ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Τι αλλάζει στις συζητήσεις στις Σελίδες του Facebook

Αλλάζει ο τρόπος που διεξάγονται οι συζητήσεις στις Σελίδες επιχειρήσεων και στα Προφίλ ατόμων με περισσότερους από 10.000 «φίλους» στο Facebook, μετά την υιοθέτηση νέων μεθόδων προβολής των σχολίων. 

Διαχειριστές αλλά και αναγνώστες θα μπορούν να απαντούν άμεσα σε κάθε σχόλιο. Έως τώρα, οι χρήστες απαντούσαν στα σχόλια με αναφορά στο όνομα του προσώπου στο οποίο απευθυνόταν το σχόλιο, με μια μέθοδο δανεισμένη από το Twitter (@[username]).

Αν και η δενδρική δομή βελτιώνει την συζήτηση, προς το παρόν τουλάχιστον φαίνεται να περιορίζεται σε ένα μόλις επίπεδο (δεν είναι εφικτή η άμεση απάντηση σε δεύτερη απάντηση).  

  • Πάντως, ορατή είναι η βελτίωση από τηνανακατάταξη των σχολίων με βάση άλλα κριτήρια από την ημερομηνία δημοσίευσής τους: Τα πιο πολυσυζητημένα σχόλια ή αυτά με τα περισσότερα Like αναδεικνύονται στην κορυφή της συζήτησης ανά δημοσίευμα.
Το Facebook επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να δώσει στους διαχειριστές σελίδων την δυνατότητα να κερδίσουν το ενδιαφέρον των επισκεπτών τους αλλά και των φίλων τους. Κι αυτό γιατί, καθώς αναπτύσσεται μια συζήτηση με αφορμή ένα δημοσίευμα στην Σελίδα, οι επισκέπτες θα βλέπουν προβεβλημένο ότι τους συνδέει με αυτό. 
  • Για παράδειγμα, διαφορετικοί επισκέπτες θα βλέπουν διαφορετικά σχόλια σε προβεβλημένη θέση και συγκεκριμένα, εκείνα που έχουν αφήσει οι φίλοι τους, ώστε να λειτουργήσουν ως κίνητρο για να συμμετέχουν και οι ίδιοι.
Η ανακατάταξη των σχολίων γίνεται με βάση τρεις παραμέτρους, μεταξύ των οποίων και η προαναφερόμενη, δηλαδή τα σχόλια φίλων. Άλλες παράμετροι είναι η θετική αλλά και η αρνητική ανατροφοδότηση σε κάθε δημοσίευμα. 

Ως θετικό feedback θεωρούνται τα Like και οι Απαντήσεις σε ένα νήμα συζήτησης. Σε αυτά προσμετρώνται τα Like και οι απαντήσεις που δίνουν οι διαχειριστές της σελίδας. 

Ως αρνητικό feedback θεωρούνται οι αναφορές σχολίων που θεωρούνται ως spam από την υπηρεσία, καθώς και όσα σχόλια σημαδεύτηκαν ως spam από τους διαχειριστές σελίδων.

Επίσης, η δυνατότητα "direct reply" θα οδηγήσει στην διεξαγωγή των λεγόμενων Open Q&A, στα οποία οι επισκέπτες μπορούν να υποβάλλουν ερωτήσεις και να λαμβάνουν άμεσες απαντήσεις από τον φιλοξενούμενο μιας Σελίδας ή ενός δημοφιλούς προσωπικού Προφίλ.

Προς το παρόν, η δυνατότητα χρήσης του λεγόμενου «συνδέσμου απαντήσεων» αποτελεί επιλογή των διαχειριστών Σελίδων (opt in) και ενεργοποιήθηκε στα Προφίλ με περισσότερους από 10.000 «φίλους». Από τον Ιούλιο του 2013, το Facebook θα ενεργοποιήσει αυτόματα τα νήματα συζητήσεων για όλες τις Σελίδες. Στο μεσοδιάστημα, οι διαχειριστές Σελίδων θα είναι σε θέση να δοκιμάσουν πόσο θα αυξηθεί ο χρόνος που απαιτείται για την εργασία τους.

Καστοριάδης: Λόμπι και Χόμπι

Οι νέοι ζουν σε μια κοινωνία όπου όλες οι «αξίες» έχουν αντικατασταθεί από το «βιοτικό επίπεδο». Ούτε θρησκεία, ούτε ιδέες, ούτε αλληλεγγύη. (Καστοριάδης, δεκαετία του '80)

Τίθεται το ερώτημα αν μπορούν ακόμα οι δυτικές κοινωνίες να κατασκευάσουν το είδος εκείνο του ατόμου που είναι απαραίτητο για τη συνέχιση της λειτουργίας τους.

Το πρώτο και κύριο εργαστήριο κατασκευής σύμμορφων προς την κοινωνία ατόμων είναι η οικογένεια. Η κρίση της σύγχρονης οικογένειας δεν έγκειται μόνο ούτε κυρίως στη στατιστική της διάλυση· το βασικό είναι ο θρυμματισμός και η αποσύνθεση των παραδοσιακών ρόλων -άντρας, γυναίκα, γονείς, παιδιά- και η συνέπειά τους: ο άμορφος αποπροσανατολισμός των νέων γενεών.

'Όσα είπαμε προηγουμένως για τα κινήματα των τελευταίων είκοσι χρόνων ισχύουν και για αυτόν τον τομέα (αν και, στην περίπτωση της οικογένειας, η διαδικασία χρονολογείται από πολύ παλιότερα. Έχει αρχίσει, προκειμένου για τις πιο «εξελιγμένες» χώρες, εδώ και τρία τέταρτα του αιώνα). Η αποσύνθεση των παραδοσιακών ρόλων αντανακλά τη ροπή των ατόμων προς την αυτονομία και περιέχει σπέρματα χειραφέτησης. Έχω όμως επισημάνει από παλιά την αμφισημία των συνεπειών της. Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο δικαιούμαστε ν' αμφιβάλλουμε κατά πόσον η διαδικασία αυτή οδηγεί στην εκκόλαψη νέων τροπών ζωής και όχι στον αποπροσανατολισμό και την ανομία.

Ένα κοινωνικό σύστημα όπου ο ρόλος της οικογένειας περνά σε δεύτερη μοίρα, ενώ ταυτόχρονα ενισχύεται ο ρόλος άλλων θεσμών ανατροφής και διάπλασης, δεν έχει τίποτα το αδιανόητο. Πολλές αρχαϊκές φυλές, όπως άλλωστε και η Σπάρτη, διαμόρφωσαν τέτοια συστήματα. Στη Δύση, από μια περίοδο και μετά, το ρόλο αυτό τον έπαιξε όλο και περισσότερο από τη μια το εκπαιδευτικό σύστημα και από την άλλη η περιρρέουσα κουλτούρα -γενική και ειδική (τοπική: χωριό· η δεμένη με τη δουλειά: εργοστάσιο κ.λπ.).

