ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ


Μόνο…31 εκατ. ευρώ θα δαπανήσει το δημόσιο για τις εργασίες και τις συμβουλές δύο εταιρειών για το πρόγραμμα ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων (PSI), που συμφωνήθηκε στην Σύνοδο Κορυφής την 21η Ιουλίου.

Πρόκειται για μια προκλητική απόφαση την ώρα που η νέα κυβέρνηση Παπαδήμου, συνεχίζοντας στα χνάρια της κυβέρνησης Παπανδρέου, εξακολουθεί να επιβάλλει σκληρά μέτρα λιτότητας στην ελληνική κοινωνία.

Μάλιστα η απόφαση του Ιουλίου δεν εφαρμόστηκε για την Ελλάδα, καθώς γρήγορα ξεπεράστηκε από τις αγορές και αντικαταστάθηκε από αυτή της 26ης Οκτωβρίου.

Συγκεκριμένα με απόφαση που υπεγράφη από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Φ. Σαχινίδη στις 31 Οκτωβρίου και δημοσιοποιήθηκε σήμερα (δείτε το επισυναπτόμενο pdf), το ελληνικό δημόσιο θα καταβάλει ως αμοιβές 6 εκατ. ευρώ στο δικηγορικό γραφείο CLEARY GOTTLIEB STEEN and HAMILTON LLP (νομικός σύμβουλος) και τα υπόλοιπα 25 εκατ. ευρώ στην Lazzard (χρηματοοικονομικός σύμβουλος).

Η διεθνής τράπεζα μάλιστα είναι γνωστή για τις ειδικές αποστολές που αναλαμβάνει σχετικά με χώρες που βρίσκονται στα όρια της πτώχευσης .

Είναι αυτή η τράπεζα, που από τον Φεβρουάριο του 2010, έχει αναλάβει επισήμως, την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, με κυρίαρχο ρόλο στην μνημονιακή κατεύθυνση που πήρε η χώρα, με σημαίνουσες παρεμβάσεις στην ομολογουμένως πρόχειρη σύνταξη της «συνταγής» εξόδου από τη παγίδα χρέους , που μετεξελίχθηκε σε παγίδα δανεισμού, αλλά και την κατεύθυνση των αποκρατικοποιήσεων σε συνθήκες πλήρους υποτίμησης των αξιών και της χρηματιστηριακής θέσης των επιχειρήσεων και των υποδομών του ελληνικού δημοσίου, που δημιουργήθηκαν και δεν προϋπήρχαν.

Να τονιστεί ότι οι αμοιβές αυτές αφορούν το PSI της 21ης Ιουλίου για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους κατά 21% και όχι το PSI+ που αποφασίστηκε στις 26 Οκτωβρίου και ανεβάζει τη συνολική αναδιάρθρωση στο 50%.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ


Τις πλέον ζοφερές εκτιμήσεις για την προοπτική όχι μόνο της ευρωπαϊκής, αλλά συνολικά της παγκόσμιας οικονομίας παρουσιάζει στην τελευταία της έκθεση για το 2012 η Citigroup.

Σε ειδικό report με τίτλο “Global Economic Outlook and Strategy - Prospects For Economies And Financial Markets In 2012 And Beyond” ο επικεφαλής οικονομολόγος της Citi κ. Willem Buiter ούτε λίγο, ούτε πολύ υποστηρίζει πως μέσα στον επόμενο χρόνο θα χρεοκοπήσουν Ελλάδα και Πορτογαλία, θα υποβαθμιστεί η πιστοληπτική αξιολόγηση Αυστρίας, Βελγίου, Ιταλίας, Γαλλίας και Ισπανίας, ενώ θα ακολουθήσει, σε ορίζοντα 2 ετών, η υποβάθμιση των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας!.

Στην ίδια έκθεση που συναγωνίζεται σε … καταστροφολογικά σενάρια κι αυτούς ακόμα τους χρησμούς του διάσημου Νουριέλ Ρουμπινί, περιγράφονται «πολιτικοί κίνδυνοι που θα ενταθούν το 2012 και εκλογικές αναμετρήσεις σε μερικές από τις μεγαλύτερες οικονομίες», ενώ καταγράφονται και «γεωπολιτικές ανησυχίες για τις χώρες της Μέσης Ανατολής, της Βορείου Αφρικής και της Ασίας».

Στον αντίποδα οι αναλυτές της Citigroup εκτιμούν πως η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση δεν θα διαλυθεί, ενώ η ΕΚΤ θα μειώσει τα επιτόκια στο 0,5% το 2012.

Πάντως ο ρυθμός ανάπτυξης για την Ευρώπη θα είναι αρνητικός κατά 1,2% το 2012.

Ειδικότερα για την Ελλάδα, η Citigroup εκτιμά πως η ελληνική οικονομία θα παραμείνει σε καθεστώς ύφεσης και το 2012 και το 2013 έως και 2015 (!), ενώ «βλέπει» και αυξημένη την πιθανότητα απόσχισης από τη ζώνη του ευρώ …

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΜΙΡΑΤΟ


Δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ το μήνα θα μπορούσε να αποφέρει στην Ελλάδα η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων σύμφωνα με τον καθηγητή Α. Φώσκολο. Καταγγελία για συμφέροντα που μπλοκάρουν τις έρευνες

Σαν ένα "εμιράτο" πλούσιο σε υδρογονάνθρακες που μπορεί να σώσει την Ελλάδα και ολόκληρη την Ευρώπη περιέγραψε την Κρήτη ο ομότιμος καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης και σύμβουλος της καναδικής κυβέρνησης Αντώνης Φώσκολος.

Μιλώντας στην ηγεσία της Περιφέρειας Κρήτης, σε βουλευτές και τεχνικούς, τους κάλεσε να κινητοποιηθούν άμεσα προς τον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη, ώστε να προταχθούν οι έρευνες υδρογονανθράκων κάτω από την Κρήτη.

Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης, παρουσία του περιφερειάρχη Κρήτης, Σταύρου Αρναουτάκη, ο Αντώνης Φώσκολος, μίλησε ευθέως για συμφέροντα που μπλοκάρουν τις έρευνες στην Κρήτη.

"Σε τέσσερα χρόνια από σήμερα εγγυώμαι ότι μπορεί να επιστρέψει το χαμόγελο στον Έλληνα, αν άμεσα προωθηθούν οι έρευνες. Κοιτάζουμε τα ψίχουλα του Ιονίου και όχι το "μπον φιλέ" της Κρήτης.

Σας μεταφέρω στοιχεία που έχουν προκύψει από έρευνες Νορβηγών, Γάλλων και Αμερικανών, οι οποίοι επί χρόνια ερευνούσαν την Κρήτη και το Λιβυκό χωρίς να γνωρίζουν τίποτα οι ελληνικές κυβερνήσεις", σημείωσε ο Αντώνης Φώσκολος.

Ο καθηγητής, παρουσιάζοντας διαφάνειες, αποκάλυψε στους τοπικούς φορείς την αναλυτική χαρτογράφηση και τα στοιχεία των ξένων ερευνητών στον υποθαλάσσιο χώρο νότια της Κρήτης, όπου πιστοποιούνται τεράστια αποθέματα φυσικού αερίου, αλλά και πετρελαίου.

Αναφερόμενος στην ενέργεια που "κρύβεται" στα υποθαλάσσια ηφαίστεια, έφερε το παράδειγμα της Κύπρου, που με 4 ηφαίστεια "έβγαλε" 3 τρισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου και της Αιγύπτου (8 τρισεκατομμύρια κυβικά, με 8 ηφαίστεια), τονίζοντας με νόημα ότι στην Ελλάδα υπάρχουν 60 υποθαλάσσια ηφαίστεια, τα οποία έχουν εντοπιστεί και αποτυπωθεί σε χάρτες.

Τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης, όπως σημείωσε, είναι τρεις φορές μεγαλύτερα από τα κοιτάσματα στη Νορβηγία, μια από τις χώρες που παράγουν τις μεγαλύτερες ποσότητες φυσικού αερίου σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η Κρήτη από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αυτών, όπως υπογράμμισε, θα μπορεί να ενισχύει την οικονομία της χώρας με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε μηνιαία βάση.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΧΡΩΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ


Για το χρέος που «εδώ και 2500 χρόνια» οφείλει η Ευρώπη στην Ελλάδα κάνει λόγο ένα άρθρο της γαλλικής εφημερίδας Le Figaro, που υπογράφουν δύο καθηγητές Φιλοσοφίας.

Όπως γράφουν στο άρθρο τους οι καθηγητές Τιερί Φορμέ και Μαρτέν Στεφένς, του γαλλικού πανεπιστημίου του Μετς: «Μιλάμε διαρκώς για το ελληνικό χρέος. Χωρίς καν να επισημαίνουμε ότι η Ευρώπη είναι αυτή που, εδώ και 2.500 χρόνια, έχει ένα χρέος προς την Ελλάδα. Ενα χρέος αιώνιο, αφού αφορά τα θεμέλιά της».

Στη συνέχεια, οι δύο καθηγητές εξηγούν που οφείλεται αυτό το χρέος γράφοντας: «Ευρώπη δεν είναι το όνομα μιας πριγκίπισσας της Φοινίκης; Οι ακαδημίες δεν έγιναν στη μνήμη του πρώτου μεγάλου θεσμού της γνώσης που ιδρύθηκε από τον Πλάτωνα στον κήπο του Ακάδημου, στην Αθήνα; Τα Ιδρύματα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν φέρουν το όνομα που δόθηκε από τον Αριστοτέλη στη σχολή του, το Λύκειο; Τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν ακόμη και πάντα τη γεωμετρία από τα θεωρήματα του Θαλή και του Πυθαγόρα; Ο γιατρός δεν πρέπει να δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη; Τέχνη, λογοτεχνία, μυθολογία, τεχνικές κάθε είδους: ο κατάλογος αυτών που οφείλουμε στην Ελλάδα είναι μακρύς.»

«Πρέπει συνεπώς να έχουμε χάσει το νόημα του πολιτισμού και κάθε ευγνωμοσύνης για να μιλάμε χωρίς μέτρο για το “ελληνικό χρέος”», υπογραμμίζουν οι δύο καθηγητές και θέτουν το ερώτημα «πώς είναι δυνατόν ένα κράτος να μπορεί να απειλείται από τις τράπεζες, οι οποίες οφείλουν την ύπαρξή τους στο νομικό πλαίσιο που θέτουν τα κράτη».

«Από τη στιγμή που οι τράπεζες απειλούν τη ζωή όλων, γίνονται εχθρός του λαού», τονίζουν και προσθέτουν ότι «το κράτος έχει καθήκον να τις ξαναβάζει στη θέση τους» γιατί το κράτος πρέπει να εξασφαλίζει τη γαλήνη των πολιτών οπότε «όλες οι άλλες δεσμεύσεις του, έστω κι αν πρόκειται για ένα κολοσσιαίο χρέος, πρέπει να περνούν σε δεύτερη μοίρα».

Οι Φορμέ και Στεφένς συνεχίζουν γράφοντας οτι «η κρίση αυτή είναι στην πραγματικότητα μια χωρίς προηγούμενο κρίση της πολιτικής των ευρωπαϊκών κρατών» καθώς «δεν τολμάμε πια να προκρίνουμε τον εαυτό μας έναντι των ιδιωτικών συμφερόντων». «Αυτό που απαιτεί από μας σήμερα η Ελλάδα», καταλήγουν, «είναι να τιμήσουμε το ανεξάντλητο χρέος μας προς αυτήν καθιστάμενοι αντάξιοι των θεσμών που μας κληροδότησε: η δράση που θα αναλάβουμε δεν μπορεί να είναι μόνον οικονομική».

ΚΑΡΧΑΡΙΑΣ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ


Η δημοσιογράφος Μαρία Καρχιλάκη μεταφέρει τις σκέψεις για τα όσα ακούγονται τον τελευταίο καιρό για τη δύναμη του ευρώ και τη… ζωή που του έχει απομείνει. Με αφορμή ενός άρθρου των Financial Times, γράφει για τον καρχαρία που λέγεται Ευρωζώνη..

Ακολουθεί το άρθρο της

O Wolfgang Mόnchau είναι από τους πιο ενδιαφέροντες αρθρογράφους των Financial Times. Καιρό τώρα προειδοποιεί ότι η ύπαρξη του ευρώ απειλείται. Όμως, στο τελευταίο του άρθρο, με ημερομηνία 27 Νοεμβρίου 2011, δεν προειδοποιεί απλώς, αλλά «μετρά» την απόσταση από την… απειλή και την βρίσκει ν’ απέχει το πολύ 10 μέρες!

Όπως λέει ο Mόnchau, η αγορά ομολόγων έχει πάψει να λειτουργεί, ο τραπεζικός τομέας έχει διαλυθεί, εμπιστοσύνη δεν υπάρχει, «αέρας» κι ο EFSF, καθώς αρχίζουν και χάνονται οι υψηλές αξιολογήσεις. Όμως, το πρόβλημα ακόμη και τώρα λύνεται -υποστηρίζει, ΑΝ ενισχυθεί πραγματικά ο EFSF, εκδοθεί ευρωομόλογο, προχωρήσει η δημοσιονομική ένωση. Αν δηλαδή (κι εδώ μπαίνει το 10ήμερο) συμφωνήσουν στα 3ΑΝ οι ευρωπαίοι ηγέτες στη Σύνοδο Κορυφής στις 9 Δεκέμβρη… «Αν όχι, (η Σύνοδος) ρισκάρει βίαιη κατάρρευση (της Ευρωζώνης)»…

Εννοείται πως ο Mόnchau έχει… «εκλεκτή παρέα» σε όσα λέει. Ο τελευταίος Economist μ’ ένα φλεγόμενο ευρώ-κομήτη στο εξώφυλλό του σχολιάζει ότι το κοινό νόμισμα κινδυνεύει να καταρρεύσει μέσα σε λίγες εβδομάδες, ενώ o Irwin Stelzer στο άρθρο του στη Wall Street Journal με ημερομηνία 28 Νοεμβρίου 2011 παρομοιάζει την Ευρωζώνη με… καρχαρία που τη βγάζει δε τη βγάζει, λόγω των προβληματικών σχέσεων των ευρωπαίων εταίρων. Για να δείξει, μάλιστα, το βαθμό δυσκολίας ξεκινά με τα λόγια του Woody Allen στη ταινία Νευρικός Εραστής: «ο καρχαρίας που δεν πηγαίνει σταθερά προς τα μπρος, πεθαίνει. Και νομίζω πως αυτό που έχουμε στα χέρια μας είναι ένας νεκρός καρχαρίας»…

Ο Steltzer, όπως και οι άλλοι συνάδελφοί του, τονίζει το ίδιο πράγμα: ότι «η κ. Μέρκελ είναι εκείνη που ανθίσταται σε όλα τα μέτρα που θα μπορούσαν να ανακόψουν το κύμα που απειλεί να καταπιεί το ευρώ. Δεν αφήνει την ΕΚΤ να τυπώσει χρήμα, αρνείται το ευρωομόλογο. Όποιοι κι αν είναι οι λόγοι, έχει κερδίσει το παρατσούκλι “Κυρία Όχι”. Και θα συνεχίζει να κάνει το ίδιο έως ότου πείσει τους συναδέλφους της να τροποποιήσουν τις συνθήκες έτσι ώστε να επιτραπεί στις Βρυξέλες (προφέρεται Β-Ε-Ρ-Ο-Λ-Ι-Ν-Ο) να ελέγχουν τους φόρους, τις δαπάνες, τη δημοσιονομική πολιτική των μελών της Ευρωζώνης».

