι μπόρεσαν να συλλάβουν και να εκφράσουν τον ενιαίο χαρισματικό Άνθρωπο στην πεμπτουσία του, δηλαδή του ξεχωριστού Όντος επί της Γης, του αποκλειστικού κληρονόμου αλλά και θεματοφύλακα της Αρμονίας στις σχέσεις του πρώτα απ’ όλα με τον ίδιο τον εαυτό του και κατ’ ακολουθίαν με τους άλλους, τη Φύση και τη Ζωή; Μήπως δεν είναι όλοι αυτοί που μας άφησαν κληρονομιά μεγάλα πνευματικά έργα και μας πλούτισαν με ιδέες, σκέψεις, οράματα και πάσης φύσεως έργα ανάδειξης της Λογικής, της επιστημονικής Σκέψης, καλλιέργειας της φαντασίας και του εμπλουτισμού της καλλιέπειας και καλαισθησίας; Έργα που ενώνουν αντί να χωρίζουν τους ανθρώπους. Έργα που αποπνέουν ομορφιά, ευγένεια, αλήθεια και αγάπη και που αποστρέφονται τη βαρβαρότητα και το μίσος;
Για όλους αυτούς τους ευεργέτες της ανθρωπότητας δεν υπήρχαν λευκοί, κίτρινοι ή μαύροι, πλούσιοι ή φτωχοί, μορφωμένοι ή αδαείς. Όλοι τους αντιμετώπισαν τον Άνθρωπο ως ένα ενιαίο Ον, πάνω από τις οποιεσδήποτε φυσικές είτε τεχνητές διαφορές. Η μόνη διάκριση που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι μεταξύ τους είναι αυτή που έχουν τα δέντρα μέσα σε ένα δάσος. Δηλαδή ενώ όλα ζούνε πάνω στο ίδιο χώμα, ρουφούν τον ίδιο ήλιο και αναπνέουν τον ίδιο αέρα, εν τούτοις έχουν ξεχωριστές ρίζες, διαφορετικούς κορμούς, φύλλα, άνθη και καρπούς.
Ομως αυτές οι διαφορές δεν τα εμποδίζουν να επιτελούν τις ίδιες θαυματουργές διεργασίες μεταμορφώνοντας το διοξείδιο του άνθρακα στο ζωογόνο οξυγόνο, καθώς και να υφίστανται τις ίδιες δοκιμασίες από τις καταιγίδες, την ξηρασία, τις πυρκαγιές και τις αλόγιστες επιθέσεις των ανθρώπων.
Όμως στο βάθος το δέντρο παραμένει πάντα δέντρο και ο άνθρωπος πάντα άνθρωπος. Δηλαδή μια πολύτιμη κατάκτηση της ζωής. Τα έθνη, οι φυλές, οι κοινωνίες των ανθρώπων έχουν κοινό παρονομαστή τον ενιαίο, όμοιο και ακέραιο άνθρωπο, εκλεκτό της Ζωής και της Αρμονίας. Γι’ αυτό το λόγο οι δυνάμεις του Χάους, για να χτυπήσουν τη Ζωή και την Αρμονία από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα χρησιμοποιούν βασικά το όπλο των Αντιθέσεων, των διαιρέσεων, των αντιπαλοτήτων, της έχθρας και του μίσους ανάμεσα στους ανθρώπους, τις κοινωνίες και τους λαούς.
Τα μέσα που χρησιμοποιούν είναι η βία, η καταπίεση, η εκμετάλλευση του ενός από τον άλλον, η ευτυχία του ενός εις βάρος του άλλου και τέλος η αλληλοεξόντωση και οι πολεμικές συρράξεις.
Ώσπου σήμερα φτάσαμε στην αποκορύφωση των δόλιων δυνάμεων του Χάους με τη δημιουργία ενός διεθνούς Διευθυντηρίου που στηρίζεται σε 4-5 διεθνή κέντρα Εξουσίας με επίκεντρο τις ΗΠΑ, στηριγμένα επάνω σε μια πρωτοφανή στρατιωτική δύναμη καταστροφής, καθώς και σε τεράστια οικονομικά μέσα καταστολής και επιβολής. Με εκτελεστικά όργανα τον Στρατό και τις Τράπεζες επιβάλλουν επίμονα και συστηματικά τη Νέα Τάξη της Παγκοσμιοποίησης που επιδιώκει την ριζική αλλοίωση του παγκόσμιου χάρτη με την κατεδάφιση των εθνών, με όπλο τη διάβρωση έως την εξαφάνιση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, δηλαδή την εθνικότητα, τον πολιτισμό, την συλλογικότητα και τελικά το δικαίωμα των Εθνών, Λαών και ανθρώπων να αποφασίζουν οι ίδιοι συλλογικά, ελεύθερα και ανεξάρτητα για την ίδια τη ζωή τους και τη χώρα τους.
Σ’ αυτό το δάσος των ανθρώπων και των λαών που πέρασε έως τώρα από χιλιάδες δοκιμασίες και τελικά άντεξε, στοχεύουν στην καταστροφή του ριζικού συστήματος κάθε δέντρου, για να το μεταβάλουν σε υλικό υλοτομίας μέσα στο τερατώδες παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης που προετοιμάζουν ορισμένοι άρρωστοι εγκέφαλοι, μεθυσμένοι από την τερατώδη δύναμη που διαθέτουν. Θέλουν να μας κάνουν όλους «ιδιώτες», μοναχικά άτομα αποκομμένα από κάθε είδους συλλογικότητα, καταφοβισμένους, ευάλωτους και υπάκουους υπηκόους στις εντολές των νέων κυρίαρχων του Πλανήτη Γη.
Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου, η ουσία της σημερινής κρίσης που ταλανίζει τους λαούς, που προς το παρόν δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν, γιατί πρόκειται πραγματικά για μια πρωτόγνωρη και σατανική επίθεση, που τους κατέλαβε εξ απήνης.
Παράλληλα όμως πιστεύω ότι οι δυνάμεις του Χάους με τη σημερινή ακραία τους επιχείρηση, έχουν φτάσει στα όριά τους. Ας θυμηθούμε τον προηγούμενο μεγάλο κίνδυνο της ανθρωπότητας με τον τότε εκπρόσωπο και εκφραστή του Χάους, Αδόλφο Χίτλερ. Μήπως μετά τους θριάμβους του στην Ευρώπη δεν υπήρχε ο διάχυτος φόβος ότι όλα τελείωσαν πια; Έτσι και σήμερα, οι σημερινοί Φύρερ, όπως τότε εκείνος, με τα κοστούμια τους και τις γραβάτες, μεθυσμένοι από τις επιτυχίες τους, έχουν οδηγήσει τη δύναμή τους στα όριά της. Δηλαδή μπροστά σε ένα νέο Στάλινγκραντ. Κι αυτό μπορεί και πρέπει να είναι οι λαοί της Ευρώπης!
Η Ευρώπη έχει προσφέρει πολλά και ανεκτίμητα δώρα στην ανθρωπότητα. Ιδιαίτερα στους τομείς της Επιστήμης, της Φιλοσοφίας, της Κοινωνιολογίας και της Τέχνης. Έχει όμως προξενήσει λόγω της αποικιοκρατίας και των δύο μεγάλων Παγκοσμίων Πολέμων και ανυπολόγιστα δεινά τόσο στους λαούς της Ευρώπης όσο και στους λαούς της Αφρικής, της νότιας Αμερικής και της Ασίας.
Σήμερα κατέχει μια θέση-κλειδί, που της επιτρέπει να αντιστρέψει το αρνητικό ρεύμα και να οδηγήσει ολόκληρη την ανθρωπότητα στο δρόμο της Αρμονίας δηλαδή της Ειρήνης και της Ευημερίας. Πρέπει όμως γι’ αυτό Πρώτον να κόψει τον ομφάλιο λώρο με τις ΗΠΑ, που την έχουν μεταβάλει σε ένα πειθήνιο όργανο της καταστροφικής πολιτικής που καταστρώνει η στρατιωτικο-οικονομική εξουσία που έχει επιβληθεί πάνω σ’ αυτή την μεγάλη χώρα με τις τόσο πλούσιες παραδόσεις και τη μεγάλη συμβολή στην πρόοδο και τον πολιτισμό και την έχει μεταβάλει σε ορμητήριο βίας και καταστροφών. Και Δεύτερον να αναθεωρήσει εκ βάθρων την ως τα τώρα φιλοσοφία της για τις μεθόδους ανάπτυξης και ευημερίας των λαών της. Η ανάδειξη του τραπεζοοικονομικού συστήματος σε μοναδικό μοχλό εξουσίας εμπόδισε την διαδικασία μετάλλαξης της Ευρώπης σε μια ενιαία μορφοποίηση με τη δική της σφραγίδα και τη δική της στρατηγική ως αποτέλεσμα της δημιουργικής συμβολής όλων των λαών της, που στηριγμένοι στα θεμέλια των πλούσιων παραδόσεών τους, ενωμένοι θα δημιουργήσουν το πραγματικό πρόσωπο και περιεχόμενο μια νέας Ευρώπης. Μιας Ευρώπης στην υπηρεσία των ακόλουθων αξιών : της Ανεξαρτησίας, της Ελευθερίας, της Ειρήνης, της Δημοκρατίας, της Ισονομίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της ανάπτυξης, της ευημερίας και της πολιτιστικής αναγέννησης.
Η Ελλάδα θα είναι παρούσα σε μια τέτοια σωτήρια και αναγεννητική για όλη την ανθρωπότητα προσπάθεια. Η διαχρονική Ελλάδα του Μέτρου, του Αληθινού, του Ωραίου και του Ανθρώπινου θα μας βοηθήσει να φτάσουμε στις πηγές της Αρμονίας, που είναι η αντίθεση του Χάους που σήμερα κυριαρχεί επάνω στη ζωή μας. Και πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε το γεγονός ότι η σημερινή μετωπική επίθεση που δεχόμαστε όλοι, μάς συνενώνει σε μια Ολότητα πάνω από΄τις διαφορές μας κάθε είδους: θρησκευτικές, φυλετικές, εθνικές, κοινωνικές, ταξικές και πολιτισμικές. Και μας υποχρεώνει να ακολουθήσουμε έναν από τους δύο δρόμους: του Χάους ή της Αρμονίας.
Είναι καιρός πια να ενηλικιωθούμε και να ωριμάσουμε, για να σώσουμε όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τον Πλανήτη Γη, που τόσο μεγαλόψυχα μας φιλοξενεί. Γιατί σύμφωνα με τη λογική του Χρόνου που θα πρέπει να προσμετράται με μεγέθη αιώνων, η στάση μας απέναντι στην ουσιαστική ύπαρξη της ζωής είναι έως τώρα παιδαριώδης. Ας καταλάβουμε καλά, ότι ο Άνθρωπος είναι ενιαίος και ότι η δωρεά της ζωής που είναι ίδια για όλους, τον προορίζει να γευτεί με όλους τους πόρους του σώματος, του πνεύματος και της ψυχής του την απόλυτη ευδαιμονία που μπορεί να του εξασφαλίσει η ειρηνική συνύπαρξη με τους άλλους και με τη φύση, που θα του επιτρέψουν να αναπτύξει στο έπακρο τις δημιουργικές του δυνάμεις. Τόσο στη σφαίρα του υλικού όσο και του πνευματικού κόσμου.
Είμαι βέβαιος, ότι εάν η Ευρώπη επιλέξει αυτόν τον δρόμο, είναι ικανή να μεταβάλει τη σημερινή Κόλαση σε Παράδεισο. Και είμαι πολύ ευτυχής που μου δίδεται σήμερα η ευκαιρία να μας εκμυστηρευτώ το Μεγάλο αυτό Όραμά μου. Σας ευχαριστώ.
Μίκης Θεοδωράκης
Oμιλία του Μίκη Θεοδωράκη στην έναρξη της 9ης Συνόδου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κοινοβουλίου 2010με θέμα «Η Ευρώπη και η Ελληνική της κληρονομιά», που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Βουλής των Ελλήνων και του Δήμου Αθηναίων στον χώρο «ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ» του Δήμου Αθηναίων την Πέμτπη 16 Σεπτεμβρίου 2010.

ΚΑΠΝΟΣ ΣΤΑ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΑΣ


Η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου είχε εξασφαλίσει την πρόσδεση της Ελλάδος σε μία ισορροπία τρόμου που την απάλλασε, ουσιαστικά, από την ευθύνη της αντιμετώπισης της απειλής από τα βόρεια σύνορά της. Παρέμενε, ασφαλώς, η ανάγκη παρουσίας ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων εκεί, αλλά ως θέατρο επιχειρήσεων ήταν συζευγμένο με τις ευρύτερες αντιπαραθέσεις ΗΠΑ – ΕΣΣΔ. Έτσι, όταν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις οξύνθηκαν ανοικτά το 1974, η Ελλάς είχε την άνεση να κάνει σημαντικές μετακινήσεις στρατευμάτων από τα Α' και Γ' ΣΣ προς την ΑΣΔΕΝ για την ενίσχυση των νησιών, χωρίς να αισθανθεί ιδιαίτερη ανησυχία.

