ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΙ


Οι πρόγονοί τους ανέβηκαν στην Πίνδο περίπου το 1381, τότε που κυριάρχησαν οι Τούρκοι στην περιοχή. Εκεί, έζησαν απομονωμένοι μέχρι περίπου το 1815, διατηρώντας όλα τα αρχαιοελληνικά στοιχεία, γλώσσα, ήθη, έθιμα και λαϊκή τέχνη, που τους χαρακτήριζαν. Ο λόγος για τους Σαρακατσάνους, ή Σαρακατσαναίους, μια πανάρχαια ελληνική νομαδική φυλή.

Για τους Σαρακατσάνους είναι γνωστό ότι δεν υποτάχθηκαν στους Τούρκους. Απεναντίας, τους πολέμησαν γενναία, γεγονός που εξόργισε τον ίδιο τον Αλή Πασά των Ιωαννίνων. Είναι, επίσης, πολύ γνωστές από την ιστορία και τις παραδόσεις μας οι συγκρούσεις ανάμεσα στο ασκέρι του και τον Σαρακατσάνο προεπαναστατικό ήρωα Κατσαντώνη, ο οποίος τελικά συνελήφθη από τον Αλί Πασά και βρήκε μαρτυρικό θάνατο. Εξαιτίας αυτών των διώξεων, αναγκάστηκαν οι Σαρακατσάνοι να εγκαταλείψουν τα Άγραφα, με τα ποίμνιά τους, και να εξαπλωθούν στην Ήπειρο, τη Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία και τη Θράκη. Φεύγοντας από την Πίνδο, οργανώθηκαν σε αυστηρά κλειστές κοινωνίες, “τα τσελιγκάτα”, που διατηρήθηκαν ως τα τέλη της δεκαετίας του ’40.

Αλλά και η Κωνσταντινούπολη είχε ιδιαίτερη σημασία για τους Σαρακατσάνους, η παράδοση των οποίων συνδέεται άμεσα με την Ορθοδοξία και με το Βυζάντιο. «Ευλογημένος είναι αυτός που θα αφήσει τα Άγραφα και θα πάει στην Πόλη», έλεγαν τότε οι Σαρακατσάνοι, που μέσα από τα έθιμά τους δημιούργησαν έναν άξονα αναφοράς μεταξύ των Αγράφων και της Κωνσταντινούπολης. Η “ιερή” αυτή σχέση χιλιοτραγουδήθηκε και μυθοποιήθηκε, με το πέρασμα των χρόνων.

«Η ζωή των Σαρακατσάνων ήταν αυστηρά προσδιορισμένη -τα καλοκαίρια στα ψηλά βουνά, στα τσελιγκάτα τους, και το χειμώνα στον κάμπο, στα χειμαδιά- στον ελλαδικό χώρο, στη Σερβία και στη Βουλγαρία, ακόμη και στη Μικρά Ασία», αναφέρει ο πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Ελευθερίου Κορδελιού-Ευόσμου, o “Σταυραετός”, καθηγητής μαθηματικών, Αθανάσιος Γαλατάς, ο οποίος έχει κάνει εργασίες πάνω στη ζωή των Σαρακατσάνων και ειδικότερα πάνω στα τραγούδια της φυλής του κατά τον 20ο αιώνα.

Ο προπάππος του, Κωνσταντίνος Γαλατάς, έφυγε περίπου το 1870 από τον Πολύγυρο Χαλκιδικής, μαζί με άλλους Σαρακατσαναίους τσέλιγκες, για να φτάσουν στην περιοχή του Νις (Σερβία), με 5.000 πρόβατα και 1.000 άλογα.

«Η περηφάνια των Σαρακατσάνων ήταν ότι δεν υποδουλωθήκαν στους Τούρκους. Έτσι, το τότε ορθόδοξο σερβικό κράτος ήταν ιδιαίτερα ελκυστικό γι΄ αυτούς, η Ελλάδα ήταν πάντα όμως στην καρδιά τους. Πολύ αργότερα, τη δεκαετία του ’40, επέστρεψαν στην πατρίδα».

Περίφημοι τόποι για τα χειμαδιά των Σαρακατσάνων στον ελλαδικό χώρο ήταν η Αττική, αλλά και η Χαλκιδική, λόγω του ξερού κλίματος που είχε. Την περίοδο 1939-1940, από τη Λάρισα και πάνω, υπήρχαν 100 τσελιγκάτα, με 2.366 οικογένειες, σύμφωνα με στοιχεία του Λαογραφικού Μουσείου Σαρακατσάνων Σερρών. Ο συνολικός πληθυσμός ήταν 14.196 άτομα, με βιός 744.300 πρόβατα, 122.160 γίδια και 12.755 άλογα.

Η εκπαίδευση στους Σαρακατσάνους

Χαρακτηριστικό για τους Σαρακατσάνους είναι ότι ήξεραν όλοι γράμματα. Στα τσελιγκάτα τους φρόντιζαν τα καλοκαίρια να έχουν πάντα κάποιο δάσκαλο. «Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο Μενέλαος Λουντέμης, όταν μαθητής ακόμη στη Γ΄ Γυμνασίου δίδαξε στο Βέρμιο τα παιδιά των Σαρακατσάνων, μια εμπειρία την οποία περιγράφει στο βιβλίο του “Συννεφιάζει”», μας αναφέρει ο κ. Γαλατάς.

Η μετάδοση των γνώσεων στους Σαρακατσάνους γινόταν με την άμεση και καθημερινή επαφή των νέων με τους μεγαλύτερους (αδέλφια, γονείς κ.ά.), στη δουλειά, στο σπίτι, μέσα από συζητήσεις και διηγήσεις. Έτσι, αποκτούσαν μια γενική μόρφωση. Εκτός, όμως, από τη γενική μόρφωση τα παιδιά (μόνο τα αγόρια) έπρεπε να αποκτήσουν βασική μόρφωση (ανάγνωση και αριθμητική), για να μπορούν να “λογαριάζονται”, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν, να μπορούν να ελέγχουν τα λογιστικά του τσελιγκάτου.

Για να μάθουν ανάγνωση και γραφή, τα παιδιά χρησιμοποιούσαν σουγιά, τον οποίο δεν αποχωρίζονταν ποτέ, και μ΄ αυτόν χάραζαν γράμματα και αριθμούς στους κορμούς των δέντρων ή σε κάποιο σανίδι. Από την περίοδο, όμως, που λειτουργούσαν τα τσελιγκάτα και μέχρι το 1945, τη βασική τους μόρφωση την αναλάμβανε κάποιος δάσκαλος ή ορισμένες φορές κάποιος απόφοιτος Γυμνασίου, κατά τους τρεις μήνες του καλοκαιριού. Τον δάσκαλο τον πλήρωναν κατ’ αποκοπή για το διάστημα αυτό που απασχολούνταν στο τσελιγκάτο. Τι σίτισή του αναλάμβαναν οι οικογένειες που είχαν παιδιά στο σχολείο, ενώ για τη διαμονή του υπήρχε το δασκαλοκάλυβο, δίπλα στο καλύβι που χρησιμοποιούσαν ως σχολείο. Το μάθημα γινόταν μέσα στο σχολείο ή και έξω, κάτω από δέντρα κοντά σε βρύσες.

