ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η Κ.ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Άγνωστες απρέπειες της Ντόρας

Του Δημήτρη Αλευρομάγειρου,
Επιτίμου Γενικού Επιθεωρητή Στρατού
Το προωθούμε συγχαίροντας την Παμμακεδονική Ενωση. Έχουμε μονο μία ένσταση στο κειμενο της επιστολής.Δεν ειναι το 85% των Ελλήνων αλλα το 98% [σ.σ. Μονο στην ηγεσια των "οικολογων τρεμοπουλου" και μερικων στην ηγεσία αλλων κομματων, υπαρχουν μισθοφόροι-υπόδουλοι , οι οποίοι βέβαια δεν υπερβαινουν το 2% και δεν εκπροσωπούν κανέναν πέραν του εαυτού τους].
Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής:
World Pan Macedonian Associations
Tel: 603-742-0466.
FAX (603) 617-2977.


Υπουργό Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη,
Υπουργείο Εξωτερικών,
Βασιλίσσης Σοφίας 2, 100 21 Αθήνα
Κυρία Υπουργέ,
Η επιστολή αυτή γράφεται με αφορμή την άδικη λεκτική επίθεσή σας δημοσίως στην Ύπατο Πρόεδρο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ κ. Νίνα Γκατζούλη και στην Πρόεδρο του Κέντρου Μακεδονικών Σπουδών στη Νέα Υόρκη κ. Αθανασία Μπίσκα στο Ηράκλειο της Κρήτης, τον περασμένο Ιούλιο. Παρά το γεγονός ότι σας προσέγγισαν με φιλική διάθεση για να σας χαιρετίσουν στη γενέτειρά σας, στο πλαίσιο του 41ου Συνεδρίου της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής, δέχθηκαν την έντονη έκφραση της δυσαρέσκειά τη διάρκεια των εργασιών του 10ου Παγκοσμίου Συνεδρίου των ανά την υφήλιο Παμμακεδονικών Ενώσεων στο Λιτόχωρο Πιερίας, παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια.
Ως μέλη των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο ουδέποτε ασκήσαμε κριτική στο πρόσωπό σας μέσα από τα επίσημα ψηφίσματα των συνεδρίων μας. Είναι γεγονός ότι οι θέσεις και τα ψηφίσματα της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, καθώς και των λοιπών Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο διαφοροποιούνται από σας για την κριτική που, όπως ισχυρισθήκατε, σας άσκησαν οι Μακεδόνες του εξωτερικού κατά τις θέσεις και τις απόψειςπου εσείς εκφράζετε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι από την ημέρα των ιδρύσεών τους οι Παμμακεδονικές Ενώσεις δεν αποδέχονται τον όρο Μακεδονία ή τα παράγωγα του όρου να συμπεριλαμβάνονται στην ονομασία των Σκοπίων. Γνωρίζετε ότι η ακλόνητη αυτή θέση μας ταυτίζεται με τη βούληση του 85% του ελληνικού λαού.Παρακολουθώντας τη διεθνή (Αμερικανική και Ευρωπαϊκή) συγκυρία είμαστεαισιόδοξοι για την εξέλιξη του θέματος και είναι αλήθεια ότι δεν αντιλαμβανόμαστε την ηττοπαθή στάση του Υπουργείου Εξωτερικών. Για εμάς είναι αδιανόητες οι δηλώσεις και μάλιστα από εκλεγμένους εκπροσώπους του Ελληνικού λαού, του τύπου «χάσαμε το παιχνίδι, επειδή 125 χώρες έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως ‘Μακεδονία’».
Τα εθνικά κεκτημένα δεν αποτελούν και δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζονται ως «παιγνίδι». Η ηττοπάθεια εκ μέρους της ελληνικής πλευράς «θρέφει» την αδιαλλαξία και αλαζονεία της γείτονος.Η οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία» για την γείτονα χώρα είναι άκρως επικίνδυνη για τον Ελληνισμό. Σύνθετη ονομασία σημαίνει ότι ένα πολυεθνές, σλαβοαλβανικό επί το πλείστον, μόνον 18 χρόνων κράτος, θα μοιράζεται το αρχαίο όνομα της Μακεδονίας μας με τον ελληνισμό. Επιπλέον, η λέξη «Μακεδονία» μετά από 3000 χρόνια θα αντιπροσωπεύει ένα ολόκληρο κράτος βορείως της Μακεδονίας μας με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδος.Είναι καιρός να εξηγήσει το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για ποιον λόγοκατόρθωσαν να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», όπως αναφερθήκατε στην συνάντησή σας με τις κυρίες Γκατζούλη και Μπίσκα στο Ηράκλειο, «από 125 κράτη» και ποιος είναι ο υπεύθυνος για την ανικανότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής η οποία απεδείχθη κατώτερη των περιστάσεων και επέτρεψε αυτή την εξέλιξη.
Είναι αδιανόητη η πρόσφατη αναγνώριση των Σκοπίων ως «Μακεδονία» από την Ινδία, μια χώρα στην οποία διδάσκεται η ελληνικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου τη στιγμή μάλιστα που η παγκόσμια διανόηση έχει λάβει σαφή θέση υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας.Τι μήνυμα δίνει στη γείτονα Τουρκία των 75 εκατομμυρίων όταν η Ελλάδα διαπραγματεύεται το όνομα «Μακεδονία» με τους Σκοπιανούς των 2 εκατομμυρίων;Σας υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία με την ενεργό, συνεπή και κατά συνέπεια επιτυχή πολιτική της, ξεπέρασε όλα τα νόμιμα εμπόδια όλων των αποφάσεων του ΟΗΕ και έχει καταφέρει όχι μόνον να εξισώσει πολιτικώς την ΤΔΒΚ, αλλά επιπροσθέτως να χτυπά τη θύρα της Ε.Ε. χωρίς να υποχωρεί για ό,τι κρίνει να εξυπηρετεί τα εθνικά δίκαια και συμφέροντά της.Η πρωτοβουλία επιστολής προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα απόπανεπιστημιακούς αρχαιολόγους και ερευνητές, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι ουδεμία απολύτως σχέση είχε με πρωτοβουλία του τέως πρέσβη στην Ουάσινγκτον κ. Αλ. Μαλλιά και το Υπουργείο Εξωτερικών, όπως ισχυρισθήκατε. Δεν είναι έργο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών. Αντιθέτως ουδόλως αξιοποιήθηκε από αυτό. Θα λέγαμε μάλιστα ότι αγνοήθηκε με προκλητικά επιδεικτικό τρόπο με λαμπρή εξαίρεση τον Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής κ. Δ. Σιούφα.
Όταν η εν λόγω επιστολή περιήλθε στην προσοχή του κ. Πρέσβη Αλ. Μαλλιά από την Ελληνική Πρεσβεία της Τουρκίας, ανώτατο στέλεχος της Πρεσβείας επικοινώνησε μαζί μας αναρωτώμενος για την κίνηση αυτή των αρχαιολόγων. Του απαντήσαμε πως η επιστολή προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ήταν μια ανεξάρτητη –όπως και πραγματικά είναι- κίνηση των καθηγητών και ερευνητών της ιστορίας οι οποίοι προέρχονται από πανεπιστήμια κύρους πολλών χωρών. Η κίνηση αυτή των αρχαιολόγων δεν είχε πρόθεση την στήριξη της ελληνικής πλευράς αλλά τη διαφύλαξη του επιστημονικού τους αντικειμένου από αυθαίρετες παραχαράξεις.
Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους από το 1947 ήταν οι πρώτες που έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για τις προδιαγραφόμενες εξελίξεις και τα σημερινά αδιέξοδα.Η έκφρασή σας προς τις εν λόγω προέδρους των Μακεδονικών οργανώσεων ότι οι Ελληνες των ΗΠΑ «είναι αχάριστοι και ενεργούν από την ασφάλεια της Αμερικής» ήταν δυστυχώς ατυχής. Δεν έχουμε καμία πρόθεση να παρεμβαίνουμε στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδος, η οποία είναι ευθύνη της εκάστοτε Ελληνικής Κυβέρνησης. Όμως, έχουμε το δικαίωμα ως πολίτες και ψηφοφόροι χωρών στις οποίες ζούμε -και πολλοί από εμάς πολίτες και ψηφοφόροι της Ελλάδος-, να εκφράζουμε τις ανησυχίες μας και τις απόψεις μας στα ψηφίσματα των Συνεδρίων μας και προς τις κυβερνήσεις μας για ένα θέμα που αφορά την πατρίδα μας.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ


