ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ


Η Ελληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της...πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σε αυτήν δεν υπάρχουν όρια. (Μπιλ Γκέιτς).Η Ελληνική και η Κινέζικη… είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από την μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική. (Francisco Adrados, γλωσσολόγος).

Tο πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχθηκε η Ελληνική γλώσσα ήταν η μεταρρύθμιση του 1976 με την κατάργηση των αρχαίων Ελληνικών και η δια νόμου καθιέρωση της Δημοτικής και του μονοτονικού, που σήμερα κατάντησε ατονικό.

Έτερο μεγάλο πλήγμα είναι ότι η …οικογένεια, ο δάσκαλος και ο ιερέας αντικαταστάθηκαν από την τηλεόραση, που ασκεί ολέθρια επίδραση όχι μόνο στην γλώσσα, αλλά και στον χαρακτήρα και στο ήθος. (Αντώνης Κουνάδης, ακαδημαϊκός)

Το CNN σε συνεργασία με την εταιρεία υπολογιστών apple ετοίμασαν ένα εύκολο πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών προς τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους των ΗΠΑ. Το σκεπτικό αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ότι η ελληνική εντείνει το ορθολογικό πνεύμα, ξύνει το επιχειρηματικό πνεύμα και προτρέπει τους πολίτες προς την δημιουργικότητα.

Μετρώντας τις διαφορετικές λέξεις που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι όλες έχουν από αρκετές χιλιάδες, άρα είναι αδύνατο να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσες και οι λέξεις μιας γλώσσας, γιατί κανένας δε θα θυμόταν τόσα πολλά σύμβολα.

Το ίδιο ισχύει και με τις διαφορετικές συλλαβές των λέξεων (π.χ. τις: α, αβ, βα, βρα, βε, ου. ) που έχει η κάθε γλώσσα.

Μετρώντας επίσης τους διαφορετικούς φθόγγους των λέξεων (τους: α, β, γ.) που έχει η κάθε γλώσσα βλέπουμε ότι αυτοί είναι σχετικά λίγοι, είναι μόλις 20, δηλαδή οι εξής: α, ε, ο, ου, ι, κ, γ, χ, τ, δ, θ, π, β, φ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ , όμως, αν καταγράφουμε τις λέξεις μόνο ως έχουν φθογγικά, δε διακρίνονται οι ομόηχες, π.χ.: «τίχι» = τείχη, τοίχοι, τύχη, τύχει, «καλί» = καλοί & καλή & καλεί.

Επομένως, δεν είναι δυνατό να υπάρξει γραφή που να έχει τόσα γράμματα όσοι και οι διαφορετικοί φθόγγοι των λέξεων.

Προ αυτού του προβλήματος οι άνθρωποι κατάφυγαν σε διάφορα τεχνάσματα, για να επιτύχουν την καταγραφή του προφορικού λόγου, κυριότερα των οποίων είναι το αιγυπτιακό και το ελληνικό.

Το τέχνασμα που επινόησαν οι αρχαίοι Έλληνες προκειμένου να καταφέρουν να καταγράφουν φωνητικά τις λέξεις, ήταν η χρησιμοποίηση από τη μια τόσων γραμμάτων όσοι και οι φθόγγοι των λέξεων, φωνηέντων και συμφώνων, δηλαδή των γραμμάτων: Α(α), Β(β), Γ(γ). και από την άλλη κάποιων ομόφωνων γραμμάτων, δηλαδή των: Ω(ο) & Ο(ο), Η(η) & Υ(υ) & Ι(ι) με τα οποία, βάσει κανόνων, αφενός υποδείχνεται η ετυμολογία (= το μέρος λόγου ή ο τύπος κ.τ.λ.), άρα το ακριβές νόημα των λέξεων και αφετέρου διακρίνονται οι ομόηχες λέξεις, πρβ π.χ.: τύχη & τείχη & τύχει & τοίχοι, λίπη & λείπει & λύπη.

Παράβαλε π.χ. ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε το τελευταίο φωνήεν των ρημάτων με τα γράμματα – ω, ει και των πτωτικών με τα – ο,ι,η, ώστε να διακρίνονται οι ομόηχοι τύποι: καλώ & καλό, καλεί & καλή, σύκο & σήκω, φιλί & φυλή, φιλώ & φύλο.

Παράβαλε ομοίως ότι στην ελληνική γραφή έχει κανονιστεί να γράφουμε τα κύρια ονόματα με κεφαλαίο γράμμα και τα κοινά με μικρό, για διάκριση των ομόφωνων λέξεων: νίκη & Νίκη, αγαθή & Αγαθή.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Τα Ελληνικά είναι η μόνη γλώσσα στον κόσμο που ομιλείται και γράφεται συνεχώς επί 4.000 τουλάχιστον συναπτά έτη, καθώς ο Arthur Evans διέκρινε τρεις φάσεις στην ιστορία της Μηνωικής γραφής, εκ των οποίων η πρώτη από το 2000 π.Χ. ώς το 1650 π.Χ.

Μπορεί κάποιος να διαφωνήσει και να πει ότι τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά είναι διαφορετικές γλώσσες, αλλά κάτι τέτοιο φυσικά και είναι τελείως αναληθές.

Ο ίδιος ο Οδυσσέας Ελύτης είπε «Εγώ δεν ξέρω να υπάρχει παρά μία γλώσσα, η ενιαία Ελληνική γλώσσα. Το να λέει ο Έλληνας ποιητής, ακόμα και σήμερα, ο ουρανός, η θάλασσα, ο ήλιος, η σελήνη, ο άνεμος, όπως το έλεγαν η Σαπφώ και ο Αρχίλοχος, δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι πολύ σπουδαίο. Επικοινωνούμε κάθε στιγμή μιλώντας με τις ρίζες που βρίσκονται εκεί. Στα Αρχαία».

Ο μεγάλος διδάσκαλος του γένους Αδαμάντιος Κοραής είχε πει: «Όποιος χωρίς την γνώση της Αρχαίας επιχειρεί να μελετήσει και να ερμηνεύσει την Νέαν, ή απατάται ή απατά».

Παρ’ ότι πέρασαν χιλιάδες χρόνια, όλες οι Ομηρικές λέξεις έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Μπορεί να μην διατηρήθηκαν ατόφιες, άλλα έχουν μείνει στην γλώσσα μας μέσω των παραγώγων τους.

Μπορεί να λέμε νερό αντί για ύδωρ αλλά λέμε υδροφόρα, υδραγωγείο και αφυδάτωση. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε το ρήμα δέρκομαι (βλέπω) αλλά χρησιμοποιούμε την λέξη οξυδερκής. Μπορεί να μην χρησιμοποιούμε την λέξη αυδή (φωνή) αλλά παρ’ όλα αυτά λέμε άναυδος και απηύδησα.

Επίσης, σήμερα δεν λέμε λωπούς τα ρούχα, αλλά λέμε την λέξη «λωποδύτης» που σημαίνει «αυτός που βυθίζει (δύει) το χέρι του μέσα στο ρούχο σου (λωπή) για να σε κλέψει».

Η Γραμμική Β’ είναι και αυτή καθαρά Ελληνική, γνήσιος πρόγονος της Αρχαίας Ελληνικής. Άγγλος αρχιτέκτονας Μάικλ Βέντρις, αποκρυπτογράφησε βάση κάποιων ευρημάτων την γραφή αυτή και απέδειξε την Ελληνικότητά της. Μέχρι τότε φυσικά όλοι αγνοούσαν πεισματικά έστω και το ενδεχόμενο να ήταν Ελληνική…

Το γεγονός αυτό έχει τεράστια σημασία καθώς πάει τα Ελληνικά αρκετούς αιώνες ακόμα πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας. Αυτή η γραφή σίγουρα ξενίζει, καθώς τα σύμβολα που χρησιμοποιεί είναι πολύ διαφορετικά από το σημερινό Αλφάβητο.

Παρ’ όλα αυτά, η προφορά είναι παραπλήσια, ακόμα και με τα Νέα Ελληνικά. Για παράδειγμα η λέξη «TOKOSOTA» σημαίνει «Τοξότα» (κλητική). Είναι γνωστό ότι «κ» και σ» στα Ελληνικά μας κάνει «ξ» και με μια απλή επιμεριστική ιδιότητα όπως κάνουμε και στα μαθηματικά βλέπουμε ότι η λέξη αυτή εδώ και τόσες χιλιετίες δεν άλλαξε καθόλου.

Ακόμα πιο κοντά στην Νεοελληνική, ο «άνεμος», που στην Γραμμική Β’ γράφεται «ANEMO», καθώς και «ράπτης», «έρημος» και «τέμενος» που είναι αντίστοιχα στην Γραμμική Β’ «RAPTE», «EREMO», «TEMENO», και πολλά άλλα παραδείγματα.

Υπολογίζοντας όμως έστω και με τις συμβατικές χρονολογίες, οι οποίες τοποθετούν τον Όμηρο γύρω στο 1.000 π.Χ., έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε: Πόσες χιλιετίες χρειάστηκε η γλώσσα μας από την εποχή που οι άνθρωποι των σπηλαίων του Ελληνικού χώρου την πρωτοάρθρωσαν με μονοσύλλαβους φθόγγους μέχρι να φτάσει στην εκπληκτική τελειότητα της Ομηρικής επικής διαλέκτου, με λέξεις όπως «ροδοδάκτυλος», λευκώλενος», «ωκύμορος», κτλ;

Ο Πλούταρχος στο «Περί Σωκράτους δαιμονίου» μας πληροφορεί ότι ο Αγησίλαος ανακάλυψε στην Αλίαρτο τον τάφο της Αλκμήνης, της μητέρας του Ηρακλέους, ο οποίος τάφος είχε ως αφιέρωμα «πίνακα χαλκούν έχοντα γράμματα πολλά θαυμαστά, παμπάλαια…» Φανταστείτε περί πόσο παλαιάς γραφής πρόκειται, αφού οι ίδιοι οι αρχαίοι Έλληνες την χαρακτηρίζουν «αρχαία»…

Φυσικά, δεν γίνεται ξαφνικά, «από το πουθενά» να εμφανιστεί ένας Όμηρος και να γράψει δύο λογοτεχνικά αριστουργήματα, είναι προφανές ότι από πολύ πιο πριν πρέπει να υπήρχε γλώσσα (και γραφή) υψηλού επιπέδου. Πράγματι, από την αρχαία Ελληνική Γραμματεία γνωρίζουμε ότι ο Όμηρος δεν υπήρξε ο πρώτος, αλλά ο τελευταίος και διασημότερος μιας μεγάλης σειράς επικών ποιητών, των οποίων τα ονόματα έχουν διασωθεί (Κρεώφυλος, Πρόδικος, Αρκτίνος, Αντίμαχος, Κιναίθων, Καλλίμαχος) καθώς και τα ονόματα των έργων τους (Φορωνίς, Φωκαΐς, Δαναΐς, Αιθιοπίς, Επίγονοι, Οιδιπόδεια, Θήβαις…) δεν έχουν όμως διασωθεί τα ίδια τα έργα τους.

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Η δύναμη της Ελληνικής γλώσσας βρίσκεται στην ικανότητά της να πλάθεται όχι μόνο προθεματικά ή καταληκτικά, αλλά διαφοροποιώντας σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και την ρίζα της λέξης (π.χ. «τρέχω» και «τροχός» παρ’ ότι είναι από την ίδια οικογένεια αποκλίνουν ελαφρώς στην ρίζα).

Η Ελληνική γλώσσα είναι ειδική στο να δημιουργεί σύνθετες λέξεις με απίστευτων δυνατοτήτων χρήσεις, πολλαπλασιάζοντας το λεξιλόγιο.

Το διεθνές λεξικό Webster’s (Webster’s New International Dictionary) αναφέρει: «Η Λατινική και η Ελληνική, ιδίως η Ελληνική, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή υλικών για την δημιουργία επιστημονικών όρων», ενώ οι Γάλλοι λεξικογράφοι Jean Bouffartigue και Anne-Marie Delrieu τονίζουν: «Η επιστήμη βρίσκει ασταμάτητα νέα αντικείμενα ή έννοιες. Πρέπει να τα ονομάσει. Ο θησαυρός των Ελληνικών ριζών βρίσκεται μπροστά της, αρκεί να αντλήσει από εκεί. Θα ήταν πολύ περίεργο να μην βρει αυτές που χρειάζεται».