Και ο Steltzer υπογραμμίζει πως το ευρώ δεν θα επιβιώσει χωρίς διακυβέρνηση. Με ελάχιστη, όμως, ή μέγιστη δημοσιονομική ενοποίηση, όπως απαιτεί η Μέρκελ; Περιμένει από την 9η του Δεκέμβρη να το δείξει: «σ’ αυτή τη συνάντηση, ο καρχαρίας που λέγεται Ευρωζώνη θ’ ανακτήσει την κίνηση προς τα μπρος. Εκτός, βεβαίως, αν αρκετά από τα κράτη -μέλη προτιμήσουν ν’ αφήσουν την ευρωζώνη να γίνει κομμάτι αυτού που αρέσκονται να αποκαλούν Τέταρτο Ράιχ!».

Η ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΤΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ


Η Τουρκία πλήρωσε 7 εκ. φράγκα στη Γαλλία ...το 1939 για να πάρει την Αλεξανδρέττα! Η είδηση προκάλεσε έκπληξη στους πολίτες αλλά και στους ιστορικούς.
Η εφημερίδα Vatan αποκάλυψε ότι η Γαλλία και η Τουρκία υπέγραψαν δυο συμφωνίες στις 23 Ιουνίου και 23 Αυγούστου του 1939. Βάσει της πρώτης συμφωνίας εκδόθηκε κυβερνητικό διάταγμα στις 6 Ιουνίου του 1940 που φέρει την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας Ισμέτ Ινονού και του πρωθυπουργού Ρεφίκ Σαϊντάμ, για την κατάθεση 7 εκ. φράγκων από την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκία στο λογαριασμό της γαλλικής Klering.

Ο καθηγητής Αχμέτ Ντεμιρέλ δηλώνει έκπληκτος για τα στοιχεία που βγήκαν στη δημοσιότητα και τονίζει: «Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι αποκτήσαμε την Αλεξανδρέττα με δημοψήφισμα».

Ο καθηγητής Μετέ Τουντζάι δηλώνει ότι δεν γνωρίζει τα έγγραφα, αλλά δεν αποκλείει να έχουν καταβληθεί χρήματα γιατί, όπως λέει, συμβαίνουν τέτοια πράγματα.

Για να δούμε, όμως, πώς απέκτησε τελικά η Τουρκία την Αλεξανδρέττα. Μετά τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Αλεξανδρέττα απέκτησε ειδικό καθεστώς και τέθηκε υπό την Εντολή της Γαλλίας. Η Τουρκία έφθασε πολλές φορές στα πρόθυρα του πολέμου με τη Γαλλία εξαιτίας της Αλεξανδρέττας, η οποία περιλαμβάνεται στο Misak-I Milli (ιερός όρκος για εθνικές κατακτήσεις).

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση του 1930 και ο Χίτλερ ξεκίνησε την επεκτατική του δραστηριότητα η Τουρκία βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση έναντι της Γαλλίας.

Ο Ατατούρκ και η κυβέρνηση του προσπάθησαν με κάθε τρόπο να κατακτήσουν την Αλεξανδρέττα. Όταν η Γαλλία απελευθέρωσε τη Συρία το 1936, ήθελε να της δώσει και την Αλεξανδρέττα. Η Τουρκία αντέδρασε και το θέμα έφτασε στην Κοινωνία των Εθνών.

Εκεί αποφασίστηκαν τα εξής: Η Αλεξανδρέττα θα είναι ανεξάρτητοι εσωτερικά, στις εξωτερικές της σχέσεις θα υπάγεται στη Συρία, αλλά η επίσημη γλώσσα θα είναι η τουρκική. Η απόφαση δεν ικανοποίησε και τις δυο χώρες. Το 1938 ιδρύθηκε το ανεξάρτητο κράτος της Αλεξανδρέττας.

Τελικά με τη συμφωνία της 23ης Ιουνίου του 1939 η Γαλλία δέχθηκε την ένταξη της Αλεξανδρέττας στην Τουρκία, έναντι 7 εκ. φράγκων. Η πλειοψηφία της Βουλή της Αλεξανδρέττας στην τελευταία συνεδρίαση της στα τέλη του 1939, ψήφισε υπέρ της ένταξης της στην Τουρκία.

Την ιστορία αυτή την περιγράφει η εφημερίδα που έκανε και την αποκάλυψη. Εμείς απλά την αντιγράφουμε, για να μαθαίνουμε πως μεθοδεύονται παρασκηνιακά πράγματα , τα οποία ο κόσμος τα μαθαίνει μετά από πολλές δεκαετίες, αλλά και για να προσέχουμε επειδή και άλλες περιοχές εντάσσονται στον «εθνικό όρκο» των Τούρκων…


ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΟΦΩΝ


ΑΙΣΧΥΛΟΣ: Ο θρύλος ισχυρίζεται ότι ένας αετός πέρασε τη φαλάκρα του
ποιητή για βράχο, και άφησε να πέσει πάνω στη φαλάκρα του μια χελώνα (έτσι σκοτώνει τις χελώνες ο αετός και μετά τις τρώει). Ο θρύλος προσθέτει ότι κάποιος χρησμός του είχε προειπεί: "Ουράνιον σε βέλος κατακτενεί". Αυτήν την εκδοχή πολλοί δεν την παραδέχονται.

ΑΙΣΩΠΟΣ: Τον Αίσωπο τον έστειλε ο βασιλιάς Κροίσος για να πάρει κάποιον χρησμό από το Μαντείο των Δελφών. Συκοφαντήθηκε όμως από τους παρευρισκόμενους στο μαντείο, ότι έκλεψε την ασημένια φιάλη του Θεού Απόλλωνα. Έτσι καταδικάστηκε να γκρεμιστεί από τους κατοίκους από την κορυφή του Παρνασσού Υάμπεια, πράγμα που έγινε.

ΑΝΑΚΡΕΩΝ: Κι εδώ ο θρύλος δίνει και παίρνει. Λέγεται, λοιπόν ότι ο Ανακρέων σκοτώθηκε από τον Ίππαρχο στην Αθήνα. Εμείς γνωρίζουμε ότι τον Ίππαρχο τον είχε σκοτώσει πριν από αυτή τη διάδοση ο Αρμόδιος. Άλλος θρύλος για το θάνατο του Ανακρέοντα λέει πως πνίγηκε από μια ρώγα σταφυλιού, αν αυτό δεν είναι σύγχυση με το θάνατο του Σοφοκλή.

ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ: Ο προληπτικός αδερφός του βασιλιά της Σκυθίας Σαύλιος, επειδή νόμιζε ότι θέλει ο αδερφός του να μεταφέρει τη λατρεία των Ελευσινίων της Αθήνας στη Σκυθία, τον σκότωσε με τόξο, κατηγορώντας τον για ασέβεια.

ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ: Φονεύθηκε κατά την άλωση των Συρακουσών από αγροίκο και βάρβαρο στρατιώτη, τον οποίο θέλησε να διώξει από το εργαστήριο του για να μην του διακόψει τις σκέψεις του, λέγοντας το γνωστότατο από τότε: "Μη μου τους κύκλους τάραττε".

ΒΙΑΣ: Βρήκε θάνατο στις επάλξεις του καθήκοντος, αφού μίλησε για πολλή ώρα , αν και υπέργηρος, υπερασπίζοντας κάποιον ενώπιον του δικαστηρίου, έγειρε, μετά το τέλος του λόγου του, το κεφάλι του στην αγκαλιά του εγγονού του και πέθανε.

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ: Καταδικάστηκε με απαίτηση του Αντίπατρου σε θάνατο και κατέφυγε στο ναό του Ποσειδώνα στην Καλαυρία, ήπιε δηλητήριο και πέθανε.

ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ: Πέθανε ξαφνικά στην Αρεθούσα, πολύ κοντά στην Αμφίπολη, κατασπαραγμένος από άγριους σκύλους του βασιλιά Αρχέλαου του οποίου ήταν φιλοξενούμενος.

ΖΗΝΩΝ: Υποβλήθηκε σε μαρτυρικό θάνατο από άγριο κοπάνισμα μέσα σε μεγάλο γουδί, ύστερα από διαταγή του τυράννου Ελέας Νέαρχου!

ΗΣΙΟΔΟΣ: Πήγε στη Λοκρίδα και έμεινε στο σπίτι κάποιου Μιλήσιου. Εκεί φονεύθηκε από τους γιους του Μιλήσιου, οι οποίοι νόμιζαν ότι ατίμασε την αδερφή τους και το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ: Δολοφονήθηκε, διότι στρατηγεύοντας στην εκστρατεία της Αμφίπολης δεν μπόρεσε να σώσει την πόλη από τους Σπαρτιάτες και το στρατηγό τους Βρασίδα.

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ: Αυτοκτόνησε με θάνατο από ασιτία, μετά την ήττα των Αθηναίων στη Χαιρώνα.

ΠΕΡΙΑΝΔΡΟΣ: (Κορίνθιος) Παρανοϊκή μορφή φιλοσόφου, θέλοντας να εξαφανίσει, σε μεγάλη ηλικία, κάθε ίχνος του, διέταξε δυο έμπιστους σωματοφύλακες να παραφυλάξουν τη νύχτα ένα ορισμένο σημείο και να σκοτώσουν τον πρώτο διαβάτη που θα περνούσε από εκεί και αμέσως να τον θάψουν. Την ίδια εντολή είχε δώσει σε άλλους τέσσερις, να σκοτώσουν σε μικρή απόσταση τους δύο πρώτους, και σε άλλους οκτώ να σκοτώσουν σε μεγαλύτερη απόσταση τους τέσσερις προηγούμενους! Η διαταγή εξετελέσθη και έτσι έμεινε άγνωστος ο τάφος του Περίανδρου, διότι ο διαβάτης που πέρασε από εκεί μεταμφιεσμένο σε χωρικό ήταν ο ίδιος ο Περίανδρος!

ΠΟΛΥΒΙΟΣ: Πέφτοντας από το άλογο του με πολλά τραύματα άφησε την τελευταία του πνοή.

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κάηκε μέσα στο σπίτι του από τη φωτιά που έβαλε ο Κύλων με μια ομάδα επαναστατών.

ΣΑΠΦΩ: Γκρεμίστηκε από ένα βράχο στο ακρωτήριο Λευκάτα (στη Λευκάδα), ύστερα από ερωτική απογοήτευση που δοκίμασε τον ωραίο αλλά ακατάδεχτο ναυτικό Φάωνα.

ΣΟΦΟΚΛΗΣ: Πνίγηκε καταπίνοντας μια ρώγα σταφυλιού.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ: Καταδικάστηκε από το Αθηναϊκό δικαστήριο σε θάνατο με κώνειο. (Μετά την απόφαση που τον καταδίκαζε να πιει το κώνειο, οι φίλοι του είπαν στον Σωκράτη:

-"Οι Αθηναίοι σε καταδίκασαν σε θάνατο"!

Κι ο Σωκράτης απάντησε:

-"Κι αυτούς τους καταδίκασε η φύση".

Με 281 ψήφους εναντίον 275, δηλαδή με πλειοψηφία 6 μονάχα ψήφων, ο Σωκράτης κηρύχτηκε ένοχος. Οι δικαστές τον ρώτησαν ποια ποινή προτιμούσε να του επιβληθεί και εκείνος ζήτησε με κάποια ειρωνεία, μια τιμητική αμοιβή. Τους απάντησε: "Να σιτίζομαι στο Πρυτανείο".)

ΧΙΛΩΝ: Πέθανε σε πολύ μεγάλη ηλικία στην Πίσα από υπερβολική χαρά, που του δημιουργήθηκε όταν αγκάλιασε το γιο του, που επέστρεψε από την Ολυμπία νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας.

ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ


Τα κατάλοιπα του αρχαίου ναού βρίσκονται κρυμμένα πίσω από μεταλλική κατασκευή . Τα θεμέλιά του, χαμένα κάπου μεταξύ της πυκνής βλάστησης και της άναρχης σύγχρονης δόμησης πιυ χαρακτηρίζει τη σύγχρονη πόλη είναι απροσπέλαστα και άγνωστα στον ανυποψίαστο περαστικό.

Κι όμως. Ο ναός για τον οποίον γίνεται λόγος είναι πολύ αρχαιότερος από τον Παρθενώνα και έχει τη δική του μακραίωνη ιστορία αδιάσπαστη από την πολεοδομική εξέλιξη του χώρου όπου χτίστηκε.

Πρόκειται για τον υστερο-αρχαϊκό ναό της Αφροδίτης , στην πλατεία Αντιγονιδών στη Θεσσαλονίκη. Ένα σημαντικό παράδειγμα ιωνικού ναού του 6ου αι. π.Χ. που μετακινήθηκε στη σημερινή του τοποθεσία στα ρωμαϊκά χρόνια, για να αποτελέσει τμήμα ενός προαστίου γεμάτου ιερά και δημόσια κτίρια. Μετά από ανασκαφές στο χώρο το 1936 ο ναός κέντρισε για λίγο το σύγχρονο ενδιαφέρον για να πέσει όμως και πάλι στην αφάνεια κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έπρεπε να φτάσουμε στο τέλος της χιλιετίας - το 2000 - για να ξαναρχίσουν οι έρευνες, από τον αρχαιολόγο της ΣΤ΄ΕΠΚΑ Α. Τάσσιο. Τότε ήταν που αποκαλύφθηκαν, μετά και την κατεδάφιση σύγχρονου κτιρίου που τα κάλυπτε, τα κατάλοιπα του ναού: ελληνορωμαϊκά αγάλματα αλλά και σημαντικά αρχαιότερα αρχιτεκτονικά μέλη.