Όσοι ομολογούμε πίστη και αποδοχή στην παραδοσιακή Ελληνική Θρησκεία, ομολογούμε πίστη και αποδοχή προς το σύνολο των ιδιοτήτων και των γνωρισμάτων των προγόνων μας. Αυτός ο τρόπος στάσεως και δράσεως προς τη Φύση, την Κοινωνία και τον εαυτό, από ασύντακτους ιστορικά χρόνους έως και τους πρώτους αιώνες μετά το έτος 0, φώτισε και εμψύχωσε ανθρώπους ωραίους και σοφούς. Τους διεπότισε με την αχθοφόρο ορμή του δημιουργού, με την ανεξάντλητη χάρη του δρώντος όντος, του προσώπου που ευλαβικά κινείται στα εδάφη της πατρίδος του και προσφέρεται γενναιόψυχα, παρουσιάζοντας το άριστον των δυνάμεών του, στην αδελφότητα της πόλεώς του. Εχαλύβδωσε την ψυχή τους με την ιερή φωτιά του μέτρου, της γνώσεως, του έρωτος, του παντοειδούς καλού αγώνος.Πρέπει λοιπόν να κατανοήσωμε, ότι με την ομολογία μας συνάπτομε και επικαλούμεθα δεσμούς βαθείς και βαρείς προς εκείνους ακριβώς τους προγόνους μας, τους εμψύχους νεκρούς των ιερών εδαφών της πατρίδος μας. Συνάπτομε δεσμούς πέραν του χρόνου, δεσμούς κοινού τόπου, αίματος, τρόπου, θέσεως, ουσίας, είδους και ψυχής. Όσοι ομολογούμε πίστη και αποδοχή στην εθνική, προγονική μας θρησκεία, πρέπει να γνωρίζουμε ότι την ίδια στιγμή επικαλούμεθα και αναλαμβάνομε το ίδιο ψυχικό, πνευματικό και αισθαντικό φορτίο που ανέδειξε τους προγόνους μας ως ήσαν, όπως υπήρξαν.Διότι, βεβαίως, δεν είναι η θάλασσα, ο ουρανός, ο ήλιος, που διαπλάθουν την ψυχή και την ροπή και την μοίρα ενός έθνους, αλλά ο τρόπος που το έθνος αυτό θεάται και θεωρεί και ερμηνεύει τα φαινόμενα, τα «δεικνύμενα» του μεγίστου των Μυστηρίων, του Μυστηρίου της Γενέσεως, του Είναι και του Γίγνεσθαι, που εκτυλίσσεται, θαυμάσιο, πολύσημο, παλλόμενο από θησαυρούς νοημάτων και αναγωγών ενώπιόν μας. Εάν, βεβαίως, «οι οφθαλμοί της ψυχής μας» δεν έχουν τυφλωθεί, αλλ’ αγρυπνούν. Όποιος διακηρύσσει την πίστη του στη θρησκεία του Ηρακλέους, του Αχιλλέως, του Πινδάρου, της Σαπφούς, του Λεωνίδου, της Αντιγόνης, της Ιφιγενείας, του Αισχύλου, την ίδια στιγμή προσκαλεί την προσωπική ψυχική ισχύ αυτών των οσίων, θεϊκών πλέον προσώπων, να στραφεί προς εμάς, με την προσδοκία ότι το ψυχικό μας πεδίο είναι αρκετά ευρύ και αγνό, ώστε να δυνηθεί να προσλάβει κάτι από τη χάρη τους, κάτι από την ποιότητά τους. Προσδοκούν ότι μιγνύοντας την δική τους ψυχική δύναμη προς τη δική μας, θα καθαρθούμε και θα μεγαλυνθεί η φύση μας, εναντίον των μιασμάτων της έρημης και σαθρής εποχής όπου πλανώμεθα. Ότι θα γίνωμε νέοι Άτλαντες, που θα σηκώσουμε στους ώμους μας τον ουρανό, που θα ανορθώσουμε τους ανατραπέντες θεμελιώδεις άξονες της Ζωής, δηλαδή την ιερότητα της Φύσεως και τον ηρωισμό της κοινωνίας. Ότι θα αναδειχθούμε σε κήρυκες και ενεργούς αγωγούς της Αναγεννήσεως του γνησίου και λαμπρού και γενναίου αρχαίου Κόσμου, όπου η ευδαιμονία είχε νόημα και μορφή, όπου ο άνθρωπος υπήρχε με όλη την αίγλη του καλού δημιουργήματος, με άτρωτα τα πεδία εκδηλώσεως του είδους του. Ότι θα αντιτάξωμε γενναίο και έντιμο λόγο ενάντια στο ζόφο της λήθης με τα βαθειά τα ρεύματα που παρασύρουν στο θάνατο χωρίς όνειρα, χωρίς επιστροφή.Όποιος λοιπόν ομολογεί την αρχαία των προγόνων μας πίστη, έλκει, και, κατ’ αρχάς, χαροποιεί τις ψυχές των προγόνων μας, τις κινητοποιεί, τις ανησυχεί, εάν θέλετε, προσκαλώντας τες να επιστρέψουν, όπως ετάχθησαν άλλωστε ως ήρωες πολιούχοι, τότε που η πατρίς των ήτο τίμιος τόπος του έθνους αμίαντος και οι πόλεις καρδιές αυτού του τόπου παλλόμενες κάτω από τα στοργικά βλέμματα των Θεών.