Ο Γάλλος συγγραφέας Ζακ Λακαρριέρ, έκθαμβος μπροστά στο μεγαλείο της Ελληνικής, είχε δηλώσει σχετικώς: «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χαρακτηριστικό να προσφέρεται θαυμάσια για την έκφραση όλων των ιεραρχιών με μια απλή εναλλαγή του πρώτου συνθετικού. Αρκεί κανείς να βάλει ένα παν – πρώτο – αρχί- υπέρ- ή μια οποιαδήποτε άλλη πρόθεση μπροστά σε ένα θέμα. Κι αν συνδυάσει κανείς μεταξύ τους αυτά τα προθέματα, παίρνει μια ατελείωτη ποικιλία διαβαθμίσεων. Τα προθέματα εγκλείονται τα μεν στα δε σαν μια σημασιολογική κλίμακα, η οποία ορθώνεται προς τον ουρανό των λέξεων».

Στην Ιλιάδα του Ομήρου η Θέτις θρηνεί για ότι θα πάθει ο υιός της σκοτώνοντας τον Έκτωρα «διό και δυσαριστοτοκείαν αυτήν ονομάζει». Η λέξη αυτή από μόνη της είναι ένα μοιρολόι, δυς + άριστος + τίκτω (=γεννώ) και σημαίνει όπως αναλύει το Ετυμολογικόν το Μέγα «που για κακό γέννησα τον άριστο».

Προ ολίγων ετών κυκλοφόρησε στην Ελβετία το λεξικό ανύπαρκτων λέξεων (Dictionnaire Des Mots Inexistants) όπου προτείνεται να αντικατασταθούν Γαλλικές περιφράσεις με μονολεκτικούς όρους από τα Ελληνικά. Π.χ. androprere, biopaleste, dysparegorete, ecogeniarche, elpidophore, glossoctonie, philomatheem tachymathie, theopempte κλπ. περίπου 2.000 λήμματα με προοπτική περαιτέρω εμπλουτισμού.

Η ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΙΑ

Είναι προφανές ότι τουλάχιστον όσον αφορά την ακριβολογία, γλώσσες όπως τα Ελληνικά υπερτερούν σαφώς σε σχέση με γλώσσες σαν τα Αγγλικά.

Είναι λογικό άλλωστε αν κάτσει να το σκεφτεί κανείς, ότι μπορεί πολύ πιο εύκολα να καθιερωθεί μια γλώσσα διεθνής όταν είναι πιο εύκολη στην εκμάθηση, από τη άλλη όμως μια τέτοια γλώσσα εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι τόσο ποιοτική.

Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι η Αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να είναι λακωνική όπως είναι η Ελληνική, καθώς για να μην είναι διφορούμενο το νόημα της εκάστοτε φράσης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν επιπλέον λέξεις. Για παράδειγμα η λέξη «drink» ως αυτοτελής φράση δεν υφίσταται στα Αγγλικά, καθώς μπορεί να σημαίνει «ποτό», «πίνω», «πιές» κτλ. Αντιθέτως στα Ελληνικά η φράση «πιες» βγάζει νόημα, χωρίς να χρειάζεται να βασιστείς στα συμφραζόμενα για να καταλάβεις το νόημά της.

Παρένθεση: Να θυμίσουμε εδώ ότι στα Αρχαία Ελληνικά εκτός από Ενικός και Πληθυντικός αριθμός, υπήρχε και Δυϊκός αριθμός. Υπάρχει στα Ελληνικά και η Δοτική πτώση εκτός από τις υπόλοιπες 4 πτώσεις ονομαστική, γενική, αιτιατική και κλιτική.

Η Δοτική χρησιμοποιείται συνεχώς στον καθημερινό μας λόγο (π.χ. Βάσει των μετρήσεων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι…) και είναι πραγματικά άξιον λόγου το γιατί εκδιώχθηκε βίαια από την νεοελληνική γλώσσα.

Ακόμα παλαιότερα, εκτός από την εξορισμένη αλλά ζωντανή Δοτική υπήρχαν και άλλες τρεις επιπλέον πτώσεις οι οποίες όμως χάθηκαν.

Το ίδιο πρόβλημα, σε πολύ πιο έντονο φυσικά βαθμό, έχει και η Κινεζική γλώσσα. Όπως μας λέει και ο Κρητικός δημοσιογράφος Α. Κρασανάκης: «Επειδή οι απλές λέξεις είναι λίγες, έχουν αποκτήσει πάρα πολλές έννοιες, για να καλύψουν τις ανάγκες της έκφρασης, π.χ.: «σι» = γνωρίζω, είμαι, ισχύς, κόσμος, όρκος, αφήνω, θέτω, αγαπώ, βλέπω, φροντίζω, περπατώ, σπίτι κ.τ.λ., «πα» = μπαλέτο, οκτώ, κλέφτης, κλέβω… «πάϊ» = άσπρο, εκατό, εκατοστό, χάνω…»

Ίσως να υπάρχει ελαφρά διαφορά στον τονισμό, αλλά ακόμα και να υπάρχει, πώς είναι δυνατόν να καταστήσεις ένα σημαντικό κείμενο (π.χ. συμβόλαιο) ξεκάθαρο;

Η ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ

Στην Ελληνική γλώσσα ουσιαστικά δεν υπάρχουν συνώνυμα, καθώς όλες οι λέξεις έχουν λεπτές εννοιολογικές διαφορές μεταξύ τους.

Για παράδειγμα, η λέξη «λωποδύτης» χρησιμοποιείται γι’ αυτόν που βυθίζει το χέρι του στο ρούχο μας και μας κλέβει, κρυφά δηλαδή, ενώ ο «ληστής» είναι αυτός που μας κλέβει φανερά, μπροστά στα μάτια μας. Επίσης το «άγειν» και το «φέρειν» έχουν την ίδια έννοια. Όμως το πρώτο χρησιμοποιείται για έμψυχα όντα, ενώ το δεύτερο για τα άψυχα.

Στα Ελληνικά έχουμε τις λέξεις «κεράννυμι», «μίγνυμι» και «φύρω» που όλες έχουν το νόημα του «ανακατεύω». Όταν ανακατεύουμε δύο στερεά ή δύο υγρά μεταξύ τους αλλά χωρίς να συνεπάγεται νέα ένωση (π.χ. λάδι με νερό), τότε χρησιμοποιούμε την λέξη «μειγνύω» ενώ όταν ανακατεύουμε υγρό με στερεό τότε λέμε «φύρω». Εξ ού και η λέξη «αιμόφυρτος» που όλοι γνωρίζουμε αλλά δεν συνειδητοποιούμε τι σημαίνει.

Όταν οι Αρχαίοι Έλληνες πληγωνόντουσαν στην μάχη, έτρεχε τότε το αίμα και ανακατευόταν με την σκόνη και το χώμα.

Το κεράννυμι σημαίνει ανακατεύω δύο υγρά και φτιάχνω ένα νέο, όπως για παράδειγμα ο οίνος και το νερό. Εξ’ ού και ο «άκρατος» (δηλαδή καθαρός) οίνος που λέγαν οι Αρχαίοι όταν δεν ήταν ανακατεμένος (κεκραμμένος) με νερό.

Τέλος η λέξη «παντρεμένος» έχει διαφορετικό νόημα από την λέξη «νυμφευμένος», διαφορά που περιγράφουν οι ίδιες οι λέξεις για όποιον τους δώσει λίγη σημασία.

Η λέξη παντρεμένος προέρχεται από το ρήμα υπανδρεύομαι και σημαίνει τίθεμαι υπό την εξουσία του ανδρός ενώ ο άνδρας νυμφεύεται, δηλαδή παίρνει νύφη.

Γνωρίζοντας τέτοιου είδους λεπτές εννοιολογικές διαφορές, είναι πραγματικά πολύ αστεία μερικά από τα πράγματα που ακούμε στην καθημερινή – συχνά λαθεμένη – ομιλία (π.χ. «ο Χ παντρεύτηκε»).

Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από τον βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.

ΓΛΩΣΣΑ – ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ

Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πως να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει.

Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε.

Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος» (αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος» (αυτός που έχει κρυφτεί).

Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο (π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας.

Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης.

Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.

Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λές, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της.

Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιον φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.

Η ΣΟΦΙΑ

Στην γλώσσα έχουμε το σημαίνον (την λέξη) και το σημαινόμενο (την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα δύο έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε και εμπρός να είναι έτσι. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες.

Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο».

Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις».Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρα=γή +έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι.

Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι).

Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη.

Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει σαν ανθρώπους – και μας φθίνει μέχρι και τη υγεία μας.

Και φυσικά όταν θέλουμε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει πως το λέμε; Μα φυσικά «άφθονο».

Έχουμε την λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έρθει και στην ώρα του.

Ωραίο δεν είναι ένα φρούτο ούτε άγουρο ούτε σαπισμένο, και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή δεν μπορούμε να το απολαύσουμε.

Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά.

Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις την δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία…

Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά).

Άρα για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και ιατρευόμαστε.

Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία.

Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο…

Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που άλλο από Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε σαν λέξη, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο.

Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα.

Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις.

«Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων.

Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μιλάς σωστά σημαίνει να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.

Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ

Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ.

Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος:

«Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».

Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα – μητέρα των εννοιών μας – μου απεκάλυπτε έναν άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».

Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής.

Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου.

«Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσας είναι μουσικά σημεία που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ’ εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου.

Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να αποθαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες».

Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας.

Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ότι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως.

Η Ελληνική γλώσσα επεβλήθη αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της.

Όπως γράφει και ο Ρωμαίος Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα».

ΙΡΕΝΑ ΣΕΝΤΛΕΡ

Η Ιρένα Σέντλερ υπήρξε μια απ' τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ου αιώνα, ηρωίδα της ναζιστικής κατοχής στην Πολωνία και παιδί χριστιανικής οικογένειας.

Παρ' ότι πολύ ασυνήθιστο για τα τότε δεδομένα, η οικογένεια της Σάντλερ, της επέτρεπε να συναναστρέφεται παιδιά Εβραίων, ενώ ο πατέρας της ήταν ο μόνος γιατρός που αναλάμβανε Εβραίους ασθενείς.

Μετά το θάνατό του και με τη βοήθεια της Εβραϊκής κοινότητας, η Σάντλερ σπούδασε πολωνική φιλολογία αλλά έχοντας κληρονομήσει την ευαισθησία του πατέρα της, την περίοδο της ναζιστικής εισβολής, εργάσθηκε ως νοσηλεύτρια στην υπηρεσία πρόνοιας της Βαρσοβίας.

Κατά τη διάρκεια της κατοχής οι συνθήκες για τους Εβραίους, είχαν επιδεινωθεί δραματικά καθώς περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι ζούσαν πλέον αποκλεισμένοι, στο γκέτο, περιοχή τεσσάρων τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Η Σέντλερ παρείχε βοήθεια σε όσους είχαν ανάγκη, ενώ το 1942 –μετά τη μεταφορά των Εβραίων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα, έγινε επικεφαλής του τμήματος παιδιών της Ζεγκότα, οργάνωση βοήθειας των Εβραίων, χρηματοδοτούμενη απ' την εν εξορία κυβέρνηση της Πολωνίας, στο Λονδίνο.

Όταν οι γερμανικές αρχές αποφάσισαν να «καθαρίσουν» το γκέτο, η Σέντλερ μεταμφιεσμένη σε νοσοκόμα, υπεύθυνη για την επιδημία του τύφου που ήταν σε έξαρση, γεγονός ιδιαίτερα ανησυχητικό για τους γερμανούς, μαζί με 20 μέλη της Ζεγκότα, οργάνωσαν τη διάσωση παιδιών, στέλνοντάς τα σε Πολωνικές οικογένειες, ορφανοτροφεία και μοναστήρια.

Με τη βοήθεια του Άντονι Τζμπρόβσκι, μηχανικού και συνεργάτη τους, τα παιδιά κρύβονταν σε φορτηγά και εργαλειοθήκες ενώ σε άλλα έδιναν υπνωτικά, προκειμένου να θεωρηθούν απ' τα SS, θύματα του τύφου. Σύμμαχός τους , ήταν και ο σκύλος του Τζμπροβσκι, ο οποίος , με το γάβγισμά του, λέγεται πως κρατούσε μακριά τους Γερμανούς, στις αποστολές φυγάδευσης των παιδιών στην ... «Άρια» πλευρά.

Στα παιδιά που έσωζαν, έδιναν ψεύτικες ταυτότητες, ενώ πολλά έμαθαν χριστιανικές προσευχές, για να ενταχθούν ευκολότερα στην κοινότητα.

Τα μέλη της Ζεγκότα, κατέγραφαν τα στοιχεία όλων των παιδιών κωδικοποιημένα και τα έθαβαν στο χώμα, μέσα σε βάζα ώστε να ενώσουν ξανά τις οικογένειες μετά τον πόλεμο.

Το 1943, η Σέντλερ συνελήφθη από τη Γκεστάπο για βοήθεια Εβραίων. Μεταφέρθηκε στις φυλακές του Πάβιακ, υπέστη βασανιστήρια, χωρίς όμως να αποκαλύψει λεπτομέρειες της δράσης της και καταδικάστηκε σε θάνατο –γεγονός που δε συνέβη ποτέ, αφού μέλη της οργάνωσης δωροδόκησαν τους φρουρούς και αφέθηκε ελεύθερη, ενώ το όνομά της παρέμεινε στη λίστα των εκτελεσθέντων.