Η κατάρρευση του Ανατολικού μπλοκ ήταν για την Ελλάδα, από στρατηγικής απόψεως, το τέλος ενός αφύσικου διαλείμματος της Ιστορίας. Η ανακούφιση για την έκλειψη του “κομμουνιστικού” κινδύνου υπήρξε το 1990 μάλλον χλιαρή, ακριβώς γιατί μέχρι τότε δεν είχαμε υποστεί ιδιαίτερη εξωτερική πίεση από αυτόν. Την ειρήνη την εξασφάλιζε το δόγμα της Εξασφαλισμένης Αμοιβαίας Καταστροφής, ο Στρυμώνας ποτέ δεν ήταν το στενό της Φούλντα, και η παρουσία δύο αποστατών του Ανατολικού μπλοκ, της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας άμβλυνε πολύ περισσότερο την όποια απειλή. Η εξέλιξη της ελληνοτουρκικής κρίσης του 1987 υπήρξε χαρακτηριστική: ο ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες της ελληνικής αντίδρασης υπήρξε η (έμπρακτη) υποστήριξη που η Ελλάς εξασφάλισε από την Βουλγαρία, προφανώς με την επίνευση της ΕΣΣΔ η οποία ήταν ιδιαίτερα ευυτυχής από την ένταση στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Η περίδος αμέσως μετά την πτώση του τείχους υπήρξε ευχάριστα παραπειστική. Η πλήρης αδυναμία των κρατών και η αποσάθρωση των κοινωνιών του Βορά έδωσε σε πολλούς την εντύπωση ότι εκεί τα προβλήματα εξέλιπαν ιστορικά. Από τους χαρακτηριστικά ανιστόρητους πολιτικούς ταγούς πήρξε η ψευδαίσθηση ότι:
  1. η αδυναμία θα συνεχιστεί επ' άπειρον
  2. ότι με την ευκαιρία που έχουν οι χώρες αυτές να ενταχθούν στον “προηγμένο δυτικό πολιτισμό”, που “έχει αφήσεις πίσω του τους εθνικιστικούς αταβισμούς”, τα προβλήματα των εθνικών αναταγωνισμών θα εκλείψουν ιστορικά, και θα ακολουθήσει μία μακρά ιστορική περίοδος πολιτικής αρμονίας.
Τόση είναι η πολιτική τους αντίληψη, τέτοια είναι η πολιτική τους παιδεία, τέτοια λένε. Φεύ, όπως και ο ομοϊδεάτης Φουκουγιάμα, διαπιστώνουν ότι η Ιστορία δεν έχει τέλος...

Η απλή πραγματικότητα είναι ότι μετά από ένα αφύσικο διάλειμμα, η ιστορική αστάθεια της Χερσονήσου του Αίμου επανέρχεται φυσιολογικά. Οι εθνικοί ανταγωνισμοί, ούτως ή άλλως αναμενόμενοι στο βαθμό που δεν υπάρχει αρχιτεκτονική ασφαλείας με εσωτερική, εγγενή ισορροπία κι ευστάθεια (κι όχι με παρόλες κι ευσεβείς πόθους) παροξύνονται από τα έντονα εθνοτικά προβλήματα, τις δημογραφικές ανισορροπίες και την επιρροή των Μεγάλων Δυνάμεων στο πλαίσιο των δικών τους ανταγωνισμών. Ενώ εμείς σαν έθνος προσπαθούμε αγχωμένα να χώσουμε το κεφάλι μας στην άμμο, όλο το πλέγμα που συγκροτούσαν οι ιστορικοί ανταγωνισμοί ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα επανέρχεται εξ ίσου οξύ κι ακόμη πιο περίπλοκο.

Η Αλβανία που σφύζει δημογραφικά επιθυμεί την εθνική της ολοκλήρωση. Έχοντας ουσιασικά εξασφαλίσει την επέκτασή της στο Κόσοβο, επιδιώκει να κάνει το ίδιο με τα Σκόπια (με σημαντικές πιθανότητες) και με την Νότιο Ήπειρο (με μικρές πιθανότητες), και ταυτόχρονα τελεί συνεχώς υπό τον φόβο της Βορειοηπειρωτικής κοινότητας και των ιστορικών της δικαιωμάτων.
Οι Σκοπιανοί είναι εμπλεγμένοι ανάμεσα στον φανατισμό του μακεδονισμού, την πίεση του αλβανικού στοιχείου, και την ισχυρότατη βουλγαρίζουσα τάση τους, ενώ όσο απειλούν την Ελλάδα – για ιδιεολογικούς λόγους – άλλο τόσο τη φοβούνται λόγω της εκεί παρουσίας ισχυρών βλαχικών πληθυσμών.
Οι Βούλγαροι έχουν έντονο το ενδιαφέρον για τα Σκόπια, τα οποία θεωρούν ιστορικό τους χώρο, έχουν έντονη ενόχληση από τον μακεδονισμό που αφ' ενός τους στερεί το δικό τους ρόλο αλλά μπορεί να εξελιχθεί και σε μία μικρή απειλή για αυτούς, έχουν δυσφορία έναντι της Ελλάδος διότι ούτε τις ιστορικές τους διεκδικήσεις για έξοδο στη θάλασσα ξεχνούν, ούτε ικανοποιούνται από το γεγονός ότι η Ελλάς – την οποία θεωρούν ιστορικό τους ανταγωνστή – υπερέχει σημαντικά έναντι αυτών και τους αντιμετωπίζει υπεροπτικά. Κι επιπλέον, και κυρίως, ζουν με τον εντονότατο φόβο των Τούρκων έναντι των οποίων τρέφουν βαθειά απέχθεια αλλά τελούν και υπό το βάρος της μουσουλμανικής μειονότητας στη χώρας τους.
Η Τουρκία, στο πλαίσιο της φιλοδοξίας της για ηγεμονική παρουσία στην περιοχή, επιδιώκει τη στρατηγική επιρροή επί των χωρών αυτών, ιδίως με την Αλβανία, και μάλλον πιο συγκυριακά με τα Σκόπια, αφού και ιστορικά θεωρεί το χώρο δικό της πεδίο δράσεως, και θεωρεί ότι η επιρροή σε Αλβανία-Σκόπια-Βουλγαρία αποτελεί σημαντικό μοχλό πιέσεως στον μέχρι πρότινος στρατηγικό της αντίπαλο, την Ελλάδα.

Διαμορφώνεται έτσι ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο και ρευστό σκηνικό, που έχει τέσσερα βασικά χαρακτηριστικά:
1)τον ανταγωνισμό των βασικών εθνικών κρατών της περιοχής: Ελλάδας, Τουρκίας, Αλβανίας και Βουλγαρίας, (με τη Σερβία, δυστυχώς, να έχει τεθεί για το μεσοπρόθεσμο μέλλον, εκτός ανταγωνισμού), με όρους λίγο-πολύ, raison d'etat.

2)τον έντονο εθνοτικό ανταγωνισμό τόσο λόγω της ύπαρξης μειονοτήτων όσο και λόγω της ρευστής συνείδησης σημαντικών πληθυσμών

3)την επίδραση των Μεγάλων Δυνάμεων, στο πλαίσιο των δικών τους ισορροπιών ισχύος, και οι οποίες ενισχύουν, παρωθούν κι εκμεταλλέυονται τους ανταγωνισμούς αυτούς (αλλά προσοχή: δεν τους δημιουργούν!).

4) την ιδιαίτερα έντονη σύζευξη των εστιών έντασης, αφού λόγω της κατανομής των εθνικών πληθυσμών, η ανάφλεξη οποιασδήποτε εστίας έντασης μπορεί εύκολα, αν όχι αναπόφευκτα, να οδηγήσει σε γενικότερη ανάφλεξη κι εμπλοκή όλων
Όλα τα παραπάνω σημαίνουν πολύ απλά, ότι αν μέχρι σήμερα η προσπάθεια αντιμετώπισης της τουρκικής επεκτατικότητας στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο μας έπεφτε λίγο δύσκολη, τα πράγματα θα επιδεινωθούν οδυνηρά στο μέλλον. Ενώ από το μέχρι τώρα παίγνιο είχαμε την δυνατότητα να απέχουμε, αφού ο αναβρασμός στο Βορά δεν είχε αντίκρυσμα σε πραγματική ισχύ, τα πράγματα σταδιακά αλλάζουν, καθώς οι βόρειοι γείτονες ανασυγκροτουνται. Και η στρατηγική σύζευξη των απειλών, δηλαδή της τουρκικής απειλής, με απειλές από την Αλβανία ή τα Σκόπια, θα είναι ιδιαίτερα δυσάρεστες.

Ιδιαίτερα καθώς εμείς αρεσκόμαστε σε “υπερβάσεις των εθνικιστικών αταβισμών”, “μικρές κι ευέλικτες ένοπλες δυνάμεις”, κι άλλα επιτυχημένα ανέκδοτα.

ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ.....ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΜΙΛΑΝΕ ΤΩΡΑ;


Για πολιτικούς και πολιτευτές «εξαρτώμενους από το Τουρκικό Προξενείο»,κάνει λόγο ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής και πρώην βουλευτής Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης Σγουρίδης! Ο κ. Σγουρίδης με τη γραπτή δήλωσή του στο Onalert,αφήνει να εννοηθεί ότι τελικά δεν του έδωσαν από το ΠΑΣΟΚ,το χρίσμα για την Περιφέρεια ,επειδή εκείνος «δεν στέκεται δίπλα στη σημαία της Δυτικής Θράκης»!
Ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής ο οποίος εκλεγόταν για πολλά χρόνια βουλευτής Ξάνθης,παρά το πόλεμο που δεχόταν από τους «σκληροπυρηνικούς» μουσουλμάνους κάνει λόγο για συνδιοίκηση του Τουρκικού Προξενείου με τοπικούς πολιτικούς και πολιτευτές της Θράκης και για κέντρα “που μας παίζουν στα ζάρια για μια χούφτα μειονοτικούς πελατειακούς ψήφους”.
Το όνομα του κ.Σγουρίδη είχε ακουστεί έντονα ως υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ για τη 1η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης . Τελικά δεν επιλέχθηκε με την δικαιολογία ότι δεν τα πάει καλά με το μουσουλμανικό στοιχείο”. Για να μην προκληθούν υποτίθεται αντιδράσεις στη μειονότητα ο κ.Σγουρίδης δεν επελέγη. Αποτέλεσμα να κατέβουν στις εκλογές σε Ξάνθη και Κομοτηνή δύο ανεξάρτητη συνδυασμοί οι οποίοι εκπροσωπούν το "σκληρό" κομμάτι της μειονότητας.

“Στα πολλα που γραφηκαν σε σχεση με τους<< δεκατρεις μικρους πρωθυπουργους >> ξεχωρισα κατι που αναρτηθηκε και αφορουσε την υποψηφιοτητα μου”,λέει ο κ.Σγουρίδης. “Γραφουν λοιπον για την 1 η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και την επιλογη για αυτην του Αρη Γιαννακίδη ότι: έχουν γίνει καταγγελίες σε βάρος του για παρατυπίες σε έργα της Νομαρχίας Ροδόπης, θέμα που αναμένεται να αναδείξει κατά την προεκλογική περίοδο ο αντίπαλός του, Νομάρχης Ξάνθης Γιώργος Παυλίδης. Μάλιστα λέγεται ότι αυτά είναι σε γνώση της Ιπποκράτους και γι΄αυτό επιχειρήθηκε να επιλεγεί ο Μιχάλης Τιμοσίδης καθώς ο έτερος ανθυποψήφιός του Παναγιώτης Σγουρίδης είχε αποκλεισθεί εξ΄αρχής λόγω κακής σχέσης με το μουσουλμανικό στοιχείο.”
Ο Π. Σγουρίδης στη συνέχεια της δήλωσής του,είναι καταιγιστικός για «πολιτικούς και πολιτευτές» της Θράκης,τους οποίους κατηγορεί για εξάρτηση από το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής:

“ Ομως η αλήθεια είναι ότι οι σχέσεις μου με το μουσουλμανικο στοιχείο είναι καλές έως πολύ καλές. Είναι κακές με τους ανθρώπους του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και τους εξαρτώμενους από αυτό πολιτικούς και πολιτευτές. Διότι δεν δέχομαι στην ακριτική και ευαίσθητη 1η Περιφέρεια Α.Μ.Θ. τη συνδιοίκηση με το Τουρκικό Προξενείο. Δεν δέχομαι για μια χούφτα μουσουλμανικους ψήφους να οδηγείται η περιοχή σε επικίνδυνα μονοπατια. Δεν δέχομαι να υψώνεται η σημαία των Τούρκων της Δυτικής Θράκης σε κάθε εκδήλωση παρουσία του Προξένου και σε κάθε επίσκεψη των επικεφαλής των «γκρίζων λύκων», κ βεβαια δεν δεχομαι με τιποτα Ελληνες πολιτικους να φωτογραφιζονται διπλα απο αυτην.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής,επισημαίνει ότι οι σχέσεις του με το μουσουλμανικό στοιχείο ήταν και είναι εξαιρετικές και υπενθυμίζει μία σειρά μέτρων που είχαν ληφθεί στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης,τη περίοδο που ο ίδιος ήταν βουλευτής και αντιπρόεδρος της Βουλής:

“ Οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μου είναι άνθρωποι του μόχθου όπως και οι χριστιανοί. Ενδιαφέρονται για το μεροκάματο, τις τιμές των αγροτικών προιόντων, τη μόρφωση των παιδιών τους, την υγεία, την ασφάλιση, την περίθαλψη της οικογένειάς τους και τις χωρίς διακρίσεις ίσες ευκαιρίες προς όλους.
Αυτό το στοίχημα το έκανα πράξη με συμμαχο μου την κυβερνηση στην περίοδο της Αντιπροεδρίας μου στη Βουλή από το 1993 μέχρι το 2004 και έβαλα τα θεμέλια να συνεχισθεί μέχρι σήμερα και στο διηνεκές. Εκτός από την περίπτωση που οι χριστιανοί θα γίνουν μειονότητα στον τόπο αυτό.