Τα τελευταία χρόνια της λειτουργίας τσελιγκάτων, η εκπαίδευση των Σαρακατσάνων έγινε πιο οργανωμένη, οπότε τα σχολεία εξοπλίστηκαν με θρανία και μαυροπίνακες. Σε τέτοια σχολεία πήραν τις πρώτες γνώσεις Σαρακατσάνοι, οι οποίοι, αργότερα, μετά τη διάλυση των τσελιγκάτων, έγιναν έμποροι, επιχειρηματίες, επιστήμονες, πολιτικοί.

Οι αρχαιοελληνικές ρίζες του Σαρακατσάνικου λόγου

Γεννήθηκε σε σαρακατσάνικη καλύβα, μεγάλωσε σε στάνη, ανδρώθηκε σε τσελιγκάτο. Ο λόγος για τον Νίκο Κατσαρό, ο οποίος έφτασε να γίνει αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Είναι ο άνθρωπος που ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τις αρχαιοελληνικές ρίζες του Σαρακατσάνικου λόγου και έχει εκδώσει σχετικά βιβλία, τα έσοδα από τις πωλήσεις των οποίων διαθέτει για τους σκοπούς της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σαρακατσαναίων.

«Σαρακατσάνοι και νομάδες ποιμένες ήταν οι γονείς μου και οι πάπποι μου και οι προπάπποι μου και προπάπποι εκείνων…», θα μας πει με συγκίνηση ο κ. Κατσαρός. «Όταν ήρθα σε επαφή με τον κόσμο των χωριών και των πόλεων, ως μαθητής και φοιτητής αργότερα, διαπίστωσα ότι πολλές λέξεις που χρησιμοποιούσαν ο παππούς και η γιαγιά, όπως και οι γονείς μου, ήταν άγνωστες σε εκείνους, άλλες πάλι είχαν άλλο περιεχόμενο, άλλη σημασία, διαφορετική προφορά. Οι ασυνήθιστες και περίεργες λέξεις της σαρακατσάνικης ομιλίας με προβλημάτιζαν πάντα. Η γνώση, αργότερα, της παραδοχής της επιστήμης, χωρίς σοβαρό και υπεύθυνο αντίλογο, ότι οι Σαρακατσάνοι είναι ένα αρχαίο ελληνικό φύλο -το αρχαιότερο ίσως- αναγκαία με οδήγησε στη σκέψη ότι πρέπει να αναζητήσω τις ρίζες τους στην αρχαία ελληνική γλώσσας», αναφέρει.

Κάτι που έκανε, τελικά, με πολλή προσοχή και ευλάβεια, αν και δεν είναι γλωσσολόγος. Κατέγραψε και ετυμολόγησε πάνω από 500 σπάνιες σαρακατσάνικες λέξεις. Σε 302 απ’ αυτές απαντώνται οι ρίζες τους στα έπη του Ομήρου. Κάποιες, μάλιστα, με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο και την ίδια σημασία, άλλες με ελάχιστες διαφορές.

Αλλά και οι λοιπές έχουν επίσης αρχαιοελληνική καταγωγή, όπως επισημαίνει ο κ. Κατσαρός. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε μερικές απ’ αυτές: Η λέξη πίνος, που απαντάται μόνο στο Σαρακατσάνικο λόγο (σημαίνει το λερωμένο νερό, μετά το πλύσιμο των μαλλιών των προβάτων, από το πίνος= ρύπος, ακαθαρσία), αγγελοκρούομαι (εξανίσταμαι, δαιμονίζομαι, θίγομαι εύκολα. Άγγελος + κρούω), ακουρμαίνομαι ή ακουρμάζομαι (ακούω με εντεταμένη προσοχή, από το ακροάομαι-ακροώμαι), αρμακάς (σωρός από πέτρες, από το έρμαξ-κος = σωρός λίθων), κ.ά.

Αξίζει να αναφερθεί ότι οι Σαρακατσάνοι έγραφαν τους στίχους των τραγουδιών τους στο ιαμβικό μέτρο, δεκαπεντασύλλαβο, όπως ο Όμηρος.

Πάνω από 500.000 Σαρακατσάνοι στην Ελλάδα

Σ’ όλη την Ελλάδα ζουν πάνω από 500.000 Σαρακατσάνοι, οι περισσότεροι στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, σύμφωνα με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σαρακατσαναίων, Ευάγγελο Μαρμαγκιόλη, από τον Αλμυρό Βόλου.

Πάντως, ο δήμος Ελευθερίου-Κορδελιού Ευόσμου, όπου πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο το 22ο Πανελλήνιο Συνέδριο Σαρακατσάνων, αποτελεί την πυκνότερη και πολυπληθέστερη περιοχή Σαρακατσαναίων, σ’ όλη την Ελλάδα, αριθμώντας περισσότερους από 7.000 Σαρακατσάνους.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σαρακατσαναίων ιδρύθηκε το 1981, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, όπου και διατηρεί ιδιόκτητα γραφεία.

«Έχουμε μια λαμπρή πορεία και αυτό μπορεί κανείς να το διακρίνει και στο ετήσιο αντάμωμα που κάνουμε, κάθε χρόνο, στα Περτουλιώτικα Λιβάδια, το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Ιουνίου. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη σύναξη Σαρακατσαναίων στα Βαλκάνια, όπου η συμμετοχή ξεπερνά τις 30.000 άτομα. Έχουμε, βέβαια, τα κατά τόπους ανταμώματα και εκδηλώσεις των συλλόγων μας», αναφέρει ο κ. Μαρμαγκιόλης, σύμφωνα με τον οποίο «Σαρακατσάνοι υπάρχουν παντού, κυρίως από τη Λάρισα και πάνω, αλλά έχουμε εντοπίσει “αδέλφια” μας και στην Πελοπόννησο, ακόμα και στα Σφακιά της Κρήτης».

Κύριο μέλημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σαρακατσαναίων, το “Α” και το “Ω”, όπως λέει ο πρόεδρός της, είναι η διατήρηση της παράδοσης.