To δυτικό όμως εκπαιδευτικό σύστημα έχει μπει εδώ και είκοσι χρόνια σε φάση επιταχυνόμενης διάλυσης. Υφίσταται κρίση περιεχομένου: τι μεταδίδεται, και τι πρέπει να μεταδίδεται, και με βάση ποια κριτήρια; Δηλαδή: κρίση των «προγραμμάτων» και κρίση του στόχου προς τον οποίο καταρτίζονται τα προγράμματα. Διέρχεται επίσης κρίση της εκπαιδευτικής σχέσης: ο παραδοσιακός τύπος της αναντίρρητης αυθεντίας έχει γκρεμιστεί, και νέοι τύποι -ο δάσκαλος-συμμαθητής, για παράδειγμα- δεν καταφέρνουν ούτε να διαμορφωθούν, ούτε να αναγνωριστούν, ούτε να διαδοθούν. Όμως όλες αυτές οι διαπιστώσεις θα παρέμεναν αφηρημένες αν δεν τις συσχετίζαμε με την πιο εξόφθαλμη και εκτυφλωτική εκδήλωση της κρίσης του εκπαιδευτικού συστήματος, που κανείς δεν τολμά καν να την αναφέρει. Ούτε οι μαθητές ούτε οι δάσκαλοι ενδιαφέρονται πια γι' αυτό που συμβαίνει μέσα στο σχολείο σαν τέτοιο, και οι μετέχοντες δεν επενδύουν πια στην παιδεία ως παιδεία. Για τους εκπαιδευτικούς έχει γίνει αγγαρεία το προς το ζην, ενώ για τους μαθητές, για τους οποίους έχει πάψει να είναι το μοναδικό άνοιγμα προς τον εξωοικογενειακό κόσμο, και οι οποίοι δεν έχουν ακόμα την απαιτούμενη ηλικία (ή ψυχική δομή) ώστε να μπορούν να τη δουν ως εργαλειακή επένδυση (ολοένα προβληματικότερης άλλωστε αποδοτικότητας), έχει καταντήσει μια βαρετή υποχρέωση. Με δυο λόγια, το ζητούμενο είναι η απόκτηση ενός «χαρτιού» που θα επιτρέπει την άσκηση ενός επαγγέλματος (εφόσον βρει κανείς δουλειά). Θα μας απαντήσουν ότι, στην ουσία, πάντα έτσι ήταν. Ίσως. Αλλά δεν είναι αυτό το ζήτημα. Άλλοτε -έως πρόσφατα- όλες οι διαστάσεις του εκπαιδευτικού συστήματος (και οι αξίες στις όποιες παρέπεμπαν) ήταν αδιαμφισβήτητες· τώρα δεν είναι πια.

Το νεαρό άτομο προέρχεται από μια παραπαίουσα οικογένεια, συχνάζει -ή και όχι- σ' ένα σχολείο που το βλέπει σαν αγγαρεία, βρίσκεται τέλος μπροστά σε μια κοινωνία, στην οποία όλες οι «αξίες» και οι «νόρμες» έχουν λίγο πολύ αντικατασταθεί από το «βιοτικό επίπεδο», την «οικονομική επιφάνεια», τις ανέσεις και την κατανάλωση. Ούτε θρησκεία, ούτε «πολιτικές» ιδέες, ούτε κοινωνική αλληλεγγύη με κάποια τοπική ή εργασιακή κοινότητα, με κάποιους «ταξικούς συντρόφους». Αν δεν περιθωριοποιηθεί (ναρκωτικά, εγκληματικότητα, «χαρακτηρολογική» αστάθεια), του μένει η βασιλική οδός της ιδιώτευσης, που μπορεί αν θέλει να την εμπλουτίσει με μία ή περισσότερες προσωπικές μανίες. Ζούμε στην κοινωνία των λόμπι και των χόμπι.

Απόσπασμα από την «Άνοδο της ασημαντότητας», εκδόσεις Ύψιλον

Κορνήλιος Καστοριάδης - Η άνοδος της ασημαντότητας (εκδ. Ύψιλον, 2000, μετάφραση Κώστα Κουρεμένου). Εδώ μπορείτε να ξεφυλλίσετε ή να διαβάσετε το βιβλίο.

Ένας σύγχρονος λόγος 175 ετών,του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη

Ο λόγος εκφωνήθηκε στην Πνύκα πριν από 175 χρόνια όμως τα διδάγματα του είναι διαχρονικά, όσο διαχρονική είναι και η αξία του Γερού του Μωριά , του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, ως εκφραστή της δίψας ενός λαού για απελευθέρωση.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Αιών».

«Παιδιά μου!

Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των.

Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί, και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.

Εις τον τόπον τον οποίον κατοικούμε εκατοικούσαν οι παλαιοί Ελληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο.

Οι παλαιοί Ελληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοιαν και ετρώγονταν μεταξύ τους, και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι και τους υπόταξαν. Υστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι. Οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέροντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι ο λαός, στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ημέρα χειρότερα.

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετέφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποιους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποιαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Οθεν μας ήλθεν εις τον νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Οταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: "Πού πάτε εδώ να πολεμήσετε σε σιταροκάραβα βατσέλα;", αλλάως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι, εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.

Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και, εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη.
Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Ελληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Ελληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν αρμάδα».

Έτοιμη να πλήξει τις ΗΠΑ η Βόρεια Κορέα

Τύμπανα πολέμου ηχούν στην κορεατική χερσόνησο με το καθεστώς της Πιονγιάνγκ να απειλεί για μία ακόμη φορά τον ορκισμένο εχθρό της, τις ΗΠΑ, ότι είναι έτοιμο να εξαπολύσει επίθεση κατά της Ουάσινγκτον. Πριν από λίγο , η Β.  Κορέα ανακοίνωσε ότι έχει διατάξει τις ένοπλες δυνάμεις της σε θέση μάχης και έχει δώσει εντολή στις ειδικές στρατηγικές της δυνάμεις να προετοιμασθούν για ενδεχόμενα πλήγματα κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, των νήσων Γκουάμ και της Χαβάης στον Ειρηνικό Ωκεανό, μετέδωσε το βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA.
    