- Ετσι, μετά το 1994 έπεσαν οι «μπάρες» στις περιοχές της ορεινής Ροδόπης που προηγουμένως χρειαζόταν διαβατήριο για να τις επισκεφθείς.
- Ετσι ψηφίστηκε ο νόμος για τη μειονοτική εκπαίδευση που βελτίωσε τη μάθηση στους μουσουλμανόπαιδες και την καθιέρωση της εισαγωγής τους με ειδικό ποσοστό 5? στα ελληνικά πανεπιστήμια.
- Ετσι, ασφαλτοστρώθηκε το 85% των δρόμων της ορεινής περιοχής και τηλεφωνοδοτήθηκαν και ηλεκτροδοτήθηκαν και τα πιο απομακρυσμένα και ορεινά χωριά.
- Ετσι καταργήθηκαν τα εμπόδια των οποιωνδήποτε «αδειοδοτήσεων» στους μουσουλμάνους συντοπίτες μας.
Δυστυχώς όμως, αυτή η ανοιχτή πολιτική ενσωμάτωσης αφαιρούσε το επιχείρημα της Τουρκίας διεθνώς για μια καταπιεσμένη μουσουλμανική μειονότητα στην ελληνική επικράτεια και χαλούσε το μακρόπνοο σχεδιασμό της.
Συνεπώς, οι πρωτεργάτες αυτής της πολιτικής έπρεπε να καταστούν πολιτικά ανενεργοί ως «επικίνδυνοι, με το γενικό αφορισμό ότι «δεν τα πάνε καλά με το μουσουλμανικο στοιχείο»
Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Υ.Γ. Εκφράζω την αμυδρή ελπίδα των συμπατριωτών μου ότι στην Αθήνα δεν μας παίζουν «στα ζάρια» για μια χούφτα μειονοτικούς πελατειακους ψήφους".
Η κάθοδος μειονοτικών συνδυασμών σε Κομοτηνή και Ξάνθη έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στη κυβέρνηση,αλλά ...κατόπιν εορτής.

ΧΩΡΙΣ ΜΥΑΛΟ


ΩΣ ΝΟΗΜΩΝ(ΠΙΣΤΕΥΩ) ΟΝ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΠΡΙΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΦΕΡΕΙ ΤΟ Δ.Ν.Τ(Δέν.Νοείται.Τέλος) ΑΠΟ ΕΤΟΥΤΟ ΤΟ ΛΕΥΚΩΜΑ(ΜΠΛΟΓΚ) ΕΙΧΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΜΟΥ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ .
ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΩΔΥΝΑ ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ 300Χ20 (300 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΕΠΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΣΧΕΔΙΑΖΑΝ ΤΗΝΕ.Ε) ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΘΕΛΑΝΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΝ.
ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΓΙΑΤΙ ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΗΝ Ε.Ε ΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕ.;
ΑΝΕΡΓΙΑ,ΦΤΩΧΕΙΑ,ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ,ΑΥΞΗΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ,ΑΥΞΗΣΗ ΕΙΣΡΟΗΣ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ,ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ(ΑΓΡΟΤΕΣ),ΕΙΣΡΟΗ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ,ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΑΣΤΕΓΩΝ,ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ,ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ,ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΣΥΜΒΟΛΩΝ,ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑΣ,ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ,ΧΡΕΩΚΟΠΙΕΣ ΧΩΡΩΝ,ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΕΘΝΩΝ-ΧΩΡΩΝ.
ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΤΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΙΧΕ ΤΑ ΒΛΕΠΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕΝΑΜΕ ΑΝΑΥΔΟΙ,ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΖΟΥΜΕ,ΤΑ ΒΙΩΝΟΥΜΕ.
ΑΛΛΑ ΦΤΑΙΜΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΒΛΕΠΑΜΕ ΚΑΙ ΓΥΡΝΟΥΣΑΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ ΑΛΛΟΥ
ΑΣ ΤΑ ΛΟΥΣΤΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΒΕΒΑΙΑ ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Σε ποιον ανήκει αυτή η δήλωση;

«Χρεοκοπήσαμε με τα μέτρα που παίρνετε εσείς σήμερα», είπε ο Φερνάντο Ντε Λα Ρουά.

Ο πρώην πρόεδρος της Αργεντινής περιγράφει τα δραματικά γεγονότα που τον οδήγησαν να κηρύξει πτώχευση στη χώρα του το 2001 λόγω των μέτρων που του είχε επιβάλει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Ο ίδιος, όπως λέει σε συνέντευξή του στο Πρώτο Θέμα, έφυγε κυνηγημένος και λίγο έλειψε να λιντσαριστεί από χιλιάδες διαδηλωτές που τον αναζητούσαν για να τον τιμωρήσουν επειδή παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ.

Αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να διαφύγει. Σήμερα ζει με διακριτική επιτήρηση από την Αστυνομία...

ΟΛOΙ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ


Την Κυριακή 17 Οκτωβρίου, στις 10 π.μ. στον Κινηματογράφο Ααβόρα, Ιπποκράτους 180, οι υπογράφοντες το κάλεσμα «Για τη συγκρότηση μετώπου για τη σωτηρία του λαού και την αναγέννηση της χώρας» καλούν σε σύσκεψη για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας πολιτών με στόχο τον συντονισμό της πάλης και των δραστηριοτήτων κατά τόπους και χώρους.
Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να αναδείξει τα βασικά αιτήματα πάνω στα οποία μπορεί να συγκροτηθεί ένα αυθεντικό μέτωπο του λαού:

● Την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της χώρας από το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ.

● Την μη αναγνώριση και την άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα.

● Την έξοδο από το ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος.

● Την εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών με στόχο τον έλεγχο της οικονομίας και της κίνησης των κεφαλαίων.

● Την ανάδειξη του κράτους σε βασικό μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

● Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας που θα στηρίζεται στις ανάγκες και στο εισόδημα των εργαζομένων και στην πρωτοβουλία των ζωντανών παραγωγικών δυνάμεων του τόπου.

● Την απαλλαγή της χώρας από τα δεσμά που της έχουν επιβληθεί.

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνei to k;alesma, «η διάσωση της χώρας και του λαού απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας».

Για επικοινωνία και περισσότερες πληροφορίες: Αστερίου Δημήτρης (6974 001626 asteriou@otenet.gr), Βερναδάκης Αλέκος (6977 206251 komman@otenet.gr), Καζάκης Δημήτρης (6974 324459 tkape@tee.gr), Μαρκέτος Σπύρος (2310 203192 spyrosmarchetos@gmail.com), Παπαδέδε Φλώρα (6937 355275 flopap@otenet.gr), Σούμπλης Θανάσης (6944 360136 nasoublis@yahoo.com).


Tο κάλεσμα και οι πρώτες υπογραφές


Η χώρα έχει οδηγηθεί σε ένα ασφυκτικό καθεστώς νέας κατοχής. Ο λαός με κομμένη την ανάσα ακούει καθημερινά να ανακοινώνονται όλο και πιο σκληρά, αντικοινωνικά μέτρα που ανατρέπουν τον οικογενειακό και προσωπικό προγραμματισμό, ισοπεδώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις δεκαετιών και σπρώχνουν με βίαιο τρόπο τον λαό στη φτώχια, την ανεργία, την εξαθλίωση. Ο εργαζόμενος χάνει μέρα με τη μέρα όλα εκείνα τα εχέγγυα για μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή ζωή, ενώ ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας καταστρέφονται.

Η επιβολή του καθεστώτος κατοχής με τη μορφή της κηδεμονίας από την Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ έρχεται να εξασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να πληρώνει τους Ευρωπαίους και εγχώριους τραπεζίτες, θα εξακολουθήσει να βρίσκεται στο έλεος των αγορών, των πιο αδίστακτων αρπακτικών, των κερδοσκόπων και των τοκογλύφων.

Ποιος είναι ο στόχος αυτού του νέου καθεστώτος κατοχής; Να τεθεί η χώρα σε ιδιότυπη «καραντίνα» για να μην επεκταθεί η αποκαλούμενη «μόλυνση» και στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης. Το κύριο ενδιαφέρον της «τρόικας» δεν είναι η αποκατάσταση της οικονομίας της χώρας, αλλά η προστασία των μεγάλων τραπεζών και του ευρώ. Η χώρα και ο λαός της κρίθηκαν αναλώσιμοι προκειμένου να εξευμενίσουν τις αγορές και να επιβιώσει το ευρώ.

Οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, παραγωγοί, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν καλούνται απλώς να πληρώσουν το μάρμαρο, αλλά να αποδεχθούν την επίσημη υποθήκευση της χώρας τους από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Δεν φθάνει που την τελευταία δεκαετία ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει κυριολεκτικά από το υστέρημά του μιάμιση φορά το τρέχον δημόσιο χρέος, με το καθεστώς κατοχής που αποδέχθηκε η κυβέρνηση προβλέπεται μέσα στην επόμενη τριετία να το πληρώσει εξ ολοκλήρου άλλη μία φορά! Και παρ’ όλα αυτά το δημόσιο χρέος θα αυξηθεί μέσα στην τριετία πάνω από 70 δισ. ευρώ.

Αυτό υπόσχεται η κυβέρνηση στον ελληνικό λαό.

Αλήθεια, τι σόι βοήθεια είναι αυτή που έρχεται να προσφέρει η «τρόικα», όταν μετά το πέρας των τριών ετών η Ελλάδα θα χρωστάει τουλάχιστον 30% περισσότερα από αυτά που χρωστάει σήμερα, ενώ η εξυπηρέτηση των χρεών της θα της κοστίζει πολύ περισσότερο;


Είναι δυνατόν με αυτόν τον τρόπο να ξεφύγει η Ελλάδα από τη μέγκενη της χρεωκοπίας; Μπορούν να επιβιώσουν η χώρα και ο λαός της με αυτή την πολιτική;

Η κυβέρνηση και το καθεστώς κατοχής επιχειρούν να συγκαλύψουν ότι το κυρίως ζητούμενο με το «πακέτο στήριξης» και την εγκατάσταση του ΔΝΤ στη χώρα υπό την εποπτεία της Ε.Ε., δεν είναι απλώς οι επιπλέον «θυσίες» που θα κληθούν να υποστούν τα λαϊκά στρώματα. Το επίδικο ζήτημα είναι η εθνική κυριαρχία της χώρας. Με την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ε.Ε. ο Έλληνας εργαζόμενος δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τη δουλειά του, τη σύνταξή του, τα δικαιώματά του αλλά και την ίδια τη χώρα του.

Η ίδια η δυνατότητα επιβίωσης της χώρας αμφισβητείται πλέον ανοιχτά από τους ιθύνοντες της ευρωζώνης και τις αγορές. Αν χρειαστεί θα πρέπει τουλάχιστον οικονομικά να χωριστεί η χώρα σε περιοχές και περιφέρειες, να εκχωρήσει την εκμετάλλευση των νησιών και τα δικαιώματα στο Αιγαίο.

Η χώρα απειλείται να μεταβληθεί σε κράτος υπό αίρεση, διαρθρωμένο σε ημιαυτόνομες περιφέρειες εύκολα ιδιωτικοποιήσιμες και προσαρτήσιμες σε γειτονικά κράτη, κρατίδια και προτεκτοράτα ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων της ευρωζώνης και των ΗΠΑ.

Η μάχη την οποία καλείται να δώσει σήμερα ο εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος, ο επαγγελματίας, ο νέος δεν είναι απλώς και μόνο για τη δική του προσωπική επιβίωση. Κανείς δεν μπορεί να τη βγάλει καθαρή από μόνος του και ιδιαιτέρως στις σημερινές συνθήκες.