«Αυτό είναι το χρέος μας. Αλίμονο, αν ξεχάσουμε την καταγωγή μας. Γι΄ αυτό και είμαστε υπερήφανοι για το Μουσείο των Σαρακατσάνων στις Σέρρες, που χάρη στο Βασίλη Τσαούση, αποτελεί σήμερα “κιβωτό”, με τα χιλιάδες εκθέματα που έχει συγκεντρώσει. Γι΄ αυτό και το στηρίζουμε, όπως και το Μουσείο Σαρακατσαναίων στην Αλεξανδρούπολη», επισημαίνει ο κ. Μαρμαγκιόλης.

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σαρακατσαναίων διατηρεί αδελφικές σχέσεις με την Ομοσπονδία Πολιτιστικών και Εκπαιδευτικών Συλλόγων Σαρακατσαναίων Βουλγαρίας, που αριθμεί περίπου 15.000 μέλη, όπως και με τους Σαρακατσάνους της Φύρομ, που μετρούν περίπου 50 οικογένειες.

Οι Σαρακατσάνοι της Βουλγαρίας

Αν και πέρασαν πάνω από 200 χρόνια, που αποκόπηκαν από των εθνικό κορμό, κατόρθωσαν να κρατήσουν την ελληνική γλώσσα, να διατηρήσουν ζωντανά τα πανάρχαια ήθη και έθιμα και την ορθόδοξη πίστη τους, μα πάνω απ΄ όλα τη φλόγα και την αγάπη τους για την Ελλάδα.

Συνομιλώντας με τον 33χρονο πρόεδρο της Ομοσπονδίας Πολιτιστικών και Εκπαιδευτικών Συλλόγων Σαρακατσαναίων Βουλγαρίας, Κώστα Μπαλέζντροβ, μας εντυπωσιάζουν τα άψογα ελληνικά του. Η εξήγηση απλή, όπως θα μας πει, αφού σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, στη Θεσσαλονίκης.

«Δεν έχουν την ίδια τύχη, όμως, τα υπόλοιπα παιδιά των Σαρακατσάνων στη Βουλγαρία και αυτό είναι το κύριο μέλημά της Ομοσπονδίας μας, από την ίδρυση της το 1991», αναφέρει ο κ. Μπαλέζντροβ, ο οποίος δηλώνει Έλληνας ορθόδοξος.

«Με την αλλαγή του καθεστώτος, μας δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσουμε, το 1991, μια οργάνωση που θα μας εκπροσωπεί στο βουλγαρικό κράτος και ανά τον κόσμο. Έχουμε εννέα συλλόγους, με αριθμό μελών περίπου 15.000 άτομα. Θέλουμε να μάθουν όλα τα παιδιά ελληνικά, γι΄ αυτό και οργανώνουμε μαθήματα στους συλλόγους μας, όπου διδάσκουν Σαρακατσάνοι νέοι, που έχουν παρακολουθήσει, γι’ αυτό το σκοπό, ειδικά μαθήματα στην Ελλάδα. Επίσης, το Υπουργείο Παιδείας της Βουλγαρίας, μέσω ειδικού προγράμματος, έχει εντάξει την ελληνική στο πρόγραμμα του σχολείου του δήμου Ρετσίτσα, κοντά στην πόλη Σλίβεν. Εκεί είναι και ο μεγαλύτερος σύλλογος Σαρακατσάνων στη Βουλγαρία, με πάνω από 2.000 μέλη. Η έδρα της Ομοσπονδίας μας είναι στο Σλίβεν», σημειώνει ο κ. Μπαλέζντροβ.

Οι περισσότεροι Σαρακατσάνοι στη Βουλγαρία ζουν σε πόλεις στην κοιλάδα των Ρόδων, στην οροσειρά του Αίμου (Σλίβεν, Κάρλοβο, Καζανλακ, Καρνομπάτ), στη Βράτσα, στη Μοντάνα (βόρεια Βουλγαρία), αλλά και στην περιοχή της Ρίλα ( Σάμοκοφ και Ντούπνιτσα).

«Θέλουμε να προσελκύσουμε τη νεολαία μας, ώστε να μην χάσουμε το “νήμα” με την Ελλάδα. Θέλουμε να έρχονται όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά μας σε κατασκηνώσεις στην Ελλάδα, τα καλοκαίρια, όπου θα μπορούν να κάνουν τις διακοπές τους, μαθαίνοντας ταυτόχρονα τη γλώσσα, την ιστορία μας…», τονίζει ο κ. Μπαλέζντροβ, ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος απ΄ όλα τα μέλη του ΔΣ της Ομοσπονδίας (ο μικρότερος είναι 25 ετών).

Οι δύο μεγαλύτερες εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας Πολιτιστικών και Εκπαιδευτικών Συλλόγων Σαρακατσαναίων Βουλγαρίας είναι το ετήσιο αντάμωμα, στο βουνό του Σλίβεν, την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου και τον Νοέμβριο, το Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών “Φλάμπουρας”, όπου λαμβάνουν μέρος όλα τα χορευτικά συγκροτήματα της Ομοσπονδίας. Φέτος, το Φεστιβάλ θα γίνει στο Μπόροβετς.

Λαογραφικό Μουσείο Σαρακατσάνων Σερρών

Τα πρώτα του εγκαίνια έγιναν το 1979, στον πρώτο όροφο ενός παλαιού κτιρίου των Σερρών. Το Λαογραφικό Μουσείο των Σαρακατσάνων στις Σέρρες, στη σημερινή του μορφή είναι αποτέλεσμα συνεχών αγώνων 25 ετών, στη διάρκεια των οποίων πέρασε από διάφορες φάσεις, αποσπώντας πολλές τιμητικές διακρίσεις. Μεταξύ αυτών, απέσπασε το 1987 ειδική διάκριση του “Ευρωπαϊκού Βραβείου του Μουσείου της χρονιάς” (Prix du Musee de l’Annee), ανάμεσα σε 146 που είχαν διαγωνισθεί.

Το 1997 εγκαινιάστηκε το Λαογραφικό Μουσείο των Σαρακατσάνων, με εντελώς νέα μορφή, σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το ελληνικό δημόσιο. “Ψυχή” της όλης προσπάθειας, ο πρόεδρος του Μουσείου, Βασίλης Τσαούσης.

«Αφιέρωσα τη ζωή μου σ’ αυτή την υπόθεση, πιστεύοντας στις αξίες των προγόνων μου», δηλώνει με συγκίνηση ο Βασίλης Τσαούσης, 81 ετών σήμερα, ο οποίος έζησε 16 χρόνια τη νομαδική ζωή των Σαρακατσάνων. «Θέλω να διατηρηθεί στο ακέραιο η παράδοση των Σαρακατσάνων, χωρίς παραποιήσεις, καθώς οφείλουμε σεβασμό στον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου μας. Γι΄ αυτό και ίδρυσα, το 1971, το Σύλλογο Σαρακατσαναίων “Ο Κατσαντώνης”, με χορευτικό συγκρότημα, όπου ήμουν πρωτοχορευτής και χοροδιδάσκαλος», μας λέει.