Μαζί με αυτούς, ανακινούνται προς εμάς και σκιρτούν οι Θεοί, πλησιέστατοι των ανθρώπων ή και απώτεροι, μειλίχιοι και ισχυροί, χθόνιοι, ουράνιοι, ενάλιοι, Ολύμπιοι, καθώς ακούουν κάποιους να καλούν τα ονόματά Τους. Το μέγα, το άσπιλο, το αεικίνητο πρόσωπό Τους, στρέφεται πάλι προς την πλευρά των ανθρώπων.Προσέχουν πάλι οι Θεοί των ταλαιπώρων θνητών τα πάθη, τις πράξεις και τις τύχες, έτοιμοι να βοηθήσουν στη ρύθμιση του διαταραγμένου τους βίου, στην ίασι των τρωθεισών από κάθε φαυλότητα και ύβρη ψυχών τους, να τους περιθάλψουν, να τους υποστηρίξουν στο τιτάνιο έργο της διασώσεώς τους.Διότι, όποιος επικαλείται και ομολογεί την οσιότητα και την δύναμή τους, Εκείνους προσκαλεί να επιληφθούν και την σωτηρία των πλανημένων σε αδιέξοδα μονοπάτια θνητών.Επειδή η Φύσις όλη, όσο και αν έχει διαταραχθή έως τα θεμέλιά της, εδώ, στον πλανήτη μας, από την ανθρώπινη κακία και μωρία, είναι πάντοτε το φορτίο, το σύστημα του γνησίου και προαιωνίου Νόμου, το οποίο μας υπερβαίνει και εμείς δεν είναι δυνατό να το βλάψωμε πραγματικά. Η Φύσις δεν είναι τίποτε ολιγώτερο από Συμπαντική Μητέρα και Άπειρος Ναός των Θεών. Εκεί εργάζονται και χαίρονται οι Μάκαρες, απρόσβλητοι από τις ιδικές μας ανοησίες και ατυχίες, πάντοτε ωραίοι, εύθυμοι, ακριβείς ρυθμιστές και έφοροι των αφθάρτων νόμων της εξελίξεως, της κάθε πλοκής του όλου. Η Φύσις είναι σύνοψις όλων των δυνάμεων, των αρρήτων και ασυλήπτων έργων.Όσοι, λοιπόν, τολμούν να αποσπάσουν την προσοχή των Θεών από το Μέγιστο διασυμπαντικό έργο τους στο ελάχιστο της επισφαλούς ανθρωπίνης υπάρξεως, έχουν την τεραστία ευθύνη να δικαιώσουν με όλη την καρδία και την διάνοια και την συμπεριφορά τους, την τόλμη αυτή.Ας γνωρίζωμε όλοι, όσοι ομολογούμε τα ονόματα των Θεών, ότι προκαλούμε μία κινητοποίηση στα υπερβατικά του αισθητού πεδία, σε όλο το φάσμα των επέκεινα νοητών προσώπων, των αγαθουργών και ζωοποιών και χαριφόρων, προς τους αληθώς ευσεβείς.Διότι οι Θεοί δεν είναι ονόματα ψιλά, κενά, ούτε στοιχεία τυπικά των φαινομένων, αλλ’ άπειρη αλήθεια και δύναμις και σοφία.Προσδοκούν, λοιπόν, οι πρόγονοι-ήρωες του έθνους μας ψυχές-πύλες φωτεινές, διόδους επιστροφής και, μάλιστα, αναπτύξεως και των ιδικών τους ψυχών, πρόθυμοι, ανυπόμονοι ίσως, να αφήσουν τα Ηλύσια Πεδία ή τα Ολύμπια δώματα και να σπεύσουν πλησίον μας. Και οι Θεοί, οι γλυκείς και περίκαλλοι πατρώοι και μητρώοι Θεοί, εκπέμπουν μίαν ακτίνα ανεσπέρου φωτός προς εμάς και παρατηρούν και προσμένουν.Τι θα συμβή λοιπόν όταν οι ψυχές των προγόνων, ενώ σπεύδουν περιχαρείς προς όσους επικαλούνται την βαθυτάτη, ουσιαστική συγγένειά τους προς Εκείνους, συναντήσουν, αντί πυλών και διόδων πεφωτισμένων από φως ευλαβείας και αρετής και ανιδιοτελείας και επιγνώσεως της αληθείας, τοίχον ψυχρόν και θύρες εσφραγισμένες από κακία, πλάνη, μισαλλοδοξία, απάτη, αλαζονεία, διαφθορά; Τι θα συμβή, όταν οι Θεοί διαγνώσουν Ύβριν κατά της δυνάμεως και του προσώπου Τους, όταν διαπιστώσουν ότι λόγος βάναυσος, ήχος κενός, σκέψις πονηρή, ανόητη διάνοια και ψυχή διάτρητη, εστερημένη αγαθότητος και πίστεως αμέριστης προς Εκείνους, λαλούν και προσποιούνται, στο όνομά Τους; Διότι, όσοι ομολογούν πίστη και αποδοχή της Εθνικής μας Θρησκείας, εύλογον να είναι ατελείς ως θνητοί πρώτον, αλλά και, πολύ περισσότερο, ως θνητοί που εγεννήθησαν και ανετράφησαν σε χρόνους εσχάτης καταπτώσεως, ανηθικότητος και ηλιθιότητος.Είναι όμως ασύγγνωστο και ανήκεστο να ψεύδωνται εκ προθέσεως αλλά και εξ αμελείας, εν ονόματι Θεών και προγόνων.