Από την πλευρά τους, οι αμερικανικές αρχές βρίσκονται σε υψίστη ετοιμότητα μετά τις νέες απειλές του βορειοκορεάτη ηγέτη, Κιμ Γιονγκ Ουν, ο οποίος από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του,δείχνει τα "δόντια" του στον Αμερικανό πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα.  
    
Η Β. Κορέα απειλεί με πόλεμο την Ουάσινγκτον λίγες ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανικών και νοτιοκορεατικών ναυτικών ασκήσεων στην κορεατική χερσόνησο,  ως αντίποινα στις πυρηνικές δοκιμές του καθεστώτος της Πιονγιανγκ . Την προηγούμενη  εβδομάδα , το καθεστώς της Πιονγιανγκ είχε ανεβάσει στο You Tube βίντεο στο οποίο έκανε πραγματικότητα το όνειρό της ανατινάζοντας τον Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο.
 
Οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται στο "κόκκινο" τους τέσσερις τελευταίους μήνες.  Τον Φεβρουάριο,  η Βόρειος Κορέα πραγματοποίησε την τρίτη πυρηνική δοκιμή της προειδοποιώντας μάλιστα την Ουάσινγκτον πως «θα υπάρξουν και δεύτερα και τρίτα αντίμετρα μεγαλύτερης έντασης εάν η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα συνεχίσει να είναι εχθρική απέναντι στην Πιονγιάνγκ». 

Σύσσωμη η διεθνής κοινότητα καταδίκασε την πυρηνική δοκιμή. Ακόμα και ο ισχυρότερος σύμμαχος της Βορείου Κορέας, η Κίνα, έσπευσε να ταχθεί εναντίον αυτής της κίνησης.   
     
Στόχος της πυρηνικής δοκιμής από το καθεστώς της Πιονγιάνγκ ήταν, σύμφωνα με την ανακοίνωση του επίσημου βορειοκορεατικού πρακτορείου, «η προστασία της εθνικής ασφάλειας και κυριαρχίας της Βορείου Κορέας έναντι της απερίσκεπτης εχθρότητας των ΗΠΑ». 
    
Από τον Ιανουάριο, το καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν είχε προειδοποιήσει ότι θα προχωρήσει σε τρίτη πυρηνική δοκιμή ως απάντηση στην επέκταση των κυρώσεων που επιβλήθηκαν από το ΟΗΕ μετά την εκτόξευση τον Δεκέμβριο πυραύλου με δορυφόρο. Στόχος της πυρηνικής δοκιμής, σύμφωνα με όσα είχε προαναγγείλει το βορειοκορεατικό καθεστώς,  θα ήταν η Ουάσινγκτον … 

«Από τη στιγμή αυτή η ανωτάτη διοίκηση του λαϊκού κορεατικού στρατού θέτει όλες τις μονάδες του πυροβολικού, περιλαμβανομένων των μονάδων των στρατηγικών πυραύλων και των μονάδων πυροβολικού μακρού βεληνεκούς, σε κατάσταση ετοιμότητας Νο1 κατά του συνόλου των αμερικανικών βάσεων στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, περιλαμβανομένων των βάσεων στο ηπειρωτικό βορειοαμερικανικό έδαφος, τη Χαβάη και το Γκουάμ», καθώς και τη Νότια Κορέα, αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση.

Η Πιονγκγιάνγκ απείλησε την περασμένη εβδομάδα με πυρηνική επίθεση τις αμερικανικές βάσεις στην Ιαπωνία και το Γκουάμ, αλλά και τη Νότια Κορέα σε απάντηση των πτήσεων αμερικανικών βομβαρδιστικών B-52 επάνω από τη Νότια Κορέα.

Την περασμένη Παρασκευή, η Σεούλ και η Ουάσινγκτον ενίσχυσαν τους όρους της στρατιωτικής τους συνεργασίας, που περιλαμβάνει πλέον αυξημένη στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ προς τη Νότια Κορέα ακόμη και σε περίπτωση περιορισμένης απειλής εκ μέρους της Βόρειας Κορέας.

Θεωρείται ότι η Πιονγκγιάνγκ δεν διαθέτει την αναγκαία τεχνολογία για να πλήξει το ηπειρωτικό αμερικανικό έδαφος με πυρηνικά όπλα.

Η ένταση στην κορεατική χερσόνησο βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της από το 2010. Η πυρηνική δοκιμή της 12ης Φεβρουαρίου, η τρίτη που πραγματοποιείται από την Πιονγκγιάνγκ, προκάλεσε την έγκριση νέας δέσμης κυρώσεων από τον ΟΗΕ και, σε απάντηση, τη διατύπωση απειλών από τη Βόρεια Κορέα.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Guardian - Η Ρωσία θα τιμωρήσει την Ευρώπη

Με διαθέσεις αντεκδίκησης εκτιμά ότι έχει ήδη φορτισθεί η Μόσχα πρώην ειδικός σύμβουλος του Κρεμλίνου, σύμφωνα με όσα δηλώνει στον Guardian.
Οι φόβοι για ρωσικά αντίποινα στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν αυξηθεί καθώς η Κύπρος οδηγείται σε κούρεμα για καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ, αναφέρει το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας που φιλοξενεί ακολούθως δηλώσεις του Αλεξάντερ Νεκράσοφ (Alexander Nekrassov), πρώην συμβούλου της ρωσικής κυβέρνησης.
«Εάν πράγματι συμβεί αυτό, εάν δηλαδή επιβληθεί έκτακτος φόρος 25% σε καταθέσεις άνω των 100.00 ευρώ τότε κάποιοι Ρώσοι θα υποστούν βαρύ πλήγμα», λέει ο Νεκράσοφ αναφερόμενος στα 30 δισεκατομμύρια ρωσικών κεφαλαίων που εικάζεται ότι έχουν επενδυθεί σε κυπριακές τράπεζες.
«Και τότε, φυσικά, η Μόσχα θα αναζητήσει τρόπους να τιμωρήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν πολλές γερμανικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία. Θα περίμενε κανείς πάγωμα περιουσιακών στοιχείων ή ακόμη και μία φορολόγησή τους. Το Κρεμλίνο υιοθετεί πάντα την πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας».
Ωστόσο, ο Νεκράσοφ απορρίπτει το ενδεχόμενο η Ρωσία να αντεπιτεθεί διακόπτοντας την παροχή φυσικού αερίου, τακτική που ακολούθησε το 2009 μετά την κατάρρευση των συνομιλιών με την Ουκρανία.
«Το φυσικό αέριο δεν συνιστά πλέον όπλο. Την προηγούμενη φορά η Μόσχα κατάλαβε ότι το διεθνές ενεργειακό λόμπυ αντέδρασε και αυξήθηκαν οι προσπάθειες να βρεθούν εναλλακτικές λύσεις. Η Ρωσία ξέρει ότι εάν συνέχιζε να απειλεί, τότε κανείς δεν θα αγόραζε από εκείνη φυσικό αέριο για τα επόμενα 20 χρόνια».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ ΣΤΟ ΧΩΝΙ:ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ



 Η σιωπή της κοινωνίας  είναι γκαστρωµένη...