Μετά την απελευθέρωση της Πολωνίας, η Σέντλερ εξακολούθησε να βοηθάει γυναίκες και παιδιά, ενώ διατηρούσε ακόμα επαφή με μερικές απ' τις οικογένειες των 2.500 παιδιών που είχε σώσει.

«Μόνο με θαύμα θα μπορούσε να σωθεί παιδί Εβραίου. Η Σέντλερ δεν έσωσε μόνο εμάς, αλλά και τα παιδιά, τα εγγόνια μας και τις γενιές που έρχονται», δήλωσε σε συνέντευξή της στη Guardian, η διασωθείσα Ελζμπιέτα Φικόβσκα.

Παρά τη μηδενική σχεδόν, αναγνώριση του μεγάλου έργου της απ' το κράτος της Πολωνίας, το 1965, της απονεμήθηκε τιμητικός τίτλος απ' το Ίδρυμα για το Ολοκαύτωμα, Γιάντ Βάσχεμ, στα Ιεροσόλυμα, ενώ ήταν και υποψήφια για το Νόμπελ, το 2007, που τελικά δόθηκε στον Άλ Γκόρ και την Επιτροπή για την κλιματική αλλαγή.

Με αφορμή μια τελετή προς τιμήν της και κατά την 65η επέτειο από το τέλος του γκέτο της Βαρσοβίας, το 2008, το τελευταίο μέλος της Ζεγκότα, Ιρένα Σέντλερ, δήλωσε λίγες μέρες πριν το θάνατό της:

«Κάθε παιδί που σώθηκε με τη βοήθειά μου και όλων των υπολοίπων που δεν είναι πια εν ζωή, είναι κυρίως η αιτιολογία της ύπαρξής μου σ' αυτήν τη γη και όχι λόγος για τιμές».

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2003

Από τον ΚΩΣΤΑ ΚΟΥΡΟ

Κάθε ισχυρό κράτος (μητροπολιτικό) διαθέτει γεωπολιτικούς σχεδιασμούς που στην πράξη αποσκοπούν να θέσουν υπό την επιρροή του άλλα μικρότερα κράτη, από άποψη οικονομίας, στρατιωτικής ισχύος και τεχνολογικής ανάπτυξης. Τα κράτη αυτά που εντάσσονται στη σφαίρα επιρροής των μητροπολιτικών ονομάζονται «περιφερειακά».

Κάθε μητροπολιτικό κράτος που σχεδιάζει γεωπολιτικά (οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά, πολιτιστικά), σχεδιάζει, φυσικά, για την καλύτερη προώθηση των συμφερόντων του και χρησιμοποιεί ανάλογα με την περίπτωση τον οικονομικό, τον πολιτικό, τον στρατιωτικό ή τον πολιτιστικό μοχλό για να αλώσει κάποιο περιφερειακό κράτος και να το θέσει στη σφαίρα επιρροής του. Η Ελλάδα, ως κράτος περιφερειακό υφίσταται πιέσεις από διάφορα μητροπολιτικά κράτη, αλλά κυρίως από τις Η.Π.Α., τη Μ. Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία και την Κίνα. Καθένα από αυτά τα κράτη που λογίζονται ως μητροπολιτικά, σχεδιάζουν γεωπολιτικά για να προωθήσουν τα ποικίλα συμφέροντα τους στον ελλαδικό χώρο. Κατά καιρούς βγαίνουν διάφορα σενάρια στο φως της δημοσιότητας. Σενάρια που εκπονούνται από τους σχεδιαστές της εξωτερικής πολιτικής κάθε κράτους ή από διάφορα think tank που ερευνούν επάνω στα γεωπολιτικά δεδομένα.

Οι κυριότερες μέχρι στιγμής πιέσεις που δέχεται η Ελλάδα, είναι στον πολιτιστικό τομέα, στον οικονομικό και στον πολιτικό. Ο στρατιωτικός τομέας δεν υφίσταται τον ίδιο βαθμό πίεσης διότι η στρατιωτική δυνατότητα της Ελλάδας θεωρείται ικανή.

Τα γεωπολιτικά σχέδια των μητροπολιτικών χωρών εκπονούνται σε δεδομένη στιγμή για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα σε βάθος χρόνου. Γνωρίζοντας τις ιδιαίτερες αδυναμίες του ελληνικού λαού αυτά τα σχέδια λαμβάνουν κατά κύριο λόγο υπόψη τον οικονομικό τομέα (π.χ. ορατά τα αποτελέσματα του πρόσφατου χρηματιστηριακού κραχ) και τον πολιτιστικό.

Ο πολιτιστικός τομέας είναι πολύ σημαντικός για την διατήρηση της ελληνικής ιδιοπροσωπίας και γι’ αυτό οι πιέσεις προς αυτή την πλευρά είναι διαρκείς και συνεπείς για τουλάχιστον δύο δεκαετίες και θα συνεχίσουν για αρκετές δεκαετίες ακόμα, έως ότου ομογενοποιηθούμε μέσα στη δίνη της παγκοσμιοποίησης.
Η εσωτερική αντίσταση του ελληνικού λαού ίσως ήταν αυτή που ανάγκασε τον σπουδαίο γεωπολιτικό σχεδιαστή Σ. Χάντιγκτον να μας τοποθετήσει πολιτισμικά στην πλευρά της Ανατολής όταν κατασκεύαζε τον γεωπολιτικό χάρτη που διαχώριζε την Ανατολή από τη Δύση.

Ο Χάντιγκτον δεν είναι ο μοναδικός σχεδιαστής γεωπολιτικών μοντέλων στις Η.Π.Α. Είναι αρκετά τα κέντρα που σχεδιάζουν και προωθούν τα σχέδια τους ανάλογα με τις εκάστοτε επικρατούσες πολιτικές ισορροπίες. Ένα άλλο σενάριο είχε εκπονηθεί από το αμερικανικό Ίδρυμα Στρατηγικών Ερευνών RAD και είχε δεί το φως της δημοσιότητας το 1998, το οποίο μιλούσε για ελληνοτουρκικό πόλεμο που θα ξεσπούσε το 2003. Αφορμή γι’ αυτόν τον πόλεμο θα ήταν επεισόδια που θα ξεσπούσαν στην περιοχή της Θράκης, τα οποία θα δώσουν την αφορμή στα τουρκικά στρατεύματα να εισβάλουν στο ελληνικό έδαφος για να προασπίσουν τους μουσουλμάνους δημιουργώντας μια ζώνη ασφαλείας. Αυτός ο σχεδιασμός για ουδέτερη ζώνη στη Θράκη υπήρχε από το 1945 και είχε εκπονηθεί από γερμανικά γεωπολιτικά κέντρα και όπως φαίνεται αυτούς τους σχεδιασμούς τους υιοθέτησαν σήμερα οι Αμερικανοί. Πριν από μερικά χρόνια κυκλοφορούσαν διάφοροι χάρτες αμερικανικής πάλι υποστηρίξεως που έφεραν την Μακεδονία αποκομμένη από τον ελληνικό κορμό και ενσωματωμένη στα Σκόπια. Μάλιστα το ίδιο το Σύνταγμα των Σκοπίων μιλούσε ξεκάθαρα για τις στρατηγικές βλέψεις αυτές των Σκοπιανών. Σήμερα φαίνεται πως έχουν ατονήσει λόγω των εξελίξεων. Τα ίδια πάνω κάτω σχέδια για τη Μακεδονία έχουν και οι Βούλγαροι εθνικιστές παρόλο που εδώ και αρκετά χρόνια τα έχουν απεμπολήσει λόγω της δεινής πολιτικής και οικονομικής κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει.
Εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια κυκλοφορούν χάρτες της Μεγάλης Αλβανίας που έχουν προσαρτημένη όλη την Ήπειρο
. Μάλιστα, στα διάφορα διπλωματικά γραφεία οι Αλβανοί πολιτικοί κυκλοφορούσαν απόψεις για διεκδικήσεις και δικαιώματα επί της αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα.

Ένα άλλο σχέδιο που εκπονήθηκε πάλι σε αμερικανικά γραφεία αφορούσε στη δημιουργία των Ηνωμένων Βαλκανικών Κρατών, κατά το αμερικανικό πρότυπο. Ένα σχεδίασμα που θα απέκοπτε τα Βαλκάνια από την υπόλοιπη Ευρώπη, θα απέκοπτε οριστικά τη Ρωσία από το Αιγαίο και θα ελεγχόταν εξ’ ολοκλήρου από τα αμερικανικά κέντρα αποφάσεων.Ένα τελευταίο σενάριο για το μέλλον του ελληνικού χώρου και του ελληνικού έθνους έχει τεθεί υπό την αιγίδα του διαβόητου Τζ. Σόρος, ο οποίος για περισσότερο από μια δεκαετία δραστηριοποιείται στον χώρο των Βαλκανίων με τα διάφορα ιδρύματα του και τις χρηματιστηριακές του επιχειρήσεις. Το σχέδιο αυτό έχει αρκετές δεκαετίες (;) ορίζοντα υλοποίησης και προβλέπει:

Α. αγορά εδαφών που θα φτάσουν το 30% των εκτάσεων.
Β.
εξαγορά των ελληνικών τραπεζών;
Γ.
εκμηδένιση της ελληνικής βιομηχανίας ;
Δ.
μείωση της αγροτική παραγωγής στο ελάχιστο δυνατό όριο
Ε.
εξαγορά των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων και μεταβολή της Ελλάδας σε κέντρο τουρισμού φθηνού επιπέδου
Στ.
λαθρομετανάστες θα καταλάβουν τους ακατοίκητους χώρους της ελληνικής υπαίθρου
Ζ.
Έλληνες εργάτες και διανοούμενοι θα διευκολύνονται να μεταναστεύσουν στις βαλκανικές και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.
Η.
έλεγχος των εσόδων από την πορνεία και τα ναρκωτικά.

Αυτό είναι το «μαύρο» σενάριο των νέων αμερικανικών γεωπολιτικών σχεδιασμών, αλλά δεν θα κλείσουμε μ’ αυτό. Θα κλείσουμε με την άποψη του καθηγητή στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Ι. Μάζη ο οποίος αποδέχεται ότι η Ελλάδα θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική και ότι υπάρχουν ακόμα περιθώρια για να αισιοδοξούμε. Ο Ι. Μάζης θεωρεί ότι όταν λυθούν σοβαρά γεωπολιτικά ζητήματα που αφορούν πρώτα απ’ όλα το ξεμπέρδεμα της κατάστασης στην Μέση Ανατολή, την ασφαλή επιβίωση του Ισραήλ, την εξασφάλιση του Ανατολικού Αιγαίου ως ασφαλούς διόδου των πετρελαίων της Κασπίας, τον εκδυτικισμό της Τουρκίας, γεγονότα που έχουν δρομολογηθεί σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, τότε στην χώρα μας θα υπάρξει ηρεμία και θα λυθούν τα μεγάλα προβλήματα που σήμερα την ταλανίζουν. Είδομεν.

*Το κείμενο δημοσιεύθηκε το καλοκαίρι του 2003 στο περιοδικό «Γυναίκα»

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ


Πολύ πριν ξεσπάσει η 'ελληνική κρίση' η κυβέρνηση Καραμανλή ενέκρινε πακέτο κρατικών εγγυήσεων για τις τράπεζες αξίας 28 δις ευρώ, δηλαδή πολύ μεγαλύτερο απ' το 10% του ΑΕΠ της χώρας. (Ν. 3723 ΦΕΚ 250-9 ΔΕΚ 2008).

Όταν η κρίση ήταν πια δεδομένη και η συμφωνία για το πακέτο στήριξης είχε κλείσει, η κυβέρνηση Παπανδρέου έσπευσε να εγκρίνει νέες κρατικές εγγυήσεις για τις τράπεζες ύψους 15 δις ευρώ, δηλαδή ποσοστό που ξεπερνούσε το 5% του ΑΕΠ (Παπανδρέου: -Ν.3845 ΦΕΚ65 6ΜΑΙ 2010 - 15δις ευρώ).


Ενώ η χώρα βρισκόταν υπό στήριξη και λάμβανε κατά κοινή πια ομολογία τα σκληρότερα δημοσιονομικά μέτρα που έχει λάβει ποτέ αναπτυγμένη χώρα στη μοντέρνα ιστορία, προσπαθώντας να αποφύγει την πτώχευση, η κυβέρνηση Παπανδρέου...

ενέκρινε και τρίτο πακέτο κρατικών εγγυήσεων για τις τράπεζες, ύψους 10 δις ευρώ ( Ν. 3864 ΦΕΚ 119 21 ΙΟΥΛ 2010).