Ορισμένα από αυτά είναι που εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, εντυπωσιάζοντας αλλά παράλληλα αδυνατώντας να αποτυπώσουν το μεγαλείο του κτίσματος. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, «Το ύψος των κιόνων φτάνει τα επτά μέτρα και, ρεαλιστικά, (οι κίονες) δεν μπορούν να εκτεθούν σε καμία αίθουσα του μουσείου έτσι ώστε να προβληθεί το ακριβές μέγεθός τους». Αδιαμφισβήτητα λοιπόν, ο ναός της Αφροδίτης στη Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο τεκμήριο αρχαίου ελληνικού κλέους όπως πιθανότατα πολλοί τον βλέπουν αλλά δείγμα πολιτιστικής κληρονομιάς παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Δεν έχουν όμως όλοι οι αρμόδιοι για τον χώρο την ίδια άποψη. Και αυτό γιατί η θέση του ναού δεν αποτελεί κτήμα της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας αλλά ανήκει σε ιδιώτη. Αν λοιπόν ο χώρος δεν απαλλοτριωθεί από το ΥΠΠΟΤ, θα πρέπει να καταχωθεί για προστατευθεί και παράλληλα να επιτραπεί η δόμηση όσων ενδεχομένως επιθυμεί ο ιδιοκτήτης. Φυσικά, η εφαρμογή της «Σολομώντειας» αυτής πρακτικής - ιδιαίτερα διαδεδομένης στη χώρα μας - θα καταστεί αποτρεπτική την οποιαδήποτε μελλοντική έρευνα αλλά και τη γνωριμία με τον χώρο ενώ θα καταδικάσει το μνημείο στη «λησμονιά».Από το πέρας των ανασκαφών και μέχρι σήμερα, δεν σπανίζουν οι συζητήσεις και οι προτάσεις για το μέλλον της θέσης: ήδη επί γεν. γραμματείας Χρ. Ζαχόπουλου προωθούνταν στο τότε ΥΠΠΟ η απαλλοτρίωση του χώρου, ενώ και μετά είχαν διατυπωθεί προτάσεις αναστήλωσης του μνημείου και αρχιτεκτονικής διαμόρφωσης του περιβάλλοντός του. Σήμερα, αν και το θέμα έχει «παγώσει», έρχεται ξανά στην επικαιρότητα από διεθνή μέσα. Και είναι ευχής έργον να λυθεί σύντομα προς όφελος του πολιτισμού.

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΤΡΟΥΛΗΣ


Σε μια πρωτότυπη κίνηση προχώρησαν Βέλγοι πολίτες, οι οποίοι, για να δείξουν τη συμπαράστασή τους στην Ελλάδα, έντυσαν το άγαλμα-σύμβολο της πρωτεύουσας του Βελγίου τσολιά...

To μπρούτζινο άγαλμα απεικονίζει ένα μικρό αγόρι που ουρεί και έχει αποκτήσει το όνομα «Manneken Pis» («ο κατρουλής»).

Θεωρείται σύμβολο αντίστασης, καθώς ο θρύλος θέλει το παιδί ενός δούκα να ουρεί εναντίον των εισβολέων που πήγαν να ανατινάξουν τα τείχη της πόλης.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΕΛΛΑΔΑ


Η Ελλάδα δεν βούλιαξε παρά την φιλότιμη προσπάθεια στρατιάς κερδοσκόπων και «φίλων»

Εμείς ψάχνουμε επίμονα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ όχι μόνο για να βοηθήσουμε τη χώρα μας αλλά γιατί υπάρχουν και πραγματικές ευκαιρίες!

Είναι δεδομένο πως αγοράζοντας Ελληνικά προϊόντα μειώνουμε το δημόσιο χρέος και την ανεργία, περιορίζουμε τις εισαγωγές, δημιουργούμε νέες θέσεις εργασίας, υποστηρίζουμε το ασφαλιστικό μας σύστημα για την απρόσκοπτη καταβολή συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας καθώς και τα δημόσια έσοδα από την «υγιή» φορολογία, βοηθάμε –με δυό λόγια- στην δημιουργία πλούτου μέσα στην Ελλάδα και μάλιστα στις σημερινές, δύσκολες συνθήκες της πρωτοφανούς υπερχρέωσης της χώρας μας από επικίνδυνους και αδίστακτους «δανειστές».

Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, αποτελεί πραγματικά εγκληματική αμέλεια το να μην ψάxνουμε επίμονα, να μην εντοπίζουμε και να μην επιλέγουμε προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα.

Όταν αγοράζουμε από τα Σούπερ Μάρκετ ή από κάποιο άλλο κατάστημα οποιοδήποτε προϊόν που δεν έχει την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν» τι κάνουμε στην πραγματικότητα;

Στέλνουμε τα λιγοστά χρήματα μας στο εξωτερικό, αυξάνουμε το δημόσιο χρέος της χώρας μας το οποίο θα πληρώσουμε εμείς, τα παιδιά και τα εγγόνια μας και προσφέρουμε δουλειά σε ένα Ολλανδό ή Γερμανό ή Αυστριακό οι οποίοι δεν έχουν ούτε την δική μας μεγάλη και καλπάζουσα ανεργία, ούτε την άγρια «επιδρομή» που εμείς έχουμε υποστεί στο εισόδημα και στην περιουσία μας.

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ


Άρθρο του Θεόδωρου Κατσανέβα

Και μετά την 6η δόση τι; Θα ακολουθήσει η , η , κλπ, μέχρις ότου η κα Μέρκελ θα μας δέσει χειροπόδαρα, υποθηκεύοντας όλη τη χώρα με αυτονόητες ολέθριες συνέπειες. Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, μία είναι η λύση: Επιστροφή στη δραχμή με ισοτίμησή της με καλάθι ισχυρών και μαλακών νομισμάτων, σε συνδυασμό με αναδιάρθρωση και κούρεμα κατά 50% του συνολικού χρέους και περίοδο χάριτος 2-3 ετών. Ή η ένταξή μας σε μια δεύτερη ζώνη μαλακού νομίσματος της περιφερειακής Ευρώπης. Έξω από το ευρώ αλλά παραμένοντας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως ισχύει για πολλές άλλες χώρες. Όταν ένα κράτος δεν έχει να πληρώσει τις βασικές του υποχρεώσεις, τυπώνει χρήμα με σύνεση, ειδικές ρυθμίσεις για τους πολίτες-οφειλέτες και καταθέτες της και αναδιαπραγμάτευση του εξωτερικού της χρέους. Σε αντίθεση με τους πονηρούς διεθνείς τραπεζίτες, πάμπολλοι είναι οι έγκυροι διεθνείς οικονομικοί αναλυτές που υποστηρίζουν μια τέτοια καθαρή λύση. Η οποία πρέπει βέβαια να συνδυαστεί με ικανή διακυβέρνηση με διαπραγματευτικές δεξιότητες, σωστή διαχείριση των νομισματικών ισορροπιών, αξιοποίηση του εθνικού πλούτου με ενοικιάσεις και όχι πωλήσεις, απολύσεις ή παρανοϊκές εφεδρείες, με μείωση των δημόσιων δαπανών, διοικητικό εξορθολογισμό και αποτελεσματικό αναπτυξιακό σχεδιασμό.

Η ένταξη στην Ευρωζώνη και μάλιστα με την εξοντωτική ισοτιμία των 347 δραχμών / ευρώ που εισηγήθηκε και αξιοποίησε η πονηρότατη Goldman Sachs και συνυπέγραψαν οι κκ. Σημίτης και Παπαδήμος ως Διοικητής τότε της Τράπεζας της Ελλάδος, ήταν εγκληματικό λάθος. Αλλά η εμμονή στο αδιέξοδο αυτό φοβικό στερεότυπο σήμερα, καταντά εθνική τραγωδία. Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη που έχει καταστραφεί από το ευρώ. Την ίδια τύχη είχαν και τα λεγόμενα PIGS ( Portugal, Italy, Greece, Spain). Όπως και η Ιρλανδία, η Κύπρος, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Εσθονία, το Βέλγιο. Αντίθετα, χώρες έξω από την Ευρωζώνη όπως η Μ. Βρετανία, η Δανία, η Σουηδία, η Τσεχία, αλλά και η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, βρίσκονται συγκριτικά σε καλύτερη κατάσταση. Χώρες έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως η Νορβηγία, η Σερβία, η Τουρκία αντέχουν στη διεθνή κρίση, όπως και η Ρωσία που δεν επιτρέπει την κυριαρχία του καζινοκαπιταλισμού. Η Κίνα με το μαλακό γουάν αναπτύσσεται αλματωδώς, όπως και η Αργεντινή μετά την αποσύνδεση του νομίσματός της από το επίσης σκληρό, αν και λιγότερο από το ευρώ, δολάριο.

Οι υψηλές ισοτιμίες του ευρώ, αυτού του συγκεκαλυμμένου μάρκου, ευνοούν κυρίως τη Γερμανία που παράγει ολιγοπωλειακά βιομηχανικά και τεχνολογικά προϊόντα και ανταγωνίζεται με επίσης σκληρά νομίσματα όπως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Επιπλέον, στις γερμανικές τράπεζες καταφεύγουν μαζικά διεθνείς καταθέτες αφού εκεί αισθάνονται ότι τα χρήματά τους είναι διασφαλισμένα, παρ’ όλα τα πολύ χαμηλά, περίπου μηδενικά επιτόκια που προσφέρουν. Το εμπορικό ισοζύγιο της ίδιας χώρας υπερχειλίζει από πλεονάσματα. Τα spreads όλων των ευρωπαϊκών χωρών έναντι της Γερμανίας διευρύνονται συνεχώς, ενώ αυτά της χώρας μας έχουν φτάσει σε εξωφρενικές διαφορές.

Η Ελλάδα, με κυρίως τουριστική και γεωργική κατεύθυνση, ανταγωνίζεται οικονομίες με μαλακά νομίσματα, δηλ. με χαμηλές ισοτιμίες. Το δωμάτιο ενός ελληνικού ξενοδοχείου στοιχίζει περίπου τα διπλάσια από ότι στην Τουρκία. Οι ελιές, τα πορτοκάλια, τα ροδάκινα, κλπ., πέφτουν από τα δέντρα και σαπίζουν, αφού οι εισαγωγές από τη μακρινή Αργεντινή, το Μαρόκο, την Αίγυπτο, κλπ., στοιχίζουν φτηνότερα. Οι «κουτόφραγκοι» Γερμανοί και Ολλανδοί εισάγουν γεωργικά προϊόντα, μέχρι και λάδι ( ! ) από τις χώρες αυτές, τα βαφτίζουν ευρωπαϊκά και τα επανεξάγουν στους «πανέξυπνους» Έλληνες. Οι εισαγόμενοι αμυντικοί εξοπλισμοί από τη δύση, μας κόστισαν τα δέκα τελευταία χρόνια περίπου 90 δις Ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε μεγάλο μέρος του αρχικού ελλείμματος.

Με το σκληρό ευρώ και την οικονομία μας σε ελεύθερη πτώση, είναι αδύνατο να υπάρξει έξοδος από την κρίση. Η αδυναμία υποτίμησης του νομίσματος, αφοπλίζει τη χώρα όπως και τις άλλες περιφερειακές οικονομίες και τις καθιστά ευάλωτες στο διεθνή ανταγωνισμό και τους κερδοσκόπους. Αν μέρος της ευθύνης για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία οφείλεται στη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος, υπενθυμίζεται ότι αυτό προϋπήρχε και απλώς διογκώθηκε τελευταία. Ποτέ στα τελευταία εκατό χρόνια με τη δραχμή, η Ελλάδα δεν έχει βιώσει παρόμοια τραγωδία. Υποτίθεται ότι ενταχθήκαμε στην Ευρωζώνη για να προστατευτούμε από οικονομική ανασφάλεια. Αλλά αλίμονο, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Σημείωση: Οι χώρες της Ε.Ε. που ανήκουν στην Ευρωζώνη είναι οι Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Εσθονία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Κύπρος, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Σλοβενία, Φιλανδία, ενώ εκτός είναι η Βουλγαρία, Δανία, Λετονία, Λιθουανία, Μ. Βρετανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σουηδία, Τσεχία.

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

ΕΙΔΙΚΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ


Την επιβολή ενός ιδιότυπου πολιτιστικού φόρου, που μπορεί να συμβάλει στη διάσωση της Ελλάδας, πρότεινε η Γερμανίδα ιστορικός και συγγραφέας Λεονόρα Ζέελινγκ, αντιδρώντας στα υποτιμητικά δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου για τη χώρα μας.

«Για κάθε ελληνική λέξη που χρησιμοποιεί κάθε Ευρωπαίος να δίνει 5 σεντς για την Ελλάδα. Μόλις ο Γερμανός πει Ιdee, μόλις ο Γάλλος προφέρει idee, μόλις ο Άγγλος ξεστομίσει idea, να πιστώνονται αυτόματα 5 σεντς στον ελληνικό δημόσιο κορβανά. Το ίδιο για τις λέξεις ψυχή και ψυχανάλυση, δημοκρατία και πολιτική, μουσείο, Ευρώπη, ευρώ και πάει λέγοντας», σημειώνει η συγγραφέας στο βιβλίο της, που μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Άλφα Εκδοτική και το Ελληνοβρετανικό Κολέγιο.

Όπως εξήγησε η ίδια, «αποφάσισα να γράψω το βιβλίο αυτό κατ’ αρχάς γιατί ήθελα να δείξω όλα όσα χρωστάμε στην Ελλάδα. Το γεγονός ότι μπορούμε να μιλάμε σήμερα για οικονομία και ευημερία οφείλεται στην αρχαία ελληνική επιστήμη. Πιστεύω ότι όλες οι χώρες που χρησιμοποιούν ελληνικής έμπνευσης «εργαλεία» θα πρέπει να πληρώσουν».

«Επίσης, αγαπώ τη σύγχρονη, μοντέρνα Ελλάδα: τον απλό τρόπο ζωής, την ειλικρίνεια, την αγάπη για την ελευθερία, όλες τις ιδιότητες των σύγχρονων Ελλήνων, τις οποίες πρέπει να θαυμάζει κανείς. Και τρίτον, έγραψα το βιβλίο επειδή θεωρώ άδικη και αποκρουστική τη δυσφήμηση της Ελλάδας και των πολιτών της από την πλειονότητα των Γερμανών δημοσιογράφων. Η Ελλάδα δεν έχει δισεκατομμύρια χρέος προς την ΕΕ, αλλά η ΕΕ και ο κόσμος έχουν τεράστια χρέη προς την Ελλάδα», κατέληξε η κ. Ζέειλινγκ.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ



Οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες και μιλούσαν την ελληνική γλώσσα. Το αποδεικνύουν, τόσο οι επιγραφές που ήρθαν στο φως από τις ανασκαφές, όσο και οι μαρτυρίες πολλών συγγραφέων της αρχαιότητας. Εμείς θα περιοριστούμε στις μαρτυρίες του Ηροδότου (484-410 π.Χ.), του πατέρα της ιστορίας, ο οποίος, αναφερόμενος στο σχηματισμό του μακεδονικού βασιλείου, γράφει:"Ίδρυσαν το βασίλειο της Μακεδονίας οι αδελφοί Τημενίδες: Αέροπος, Γουάνης και Περδίκκας, που έφυγαν απ’ το Άργος προς την Ιλλυρία και από εκεί έφθασαν στην Άνω Μακεδονία (σημερινή δυτική Μακεδονία), όπου ίδρυσαν το νέο βασίλειο κτλ.". Την ίδια μαρτυρία μας παρέχει και ο Θουκυδίδης (ΙΙ 99), ο μεγάλος ιστορικός της αρχαιότητας, που γράφει σχετικά:"Τη σύγχρονη παραθαλάσσια Μακεδονία ο Αλέξανδρος Α΄, ο πατέρας του Περδίκκα (Β΄) και οι πρόγονοι αυτού, που ήταν Τημενίδες, και κατά την αρχαία εποχή ήρθαν από το Άργος, πρώτοι κατέκτησαν και ίδρυσαν βασίλειο, αφού ξεσήκωσαν με μάχη από την Πιερία τους Πίερες…"

Επειδή όμως τις τελευταίες δεκαετίες του περασμένου αιώνα και ως σήμερα η προπαγάνδα των Σκοπιανών και όχι μόνον, έχει επιδοθεί σε μια άνευ προηγουμένου παραπληροφόρηση και διαστροφή της ιστορικής αλήθειας για την ελληνικότητα των Μακεδόνων, θα παραθέσουμε μερικά επιχειρήματα τα οποία ανατρέπουν τους απαράδεκτους και ψευδείς ισχυρισμούς τους.