ΟΙ ΛΕΥΚΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΗΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ…


Σε μία πανάρχαια εποχή φαίνεται πως έγινε ο εποικισμός της Αμερικανικής ηπείρου από ομάδες Τατάρων και Μογγόλων κυνηγών από την Σιβηρία Η λογική λέει πως οι ομάδες αυτές που κατέκλυσαν την Αμερικανική ήπειρο πέρασαν από τα στενά της χερσονήσου Καμτσιάκας τα οποία στην απώτατη εκείνη εποχή ήταν μία συνέχεια ξηράς που ένωνε την Αλάσκα με το πιο μακρινό βόρειο σημείο της Ασίας. Είναι εκείνοι που στην συνέχεια έφτιαξαν τον μογγολοειδή τύπο των ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικής. Είναι αυτοί που βρήκαν οι Έλληνες όταν έφτασαν στην ανεξερεύνητη έως τότε ήπειρο του δυτικού ημισφαιρίου του πλανήτη. Είναι εκείνοι που έβλεπαν την κατάλευκη σάρκα, τους ασπροφώτιστους μανδύες των Ελλήνων και το υψηλό τους παρουσιαστικό, τα υπερσύγχρονα σκάφη τους που φαίνονταν αλλόκοτα μπροστά στις ακατέργαστες πιρόγες τους και όπως ήταν λογικό τους είδαν σαν Θεού!!!
Η POPOLBUX το πανάρχαιο ινδιάνικο κείμενο των ιθαγενών της Αμερικής γράφει για τους «παράξενους» επισκέπτες που ήρθαν στην χώρα τους και τους μετέφεραν τον πολιτισμό: « Ο Θεός Ήλα-Τάκι ήταν ιερέας και βασιλιάς των λευκών επικοιστών. Οι λευκοί εκείνοι ήταν σοφοί, ειρηνικοί και ψηλοί. Είχαν λευκό δέρμα και μακριά γένια…».
Είναι λογικό οι τότε κάτοικοι της Αμερικής που είχαν άγνοια για το πώς ήταν η γη, τι έκταση καταλάμβανε, και αν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι κάπου αλλού, να τους φαίνονται περίεργοι εκείνοι οι επισκέπτες, θεωρώντας τους μάλιστα, λόγω των μεγάλων μορφολογικών διαφορών αλλά κυρίως των γνώσεων που κατείχαν, κάτι εν είδη Θεών…
Και έτσι έπλασαν τους Θεούς μέσα στην φαντασία τους πάνω σ’ εκείνα τα πρότυπα. Τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων οι οποίοι έφτασαν εκεί, στην μακρινή χώρα της Εσπερίας με τα πλοία τους και με έναν πολιτισμό μαζί τους τον οποίο άφησαν παρακαταθήκη σ’ έναν κόσμο που βρισκόταν ακόμα σε μία πρωτόγονη κατάσταση, αλλά όχι και άγρια. Απόδειξη η αφομοίωση όχι μονάχα του υλικού μέρους του πολιτισμού αλλά και εκείνου του πνευματικού που κυρίως έχει να κάνει με την γλώσσα και τον λόγο. Γι’ αυτό και οι ομοιότητες πολλών λέξεων των αρχαίων λαών της Αμερικής με την ελληνική γλώσσα είναι σημείο αναφοράς για πολλούς επιστήμονες, ντόπιους και ξένους…
Όταν μετά από αρκετούς αιώνες παρουσιάστηκαν στα παράλια των ακτών της Αμερικής οι νέοι επισκέπτες, με τον Χριστόφορο Κολόμβο επικεφαλής, οι ιθαγενείς τους υποδέχτηκαν σαν θεότητες. Ο ίδιος ο μεγάλος εξερευνητής εξιστορεί στα απομνημονεύματά του : « …Το μόνο αίσθημα που ένοιωσαν για εμάς οι Ινδιάνοι, ήταν λατρεία και θαυμασμός…» , και πιο κάτω συμπληρώνει: « Μόλις μας είδαν οι Ινδιάνοι στις ακτές τους, έπεφταν στη γη έξαλλοι, σήκωναν τα χέρια τους στον ουρανό ολόχαροι, και μας καλούσαν να βγούμε στην στεριά το γρηγορότερο…».

Η παράδοσή τους έλεγε πως θα επέστρεφαν εκείνοι που κάποτε είχαν έρθει και τους έφεραν το φως του πολιτισμού. Που τους έδωσαν την τάξη και τον τρόπο του πως θα ζούσαν καλύτερα μέσα από μία σωστή και ορθή ανάπτυξη πολιτιστική. Τους έδωσαν πολιτισμό και αυτό έλεγε πάρα πολλά σε εκείνους που ζούσαν μέχρι τότε σε μία κατάσταση που ταίριαζε σε ζώα και όχι ανθρώπους. Πώς να μην είναι ευγνώμονες απέναντί τους; Πώς να μην τους θεωρούν Θεούς; Είναι λοιπόν πολύ λογική η αντίδραση που περιέγραψε ο Χριστόφορος Κολόμβος, εκ μέρους των ιθαγενών της Αμερικής. Αλλά πιο λογική φαίνεται όταν συναντά κανείς μέσα στην παράδοση ή στα παλιά, πανάρχαια κείμενά τους την νοσταλγία μιας επιστροφής Εκείνων…
Στις θρησκευτικές τους τελετές οι Ινδιάνοι της Αμερικής, φορούν λευκά προσωπεία( μάσκες), ή βάφουν τα πρόσωπά τους με λευκό χρώμα σε ανάμνηση εκείνων των λευκών Θεών που τους είχαν εκπολιτίσει. Οι ιερείς τους επίσης φορούν κράνη στολισμένα με κέρατα ταύρου. Τα κράνη αυτά φορούσαν οι στρατιώτες του Κρόνου- Βήλου. Αλλά είναι και το σύμβολο του Κρητικού πολιτισμού, των χρόνων του Μίνωα, των Ετεοκρητών, των μεγάλων και ισχυρότερων θαλασσοπόρων όλων των εποχών.