Ταυτόχρονα, ξεκίνησε και την περισυλλογή υλικού από Σαρακατσάνους, απ΄ όλη την Ελλάδα, με απώτερο στόχο την ίδρυση ενός μουσείου. Πήρε, επίσης, περισσότερες από 2.500 συνεντεύξεις από Σαρακατσάνους, έχοντας ηχογραφήσει 1.800 τραγούδια, μερικά από τα οποία μπορεί κάποιος να τ’ ακούσει ζωντανά στην ιστοσελίδα του Μουσείου. Πολλά από τα τραγούδια αυτά διασώζουν ιστορικές στιγμές της πορείας των Σαρακατσάνων.

Στο εξειδικευμένο μουσείο, που αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο και όροφο σε μορφή υπερώου, φιλοξενούνται πάνω από 10.000 αντικείμενα.

«Στο υπόγειο έχουν διαμορφωθεί χώροι αποθήκευσης του μουσειακού υλικού, βιβλιοθήκη και μικρή αίθουσα εκδηλώσεων και διδασκαλίας Σαρακατσάνικων χορών και μουσικής, ενώ στο ισόγειο και τον όροφο κατεβλήθη προσπάθεια να παρουσιαστεί η ζωή και η τέχνη των Σαρακατσάνων κατά την τελευταία φάση της νομαδικής ζωής τους, δηλαδή κατά την εποχή του μεσοπολέμου και ως το τέλος της δεκαετίας του ’40, οπότε ο πόλεμος, η κατοχή και ο εμφύλιος σπαραγμός εξαφάνισαν τα τσελιγκάτα. Στο ισόγειο, τα χορτόπλεκτα καλύβια, με τις διάφορες μορφές και χρήσεις, δίνουν μια συμπυκνωμένη εικόνα της ζωής στο τσελιγκάτο», λέει ο κ. Τσαούσης.

Με περηφάνια, μας αναφέρει, ακόμη, ότι η Ακαδημία της Σουηδίας έχει κάνει εργασία για τη ζωή των Σαρακατσάνων, μέσω του Μουσείου, γεγονός που προκάλεσε πολλές επισκέψεις Σουηδών επιστημόνων στις Σέρρες. Επίσης, μέλη της Παιδαγωγικής Ακαδημίας της Δανίας επισκέφθηκαν το Μουσείο, για να καταγράψουν τους χορούς και τα τραγούδια των Σαρακατσάνων, κάτι που δεν έχει γίνει, αντίστοιχα, από κάποια ελληνική πρωτοβουλία, σύμφωνα με τον κ. Τσαούση.

Ο ίδιος δεν παραλείπει να μας αναφέρει τον προβληματισμό του για το γεγονός ότι το Μουσείο, στην παρούσα φάση, αντιμετωπίζει αδυναμία να καλύψει τα λειτουργικά του έξοδα, περίπου 50.000 ευρώ ετησίως.

Ήθη και έθιμα των Σαρακατσαναίων

Στην προηγμένη τεχνολογικά κοινωνία μας, οι Σαρακατσάνοι παραμένουν γερά δεμένοι με τις ρίζες τους. Ας δούμε κάποια από τα εθιμικά-παραδοσιακά στοιχεία της αυστηρά κλειστής κοινωνίας των Σαρακατσαναίων, δανειζόμενοι στοιχεία από τις ιστοσελίδες του Λαογραφικού Μουσείου των Σαρακατσάνων στις Σέρρες και Συλλόγων Σαρακατσαναίων της Ελλάδας.

Ολόκληρη η ζωή των Σαρακατσάνων, θα λέγαμε, ότι περικλείεται σε τρεις μονάχα λέξεις: Στράτα, βουνά, χειμαδιά.

Η Σαρακατσάνικη οικογένεια ήταν αυστηρά πατριαρχική και σ’ αυτή υπήρχαν άγραφοι κανόνες, αυστηροί και απαραβίαστοι. Δουλειά, προσήλωση στην οικογένεια και υποταγή στους νόμους της σαρακατσάνικης κοινωνίας, αυτά ήταν τα βασικά στοιχεία της ζωής τους, με απόλυτο σεβασμό στους γονείς.

Ο ρόλος της γυναίκας σ’ αυτή την κοινωνία ήταν αυστηρά προσδιορισμένος. Αν και δεν μάθαινε γράμματα, αυτή αναλάμβανε τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, σύμφωνα με όσα έχει διδαχτεί. Η διδαχή αυτή, χωρίς ξένες επιδράσεις, έφτανε από γενιά σε γενιά, ίδια και απαράλλαχτη, βασισμένη στις θεμελιώδεις αξίες της σαρακατσάνικης ηθικής.

Ο γάμος

Οι Σαρακατσάνοι ακολουθούσαν αυστηρά την παράδοση και παντρεύονταν μόνο μεταξύ τους. Η ενδογαμία αυτή συνέβαλε στη διατήρηση της κλειστής κοινωνίας, των εθίμων και του τρόπου ζωής τους. Οι γάμοι γίνονταν με συνοικέσιο, που κανόνιζαν οι γονείς των μελλονύμφων.

Αφού αποφασιζόταν το συνοικέσιο και γινόταν κάποιες διαπραγματεύσεις μεταξύ των εμπλεκομένων οικογενειών, έδιναν “λόγο” και σε λίγες ημέρες γινόταν ο αρραβώνας “σύβασμα”, μια ιερή υπόσχεση, που η διάλυσή του ήταν μεγάλη προσβολή για ολόκληρο το σόι. Γινόταν χωρίς την παρουσία των νέων, με την ανταλλαγή ενός κόκκινου μαντηλιού, που είχε επάνω το δαχτυλίδι. Στην κοπέλα δεν γνωστοποιούσαν επίσημα τον αρραβώνα, ενώ απεναντίας γίνονταν πανηγυρικά γνωστός στο γαμπρό και μάλιστα με ντουφεκιές. Αμέσως μετά τον αρραβώνα, όριζαν και την ημέρα του γάμου, που συνήθως γινόταν το φθινόπωρο και πριν από τα Χριστούγεννα, δηλαδή πριν αρχίσει ο “γέννος”, και το καλοκαίρι, κυρίως τ’ Αι ‘λιά.