Σήμερα κανένας δεν μπορεί να σωθεί δίχως να παλέψει για τη σωτηρία συνολικά της χώρας. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Δεν υπάρχουν πια άλλα περιθώρια για το «άσε πρώτα να δούμε τι θα γίνει και ύστερα βλέπουμε». Ή οι εργαζόμενοι και ολόκληρος ο λαός παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους και αναλαμβάνουν δράση για τη διάσωση της χώρας ή θα ζήσουμε καταστάσεις τις οποίες έχουμε γνωρίσει μόνο στις πιο σκοτεινές σελίδες της ιστορίας μας.

Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να αλλάξει οτιδήποτε, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πολιτική, αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα απ’ όλα ο βρόχος του δημόσιου δανεισμού, αν δεν ξεφύγει η χώρα από τη θανάσιμη λαβή των δανειστών της. Όποιος το αγνοεί αυτό απλώς ονειροβατεί. Μια ριζικά διαφορετική πολιτική που ξεκινά στη βάση των αληθινών συμφερόντων του λαού και της χώρας οφείλει να ξεκαθαρίζει ευθύς εξαρχής τα στοιχειώδη:

● Το χρέος δεν το δημιούργησε ο λαός.

● Τα δανεικά δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του λαού και της χώρας.

● Ο δανεισμός χρηματοδότησε τη λεηλασία του τόπου και μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που σήμερα ρίχνει τη χώρα και τον λαό της στον Καιάδα του ΔΝΤ.

Ο λαός δεν χρωστά, του χρωστάνε. Δεν μπορεί λοιπόν να του ζητιέται να πληρώσει τον «λογαριασμό του χρέους» που άλλοι δημιούργησαν και επωφελήθηκαν από αυτό.

Ποια είναι η απάντηση; Μόνο μία: Άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα, άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές, ώστε να σταματήσει ο φόρος αίματος τον οποίο καταβάλλουν η χώρα και ο λαός στους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Αυτή είναι η μόνη λύση για να σωθεί η χώρα από την καταστροφή και να διασώσουν οι εργαζόμενοι τα εισοδήματά τους, τη δουλειά τους, τις συντάξεις και τα δικαιώματά τους. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρξει προοπτική για τους νέους, τους αγρότες, τους επαγγελματίες, τους μικρομεσαίους. Είναι ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει η χώρα από την πτώχευση και την καταστροφή που οργανώνουν ήδη η κυβέρνηση, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα:

Σημαίνει άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές. Σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε κανενός είδους απαίτηση που θα επιτρέψει στους δανειστές της χώρας να τη δημεύσουν, να την κατασχέσουν, να τη λεηλατήσουν.

Σημαίνει ότι σταματάμε να πληρώνουμε δάνεια που έχουμε πληρώσει διπλά και τρίδιπλα.

Σημαίνει ότι διαγράφουμε μονομερώς όλες τις οφειλές που υπήρξαν προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας και του λαού της.

Σημαίνει ότι αρνούμαστε επιτέλους να ματώνουμε για δάνεια που έρχονται από το 1880, αλλά οι αγορές και οι μεγάλοι «εταίροι» μας έχουν επιβάλει να τα πληρώνουμε έως σήμερα.

Σημαίνει πολύ απλά ότι σταματάμε να πληρώνουμε τα κερατιάτικα στους διεθνείς και ντόπιους τοκογλύφους.

Ο ελληνικός λαός οφείλει να προχωρήσει σε άρνηση της πληρωμής του χρέους όχι γιατί θέλει να βλάψει κανέναν ή να «φάει» τα λεφτά των δανειστών του. Οφείλει να το κάνει γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να σταθεί στα πόδια του, για να διεκδικήσει τη χώρα του από τις αγορές και τα αρπακτικά τους, για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, για να λυτρωθεί επιτέλους από το διεφθαρμένο σύστημα που τον κυβερνά.

Γι' αυτό και αιτήματα που αφορούν δάνεια τα οποία συνήφθησαν καλή τη πίστει και συνέβαλαν αποδεδειγμένα στην ανάπτυξη της χώρας, ο λαός δεν θα αρνηθεί να συζητήσει την ικανοποίησή τους. Στη βάση του αμοιβαίου οφέλους. Ιδίως αν συνδέονται με χρήματα μικροκαταθετών και ασφαλιστικών ταμείων, που έτσι κι αλλιώς δεν υπερβαίνουν το 15% του σημερινού δημόσιου χρέους. Πάντα με βασική προϋπόθεση ότι καμιά τέτοια απαίτηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της χώρας, δεν θα υποθηκεύσει το μέλλον της και ούτε θα θέσει τη χώρα υπό καθεστώς ομηρείας. Αν είναι να χάσει κάποιος, αυτός σίγουρα δεν θα είναι ο λαός και η χώρα.

Όμως η άρνηση πληρωμής του χρέους είναι μόνο η αρχή, η αφετηρία για μια άλλη ριζικά διαφορετική πορεία, που απαιτεί:

1. Την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος που να εκφράζει τη δυναμική μιας νέας οικονομικής πορείας της χώρας προς όφελος του λαού. Η καταστροφή δεν μας περιμένει αν φύγουμε από το ευρώ, αλλά όσο παραμένουμε υποτελείς στο ευρώ. Η χώρα θα πάψει να είναι έρμαιο κάθε είδους πίεσης, εκβιασμού και επιδρομής της διεθνούς κερδοσκοπίας, θα πάψει να είναι αναλώσιμο είδος των αγορών, μόνο αν ανακτήσει τον έλεγχο του νομίσματος και της οικονομίας της.

2. Την εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών, με πρώτη την Τράπεζα της Ελλάδας, με σκοπό τον έλεγχο της οικονομίας, τον επαναπροσανατολισμό της πιστωτικής πολιτικής, το χτύπημα της χρηματιστικής αγυρτείας και τον έλεγχο της κίνησης των κεφαλαίων.

3. Την ανάδειξη του κράτους σε βασικό μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας με πρώτη την εθνικοποίηση των παλιών ΔΕΚΟ, των υποδομών και των υπηρεσιών που ιδιωτικοποιήθηκαν. Ένα κράτος που πρέπει να πάψει να αποτελεί φέουδο μιας παρασιτικής οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας η οποία σήμερα κυβερνά τη χώρα.

4. Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, η οποία δεν θα στηρίζεται σε ξένους και ντόπιους κερδοσκόπους επενδυτές, κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και μονοπώλια, αλλά στις ανάγκες και στο εισόδημα των εργαζομένων, στη δυναμική και στην πρωτοβουλία των ζωντανών παραγωγικών δυνάμεων του τόπου.

5. Την αλλαγή του μονομερούς προσανατολισμού της χώρας και την απαλλαγή της από τα δεσμά που της έχουν επιβληθεί. Χρειάζεται η χώρα και ο λαός να ανοιχτούν επιτέλους στη διεθνή ζωή, να αξιοποιήσουν δυνατότητες και ευκαιρίες μέσα από την αναζήτηση νέων διεθνών ερεισμάτων, επαφών και σχέσεων με όλους τους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου, δίχως καταναγκασμούς, επιβολές και μονοπωλιακές εξαρτήσεις.

Η διάσωση της χώρας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τον λαό στον «γύψο» ούτε με «εθνικές» ή «υπερκομματικές» κυβερνήσεις εκφασισμού της πολιτικής ζωής. Η διέξοδος από την κρίση απαιτεί περισσότερη και όχι λιγότερη δημοκρατία.

Απαιτεί τον λαό στο προσκήνιο, όχι θεατή και θύμα των εξελίξεων.

Απαιτεί μια νέα εξουσία με τον λαό στα κέντρα των αποφάσεων και όχι ένα διεφθαρμένο σύστημα κυβερνητικής απολυταρχίας.

Απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Όλοι εμείς που υπογράφουμε το παρόν κείμενο πιστεύουμε πώς τώρα είναι η ώρα για να οικοδομηθεί ένα νέο ΕΑΜ, μια νέα Φιλική Εταιρεία, μια νέα Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας. Μόνο με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση και την αναγέννηση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης. Αυτό είναι σήμερα το κυρίαρχο εθνικό, πατριωτικό και συνάμα ταξικό καθήκον για τον εργάτη, τον αγρότη, τον μικρομεσαίο.

Ένα τέτοιο μέτωπο δεν είναι υπόθεση απλώς και μόνο ορισμένων οργανώσεων ή κομμάτων, αλλά αφορά το σύνολο του λαού πέρα και πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και εξαρτήσεις. Ένας ενωμένος και αποφασισμένος λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτα και κανέναν, δεν μπορεί να τον σταματήσει καμιά απειλή, κανένα αντίποινο των αγορών. Όποτε ο λαός αποφάσισε να ενωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του δεν υπήρξε καμιά δύναμη που να μπόρεσε να του σταθεί εμπόδιο.

Αντίθετα οι αγορές, οι τραπεζίτες, οι κερδοσκόποι και το πολιτικό τους προσωπικό έχουν κάθε λόγο να φοβούνται. Και είναι αλήθεια ότι τρέμουν σήμερα στην ιδέα μιας αυθεντικής λαϊκής αφύπνισης. Όχι μόνο γιατί ένας αποφασισμένος και ενωμένος λαός δεν υπήρξε ποτέ εύκολος αντίπαλος για την αντίδραση, αλλά γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι ένας τέτοιος αγωνιστής λαός δεν θα βρεθεί μόνος του, απομονωμένος, αλλά σχεδόν αμέσως θα σταθούν δίπλα του, σύμμαχοι και συναγωνιστές, και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί και άλλοι που στενάζουν το ίδιο κάτω από την μπότα της υπερεθνικής χρηματιστικής απολυταρχίας.

Στην προοπτική ενός τέτοιου μετώπου στρατευόμαστε και αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να προωθήσουμε τους στόχους και την οργάνωσή του μέσα στον ίδιο τον λαό, μέσα στις οργανώσεις του, μέσα από επιτροπές κοινής δράσης σε τόπους δουλειάς και κατοικίας ανεξάρτητα από ιδεολογικές, πολιτικές και κομματικές διαφορές.

Δεσμευόμαστε να παλέψουμε για την ανάδειξη της αναγκαιότητας του μετώπου αλλά και των βασικών στόχων του σε όλους τους φορείς και τις δράσεις μέσα από τις οποίες εκδηλώνεται η κίνηση των μαζών.

Υπογραφές

Αγγελόπουλος Ηλίας δημοσιογράφος, Αποσκίτης Λεωνίδας δημοσιογράφος, Aρχοντής Χαρίλαος αναπλ. γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, Αστερίου Δημήτρης συντακτική επιτροπή του «Εμπρός», Αστερίου Ελένη μεταφράστρια, Βερναδάκης Αλέκος υπεύθυνος περιοδικού «Το Στίγμα», Γιαννουλόπουλος Ανδρέας γιατρός, Δεββές Στάθης χημικός μηχανικός, Δελβιζόπουλος Θεμιστοκλής εργοδηγός, Δεληβέρης Βασίλης μεταλλειολόγος - μηχανικός, Δοντά Άννα δημοσιογράφος, Δρακόπουλος Μπάμπης παραδοσιακό στέλεχος της αριστεράς, Ζαπάντης Κώστας δικηγόρος, Ιωαννίδου Αλεξάνδρα πανεπιστημιακός, Καζάκης Δημήτρης οικονομολόγος, Κάνταρος Ηλίας γεωπόνος, Κατσαφάδου Αθηνά δικηγόρος, Κίττου Θέκλα σκηνοθέτης, Κονταρίνης Πέτρος τραπεζικός συνδικαλιστής, Κουλουριώτου Ελευθερία Ελεύθερη Ραδιοφωνία Κεφαλονιάς, Κούμας Μίμης γεωπόνος, Μαρκάτος Μιχάλης έμπορος, Μαρκέτος Σπύρος πανεπιστημιακός, Ματθαίου Γιώργος δημοσιογράφος, Μαύρος Γιάννης επιχειρηματίας, Μεϊμάρης Τριαντάφυλλος ΜΔΕ Φιλοσοφίας, Μπουρδαλάς Παναγιώτης εκπαιδευτικός, Παπαδέδε Φλώρα οικονομολόγος, αν. γραμ. Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΔΕΗ, Παπαϊωακείμ Μίλτος γιατρός, Παπαδόπουλος Δημήτρης ιδιωτικός υπάλληλος, Παπαδόπουλος Ηρακλής δικηγόρος, Παπαμιχαήλ Γιάννης πανεπιστημιακός, Πατέλης Δημήτρης πανεπιστημιακός, Παυλάτος Νίκος έμπορος, Πιλάλης Χρήστος εκπαιδευτικός, Πολύζος Στέργιος ενδοκρινολόγος, Σούμπλης Θανάσης πολιτικός μηχανικός ΕΜΠ, Τόλιος Γιάννης διδάκτωρ οικονομικών επιστημών, Χριστακόπουλος Σταύρος δημοσιογράφος.