Οι αρνητές της ελληνικότητας των Μακεδόνων υποστήριξαν πως ο Αλέξανδρος Α΄, ο βασιλιάς της Μακεδονίας (498-450 π.Χ.), δεν ήταν Έλληνας, γιατί ο Ηρόδοτος δεν τον αποκαλούσε Έλληνα, αλλά "φιλέλλην", επομένως συμπεραίνουν δεν ήταν Έλληνας και δε μιλούσε ελληνικά. Οι απαντήσεις, που ανατρέπουν τον αυθαίρετο ισχυρισμό τους, είναι πολλές και αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο.

Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν λάτρης του τρόπου ζωής των Ελλήνων της νότιας Ελλάδας, γι’ αυτό και έφερε την επωνυμία "φιλέλλην". Ήταν ένας συνηθισμένος χαρακτηρισμός με τον οποίο χαρακτήριζαν και άλλους Έλληνες και σήμαινε τον πατριώτη αυτόν που αγαπά τους Έλληνες, την πατρίδα. Την άποψη αυτή και την ερμηνεία του όρου επιβεβαιώνει και ο Πλάτων, που γράφει: "Καλόν Έλληνα όντα φιλέλληνα είναι". "Καλός Έλληνας είναι ο φιλέλληνας.

Επομένως, ο όρος "φιλέλλην" σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει ότι ο Αλέξανδρος Α΄ δεν ήταν Έλληνας, αφού ο όρος "φιλέλλην" δηλώνει τον καλό Έλληνα πατριώτη και όχι τον μη Έλληνα, κάτι που θα αποδειχτεί περίτρανα από όσα θα ακολουθήσουν ως απάντηση στον αυθαίρετο και λαθεμένο ισχυρισμό τους.

Σε άλλο σημείο ο Ηρόδοτος αποκαλεί τον Αλέξανδρο Α΄ "πρόξενο και ευεργέτη". "Μόλις πληροφορήθηκε ο Μαρδόνιος ότι ο Αλέξανδρος ήταν και πρόξενος και ευεργέτης των Αθηναίων, τον έστειλε (στην Αθήνα). Είχε δηλαδή την εντύπωση ότι με τον τρόπο αυτό θα μπορούσε ευκολότατα να προσεταιριστεί τους Αθηναίους για τους οποίους άκουγε πως ήταν λαός πολυάριθμος και γενναίος... και σε περίπτωση που θα ερχόταν μαζί του ο Μαρδόνιος είχε μεγάλη ελπίδα ότι θα κυριαρχούσε στη θάλασσα... " (Ηρόδ. 8,136).

Ο ιστορικός τον αποκαλούσε έτσι για την ανεκτίμητη προσφορά του στους Έλληνες, διότι, όταν το 480 π.Χ. οι Έλληνες κατέλαβαν τα στενά των Τεμπών, για να εμποδίσουν τη διέλευση των Περσών στη Νότια Ελλάδα, ο Αλέξανδρος Α΄, με κίνδυνο της ζωής του, επισκέφτηκε τους Έλληνες και τους έπεισε να εγκαταλείψουν τη θέση των Τεμπών, γιατί ο περσικός στρατός ήταν πολυάριθμος και υπήρχε κίνδυνος να αποκοπούν, χωρίς να πετύχουν τον αντικειμενικό τους σκοπό.

Και σε άλλη περίπτωση πάλι, όταν χρειάστηκε να βοηθήσει τους Έλληνες, δε δίστασε να το πράξει. Έφτασε νύχτα στο στρατόπεδο των Ελλήνων, λίγο πριν από τη μάχη των Πλαταιών, και γνωστοποίησε σ’ αυτούς τις προθέσεις του Μαρδόνιου. Αν δεν ήταν Έλληνας, τι λόγους είχε να θέλει να βοηθήσει τους Έλληνες και μάλιστα με κίνδυνο της ζωής του;

Ο Ηρόδοτος, παρόλο ότι περιγράφει στην Ιστορία του και την πιο ασήμαντη λεπτομέρεια, πουθενά δεν αναφέρει πως ο Αλέξανδρος Α΄ συνοδευόταν και από το διερμηνέα του στις επαφές του με τους Έλληνες. Γιατί αλλιώς, αν ο Αλέξανδρος Α΄ δεν ήταν Έλληνας και δε μιλούσε ελληνικά, τότε θα έπρεπε να είχε το διερμηνέα μαζί του. Μήπως πρέπει να ενοχοποιήσουμε και γι’ αυτό τον Ηρόδοτο ότι δήθεν σκόπιμα αποσιώπησε το γεγονός; Τότε θα πρέπει να αμφισβητήσουμε και ολόκληρο το ιστορικό έργο του "πατέρα της ιστορίας", πράγμα αδιανόητο.

Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν Έλληνας και δε χρειαζόταν διερμηνέα στις επαφές του με Έλληνες, γιατί μιλούσε τη μητρική του ελληνική γλώσσα, όπως και οι άλλοι Μακεδόνες.

Υπάρχει και μια άλλη εξίσου σημαντική πληροφορία, που αποδεικνύει περίτρανα πως ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν Έλληνας και μιλούσε ελληνικά. Πρόκειται για το περιστατικό της συμμετοχής του στους Ολυμπιακούς αγώνες του 496 π.Χ.

Ο Ηρόδοτος γράφει σχετικά: "Αλεξάνδρου αεθλεύειν ελομένου και καταβάντος επ’ αυτό τούτο οι αντιθευσόμενοι Ελλήνων εξείργον μιν, φάμενοι ου βαρβάρων αγωνιστέων είναι τον αγώνα αλλά Ελλήνων. Αλέξανδρος (Α΄) δε επειδή απέδειξε ως είη Αργείος, εκρίθη τε είναι Έλλην και αγωνιζόμενος στάδιον ξυνέπιπτε τω πρώτω " (Ηρόδ. 5, 22).

"Επειδή ο Αλέξανδρος ήθελε να αγωνισθεί, και για το σκοπό αυτό κατέβηκε από τη Μακεδονία, οι ανταγωνιστές Έλληνες αθλητές έφεραν αντίρρηση, λέγοντας ότι ο αγώνας δεν ήταν για βαρβάρους αλλά για Έλληνες αγωνιστές. Τότε ο Αλέξανδρος (Α΄) απέδειξε ότι ήταν Αργείος. Κρίθηκε ότι ήταν Έλληνας, αγωνίσθηκε στο στάδιο και τερμάτισε ταυτόχρονα με τον πρώτο αθλητή".

Οι Ελλανοδίκες δεν του αρνήθηκαν τη συμμετοχή. Ήρθε πρώτος στο στάδιο με κάποιον άλλο αθλητή που κέρδισε και αυτός στο αγώνισμα δρόμου την πρώτη νίκη. Για μας όμως σημασία δεν έχει αν ήρθε πρώτος ή δεύτερος, σημασία έχει ότι αγωνίστηκε για την πατρίδα του και ο Πίνδαρος, υμνώντας τον στον Πυθιόνικό του, τον κατέστησε γνωστό στους Πανέλληνες. Αν ήταν βάρβαρος, όπως ισχυρίζονταν οι αρνητές του, τότε θα αποκλειόταν οπωσδήποτε από τους Ολυμπιακούς αγώνες, γιατί είναι γνωστό σε όλους πως σ’ αυτούς μετείχαν μόνον Έλληνες και όχι ξένοι και αλλόγλωσσοι.

Παρόλα αυτά, οι αρνητές είχαν και κάποιο άλλο επιχείρημα στη διάθεσή τους, το ίδιο αυθαίρετο και προκλητικό συγχρόνως. Έλεγαν πως με όσα είπε στους Ελλανοδίκες απέδειξε τη δική του ελληνικότητα, όχι των Μακεδόνων. Σε όλους όμως είναι γνωστό πως ο Αλέξανδρος Α΄ αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες εκπροσωπώντας την πατρίδα του. Στο όνομα της πατρίδας του αγωνίστηκε και νίκησε και όχι ως ένας απλός ιδιώτης. Σε άλλο σημείο της ιστορίας του ο Ηρόδοτος αναφέρει πως ο ίδιος ο Αλέξανδρος Α΄, όταν έφτασε στο στρατόπεδο των Ελλήνων, είπε στους Έλληνες: "…δε θα μιλούσα, αν δεν ανησυχούσα πολύ για ολόκληρη την Ελλάδα. Γιατί ο ίδιος είμαι Έλληνας το γένος ανέκαθεν, και δε θα ήθελα να δω την Ελλάδα από ελεύθερη να γίνει σκλάβα.". "Αυτός τε γαρ Έλλην γένος ειμί τωρχαίον, και αντ’ ελεύθερης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα" (Ηρόδ. 9,45).

Ο Αλέξανδρος Α΄ ήταν Έλληνας και ενδιαφερόταν για ολόκληρη την Ελλάδα, μιλούσε ελληνικά, σκεπτόταν ελληνικά και από αγάπη για την πατρίδα και τους συμπατριώτες του έπραξε τα όσα έπραξε. Γι’ αυτή του την αγάπη αποκλήθηκε "φιλέλλην", "πρόξενος και ευεργέτης" από τους Έλληνες.

(Απόσπασμα από το Βιβλίο: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ, ο αήττητος στρατηλάτης και οραματιστής ενός νέου κόσμου, Εκδ. γράμμα, Ιούνιος 2011.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ


Οι Ελληνικές Αρχές, έκαναν πίσω. Στην Ελλάδα μπορείτε να εισέλθετε με διαβατήρια που αναφέρουν ως τόπο γέννησης τη «Μακεδονία». Η τηλεόραση Sitel πληροφορήθηκε από διπλωματικές πηγές, ότι είναι πιθανόν κάτω από την πίεση της διεθνούς κοινότητας, η Ελλάδα αποφάσισε την Τετάρτη να αποσύρει τους αυστηρούς κανόνες που εφάρμοσε πρόσφατα στους Σκοπιανούς. Όλα τα πρόσωπα, ανεξάρτητα από το διαβατήριο τους και αν ως τόπος γέννησης αναγράφεται η ‘Μακεδονία’, θα είναι σε θέση να εισέλθουν χωρίς προσκόμματα στην Ελλάδα. Αλλά, αντί των διαβατηρίων, οι Έλληνες αξιωματούχοι των συνόρων θα τους παραχωρούν μια προεκτυπωμένη ειδική σελίδα με τα στοιχεία τους.


Ωστόσο, επίσημη διαβεβαίωση για την απόφαση αυτή δεν εκδόθηκε στην Ελλάδα. Οι ελληνικές αρχές δεν έχουν ακόμη κοινοποιήσει στα σύνορά μας ότι υπάρχει μια αλλαγή στον τρόπο εισόδου στην επικράτεια τους.
Την περασμένη εβδομάδα, ένας πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, λόγο της εθνικής ‘μακεδονικής’ καταγωγής του δεν του επετράπη να εισέλθει στην Ελλάδα. Για το περιστατικό αυτό αντέδρασαν έντονα τα ‘μακεδονικά’ ιδρύματα.

ΚΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΨΗΛΑ


Σε προχθεσινο δημοσιευμα του ισοτοπου www.whatdoesitmean.com αναφέρεται οτι σύμφωνα με κύκλους του Κρεμλίνου, στο περιθώριο της συναντησης μεταξυ του πρωθυπουργου Πούτιν και του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Μπίντεν, ο αμερικανός αντιπρόεδρος ζήτησε.... την συνδρομή της Ρωσίας στη δημιουργία ενος πλέγματος άμυνας του πλανήτη, μετα τον εντοπισμο από αμερικανικούς δορυφόρους μιάς..... επι λέξει "μαζικής εισβολής αρμάδας, πλάτους μιλίων, εξωγηινων σκαφών", στο ηλιακό μας σύστημα, η αφιξη των οποίων αναμενεται περι τα τέλη του 2012..!! Στο ιδιο δημοσιευμα αναφερεται οτι η αμερικανικη υπηρεσια εθνικης ασφάλειας εχει αποκωδικοποιησει σύμφωνα με το συστημα "key to the extraterrestrial messages" οπου χρησιμοποιούνται συνδιασμοί 21 συμβόλων , τις επικοινωνίες των εισβολέων, και μάλιστα υποστηρίζει ότι τα είδη των εξωγήινων που είναι καθ οδόν , είναι δύο διαφορετικά. Ο αντιπρόεδρος Μπίντεν πληροφόρησε τον Πούτιν οτι η κυβερνησή του εχει σχεδον διακόψει κάθε χρηματοδότηση προς την ΝΑΣΑ σε οτι αφορα την κατασκευη νεων διαστημοπλοίων, και εχει ρίξει το βαρος της σε κατασκευή επανδρομένων και μη, μικρων διστημοπλοίων, με οπλισμο ακτίνων λειζερ. (το αμερικανικο ναυτικο μολις την προηγούμενη εβδομαδα ανακοινωσε μια επιτυχη δοκιμη οπλου με ακτινες λειζερ). Κοντα σε όλα αυτα, σημειώστε ακομη και το εξης. Ο ιδρυτης του wikileaks Ασάνζ, αν είναι ακόμη ζωντανός, το οφείλει στην εμμεση απειλή του πως άν του συμβεί οτιδήποτε , θα δημοσιευθούν αμεσως στο ιντερνετ όλα τα επίσημα εγγραφα για το θέμα, γεγονος πού θα προκαλούσε παγκόσμιο χάος. Σιγουρα, θα υπάρχουν ειρωνικά σχόλια εδω, όμως κρατήστε κατι ακομα στην άκρη τού μυαλού σας. Πως σας φαινεται η απροθυμία και το μούδιασμα των Αμερικανων για εμπολοκη τους σε νέους (μάταιους.?) πολέμους......? Μήπως τελικά τα 3 Διαστημόπλοια που πλησιάζουν στην Γη είναι Αλήθεια;;;

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΖΩΝΕΣ


Τι είναι οι Ε.Ο.Ζ. και πώς λειτουργούν; Ε.Ο.Ζ. (Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες) φαίνεται πως θέλουν να δημιουργήσουν στην Ελλάδα οι «δάνειες» δυνάμεις, οι Ευρωπαίοι εταίροι και οι Ευρωπαίοι μεγαλοβιομήχανοι. Οι Ε.Ο.Ζ. ουσιαστικά είναι περιοχές ενός κράτους, οι οποίες λειτουργούν με ιδιότυπο καθεστώς και στην ουσία «απελευθερώνονται» από τα ελεγκτικά όργανα αυτού του κράτους και μεταβάλλονται σε περιοχές «ειδικού καθεστώτος» σε ευρεία και όχι σε στενή κλίμακα. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, στο Σύνταγμα του 1911, φοβούμενος τάσεις διαφοροποίησης περιοχών της χώρας, είχε προβλέψει με τα κατάλληλα άρθρα να αποκλειστεί κάθε τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτά τα άρθρα, δεν τα έλαβαν υπόψη οι σύγχρονοι συνταγματολόγοι.