Προίκα δεν έδιναν οι Σαρακατσαναίοι, ή καλύτερα δεν τη ζητούσαν, καθώς γι΄ αυτούς μετρούσε πάνω απ΄ όλα ο άνθρωπος. Τα έθιμα του σαρακατσάνικου γάμου, η λεγόμενη “χαρά”, που διαρκούσε οκτώ μέρες, ήταν πάρα πολλά και αποτελούσαν ένα μοναδικό στο είδος τους θέαμα. Ήταν ένα γεγονός που έσπαγε, άλλωστε, τη μονοτονία της καθημερινότητας.

Ενδεικτικά θα αναφέρουμε τα καλέσματα, που ήταν απαραίτητα, αφού κανείς δεν πήγαινε στο γάμο απρόσκλητος. Άλλο ένα συμβολικό έθιμο ήταν τα προζύμια, που τα έπιαναν τρία παιδιά (δύο αγόρια και ένα κορίτσι ).

Η πιο συγκινητική στιγμή ήταν ο αποχαιρετισμός της νύφης, αφού επρόκειτο για πραγματική απομάκρυνση από το πατρικό σπίτι. Τη Δευτέρα του γάμου, ακολουθούσε ο χορός της νύφης.

Ο Φλάμπουρας

Το πιο χαρακτηριστικό, όμως, ήταν το ράψιμο του φλάμπουρα, που αποτελεί και την επίσημη αρχή του γάμου. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Συλλόγου Σαρακατσαναίων Ν. Έβρου, το ξύλο του φλάμπουρα ήταν από αγριοτριανταφυλλιά (μαλιαροκολιά). Στο πάνω άκρο σχηματίζονταν σταυρός, στου οποίου τα τρία άκρα στερέωναν τρία μήλα, σύμβολο της γονιμότητας. Το ξύλο του φλάμπουρα τυλίγονταν με πολύχρωμες δαντέλες, ενώ το κύριο μέρος του ήταν η ελληνική σημαία, στολισμένη με φρέντζες και κορδέλες, φούντες και “χαρχαγγέλια”, τα οποία χτυπούσαν, όταν τον κουνούσαν στον χορό. Το ράψιμο του φλάμπουρα γινόταν από τον μπράτιμο, κοντινό άνθρωπο του γαμπρού, συνήθως αδελφός ή ανεψιός με μάνα και πατέρα, ενώ οι παρευρισκόμενοι τραγουδούσαν:

Μετά το πέρας του ραψίματος, οι παρευρισκόμενοι κερνούσαν τον φλάμπουρα, με πρώτο τον μπράτιμο, και έλεγαν το παρακάτω τραγούδι:

Συ κύριε μπράτιμε
ράψε τον φλάμπουρα καλά
θα γείρει ράχες και βουνά
θα τον ξεσκίσουν τα κλαριά
θα τον γελάει η πεθερά
δεν θα μας δώσει τα προικιά.
Τίνος είν’ το μπαϊράκι
Τ’ άξιο και το κόκκινο

Του γαμπρού είν’ το μπαϊράκι
Τ’ άξιο και το κόκκινο
Ποιος το φτιάνει, ποιος το στήνει
Ποιος το ομορφοκοκκινίζει
Ο πατέρας μου το φτιάνει
Και το κατακοκκινίζει
Η μανούλα μου το φτιάνει
Και το ομορφοκοκκινίζει

Κέρνα μπράτιμε κέρνα
κέρνα το μπαϊράκι
κέρνα το μπαϊράκι
και δώσ’ του ένα φλουράκι
κέρνα πατέρα κέρνα
κέρνα το μπαϊράκι
κέρνα το μπαϊράκι
και δώσ’ του ένα φλουράκι
κέρνα μανούλα κέρνα
κέρνα το μπαϊράκι
κέρνα το μπαϊράκι
και δώσ’ του ένα φλουράκι.

Στο τέλος έστηναν χορό και “χόρευαν” τον φλάμπουρα.

Η αδελφοποιΐα

Η δημιουργία αδελφικού δεσμού στους Σαρακατσαναίους ήταν δυνατό έθιμο, που οι ρίζες του χάνονται στα βάθη των αιώνων. Το έθιμο αυτό αναπτύσσεται ιδιαίτερα στα χρόνια της τουρκοκρατίας. Ο δεσμός γινόταν μεταξύ ατόμων, που δεν έχουν συγγένεια αίματος, με την ίδια θρησκεία και τις σχέσεις τους να διέπονται από ισόβια υποχρέωση αλληλοβοήθειας, αλληλεγγύης και αυταπάρνησης.

Η επισημοποίηση γινόταν σε μια “μαγική” τελετή, με θρησκευτικό χαρακτήρα και με συμβολικές πράξεις, όπως ανάμειξη αίματος, ανταλλαγή όπλων, περίζωση με την Αγία Ζώνη κ.ά. Μέχρι το 1920, στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη, στο βουνό Ρίλα (Βουλγαρία), οι Σαρακατσαναίοι πιανόταν σταυραδέλφια, κάθε χρόνο στις 29 Αυγούστου, την ημέρα που γιόρταζε η Μονή.

Σαρακατσάνικο Γκουρμπάνι

Το Γκουρμπάνι ήταν μια εκδήλωση των Σαρακατσάνων με κύριο σκοπό την ευμενή επίδραση της θρησκείας, που αντιπροσωπεύει δυνάμεις, οι οποίες πρέπει να εκδηλωθούν για το καλό του τσελιγκάτου, της οικογένειας ή ενός προσώπου, ανάλογα το που ήταν ταμένο το “γκουρμπάνι”.

Το “τάμα” γινόταν σε κάποιον άγιο, που πολλές φορές συνέπιπτε με το όνομα του εορτάζοντα, για να έχουν την εύνοιά του. Οι γιορτές, που κατά κύριο λόγο έταζαν το “γκουρμπάνι” οι Σαρακατσάνοι, ήταν κατά προτίμηση της Παναγίας, των Αγίων Αποστόλων, του Προφήτη Ηλία, του Άι Δημήτρη και του Άι Γιώργη.

Στο “τάμα” έσφαζαν ένα αρσενικό αρνί, που το έψηναν στο γάστρο και καλούσαν τους γείτονες να το φάνε όλοι μαζί, πίνοντας ρακί ή κρασί. Τα ψητά και τους διάφορους μεζέδες (όχι μεγάλη ποικιλία) τα έβαζαν σε τάβλες, που είχαν στρώσει μέσα στο καλύβι.

Οι καλεσμένοι, αφού χαιρετούσαν δίνοντας ευχές στον εορτάζοντα, καθόταν γύρω-γύρω στο καλύβι, έχοντας μπροστά τους την τάβλα. Επάνω στην τάβλα έβαζαν σαν πρώτο μεζέ λίγες καραμέλες για τον καθένα. Αφού μαζεύονταν οι καλεσμένοι, άρχιζαν το τραγούδι, πίνοντας ρακί από το παγούρι, όλοι με τη σειρά.