ΤΡΥΠΙΟ ΚΑΣΕΡΙ ΤΑ ΣΥΝΟΠΑ


Διακόσιοι πενήντα παράνομοι μετανάστες περνούν κατά μέσο όρο καθημερινά τα χερσαία σύνορα της χώρας στην περιοχή του Εβρου, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες στο ήδη οξυμένο πρόβλημα, που εξακολουθεί να παραμένει άλυτο.

Με βάση τα στοιχεία της Αστυνομίας, ο αριθμός των παράνομων μεταναστών που περνούν τα σύνορα της χώρας κάθε μήνα προσεγγίζει τις 7.500.


Αν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό η είσοδός τους στην Ελλάδα, κάτι που θεωρείται όχι απλά πιθανό αλλά σχεδόν βέβαιο, δεδομένου ότι λύση δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, τότε σε έναν χρόνο ο αριθμός τους θα έχει φτάσει τις περίπου 90.000. Οσο δηλαδή ο αριθμός των κατοίκων μιας μεγάλης ελληνικής πόλης.
Οι διαστάσεις του προβλήματος γίνονται ακόμα πιο εμφανείς, αν ο αριθμός αυτός προστεθεί στους περίπου 350.000 παράνομους μετανάστες που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή στη Ελλάδα και έχουν καταγραφεί από τις αστυνομικές Αρχές (σ.σ.: κάποιες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό αυτό πολύ υψηλότερα). Για να σχηματιστεί μάλιστα πλήρης εικόνα, θα πρέπει να σημειωθεί ότι εκτός από τις εκατοντάδες χιλιάδες παράνομων μεταναστών που έχουν διέλθει τα σύνορα της χώρας, υπάρχουν και χιλιάδες αιτήματα από χώρες της ΕΕ για επιστροφή στην Ελλάδα οικονομικών μεταναστών.
Πρόκειται για τους παράνομους μετανάστες που κατέφεραν να φτάσουν από τη χώρα μας σε χώρες της Ευρώπης. Βάσει του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ, του οποίου η ελληνική κυβέρνηση ζητεί την αναθεώρηση, η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να τους δεχτεί πίσω. Το 2008 είχαν υποβληθεί 5.169 αιτήματα επιστροφής στην Ελλάδα μεταναστών, ενώ το 2010 αυξήθηκαν σε 10.083.
Από την άλλη πλευρά η Τουρκία, από τα σύνορα της οποίας διέρχεται ο μεγαλύτερος όγκος παράνομων μεταναστών, κωλυσιεργεί συστηματικά, παρά το γεγονός ότι έχει υπογράψει συμφωνία επανεισδοχής με την Ελλάδα.
Σύμφωνα με πληροφορίες από το αρχηγείο της Αστυνομίας, μέχρι τις 30 Αυγούστου του 2010 είχαν υποβληθεί στην Τουρκία αιτήματα για 76.613 αλλοδαπούς που όφειλαν να τους επιστρέψουν, διότι βεβαιωμένα είχαν έρθει στη χώρα μας από τα τουρκικά παράλια ή από τα χερσαία σύνορα.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι οι τουρκικές Αρχές δέχτηκαν να πάρουν πίσω μόνο έναν μικρό αριθμό αλλοδαπών από το Ιράν, το Ιράκ και τη Συρία (2.520 λαθρομετανάστες).
Για τους υπόλοιπους, κυρίως αυτούς που προέρχονταν από αφρικανικές χώρες, ισχυρίστηκαν ότι δεν πέρασαν από τα δικά τους σύνορα, παρά το γεγονός ότι Μαροκινοί και Αλγερινοί, βάσει διακρατικών συμφωνιών, μπορούν να ταξιδέψουν στην Τουρκία χωρίς βίζα.
Οι διαστάσεις του προβλήματος έχουν θορυβήσει την ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Τόσο η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου όσο και η τωρινή προσπαθούν σε κάθε ευκαιρία να εξηγήσουν πώς έχει το πρόβλημα και να ζητήσουν τη συνδρομή της ΕΕ για την επίλυσή του. «Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο. Χρειάζεται βοήθεια», είπε πριν από λίγες μέρες ο υπ. Προστασίας του Πολίτη, Χρ. Παπουτσής, στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης της ΕΕ στο Λουξεμβούργο.
Τα χερσαία σύνορά μας στον Εβρο, εκεί όπου ο ποταμός «κάνει κοιλιά» προς την Τουρκία, έχουν γίνει τον τελευταίο χρόνο πόλος έλξης για χιλιάδες παράνομους μετανάστες ασιατικής αλλά και αφρικανικής καταγωγής.
Τα καραβάνια των πλημμυροπαθών του Πακιστάν, των κατατρεγμένων Αφγανών, των Ιρανών και των Παλαιστινίων αλλά και χιλιάδων ατόμων από αφρικανικές χώρες, που ελπίζουν να βρουν μια καλύτερη τύχη στην Ευρώπη, έχουν εντοπίσει τον εύκολη πόρτα για να περάσουν προς τον δικό τους «Παράδεισο».
Το ρίσκο είναι μικρό, σε σχέση με χιλιάδες άλλους που θαλασσοπνίγονταν για να περάσουν από τα τουρκικά παράλια στα ελληνικά νησιά, ιδιαίτερα τον χειμώνα.
Επίσης η επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων έχει βελτιωθεί αισθητά, οπότε ο θαλάσσιος δρόμος δεν επιλέγεται εύκολα ούτε από τους δουλεμπόρους που μετέφεραν χιλιάδες λαθρομετανάστες στην ελληνική επικράτεια.
Δεν είναι τυχαίο ότι από 15.039 λαθρομετανάστες που συνελήφθησαν πέρυσι στα θαλάσσια σύνορα της χώρας, ο αριθμός τους μειώθηκε φέτος σε 4.587.
ΣυλλήψειςΑπό τα χερσαία σύνορα στον Εβρο τα πράγματα είναι απλά: Οι παράνομοι μετανάστες περνούν από την Τουρκία στην Ελλάδα χωρίς να τους εμποδίσει κανένας. Επίσης, δεν υπάρχει λόγος να διασχίσουν το ποτάμι με κίνδυνο να τους παρασύρουν τα ορμητικά νερά του, αλλά περνούν από τις γέφυρες που υπάρχουν στην περιοχή. Γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι μόλις περάσουν στο ελληνικό έδαφος, θα συλληφθούν.
Το γεγονός αυτό, όμως, δεν τους απασχολεί καθόλου. Ξέρουν ότι λίγες ώρες μετά τη σύλληψή τους θα πάρουν το λεωφορείο που θα τους μεταφέρει στο κέντρο της Αθήνας, στη Βοιωτία ή σε άλλους προορισμούς που έχουν επιλέξει πριν αναχωρήσουν από την πατρίδα τους, ύστερα από επικοινωνία με συγγενικά ή φιλικά τους πρόσωπα που βρίσκονται στην Ελλάδα.
Οι παράνομοι μετανάστες που συλλαμβάνονται στον Εβρο δακτυλοσκοπούνται από τις αστυνομικές Αρχές, φωτογραφίζονται, καταγράφονται τα στοιχεία τους και η χώρα από την οποία προέρχονται και στη συνέχεια τους δίδεται ένα έγγραφο που αναφέρει ότι σε έναν μήνα από την ημέρα της σύλληψής τους θα πρέπει να έχουν εγκαταλείψει τη χώρα.
Αφήνονται ελεύθεροιΑκολούθως αφήνονται ελεύθεροι γιατί δεν υπάρχουν κέντρα φιλοξενίας για να τους στεγάσουν και γιατί ο αριθμός τους είναι τόσο μεγάλος, που και να υπήρχαν χώροι στέγασης, θα ήταν αδύνατο να τους χωρέσουν όλους.
Οπως είναι φυσικό, κανένας από τους μετανάστες που μπήκαν στη διαδικασία να ζήσουν μια ολόκληρη οδύσσεια για να φτάσουν στις πύλες της Ευρώπης δεν θα διανοηθεί να εγκαταλείψει εκουσίως την Ελλάδα.
Ετσι προστίθενται στους χιλιάδες ομοεθνείς τους που κοιμούνται σε στάβλους και παγκάκια ή κατά δεκάδες σε άθλια διαμερίσματα πολυκατοικιών και καθαρίζουν παρμπρίζ στα φανάρια για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους.
Εγκλωβίζονται στην Ελλάδα
Δύσκολη η έξοδός τους σε κάποια άλλη χώρα της Ε.Ε.
Οι περισσότεροι παράνομοι μετανάστες δεν έρχονται στην Ελλάδα για να μείνουν. Με δεδομένη την οικονομική κρίση και την περιορισμένη ζήτηση εργασίας, ακόμα και της «μαύρης», οι οικονομικοί μετανάστες γνωρίζουν ότι στη χώρα μας δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα.
Σκοπός των περισσοτέρων είναι να καταλήξουν σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, όπου τα πράγματα είναι καλύτερα. Για τον λόγο αυτό συνωστίζονται κοντά στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας, ή επιλέγουν άλλους τρόπους για έξοδο από τη χώρα.
Τα σχέδιά τους, όμως, βρίσκουν εμπόδιο στους αυστηρούς ελέγχους που γίνονται στα λιμάνια, στα αεροδρόμια και σε κάθε πύλη εξόδου από τη χώρα, που, σύμφωνα με τα στοιχεία της Αστυνομίας, έχουν μειώσει την έξοδο παράνομων μεταναστών προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε ποσοστό 80% έως 90%.
«Αφού δεν μπορούμε να σφραγίσουμε την είσοδο, σφραγίσαμε την έξοδο», μας είπε ανώτατος αξιωματικός της Αστυνομίας και μας εξήγησε γιατί γίνεται αυτό: «Το κάναμε για να μην είναι ελκυστική η χώρα μας ως χώρα τράνζιτ. Τα μηνύματα φτάνουν στις χώρες προέλευσης των μεταναστών και μαθαίνουν ότι από την Ελλάδα δεν μπορούν εύκολα να πάνε σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Το γεγονός αυτό πιστεύουμε ότι θα περιορίσει τη μεταναστευτική ροή προς την Ελλάδα και ότι αυτοί που θέλουν να πάνε σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, θα επιλέξουν άλλους δρόμους».
Η πολιτική αυτή, ωστόσο, έχει ως αποτέλεσμα τον εγκλωβισμό των χιλιάδων παράνομων μεταναστών στην Ελλάδα, που ζουν με την ελπίδα ότι κάποτε θα καταφέρουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και δεν διανοούνται να γυρίσουν στην πατρίδα τους.
Οι συμφωνίες Ιταλίας – Ισπανίας
Μετατοπίζεται στην Ελλάδα το πρόβλημα
Οι διακρατικές συμφωνίες που έχουν υπογράψει με τη Λιβύη, την Αλγερία και το Μαρόκο για το θέμα της παράνομης μετανάστευσης οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου είχαν τις εξής συνέπειες.
Οι χώρες αυτές (Ιταλία και Ισπανία) έλυσαν σε μεγάλο βαθμό το δικό τους πρόβλημα, με αποτέλεσμα αυτό να μετατοπιστεί στα σύνορα της χώρας μας.
Δεν είναι τυχαίο ότι χιλιάδες Αφρικανοί (Σομαλοί, Αλγερινοί, Μαροκινοί κ.λπ.) συλλαμβάνονται στα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Εβρο, μαζί με Πακιστανούς, Αφγανούς και άλλους μετανάστες ασιατικής καταγωγής.
Δεν είναι τυχαίο, επίσης, ότι οι συλλήψεις παράνομων μεταναστών στον Εβρο αυξήθηκαν το πρώτο οκτάμηνο φέτος κατά 329% σε σχέση με πέρυσι.
Πέρυσι το πρώτο οκτάμηνο είχαν συλληφθεί στον Εβρο 5.634 λαθρομετανάστες, ενώ φέτος οι συλλήψεις έφτασαν τις 24.173.
ΑφγανοίΤο 62% των μη νόμιμα εισερχομένων αλλοδαπών από τον Εβρο είναι Αφγανοί, προερχόμενοι από το Αφγανιστάν ή το Ιράν και ακολουθούν οι αλλοδαποί από Σομαλία, Νιγηρία, Μαρόκο, Αλγερία, Πακιστάν και Παλαιστίνη.
Δεν έχει βρεθεί ακόμα λύση
Η Ευρώπη κωφεύει σε ένα δικό της πρόβλημα
Από τη στιγμή που η ΕΕ δεν αντιμετωπίζει ως δικό της πρόβλημα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στα σύνορά της, που είναι και δικά της σύνορα, λύση δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.
Το πρόβλημα τίθεται και ξανατίθεται επίμονα από τους εκάστοτε Ελληνες υπουργούς, αλλά αποτελεσματική λύση δεν έχει μέχρι στιγμής βρεθεί.
Ο ευρωπαϊκός οργανισμός Frontex, γραφείο του οποίου δημιουργήθηκε στην Ελλάδα το περασμένο καλοκαίρι, λειτουργεί περισσότερο ως παρατηρητήριο παρά ως μηχανισμός αντιμετώπισης του προβλήματος.
Το αίτημα για σύναψη ευρωπαϊκής συμφωνίας επανεισδοχής με την Τουρκία, στο πλαίσιο της ενταξιακής της προοπτικής, δεν έχει υλοποιηθεί, ούτε έχουν συναφθεί ευρωπαϊκές συμφωνίες επανεισδοχής με τρίτες χώρες.
ΑίτημαΟι Ευρωπαίοι εταίροι μας κωφεύουν και στο αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης για την αναθεώρηση του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ, που δημιουργεί πρόσθετα προβλήματα αντί να λύσει αυτά που υπάρχουν.
Από την άλλη πλευρά, οι ελληνικές κυβερνήσεις κατά το παρελθόν άφησαν να λιμνάζει το πρόβλημα με την παροχή ασύλου σε πρόσφυγες, με αποτέλεσμα σήμερα να εκκρεμούν 46.000 αιτήματα.
Αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. που χειρίζονται θέματα λαθρομετανάστευσης υποστηρίζουν ότι μπορεί να βρεθεί λύση στο πρόβλημα, με διακρατικές συμφωνίες με τις χώρες προέλευσης των περισσότερων παράνομων μεταναστών, όπως το Αφγανιστάν, το Πακιστάν κ.λπ.
Κανένας όμως δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα υπάρξει λύση και ότι οι συμφωνίες αυτές δεν θα έχουν την ίδια τύχη με τη συμφωνία επανεισδοχής που έχει συναφθεί με την Τουρκία.
Οι συλλήψεις μεταναστών
Στον ΕβροΟκτάμηνο 2009 5.634 συλλήψεις
Οκτάμηνο 2010 24.173 (αύξηση 329%)
Στα θαλάσσια σύνοραΟκτάμηνο 2009 15.039 συλλήψεις
Οκτάμηνο 2010 4.587 συλλήψεις
Σύνολο2008 146.337 συλλήψεις
2009 126.145 συλλήψεις
Οκτάμηνο 2010 80.750 συλλήψεις