Παρά το γεγονός πως η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας επιδεινώθηκε σφόδρα η τότε κυβέρνηση ενέκρινε άλλα τρία πακέτα κρατικών εγγυήσεων για τις τράπεζες συνολικού ύψους 85 δις ευρώ:

Ν. 3672 ΦΕΚ 148 3 ΣΕΠΤ 2010 - 25 δις ευρώ
Ν. 3965 ΦΕΚ 113 18 ΜΑΙ 2011 - 30 δις ευρώ
Πρ Νομ Περ. ΦΕΚ 203 14 ΣΕΠΤ 2011- 30 δις ευρώ
Με την Ελλάδα να έχει ήδη αποδεχτεί την αδυναμία αποπληρωμής των υποχρεώσεων της και να έχει συμφωνήσει στην αναδιάρθρωση του χρέους της εν μέσω μία δραματικής ύφεσης, η κυβέρνηση Παπαδήμου προχώρησε στην έγκριση και νέου πακέτου κρατικών εγγυήσεων για τις τράπεζες ύψους 30 δις ευρώ (Ν. 4031 ΦΕΚ 256 - 9 ΔΕΚ 2011 – 30 δις ευρώ).

Έτσι, το σύνολο των κρατικών εγγυήσεων που έλαβαν οι ελληνικές τράπεζες ανήλθε στα 168 δις ευρώ. Πέρα απ' αυτό με βάση τη συμφωνία για το PSI η Ελλάδα θα παράσχει 50 δις ευρώ από τα 130 δις ευρώ του δεύτερου πακέτου στήριξης για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Έτσι, το σύνολο εγγυήσεων και δανείων που παράσχει το κράτος στις τράπεζες ανέρχεται στα 218 δις ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί, σχεδόν, στο 100% του ΑΕΠ της χώρας.

Κατ' αναλογία και αν η συγκεκριμένη στήριξη παρεχόταν απ' τις ΗΠΑ, το αμερικανικό κράτος θα έπρεπε να έχει εγγυηθεί και δανείσει στις αμερικανικές τράπεζες περισσότερα από 14 τρις δολάρια.

Σημειώνεται πως στην Ισπανία, όπου κατά κοινή παραδοχή η κρίση είναι 'τραπεζική', το πακέτο στήριξης που εγκρίθηκε πρόσφατα ανέρχεται στα 100 δις ευρώ.

Τα κύρια ερωτήματα που ανακύπτουν απ' τα παραπάνω και στα οποία καλείται να απαντήσει η ελληνική κυβέρνηση είναι τα εξής:

Υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα ή οποιαδήποτε χώρα στον κόσμο που να παρείχε συνολικά ως δάνεια και κρατικές εγγυήσεις στις τράπεζες της σχεδόν το 100% του ΑΕΠ της;
Πώς είναι δυνατόν η 'ελληνική κρίση' να μη θεωρείται πρωτίστως τραπεζική όταν προκειμένου να στηριχτούν μερικές απ' τις τράπεζες της χώρας χρειάστηκε, μέχρι στιγμής, τόσο εντυπωσιακά μεγάλη στήριξη απ' το κράτος;

Οι ζημίες των ελληνικών τραπεζών απ' τη συμμετοχή τους στο PSI ανήλθαν στα 28 δις ευρώ. Ωστόσο, το ελληνικό κράτος δανείζεται 50 δις ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

α) Τα υπόλοιπα κράτη των οποίων οι τράπεζες συμμετείχαν στο PSI παρείχαν κεφάλαια για να καλύψουν τις απώλειες τους ή πρόκειται για ελληνικό φαινόμενο,
β) Τα επιπλέον των 28 δις ευρώ, 22 δις ευρώ που θα διατεθούν απ' τα κρατικά χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών για ποιο λόγο δε χαρακτηρίζονται επισήμως ως πακέτο στήριξης του τραπεζικού κλάδου αλλά και για ποιο λόγο διατίθενται. Δεδομένου ότι το ποσό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη υπολογιζόμενων επισφαλειών των τραπεζών μέσα στα επόμενα τρία χρόνια δε συνεπάγεται πως το κράτος αναλαμβάνει να πληρώσει τις ζημίες των τραπεζών οι οποίες προέκυψαν μέσα στα πλαίσια των κινδύνων που αναλαμβάνουν παρέχοντας δάνεια;
γ) Έχει προηγηθεί έλεγχος για τις ευθύνες των τραπεζών όσον αφορά τις ζημίες από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια τους; Γιατί συνάγεται πως είναι ανεύθυνες και ως εκ τούτου δικαιούνται τη σωτηρία τους με κρατικά χρήματα όταν ο ελληνικός λαός υποφέρει;
Εφόσον οι ελληνικές τράπεζες έχουν λάβει τόσο μεγάλης κρατικής στήριξης γιατί δεν προχωρούν άμεσα στην απόσβεση του χρέους των ιδιωτών που έχουν πραγματική αδυναμία αποπληρωμής του και αντίθετα διεκδικούν τα χρήματα αυτά, στέλνουν τους Έλληνες πολίτες στα δικαστήρια υποβάλλοντας τους στην εξευτελιστική και ψυχοφθόρα διαδικασία της δίκης αλλά και αρνούνται να δεχτούν τις πρωτόδικες αποφάσεις όταν δεν τις ικανοποιούν και προχωρούν σε εφέσεις, παρατείνοντας την ταλαιπωρία αυτών που με τα χρήματα τους διασώζονται;

Γιατί οι τράπεζες συνεχίζουν να προχωρούν σε κατασχέσεις κατοικιών και να προβαίνουν σε πλειστηριασμούς αφού καλύπτουν τις απώλειες τους από την κρατική ενίσχυση;
Γιατί δεν αναδείχθηκε απ' την τρέχουσα και τις προηγούμενες κυβερνήσεις η ευθύνη των τραπεζών στο δρόμο για την κρίση;

Ποιο είναι, τελικά, το πραγματικό ύψος το οποίο έχουν λάβει οι τράπεζες απ' τον ελληνικό λαό, αν υπολογιστεί και η συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών στις δημόσιες εγγραφές, τις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου και την αγορά τραπεζικών μετοχών μέσω του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών, δεδομένου ότι οι μετοχές αυτές τελικά απαξιώθηκαν και οι Έλληνες πολίτες έχασαν τα χρήματα που έδωσαν στις τράπεζες;

Την ώρα που ζητείται απ' τον ελληνικό λαό να υποστεί νέα μέτρα ύψους 15 δις ευρώ οι τράπεζες απολαμβάνουν τη λήψη αμέριστης κρατικής στήριξης και δανείων ύψους 50 δις ευρώ. Γιατί απ' το δεύτερο πακέτο στήριξης ύψους 130 δις ευρώ οι τράπεζες να λάβουν 50 δις ευρώ, δηλαδή περίπου 90% περισσότερα απ' τις απώλειες τους απ' το PSI αντί να λάβουν πολύ λιγότερα και με το υπόλοιπο να καλυφθούν οι απώλειες των ταμείων και να εξοικονομηθούν χρήματα για την ανάπτυξη που τόσο έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία;

Ποιος αποφάσισε πως το σημαντικότερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας είναι οι τράπεζες; Ως πότε θα συντηρηθεί ο μύθος πως η ελληνική κρίση δεν είναι τραπεζική και μέχρι πότε θα σώζονται οι τράπεζες και θα υποφέρουν οι πολίτες; Γιατί δεν αποφασίζουμε ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή να σώσουμε τον ελληνικό λαό και να αφήσουμε τις τράπεζες να αναλάβουν τις ευθύνες τους;
ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
Ο Πάνος Παναγιώτου είναι Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής, Διευθυντής GSTA Ltd - WTAEC Ltd.

ΤΗΛΕΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ


Του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη -
Η Τηλεγεωδυναμική Τεχνολογία πλέον είναι πραγματικότητα και η τεχνολογία τηςεφαρμόζεται για πολλούς σκοπούς και στόχους. Επειδή όμως η τεχνολογία αυτή, αντί να εφαρμοστεί για σκοπούς που στηρίζουν την κοινωνία παγκοσμίως, θα χρησιμοποιηθεί σαν Υπέρ Όπλο, για την καταστροφή της.

Διότι η Ρωσία , για να παίξει σοβαρό ρόλο στην ζυγαριά της Γεωπολιτικής Εξέλιξης των συμφερόντων της παγκοσμίως, έκανε δηλώσεις μέσα από τα προεδρικά χείλη, για ένα μυστικό όπλο το οποίο θα αλλάξει την μορφή των πολέμων , έτσι ώστε να ξαναγίνει η Μεγάλη Δύναμης και να μπορεί να ζυγίζεται στην πλάστιγγα της παγκόσμιας πολεμικής αναγνώρισης με τις ΗΠΑ, η οποία έχει το μυστικό πρόγραμμα HAARP , το οποίον διαφημίζεται σαν το υπερόπλο.
Όμως και οι δυο υπερδυνάμεις δεν σκέφτονται τα προβλήματα που υπάρχουν για την επιβίωση της Γης , μια και η Τρύπα του Όζοντος καλά κρατεί μια και οι θερμοκρασίες που θα επικρατούν στην Γη, θα αυξηθούν κατά 10 βαθμούς, εις βάρος της επιβίωσης των ανθρώπων της. Επειδή δεν γνωρίζουμε το Υπέρ Όπλο της Ρωσίας , σας παρουσιάζουμε το μυστικό πρόγραμμα HAARP , το οποίον διαφημίζεται σαν το υπερόπλο των ΗΠΑ, μέσα από ένα άρθρο του Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη, με τον πιο κάτω τίτλο :


ΤΗΛΕΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗ –ΥΠΕΡΟΠΛΟ «HAARP»


«Η εργασία -βιάζομαι να το τονίσω-δεν πρέπει να θεωρηθεί σαν εργασία οριστική. Θα ευχόμουν να κοιταχτεί σαν αφορμή για σοβαρή σκέψη πάνω σ’ ένα σπουδαίο θέμα, για φωτισμένη κρίση και καλοπροαίρετη επίκριση - ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ». Τούτο ισχύει και για την εργασία που ακολουθεί :


Θα συνεχίσουμε την εξέταση της Τηλεωδυναμικής Τεχνολογίας και του μυστικού προγράμματος HAARP , το οποίον διαφημίζεται σαν το υπερόπλο των ΗΠΑ. Πολύ παράξενα είναι τα λόγια του τέως υπουργού αμύνης των ΗΠΑ κ. Κοέν, ο οποίος δήλωσε τον Απρίλιο του 1997:« Άλλοι είναι μπλεγμένοι ακόμη και σε ένα ηχητικό τύπο τρομοκρατίας , όπου δύνανται να αλλάξουν το κλίμα , να κάνουν από μακριά σεισμούς ή ηφαίστεια , διά της χρήσεως ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων» “(AmericanSecretary of Defense William S. Cohen, April 1997)


Προφανώς ο κ. Κοέν , γνώριζε ότι το «ηλεκτρομαγνητικόκύμα» γεννά αυτά τα φαινόμενα που αναφέρει πιο πάνω. Αμφότερες οι υπερδυνάμεις από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου γνώριζαν ότι με την έκρηξη ενός πυρηνικού όπλου υποθαλασσίως μπορούσαν να προξενήσουν κάποιο είδος τσουνάμι με καταστροφή των ακτών του αντιπάλου, ωσάν αυτό που συνέβη στον Ινδικό ωκεανό.
Επίσης είναι γνωστόν ότι με την έκρηξη ενός πυρηνικού όπλου στην ιονόσφαιρα μπορεί να δημιουργηθεί «ηλεκτρομαγνητικός παλμός» , ο οποίος μπορεί να επιφέρει την καταστροφή κάθε ηλεκτρονικής δραστηριότητας σε μία εκτεταμένη περιοχή της Γης (επικοινωνίες, ραντάρ, διαδίκτυο- Η/Υ, δορυφορικές επικοινωνίες, μετεωρολογία, συγκοινωνίες και γενικά όλο τον σύγχρονο μηχανισμό πληροφόρησης, ελέγχου, διοικήσεως και λειτουργίας πολλών χωρών κ.ο.κ ) Και ενώ η Ινδία έστειλε σε λιγότερο από 72 ένα πλωτό νοσοκομείο 50 κλινών στο Aceh της Ινδονησίας, το Ναυτικό των ΗΠΑ παρότι είχε δύο πλωτά νοσοκομεία το ‘Comfort’ και το ‘Mercy’ ,δυναμικότητος 1000κλινών, αρχικά δεν έστειλε κανένα, και αργότερα έστειλε το ένα.