Ηλέξη «τροµοκρατία» είναι ξανά της… µόδας. Οι σφαίρες στο γραφείο του πρωθυπουργού, η βόµβα στο Mall, η προκήρυξη. Μια προκήρυξη, µέσω της οποίας η Σύµπραξη των αναρχικών Οργανώσεων Αγρια Ελευθερία και Υποκινητές Κοινωνικών Εκρήξεων δεν παραλείπει να εκφράσει την αλληλεγγύη της στον -έγκλειστο επί 11 χρόνια- «αµετανόητο αντάρτη της 17Ν», όπως οι ίδιοι τον χαρακτηρίζουν, ∆ηµήτρη Κουφοντίνα.
Τι τους λέει, όµως, µε τη σειρά του, ο ∆ηµήτρης Κουφοντίνας; Ο «Λουκάς» της 17 Νοέµβρη, της οργάνωσης που σηµάδεψε όσο καµία άλλη τη µεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας, µιλάει Στο ΧΩΝΙ. Και τα όσα λέει θα συζητηθούν πολύ. Τρία σηµεία ξεχωρίζουν, όµως, µε την πρώτη µατιά:
1.Πιστεύει ότι η κοινωνία δεν έχει πει την τελευταία της λέξη. Η σηµερινή σιωπή της είναι γκαστρωµένη και κανείς δε µπορεί να προβλέψει πότε η απέραντη οργή θα εκραγεί ιαµατικά.
2.∆εν αντιµετωπίζει όµοια τις ενέργειες στο πρωθυπουργικό γραφείο και στο Mall. Το χτύπηµα στη Συγγρού µιλάει από µόνο του, λέει. Για το Mall, επισηµαίνει µεν ότι «το κράτος παρανοµεί και µια επαναστατική οργάνωση αποδίδει ∆ικαιοσύνη», αλλά δεν αφήνει την ευκαιρία να σχολιάσει -προφανώς σε αντιδιαστολή µε την προηγούµενη απάντηση- ότι οι δυναµικές ενέργειες θα πρέπει όσο το δυνατόν να µιλάνε από µόνες τους.
3.Τον απασχολεί ιδιαίτερα πώς θα κινητοποιηθεί ο εργαζόµενος λαός και η νεολαία. Στο πλαίσιο αυτό, επισηµαίνει ότι η σκέψη που δοκιµάστηκε στο αντάρτικο πόλης, από το οποίο προέρχεται, ήταν ότι «η ένοπλη δράση γεννά επαναστατική συνείδηση στην κοινωνία». Αυτή είναι η συζήτηση που πρέπει να γίνει.

Εντεκα χρόνια στη φυλακή, παρακολουθείς την επικαιρότητα;
Καµιά φορά -µε τα ΜΑΤ, τις επιστρατεύσεις, τα στρατοδικεία για τις επαναστατικές οργανώσεις, τις πραξικοπηµατικές Πράξεις Νοµοθετικού Περιεχοµένου, τα «αποφασίζοµεν και διατάσσοµεν»- µου φαίνεται σα να βλέπω εκείνα τα Επίκαιρα που πρόβαλαν τον καιρό της χούντας…

Ξαφνικά, η κυβέρνηση τα έβαλε µε τις καταλήψεις. Τυχαίο;
Σύµφωνοι, δεν είναι τυχαία η στιγµή. Η επίθεση στις καταλήψεις γίνεται για αποπροσανατολισµό. Οµως είναι κάτι πολύ παραπάνω. Η τρικοµµατική κυβέρνηση έχει αποφασίσει οµόφωνα να κάνει επίδειξη ισχύος και καταστολής. Να στείλει ένα µήνυµα δια ροπάλου στην κοινωνία, να την τροµοκρατήσει, ότι και η παραµικρή εστία αντίστασης θα τσακιστεί. Η απάντηση που πρέπει να δοθεί; Περισσότερες καταλήψεις. Περισσότεροι χώροι ανάσας για τη νεολαία και µεγαλύτερο άνοιγµα των καταλήψεων στην κοινωνία. Και, ακόµα, βλέπεις πόσοι άνθρωποι χάνουν τη δουλειά τους, χάνουν τα σπίτια τους, πληθαίνουν οι άστεγοι. Λέω: αυτό-οργάνωση των ανέργων, καταλήψεις, στέγες. Είναι βασικό, αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωµα, γιατί το τριτοκοσµικό µέλλον που µας επιβάλλουν είναι γεµάτο µε παραγκουπόλεις, τενεκεδοµαχαλάδες ανέργων και αστέγων, όπως έγινε σε όλες τις χώρες που πέρασε το ∆ΝΤ.

Το χτύπηµα στο γραφείο του πρωθυπουργού είναι κάτι που θα το έκανε και η 17Ν;
Μη ξεχνάµε, είναι το γραφείο του πρωθυπουργού των µνηµονίων και της υποτέλειας. Το συµβολικό χτύπηµα αυτό είναι από τις ενέργειες που µιλάνε από µόνες τους. Χρειάζεται πραγµατικά µεγάλη προσπάθεια για να το παρερµηνεύσεις και όσοι επιχειρούν τέτοιες διαστρεβλώσεις διακινδυνεύουν τη σοβαρότητά τους.