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΑΝ ΚΑΜΜΙΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ Η ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΩΡΕΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
Οι Μακεδονικές Οργανώσεις:
α) Παρακολουθούμε με αγωνία, αφ' ενός τις πιέσεις που δέχεται η Ελληνική
Κυβέρνηση προκειμένου να κλείσει το ταχύτερο το ζήτημα της ονομασίας των
Σκοπίων και αφ' ετέρου τις κλιμακούμενες προκλήσεις του προέδρου των Σκοπίων και του γνωστού VMRO.
β) Γνωρίζουμε καλά ότι το ζήτημα της ονομασίας και των διεκδικήσεων των
Σκοπίων, δεν είναι θέμα μόνο εθνικής υπερηφάνειας αλλά εθνικής ασφάλειας και οικονομίας. Ειδικά για την Ελλάδα η ιστορία και ο πολιτισμός μας είναι από τα βασικότερα κεφάλαια και για την οικονομική μας ανάπτυξη.
γ) Απευθύνουμε ανοικτή επιστολή σε όλους τους υποψήφιους περιφερειάρχες
Κεντρικής Μακεδονίας και δημάρχους του Νομού Θεσσαλονίκης και ζητούμε τις θέσεις τους και την δημόσια δέσμευση τους, στα παρακάτω καυτά ερωτήματα:
• Εμείς οι Έλληνες θα μπορούσαμε να συναινέσουμε στην πλαστογράφηση της ιστορίας μας, αποδεχόμενοι ονομασία του κράτους των Σκοπίων που θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία;
• Θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε σε συμβιβασμό αποδεχόμενοι, ότι υπάρχει «Μακεδονική εθνότητα» και «Μακεδονική γλώσσα»;
• Θα συμφωνήσουμε στην εισδοχή τους στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση με δεδομένο τις κλιμακούμενες παραβιάσεις των υποχρεώσεων τους «καλής γειτονίας», προκλήσεις υποκλοπής της Ιστορίας των συμβόλων μας και συνεχιζόμενης σφυρηλάτησης από μέρους των «εθνικής μακεδονικής συνείδησης»;
• Έχει το δικαίωμα η Κυβέρνηση μας να εκχωρήσει την κληρονομιά των Ελλήνων, χωρίς να ρωτήσει άμεσα τον Ελληνικό λαό;
• Η παρούσα γενιά των Ελλήνων έχει δικαίωμα να απεμπολήσει τα ιστορικά δικαιώματα του Έθνους και να υποσκάψει τα θεμέλια και το μέλλον του, παρέχοντας την συγκατάθεση της στην εκχώρηση του Ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας;
• Δεν πρέπει όλοι να απαιτήσουμε από την Βουλή των Ελλήνων, να υιοθετήσει άμεσα ψήφισμα στο οποίο να διακηρύσσεται η αυτονόητη αλήθεια ότι η Μακεδονική ταυτότητα, πολιτιστικά και ιστορικά, ανήκει αποκλειστικά στον Ελληνισμό και είναι διαχρονικά ταυτισμένη μαζί του;
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ
(Εκπροσωπούσα 150 και πλέον Μακεδόνικες Οργανώσεις)
1. Φιλόπτωχος Αδελφότης Ανδρών Θεσ/νίκης, Θεόδωρος Δαρδαβέσης, 2310 220700
2. Σωματείο «Παναγία Σουμελά», Γεώργιος Τανιμανίδης, 6944 724646
3. Θρακική Εστί Θεσσαλονίκης, Βενιαμίν Καρακωστάνογλου, 6977 410432
4. Ομοσπονδία Δυτικό μακεδονικών Σωματείων, Γεώργιος Τζούλης, 6977 201384
5. Ε.Α.Σ. , ΣΕΓΑΣ Θεσσαλονίκης, - Δημήτρης Γάκης, 2310 211700
6. «Ομάδα 21» Μακεδονίας Θράκης, Αντώνης Δασκόπουλος, 6944 328901
7. Σύλλογος Απανταχού Πισοδεριτών «Η Αγία Τριάς», Μιχαήλ Λιάκος, 6932 906767
Θεσσαλονίκη 06-10-2010
Υ.Γ. Η παρούσα επιστολή θα σταλεί συστημένη, ονομαστικά σε έναν έκαστο υποψήφιο Περιφερειάρχη Κ. Μ. και Δήμαρχο του Νομού Θεσσαλονίκης και αναμένουμε τις απαντήσεις τους.

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΩΡΑ


Για «παταγώδη αποτυχία» του γερμανικού μοντέλου ένταξης και ενσωμάτωσης μεταναστών κάνει λόγο η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ενώ εντείνεται στη Γερμανία η συζήτηση για το ρόλο των μεταναστών στη γερμανική κοινωνία. Η Γερμανίδα καγκελάριος, σε συγκέντρωση της νεολαίας του κόμματός της το Σάββατο, έκρινε πολύ χαμηλές τις απαιτήσεις που είχε στο παρελθόν η Γερμανία από τους μετανάστες.

Σχολιάζοντας μάλιστα πρόσφατες δηλώσεις του Γερμανού προέδρου Κρίστιαν Βουλφ, ο οποίος ανέφερε πως το Ισλάμ είναι μέρος της Γερμανίας, η καγκελάριος αντέτεινε: «Αυτό ισχύει μόνο για τον ποδοσφαιριστή Μεζούτ Εζίλ».

Ωστόσο η Γερμανία χρειάζεται μετανάστες με εξειδικευμένη επαγγελματική κατάρτιση, καθώς δεν διαθέτει επαρκές εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, τόνισε η Μέρκελ, επισημαίνοντας ότι ότι η Γερμανία παραμένει μια χώρα ανοικτή στον κόσμο αλλά δεν χρειάζεται «μετανάστευση που βαρύνει το κοινωνικό μας σύστημα».

Με τα σχόλιά της, η Άνγκελα Μέρκελ συντάχθηκε ουσιαστικά με το πιο συντηρητικό στρατόπεδο μέσα στους Χριστιανοδημοκράτες για την αναμόρφωση της πολιτικής ένταξης μεταναστών. Κυριότερος «εκπρόσωπος» αυτού του ρεύματος θεωρείται ο πρόεδρος του CSU (αδελφό κόμμα του CDU της Μέρκελ στη Βαυαρία) Χορστ Ζίχοφερ, που παρουσίασε μάλιστα σχέδιο «επτά σημείων» για το μέλλον των μεταναστών στη Γερμανία.

Στα επτά σημεία του Ζίχοφερ επισημαίνεται ότι η Γερμανία έχει και πρέπει να διατηρήσει την κουλτούρα της, που βασίζεται σε «ιουδαϊκοχριστιανικές ρίζες και είναι σημαδεμένη από το Χριστιανισμό, τον Ανθρωπισμό και το Διαφωτισμό».

Το πολυπολιτισμικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο «ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και είμαστε ικανοποιημένοι, πέθανε» είχε αναφέρει ο Ζίχοφερ την Παρασκευή.

Ο Χ.Ζίχοφερ τάσσεται επίσης υπέρ «επαρκούς σχεδιασμού» προσέλκυσης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού από ξένες χώρες. Παράλληλα, ο πρόεδρος του γερμανικού εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Χανς Χέινριχ Ντρίφτμαν ανέφερε την εκτίμησή του ότι η γερμανική οικονομία στερείται σχεδόν 400.000 μηχανικών και ανθρώπινου δυναμικού με επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης.

«Αυτό μας κοστίζει σχεδόν 1% της ανάπτυξης» είπε στην κυριακάτικη Welt o X.Ντρίφτμαν, συνηγορώντας υπέρ μιας μετανάστευσης ανθρώπινου δυναμικού με εξειδικευμένη γνώση και κατάρτιση.

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΘΑΛΑΣΣΗΣ



Διεθνολόγοι, ειδικοί στο Δίκαιο της Θάλασσας και τις διεθνείς σχέσεις, επισημαίνουν ότι η Κύπρος έχει όλο το δίκαιο με το μέρος της, όσον αφορά την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Για το ευρύ κοινό, οι όροι του Δικαίου της Θάλασσας μπορεί να είναι περίπλοκοι, όμως ο απλός πολίτης αντιλαμβάνεται τι διεκδικεί η Κύπρος και ποιες είναι οι δυσκολίες που συναντά.

Τελευταίως, προέκυψε η απορία τι γίνεται σε περίπτωση που βρεθούν μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου στο ύψος της θαλάσσιας περιοχής των βρετανικών βάσεων. Οι απαντήσεις που πήραμε από έγκυρους νομικούς, ανάμεσά τους ο Λουκής Λουκαΐδης, πρώην δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, και ο Λουκής Παπαφιλίππου, είναι σαφείς ότι η Κύπρος έχει το αποκλειστικό δικαίωμα του υποθαλάσσιου πλούτου τους.

Οι βάσεις δεν είναι κράτος για να έχουν αιγιαλίτιδα ζώνη και υφαλοκρηπίδα. Δεν υπάρχει κυριαρχία επί του εδάφους της Κύπρου, αλλά προσωρινή, εκχωρημένη για συγκεκριμένο σκοπό, κυριότητα. Με αυτό το δεδομένο, δεν μπορεί να προβληθεί θέμα άντλησης ή συνεκμετάλλευσης πετρελαίων στην κυπριακή ΑΟΖ.

Άλλωστε, ουδέποτε οι Βρετανοί τόλμησαν να ζητήσουν κάτι τέτοιο, γιατί γνωρίζουν ότι θα υπάρξουν έντονες αντιδράσεις.

Παράλογες οι τουρκικές διεκδικήσεις
Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυσή του ο άνθρωπος που υπέγραψε για την Κύπρο το Δίκαιο της Θάλασσας, ο πρέσβης μας Αντρέας Ιακωβίδης, αναλύει τον παραλογισμό των τουρκικών διεκδικήσεων.

Όπως παρατηρεί, το επιχείρημα που προβάλλει η τουρκοκυπριακή πλευρά, ότι οι Ελληνοκύπριοι δεν πρέπει να προχωρήσουν, από μόνοι τους, στην εκμετάλλευση φυσικού αερίου και πετρελαίου που βρίσκονται στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι εντελώς ανυπόστατο από νομικής πλευράς.

Ο Ανδρέας Ιακωβίδης, σε ανάλυσή του για το Δίκαιο της Θάλασσας, απέρριψε ως μη έχοντα νομική υπόσταση τα επιχειρήματα της τ/κ πλευράς, ότι η τ/κ κοινότητα είναι συνιδιοκτήτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και υπό αυτή την ιδιότητα θα πρέπει να συμμετάσχει στο διαμοιρασμό των πετρελαίων. Δεν έχει αυτό το δικαίωμα η κοινότητα σε βάρος του αναγνωρισμένου κράτους, να ζητεί συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Ο κ. Ιακωβίδης επικαλέστηκε επί του προκειμένου τα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ 541 και 550, που αναφέρονται στο κατοχικό καθεστώς και τη «νομικά άκυρη» ανακήρυξη του ψευδοκράτους.