Οι ψηλοί επισκέπτες της Αμερικής, λευκοντυμένοι και γενειοφόροι καθώς λένε τα πανάρχαια ινδιάνικα κείμενα, είναι οι Έλληνες Θεοί, της εποχής των Θεοβασιλέων Ουρανού, Κρόνου, Άτλαντα, Ποσειδώνα, Διονύσου…
Γίγαντες τους παρουσιάζουν πολλά αρχαία δικά μας κείμενα, «…Γένος κρατερών, γιγάντων, υμνεύσαι … εντός Ολύμπου μούσαι Ολυμπιάδες…», γράφει ο Ησίοδος δίνοντας το στίγμα για το ποιοι ήσαν αυτοί οι ψηλοί σαν γίγαντες λευκοί και γενειοφόροι κρατεροί…
« Άναξ, παιδοτρεφές, αίμαι γιγάντων»( Νόνος, Διονυσιακά, τόμος Β΄ βιβλ. 40ο σελ. 313, στιχ. 315), και ο Απολλόδωρος λέει: « Γεννά γίγαντας εξ ουρανού … Εγένετο δε εν Παλήνη…» ( Βιβλ. Ι., 34).
Ο Πλάτων γράφει: «…εν δε τη Ατλαντίδι νήσω ταύτη, μεγάλη συνέστη και θαυμαστή δύναμις βασιλέων, κρατούσα μεν απάσης της νήσου πολλών δε άλλων νήσων και μερών της ηπείρου…»
«… Ούτοι δε οι πάντες αυτοί τε και οι έκγονοι τούτων, επί γενεάς πολλάς ώκουν, άρχοντες μεν πολλών άλλων κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου…»
«… Καθ’ άπερ εν τοις πρόσθεν ελέχθη περί της των θεών λέξεως ότι κατενείμαντο γην πάσαν … Ποσειδών την Ατλαντίδα λαχών, εκγόνους κατώκεισεν…»
Γράφει ο Πλάτων σχετικά με την Ατλαντίδα δείχνοντάς μας ότι είχε εποικιστεί από τα ελληνικά φύλα. Η τοποθέτηση της Ατλαντίδας στο δυτικό ημισφαίριο όπου μάλιστα όπως λέει ο Πλάτων υπήρχαν και άλλα νησιά και μία ήπειρος «κατά το πέλαγος νήσων και μερών της ηπείρου…», φανερώνει την γνώση της ύπαρξης της Αμερικανικής ηπείρου στα χρόνια του Πλάτωνα. Αφού λοιπόν ο Πλάτων γνωρίζει την ύπαρξή της είναι φυσικό να γίνει παραδεκτό, ότι οι περί της Ατλαντίδας και της Αμερικής αφηγήσεις του πρέπει να είναι αληθινές. Και γιατί να τις αμφισβητήσουμε άλλωστε όταν όλα είναι καταφανή και μιλούν για τους Έλληνες, τους λευκούς θεούς της Αμερικής στα απώτατα χρόνια της προϊστορίας;

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ


με θέμα τον λεγόμενο "Ιστορικό Αναθεωρητισμό" των θεωρητικών της παγκοσμιοποίησης και της "Νέας Τάξης". Πρόκειται για ένα κείμενο, που αποκαλύπτει την σύγχυση, αλλά και την ασάφεια που υπάρχει στην νεοελληνική κοινωνία, ως προς βασικά θέματα που συνδέονται άμεσα με την επιβίωσή μας ως λαού με συγκεκριμένη ιστορική διαδρομή και συνείδηση. Πιστεύω ότι πρέπει να διαβαστεί, όχι μόνον για τους λόγους που προανέφερα, αλλά επειδή είναι και αρκούντως αποκαλυπτικό, βοηθώντας έτσι να γίνει αντιληπτό ευρύτερα το τί "παίζεται" στα κέντρα λήψεως αποφάσεων και πως συνδέονται κάποια γεγονότα π.χ. το "βιβλίο" της Ρεπούση, που υιοθετήθηκε ασμένως από την Υπουργό Εθνικής (;) Παιδείας της Ν.Δ.. η τοποθέτηση από το ΠΑΣΟΚ του διδύμου Διαμαντοπούλου-Δραγώνα στο Υπουργείο (σκέτο) Παιδείας, οι "μελέτες" της Κουλούρη, τα άρθρα του Λιάκου στο ΒΗΜΑ, το φαιδρό, όμως προβεβλημένο "συγγραφικό έργο" της Καρακασίδου κ.λπ., κ.λπ