Ελεύθερες οικονομικά περιοχές έχουν κυρίως οι ασιατικές χώρες. Πρόκειται για περιοχές όπου λειτουργούν οικονομικά, με διαφορετικά επιχειρηματικά κριτήρια από τις άλλες περιοχές της χώρας. Διαμορφώνεται ένα ελκυστικό πλαίσιο προσέλκυσης επενδύσεων, το οποίο περιλαμβάνει «ειδικές οικονομικές ζώνες με ξεχωριστό νομικό, διοικητικό και εργασιακό καθεστώς, προκειμένου να διευκολυνθούν οι επενδυτές» (Ελευθεροτυπία 25.10.11).

Τη συζήτηση για την ανάπτυξη τέτοιων ζωνών άνοιξε το καλοκαίρι ο Γερμανός υφυπουργός Οικονομίας κ. Στέφαν Κάπφερερ, ο οποίος υποστήριξε πως «οι γερμανικές επιχειρήσεις δεν χρειάζονται εγγυήσεις για να επενδύσουν στην Ελλάδα, αρκεί να δημιουργηθούν Ε.Ο.Ζ.».
Την «αναγκαιότητα» των ΕΟΖ έθιξε έμμεσα και η πρώτη τριμηνιαία έκθεση του Χορστ Ραϊχενμπάχ, ο οποίος προ ημερών διαμήνυσε ότι για να επιστρέψει η Ελλάδα σε αναπτυξιακή τροχιά απαιτείται να προωθηθεί άμεσα το πρόγραμμα Helios, και 5 έργα εκμετάλλευσης αυτοκινητοδρόμων. Το γεγονός ότι οι αλλαγές που φέρνει η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου (σε συνέχεια του πρώτου Μνημονίου και των αποφάσεων του Ιουλίου) στην Ελλάδα, την καθιστούν ένα ιδιότυπο υβριδικό μοντέλο χώρας υπό ιδιόμορφη αποικιοκρατία, αποδεικνύεται καθημερινά στην πράξη.

Ο… «Αγών» της Γερμανίδας καγκελάριου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας της, χρησιμοποιώντας την εθελόδουλη κυβέρνηση του ΓΑΠ (έως τώρα) και τον εντολοδόχο θίασο (βλέπε κυβέρνηση Παπαδήμου) τώρα και εωσότου ολοκληρώσει το… καταστροφικό της έργο, φαίνεται να περνά μέσα από το ΕΣΠΑ και το νέο καθεστώς των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ). Κι εδώ αξίζει να αναρωτηθεί κανείς: Μα είναι δυνατόν να ενδιαφέρονται τόσο πολύ για το καλό της Ελλάδας και των Ελλήνων εργαζομένων οι Γερμανοί βιομήχανοι; Μάλλον όχι, αφού οι Ε.Ο.Ζ. ουσιαστικά αποτελούν μηδενικό κέρδος για το κράτος μέσα στο οποίο δημιουργούνται.

Για το συγκεκριμένο θέμα των Ε.Ο.Ζ. ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει δείξει η Γερμανία και γερμανοί μεγαλοβιομήχανοι. Παράλληλα, έχει ήδη… πέσει η ιδέα οι «φίλοι» μας Γερμανοί «επενδυτές» να αξιοποιήσουν τα προγράμματα του ΕΣΠΑ για τις επενδύσεις τους. Μια λοιπόν και το ελληνικό κεφάλαιο δεν βάζει χρήματα για να εκμεταλλευτεί αγρίως τις επενδυτικές ευκαιρίες, αναλαμβάνουν οι ξένοι μεγαλοκαρχαρίες να τεμαχίσουν την Ελλάδα σε ΕΟΖ, αξιοποιώντας μάλιστα κοινοτικό χρήμα. Ε, να μην βγάλουν και λεφτά από την τσέπη τους! Και ο ίδιος ο Ραϊχενμπάχ στις… προγραμματικές του δηλώσεις, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο γεγονός, επισημαίνοντας πως τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ από το ΕΣΠΑ θα πρέπει να αξιοποιηθούν για στήριξη των «πραγματικών» δικαιούχων. Η σύνδεση, δε, με την πολυπόθητη τοπική ανάπτυξη μόνο όνειρο θερινής νυκτός φαντάζει, καθώς οι όποιες θέσεις εργασίας δημιουργηθούν στις ζώνες αυτές, θα είναι κακοπληρωμένες και κυριολεκτικά με όρους δουλοπαροικίας.

Στο θέμα των Ε. Ο. Ζ. αναφέρθηκε και ο Όλι. Ρεν –ευρωπαίος επίτροπος– απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Ν. Χουντή:
«Στο πλαίσιο της καθιέρωσης ΕΟΖ, η κυβέρνηση μπορεί να προβλέψει απαλλαγές από τους εισαγωγικούς και τους εξαγωγικούς δασμούς, να απλοποιήσει τους τελωνειακούς και διοικητικούς ελέγχους και τις διαδικασίες, να ακολουθήσει φιλελεύθερη συναλλαγματική πολιτική και να παρέχει φορολογικά κίνητρα. Αυτά είναι τα κίνητρα που προσφέρει μια κυβέρνηση για την προσέλκυση νέων επενδυτών. Στη συνέχεια είναι δυνατό να δημιουργηθούν διάφορα είδη ειδικών οικονομικών ζωνών, π.χ. ζώνες ελεύθερου εμπορίου, ζώνες μεταποίησης προς εξαγωγή, βιομηχανικές ζώνες, ελεύθεροι λιμένες, κ.λπ..»
(Το Βήμα – 31/10/11) Πρακτικά πως λειτουργούν οι Ε. Ο. Ζ. που περιγράφει παραπάνω ο Ρέν; Τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Οι επιχειρήσεις που λειτουργούν εντός των ΕΟΖ χρησιμοποιούν εισαγόμενες πρώτες ύλες χωρίς δασμούς. Αξιοποιούν τη φορολογική ασυλία και δεν πληρώνουν σχεδόν καθόλου φόρους. Αυτά σε συνδυασμό με τη χαμηλή διασύνδεσή τους με την εγχώρια οικονομία, δείχνει ότι το όφελος για την οικονομία της φιλοξενούσας χώρας είναι μηδαμινό. Παράλληλα, με πρόσχημα την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών και στο όνομα της δήθεν «καταπολέμησης της γραφειοκρατίας» καταλύεται η όποια έννοια προστασίας του περιβάλλοντος, των αρχαιολογικών χώρων, κλπ. (κυριαρχεί σε απόλυτο βαθμό η λογική του fast track).

Όσο για τις θέσεις εργασίας, το όποιο όφελος είναι αμελητέο μπροστά στην άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων. Σύμφωνα με μελέτη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, οι εργαζόμενοι αυτών των ζωνών δουλεύουν 10 – 12 ώρες καθημερινά, ενώ σε κάποιες περιόδους ακόμη και 16 ώρες συνεχώς. Πολλά εργοστάσια χρησιμοποιούν σύστημα ημερήσιων, ή εβδομαδιαίων πλάνων παραγωγής. Πράγμα που σημαίνει ότι για να πάρει ο εργάτης το μεροκάματό του πρέπει να πετύχει το πλάνο παραγωγής. Έτσι, σε κάποιες περιπτώσεις οι εργάτες είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν πέραν της «κανονικής» βάρδιας. Σε άλλη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρεται ότι στις Ε. Ο. Ζ. της Κίνας το μέσο ωράριο εργασίας κυμαίνεται από 54 έως 77 ώρες τη βδομάδα.

Αυτό είναι – σε συντομία – το καθεστώς υπό το οποίο λειτουργούν οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες που επιδιώκουν να στήσουν και στη χώρα μας οι κυρίαρχοι κύκλοι του κεφαλαίου. Γίνεται προσπάθεια να μεταφερθεί και στην Ελλάδα ένα πρότυπο «ανάπτυξης» που έχει ήδη εφαρμοστεί σε χώρες όπως η Κίνα, Αγκόλα, Μπαγκλαντές, Βραζιλία, Ινδία, Ιράν, Ιορδανία, Καζακστάν, Ομάν, Πακιστάν, Φιλιππίνες, Πολωνία, Νότια Κορέα, Ρωσία, Ουκρανία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Καμπότζη, Περού κ.α. Φαίνεται ότι μαζί με όλα τα άλλα μέτρα που εφαρμόζουν η θα εφαρμόσουν στο άμεσο μέλλον οι κυβερνήσεις του μνημονίου είναι η «κινεζοποίηση» του επιπέδου ζωής του έλληνα εργαζόμενου χρησιμοποιώντας σαν εργαλείο τις Ε. Ο. Ζ. και πρόθυμους φορείς αυτών των μέτρων και αντιλήψεων πολιτικά πρόσωπα.

Αν σκεφτούμε, μάλιστα, και τις πιθανότητες περαιτέρω εμπλοκής των πολιτικών προσώπων στον τρόπο επιλογής και προώθησης εργατικού δυναμικού των «εισαγόμενων» βιομηχανιών, τότε πολύ εύκολα θα αρχίσουμε να σκιαγραφούμε μία νέα μέθοδο πελατειακής σχέσης των πολιτικών με τους απελπισμένους πολίτες που θα ψάχνουν εναγωνίως για εργασία. Κατά τα άλλα, οι πολιτικοί μας έχουν βάλει μυαλό και επιδιώκουν την δημιουργία μίας Ελλάδας χωρίς δεσμούς με το κάκιστο παρελθόν (των πολιτικών) που έφθασαν την χώρα στο να μεταβάλλεται σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης και την μετατροπή των Ελλήνων πολιτών σε εργάτες χαμηλότατου κόστους προς όφελος του κέρδους των «επενδυτών».

Ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να περιλαμβάνει ειδικές οικονομικές ζώνες με ξεχωριστό νομικό, διοικητικό και εργασιακό καθεστώς, προκειμένου να διευκολυνθούν οι επενδυτές…».΄(Ελευθεροτυπία 25/10/11).
Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται επίσης:
«Στο ελληνικό μοντέλο διαχείρισης τέτοιων ζωνών κατά τους Γερμανούς αξιοποιούνται τα ευρωπαϊκά κονδύλια του ΕΣΠΑ κάτω από την «άριστη συνεργασία» των υπουργείων Οικονομίας Ανάπτυξης Γερμανίας – Ελλάδας, με τρεις κινήσεις:
* Πρώτον: Η Γερμανία βάζει όρους και ζητεί προϋποθέσεις και ευνοϊκές συνθήκες για να επενδύσει στην υπερχρεωμένη Ελλάδα.
* Δεύτερον: Η Γερμανία προτείνει Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) και συνδέει την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ αποκλειστικά με τις ζώνες αυτές.
* Τρίτον: Η Γερμανία απαιτεί να επενδυθεί το ΕΣΠΑ με δικούς της όρους (ευνοϊκούς για τη γερμανική οικονομία), αποκλειστικά στις υπό γερμανική διαχείριση ΕΟΖ και η Ελλάδα… υπακούει.»

Αρχή με δύο περιφέρειες «μοντέλα»

Τα σχέδια του γερμανικού κεφαλαίου και των τροϊκανών κυβερνήσεων, φαίνεται να συμμερίζονται και αρκετοί εκφραστές του κεφαλαίου εν Ελλάδι. Χαρακτηριστική η περίπτωση της Περιφέρειας Πελοποννήσου και του περιφερειάρχη της Πέτρου Τατούλη, ο οποίος έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ του «αναπτυξιακού μοντέλου» των ΕΟΖ, δηλώνοντας μάλιστα σε πρόσφατη συνάντησή του με εκπροσώπους της Γενικής Τράπεζας πως «μετά την αυτόνομη παρέμβασή μου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν η χώρα καταρρεύσει, η Περιφέρεια Πελοποννήσου θα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τα προβλήματα ρευστότητας»! Όπως καταγγέλλει σε ανακοίνωσή της η παράταξη Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου, ο περιφερειάρχης Τατούλης εδώ και μήνες κάνει δημοσίως λόγο για το «αναπτυξιακό μοντέλο» των ΕΟΖ και πώς η περιφέρεια θα μπορούσε, αξιοποιώντας τις εκτάσεις της, να λειτουργήσει ως τέτοια. Το γεγονός ότι οι πρώτες προτάσεις για δημιουργία τεράστιων φωτοβολταϊκών πάρκων προέρχονται από τη συγκεκριμένη περιφέρεια, είναι άραγε τυχαίο;

Αντίστοιχο μοντέλο φαίνεται να επεξεργάζονται οι αυτόκλητοι «σωτήρες» της χώρας και για τη Θράκη, όπου οι παραγωγικοί φορείς, δηλαδή οι πρόεδροι των Επιμελητηρίων καθώς και οι επιχειρηματίες εργοστασίων της περιοχής όπως οι Μύλοι Θράκης, Εβροφάρμα, Pharmathen τάσσονται υπέρ της δημιουργίας μιας αντίστοιχης ζώνης. Βέβαια, κατά δήλωση της προέδρου του Χρηματοοικονομικού Φόρουμ Θράκης, οι φορείς είναι υπέρ «χωρίς αυτό να καταστρατηγεί τα δικαιώματα των εργαζομένων». Το τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό σε μια περιφέρεια που η ανεργία χτυπάει διψήφια ποσοστά και τα μεροκάματα είναι ήδη στα ίδια επίπεδα με τη Βουλγαρία, πραγματικά αποτελεί ζητούμενο… Ας σημειωθεί πως τέτοια είναι η σπουδή των τοπικών φορέων να απολαύσουν τα οφέλη των ΕΟΖ, που στην εν λόγω περιφέρεια έχει ήδη συνταχθεί και σχετική νομοτεχνική μελέτη από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φόρουμ, που όλως τυχαίως είναι… Γερμανός.
Βέβαια, η παράμετρος «Τουρκία» και «τουρκικές επενδύσεις», ίσως θα πρέπει να γίνει αντικείμενο ιδιαίτερης έρευνας από αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, αφού –σύμφωνα με την ιστορία αλλά και τις εξελίξεις- υπάρχει σοβαρότατο ενδεχόμενο μεταβολής της Αν. Μακεδονίας και Θράκης σε μία τουρκική οικονομική ζώνη και –άρα- πολύ κοντά στα πλαίσια μίας άτυπης ανεξαρτησίας από την υπόλοιπη Ελλάδα ή συγκυριαρχίας Ελλάδας και Τουρκίας στην συγκεκριμένη Ελληνική ακριτική περιοχή.

ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ Η ΣΥΝΔΙΚΑΛ(Η)ΣΤΕΣ


Του Δημήτρη Τσιμούρα

Το τελικό σχέδιο ήταν καλά προμελετημένο. Η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι εκμεταλλεύτηκαν τις προσδοκίες και τα όνειρα ενός λαού για καλύτερες μέρες και υφάρπαξαν την ψήφο του. Από εκεί και πέρα όλοι, όσοι συμμετείχαν στην εφαρμογή του σχεδίου, ήταν στις θέσεις τους. Το αποτέλεσμα αγγίζει την… «τελειότητα»!

Κατάφεραν σε τόσο λίγο χρόνο να πετύχουν τόσα πολλά! Είναι βέβαιο ότι «εταίροι», «σύμμαχοι», τρόικες, εργολάβοι, ντόπιοι και ξένοι τραπεζίτες τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για αυτό το αποτέλεσμα, χωρίς βέβαια να σταματούν να απαιτούν τα πάντα. Αθόρυβοι συνεργοί στο μεγάλο έγκλημα, στο ξεπούλημα ενός λαού, της ίδιας της πατρίδας, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

Και βέβαια δεν είναι συνεργοί, σε αυτό το έγκλημα, μόνο οι συγκεκριμένοι συνδικαλιστές, που βρίσκονται στις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και που είναι πρώτης γραμμής στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων –από αυτά εξ άλλου προτάθηκαν γι αυτές τις θέσεις- αλλά ολόκληρη η πυραμίδα των...
κυβερνητικών και εργοδοτικών συνδικαλιστών, που με σχέδιο και πρόγραμμα στήριζαν τις επιλογές των κυβερνήσεων της τελευταίας τουλάχιστον εικοσαετίας με τη γνωστή τους μέχρι στιγμής κατάληξη.
Ακριβώς το ίδιο κάνουν και τώρα. Πέρα από τις όποιες φραστικές τους διαφοροποιήσεις, στην ουσία υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται όλες τις επιλογές της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης.
Η τακτική του δούρειου ίππου είναι για αυτούς καθημερινή πράξη. Ελάχιστοι βέβαια είναι αυτοί που επί της ουσίας διαφώνησαν και κατέβηκαν από το… τραίνο!

Οι υπόλοιποι είναι στις… θέσεις τους, «μάχιμοι»! Όχι φυσικά γιατί πιστεύουν ότι η κυβέρνηση παίρνει τα μέτρα για το καλό της πατρίδας και των εργαζομένων, των οποίων υποτίθεται ότι τα συμφέροντα υπερασπίζονται –δεν είναι αφελείς οι άνθρωποι- αλλά γιατί έχουν βλέψεις σε μερίδιο αντιπαροχής, ανάλογα με τη θέση και την… προσφορά του ο καθένας σε αυτό το απάνθρωπο σύστημα! Αντιπαροχή που τους προσφέρεται αφειδώς από τους κυβερνώντες και την εργοδοσία ή διαφορετικά τη διεκδικούν και την παίρνουν!
Έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη ότι ύστερα από μία απόφασή τους για απεργιακή κινητοποίηση, κατόπιν της πίεσης των εργαζομένων ή και… επετειακά, ακολουθεί και η υπονόμευσή της από τους ίδιους που την αποφάσισαν!
Για να βγάλουν στη συνέχεια το συμπέρασμα… ότι οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν, άρα είναι…μη αποτελεσματικές και… άκαιρες οι κινητοποιήσεις! Άλλες φορές αποφάσιζαν απεργίες, έχοντας τη βεβαιότητα για την αποτυχίας τους, κάτι που έχουν επαναλάβει όχι λίγες φορές, προκειμένου να απογοητεύσουν τους εργαζόμενους!

Έτσι οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, με αποκορύφωμα την τελευταία, συνεπικουρούμενες στην ουσία από τους… «υπερασπιστές» των εργαζομένων, τη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αλλά και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, ελεγχόμενες από τους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές, κατάφεραν να πάρουν πίσω εργατικές κατακτήσεις τουλάχιστον μισού αιώνα, με όλα τα συνεπακόλουθα που είναι γνωστά σε όλους μας!

Σήμερα, κόντρα στα στημένα γκάλοπ, που δείχνουν ότι είμαστε… ευχαριστημένοι και ότι… εναποθέτουμε ελπίδες στη συγκυβέρνηση Παπαδήμου -ενός εκ των αρχιτεκτόνων της μέχρι τώρα τραγικής για τους εργαζόμενους πορείας- ο λαός είναι «καζάνι που βράζει». Αυτό φαίνεται καθημερινά παντού.

Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα από τη 48ωρη γενική απεργία στις 19-20 Οκτώβρη, που αποφάσισαν θέλοντας και μη οι εν λόγω οργανώσεις. Ίσως δεν περίμεναν τόση μεγάλη συμμετοχή, δεν περίμεναν ότι θα νεκρώσει όλη η Ελλάδα και ότι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων θα διαδήλωναν στους δρόμους όλης της χώρας.
Είναι γεγονός ότι αυτή η μεγαλειώδης απεργία, καθώς και οι λαϊκές εκδηλώσεις αντίστασης την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου θορύβησαν κυβέρνηση και «εταίρους» και τους ανάγκασαν να χρησιμοποιήσουν σχεδόν στο σύνολό τους, άρον-άρον, τις… «χρυσές εφεδρείες» τους!

Οι αδρά αμειβόμενοι μεγαλοδημοσιογράφοι, που ανέλαβαν εργολαβικά να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, αυτοί, που έχουν σαν καθημερινό στόχο το πώς θα πείσουν το λαό να σκύψει το κεφάλι, προστατεύουν σαν κόρη οφθαλμού τις ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, τους αθόρυβους συνεργούς στο μεγάλο έγκλημα(!), τους χρήσιμους και απαραίτητους του συστήματος! Από την άλλη υποσκάπτουν, υπονομεύουν και συκοφαντούν με κάθε πρόσφορο μέσο τις ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, που είναι και οι πραγματικοί αντίπαλοι των αφεντικών τους και εν γένει της άρχουσας τάξης.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι κάθε λογής εντεταλμένοι κονδηλοφόροι και τηλεπαρουσιαστές ασχολήθηκαν, όχι με τη μαζικότητα, την αποφασιστικότητα, τον παλμό, και τα δίκαια αιτήματα των εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών, αλλά με την… «κατάληψη» της πλατείας Συντάγματος από το ΠΑΜΕ, και την περιφρούρηση του. Και βέβαια δεν είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι εξίσωσαν θύτη και θύμα, επιτιθέμενο και αμυνόμενο και φυσικά απέφυγαν να θέσουν καίρια ερωτήματα, οι απαντήσεις των οποίων θα αποκάλυπταν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ενοχές της κυβέρνησης, των συνοδοιπόρων της και των αφεντικών τους!

Φυσικά οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αλλά και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού έχουν απόλυτη επίγνωση της κατάστασης, όπως και του ρόλου που οι ίδιες παίζουν. Αν όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν αποτελούν ισχυρό λόγο κήρυξης επαναλαμβανομένων γενικών απεργιών με συγκεκριμένο πρόγραμμα και στόχους, μέχρι να ανατραπεί αυτή η πορεία, τότε τι θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τέτοιο λόγο; Και όμως οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες περί άλλων τυρβάζουν, γιατί ακριβώς ξέρουν ότι μια σειρά από τέτοιες κινητοποιήσεις, όχι μόνο θα είχαν υψηλή συμμετοχή και επιτυχία, αλλά θα κλόνιζαν συθέμελα τις επιλογές των κυβερνητικών εταίρων και θα τους ανέτρεπαν τα σχέδια.

Όχι βέβαια λόγω των δικών τους ψευδεπίγραφων και υποκριτικών αιτημάτων και του δικού τους «αγώνα», αλλά λόγω της μεγάλης συνεισφοράς, συνέπειας, μαζικότητας και αγωνιστικότητας των ταξικών δυνάμεων, που συσπειρώνονται γύρω από το ΠΑΜΕ και των καίριων αίτημά των τους, έχοντας πάντα σαν στόχο το ταξικό συμφέρον.
Το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» προκαλεί αλλεργία στους… θεσμικούς «εκπροσώπους» των εργατών(!), καθώς και στην άρχουσα τάξη και στα κόμματά της. Να, γιατί οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού προσπαθούν πάση θυσία και με κάθε κόστος να αποφύγουν την κήρυξη τέτοιων κινητοποιήσεων.

Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν και δεν έχουν δικαίωμα να τα αγνοούν οι εργαζόμενοι, που ακόμα τους ακολουθούν. Δεν μπορούν οι ίδιοι να ενισχύουν εκείνες τις δυνάμεις που λειτουργούν προδοτικά απέναντι στην τάξη, στην οποία οι ίδιοι ανήκουν. Δεν μπορούν οι ίδιοι να πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται και να ψηφίζουν τέτοιους «συνδικαλιστές» για εκπροσώπους τους! Όπως δεν μπορούν και αυτοί που διαφωνούν(;) να συμπορεύονται μαζί τους, στο όνομα της όποιας… ενότητας!

Το κείμενο αυτό γράφτηκε λίγο πριν οι εν λόγω ηγεσίες αποφασίσουν την 24ωρη απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Τίποτα όμως δεν αλλάζει την ουσία των όσων παραπάνω ελέχθησαν. Αν μπορούσαν να αποφύγουν μια τέτοια απεργία, θα το είχαν κάνει. Η πίεση όμως που δέχονται από τους εργαζόμενους είναι αφόρητη.

Η 24ωρη γενική απεργία, που από ανάγκη κήρυξαν, δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένο πρόγραμμα συνέχειας, αλλά από ένα αόριστο… «ο αγώνας συνεχίζεται», τη στιγμή που βρισκόμαστε κυριολεκτικά μπροστά σε έναν ορυμαγδό ανατροπών σε όλα τα μέτωπα Ούτε φυσικά στην ανακοίνωσή τους δείχνουν την πραγματική αιτία όλων αυτών, που δεν είναι άλλη από την πολιτική που ασκούσανε και ασκούν τα κόμματα, που εναλλάσσονται στην εξουσία ή συγκυβερνούν.

Πολιτική, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στηρίζουν οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες. Με γενικόλογη αναφορά -και όχι φυσικά τυχαία- αναγορεύουν σαν βασική αιτία των όσων συμβαίνουν σήμερα το μνημόνιο, αποσιωπώντας έντεχνα την πατρότητά του, όπως και τι προηγήθηκε αυτού. Ρίχνουν την ευθύνη στα… εργαλεία -ένα πολύ καλό εργαλείο είναι το μνημόνιο- και όχι στους κατασκευαστές και χειριστές τους -τα κυβερνητικά κόμματα, σε αγαστή συνεργασία με τους λεγόμενους… «εταίρους»- τα οποία, όσο μπορούν, φροντίζουν να τα προφυλάξουν από την οργή των εργαζομένων! Αν αυτοί οι κομματικοί μηχανισμοί της άρχουσας τάξης μείνουν ανέπαφοι, τότε τέτοιου είδους εργαλεία πολύ εύκολα μπορούν να κατασκευάζονται, άσχετα βέβαια με το τι όνομα θα δοθούν σ’ αυτά!

Μεγάλη ευκαιρία, για να δοθεί ακόμη μια μεγαλειώδης απάντηση από τους εργαζόμενους σε όλους αυτούς, η 24ωρη απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Είναι επιτακτική ανάγκη εκατοντάδες χιλιάδες εργατών και λαού να βγουν στους δρόμους, για να δημιουργήσουν αφενός σοβαρό ρήγμα στην πολιτική του μαύρου συνασπισμού των κομμάτων της άρχουσας τάξης και αφετέρου να ασκήσουν αφόρητη πίεση σε αυτές τις ηγεσίες, που προδίδουν κατ’ εξακολούθηση την εργατική τάξη, κάνοντάς τους σαφές ότι η μοναδική επιλογή που έχουν είναι η συνέχιση των κινητοποιήσεων με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η πίεση που θα ασκηθεί σε όλους αυτούς θα είναι ακόμη μεγαλύτερη και τα αποτελέσματα του αγώνα πιο ορατά, όταν οι απεργοί εργαζόμενοι πάρουν αγωνιστική θέση κάτω από τις σημαίες, τα πανό και τα συνθήματα των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ.

Βέβαια είναι σαφές ότι ο αγώνας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, αυτής της καταστροφικής πορείας για τους εργαζόμενους και το λαό, είναι δύσκολος και θα έχει διάρκεια. Οι κυβερνητικοί και εργοδοτικοί συνδικαλιστές, οι συνεργοί στο μεγάλο έγκλημα που συντελείται, προφανώς υπονομεύουν αυτόν τον αγώνα, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους με το αζημίωτο στην άρχουσα τάξη. Κατά συνέπεια βασική και απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία αυτού του αγώνα, ενάντια σε αυτήν την πολιτική και τις βαριές συνέπειές της, είναι και η αλλαγή των συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτή η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά και μόνο τους ίδιους τους εργαζόμενους.