Η βόµβα στο Mall; Είναι η τυφλή βία που έχεις καταδικάσει;
Το Mall είναι της γνωστής οικογενείας Λάτση. Που πλούτισε στα χρόνια της πρώτης γερµανικής κατοχής. Οι σηµερινοί κυβερνώντες του το χάρισαν. Είναι κατασκευασµένο σε οικόπεδο του Οργανισµού Εργατικής Κατοικίας, που µε κόπο και ιδρώτα το είχαν αποκτήσει οι εργαζόµενοι. Σύµφωνα µε απόφαση της ολοµέλειας του ΣτΕ, είναι αυθαίρετο και άρα πρέπει να κατεδαφιστεί. ∆ηλαδή, το κράτος παρανοµεί και µια επαναστατική οργάνωση αποδίδει ∆ικαιοσύνη. ∆εν είναι µια ενδιαφέρουσα προσέγγιση αυτή;
Η οργάνωση που έκανε την ενέργεια, πάντως, εξήγησε -στην προκήρυξή της- όλη τη δική της σκέψη. Μπορεί να συµφωνεί κανείς ή να µη συµφωνεί µε αυτή, πρέπει να παραδεχτούµε όµως ότι πήρανε όλα τα µέτρα για να µην πάθει το παραµικρό οποιοσδήποτε άσχετος, µε πολύ µεγάλη προσωπική διακινδύνευση τους.
Τώρα, µε όλο το θάρρος που µου δίνει η προσωπική αναφορά που κάνουν σε µένα στην προκήρυξή τους, να πω ότι -ιδιαίτερα στη σηµερινή συγκυρία- οι δυναµικές ενέργειες θα πρέπει όσο είναι δυνατόν να µιλάνε από µόνες τους. Να µην έχουν ανάγκη από εξηγήσεις και να µη δίνουν λαβές για φτηνή κινδυνολογική προπαγάνδα.


Εχεις τονίσει ότι, ειδικά τώρα, χρειάζεται περισσότερη σκέψη πριν τη δράση. Κάποιοι θεώρησαν ότι ασκείς κριτική, πας να φρενάρεις τις σηµερινές οργανώσεις. Μετά τις τελευταίες ενέργειες, τι έχεις να πεις;
Κατά λέξει είχα πει «και τώρα χρειάζεται πολλή σκέψη πριν από τη δράση». Θυµάµαι τη συζήτηση που είχαµε στις αρχές του 2009, µέσα στην ιδιαίτερη συγκυρία τότε. Από τότε µεσολάβησαν µνηµόνια, τροµακτική εκτόξευση της ανεργίας, δολοφονία των ονείρων, ισοπέδωση της κοινωνίας, απροκάλυπτη πλέον κατοχή της χώρας από το γερµανικό κεφάλαιο. Η ίδια αρχή «σκέψη πριν από τη δράση» ισχύει και τώρα, όπως ίσχυε πάντα, γενικά, ιστορικά. Για παράδειγµα, όσο αφορά το αντάρτικο πόλης από το οποίο προέρχοµαι, η σκέψη που δοκιµάστηκε ήταν «η ένοπλη δράση γεννά επαναστατική συνείδηση στην κοινωνία». Και τότε, αλλά και τώρα, η σκέψη ήταν και παραµένει «πώς θα κινητοποιηθεί, πώς θα οργανωθεί ο εργαζόµενος λαός και η νεολαία». Αυτό είναι το ερώτηµα που πρέπει να απαντηθεί και σήµερα από όλους τους επαναστάτες, ιδιαίτερα από τις δυναµικές οργανώσεις λαϊκής αντιβίας. Αυτή είναι η συζήτηση που πρέπει να γίνει.

Είδαµε τους «διαδόχους» της 17Ν να ακολουθούν, πολύ χονδρικά, δύο κατευθύνσεις. Πιο στοχευµένες ενέργειες και πιο πολιτικό λόγο από τη µια και πιο οργισµένη αντίδραση από την άλλη. Οι ενέργειες των τελευταίων εβδοµάδων προς πια µεριά κλίνουν;
∆ε συµφωνώ µε τη διάκριση που κάνεις. Στο χώρο των οργανώσεων της δυναµικής δράσης υπάρχουν πολλές προτάσεις, υπάρχουν διαφορετικά σχέδια. Στις ενέργειες της τελευταίας περιόδου, εκδηλώθηκαν πολλές από τις διαφορετικές τάσεις που υπάρχουν αυτή τη στιγµή σε αυτό το χώρο. Ειδικά, πάντως, για τις δύο ενέργειες που συζητήσαµε πιο πριν, στο γραφείο πρωθυπουργού και στο Mall, ένα µεγάλο µέρος της κοινωνίας δεν τις είδε και αρνητικά, τουλάχιστον ως µια κάποια αντίδραση.

Τον προηγούµενο Απρίλιο είχες προβλέψει ότι έρχεται κοινωνική έκρηξη. Ηρθε; Ή, µήπως, ο κόσµος κοιτά αποσβολωµένος το τσουνάµι της τρόικας και του µνηµονίου να ισοπεδώνει τη ζωή του, ανίκανος να αντιδράσει;
Κανείς δε µπορεί να µαντέψει και να ορίσει την ηµεροµηνία της κοινωνικής έκρηξης. Είναι αλήθεια ότι η κοινωνία βράζει. Είναι επίσης αλήθεια ότι αυτή η διαδικασία είναι πολύπλοκη και επηρεάζεται από ποικίλους παράγοντες, άλλοτε επιταχυντικούς και συνήθως επιβραδυντικούς. Και είναι αλήθεια επίσης ότι λείπει εκείνη η επαναστατική συλλογική πολιτική δύναµη που θα συνεγείρει και θα δώσει προοπτική. Θυµάσαι, πριν από καιρό, όταν η κοινωνική θερµοκρασία ανέβαινε δραµατικά και έφτανε σε σηµείο έκρηξης, συνέβαινε ήδη µια εκρηκτική διαδικασία χαµηλής έντασης: τεράστιες µαχητικές διαδηλώσεις, χηµικός πόλεµος, οι πολιτικοί είχαν λουφάξει, δεν τολµούσε να κυκλοφορήσει κανένας τους.
Κι ύστερα ήρθαν οι πολιτικοί πυροσβέστες. Με τους αφορισµούς κατά της βίας, µε εκκλήσεις για ηπιότητα και οµαλότητα, µε έναν υπνωτικό λόγο που εξάτµιζε τη λαϊκή οργή. Ο λαός έβλεπε και βλέπει εκείνους που έπρεπε να καταγγείλουν, να συγκαλέσουν στη δράση, εκείνους που έβλεπε ως αποκούµπι, να δέχονται «µειλίχια» τις σκαιές λοιδορίες µιντιακά από τους της κήρυκες της υποτέλειας, από τους υπεύθυνους της καταστροφής, και να µην αντιδρούν, να µη χτυπούν το χέρι στο τραπέζι. Ετσι συνθλιβόταν και συνθλίβεται ο λαϊκός ψυχισµός, έτσι επικρατεί η ηττοπάθεια και η αίσθηση της εγκατάλειψης. Βάλε και τη στρατηγική του σοκ από τους µάστορες του ∆ΝΤ και της τρόικας. Βάλε και το συµπλήρωµά της, την κτηνώδη βία των ΜΑΤ. Οµως, η κοινωνία βρίσκεται σε απόγνωση και αυτή η σιωπή είναι γκαστρωµένη. Κρύβει µέσα της απέραντη οργή, που κανείς δε µπορεί να προβλέψει πότε θα εκραγεί ιαµατικά, παρασέρνοντας στο διάβα της εχθρούς και «φίλους».