Όπως λέει: «Τυχόν κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου θα πρέπει να εκμεταλλευτεί η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Όπως επεσήμανε, η κυπριακή Κυβέρνηση, σύμφωνα με τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης του 1960, είναι ο δικαιούχος του όποιου ορυκτού πλούτου ενδεχομένως εντοπιστεί και στην περιοχή των βρετανικών βάσεων. Με την επίλυση του Κυπριακού, εξήγησε, στο σύνολό του ο κυπριακός λαός της επανενωμένης Κύπρου, μέσω της Κυβέρνησης που θα συσταθεί, θα είναι ο ιδιοκτήτης του ορυκτού πλούτου που θα εντοπιστεί στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Ανέφερε, ακόμα, ότι η κυπριακή κυβέρνηση μπορεί από τώρα να προβαίνει σε εκμετάλλευση του ορυκτού της πλούτου και να μην αναμένει την επίλυση του Κυπριακού. Σε περίπτωση μη λύσης, είπε, δεν έχει καμιά επιπρόσθετη υποχρέωση, όπως π.χ. η κατάθεση πόρων σε ειδικό λογαριασμό.

Οι ίδιες παράνομες αξιώσεις όπως στο Αιγαίο
Οι αξιώσεις της Τουρκίας, συνέχισε ο κ. Ιακωβίδης, σε περιοχή της ΑΟΖ της Κύπρου που αφορούν τη διμερή διακρατική συμφωνία Κύπρου-Αιγύπτου, βασίζονται στο ίδιο επιχείρημα που προέβαλε η Τουρκία στη διαφορά της με την Ελλάδα στο Αιγαίο για την υφαλοκρηπίδα. Απαιτούσε αυθαίρετα το διαχωρισμό του Αιγαίου σε δύο ίσα μέρη μεταξύ Αθηνών και Άγκυρας. Στο παράλογο αίτημά της δεν βρήκε καμία διεθνή ανταπόκριση κατά τη συζήτηση της Διεθνούς Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Οι χώρες που συμμετείχαν στο συνέδριο απέρριψαν τις τουρκικές θέσεις. Υιοθετήθηκε τελικά το άρθρο 121 της Συνθήκης, που αναφέρει ότι όλα τα νησιά στο Αιγαίο έχουν τη δική τους υφαλοκρηπίδα. Το συνέδριο απέρριψε, επίσης, τη θέση της Άγκυρας ότι σε κλειστές θάλασσες και ημίκλειστες θάλασσες θα πρέπει να ισχύουν διαφορετικοί κανόνες σε ό,τι αφορά την εφαρμογή της Διεθνούς Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Η Τουρκία, σημείωσε ο κ. Ιακωβίδης, παραμένει η μόνη χώρα που ψήφισε εναντίον του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, που ρυθμίζει αυτά τα θέματα.

«Διχοτόμησαν» ΑΟΖ και εναέριο χώρο
Ο κ. Ιακωβίδης τονίζει ότι η ΚΔ έχει τη διεθνή νομιμότητα με το μέρος της. Ως εκ τούτου, παρατήρησε, θα μπορούσαν να γίνουν κάποιες κινήσεις επί του θέματος, λαμβάνοντας υπόψη και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Η Κύπρος, είπε, μπορεί να δηλώσει την ετοιμότητά της για προσφυγή στο International Court of Justice (Διεθνές Δικαστήριο) για γνωμάτευση επί των τουρκικών αξιώσεων.

Η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί παρεμφερούς θέματος λύνει τα χέρια στην Κυπριακή Δημοκρατία να προχωρήσει ταχύτατα σε νέες αδειοδοτήσεις, όσον αφορά τον ορυκτό της πλούτο.

Ωστόσο, όπως επισημάνθηκε σε κεκλεισμένων των θυρών σύνοδο της Επιτροπής Άμυνας σε ανύποπτο χρόνο και με την παρουσίαση φωτεινών διαφανειών, η Τουρκία έχει διχοτομήσει ΑΟΖ και εναέριο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και με την ισχύ της υποβάλλει σε διεθνή κέντρα να αντιμετωπίζουν μια νέα κατάσταση. Στις φωτεινές διαφάνειες παρουσιάστηκε η νοητή γραμμή με την οποία η Τουρκία ασκεί έλεγχο στη θάλασσα και τον αέρα.

Για να μπορέσει η Κύπρος να διαχειριστεί τον εθνικό της πλούτο, χρειάζεται αεροναυτικές δυνάμεις και συμμαχίες. Προς το σκοπό αυτό συνήφθη το μνημόνιο στρατιωτικής συνεργασίας με την Ελλάδα, αλλά αυτό δεν αρκεί, επισημαίνουν στρατιωτικοί αναλυτές. Χρειάζεται διεύρυνση της συμμαχίας και στρατιωτικής συνεργασίας, για να αντιληφθεί η Τουρκία ότι η Κύπρος είναι διατεθειμένη να υπερασπιστεί με όλα τα διαθέσιμα μέσα την εθνική της κυριαρχία και τον εθνικό της πλούτο




ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΑ ΕΔΡΑΝΑ


ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΑΦΕΙΑΔΗ / φωτογραφιες ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ

Πρωτοπήγα στη Βουλή, στις 4 Μαΐου, μία μέρα πριν από την ψήφιση του μνημονίου. Το κλίμα ήταν ιδιαίτερα τεταμένο, βουλευτές, υπάλληλοι και αστυνομικοί ανησυχούσαν μήπως οι διαδηλωτές έσπαγαν τον κλοιό και εισέρχονταν στο κτίριο. Την επόμενη μέρα, κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου, οι πόρτες κλειδαμπαρώθηκαν και οι επίδοξοι εισβολείς απωθήθηκαν με χημικά αέρια. Στη συνέχεια συνεργεία του δήμου ήρθαν και κλάδεψαν τις μουριές στη Βασιλίσσης Σοφίας. «Διαταγή από τον φρούραρχο, για λόγους ασφαλείας», με ενημέρωσαν όταν ρώτησα. Hδη όμως από τις αρχές του καλοκαιριού, το κλίμα είχε αλλάξει αισθητά και η ηρεμία είχε επανέλθει....


Τα εμπόδια

Απευθύνθηκα αρχικά στο γραφείο Τύπου του προέδρου και στη συνέχεια στον γενικό γραμματέα της Βουλής, Θάνο Παπαϊωάννου. Ζήτησα να μου επιτρέψουν να παρακολουθήσω, συνοδεία φωτογράφου, κάποιες μικρές στιγμές της κοινοβουλευτικής δραστηριότητας αλλά και να με φέρουν σε επαφή με τους επικεφαλής ορισμένων Διευθύνσεων, προκειμένου να αντλήσω κάποια επιμέρους στοιχεία. Από την αρχή προσπάθησαν να μου ορθώσουν εμπόδια. «Φωτογράφος απαγορεύεται από τον κανονισμό να έρθει μαζί σας, θα σας δώσουμε εμείς φωτογράφο, οι βουλευτές δεν επιθυμούν να φωτογραφίζονται στις προσωπικές τους στιγμές», μου ξεκαθάρισαν. Zήτησα να μου υποδείξουν σε ποιο άρθρο του κανονισμού αναφέρεται η απαγόρευση. «Οχι ο κανονισμός, κάποια άλλη διάταξη το απαγορεύει», τα γύρισαν. Ούτε όμως τη διάταξη μπόρεσαν τελικά να βρουν, με αποτέλεσμα να ξεχάσουν τα περί απαγόρευσης.

Καθυστέρησαν υπερβολικά να μου δώσουν τα στοιχεία που ζήτησα, αφήνοντας μάλιστα κάποια ερωτήματα αναπάντητα, όπως για παράδειγμα πόσοι λαμβάνουν βουλευτική σύνταξη και πόσοι από αυτούς παραμένουν βουλευτές, εισπράττοντας ταυτόχρονα και τη βουλευτική αποζημίωση.

«Ούτε ξέρω ούτε θέλω να ξέρω», μου είπε σχετικά ο γενικός γραμματέας. Αναπάντητο έμεινε και το ερώτημα πόσοι από τους δημοσιογράφους που απασχολεί ο τηλεοπτικός σταθμός της Βουλής (με συνολικό προσωπικό περίπου 100 άτομα) καλύπτουν ταυτόχρονα τον κοινοβουλευτικό έλεγχο για λογαριασμό άλλων ΜΜΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόστος του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής πλησιάζει για το 2010 τα 6 εκατ. ευρώ, ενώ η τηλεθέασή του είναι μόλις 0,3%.

Περίμενα επί δεκαπέντε μέρες να συναντήσω τον διευθυντή Ανθρωπίνου Δυναμικού, Κώστα Σταματόπουλο (οι υφιστάμενοί του δεν θυμούνταν καλά αν έλειπε στο εξωτερικό για το γάμο της κόρης του ή για την αποφοίτηση του γιου του). Οταν επιτέλους επέστρεψε και τον συνάντησα, μου έδωσε το χέρι του περιχαρής και μου είπε ότι θα έπρεπε να τον συγχαρώ γιατί είχε μόλις βγει σε πρόωρη σύνταξη και κατά συνέπεια θα έπρεπε να απευθυνθώ στον αντικαταστάτη του. Οπως και έκανα, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού τελικά και εκείνος με παρέπεμψε πίσω στον γενικό γραμματέα.

Το λούστρο

Το κτίριο που στεγάζει το σημερινό κοινοβούλιο κατασκευάστηκε το 1840 ως ανάκτορο του Βαυαρού πρίγκιπα Οθωνα, τον οποίο είχαν επιβάλει ως βασιλιά οι τότε «προστάτιδες δυνάμεις». Παρακολουθώντας κάποια ολιγόλεπτη ξενάγηση μαθητών, που αποτελεί μια καθημερινή «ατραξιόν» και προσθέτει κάποια ζωντάνια στο χώρο, πληροφορήθηκα ότι ο χώρος που φιλοξενεί σήμερα τις συνεδριάσεις της Ολομέλειας ήταν παλαιότερα η αίθουσα χορού και παιγνίων... Λευκό μάρμαρο παντού, ακόμη και στο προαύλιο, όπου σταθμεύουν οι κυβερνητικές λιμουζίνες, ξύλο και δέρμα, χειροποίητα χαλιά και πολλοί πίνακες ζωγραφικής, που αγοράστηκαν σε πλειστηριασμούς τα τελευταία χρόνια, ενόσω βούλιαζε η πραγματική οικονομία της χώρας.

Πίνοντας καφέ...

Η μεγαλύτερη κίνηση μέσα στο κτίριο παρατηρείται στο καφενείο, ιδιαίτερα στην αίθουσα καπνιζόντων, και μπροστά από το ΑΤΜ στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, όπου σχηματίζονται μόνιμα ουρές. Κάποια κινητικότητα υπάρχει στην αρχή και στην Ολομέλεια, για τα μάτια του κόσμου, όπως και στις συνεδριάσεις των αμειβόμενων επιτροπών (246 ευρώ ανά συνεδρίαση). Σύντομα όμως οι αίθουσες αδειάζουν δραματικά, ενώ αλλεπάλληλες βάρδιες στενογράφων συνεχίζουν να εναλλάσσονται στα έδρανα. Αλλά και οι ελάχιστοι που παρίστανται για κάποιο διάστημα κατά κανόνα δεν παρακολουθούν τον ομιλητή και περιορίζονται σε δημόσιες σχέσεις κάνοντας αστειάκια ή συνομιλούν μέσω κινητού τηλεφώνου για άλλες υποθέσεις, πίνοντας τον καφέ τους. Παρ' όλες δε τις φαινομενικά αγεφύρωτες απόψεις μεταξύ των διαφορετικών συνιστωσών του πολιτικού φάσματος, θα δει κανείς στους διαδρόμους πως όλοι σχεδόν χαριεντίζονται μεταξύ τους. Αλλωστε, τα πολιτικά κόμματα δεν πλήττονται οικονομικά από την κρίση, όπως αποδείχτηκε και μετά την πρόσφατη κυβερνητική απόφαση για αύξηση κατά 30% της ετήσιας κρατικής επιχορήγησής τους, η οποία, από τα 37 εκατ. ευρώ που είχε περιοριστεί θα φτάσει τελικά το 2010 στα 49 εκατ. ευρώ. Συνολικά τα πολιτικά κόμματα χρωστούν 36 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο και 245 εκατ. ευρώ στις τράπεζες.