Η Καταστροφή φέρνει Πρόοδο


Το δόγμα που ισχύει στις ΗΠΑ είναι ότι κάθε καταστροφή φέρνει κέρδος και τελικά καταλήγει σε πρόοδο και αύξηση της οικονομικής δραστηριότητος. Γι’ αυτό ως τώρα εργάζονται με δύο βραχίονες :


1. Πολεμική Βιομηχανία και Πεντάγωνο. Η Πολεμική βιομηχανία παράγει το πολεμικό υλικό και το Πεντάγωνο το χρησιμοποιεί και καταστρέφει τις μη αρεστές χώρες.


2. Κατασκευαστικές Εταιρείες, οι οποίες ξαναχτίζουν στα ερείπια.


Αν αυτό μπορούσε να γίνει με λιγότερο βάρβαρο τρόπο , δηλαδή με μια φυσική καταστροφή και λιγότερο αίμα, ασφαλώς θα ήτο προτιμότερο, μολονότι το αίμα δεν μετράει πολύ για τους εξουσιαστές της Ουάσιγκτον.
Μήπως στο κάτω της γραφής σκοτώνονται τα παιδιά τους;Δείτε στο Ιράκ!! Εκεί σκοτώθηκαν άνω των 100.000 ψυχών από την έναρξη του πολέμου, χωρίς σ’ αυτούς να προσμετρώνται το 1,5 εκατομμύριο ψυχών που πέθαναν κατά την διάρκεια του δεκαετούς εμπάργκο.
Αν λοιπόνμπορούσαν να προξενήσουν τεχνητούς σεισμούς με γεωφυσικές μεθόδους σε μακρινές αποστάσεις αυτό θα ήτο ευλογία για τα Αμερικανικά συμφέροντα. Κι’ αυτό διότι:


* με τους σεισμούς μπορείς να εξαθλιώσεις και να κατακτήσεις -μέσω της φιλανθρωπικής βοήθειας- ολόκληρους λαούς και μετά με την ανοικοδόμηση των πληγεισών περιοχών να υπερχρεώσεις την οικονομία των χωρών αυτών στο διηνεκές.


* ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα πληροφορηθούν ότι ο σεισμός δεν είναι φυσικός αλλά τεχνητός και ακόμη λιγότεροι αυτοί που θα πιστέψουν ότι είναι δυνατόν άνθρωποι να έχουν δημιουργήσει μια τόσο μεγάλη συμφορά. Όμως αυτοί δεν έριξαν τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και Ναγκασάκι;


Όμως από τις ακριτομυθίες των διαφόρων πολιτικών και επιστημόνων βγαίνει το συμπέρασμα ότι φαίνεταινα υπάρχει η τεχνολογία δημιουργίας σεισμών από τον άνθρωπο.
Για παράδειγμα αναφέρουμε την δήλωση του Αμερικανού ΓερουσιαστούClaibornePell, ο στο ΙΧ μέρος δήλωσε:«Χρειαζόμαστε μια συνθήκη τώρα… πριν οι στρατιωτικοί ηγέτες του κόσμου αρχίσουν να κατευθύνουν θύελλες, να μεταβάλλουν το κλίμα και να προκαλούν σεισμούς στον αντίπαλο» Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Στο μέρος V ομιλούν για την Τεχνολογία Ελεγχόμενων Σεισμών Τέσλα, γεγονός που σημαίνει ότι έχουν τη δυνατότητα να τους προκαλούν με την«τηλεγεωδυναμική» τεχνολογία. Γιατί αν ήσαν φανταστικά δεν θα μιλούσαν για άμεσα μέτρα «τώρα».


Προς επιβεβαίωση τούτων στις 10/12/76 επακολούθησε η ψήφιση στην Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ της Συνθήκης:«Περί Απαγορεύσεως για Στρατιωτικούς ή άλλες εχθρικές ενέργειες η Χρήση Τεχνικών Τροποποιήσεως του Περιβάλλοντος» Στις 30 Ιαν. 1981 η εφημερίδα ‘WashingtonPost ‘έγραψε ότι το 1979 συνέβησαν παγκοσμίως 56 μεγάλοι σεισμοί και το 1980 ο ετήσιος αριθμός αυξήθηκε σε 71. Συμπτωματικά το 1980 είναι έτος αυξήσεως των Ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών χαμηλής συχνότητος τόσον από τις ΗΠΑ, όσον και από τη Ρωσία.


Το Συμβάν Τέσλα

Τον Ιανουάριο του 1978 το περιοδικό ‘Specula’ δημοσίευσε άρθρο το οποίον περιέγραφε ένα απίστευτο φαινόμενο το οποίον μπορούσε να παραχθεί εντός της Γης παρόμοιο με αυτό που αποκαλέσθηκε «Συμβάν Τέσλα».
Σύμφωνα με το άρθρο , τα ηλεκτρομαγνητικά σήματα ορισμένων συχνοτήτων τα οποία διαβιβάζονται εντός της Γης δύνανται να σχηματίσουνστάσιμα κύματα στο εσωτερικό της. Σε ορισμένες περιπτώσεις σε αλληλουχία με τα στατικά κύματα δύνανται να προξενηθεί μια διάσπαση του τεραστίου ηλεκτρομαγνητικού ρεύματος της Γης και να τροφοδοτήσει και ενισχύσει τα εξ επιρροής στατικά κύματα .
Κατ’ αυτόν τον τρόπο , τα στατικά κύματα ενισχύονται διότι τροφοδοτούνται με περισσότερη ενέργεια από εκείνη που τροφοδοτήθηκε από την επιφάνεια της Γης.
Με την τεχνική της μετρήσεως της επιδράσεως (interferometer techniques) γιγάντια στατικά κύματα δύνανται να συνδυασθούν για να παράγουν στενή δέσμη μιάς μεγάλης ενέργειας. Αυτή η συγκεντρωμένη ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς παραγωγή σεισμών σε μεμακρυσμένα σημεία.
Όπως προανεφέρθη, ο Τέσλα εξέφρασε μεγάλο προβληματισμό για τα αποτελέσματα αυτής της τεχνολογίας και τούτο διότι μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο του ανθρώπου άπαξ και αρχίσει η ταλάντωση εντός του εσωτερικού της Γης. Αυτή η ταλάντωση μπορεί να διαλύσει τη Γη σε κομμάτια.
Μήπως αυτή η τεχνική εφαρμόσθηκε για την πρόκληση του σεισμού στηνTangshan στην Κίνα και στον πρόσφατο σεισμό στη Σουμάτρα της Ινδονησίας;

Κατ’ άλλους επιστήμονες, ενώ θεωρητικά και κάτω από ορισμένες συνθήκες η συντονισμένη ταλάντωση μπορεί να λάβει χώρα, πρακτικά δεν μπορεί να συμβεί γιατί απαιτούνται αστρονομικά ποσά ενέργειας.
Μια άλλη ανεπιβεβαίωτη εκδοχή για τον μεγάλο σεισμό της Ινδονησίας και το καταστρεπτικό τσουνάμι που σάρωσε τις ακτές του Ινδικού, είναι ότι αυτό προκλήθηκε από τις υπόγειες και υποθαλάσσιες πυρηνικές δοκιμές των ΗΠΑ στον Ινδικό ωκεανό.
Ουσιαστικά ο Ινδικός ωκεανός είναι γήπεδο πυρηνικών δοκιμώνόλων των επίδοξων δοκιμαστών νέων πυρηνικών όπλων, δηλαδή των χωρών-μελών της πυρηνικής λέσχης. Οι άφρονες και αντιζωικοί επιστήμονες έχουν βαλθεί να καταστρέψουν τη Γη, τον πολιτισμό και τη ζωή πάνω σ’ αυτή . Πρέπει να αντιδράσουμε.

Ένας άλλος ερευνητής της τεχνολογίας Tesla και πυρηνικός μηχανικός , ο Αντ/ρχηςThomasBearden, σε διάλεξη στο Συμπόσιο της Ψυχοτρονικής Εταιρείας στις ΗΠΑ το 1981 δήλωσε : «Ο Τέσλα ανεκάλυψε ότι μπορούσε να εγκαταστήσει στατικά κύματα εντός της Γης(στον ρευστό πυρήνα της) ή να τα βάλει μεταξύ των πετρωμάτων έτσι ώστε η δραστηριότης των τελλουριακών πετρωμάτων να προσδώσουν ενέργεια στα στατικά κύματα». Ο ThomasBearden απεκάλεσε την ιδέα Ενισχυτικό Πομπό Τέσλακαι εξήγησε πως εργάζεται.
Η Μηχανή Καιρού

Τα κύματα θα εισχωρήσουν παντού. Αρκεί να βάλεις ένα στατικό κύμα στο εσωτερικό της Γης.
Τότε ο ρευστός πυρήνας της Γης αρχίζει να τροφοδοτεί αυτό το κύμα . Όταν έχεις ένα τέτοιο στατικό κύμα , έχεις μια τρίοδο λυχνία(σ. σ πρόκειται για λυχνία παλαιάς τεχνολογίας της εποχής του Τέσλα, διότι σήμερον η τεχνολογία αυτή έχει ξεπερασθεί από τα μικροτσίπς) Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο ρευστός πυρήνας της Γης τροφοδοτεί το κύμα με ενέργεια και είναι παρόμοιο με το σήμα που στείλαμε στη Γη. Τοιουτοτρόπως με ένα μικρό σήμα μπορούμε δια της ενισχύσεως του να το κάνουμε πανίσχυρο.
Με την αλλαγή της συχνότητος είναι δυνατόν να εξάγεις την ενέργεια είτε στη ατμόσφαιρα , είτε στην άλλη άκρη της Γης. Το ενεργειακό κύμα ιονίζοντας τον αέρα, αλλάζει το μοντέλο του καιρού και τα ρεύματα του αέρος.
Αν η εισαγωγή των στατικών κυμάτων γίνει προοδευτικά τότε τα φαινόμενα αυτά θα είναι ομαλά. Αν όμως η τοποθέτηση των στατικών κυμάτων γίνει απότομα τότε θα συμβούν ακραία και βίαια φαινόμενα στο κλίμα.
Αυτό μπορεί να ονομασθεί και Μηχανή Καιρού. Αν επιταχυνθεί η Μηχανή Καιρού, τότε δεν θα ιονισθεί η ατμόσφαιρα , αλλά θα δημιουργηθούν φωτεινές μπάλες και εκλάμψεις (πλάσματος) οι οποίες θα κατέβουν στη Γη και θα δημιουργήσουν τρομερές αλλαγές του καιρού και του κλίματος πάνω σε τεράστιες εδαφικές περιοχές

* Μήπως λοιπόν με την Μηχανή Καιρού οι Αμερικανοί επηρεάζουν τον καιρό; Μήπως έτσι επηρέασαν τον καιρό όταν επενέβησαν στο Αφγανιστάν ; Διότι εκείνο το χρόνο δεν αντιμετώπισαν σκληρό χειμώνα . Τούτο επανελήφθη και στο Ιράκ Αντί των υψηλών θερμοκρασιών που επικρατούν συνήθως το θέρος , επεκράτησε ένα δροσερό καλοκαίρι.
HAARP: Το Υπερόπλο του Πενταγώνου

Στον Αρκτικό Κύκλο , 450 χλμ. Ανατολικά του Ανκορέιτζ στην Αλάσκα το Πεντάγωνο έχει εγκαταστήσει ένα μετασχηματιστή –μαμούθ ικανό να παράγει ενέργεια πολλώνgigawatt(δισεκατομμύρια watt) και με αυτή να βομβαρδίζει τα ανώτερα στρώματα της ατμοσφαίρας(Ιονόσφαιρα). Το σχέδιο τούτο είναι γνωστόν ως HAARP(High-frequencyActiveAuroralResearchProgram) χρηματοδοτήθηκε με $30 εκατ. δολάρια και περιλαμβάνει τον μεγαλύτερο στον κόσμο «Ιονοσφαιρικό θερμαντήρα» Οι Αμερικανοί με το πρόγραμμα αυτό είναι σε θέση να παράγουν ενέργεια, να δημιουργούν σεισμούς, να επηρεάζουν τις επικοινωνίες μέχρι αποκοπής των, να επηρεάζουν τις καιρικές συνθήκες και το κλίμα, κ. α.