Τα τραγούδια που άρχιζαν το γκουρμπάνι “τα γκουρμπανίσια τραγούδια” όπως τα έλεγαν, ήταν ευχές για τον εορτάζοντα και ήταν καθορισμένα. [Διαμαντένια Ριμπά

ΣΕΝΑΡΙΑ ΚΡΙΣΕΩΝ


Τα σενάρια κρίσεων είναι συνήθως τα ιδανικά μέσα, με τα οποία οι διάφοροι δικτάτορες δικαιολογούν τον έλεγχο που ασκούν.

Το πιο προβεβλημένο παράδειγμα είναι ο νόμος που έκανε ο Χίτλερ λίγο μετά τον εμπρησμό του Reichstag, ή ο περιβόητος νόμος Patriot Act, που ίσχυσε στην Αμερική μετά την 9/11.

Οι οργανισμοί υπέρμαχοι της παγκοσμιοποίησης, όπως η Λέσχη της Ρώμης, κρυμμένοι πίσω από καλές προθέσεις, προειδοποιούν εδώ και δεκαετίες πως θα επέλθει καταστροφή αν δεν οργανωθεί ένα σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Πολλά από τα προβλήματα που επικαλούνται οι παγκοσμιοποιητές είναι πραγματικά, όμως αυτό που κάνουν είναι να παραπλανούν, και να αποσπούν τη προσοχή από το γεγονός ότι τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα προκλήθηκαν από τους ίδιους. Πρόκειται για τους παγκόσμιους πλουτοκράτες που διευθύνουν ένα de facto σύστημα ελέγχου, ο σκοπός του οποίου είναι να μετατραπεί σε σύστημα de jure.

Όταν οι ολιγάρχες που κυβερνούν τον κόσμο, προτείνουν λύσεις, θα πρέπει να αναρωτιόμαστε. Ένας από αυτούς που ξεσκέπασε ένα τέτοιο σχέδιο είναι και ο Λόρδος Christopher Monckton, που μελέτησε τα σχέδια περί κλιματικών αλλαγών. Απειλώντας με διπλωματικό επεισόδιο, ο Λόρδος κατάφερε να πάρει στα χέρια του το προσχέδιο της Συμφωνίας της Κοπεγχάγης, βάσει του οποίου θα έμπαινε ένας παγκόσμιος φόρος 2% σε όλες τις οικονομικές συναλλαγές, ένας φόρος 2% στο ΑΕΠ, και θα δημιουργούνταν 700 νέες γραφειοκρατίες του ΟΗΕ, με όλα τα έσοδα από τους φόρους να πηγαίνουν στη Παγκόσμια Τράπεζα.

Ευτυχώς, η συνάντηση αυτή της Κοπεγχάγης του 2009, με θέμα τη κλιματική αλλαγή, ολοκληρώθηκε τελικά χωρίς την επιβολή νέων φόρων. Όπως δήλωσε ο Λόρδος Monckton: «Ακόμη μια φορά προσπαθούν απεγνωσμένα να κρύψουν το μέγεθος του τι επιχειρούν να κάνουν… προσπαθούν στα αλήθεια να στήσουν μια παγκόσμια κυβέρνηση».

Πριν από μερικές δεκαετίες, οι ολιγάρχες είχαν επιδιώξει κάτι παρόμοιο, με πρόσχημα το κλείσιμο του οικονομικού χάσματος μεταξύ Βορρά και Νότου, ξεχνώντας επιμελώς ότι η αιτία της μεγάλης απόκλισης μεταξύ αναπτυγμένων και μη χωρών οφείλεται κυρίως στα δικά τους οικονομικά και νομισματικά συστήματα. Ο τελικός σκοπός ήταν η συγκέντρωση περισσότερης ισχύος στα λίγα χέρια των αφεντικών του διεθνούς οικονομικού συστήματος, με το πρόσχημα της κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης. Το σχέδιο τους είχε την ονομασία «Νέα Παγκόσμια Οικονομική Τάξη», αλλά απέτυχε.

Μήπως η νέα ατζέντα της παγκοσμιοποίησης σε σχέση με τη κλιματική αλλαγή είναι μια ακόμη θεωρία συνομωσίας; Ή μήπως είναι αληθινή;

Το 2008, ο Simon Linnett, αντιπρόεδρος της N.M Rothschild του Λονδίνου, δημοσίευσε μια εργασία μέσα στην οποία ορίζει τις «εκπομπές θερμοκηπίου» ως τη νέα μορφή της κοινωνικής αγοράς, ως ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα. Υποστήριξε πως ενώ οι ελεύθερες αγορές είναι αυτές που θα καθορίσουν την ισοτιμία των εκπομπών άνθρακα, αυτό που χρειάζεται είναι μια παγκόσμια κυβέρνηση. Οι δυνάμεις της αγοράς, μαζί με έναν «παγκόσμιο θεσμό», συνιστούν ένα παγκόσμιο κράτος υπό τον έλεγχο της ολιγαρχίας.

Σύμφωνα με τον Linnett, αυτή η βιτρίνα της «διάσωσης του πλανήτη», στη πραγματικότητα αποτελεί μια μέθοδο επιβολής της νέας παγκόσμιας τάξης, όπου τα διάφορα έθνη παραδίδουν οικειοθελώς την αυτονομία τους σε έναν νέο παγκόσμιο θεσμό. Τα πράγματα δηλαδή είναι απλά. Η κλιματική αλλαγή είναι για τους πλουτοκράτες μια ακόμη πρόφαση, ώστε να επιβάλλουν τη πολιτική τους ατζέντα.

Όπως γράφει ο Linnett, κράτη που αρνούνται να παραδώσουν τη κυριαρχία τους, θα πρέπει να πειστούν να το κάνουν, ώστε να πειστούν η Ινδία και η Κίνα ότι όπως όλοι έτσι κι αυτές θα πρέπει να θυσιαστούν για το γενικότερο καλό του πλανήτη. Και διευκρινίζει πως «Όταν τα κράτη ήδη απεμπολούν τον άμεσο έλεγχο στη νομισματική τους πολιτική μέσα από τη σύσταση ανεξάρτητων κεντρικών τραπεζών, αυτό είναι ένα πολύ μικρό τίμημα για μια τόσο σημαντική συμμετοχή».