Κλασικοί και σημερινοί όροι ιστοριογραφίας
Ο κλασικός ορισμός στηρίζεται στο διαχρονικό Θουκυδίδη επειδή κατά την άποψή του πρέπει να καταγράφονται τα γεγονότα που είναι «σημαντικά», δηλαδή που σημαίνουν κάτι σύμφωνα με διαχρονικές αξίες και έχουν αξιολογηθεί ως τέτοια σύμφωνα με διαχρονικούς ηθικούς κανόνες.
Η σημερινή άποψη θέλει τα γεγονότα «ασήμαντα», απαξιώνοντας κάθε αξιολογική διάκριση και αμφισβητώντας τα πανανθρώπινα κριτήρια, επειδή επικρατεί η ταύτιση του πολιτισμού με τις ιδεολογίες σε επίπεδο κουλτούρας.
Και επειδή όλοι οι ‘νορμάλ’ άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο ότι η ιστορία δεν πρέπει να παραχαράσσεται από ρατσιστικές, ναζιστικές, φασιστικές, ολοκληρωτικές, εθνικιστικές προκαταλήψεις καθιερώθηκε ως ‘νόρμα’ (υιοθετήθηκε δηλαδή θεσμικά η κυρίαρχη ακαδημαϊκή πρακτική) ο «παροντικός χαρακτήρας της ιστορίας». Έγινε δηλαδή ευρέως αποδεκτός ο ιστορικός αναθεωρητισμός ως ‘ιδεολογική αποφόρτιση’, χωρίς να εξεταστεί τί ακριβώς σημαίνει η πρακτική της ‘αποδόμησης’, γιατί το νόημα της αποφυγής προκαταλήψεων έγινε εχθρότητα κατά της διάκρισης και κατά της κριτικής σκέψης, πώς υπηρετεί τους νέους πολιτικούς στόχους, ποιοί ευθύνονται για την πολιτικοποίηση του αναθεωρητισμού και ποιοί τη χρησιμοποιούν σαν νέα ιδεολογική τρομοκρατία.
Είναι όμως απαραίτητο να προβληματιστούμε όλοι γιατί ο αναθεωρητισμός γεννήθηκε και αναπτύχθηκε μαζί με την παγκοσμιοποίηση. Γιατί παρά τις καλές προθέσεις υπηρετεί κακές πολιτικές πρακτικές. Γιατί παρά τον ‘προοδευτικό’ χαρακτήρα του καλλιεργεί φαινόμενα ολοκληρωτισμού.

Γέννηση δύο αναθεωρητικών φαινομένων
Στην εικοσαετία ’60 – 70, που σηματοδοτείται από το ‘τέλος των ιδεολογιών’, αριστεροί διανοούμενοι στράφηκαν στην ιστορία, η οποία στη μαρξιστική θεωρία δεν είναι παρά ένα ιδεολογικό φαινόμενο. Ο αριστερός αυτός χαρακτήρας της αναθεώρησης συνεπάγεται ότι η επιβεβλημένη αποδόμηση του περιεχομένου της σαν ιδεολογικής αφήγησης συνεπάγεται αφαίρεση κάθε στοιχείου σημαντικό πολιτισμού, δηλαδή ‘πολιτιστικού εποικοδομήματος’.
Η εποχή όμως αυτή σηματοδοτείται και από την κοινωνική ‘απελευθέρωση’ (εξ αιτίας της κοινωνικής απορρύθμισης που προκάλεσε η οικονομική) με την αίσθηση του ‘χαοτικού’ Όλα Επιτρέπονται (εξ αιτίας της πολυπλοκότητας του νέου περιβάλλοντος). Στις συνθήκες αυτές, ο νέος τύπος κοινωνικής προσωπικότητας, ο ναρκισσιστικός, απεχθάνεται πιο πολύ να τον κρίνουν από όσο φοβάται να τον τιμωρήσουν. Διαμορφώθηκε έτσι η νέα κουλτούρα, η λεγόμενη ναρκισσιστική ηθική, ως συλλογική εχθρότητα απέναντι στις αξιολογικές κρίσεις και τις δεσμεύσεις, ως συλλογική καταδίκη των ηθικών διακρίσεων.
Κυριαρχεί έκτοτε μια νέα εκδοχή του πολιτισμικού σχετικισμού, η οποία αφενός, νομιμοποιεί και ενισχύει τον ιστορικό αναθεωρητισμό και αφετέρου, διαμόρφωσε τον αναθεωρητισμό όλων των υπολοίπων κοινωνικών επιστημών. Με αποτέλεσμα, από τη μια μεριά να οδηγεί στην αποδόμηση και της εθνικής ταυτότητας και από την άλλη, στην αποδόμηση της πολιτιστικής ταυτότητας.

Εξέλιξη των φαινομένων
Η αντίθεση προθέσεων και πράξεων είναι σημαντικό να επισημαίνεται με κάθε ευκαιρία επειδή πρόκειται για την κατ’ εξοχήν ανθρώπινη αδυναμία, η οποία σε ένα περιβάλλον ατομικής ανωριμότητας και συλλογικής ανυπαρξίας αξιών και μέτρων αυτό-περιορισμού γίνεται καταστροφική. Έχει σημασία επίσης να διευκρινιστεί ότι για την ανυπαρξία αυτή ευθύνεται η απαξία του πολιτισμού τόσο στο μαρξιστικό πρίσμα όσο και στο διάχυτο ναρκισσιστικό. Να υπογραμμίζεται επίσης πόσο εκρηκτικό είναι το μείγμα όταν συνδυάζονται τα δύο και ότι το μείγμα αυτό είναι το κυρίαρχο στο χώρο των ‘ειδικών’ της εξουσιαστικής ελίτ.
Ο πολιτισμικός σχετικισμός δημιουργήθηκε στο μεσοπόλεμο από το φόβο του ανερχόμενου ρατσισμού-ναζισμού με την προσπάθεια να εξηγηθούν οι φυλετικές προκαταλήψεις στο πεδίο της κουλτούρας. Ξεκίνησε δηλαδή στο πλαίσιο της ανθρωπολογίας, με τη μελέτη της κουλτούρας των πρωτόγονων φυλών, αλλά μετά το ’60 στρεβλώθηκε και επεκτάθηκε σε όλες τις κοινωνικές επιστήμες (ιστορία, κοινωνιολογία, πολιτική επιστήμη, ψυχολογία, ανθρωπολογία, εθνολογία). Μέχρι όμως την εποχή της Μαύρης Αθηνάς (αφρο-ασιατικές ρίζες του ελληνικού πολιτισμού) περιοριζόταν στον ακαδημαϊκό χώρο. Η πολιτικοποίηση του αναθεωρητισμού έφτασε στην Αμερική σε νομοθετήματα για την ‘πολυπολιτισμική’ κοινωνία και διεθνώς στην επίσημη υιοθέτηση της καταδίκης των αξιακών διακρίσεων ως της πολιτικά ορθής στάσης.
Η δε διάχυση της καταδίκης αυτής έχει οδηγήσει στο να θεωρείται η ίδια «η δημοκρατία ως ασήμαντη (!) πολιτική», όπως αναφέρεται στον τίτλο πρόσφατου άρθρου του Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Αντώνη Μανιτάκη. Στο άρθρο αυτό καταδεικνύεται πώς η αποδόμηση της αντίληψης της Δημοκρατίας με τη σχετικοποίησή της σε ιδεολογία (από το μαρξιστή ιστορικό αναθεωρητή Λ. Κάμφορα) συμπυκνώνεται στην πολιτική θεωρία ‘τι δημοκρατία τι δικτατορία’.