Τον Ιαν. 1978, ο Δρ. AndrijaPuharich, MD, LL.D εξέδωσε ένα ερευνητικό πόρισμα με τίτλο‘GlobalMagneticWarfare –ALayman‘sViewofCertainArtificiallyInducedUnusualEffectsonThePlanetEarthDuring1976 and 1977.’(Πλανητικός Μαγνητικός Πόλεμος- Μια Λαϊκή Άποψη ορισμένων Τεχνητά Προκαλουμένων Ασυνήθιστων Φαινομένων στον Πλανήτη Γη εντός των ετών 1976 και 1977 )Σ’ αυτό το πόρισμα ο Δρ. AndrijaPuharichδηλώνει : «Από τους μεγάλους σεισμούς του 1976, υπάρχει ένας που απαιτεί ειδική προσοχή-ο Σεισμός της 28 Ιουλίου 1976 στοTangshan της Κίνας » Μήπως ο ως άνω επιστήμων φοβάται ότι από ένα τόσο μεγάλο σεισμό μπορεί να τροφοδοτηθεί το φαινόμενο Τέσλα και να βάλει τη Γη σε μια αυτοκαταστροφική ταλάντωση;


Είναι γνωστό ότι από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου οι υπερδυνάμεις είχαν τοποθετήσει πυρηνικά γεμίσματα (βόμβες βυθού) στο βυθό των ωκεανών για την δημιουργία των φαινομένων που είδαμε πρόσφατα στον Ινδικό. Πάνω στο θέμα αυτό ο Δρ. .PeterBeterδήλωνε το 1977 τα εξής : «Η έκρηξη βομβών γύρω από τις Φιλιππίνες θα προκαλέσει απίστευτους σεισμούς και παλιρροϊκά κύματα τα οποία τελικά θα καταστρέψουν την Δυτική ακτή της Αμερικής» Είναι εξακριβωμένο ότι οι πυρηνικές εκρήξεις συνδέονται άμεσα με την διέγερση ορισμένων σεισμικών ρηγμάτων και λιθοσφαιρικών πλακών , ή και το αντίθετο, δηλαδή να την επιβραδύνουν (δημιουργία σεισμικής σκιάς).


Επιστήμονες της ατμοσφαίρας που εργάζονται σε μυστικά στρατιωτικά προγράμματαπιθανόν να μην είναι πλήρως ενημερωμένοι για τις σοβαρές δυνατοτήτες τουHAARP‘sνα ενσπείρει την ερήμωση στη Γη. Και ο λόγος της ελλείψεως ενημερώσεως οφείλεται στην έλλειψη της πληροφόρησης για την συνολική φιλοσοφία του προγράμματος. Ως γνωστόν , οι ασχολούμενοι σε στρατιωτικά ή επιστημονικά προγράμματα μαθαίνουν ένα πολύ στενό φάσμα , δηλαδή ό,τι χρειάζεται να γνωρίζει,(on a need to know basis) και τίποτα περισσότερο. Το σύστημα αυτό λέγεται «διαμερισματοποίηση» γνώσης. Τούτο μοιάζει με τους σύγχρονους ενοίκους διαμερισμάτων που δεν γνωρίζουν ούτε τον ένοικο της διπλανής του πόρτας. Το ίδιο συμβαίνει και με τους επιστήμονες που εργάζονται σε παρόμοια μυστικά προγράμματα. Δεν γνωρίζουν τίποτα περισσότερο από το στενό φάσμα που τους έχουν αναθέσει . Το ίδιο ισχύει και με την «Παγκοσμιοποίηση». Εμείς οι απλοί άνθρωποι γνωρίζουμε ελάχιστα γι’ αυτήν και μόνον οι παγκόσμιοι εξουσιαστές γνωρίζουν ολόκληρο το σχέδιο της (MASTER PLAN).


Ο καθηγητής GordonJ. F. MacDonald διευθυντής του Ινστιτούτου της Γεωφυσικής και Πλανητικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Λος Αντζελες της Καλιφόρνιας το 1966 δημοσίευσε έγγραφα σχετικά με τις τεχνολογίες ελέγχου του περιβάλλοντος για στρατιωτικούς σκοπούς. Ο MacDonald έκανε ένα αποκαλυπτικό σχόλιο:«Το κλειδί για τον γεωφυσικό πόλεμο είναι η αναγνώριση των περιβαλλοντικών ανισορροπιών στις οποίες με ένα μικρό ποσό ενεργείας θα απελευθερώσεις μεγαλύτερα ποσά ενέργειας»


Μήπως αυτό δεν γίνεται με τις υπόγειες πυρηνικές εκρήξεις που ενεργοποιούν σχεδόν ώριμα ρήγματα να δώσουν σεισμούς; Ο εν λόγω επιστήμων-αν επιτρέπεται να τον ονομάσουμε έτσι ή επίδοξο καταστροφέα του κόσμου-ανέπτυξε ιδέες για την χρησιμοποίηση του περιβάλλοντος σαν οπλικό σύστημα και συνεισέφερε εκείνη την εποχή αυτό που δεν θα φανταζόταν κάποιος ούτε στο πιο εφιαλτικό όνειρο . Στο βιβλίο που έγραψε υπάρχει κεφάλαιο: «Πώς να Γκρεμίσουμε το Περιβάλλον» Και σ’ αυτό λέγει ότι αν δεν επικρατήσει ειρήνη, «ο άνθρωπος γλιστρά όλο και περισσότερο στην χειραγώγηση του καιρού, στην τροποποίηση του κλίματος, στο λιώσιμο των πάγων των πόλων, στην καταστροφή και στην διεύρυνση της τρύπας του Όζοντος, στον έλεγχο των κυμάτων του ωκεανού και τη χειραγώγηση της Σκέψεως, με την χρησιμοποίηση των πλανητικών πεδίων ενέργειας». Και προέβλεψε ότι όταν αναπτυχθούν και χρησιμοποιηθούν τέτοια όπλα-αν δεν έχουν γίνει ως τώρα- θα είναι κυριολεκτικά μη ανιχνεύσιμα από τα θύματα τους. Είναι το HAARPένα τέτοιο όπλο ;
Ο Τρίτος παγκόσμιος Πόλεμος

Ευχόμαστε ποτέ να μην ξαναγίνει πόλεμος. Όμως αν γίνει ο 3ος Π. Π τα ατομικά και πυρηνικά όπλα θα φαντάζουν σαν παιχνίδια και σαν προϊστορικά τέρατα λένε οι ειδικοί. Σήμερον το κεντρικό όπλο του Ρωσικού οπλοστασίου καλείται Κανόνι Ανακλαστήρα των Άστρων και των Αμερικανών Στρατηγική Αμυντική Πρωτοβουλία (StrategicDefenseInitiative) ή SDI και η επέκταση του είναι το «Μικροπλάσμα» (ShokoAsahara, 19 April, 1993,leaderofAumShinrikyo) Ένα μυστηριώδες περιστατικό στη Δυτική Αυστραλία , αναφερθέν στο περιοδικό NewDawnNo. 41 (March-April 1997) συσχετίζει αμέσως με τους χειροποίητος σεισμούς.


Θα μπορούσαν ορισμένοι μεγάλοι σεισμοί στην Τουρκία , στην Ελλάδα, στο Μεξικό, στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Σουμάτρα να είναι πειράματα μιάς νέας τεχνολογίας; Απλώς κάνουμε μια υπόθεση εργασίας. Εάν τούτο επαληθευθεί τότε θα αναμείνουμε περισσότερους και πιο καταστρεπτικούς σεισμούς στον κόσμο εναντίον επιλεγμένων « στόχων» της Νέας Τάξεως Πραγμάτων. Τότε θα έχει σημάνει και η ώρα για την τελική έφοδο για την επιβολή της Παγκόσμιας Αμερικανό-σιωνιστικής Δικτατορίας στον κόσμο.


ΤΙ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ


Οι νεαροί Αλβανοί μέσα από τα νέα επίσημα σχολικά βιβλία τους μαθαίνουν την Ιστορία της «Μεγάλης Αλβανίας» και διδάσκονται, μεταξύ άλλων, ότι «η Βορειοδυτική Ελλάδα, από τη Φλώρινα έως την Πρέβεζα, είναι αλβανικό εθνικό έδαφος στο οποίο "αιμοσταγείς" Έλληνες πραγματοποίησαν "εθνοκάθαρση" στους Τσάμηδες που πλειοψηφούσαν στα χώματα αυτά».

Η νέα γενιά Αλβανών μαθαίνει, μεταξύ άλλων, πως... έχει ίδιο DΝΑ με τον βασιλιά Πύρρο της Ηπείρου και την Ολυμπιάδα, μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όλα αυτά τυπώθηκαν φέτος στα επίσημα σχολικά εγχειρίδια με την έγκριση του αλβανικού υπουργείου Παιδείας.

Στο νέο βιβλίο «Γεωγραφία της Αλβανίας», που εκδόθηκε φέτος και ήδη αποτελεί διδακτική ύλη στα λύκεια της χώρας, οι μαθητές διδάσκονται όχι μόνο για τη γεωγραφία της χώρας τους αλλά και για περιοχές όμορων χωρών που, σύμφωνα με τους συγγραφείς, κατοικούνται από Αλβανούς.

Στις «αλβανικές περιοχές» (treva shqiptare) που έμειναν εκτός αλβανικού κράτους περιλαμβάνονται το Κοσσυφοπέδιο, τμήματα του Μαυροβουνίου.

ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΩΜΑΤΟΠΟΙΙΑ


Αρχαία Αρώματα: Τα είδη και οι μέθοδοι επεξεργασίας

Η αρωματοποίϊα αποτελούσε έναν κλάδο ξεχωριστό, που απαιτούσε δεξιοτεχνία, εφευρετικότητα, αλλά και την απαραίτητη μυστικότητα. Επρόκειτο για μια σπουδαία τέχνη για την οποία γράφτηκαν ποικίλα αρχαία συγγράμματα, με περιεχόμενο θεραπευτικό, καλλωπιστικό και επικουρικό. Οι αρχαίοι διέκριναν τα αρώματα σε δύο κατηγορίες. Σε αυτά που βρίσκονταν σε υγρή κατάσταση, τα έλαια, και στα παχύρρευστα και στερεά, τις αλοιφές. Τα ρήματα που χρησιμοποιούσαν αντίστοιχα ήταν το χρίω και το αλείφω, ενώ συναντάται επίσης το ξεραλοίφειν για επάλειψη σε στεγνό και όχι υγρό σώμα. Τα αρωματικά έλαια χαρακτηρίζονται ως ευώδη.

Οι αρχαίοι συγγραφείς όπως ο Αθήναιος, ο Ιπποκράτης, ο Ξενοφών, ο Ηρόδοτος, ο Αριστοτέλης, ο Θεόφραστος και άλλοι, αναφέρουν λεπτομέρειες σε σχέση με τα αρχαία αώματα από λουλούδια, τα οποία έπαιρναν το όνομά τους είτε από το αρωματικό φυτό από το οποίο παράγονταν είτε από το όνομα του παρασκευαστή τους. Το μεγαλείον για παράδειγμα, διάσημο άρωμα της Εφέσου, πήρε το όνομά του από τον Μέγαλλο από τη Σικελία. Τα πιο γνωστά αρχαία ελληνικά αρώματα ήταν το ίρινον, ελαιόλαδο με εκχυλίσματα από ρίζες ίριδας, το νάρδον, το βάλσαμο, η στακτή το αυθεντικό βάλσαμο μύρου, το μελίνιο από κυδωνέλαιο, το ρόδιο μία διάσημη αλοιφή από τη Ρόδο από εκχύλισμα τριαντάφυλλου μαζί με άλλα αιθέρια έλαια, τοτύλιον έλαιον και άλλα.

Πολλές πόλεις μάλιστα ήταν ταυτισμένες με την παραγωγή συγκεκριμένων αρωμάτων και αλοιφών, όπως η Κύζικος περίφημη για το άρωμα της ίριδας, η Κως για το άρωμα μαντζουράνας και μήλων, η Φάσηλης για το ρόδο της κ.τ.λ.

Οι αρχαίοι συχνά εισήγαγαν αρώματα από την Ανατολή, τα οποία μάλιστα ασκούσαν σ’ αυτούς μία ιδιαίτερη γοητεία. Αρώματα, όπως το βρενθείον το ονομαστό άρωμα των Λυδών με μυρωδιά μόσχου και λεβάντας, το οποίο σκεύαζαν σε μικρά αγγεία, τα λυδία, το σούσινο το αρωματικό λάδι κρίνων από τα Σούσα, το μενδήσιο από τη Μέντη στο Νείλο, από λάδι βαλάνου αρωματισμένο με λάδι πικραμύγδαλων, όπως και το μετόπιο, μία ακριβή αρωματική κρέμα από την Αίγυπτο. Επίσης από τον 6ο αιώνα ήδη εισήγαγαν λάδι φοίνικα από την Ναύκρατη του Νείλου, κρίνο, λωτό και άνιθο από την Αίγυπτο και σίλφιο από τη Λιβύη από το οποίο παρασκεύαζαν ναρκωτικές, φαρμακευτικές αλοιφές, ως αντίδοτο κατά των δηλητηριάσεων. Τις εμπορικές σχέσεις με την ανατολή ευνόησαν ιδιαίτερα οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από κει οι Έλληνες προμηθεύονταν καινούργια αρώματα και είδη καλλωπισμού. Η βιομηχανία των αρωμάτων έφτασε δε στο αποκορύφωμά της στην πτολεμαϊκή Αίγυπτο.