Μπροστά στα δύσκολα, οι υποτιθέµενοι αντίπαλοι, Ν∆, ΠΑΣΟΚ και ∆ΗΜΑΡ, ένωσαν τις δυνάµεις τους. Η Αριστερά γιατί µονίµως µεγαλοποιεί τις εσωτερικές της διαφορές και ελαχιστοποιεί τις οµοιότητες;
Οταν ακούω να χαρακτηρίζουν τη σηµερινή συγκυβέρνηση ως κυβέρνηση Τσολάκογλου, µου έρχονται πάντα στο νου τα λόγια του ∆ηµήτρη Γληνού από το φυλλάδιο «Τι Είναι και Τι Θέλει το ΕΑΜ», όπου είχε χαρακτηρίσει τους τότε κυβερνητικούς συνεργάτες της γερµανικής κατοχής «φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρµατα».
Είδες, όµως, µε τι ευκολία οι ορκισµένοι πολιτικοί εχθροί µέχρι χτες, τακιµιάσαν; Πώς καλύπτει ο ένας τον άλλον; Πώς ενώθηκαν σα γροθιά εναντίον µας; Εµείς που αντιµετωπίζουµε την ίδια µοίρα, το ίδιο φάσµα της ανεργίας και της πείνας, τον ίδιο αργό θάνατο, την ίδια ταπείνωση, δεν πρέπει να ενωθούµε; ∆ε σου µιλάω για ενότητα των ηγεσιών. Οχι. Για ενότητα των ανθρώπων στη βάση µιλάω, µε την ιδιαίτερη ταυτότητα του ο καθένας, µ’ όλες τις διαφορές µας, αλλά ενωµένοι και στον ίδιο αγώνα, που δε µπορεί να τον δώσει ο καθένας ξεχωριστά, για να φτάσουµε στην ίδια λύτρωση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ µοιάζει να έρχεται ως η επόµενη κυβέρνηση. Πολλοί του ασκούν κριτική ότι «στρογγυλεύει» τις απόψεις του, για να πάρει την εξουσία. Ποια είναι η γνώµη σου;
Την εξουσία ή την παίρνεις µόνος σου µε τους δικούς σου όρους, ή σου τη δίνουν µε τους δικούς τους όρους. Φαίνεται ότι, επειδή οι πολιτικοί –εδώ- που προωθούν τα µνηµόνια καίγονται γρήγορα, έχουν σύντοµη ηµεροµηνία λήξης, τον τελευταίο καιρό οι ισχυροί του κόσµου διαµορφώνουν, µεθοδικά όπως πάντα, ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Βλέπουν έναν πολιτικό διπολισµό, µε αρκετά εφήµερα ενδιάµεσα µικροκόµµατα, δυο πολιτικών πόλων που θα τους διακρίνει «σοβαρότητα» και «υπευθυνότητα». Μ’ ένα λειτουργικό καταµερισµό ρόλων, άλλοτε ως «εποικοδοµητική» αντιπολίτευση και άλλοτε ως «ρεαλιστική» κυβέρνηση, που θα εξασφαλίζουν τη σταθερότητα του συστήµατος.
Νοµίζω ότι µετά τα ταξίδια της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στη Γερµανία και τις ΗΠΑ, την ουσιαστική παράδοση από µέρους της πιστοποιητικών νοµιµοφροσύνης, καθώς και τον αφοπλισµό της από τα τελευταία διαπραγµατευτικά όπλα, διαφαίνεται η πρόθεσή της να ακολουθήσει µια ρεαλιστική πολιτική, ανάλογη µ’ αυτήν των «προοδευτικών» µνηµονίων του Χριστόφια στην Κύπρο. Εναπόκειται πλέον στην εσωτερική δυναµική αυτού του κόµµατος-µετώπου, αλλά και στη δυναµική του λαϊκού κινήµατος, το αν και πόσο θα λειτουργήσει αυτό το στρογγύλεµα των θέσεων που ανέφερες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η Αριστερά των ρήξεων που έχεις ζητήσει στο παρελθόν ή η διαχειριστική Αριστερά που έχεις προβλέψει ότι θα αποτύχει;
Εγώ βλέπω ολοένα και περισσότερο να στρογγυλεύονται οι λέξεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Το πολιτικό της λεξιλόγιο να πλουτίζει σε συναίνεση και να φτωχαίνει σε ρήξη. Αυτό που λέω είναι ότι δε µπορούµε να βαδίζουµε στον ίδιο δρόµο. Οτι δεν µπορούµε να πείσουµε τους ισχυρούς για το «λάθος» τους, επειδή δεν κάνουν κανένα λάθος: µας βάζουν να πληρώσουµε εµείς την κρίση τους. Οτι δεν µπορούµε να περιµένουµε ανάπτυξη από την Ε.Ε., επειδή η πολιτική της είναι µία: λιτότητα, ύφεση, κινεζοποίηση και λεηλασία της Ελλάδας και της Λατινικής Ευρώπης. Οτι δε µπορούµε να επωφεληθούµε από τις αντιθέσεις ΗΠΑ-Γερµανίας, επειδή ο δικός τους ο καβγάς είναι για το δικό µας πάπλωµα. Οτι η µόνη σωτηρία για τον τόπο είναι ένα ενδογενές παραγωγικό µοντέλο αυτοδύναµης ανάπτυξης και µια πραγµατική δηµοκρατία για να µοιράζουµε δίκαια τον κόπο των χεριών και του νου µας. Οτι αυτό µπορεί να γίνει µόνο ενάντια στη θέληση της άρχουσας τάξης και της τρόικας. Είναι αδύνατο να γίνει χωρίς ρήξη µ’ αυτούς. Αυτό δε µπορεί να γίνει από δυνάµεις που αποδέχονται πλήρως τους κανόνες του παιχνιδιού που οι ισχυροί επιβάλλουν. ∆εν είναι παιχνίδι που παίζεται στους διαδρόµους, αλλά κρίνεται στους δρόµους. Από τη µετωπική δράση όλων των ζωντανών δυνάµεων του τόπου. Και φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι, ούτε ανέµενα να είναι, η Αριστερά των ρήξεων που ζητάω, έχω ζητήσει, πιστεύω και οραµατίζοµαι.