ΜΙΑ ΝΑΡΚΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΑΥΑΓΙΟ


Tο κουφάρι ενός πλοίου τριάντα και πλέον μέτρων που ταξίδευε...
όπως λέγεται στο Ιόνιο επί Τουρκοκρατίας, αποκάλυψε η θαλασσοταραχή των τελευταίων ημερών...
στην προστατευόμενη από την διεθνή σύμβαση Ramsar περιοχή της λιμνοθάλασσας του Κοτυχίου στην Ηλεία. Τα τεράστια κύματα που δημιούργησε ο δυτικός άνεμος, η πτώση της επιφάνειας της θάλασσας και η μεγάλη διάβρωση της ακτής ήταν οι βασικές αιτίες που βγήκε στην επιφάνεια το παλιό ναυάγιο το οποίο εντόπισαν αρχικά οι ψαράδες του τοπικής ιχθυοτροφικής μονάδας. Παλιά μαυρισμένα από την αρμύρα και τον χρόνο ξύλα, συνδεμένα μεταξύ τους με μεγάλα σκουριασμένα μεταλλικά καρφιά, βυθισμένα όλα μέσα στην άμμο, συνθέτουν τη σημερινή εικόνα του παράξενου πλεούμενου.
Σύμφωνα με τους ντόπιους γέροντες ψαράδες, τα κομμάτια του πλοίου αποτελούν ένα - μέχρι χθές - καλά κρυμμένο μυστικό και μέρος ενός... αληθινού παραμυθιού που έλεγαν οι παλιοί στους νέους αναφερόμενοι στην ιστορία της λιμνοθάλασσας.
«Η τελευταία θαλασσοταραχή διάβρωσε κατά πολύ την διαχωριστική νησίδα της λιμνοθάλασσας από την θάλασσα σε ύψος που υπερβαίνει το ενάμισι μέτρο. Εκεί βρέθηκε θαμμένο το παλιό πλοίο που για μας αποτελούσε κάτι σαν φήμη στις διηγήσεις των παλιότερων. Κανείς μέχρι σήμερα δεν γνώριζε ότι βρισκόταν εδώ δίπλα μας θαμμένο» - ανέφεραν οι ψαράδες Αντώνης Μονόλιθας και Δημήτρης Κράγκαρης.
Για το θρυλικό κουφάρι του πλοίου μίλησε αναλυτικά ένας 70χρόνος ψαράς, ο Νικόλαος Κράγκαρης. Όπως είπε, το βυθισμένο πλοίο είχε φανεί ξανά πριν από 50 χρόνια μετά από μεγάλη θαλασσοταραχή και διάβρωση της ακτής.
«Οι τότε γέροντες ψαράδες του Κοτυχίου μας έλεγαν τότε ότι όπως κι εκείνοι είχαν ακούσει από τους παλιότερους, το πλοίο αυτό υπήρχε εκεί βυθισμένο από παλιά και ότι ήταν ένα από εκείνα τα σκαριά που μετέφεραν τεράστιες πέτρες από τα λατομεία του Αράξου στην «μπούκα» της λιμνοθάλασσας για να κατασκευαστούν τα προστατευτικά αναχώματα.

Αυτό γινόταν γιατί τότε δεν υπήρχε δρόμος πρόσβασης προς τον οικισμό των ψαράδων και ο μοναδικός δρόμος επικοινωνίας και μεταφοράς των υλικών ήταν η θάλασσα» - ανέφερε ο κ. Κράγκαρης και πρόσθεσε ότι ένα ακόμη παρόμοιο πλοίο, με βάση τις αφηγήσεις των παλιών ψαράδων, βρίσκεται θαμμένο κοντά στην «μπούκα» της λιμνοθάλασσας.

Δίπλα από το κουφάρι του μυστηριώδους πλοίου που ξέθαψε η κακοκαιρία , βρίσκεται μισοθαμμένη στη θάλασσα μιά τεράστια νάρκη .


ΕΛΒΕΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ


Αίτηση προς τον πρόεδρο της Βουλής και τον αρμόδιο υπουργό κατέθεσαν οι βουλευτές της ΝΔ, Γεράσιμος Γιακουμάτος και Κώστας Τζαβάρας, ζητώντας να υπάρξει διερεύνηση για την καταγγελία του ελληνικής καταγωγής Ελβετού Βουλευτή, Ιωσήφ Ζησιάδη, ότι οι λογαριασμοί των Ελλήνων στην Ελβετία δεν ανοίγουν αφού περιλαμβάνονται και ονόματα ελλήνων βουλευτών. Σύμφωνα με την αίτηση των δύο βουλευτών της Νέας δημοκρατίας, ο ελληνικής καταγωγής κ. Ζησιάδης είπε σε τηλεοπτική εκπομπή την προηγούμενη εβδομάδα («Έρευνα» του Παύλου Τσίμα) ότι από το 2005 υπάρχει πρόταση των Ελβετικών αρχών προς την ελληνική κυβέρνηση για να υπογραφεί συμφωνία για την φορολόγηση των τραπεζικών καταθέσεων Ελλήνων στην Ελβετία.


Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση δεν ανταποκρίθηκε καθώς όπως υποστήριξε ο κ. Ζησιάδης, υπάρχουν «συμφέροντα» που δεν θέλουν «να δηλωθούν να και να είναι ανοικτοί λογαριασμοί» και αυτό «γιατί οι πιο πολλοί βουλευτές δεξιοί, του ΠΑΣΟΚ έχουν πάρα πολλά χρήματα εδώ στην Ελβετία»
Οι δύο βουλευτές ζητούν από τον κ. Πετσάλνικο και τον Ευάγγελο Βενιζέλο να κατατεθούν όλα τα σχετικά έγγραφα της αλληλογραφίας μεταξύ Ελβετικών και Ελληνικών αρχών από το έτος 2005 μέχρι σήμερα αναφορικά και
Επίσης, να κατατεθεί και κάθε σχετικό έγγραφο που αφορά το συγκεκριμένο θέμα είτε προέρχεται από την Ελβετική είτε από την Ελληνική πλευρά και να ερευνηθεί η υπόθεση ώστε να εξακριβωθούν «τα ονόματα των βουλευτών της Ελλάδας που διαθέτουν κατά τρόπο παράνομο, επιλήψιμο ή αδιαφανή χρηματικά ποσά σε καταθέσεις ελβετικών τραπεζών».


Ολόκληρη η επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής έχει ως εξής:


ΘΕΜΑ: Φορολογική συμφωνία Ελλάδος – Ελβετίας για καταθέσεις Ελλήνων σε Ελβετικές Τράπεζες


Την Κυριακή 16-11-2011 σε μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό στην εκπομπή του δημοσιογράφου κ. Παύλου Τσίμα με τίτλο «ΕΡΕΥΝΑ», η οποία τυγχάνει υψηλών ποσοστών τηλεθέασης περιήλθε σε γνώση εκατομμυρίων Ελλήνων δήλωση του Βουλευτή του Ελβετικού Κοινοβουλίου κ. Ιωσήφ Ζησιάδη, η οποία κατά λέξη έχει ως εξής:


ΖΗΣΙΑΔΗΣ: «Τον Ιούνιο έχω κάνει μια ερώτηση στην Υπουργό Οικονομικών να την ρωτήσω τι γυρεύει η Ελβετία. Γυρεύει να φέρει όλα τα χρήματα από την Ελλάδα στην Ελβετία; Είναι αυτός ο στόχος της;».


ΤΣΙΜΑΣ: «Η απάντηση της Υπουργού Οικονομικών της Ελβετίας τον άφησε άφωνο. Η Ελβετία του απάντησε έχει προτείνει από το 2005 στην Ελληνική Κυβέρνηση μια φορολογική συμφωνία αλλά οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 6 χρόνια τώρα κωφεύουν».


ΖΗΣΙΑΔΗΣ: «……Το εξηγώ αυτό γιατί οι πιο πολλοί Βουλευτές δεξιοί, του ΠΑΣΟΚ έχουν πάρα πολλά χρήματα εδώ στην Ελβετία και νομίζω τα συμφέροντα δεν είναι να δηλωθούν και να είναι ανοιχτοί λογαριασμοί όπως εμείς θέλουμε να είναι με όλες τις χώρες του κόσμου».


Προς επιβεβαίωση σας επισυνάπτω και αντίγραφο της εν λόγω εκπομπής.


Επειδή από την δημόσια δήλωση του Ελβετού Βουλευτή κ. Ιωσήφ Ζησιάδη προκύπτει με σαφήνεια ότι από το έτος 2005 οι αρμόδιες Ελβετικές αρχές έχουν προτείνει στην Ελληνική Κυβέρνηση σύναψη φορολογικής σύμβασης για την φορολόγηση των τραπεζικών καταθέσεων Ελλήνων στην Ελβετία. Όμως, μέχρι σήμερα δεν υπήρξε θετική ανταπόκριση από ελληνικής πλευράς.


Ενόψει των προηγουμένων παρακαλούμε να κατατεθούν όλα τα έγγραφα της αλληλογραφίας μεταξύ Ελβετικών και Ελληνικών Αρχών από το έτος 2005 μέχρι σήμερα αναφορικά με το θέμα της σύναψης φορολογικής συμφωνίας για την φορολόγηση των καταθέσεων Ελλήνων πολιτών σε Ελβετικές Τράπεζες.

Επίσης, να κατατεθεί και κάθε σχετικό έγγραφο που αφορά το συγκεκριμένο θέμα είτε προέρχεται από την Ελβετική είτε από την Ελληνική πλευρά».

ΚΑΤΙ ΚΙΝΕΙΤΑΙ


Η Τουρκία αποφάσισε να "υποκύψει" τελικά στις απαιτήσεις της ΕΕ για το άνοιγμα των τουρκικών λιμανιών, αεροδρομίων και εναέριο χώρου στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα στα πλαίσια όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται μίας λύσης κατά το πρότυπο της Ταιβάν με την Κίνα.

Η κίνηση αυτή της Άγκυρας πραγματοποιείται ώστε να διευκολυνθούν, κατά τους Τούρκους, οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση του νησιού (βλ. κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ανοικτά των νοτίων ακτών της Κύπρου). Η Ε.Ε πιέζει την Τουρκία τα τελευταία 7 χρόνια να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια της στα κυπριακά πλοία και αεροσκάφη.


Από την άλλη πλευρά η Τουρκία ζητά ως αντάλλαγμα από την Κύπρο την αναγνώριση των κατεχομένων ως ανεξάρτητης κρατικής υπόστασης. Σύμφωνα με τον Τούρκο υπουργό για θέματα της ΕΕ Egemen Bağış η Τουρκία εκτιμά ότι μία απλή διευθέτηση του συγκεκριμένου θέματος θα μπορούσε να διευκολύνει τις διαπραγματεύσεις στην Κύπρο.

Όπως δήλωσε ο Bağış από τη στιγμή που αεροσκάφη των αεροπορικών εταιρειών British Airways, Air France, KLM, και Lufthansa προσγειωθούν στο αεροδρόμιο Ercan στα κατεχόμενα, η Τουρκία θα είναι έτοιμη να ανοίξει τα δικά της αεροδρόμια και λιμάνια στα αεροσκάφη και στα πλοία της κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως διευκρίνισε ο Bağış η χρησιμοποίηση του αεροδρομίου Ercan από τα αεροσκάφη των ευρωπαϊκών εταιρειών δεν σημαίνει αυτόματα ότι οι κυβερνήσεις των κρατών στα οποία εδρεύουν οι εταιρείες αυτές θα αναγνωρίσουν τα κατεχόμενα ως μία κρατική υπόσταση.

Σύμφωνα με τον Egemen Bağış μία τέτοια εξέλιξη θα ακολουθήσει κατά γράμμα το μοντέλο της Ταιβάν, και «θα είναι μία εμπορική σχέση» όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Τούρκος υπουργός. Πολλές χώρες ανά τον κόσμο αν και δεν έχουν αναγνωρίσει επίσημα την Ταιβάν λόγω των πιέσεων της Κίνας διατηρούν εμπορικές σχέσεις με το νησιωτικό κράτος.

Πρόκειται για την πρώτη φορά που η Τουρκία επίσημα φέρνει στο προσκήνιο την πρόταση για την υιοθέτηση του μοντέλου της Ταιβάν όσον αφορά το κυπριακό. Πάντως όπως δήλωσε ο Bağış σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις για την επανένωση του νησιού δεν επιτύχουν τότε η Τουρκία θα εφαρμόσει του σχέδιο Β και αυτό αποτύχει όπως δήλωσε θα εφαρμοστεί το σχέδιο Γ χωρίς να δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Υπενθυμίζεται ότι η πρόταση αυτή δεν είναι καινούργια αλλά είχε έμμεσα παρουσιαστεί παλαιότερα χωρίς να ενθουσιάζει την πολιτική ηγεσία της κυπριακής Δημοκρατίας. Μένει να δούμε την αντίδραση της νέας ηγεσίας της χώρας υπό τον πρόεδρο Χριστόφια.

Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ


Η πλήρης προστασία των χερσαίων συνόρων μας με την Τουρκία από λαθραία είσοδο, στο μικρό κομμάτι που ανήκει στην γειτονική χώρα από τη "δική μας" πλευρά του Εβρου, θα έχει ολοκληρωθεί ως τα μέσα του 2012, σύμφωνα με τον υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη.

Την Κυριακή ο Μιχάλης Οθωνας βρέθηκε σε μονάδες του Εβρου στο πλαίσιο περιοδείας του στα κυριότερα σημεία εισόδου λαθρομεταναστών διαμέσου του ποταμού. Μεταξύ άλλων, επισκέφθηκε και το Κέντρο Φύλαξης Μεταναστών Φυλακίου και το Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Φερών.

Κατά την επίσκεψή του στην περιοχή βόρεια της Ορεστιάδας όπου και θα κατασκευαστεί ο "φράχτης", ο υφυπουργός τόνισε ότι "σε λίγες εβδομάδες, μετά τον προσυμβατικό έλεγχο της σύμβασης από το Ελεγκτικό Συνέδριο θα εγκατασταθεί η ανάδοχος εταιρεία για να ξεκινήσει το έργο του τεχνητού εμποδίου, στη χερσαία ζώνη. Με την ολοκλήρωση του θα υπάρξει μια καλύτερη επιχειρησιακή στόχευση η οποία ενδεχομένως και θα ενισχυθεί με πλωτά μέσα επιτήρησης της παραποτάμιας περιοχής. Με αυτούς τους τρόπους προσδοκούμε η επιτήρηση των συνόρων μας, μέσα στο 2012 να παρουσιάσει σημαντική και ουσιαστική βελτίωση".

Αναφερόμενος εξάλλου στην κατασκευή νέων κέντρων φύλαξης μεταναστών ο κ.Οθωνας δήλωσε ότι "είναι γνωστά τα προβλήματα αλλά πρέπει να τονίσω ότι για πρώτη φορά υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης μεταναστευτικών ροών στη χώρα, που έχει εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και χρηματοδοτεί την υλοποίησή του. Πιστεύουμε πως ξεπερνώντας μια σειρά δυσκολίες που πάντα υπάρχουν όταν εφαρμόζεις ένα σχέδιο διαχείρισης τόσο ευαίσθητων θεμάτων, θα υπάρξει και συνέχεια και αποτελέσματα θεαματικά".

Σημειώνεται ότι όπως έχει αποφασιστεί στην περιοχή ανατολικά από τις Καστανιές θα κατασκευαστεί διπλή περίφραξη ισχυρού συρματοπλέγματος μήκους περίπου 10,3 χλμ. Ανάμεσα στις δύο περιφράξεις, σε ολόκληρο το μήκος τους, θα τοποθετηθούν χαλύβδινα λεπιδοφόρα συρματοπλέγματα.

Η εξωτερική περίφραξη που θα κατασκευαστεί κατά μήκος της συνοριακής γραμμής μεταξύ των δύο χωρών θα έχει ύψος 2,5 μέτρα.

Η δεύτερη περίφραξη που θα κατασκευαστεί εσωτερικά προς την ελληνική πλευρά και σε απόσταση 1,2 μέτρων από την εξωτερική περίφραξη θα έχει ύψος 3 μέτρα.

Το συρματόπλεγμα και στις δύο περιφράξεις θα καλύπτει εξ ολοκλήρου το ύψος κάθε περίφραξης.