Μυρεψεία – Σκεύη και Μέθοδοι Επεξεργασίας των προϊόντων

Στο Μινωικό και Μυκηναϊκό πολιτισμό πρέπει να υπήρχαν πολλά μυρεψεία, χώροι παρασκευής προϊόντων καλλωπισμού, αλοιφών και αρωμάτων. Τέτοια στοιχεία εντοπίστηκαν στο ανάκτορο της Ζάκρου (α΄ μισό 15ου αιώνα), στο ανάκτορο της Πύλου (τέλη 13ου αιώνα), στην Οικία του Λαδεμπόρου, αλλά και στην Οικία των Σφιγγών στις Μυκήνες.

Στα μυρεψεία αυτά και κυρίως σ’ αυτό της Ζάκρου, βρέθηκε πλήθος αγγείων, κυάθια, κύπελλα, αγγεία κοινής χρήσης, σταμνοειδή, ευρύστομα καδοειδή, αλλά και ολόκληρες σειρές από πύραυνα, θυμιατήρια δηλαδή με διάτρητο πόδι και άνοιγμα για την τοποθέτηση του κάρβουνου, πυριατήρια, καλύμματα χυτρών, ηθμοί (σουρωτήρια), τριποδικές χύτρες, πήλινη σχάρα, σκεύη που στο σύνολό τους χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή εκχυλισμάτων αρωματικών βοτάνων.

Γενικώς τα σκεύη που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή καλλυντικών προϊόντων και αρωμάτων ήταν:

Τα γουδιά και οι τριπτήρες, για το κομμάτιασμα ή το άλεσμα του καρπού ή για την επεξεργασία άλλων υλών, όπως το θρυμμάτισμα των ανόργανων υλικών για τα χρώματα.

Οι λεκάνες, για την παραγωγή του κρασιού ή του λαδιού.

Η ασάμινθος, η μπανιέρα δηλαδή, για το μούλιασμα των λουλουδιών μέσα σε νερό, λάδι ή λίπος για την εξαγωγή του αρώματός τους.

Οι χύτρες, για το βράσιμο του λαδιού με σκοπό την παρασκευή του αρώματος.

Τα μυροδοχεία, τα αγγεία στα οποία συσκεύαζαν το έτοιμο προϊόν, τα οποία είχαν διάφορα σχήματα, ονόματα, αλλά και διακόσμηση.

Τα θυμιατήρια, τα λεγόμενα πύραυνα ή πυριατήρια.

Σε σχέση με τις μεθόδους επεξεργασίας που πιθανόν χρησιμοποιούσαν οι αλοιφοποιοί της μινωικής και μυκηναϊκής εποχής, δεν έχουμε σαφείς γραπτές μαρτυρίες αλλά ούτε και άλλες αρχαιολογικές πληροφορίες. Ο Διοσκουρίδης του 1ου αι. μ.Χ. περιγράφει λεπτομερώς τη μέθοδο παρασκευής αρωματικών λαδιών, η οποία από τους ερευνητές θεωρείται πως θα πρέπει πιθανόν να ήταν ίδια με αυτή και των προγενέστερων εποχών (Demateria medica 1.43-55):

“Η επεξεργασία γινόταν σε δύο στύψεις. Σκοπός της πρώτης ήταν να καταστήσει το λάδι δεκτικό στο άρωμα των λουλουδιών και των φύλλων που θα προσέθεταν αργότερα. Κατά την πρώτη φάση λοιπόν παρασκεύαζαν μία αλοιφή από κονιορτοποιημένες ρίζες καλάμου, σχοίνου και κύπειρου, αναμεμειγμένες με νερό ή κρασί και την έβραζαν σε λάδι. Μετά σούρωναν το λάδι και το άφηναν να κρυώσει. Η δεύτερη στύψη αποτελούνταν από το βούτηγμα στο κρύο λάδι, εκείνων των λουλουδιών ή των φύλλων που θα έδιναν το τελικό άρωμα.Στο τέλος προσέθεταν τεχνικό χρώμα, αλάτι για τη συντήρηση ή μπαχαρικά”.

Η απόσταξη με τη σημερινή της έννοια δεν ήταν γνωστή στην αρχαιότητα. Οι μέθοδοι για την εξαγωγή αρώματος ήταν η εξαγωγή αρώματος από λουλούδια με εμποτισμό και η έκθλιψη – στύψη.

Στην πρώτη περίπτωση τα πέταλα των λουλουδιών απλώνονταν σε ζωικό λίπος ή λάδι και αντικαθίσταντο με νέα μέχρι το λίπος να κορεστεί από το άρωμά τους. Μέσα σ’ αυτό το λάδι ή το λίπος, που πιθανόν να ήταν ζεστό, τα λουλούδια θα έπρεπε να παραμείνουν για να μουλιάσουν. Από αυτή τη διαδικασία προέκυπτε έπειτα μία μυραλοιφή στην οποία έδιναν σχήμα σφαίρας ή κώνου και τη χρησιμοποιούσαν στις γιορτές και τον καλλωπισμό.

Στην έκθλιψη ή στύψη τα άνθη ή οι σπόροι τοποθετούνταν σε λινά υφάσματα υπό μορφή σάκου με θηλιές στις δύο απολήξεις οι οποίες στρέφονταν αντιθετικά ή ακολουθούσαν την ίδια διαδικασία του πιεστηρίου, όπως για την παρασκευή του κρασιού και του λαδιού.
Στην όλη διαδικασία θα χρησιμοποιούνταν επίσης η ρητίνη του λαδάνου, του στύρακος, της μαστίχας, του κέδρου και του πεύκου. Τα υλικά θα πρέπει να ανακατεύονταν στις κατάλληλες ποσότητες, στη σωστή σειρά και θερμοκρασία, ενώ στο μείγμα θα προστίθετο και μία ορυκτή χρωστική ουσία. Τις αλοιφές θα πρέπει να τις έβραζαν.

Οι Μινωίτες γνωρίζουμε πως εισήγαγαν κανέλα, βάλσαμο, μύρο, χέννα, νάρδο, βάλανα από την Αίγυπτο, τη Συρία, την Κύπρο και το Λίβανο, ενώ εξήγαγαν πρώτες ύλες, όπως ξύλα κυπαρισσιού, αλλά και έτοιμα προϊόντα όπως λάδι ελιάς, αμυγδάλου και λαδάνου. Πολλά μινωικά βάλσαμα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή στην Αίγυπτο και αναφέρονται σε πολλά κείμενα της 18ης και 19ης Δυναστείας.

Στις πινακίδες της Γραμμικής Β αναφέρονται επίσης διάφορα καρυκεύματα, κάποια από τα οποία αναφέρεται ότι ζυγίζονταν και άλλα ότι μετριόταν σε όγκο. Προφανώς οι ουσίες που αποτελούνταν από μικρούς σπόρους ή μόρια με συμπαγή και ομογενή φυσιογνωμία καταγράφονται με βάση τις μετρήσεις όγκου, ενώ αυτές που αποτελούνταν από μόρια διαφορετικών διαστάσεων και δεν παρουσίαζαν συμπαγή όψη, καταγράφονται με βάση τις μονάδες βάρους.

Ορισμένα αρώματα της αρχαιότητας

Ίρινον

Το ίρινον παράγονταν από τις ρίζες της ίριδας, αφού κόβονταν, απλώνονταν στη σκιά και ξεραίνονταν περασμένες σε νήματα. Το ίρινον ήταν άρωμα εύκολο στην παρασκευή του, με απλά συστατικά και οσμή που βελτιώνονταν με την πάροδο του χρόνου, καθώς και με την προσθήκη ελαιολάδου ή αιγυπτιακής βαλάνου. Επρόκειτο για ένα αγαπητό και σχετικά φθηνό άρωμα.

ΝΑΡΔΟΝ

Παράγονταν από τη ρίζα της ινδικής νάρδου, με λεπτό άρωμα που άντεχε στο χρόνο. Το καλύτερο νάρδον παράγονταν στην Ταρσό της Κιλικίας. Αποτελούσε απαραίτητο συστατικό της γυναικείας τουαλέτας, ενώ χρησιμοποιούνταν και για τον αρωματισμό του κρασιού, αλλά και για την παρασκευή παστίλιας για ευχάριστη αναπνοή.

Στακτή

Ακριβό και πολυτελές άρωμα, πικρό και δηκτικό, ήταν εισαγόμενο από την Ανατολή, από το έλαιον του θάμνου της σμύρνας. Ήταν ιδιαίτερα γνωστό στους Έλληνες της Μικράς Ασίας, ενώ το όνομά του υποδηλώνει τον τρόπο παρασκευής του, μέσω του σταξίματος του πολύτιμου υγρού της σμύρνας, όταν χαράσσονταν ο βλαστός και τα κλαδιά της. Η συγκομιδή της γινόταν στις πιο ζεστές μέρες του χρόνου και διαρκούσε αρκετό διάστημα. Η σμύρνα χρησιμοποιούνταν για υγρά αρώματα, αλοιφές, παστίλιες, θυμιάματα και αρωματικά κρασιά, καθώς και για ως συστατικό διάφορων σύνθετων αρωμάτων ή για τον εμπλουτισμό φτηνότερων ελαίων.

Βάλσαμο

Το φυτό αυτό ευδοκιμούσε στην Αραβία και τη Συροπαλαιστίνη και ήταν περιζήτητο για τις θεραπευτικές και τις κοσμητικές του χρήσεις. Επρόκειτο για μία ακριβή και σπάνια πρώτη ύλη που χρησιμοποιούνταν μάλιστα και ως ήδυσμα, συστατικό δηλαδή άλλων αρωμάτων. Καθώς λεγόταν, μία σταγόνα από το βάλσαμο αρκούσε για να αρωματίσει ολόκληρο δωμάτιο.

Τύλιον έλαιον

Ήταν διάσημο για το γλυκό και απαλό του άρωμα. Παράγονταν από τη σύνθλιψη σπόρων του φυτού τήλιος ή βούκερας, το γνωστό ως ελληνόχορτο, που συναντώνταν σε κάποια από τα εδάφη της Αττικής. Οι Αθηναίοι το προτιμούσαν μάλιστα ιδιαίτερα για καλλωπιστικούς και ιατρικούς σκοπούς, καθώς και για το φαγητό.

Βιβιογραφία: Forbes J. R., Studies in Ancient Technology, Volume III, 1993. Λιβέρη Α., “Η χρήση των αρωματικών φυτών και βοτάνων για την παρασκευή αρωμάτων και καλλυντικών στην ελληνική αρχαιότητα, 56-82, στο Φαρμακευτικά και Αρωματικά Φυτά, Ζ΄ Τριήμερο Εργασίας, Κύπρος, Παραλίμνι, 21/25-3-1997, ΕΤΒΑ, Αθήνα 1997. Ραυτοπούλου Ε., «Η πώληση και χρήση του ελαιολάδου και του αρωματικού λαδιού στην Αρχαϊκή Ελλάδα», 110-117 στο Ελιά και Λάδι, Δ’ Τριήμερο Εργασίας, Καλαμάτα 7-9 Μαΐου 1993, Πολιτιστικό Τεχνολογικό Ίδρυμα ΕΤΒΑ, 1996. Τζιγκουνάκη Α., Perna M., “Καρυκεύματα και αρωματικά φυτά κατά τη μυκηναϊκή εποχή”, 39-48, στο Ελιά και Λάδι, Δ’ Τριήμερο Εργασίας, Καλαμάτα 7-9 Μαΐου 1993, Πολιτιστικό Τεχνολογικό Ίδρυμα ΕΤΒΑ, 1996. Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ΕΠ Κοινωνία της Πληροφορίας Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

ΔΥΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗ ΝΑΣΑ


Τη σκληρή εκπαίδευση των αστροναυτών βίωσαν για εννέα ημέρες δύο μαθητές από την Ελλάδα, που αρίστευσαν στο 17ο Διαγωνισμό Αστρονομίας και Διαστημικής. Πρόκειται για τον Νίκο Κουκουφίλιππα από το 1ο ΓΕΛ Κορωπίου και την Ιωάννα Κούρκουλου από τα Εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα.

Τα δυο παιδιά επισκέφτηκαν τις εγκαταστάσεις της NASA στο Huntsville της Alabama των ΗΠΑ, όπου εκπαιδεύτηκαν δίπλα σε έμπειρους αστροναύτες και έμαθαν τα μυστικά του αστροκόσμου. Κορυφαία στιγμή ήταν η “πτήση” σε μηδενική βαρύτητα. Το διαγωνισμό διοργάνωσε η Εταιρεία Αστρονομίας και Διαστήματος που έχει έδρα τον Βόλο.