Το ΠΑΣΟΚ, πώς το βλέπεις; Τελείωσε ή θα ξαναγεννηθεί από τις στάχτες του;
Παραδοσιακά, η εκλογική πελατεία του ΠΑΣΟΚ ήταν κυρίως τα µεσοστρώµατα. Αυτά ακριβώς που κατέστρεψε στο µεγαλύτερο µέρος τους η µνηµονιακή πολιτική του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Λογικά, ένιωσαν προδοµένοι, το εγκατέλειψαν µαζικά, οδηγώντας το στην εκλογική καταβαράθρωση και την προϊούσα διάλυση. Οµως, από αυτή τη διαδικασία καταστροφής των µεσοστρωµάτων και διάλυσης του ΠΑΣΟΚ δηµιουργούνται δύο ενδιαφέρουσες συνεπαγωγές: καταρχάς, είναι γνωστό ότι τα ιδιαίτερα διευρυµένα στη χώρα µας µεσοστρώµατα, τοποθετηµένα ανάµεσα στους δύο ταξικούς πόλους, λειτουργούσαν ως αποσβεστήρας των µαχητικών ταξικών αγώνων και αποτελούσαν παράγοντα σταθεροποίησης του συστήµατος. Τώρα, η µαζική φτωχοποίησή τους (βέβαια, ένα µικρό, ανώτερο τµήµα τους θα παραµείνει προνοµιούχο) δηµιουργεί δυνητικά ένα χώρο ενίσχυσης των µαχητικών αγώνων. Οµως, όσο δεν διαµορφώνεται επαναστατική προοπτική, το πιο καθυστερηµένο πολιτικά τµήµα τους θα αποτελέσει το ακροατήριο στα φασιστικά κηρύγµατα. Ταυτόχρονα, ένα τµήµα των µικροµεσαίων στελεχών της ΠΑΣΟΚικής κοµµατικής, κρατικής και συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, εντελώς ΠΑΣΟΚικό, προσχωρεί στο ΣΥΡΙΖΑ δηµιουργώντας αυτή την αναγέννηση -όπως τη λες- του ΠΑΣΟΚ µέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, ειδικά για το ΠΑΣΟΚ: δε µπορεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες του, τα ολοκληρωτικά αποκαΐδια του. Είναι ένα ΠΑΣΟΚ στάχτη και µπούρµπερη. Ενα ΠΑΣΟΚ που µεταµορφώθηκε σε ΠΑΣΟΚ της καταστροφής και του ολέθρου.

Αυτές τις µέρες, θέλουν να µας στρέψουν κατά των απεργών του µετρό. Πιο πριν, εναντίον κάποιων άλλων. Κοινωνικός αυτοµατισµός;
Αυτό τον κοινωνικό αυτοµατισµό, αυτό το «διαίρει και βασίλευε», ειδικά το ∆ΝΤ τον έχει αναγάγει σε επιστήµη, στις χώρες από τις οποίες πέρασε. Εγώ όµως λέω να αναζητήσουµε τη δική µας υπεύθυνη θέση, ως κοινωνία να ξεπεράσουµε τον ατοµισµό, αναζητώντας συλλογικές λύσεις. Ως νέες πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάµεις που πρέπει να αναδειχτούν, να διδαχτούµε από τις ήττες µας. Να εγκαταλείψουµε την πεπατηµένη των παλιών µορφών κινητοποιήσεων που προωθούσαν οι παλιές, ξοφληµένες και µε αντι-ιστορικό ρόλο συνδικαλιστικές και πολιτικές ηγεσίες, να αναζητήσουµε καινούριες µορφές πάλης, να επανεξετάσουµε τη µεθοδολογία των εργατικών κινητοποιήσεων, έτσι που να µη στρέφονται εναντίον άλλων κοινωνικών µερίδων. Να ξεκινούν κλιµακωτά. Να επιζητούν την ταξική και λαϊκή αλληλεγγύη και, κυρίως, να µη θέτουν όριο δικό τους τα ολοένα και στενότερα όρια της αστικής νοµιµότητας.
Και κάτι ακόµα σηµαντικότερο: να αποδεχτούµε και να αναλάβουµε το αναπόφευκτο κόστος των µαχητικών συνδικαλιστικών και πολιτικών αγώνων. Κόστος προσωπικό και συχνά επώδυνο. Οπως συνέβαινε στις παλιότερες κινητοποιήσεις, στις πολύ πιο αντίξοες συνθήκες των περασµένων χρόνων. Τότε που κατακτήθηκαν όλα εκείνα τα δικαιώµατα των δύο τελευταίων αιώνων, που τώρα µας τα αρπάζουν µέσα σε λίγα χρόνια κι εµείς τα παραδίδουµε ουσιαστικά αµαχητί. 


EIΠE
✓ Για τις καταλήψεις
Η τρικοµµατική κυβέρνηση έχει αποφασίσει οµόφωνα να κάνει επίδειξη ισχύος και καταστολής. Να στείλει ένα µήνυµα δια ροπάλου στην κοινωνία, να την τροµοκρατήσει, ότι και η παραµικρή εστία αντίστασης θα τσακιστεί. Η απάντηση που πρέπει να δοθεί; Περισσότερες καταλήψεις.

✓ Για το χτύπηµα στο γραφείο του πρωθυπουργού
Το συµβολικό χτύπηµα αυτό είναι από τις ενέργειες που µιλάνε από µόνες τους.

✓ Για τον Λάτση
Το Mall είναι της γνωστής οικογενείας Λάτση. Που πλούτισε στα χρόνια της πρώτης γερµανικής κατοχής. Οι σηµερινοί κυβερνώντες του το χάρισαν. Είναι κατασκευασµένο σε οικόπεδο του Οργανισµού Εργατικής Κατοικίας, που µε κόπο και ιδρώτα το είχαν αποκτήσει οι εργαζόµενοι. Σύµφωνα µε απόφαση της ολοµέλειας του ΣτΕ, είναι αυθαίρετο και άρα πρέπει να κατεδαφιστεί.

✓ Για τη βόµβα στο Mall
● Το κράτος παρανοµεί και µια επαναστατική οργάνωση αποδίδει ∆ικαιοσύνη.
● Ιδιαίτερα στη σηµερινή συγκυρία, οι δυναµικές ενέργειες θα πρέπει όσο είναι δυνατόν να µιλάνε από µόνες τους. Να µην έχουν ανάγκη από εξηγήσεις και να µη δίνουν λαβές για φτηνή κινδυνολογική προπαγάνδα.