Πρόκειται για μια από τις πιο αποκαλυπτικές δηλώσεις που έρχονται «από μέσα», σε σχέση με τους πραγματικούς στόχους της παγκόσμιας ολιγαρχίας. Ο Linnett επιβεβαιώνει πως οι κεντρικές τράπεζες, κρατικές ή μη, αποτελούν απλά το μέσο για τη δημιουργία πίστωσης από πλευράς του ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, προσφέροντας στο διεθνές τραπεζικό σύστημα τα μέσα με τα οποία η ολιγαρχία ελέγχει τις νομισματικές πολιτικές των κρατών.

Οποιαδήποτε έννοια εθνικής κυριαρχίας, ή κομματικών υποσχέσεων για πλήρη απασχόληση κλπ. είναι απλά φτηνή ρητορική, αφού ένα κράτος δεν είναι κυρίαρχο, όταν δεν ελέγχει τη νομισματική του πολιτική.

Το βασικό ελατήριο του διεθνούς συστήματος είναι η δημιουργία κεντρικών τραπεζών, στην ιδιοκτησία των διεθνών τραπεζιτών, όπως οι Rothschild, που υπαγορεύουν τις οικονομικές και δημοσιονομικές πολιτικές όλων των κρατών, μέσα από τον έλεγχο της νομισματικής τους πολιτικής. Με το τελευταίο πρόσχημα της διάσωσης του πλανήτη από τη κλιματική αλλαγή, το διεθνές τραπεζικό σύστημα επιδιώκει τον πλήρη και κεντρικά οργανωμένο έλεγχο του πλανήτη.

Ο Linnett σημειώνει πως τα ευρωπαϊκά έθνη έχουν ήδη παραδώσει τον έλεγχο και τη κυριαρχία τους στην ΕΕ. Το επόμενο βήμα θα είναι: «Η παράδοση της κυριαρχίας τους σε ένα μεγαλύτερο παγκόσμιο όργανο, σε σχέση με το εμπόριο άνθρακα». Ένας τέτοιος έλεγχος θα επέλθει σταδιακά, όπως όταν βράζουμε ένα ζωντανό βάτραχο, που δεν ξέρει τι του συμβαίνει, και που μόλις το συνειδητοποιεί, είναι ήδη πολύ αργά για να πηδήξει από τη κατσαρόλα.

Η αρχή έγινε με την ΕΕ, η οποία απέδειξε τη προθυμία των χωρών της Ευρώπης να παραδώσουν τη κυριαρχία τους σε έναν μεγαλύτερο φορέα.

Ο οδικός χάρτης χαράχτηκε. Είμαστε έτοιμοι για μια νέα παγκόσμια τάξη.

S.A. από το Foreign Policy Journal

ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ


Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν το πρωί της Πέμπτης στο κατεχόμενο τμήμα της Λευκωσίας...
όταν Τουρκοκύπριοι διαδηλωτές επιχείρησαν να αναρτήσουν τη σημαία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην πόρτα του περιβόλου όπου στεγάζεται η λεγόμενη «πρεσβεία» της Τουρκίας. Αστυνομικοί με πολιτικά επενέβησαν, με αποτέλεσμα

να έρθουν στα χέρια με τους διαδηλωτές, ενώ επίθεση δέχθηκαν τόσο οι φωτορεπόρτερ όσο και τα τηλεοπτικά συνεργεία που κάλυπταν το ρεπορτάζ.
Τα επεισόδια συνδέονται με τις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις που είχαν προγραμματίσει τα λεγόμενα «συνδικάτα» των εργαζομένων στα Κατεχόμενα, με κύριο αίτημα να σταματήσει ο οικονομικός αποκλεισμός που εφαρμόζει η Άγκυρα στους εποίκους, αλλά και να επανενωθεί η Κύπρος ενώ υπήρξε κα κάψιμο ομοιώματος του Ιρσέν Κιουτσιούκ. Το συλλαλητήριο πραγματοποιήθηκε μια μέρα μετά τον ανασχηματισμό της ψευδοκυβέρνησης.

Εν τω μεταξύ, λίγο μετά τις 13:00, σημειώθηκε ένταση έξω από το «Κοινοβούλιο» των Τουρκοκυπρίων, όπου εκατοντάδες διαδηλωτές ανήρτησαν πανό με υβριστικά συνθήματα κατά της Τουρκίας. Και στην περίπτωση αυτή, επενέβησαν αστυνομικοί με πολιτικά, σε μια προσπάθεια να μαζέψουν τα πανό, αλλά και να απωθήσουν το συγκεντρωμένο πλήθος.

ΑΥΤΟΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ



O μετριοπαθής Μοχάμεντ Ελ Μπαραντέϊ μας βγήκε σκληροπυρηνικός και απειλεί το Ισραήλ με πόλεμο: «ElBaradei: We'll fight back if Israel attacks Gaza». Με αυτόν τον τίτλο η αραβόφωνη εφημερίδα Al-Watan φιλοξενεί συνέντευξη του πρώην προέδρου της Διεθνούς Υπηρεσίας Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ) Μοχάμεντ ελ Μπαραντέι, του ανθρώπου που κατά τη διάρκεια της λαϊκής εξέγερσης στην Αίγυπτο προβλήθηκε ως ο προτεινόμενος από τη Δύση «διάδοχος» του Προέδρου Μουμπάρακ.

Ο μέχρι πρότινος θεωρούμενος μετριοπαθής Ελ Μπαραντέι «προειδοποιεί» ανοικτά το Ισραήλ για τις προθέσεις του και δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει εκφράσεις και όρους ακραίους όπως «σιωνιστικό Βασίλειο» και απειλεί με κήρυξη πολέμου στην περίπτωση που ο ισραηλινός στρατός συνεχίσει να επιτίθεται σε αμάχους στη λωρίδα της Γάζας!

«Σε περίπτωση που το Ισραήλ επιτεθεί στο μέλλον στη Γάζα, προσωπικά εγγυώμαι, ως επόμενος πρόεδρος της Αιγύπτου, πως θα ανοίξω εκ νέου το πέρασμα Rafah και παράλληλα θα εξετάσω όλους τους πιθανούς τρόπους για να εφαρμόσω στο ακέραιο τη συμφωνία της κοινής αραβικής άμυνας εναντίον του σιωνιστικού Βασιλείου», δήλωσε επακριβώς στην Al-Watan ο κύριος Ελ Μπαραντέι, όπου και συμπλήρωσε πως «το Ισραήλ κατέχει αραβικά εδάφη» και πως η σημερινή εκεχειρία/ειρήνη στην περιοχή είναι πλασματική, εδράζεται στην εμφανή ανισορροπία πολεμικής ισχύος και ως εκ τούτου είναι μονομερής …

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;