«Συμμετείχα και πέρυσι, αλλά φέτος πήγα πολύ καλύτερα και κατάφερα να εξασφαλίσω τη μία από τις δύο θέσεις για το εκπαιδευτικό ταξίδι στη NASA. Φυσικά, είμαι πολύ χαρούμενος, καθώς μου αρέσει πολύ η αστρονομία. Μάλιστα, σκέφτομαι να γίνω αστροφυσικός. Η αστρονομία σού δίνει το έναυσμα να ψάξεις για τα πάντα. Ακόμη και για την αρχή του κόσμου», δήλωσε ο 16χρονος Νίκος Κουκουφίλιππας, ο οποίος του χρόνου θα κάθεται στα θρανία της Β' Τάξης του Λυκείου. Πρόκληση o έρωτάς του με την αστρονομία ξεκίνησε όταν σε ηλικία πέντε ετών έπιασε ένα βιβλίο που είχε φωτογραφίες του Διαστήματος.

ΑΟΖ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ


Η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού Υφ.ΕΞ. για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις ήταν ενδεικτική της τρεχούσης οπτικής των Η.Π.Α. για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο κύριος Gordon, υποστήριξε πως η Ελλάδα δεν δύναται να προχωρήσει σε διαδικασίες μονομερούς ανακηρύξεως της ελληνικής ΑΟΖ, καθώς οφείλει πρώτα να συνεργαστεί με τις γειτονικές χώρες, ιδιαιτέρως την Τουρκία.

Θα πρέπει για πολλοστή φορά να αποσαφηνιστεί πως βάσει των όσων προβλέπονται από την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θαλάσσης (1982), κάθε κράτος έχει το δικαίωμα μονομερούς ανακηρύξεως ΑΟΖ, μέσω της καταρτίσεως νομοσχεδίου που κατατίθεται στο κοινοβούλιο. Από εκεί και πέρα ακολουθεί η οριοθέτηση με τα ενδιαφερόμενα παράκτια κράτη, όπου υπάρχουν επικαλυπτόμενα σημεία.

Ο Αμερικανός αξιωματούχος διεμήνυσε σαφώς πως, επί της παρούσης, η αμερικανική εξωτερική πολιτική ευνοεί τα τουρκικά συμφέροντα, λόγω του διαβαθμισμένου ρόλου που έχει αναλάβει η Τουρκία στο έργο αποδομήσεως του συριακού μπααθικού καθεστώτος. Οι γείτονες, συνεπώς, διαπραγματεύονται για ακόμη μία φορά από θέση ισχύος, επιβάλλοντας τις διεκδικήσεις τους, εκμεταλλευόμενοι τα ανύπαρκτα γεωπολιτικά αντανακλαστικά μας, την βαθύτατη εθνική κρίση και τα αδικαιολόγητα φοβικά σύνδρομα, που γιγαντώνουν στα μάτια μας ένα κράτος με επίπλαστη εθνική συνοχή· ένα φασιστικό «ισλαμοκεμαλικό» συνονθύλευμα, που ομοιάζει με σκύλο που γαυγίζει, αλλά δεν έχει δόντια να δαγκώσει.

Λόγω των πολύπλοκων γεωπολιτικών συνθηκών στην περιοχή μας, πάντως, προσωπικά επιλέγουμε να είμαστε επιφυλακτικοί, τόσο για την στήριξη που απολαμβάνει η Τουρκία, όσο και για την φημολογούμενη αναθέρμανση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων. Η πιθανότητα της μπλόφας εις βάρος της Τουρκίας δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, καθώς Η.Π.Α. και Ισραήλ πιθανόν να θρέφουν σκοπίμως την τουρκική αλαζονεία και τον νεοθωμανικό μεγαλοϊδεατισμό, με σκοπό να συμπαρασύρουν την Τουρκία σε μία ολέθρια σύγκρουση, τόσο με την Συρία, όσο και αργότερα με το Ιράν. Σε μία νεοκλασική θεώρηση της γεωπολιτικής, τα δύο συμμαχικά κράτη θα ελαχιστοποιήσουν το κόστος αποδομήσεως των καθεστώτων Άσσαντ και Αχμαντινετζάντ, μέσω της χρήσεως του κατάλληλου αποδιοπομπαίου τράγου. Η αυγή της επόμενης ημέρας, όμως, θα φέρει ένα νεόδμητο και συμπαγές κουρδικό κράτος, το οποίο στα ίδια θεμέλια της εξαρτημένης κρατογενέσεως, πάνω στα οποία οικοδομήθηκε και το νεοελληνικό, θα έχει επιφέρει σημαντικές εδαφικές απώλειες στην κατά τ’ άλλα ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω δεδομένα, θα πρέπει να εξετάσουμε εις βάθος το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ και να αναρωτηθούμε τα εξής:

  • Μπορεί η Ελλάς να αποκτήσει ΑΟΖ στην παρούσα χρονική συγκυρία;
  • Ποιοι θα επωφεληθούν από αυτό το γεγονός;

Ένα άκαμπτο κομματικό κράτος, δεσμευμένο σ’ ένα εθνοκτόνο μνημόνιο, με ανύπαρκτη φορολογική στρατηγική για μεγάλες επενδύσεις, με υπερδιογκωμένους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, με εντεταλμένες συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οποίες ες αεί υποβαθμίζουν τις όποιες προοπτικές αναπτύξεως της πατρίδος μας, μόνο με την ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ δεν θα έπρεπε να ασχολείται. Μία κυβέρνηση, η οποία ηγείται ενός έθνους με δείκτη γονιμότητος 1.39, με ποσοστά θνησιμότητος, υπογεννητικότητος και αυτοκτονιών που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό, τη αρωγή της αθρόας λαθρομεταναστεύσεως, οφείλει πρωτίστως να εφαρμόσει μία εκτάκτου ανάγκης πολιτική εθνικής επιβιώσεως και μετά με να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο.

Οι μεγάλοι γεωπολιτικοί παίκτες και οι περιφερειακές δυνάμεις ανταγωνίζονται για να αυξήσουν την επίρροή τους στην πιο σημαντική περιφερειακή θάλασσα του πλανήτη. Η ελληνική ΑΟΖ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της με ασύλληπτη τοποστρατηγική αξία. Σε μία προσπάθεια αποτροπής της όποιας δυναμικής ισχυροποιήσεως της Ελλάδος, «σύμμαχοι και εταίροι» μας επεδίωξαν την αποβολή μας από κάθε γεωπολιτικό παίγνιο, με σκοπό να διαμοιράσουν την τεραστίας αξίας ελλαδική επικράτεια σε διαφορετικές χρήσεις, καθιστώντας την έναν επιχειρηματικό παράδεισο για τους πολυεθνικούς οργανισμούς και τα ενεργειακά καρτέλ. Στους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων, ως έθνος είμαστε απόντες, καθώς επεδιώχθη εντέχνως η απαξίωση του γεωπολιτικού μας δυναμικού. Μία ανίσχυρη και υπό καθεστώς μακροχρόνιας κρίσεως Ελλάδα είναι πολύ πιο «υπάκουη» και χειραγωγίσιμη από μία Ελλάδα ανεξάρτητη, με συναίσθηση της ιστορικής της ταυτότητος και του πνευματικού της υποβάθρου. Ακόμα λοιπόν κι αν ανακηρυχθεί μονομερώς η ελληνική ΑΟΖ, η πατρίδα μας θα έχει τραγικά ισχνή διαπραγματευτική ισχύ στις διαδικασίες οριοθετήσεώς της.

Στα μάτια, λοιπόν, όσων δεν αντιμετωπίζουν λογιστικά την ελληνική ΑΟΖ, αλλά διακρίνουν μία ανεξάρτητη εθνική στρατηγική επιλογή, φαίνεται παντελώς οξύμωρη η ξαφνική ευαισθητοποίηση ενός πολιτικού συστήματος, που έχει εδώ και δύο δεκαετίες απεμπολήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, «νομιμοποιώντας» τις τουρκικές διεκδικήσεις. Η ελληνική ΑΟΖ είναι μία γιγαντιαία επένδυση για το σύνολο του Ελληνισμού (ελλαδικού και κυπριακού) και προϋποθέτει την απαγκίστρωσή μας από κάθε μηχανισμό που δεσμεύει την εθνική μας κυριαρχία. Ως έθνος με τεράστια ναυτική παράδοση, διαθέτουμε κάποιες πολύ δομικές και βασικές, κατά Α. Mahan, προϋποθέσεις, για την διαμόρφωση στρατηγικής θαλασσίας ισχύος. Είναι, εν τούτοις, απολύτως αναγκαία:

  • Η ολική αλλαγή πλεύσεως στον τρόπο σκέψεως, στην νοοτροπία και στην προσέγγιση των εθνικών μας θεμάτων.
  • Η εκλογή κυβερνήσεως, με αμετακίνητες εθνικές θέσεις, η οποία θα εργάζεται υπέρ της μεγιστοποιήσεως του εθνικού οφέλους.
  • Η παροχή κινήτρων υπέρ της αυξήσεως του ποσοστού του πληθυσμού που στρέφεται στις θαλάσσιες δραστηριότητες.
  • Η χάραξη στρατηγικής βάσει των πολιτικο-οικονομικών και τεχνολογικών συνιστωσών του πολέµου και
  • Η προστασία των ναυτικών συµφερόντων του έθνους µέσω οικοδομήσεως στρατηγική άµυνας και περιορισµένου πολέµου. (J.S. Corbett)

Η ελληνική ΑΟΖ λοιπόν πρέπει να είναι το εφαλτήριο για την αναδόμηση του ελληνικού κράτους, την αναμόρφωση της ελληνικής οικονομίας, την αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας, την αποκατάσταση του δυνητικά ηγετικού ρόλου της πατρίδος μας στην χερσόνησο του Αίμου και στην Μεσόγειο θάλασσα και όχι μία επιβεβλημένη πολιτική που θα εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα.

Ιωάννης Σ. Φριτζαλάς

Γεωπολιτικός-Ιστορικός ερευνητής

ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΗΠΕΙΡΩΝ


Δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση να βρούμε πώς προήλθαν τα ονόματα των ηπείρων του κόσμου, και για κάποιες ηπείρους η ακριβής εξήγηση είναι… άγνωστη.

Το όνομα Ευρώπη είναι συνδεδεμένο -από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας – με την πριγκίπισσα Ευρώπη που, σύμφωνα με τη μυθολογία, την είχε απαγάγει ο Δίας.

Η προέλευση του ονόματος Ασία είναι επίσης αβέβαιη, αλλά ίσως προέρχεται από τη σημιτική λέξη asu, δηλαδή «ανατολή» (του ήλιου). Ωστόσο, η ελληνική παράδοση ισχυρίζεται, ότι η Ασία ήταν θυγατέρα του Ωκεανού και της Τηθύος (κατά τον Ησίοδο) ή της Πομφολύγης (κατά τον Άνδρωνα). Η Ασία αυτή έδωσε το όνομά της στην ομώνυμη ήπειρο και παντρεύτηκε τον Ιαπετό. Μαζί έκαναν τους Τιτάνες Προμηθέα, Επιμηθέα, Άτλαντα και Μενοίτιο. Η Ασία αυτή του Ωκεανού ταυτίζεται με την Ασώπι, που ο Πρόκλος αναφέρει ως σύζυγο του Ιαπετού και μητέρα του Προμηθέα. Ο Ηρόδοτος τη συγχέει με την κόρη του Ωκεανού Ησιόνη, που παντρεύτηκε τον Προμηθέα.

Για τη λέξη Αφρική υπάρχουν πολλές θεωρίες. Το όνομα αυτό μπορεί να προέρχεται από το όνομα της ρωμαϊκής επαρχίας Africa. Μια άλλη θεωρία είναι πως προέρχεται από τη λατινική λέξη aprica, δηλαδή «ηλιόλουστη» ή από την ελληνική λέξη αφρική, δηλαδή «άνευ ψύχους». Πολύ πιο εύκολο είναι το ζήτημα της προέλευσης της λέξης Αμερική.

Η Αμερική πήρε το όνομά της από τον Ιταλό ταξιδευτή-εξερευνητή Amerigo Vespucci. Η λέξη Δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση να βρούμε πώς προήλθαν τα ονόματα των ηπείρων του κόσμου, και για κάποιες ηπείρους η ακριβής εξήγηση είναι άγνωστη.

Η λέξη Αυστραλία προέρχεται από τη λατινική λέξη australis, που σημαίνει «νότος». Κατά την αρχαιότητα, οι Έλληνες θεωρούσαν ότι στο νότο βρισκόταν μια άγνωστη χώρα την οποία αργότερα οι χαρτογράφοι ονόμασαν Terra Australis Incognita, δηλαδή «άγνωστη χώρα στο νότο».

Τέλος, έχουμε το όνομα Ανταρκτίς, από την ελληνική λέξη ανταρκτικός, που σημαίνει «αντίθετη αρκούδα». Είναι η αρκούδα του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου πάνω από το βόρειο πόλο.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More