Οι στύλοι της εξωτερικής και της εσωτερικής περίφραξης θα απέχουν δύο μέτρα μεταξύ τους και θα ενώνονται με χαλύβδινη και γαλβανισμένη τετραγωνική διατομή.

Το κόστος του εκτιμάται σε 5.498.000 ευρώ.

Κατά μήκος του τεχνητού εμποδίου και σε σημεία που θα υποδειχθούν από το αρχηγείο της Αστυνομίας, θα εξασφαλιστεί πρόσβαση για την αντιμετώπιση φυσικών φαινομένων. Στο νότιο άκρο του φράχτη όπου υπάρχουν δέντρα, θα πραγματοποιηθεί κλάδεμα μέχρι το ύψος των 4 μέτρων και επένδυση των κορμών με ειδικά συρματοπλέγματα.

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

ΜΙΣΘΟΙ ΚΙΝΑΣ


Ο πρόεδρος του ΣΕΒ ζητάει προκλητικά από το υπουργείο Εργασίας να επιτρέψει την πρόσληψη Ελλήνων εργαζομένων με μισθούς… Κίνας.

Με επιστολή-υπόμνημα που απέστειλε ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος στον Γιώργο Κουτρουμάνη, ζητεί να τεθεί άμεσα σε ισχύ η δυνατότητα των εργοδοτών να προσλαμβάνουν νέους έως 25 ετών με μηνιαίες καθαρές αποδοχές 480 ευρώ, δηλαδή 20% χαμηλότερα από τον κατώτατο μισθό που προβλέπει η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Στο όνομα της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και λίγες μόνο ημέρες προτού επιστρέψει η τρόικα στην Ελλάδα, με το ζήτημα της κατάργησης της ΕΓΣΣΕ να έχει ήδη τεθεί, ο κ. Δασκαλόπουλος, ως ένας εκ των «προθύμων» των Βρυξελλών, ζητάει επίσημα «την άμεση έκδοση όλων των υπουργικών αποφάσεων, ώστε να υπάρξει και άμεση εφαρμογή όλων των ως άνω νόμων που έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή».

Από το υπουργείο Εργασίας εμφανίζονται ενοχλημένοι από τις παρεμβάσεις Δασκαλόπουλου, καθώς θεωρούν ότι σε μια περίοδο που η αγορά εργασίας έχει κυριολεκτικά «βαλτώσει», με την ανεργία να καλπάζει, δεν θα έπρεπε να εκφράζονται απαιτήσεις του επιχειρηματικού κόσμου, που προκαλούν.

Θεωρούν ότι περαιτέρω μείωση μισθών θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση. Αυτό ήταν και το βασικό επιχείρημα του υπουργείου Εργασίας, όταν ζητήθηκε προ διμήνου από την τρόικα να τεθεί θέμα κατάργησης της ΕΓΣΣΕ. Από την άλλη πλευρά, πράγματι έχει ψηφιστεί στον νόμο 3986/2011, στο άρθρο 43, η διάταξη με την οποία οι νέοι έως 25 ετών θα μπορούν να προσληφθούν για δύο χρόνια με μισθούς χαμηλότερους από την ΕΓΣΣΕ, άρα ο ΣΕΒ πατάει στο τυπικό του πράγματος και ζητάει να εφαρμοστεί ο νόμος. Δεν υπάρχει όμως μόνο το νόμιμο. Υπάρχει και το ηθικό.

Σημειώνεται ότι οι επιχειρήσεις που θα προσλάβουν νέους με τόσο χαμηλές αποδοχές (έως δύο χρόνια) θα πρέπει για το αντίστοιχο διάστημα να μην απολύουν υπαλλήλους, δέσμευση που προσπαθούν να αποφύγουν. Από το υπουργείο Εργασίας, όμως, ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα αλλάξει η συγκεκριμένη δέσμευση, γιατί διαφορετικά είναι σαν να επιδοτούνται οι απολύσεις.

ΛΙΝΟΘΩΡΑΚΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ


Ο Μέγας Αλέξανδρος κατέκτησε με την στρατιωτική του δύναμη το σύνολο του τότε γνωστού κόσμου - αλλά ο μέγας στρατηλάτης δεν φορούσε πανοπλία από μέταλλο. Μόνο ένα λινό πουκάμισο τον προστάτευε από τα βέλη, πέλεκεις και δόρατα του εχθρού, αναφέρεται από πολλούς ιστορικούς εκείνης της εποχής.

Ύφασμα αντί για μέταλλο - δεν ήταν ασυνήθιστο για εκείνη την εποχή. Έλληνες και αργότερα οι Ρωμαίοι πολέμησαν με αυτές τις πανοπλίες, κατασκευασμένες από ειδικά ενισχυμένο λινό. Για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν για τους επιστήμονες ένα μυστήριο: Τι ήταν αυτό το μυστηριώδες πουκάμισο από λινό;

Ο λινοθώρακας απαντάται για πρώτη φορά στα Ομηρικά Έπη. Ο Σοφοκλής αναφέρει «υφαντούς θώρακες» ενώ ο Ηρόδοτος περιγράφει τους στρατιώτες του Ξέρξη, αναφέροντας ότι λινοθώρακες φοριούνταν από Ασσύριους και Φοίνικες. Το μυστήριο του λινοθώρακα, μια πανοπλία από λινό, έχει απασχολήσει τους επιστήμονες πολλά χρόνια. «Ακριβώς τι είδους ήταν αυτή η μυστηριώδη πανοπλία, εμείς, δυστυχώς, δεν γνωρίζουμε», λέει ο Gregory Aldrete του Πανεπιστημίου του Wisconsin-Green Bay.

Και αυτό, επειδή σε αντίθεση με την πανοπλία από μέταλλο, ο λινοθώρακας αποστελείται από πλαστικοποιημένο υλικό από αλεπάλληλα στρώματα, το οποίο λόγω των ευπαθών φυτικών και ζωικών συστατικών, δεν έχει σωθεί μέχρι τις μέρες μας. Μόνο περί τις 24 περιγραφές από την αρχαία λογοτεχνία, από 17 διαφορετικούς συγγραφείς, και περίπου 700 εικόνες σε αγγεία, ψηφιδωτά και γλυπτά, φανερώνουν την ύπαρξή του. Ένας λινοθώρακας κοσμεί τον μέγα στρατηλάτη στο περίφημο ψηφιδωτό από την Πομπηία. Ο Πλούταρχος στη βιογραφία του Αλεξάνδρου, αναφέρει ότι ο Μακεδόνας βασιλιάς, όταν το πρωί της 1 Οκτωβρίου 331 π.Χ., πριν από τη μάχη στα Γαυγάμηλα, βγήκε από τη σκηνή του: φορούσε έναν μανδύα και πάνω «ο θώρακας από διπλωμένα λινά από τα λάφυρα της μάχης της Ισσού».Οι ερευνητές κατασκεύασαν πολλά αντίγραφα της πανοπλίας με αυθεντικά υλικά, επίπεδες ίνες, οι οποίες συλλέχθηκαν με το χέρι όπως και στην αρχαιότητα, και στη συνέχεια επεξεργάστηκαν με την βοήθεια ενός αργαλειού, καθώς και κόλλες, οι οποίες προέρχονται από σπόρους λιναριού, ή από το δέρμα των κουνελιών. Ο Gregory Aldrete χρησιμοποίησε μια διαφορετική μέθοδο κατασκευής από αυτήν του συγγραφέα στρατιωτικής ιστορίας Peter Connolly, ο οποίος τη δεκαετία του ογδόντα ανέφερε ότι η κατασκευή γίνονταν με συγκόληση φύλλων λιναριού μέχρι το πάχος της τελικής στρώσης να φτάσει περίπου το μισό εκατοστό.

Η ανακατασκευή ξεκίνησε από το μηδέν: Με σπόρους. Επειδή το λινό είναι κατασκευασμένο από ίνες λιναριού. Το πιο δύσκολο μέρος του ήταν να βρεθεί το αυθεντικό λινό, από λινάρι, να έχει σπαρεί με το χέρι, συγκομιδή με το χέρι, και επεξεργασία με αργαλειό.

Το δεύτερο βασικό συστατικό ήταν η κόλλα. Ποιες κόλλες είχαν στη διάθεσή τους οι Έλληνες; Κυρίως, η ομάδα πειραματίστηκε με κόλλα που κερδίζεται από το δέρμα κουνελιού. Αυτή η σκόνη δέρματος εμποτίζεται με νερό και βρέχεται τόσο, μέχρι το υγρό να γίνει σκληρό. Αλλά στο τέλος, η καλύτερη κόλλα ήταν επίσης από λινό. Όλα τα άλλα αποδείχτηκαν ευπαθή, ειδικά με το που η πανοπλία βρέχονταν.

Το αποτέλεσμα ήταν αρχικά ένα είδος από χοντρό χαρτόνι. Αλλά μόλις φορεθεί στο σώμα, το υλικό πιέζεται από τη θερμότητα του σώματος γρήγορα στο κορμί του χρήστη, με αποτέλεσμα να προσαρμόζεται ακριβώς στο σώμα του. Η προσαρμογή στο σώμα ενός θώρακα από σίδηρο είναι ένα δύσκολο εγχείρημα.

Για να ελέγξουν την αντοχή της κατασκευής, στη συνέχεια, οι ερευνητές δοκίμασαν συστηματικά την ανθεκτικότητά της με χτυπήματα από σπαθιά και δόρατα. Διαπιστώθηκε ότι αυτό το ένδυμα προστασίας έχει ισχυρότερη προστασία από τους θώρακες μετάλλου! Το συνδετικό ύφασμα λειτουργεί σαν το Κέβλαρ, από το οποίο σήμερα κατασκευάζονται όλα τα αλεξίσφαιρα γιλέκα και γενικά οι σημερινές πανοπλίες. Η ευελιξία του υλικού διανέμει την δύναμη ενός βέλους κατά τη στιγμή της πρόσκρουσης. Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο πλεονέκτημα: Ο λινοθώρακας αποδείχθηκε στις έρευνες ότι είναι και κατά πολύ ελαφρύτερος από τις συμβατικές πανοπλίες.

Οι επιστήμονς πειραματίστηκαν με λινό με 11, 15 και 20 στρώσεις. Ιδιαίτερα καλή μετρήσιμα ήταν τα αποτελέσματα των επιθέσεων με βέλη: ένα βέλος που απολύθηκε με 12,5 κιλά ελκτική ισχύ από μόλις 7,5 μέτρα απόσταση, διάτρησε τις τρεις παραλλαγές ακριβώς κατά ένα εκατοστό - το οποίο είναι λίγο περισσότερο από μια γρατσουνιά στο δέρμα του χρήστη. Ακόμα και με 22,5 κιλά η δύναμη έλξης του βέλους, η διάτρηση ήταν μόνο δύο εκατοστά βαθιά. Αρκετά μακριά από όλα τα ζωτικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Μόνο με 30 κιλά ελκτική δύναμη, το βέλος κατάφερε να καταστρέψει τον λινοθώρακα σοβαρά, με 11 ή 15 στρώσεις. Την πανοπλία με 20 στρώματα, την διαπέρασε 3,5 εκατοστά βαθιά.

Αν ο τοξότης ήταν 15 μέτρα μακριά, μόνο βέλη με ελκτική δύναμη 30 κιλών κατάφεραν να διαπεράσουν την πανοπλία κατά δύο εκατοστά. Από 30 μέτρα απόσταση το βέλος έξυσε μόλις και μετά βίας την επιφάνεια του λινοθώρακα. Οι στρατιώτες με αυτή την πανοπλία ήταν προφανώς καλά θωρακισμένοι - ακόμα και ενάντια βαρέων όπλων. Σπαθιά ή μαχαίρια κατάφεραν να γδάρουν μόνο τα ανώτερα στρώματα της πανοπλίας. Και επίσης, ακόμη και η προσπάθεια με τον πέλεκυ, δεν κατάφερε να διαπεράσει τον θώρακα. Οι επισήμονες υποψιάζονται ότι τα βαρέα όπλα είχαν αποτέλεσμα τους μώλωπες στο σώμα του χρήστη ή την πρόκληση κάποιων σπασμένων πλευρών.

Ζύγιζε μόνο περίπου το ένα τρίτο του βάρους της πανοπλίας από μέταλλο και προσαρμόζονταν τέλεια στην ίδια τη θερμότητα του σώματος του χρήστη, το οποίο έδωσε στον Αλέξανδρο και τους άντρες του περισσή άνεση στην κίνηση στη μάχη – η κίνηση του ωθισμού. Τα λινά είδη αναπνέουν καλύτερα και είναι δροσερά για το σώμα του χρήστη. Οι επιστήμονες φόρεσαν τους λινοθώρακες το καλοκαίρι έως και τρεις ώρες: τρέξιμο, αναρρίχηση και προσομοιώσεις ρίψεις ακοντίου. Ο θώρακας δεν εμπόδισε τίποτε από αυτά και ήταν πραγματικά αρκετά άνετος. Με μια μεταλλική κατασκευή θα ήταν αδύνατο όλα αυτά.

Αν θέλετε να εξοπλίσετε έναν ολόκληρο στρατό, όπως έκανε ο Αλέξανδρος, αν μη τι άλλο το κόστος είναι κρίσιμο. Η κατασκευή του από φθηνά και απλά υλικά, έκανε δυνατή τη μαζική παραγωγή. Η κατασκευή μιας πανοπλίας από μέταλλο ήταν περισσότερη χρονοβόρα και κόστιζε και πολλά περισσότερα. Αν και ο Μεγαλύτερος όλων των Ελλήνων κατέκτησε ως επί το πλείστον εδάφη με ζεστό-ξηρό κλίμα, θα μπορούσε να στείλει τους στρατιώτες του με ασφάλεια και προς τις βόρειες πεδιάδες της Ευρώπης. Διότι με κερί, ρετσίνι ή λίπος προβάτου, ο λινοθώρακας σφράγιζε αδιάβροχα.

Ο λινοθώρακας στην βάση του αντιπροσωπεύει την ίδια την πόλη Κράτος και τις ιδρυτικές της αξίες, απέριτος, πρακτικός, φτιαγμένος από υλικά διαθέσιμα στα πλάισια της αυτάρκειας των Ελληνικών πόλεων και πάνω απ'όλα άμεσα προσβάσιμος σε όλους τους πολίτες-οπλίτες, γράφει ο ερευνητής Κατσίκης Δημήτριος σε ένα αφιέρωμα του στον Σύλλογο Ιστορικών Μελετών Κορυβάντες. Κάθε οπλίτης μπορούσε να προμηθευτεί το συγκεκριμένο τύπο πανοπλίας από τον πιο φτωχό πολίτη στον πιο πλούσιο κάτι που δεν ήταν δυνατόν να συμβεί με τον κωδωνόσχημο θώρακα μίας και η κατασκευή του ήταν μονολιθική σε κόστος και σε υλικά.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More