Εξουσία της ελίτ και ελληνική περίπτωση
Σήμερα, είναι γεγονός ότι ο σχετικισμός των αξιών του πολιτισμού και της δημοκρατίας επιβάλλεται είτε ως ιδεολογική τρομοκρατία / ‘πολιτικά ορθός’ είτε ως ‘εκσυγχρονιστικός’/ ‘δημοκρατικός’. Γιατί είναι γεγονός ότι η εξουσία σήμερα ανήκει στην ελίτ, στους μηχανισμούς της οποίας οι αναθεωρητές – ‘ειδικοί’ καθαρίζουν τους θεσμούς (σχολεία, ΜΜΕ, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, κέντρα αποφάσεων, δραστηριότητες διεθνών σχέσεων) από κάθε αντιφρονούντα λόγο.
Στην ελληνική επικράτεια, αναφορικά με τον ιστορικό αναθεωρητισμό, παρατηρούνται δύο πόλοι εξουσιαστικής ελίτ. Ο ένας είναι εξωτερικός, με πολιτικό στόχο τον κατευνασμό του εθνικισμού στις βαλκανικές χώρες και τις σχέσεις Ελλάδας- Τουρκίας. Ο εσωτερικός έχει ως εκτελεστικό όργανο την ελίτ των διανοουμένων της ευρωπαϊκής Αριστεράς (με χαρακτηριστική Κατοχή -‘διοίκηση’ σύμφωνα με την ιδεολογική αποφόρτιση στο αναθεωρημένο σχολικό βιβλίο ιστορίας- στα Πανεπιστήμια, τον Τύπο, σε Κρατικές υπηρεσίες, όπως και η προώθηση της Φιλίας των αδελφών λαών). Δεν είναι τυχαίο ότι σε μέλη της απευθύνθηκε το αίτημα για αποδόμηση του σχολικού εγχειριδίου ιστορίας, σύμφωνα με τις συστάσεις του ‘δημοκρατικού’ ευρωπαϊκού κέντρου για τη ‘συμφιλίωση στη ΝΑ Ευρώπη’.

Τι δεν πρέπει να κάνουμε
Το ιδεολογικό εγχείρημα αποδόμησης της εθνικής μας ταυτότητας στο όνομα της ιδεολογικής αποκάθαρσης υπονομεύει την αυτονομία της Ελλάδας αλλά και τις ατομικές ταυτότητες των Ελλήνων με την απαγόρευση ανθρωπιστικών θέσεων ακόμα και ορολογίας.
Δεδομένης όμως της εδραιωμένης βούλησης της ελίτ που ασκεί την επιστασία μας και δεδομένου ότι η διεκδίκηση της εθνικής ταυτότητας υπήρξε ανέκαθεν προβληματική για ιστορικούς, πολιτισμικούς, εσωτερικούς και εξωτερικούς λόγους, θα είναι ατυχής κάθε προσπάθεια παρέμβασης στο θεσμοποιημένο στη χώρα μας ιστορικό αναθεωρητισμό.
Δεν ισχύει το ίδιο για την αποδόμηση της πολιτισμικής μας ταυτότητας, η οποία δεν αποτελεί ισχυρό κρίκο δεδομένου ότι ο πολιτισμικός σχετικισμός για την οικειοποίηση της ταυτότητάς μας από τη δυτική έχει αμβλυνθεί ως αιωνόβιος. Αλλά και η άμεση διεκδίκηση της πολιτισμικής ταυτότητας ως ‘ελληνικότητας’ θα ήταν ομοίως ατυχής γιατί κάθε διαφορά ερμηνεύεται ως ρατσιστική ή εθνικιστική.
Σύμφωνα όμως με τα επιχειρήματα του ανωτέρω άρθρου του Α. Μανιτάκη, μπορούμε έμμεσα να διαφοροποιηθούμε στην πράξη προτάσσοντας το ζήτημα της Δημοκρατίας αφού έτσι κι αλλιώς ο ελληνικός πολιτισμός δεν είναι μόνο πανανθρώπινος και κοσμοπολιτικός αλλά (εμείς ξέρουμε ότι) αποτελεί προϋπόθεση και συνέπεια της αληθινής δημοκρατίας.

Τι μπορούμε να κάνουμε
Αρκεί να αντιταχθούμε στον αναθεωρητισμό εν γένει (όχι άμεσα στον ιστορικό). Να αντισταθούμε στη σχετικοποίηση των αξιών που κάνει τη διαφθορά και τον ολοκληρωτισμό μονόδρομο, αλλά και στη σχετικοποίηση του λόγου που ταυτίζει την κρίση με τον ωφελιμισμό της υπολογιστικής σκέψης.
Δείχνοντας ότι εμείς ξέρουμε πως η ιστορία είναι ανθρώπινη δημιουργία (κανενός νόμου και καμιάς θεωρίας) και πως η δημοκρατία απαιτεί ηθικούς κανόνες και αξίες διάκρισης, πείθουμε εαυτούς και άλλους ότι μπορούμε να μην είμαστε παθητικοί από το φόβο ενός αόρατου συστήματος που επιβάλλει στο ‘λαουτζίκο’ πολιτιστική εξαχρείωση.
Δείχνοντας το πρόσωπο της ελίτ (που έχει ονοματεπώνυμο, με τον πειστικό αλλά διακριτικό και αξιοπρεπή τρόπο του Α. Μανιτάκη), πείθουμε εαυτούς και άλλους πως καταλαβαίνουμε ότι η μη αναγνώριση μιας διακριτής ύπαρξης οδηγεί αναπόδραστα και συλλογικά σε παραβατική κοινωνική συμπεριφορά (κλασική αρχή της κοινωνιολογίας).