Απολαβές και προνόμια

Το 2010 οι 300 της Βουλής θα μοιραστούν το ποσό των 42,5 εκατ. ευρώ. Συνεπώς ο μέσος όρος των μηνιαίων αποδοχών τους ανέρχεται σε 10.000 ευρώ. Το 50% της βουλευτικής αποζημίωσης φορολογείται αυτοτελώς και μόνο το υπόλοιπο 50% προστίθεται στα τυχόν άλλα εισοδήματα. Περίπου 35 εκατ. ευρώ θα μοιραστούν μέσα στο 2010 οι συνταξιούχοι βουλευτές ή οι σύζυγοι και οι άγαμες θυγατέρες θανόντων βουλευτών. Αλλο ένα κονδύλι 4,3 εκατ. ευρώ προορίζεται για τις συντάξεις των πρώην πρωθυπουργών. Σημειώνεται ότι για την κατοχύρωση βουλευτικής σύνταξης απαιτούνται μόλις 4 χρόνια, ενώ όσοι έχουν πρωτοεκλεγεί πριν από το 1993 συνταξιοδοτούνται από τα 55 τους χρόνια. Ο πρόσφατος σαρωτικός νόμος για το ασφαλιστικό δεν άγγιξε στο ελάχιστο τους επαγγελματίες της πολιτικής.

Επιπλέον, στους πρώην πρωθυπουργούς αλλά και στους πρώην προέδρους της Βουλής παραχωρούνται γραφεία μέσα στο Κοινοβούλιο, ακόμη και στην περίπτωση που δεν έχουν επανεκλεγεί βουλευτές, όπως είναι η περίπτωση του Κώστα Σημίτη. Τον πιο ευρύχωρο και ηλιόλουστο χώρο στον δεύτερο όροφο, με εξαιρετική θέα στον Εθνικό Κήπο, εξασφάλισε πρόσφατα ο Κώστας Καραμανλής.

Οσοι βουλευτές είναι άνω των 65 χρόνων λαμβάνουν ταυτόχρονα και βουλευτική αποζημίωση και βουλευτική σύνταξη. Οι συνταξιούχοι βουλευτές είναι οι μοναδικοί Ελληνες που έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν παράλληλα και δεύτερη σύνταξη από το επάγγελμα που ασκούν ή ασκούσαν, εφόσον δεν εργάζονται στο Δημόσιο, ή και τρίτη στην περίπτωση που ήταν συνδικαλιστές, πρώην δήμαρχοι ή πρώην νομάρχες (χορηγίες). Μέσα στην τριετία 2010-2012 υπολογίζεται από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ότι μπορεί να δοθούν στους συνταξιούχους βουλευτές άλλα περίπου 80 εκατ. ευρώ που διεκδικούν αναδρομικά, λόγω των αναδρομικών αυξήσεων που πήραν πρόσφατα οι δικαστές (έχουν πάρει ήδη το 25%, ενώ το υπόλοιπο 75% θα καταβληθεί το Μάιο του 2011), όταν οι τελευταίοι αύξησαν τους μισθούς τους κατά περίπου 80%. Αποτελεί πάγια μέθοδο η διεκδίκηση εκ μέρους των συνταξιούχων βουλευτών των αυξήσεων που λαμβάνουν οι ανώτεροι δικαστικοί, οι οποίες μετά την τελική δικαίωσή τους επεκτείνονται και στους εν ενεργεία βουλευτές.

Οι βουλευτές δικαιούνται ένα κινητό τηλέφωνο (μέχρι 200 ευρώ μηνιαίως), οκτώ σταθερές γραμμές τηλεφωνίας (μέχρι 12.000 ευρώ), αυτοκίνητο (το μισθώνει η Βουλή με λίζινγκ), δωρεάν διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο για τους βουλευτές της επαρχίας (70 ευρώ ημερησίως), γραφείο εκτός Βουλής και γραφική ύλη, ταχυδρομική ατέλεια, ατέλεια στις μετακινήσεις με λεωφορεία, σιδηρόδρομο και ακτοπλοΐα, καθώς και 52 αεροπορικά εισιτήρια μετ' επιστροφής για το νομό τους, εφόσον αυτός απέχει περισσότερα από 200 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Εχουν επίσης τη δυνατότητα λήψης άτοκων δανείων από τη Βουλή και χαμηλότοκων από τις τράπεζες. Και βέβαια, κάθε βουλευτής έχει στην υπηρεσία του τέσσερις δημοσίους υπαλλήλους αποσπασμένους και μετακλητούς καθώς και έναν επιστημονικό συνεργάτη, ο οποίος πληρώνεται από τη Βουλή.

Δεν φτάνουν οι καρέκλες...

Εκτός από τους 1.200 αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους και τους επιστημονικούς συνεργάτες των βουλευτών, άλλοι 1.340, που έχουν προσληφθεί χωρίς διαγωνισμό, ανήκουν στο μόνιμο προσωπικό της Βουλής. «Το θέμα δεν είναι αν θα μας περικόψουν τους μισθούς τώρα, αυτό θα το αντέξουμε. Το θέμα είναι, όταν βγω εγώ σε πέντε χρόνια στη σύνταξη, θα υπάρχει τότε κάτι;» είναι το ερώτημα ενός παλαιού υπαλλήλου στον γ.γ., κατά τη διάρκεια μιας περιήγησης που μου έκανε ο τελευταίος στον πρώτο όροφο. Την τελευταία πενταετία, ο αριθμός των μόνιμων υπαλλήλων διπλασιάστηκε με διακομματική συναίνεση. Οι περισσότεροι είναι συγγενείς πολιτικών, βουλευτών, υψηλόβαθμων δικαστικών και αστυνομικών, ενώ ως υπάλληλοι έχουν προσληφθεί ακόμη και πρώην πολιτικοί, όπως ο πρώην ευρωβουλευτής της Ν.Δ. Μανώλης Μαυρομάτης.

Αποτελεί κοινό μυστικό πως δεν προσέρχονται όλοι οι υπάλληλοι στην εργασία τους, διότι, αν έρχονταν όλοι, θα εδημιουργείτο το αδιαχώρητο. Περιμένοντας στον προθάλαμο του γ.γ., είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω προσωπικά πως δεν φτάνουν οι καρέκλες. Μόλις έβγαινε κάποιος για τσιγάρο, αμέσως τη θέση του, πάντα πίσω από μια οθόνη κομπιούτερ ακινητοποιημένη στο Facebook, καταλάμβανε ένας άλλος.

Οι 1.340 θα στοιχίσουν το 2010 στο ελληνικό Δημόσιο 54 εκατ. ευρώ. Είναι ενδεικτικό ότι ο νεοπροσλαμβανόμενος στη Βουλή που έχει τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση (π.χ. προσωπικό καθαριότητας) λαμβάνει 1.900 ευρώ καθαρά μηνιαίως. Συνολικά, το 2010, οι υπάλληλοι της Βουλής (μόνιμοι, μετακλητοί, εξωτερικοί συνεργάτες) θα κοστίσουν στο ελληνικό Δημόσιο 106 εκατ. ευρώ.

Πέρα από τους δύο επιπλέον μισθούς (15ο και 16ο), που τελευταία ενσωματώθηκαν με τη μορφή επιδόματος στη βασική αποζημίωση, οι υπάλληλοι της Βουλής απολαμβάνουν μια σειρά από άλλα προνόμια. Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική υπαγωγή τους στον κλάδο κύριας σύνταξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ακόμα και όσοι θα προσληφθούν από το 2011 και μετά. Συνταξιοδοτούνται έπειτα από 28,5 χρόνια υπηρεσίας και λαμβάνουν από το ταμείο αρωγής υπαλλήλων της Βουλής (ΤΑΥΒ) ένα εφάπαξ ίσο με δύο μηνιαίους μισθούς για κάθε έτος ασφάλισης (100.000 - 150.000 ευρώ ο καθένας). Περιέργως, το ΤΑΥΒ καρπώνεται την εκμίσθωση των κυλικείων, του εστιατορίου και των φιλοξενούμενων υπηρεσιών (Εθνική Τράπεζα κ.λπ.), ενώ έχει και τα δικαιώματα της ανακύκλωσης του χαρτιού.

Επίσης, από τη Βουλή μισθοδοτούνται και 74 ειδικοί φρουροί (άγνωστο πού υπηρετούν), ενώ καταβάλλεται και μηνιαίο επίδομα σε όλους τους αστυνομικούς που φρουρούν το Κοινοβούλιο.

Χαμάμ και λάπτοπ

Οταν δημιουργήθηκε σάλος με τη δημοσιοποίηση των προνομίων των υπαλλήλων της Βουλής, οι τελευταίοι τα έβαλαν με τους πάνω από 70 δημοσιογράφους που καλύπτουν το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, καταγγέλλοντας ότι τους έχει παραχωρηθεί προσωπικός χώρος στάθμευσης στο υπόγειο γκαράζ της Βουλής και ακόμη ότι σε κάθε εκλογική αναμέτρηση λαμβάνουν δωρεάν από τη Βουλή καινούργιο προσωπικό φορητό υπολογιστή. «Αξιότιμε Πρόεδρε, αυτά τα λιοντάρια δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους δωρίσατε δημόσια περιουσία, χαρίζοντάς τους προσωπικό φρουρούμενο χώρο στάθμευσης, δεν ικανοποιήθηκαν όταν τους χαρίσατε προσωπικά λάπτοπ, με χρήματα του σκληρά δοκιμαζόμενου από τα οικονομικά μέτρα Ελληνα φορολογούμενου», γράφει σε ανοικτή επιστολή προς τον Φίλιππο Πετσάλνικο ο συνδυασμός «Εργαζόμενοι εν δράσει».

Και, βέβαια, οι διαπιστευμένοι συντάκτες του κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ μπορούν να στέλνουν τα παιδιά τους στον εξαιρετικό παιδικό σταθμό που λειτουργεί στο υπόγειο προς τη μεριά του Εθνικού Κήπου (επειδή έχουν αυξηθεί οι ανάγκες, δημιουργείται κι άλλος σε κτίριο που παραχώρησε στη Βουλή το υπουργείο Πολιτισμού στην Πλάκα) αλλά και να γυμνάζονται στο άρτια εξοπλισμένο γυμναστήριο (διαθέτει μέχρι και χαμάμ) με εννέα γυμναστές στο ιδιόκτητο πλην του ισογείου κτίριο της οδού Μητροπόλεως 1 και Φιλελλήνων, μαζί με τους βουλευτές, τους επιστημονικούς τους συνεργάτες και τους υπαλλήλους της Βουλής.

Ατιμωρησία

Η παραβίαση του συντάγματος και του κανονισμού της Βουλής αποτελεί καθημερινό φαινόμενο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μνημόνιο στήριξης ψηφίστηκε ως νομοσχέδιο, που απαιτεί 151 βουλευτές, και όχι ως διεθνής σύμβαση, που απαιτεί 180. Και ακόμη πιο χαρακτηριστικό πως την επομένη της ψήφισής του ψηφίστηκε τροπολογία-προσθήκη, βάσει της οποίας οι συμβάσεις δανεισμού ισχύουν από τη στιγμή της υπογραφής τους, χωρίς την προϋπόθεση της κύρωσής τους από το Κοινοβούλιο, ενώ το σύνταγμα προβλέπει πως καμία προσθήκη ή τροπολογία δεν εισάγεται για συζήτηση αν δεν σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου που ψηφίζεται. Προβλέπει επίσης ότι, αν ένας βουλευτής απουσιάσει αδικαιολόγητα σε περισσότερες από πέντε συνεδριάσεις το μήνα, παρακρατείται υποχρεωτικά για κάθε απουσία το 1/30 της μηνιαίας αποζημίωσής του. Στην πράξη όμως, ενώ τα νομοσχέδια συζητούνται και ψηφίζονται σε άδεια έδρανα, ούτε ένα ευρώ δεν έχει παρακρατηθεί από κανένα βουλευτή. «Δεν έχουν γίνει υπερβάσεις στις απουσίες», με διαβεβαίωσε κατηγορηματικά ο γενικός γραμματέας.

Την ίδια στιγμή δεν γίνεται κανένας απολύτως έλεγχος στο «πόθεν έσχες» και στους τραπεζικούς λογαριασμούς των βουλευτών, ενώ οι μετοχές, έτσι κι αλλιώς, δεν μπορούν να ελεγχθούν διότι είναι ανώνυμες.

Το πλέον προκλητικό είναι ότι τα αδικήματα των υπουργών παραγράφονται με διαδικασίες εξπρές και οι βουλευτές παραμένουν ατιμώρητοι για όλα τα αστικά και ποινικά αδικήματα που διαπράττουν, επικαλούμενοι την ασυλία τους. Ο περιορισμός της βουλευτικής ασυλίας, που είχε προαναγγείλει στον νέο Κανονισμό της Βουλής ο Φίλιππος Πετσάλνικος, έμεινε στον αέρα, αφού τελικά και πάλι «θα ερευνάται» αν το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο βουλευτής συνδέεται με την πολιτική του δραστηριότητα, όπως δηλαδή υποτίθεται ότι γινόταν μέχρι σήμερα...

Ενδεικτικό είναι ότι πολίτης που μήνυσε βουλευτή για εκβιασμό οδηγήθηκε τελικά ο ίδιος στη φυλακή έπειτα από αντιμήνυση που του έκανε ο βουλευτής, ο οποίος, λόγω της ασυλίας, ουδέποτε δικάστηκε.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More