✓ «Χρειάζεται πολλή σκέψη πριν από τη δράση»
● Η αρχή «σκέψη πριν από τη δράση» ισχύει και τώρα.
● Στο αντάρτικο πόλης δοκιµάστηκε η σκέψη «η ένοπλη δράση γεννά επαναστατική συνείδηση στην κοινωνία».
● Η σκέψη ήταν και παραµένει «πώς θα κινητοποιηθεί, πώς θα οργανωθεί ο εργαζόµενος λαός και η νεολαία».

✓ Για την τρικοµµατική
Ακούω να τη χαρακτηρίζουν κυβέρνηση Τσολάκογλου και µου έρχονται στο νου τα λόγια του ∆ηµήτρη Γληνού για τους τότε κυβερνητικούς συνεργάτες της γερµανικής κατοχής «φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρµατα».

✓ Για τον ΣΥΡΙΖΑ
● Εγώ βλέπω ολοένα και περισσότερο να στρογγυλεύονται οι λέξεις της ηγεσίας του. Το πολιτικό της λεξιλόγιο να πλουτίζει σε συναίνεση και να φτωχαίνει σε ρήξη.
● Μετά τα ταξίδια της ηγεσίας του σε Γερµανία και ΗΠΑ, την ουσιαστική παράδοση πιστοποιητικών νοµιµοφροσύνης και τον αφοπλισµό της από τα τελευταία διαπραγµατευτικά όπλα (…) εναπόκειται πλέον στην εσωτερική δυναµική αυτού του κόµµατος-µετώπου, αλλά και στη δυναµική του λαϊκού κινήµατος, το αν και πόσο θα λειτουργήσει αυτό το στρογγύλεµα των θέσεων.

✓ Για το ΠΑΣΟΚ
∆ε µπορεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες του. Είναι ένα ΠΑΣΟΚ στάχτη και µπούρµπερη.

✓ Για τις απεργίες
Να εγκαταλείψουµε την πεπατηµένη των παλιών µορφών κινητοποιήσεων που προωθούσαν οι παλιές, ξοφληµένες και µε αντι-ιστορικό ρόλο συνδικαλιστικές και πολιτικές ηγεσίες. Να επανεξετάσουµε τη µεθοδολογία των εργατικών κινητοποιήσεων, έτσι που να µη στρέφονται εναντίον άλλων κοινωνικών µερίδων.

Το βιβλίο µε την ιστορία 
της 17Ν το έχεις ξεκινήσει, 
ή δεν είναι ακόµα καιρός;
Πριν από λίγες µέρες κυκλοφόρησε το «Παντοτινός Αντάρτης» από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Μετέφρασα τη βιογραφία ενός αµετανόητου αντάρτη Τουπαµάρο, που εγκαλεί τους πρώην συντρόφους του, οι οποίοι κυβερνούν σήµερα την Ουρουγουάη -µέσω της αριστερής κυβέρνησης- εφαρµόζοντας τις συνταγές του ∆ΝΤ. Οσο για το βιβλίο που ρωτάς, «της 17Ν», γράφω τώρα κάτι γύρω από το ελληνικό αντάρτικο πόλης. ∆ε ξέρω ακόµη τι µορφή θα του δώσω. Οταν τελικά διαµορφωθεί, θα το ξανασυζητήσουµε.

Μεγαλοκαταθέτες «σήκωσαν» εκατοντάδες εκατ. ευρώ όσο ήταν κλειστές οι τράπεζες στην Κύπρο Πηγή: Μεγαλοκαταθέτες «σήκωσαν» εκατοντάδες εκατ. ευρώ όσο ήταν κλειστές οι τράπεζες στην Κύπρο


Αναλήψεις από υποκαταστήματα του εξωτερικού, μεταφορές κεφαλαίων με το αιτιολογικό ότι προορίζονται για «ανθρωπιστική βοήθεια», αγορά φαρμάκων ή ακόμη και καυσίμων αεροσκαφών ήταν μερικά από τα κόλπα που χρησιμοποίησαν μεγάλοι πελάτες τραπεζών της Κύπρου για να σηκώσουν όσο περισσότερα χρήματα μπορούσαν ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις της Λευκωσίας με την Τρόικα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει το Reuters, με τον τρόπο αυτό έφυγαν από το νησί δεκάδες ή ίσως εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ όσο ήταν κλειστές οι τράπεζες και λίγο πριν ληφθεί η απόφαση για την αναδιάρθρωσή τους.
Τα στελέχη της ΕΕ κατάλαβαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά όταν η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου άρχισε να ζητάει περισσότερα χαρτονομίσματα από όσα δήλωνε στα κεντρικά της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη και ότι έκαναν αναλήψεις πελάτες τραπεζών της Κύπρου, αναφέρουν πηγές του Reuters.
«Τα ποσά που δήλωναν οι Κύπριοι σε ημερήσια βάση ήταν πολύ λιγότερα από όσα ήταν στην πραγματικότητα».
Σήμερα εξακολουθεί να υπάρχει ασάφεια για τα ποσά που μπόρεσαν να τραβήξουν οι καταθέτες των κυπριακών τραπεζών ακολουθώντας τις πρακτικές αυτές, όπως και το πού κατέληξαν. Ας σημειωθεί ότι η Λαϊκή Τράπεζα και η Τράπεζα Κύπρου έχουν υποκαταστήματα στο Λονδίνο τα οποία παρέμειναν ανοιχτά ολόκληρη την εβδομάδα των διαπραγματεύσεων και δεν είχαν κανένα όριο στις αναλήψεις.
Επίσης η Τράπεζα Κύπρου ελέγχει το 80% της ρωσικής Uniastrum Bank η οποία δεν έθεσε κανένα όριο αναλήψεων στα υποκαταστήματά της στη Ρωσία.
Κι ενώ πολλοί μικροκαταθέτες Κύπριοι έκαναν ουρές στα ΑΤΜ για να πάρουν μερικές μόνο εκατοντάδες ευρώ, άλλοι που είχαν πρόσβαση κυρίως σε εταιρείες χρησιμοποίησαν μια σειρά τεχνάσματα για να σηκώσουν όλο το ρευστό. Εταιρείες έπαιρναν πράσινο φως για αναλήψεις δηλώνοντας ότι έπρεπε να καλύψουν επενδυτικά ανοίγματα ενώ επιτράπηκαν ακόμη και μεταφορές κεφαλαίων για όσους τις ζητούσαν με αιτιολογικό την ανθρωπιστική βοήθεια, ή την αγορά φαρμάκων, ακόμη και καυσίμων για αεροσκάφη.


Πηγή: Μεγαλοκαταθέτες «σήκωσαν» εκατοντάδες εκατ. ευρώ όσο ήταν κλειστές οι τράπεζες στην Κύπρο | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/96696#ixzz2OdlDVbr5

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More