Μπορούμε άμα θέλουμε να υπερβούμε σε μεγάλο βαθμό τα χάλια μας (αφού δεν πρόκειται για φυλετικό προσδιορισμό) αρκεί να καταλάβουμε ότι γίναμε μικρολωποδύτες και μεγαλοϊδεάτες από παντελή στέρηση ταυτότητας. Να καταλάβουμε ότι η αντιπαλότητα με το (δυτικό και ελληνικό) Διαφωτισμό δεν είναι εθνικισμός και φονταμενταλισμός αλλά επίγνωση της αντιδημοκρατικής υποτίμησης του λαού και της ικανότητας του δικού μας να συγκροτεί αυτόνομη κοινότητα.
Αρκεί να διαμορφώσουμε τη δική μας ιστορική αναθεώρηση και, αντί να την αντιτάξουμε στο εθνικιστικό ιδεολογικό πλαίσιο, να την εντάξουμε στο δημοκρατικό πλαίσιο αντίστασης στον πολιτιστικό σχετικισμό.

Παγκόσμια διάσταση
Μπορεί στην εξωτερική πολιτική να μετράει η δύναμη αλλά στην ιστορία μετράει ο κρίσιμος αριθμός των συνειδητοποιημένων ανθρώπων. Δεν απαιτείται αφύπνιση όλων ούτε επαναστατικές διαδικασίες. Αρκεί μια κρίσιμη μάζα και το ρεύμα δημιουργεί μόνο τους σε συνθήκες ανατροπής.
Οι σημερινές εκδηλώσεις αναθεωρητισμού θα μπορούσαν μάλιστα να αποδειχθούν μια ‘ευτυχής συγκυρία’, όχι μόνο γιατί καθιστούν ορατό δια γυμνού οφθαλμού ποιος και πώς ευθύνεται για την κακοδαιμονία μας, αλλά γιατί παράλληλα αναπτύσσεται ισχυρό ένα παγκόσμιο ρεύμα αντίδρασης στην ασημαντότητα της ζωής και στον κίνδυνο ολοκληρωτισμού.

ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ .....ΕΒΡΑΙΩΝΕΤΑΙ - ΔΑΜΑΝΑΚΗ:ΕΙΜΑΙ ΕΒΡΑΙΑ!


ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ

Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΣΤΗΝ Ε.Ε.

ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΗΚΕ Η ΣΙΩΝΙΣΤΡΙΑ ΔΑΜΑΝΑΚΗ

ΟΣΟ "ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ " ΜΕΤΑΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΑ, ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ, ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙ

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ Η ΔΑΜΑΝΑΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΔΕΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΗΡΩΑΣ ΜΕ 3 ΩΡΕΣ ΘΕΑΤΡΟ

ΠΑΝΤΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ, Η ΔΑΜΑΝΑΚΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ - ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΤΗ

21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ




Στις 21 Νοεμβρίου, Ημέρα της Παναγίας, γιορτάζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας.

Η αποστολή και διαρκής επιδίωξη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας, σταθερότητας και ειρήνης. Μόνο σε ένα περιβάλλον ασφάλειας, αλλά και περιφερειακής συνεργασίας, είναι δυνατή η νηφάλια και ανεμπόδιστη ενασχόληση του ελληνικού λαού με παραγωγικές και δημιουργικές δραστηριότητες.
Με βάση αυτή την επιδίωξη, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, ζουν, αγωνιούν και αγωνίζονται, προς όφελος της και προς όφελος του ελληνισμού γενικότερα.
Επιπλέον, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, εκφράζοντας τη διαρκή επιθυμία για ειρήνη και σταθερότητα της ελληνικής κοινωνίας, δρουν και σπεύδουν προς συμπαράσταση και προς όφελος των Ελλήνων, οπουδήποτε και οποτεδήποτε.
Με αυτό τον τρόπο, οι ΕΔ, μαζί με τους άλλους συντελεστές ισχύος της χώρας, ανταποκρίνονται στις προκλήσεις και αναδεικνύουν την Ελλάδα σε μία "Όαση” ισχύος, ασφάλειας, ευημερίας και σταθερότητας. Συνεισφέρουν πρωταγωνιστικά σε τομείς, όπως:
-- της οικονομίας,
-- της ασφάλειας και σταθερότητας, με τη διατήρηση υψηλής επιχειρησιακής ικανότητας και αποτρεπτικής ισχύος
-- της κοινωνικής συνοχής, με την κοινωνική προσφορά των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και
-- της προστασίας του περιβάλλοντος.

Ωστόσο, οι ΕΔ, πέρα από την προστασία των εθνικών συμφερόντων, μέσω της αποτροπής, συμμετέχουν ενεργά στην προαγωγή της ειρήνης και ασφάλειας στην περιοχή μας, αλλά και σε άλλες περιοχές του πλανήτη.

Στις σύγχρονες προκλήσεις ασφαλείας που αναδύονται στο υπό διαμόρφωση γεωπολιτικό περιβάλλον, οι Ελληνικές ΕΔ, διαθέτοντας υψηλό βαθμό ταχυκινησίας, ευκινησίας και προσαρμοστικότητας, αναλαμβάνουν με επιτυχία την εκτέλεση αποστολών μέσα στα πλαίσια των επιχειρήσεων διατήρησης της ειρήνης κερδίζοντας τον σεβασμό των συμμάχων και προβάλλοντας της χώρα διεθνώς, μέσω της αμυντικής διπλωματίας.

Σε μία περίοδο που η χώρα δίνει έναν πολυεπίπεδο και διαρκή αγώνα στα εθνικά και διεθνή ζητήματα, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, με το όραμα και τη διορατικότητα των στελεχών τους, με την αγόγγυστη προσπάθεια των στρατευμένων νέων μας και τη συμπαράσταση όλου του ελληνισμού, βρίσκονται ανάμεσα στους κυριότερους συντελεστές για την πραγμάτωση των τεθέντων στόχων και επιδιώξεων της Ελλάδας.

21η Νοεμβρίου, Ημέρα της Παναγίας: γιορτάζουν οι Ένοπλες Δυνάμεις, γιορτάζει η Ελλάδα.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More