Προχθές στις 6 Απριλίου 2011 το Ά τριμελὲς Εφετείο Θεσσαλονίκης, με ομόφωνη απόφασή του, κατεδίκασε τελεσιδίκως τους δεκατέσσερεις πρωταιτίους της καταλήψεως της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου με επικεφαλής τον ηγέτη τους Μεθόδιο-Ματθαίο Παπαλαμπρακόπουλο. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι παρόντες εκ των καταληψιών εδήλωσαν πεισματικά την άρνησή τους να υπακούσουν στις αποφάσεις της Ελληνικής δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο εκτιμώντας ιδιαίτερα αρνητικά το γεγονός της μη συμόρφωσής τους στις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τους επέβαλε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για την παράνομη κατάληψη της Μονής, γεγονός που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι παραμονή τους εκεί αποτελεί ποινικό αδίκημα. Παράλληλα, με την απόφαση αυτή και για πολλοστή φορά, επικυρώνεται η απόφαση της Ιεράς Κοινότητος Αγίου Όρους για την απέλασή τους και προβάλλεται επιτακτικά η υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας για την άμεση εφαρμογή της.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΣΤΕΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ


Η απόφαση της Τουρκίας να ναυλώσει το εμπορικό πλοίο “Ankara”, το οποίο συνοδευόταν από 12 τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη F-16 και από μία φρεγάτα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, με σκοπό να φθάσει στο λιμάνι της Βεγγάζης για τον απεγκλωβισμό 250 ατόμων από την Μισράτα και τη Βεγγάζη έχει προκαλέσει άκρως ειρωνικά σχόλια και ενόχληση στους κόλπους του ΝΑΤΟ.


Ειρωνικά σχόλια, διότι η Τουρκία επιχειρεί με κάθε τρόπο, αξιοποιώντας κάθε συγκυρία να καταστήσει σαφείς τις νέο- οθωμανικές βλέψεις της, λειτουργώντας καιροσκοπικά, και ενόχληση διότι η Άγκυρα στην απόφασή της αυτή αγνόησε πλήρως τους κανόνες ασφαλείας και δεν ειδοποίησε το ΝΑΤΟ, πραγματοποιώντας μία «θεατρική παράσταση» υπό τη μορφή εθνικής αποστολής με αντικειμενικό σκοπό να εμφανιστεί ως εγγυήτρια δύναμη στην περιοχή της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.

Σχετικά με την επιχείρηση απεγκλωβισμού ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε ότι «Αυτή η επιχείρηση έστειλε μηνύματα που δεν άρεσαν σε ορισμένες δυνάμεις στη Μεσόγειο».

Σε πολλές μεσογειακές χώρες, όμως, υπάρχει η πεποίθηση ότι το «μεσογειακό show», το οποίο διοργάνωσε η Τουρκία εντάσσεται στις «αυτοκρατορικές φιλοδοξίες» του Αχμέτ Νταβούτογλου. Εκτός αυτού καλό είναι να υπενθυμίζεται ότι η Τουρκία κατέστησε εξ αρχής δηλωτικές τις προθέσεις της για έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής ανοικτά της Βεγγάζης.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κ. Γιώργος Παπανδρέου αποκάλυψε κατά την, προ ημερών, ενημέρωση των κομμάτων στη βουλή για τις εξελίξεις στη Λιβύη ότι «Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας μιλώντας σε στελέχη του κόμματός του πρόσθεσε ότι η Τουρκία είναι πρόθυμη να αναλάβει την διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Λιβύη, να διαχειριστεί το αεροδρόμιο της Βεγγάζης και να αναπτύξει ναυτικές δυνάμεις, ακούστε, για τον έλεγχο της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ Βεγγάζης και Κρήτης».

Διαδηλώσεις κατά Ερντογάν

Τη Δευτέρα που πέρασε αντικαθεστωτικοί επιτέθηκαν τόσο στο τουρκικό προξενείο στη Βεγγάζη, όσο και σε τουρκικό πλοίο της Ερυθράς Ημισελήνου το οποίο έχει φτάσει στη Βεγγάζη με σκοπό να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια. Μάλιστα σε διαδήλωση κατά του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν, κάποιοι από τους διαδηλωτές αφαίρεσαν την πινακίδα από την πρόσοψη του κτηρίου του τουρκικού προξενείου. Επίσης οι αντικαθεστωτικοί δεν έδωσαν άδεια για την εκφόρτωση του τουρκικού πλοίου της Ερυθράς Ημισελήνου.

Μάλιστα, όπως δήλωσε σχετικά ο πρόξενος της Τουρκίας στη Βεγγάζη Αλί Νταβούτογλου, τις προηγούμενες ημέρες το προξενείο της γειτονικής χώρας είχε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, ενώ η διαδήλωση κατά του Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι η πρώτη που έχει διοργανωθεί στη Βεγγάζη, αφού της χθεσινής είχε προηγηθεί άλλη μια την Δευτέρα. Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Selcuk Unal χαρακτήρισε τις διαδηλώσεις σε βάρος της Τουρκίας προβοκάτσια μιας μικρής ομάδας, ενώ τόνισε ότι η Άγκυρα παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις.

Μηνύματα

Οι αντιδράσεις των αντικαθεστωτικών είναι εύλογες αν σκεφτεί κανείς ότι η Τουρκία είναι μία από τις χώρες, οι οποίες μπλόκαραν αρχικά την επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, ενώ πριν από λίγες ημέρες από το Λονδίνο, όπου βρέθηκε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν τάχθηκε ανοιχτά κατά του εξοπλισμού των αντικαθεστωτικών.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε τις προηγούμενες ημέρες ότι η Άγκυρα επιθυμεί και επιδιώκει μία εκεχειρία, η οποία θα εγγυηθεί την πολιτική αλλαγή στη Λιβύη και όχι σε μία μόνιμη εκεχειρία, η οποία θα οδηγήσει σε διαμελισμό της χώρας. Όπως είναι φανερό η Τουρκία δεν θέλει να τεθούν σε κίνδυνο τα τεράστια οικονομικά συμφέροντα, τα οποία έχει στη Λιβύη, δεδομένου μάλιστα ότι οι σχέσεις της Άγκυρας με το καθεστώς Καντάφι, υπήρξαν ιδιαίτερα στενές μέχρι σήμερα.

Τα μηνύματα του Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν προς τους αντικαθεστωτικούς στη Βεγγάζη αναφορικά με την έναρξη πολιτικού διαλόγου, τη διενέργεια εκλογών και τη μεταβίβαση της εξουσίας στη νέα κυβέρνηση, μεταφέρει ο πρέσβης Ομούρ Σολεντίν, ο οποίος είναι ειδικός απεσταλμένος της Άγκυρας και έχει διατελέσει κατά το παρελθόν πρέσβης της Τουρκίας στη Λιβύη.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More