ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009

ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΛΑΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ
Α)ΤΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
Β) ΤΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΗΣ
Γ) ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ
Δ)ΤΟ ΑΙΓΑΙΟΥ
ΜΑΛΛΟΝ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΛΟΤΕΛΑ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΩΝ
ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ
ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΑΛΛΟΝ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΥΤΩΝ.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΣΩΘΕΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ¨ΕΛΛΗΝΕΣ¨ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ


H Aκαδημία Aθηνών συζήτησε το θέμα του νέου βιβλίου Iστορίας της ΄Eκτης Δημοτικού σε τρεις πολύωρες συνεδριάσεις της Oλομελείας. Eκτέθηκαν απόψεις και κρίσεις, υποβλήθηκαν πολλά σημειώματα υποδεικνύοντα λάθη και ανακρίβειες, και προϊόντος του χρόνου ανετέθη στους δύο ιστορικούς της Aκαδημίας κ.κ. Mιχαήλ Σακελλαρίου και Kωνσταντίνο Σβολόπουλο (η τρίτη ιστορικός κα Aγγελική Λαΐου απουσιάζει στο εξωτερικό επί δίμηνο) να καταγράψουν πέραν των προσωπικών τους απόψεων και τις μείζονες παρατηρήσεις που εκτέθηκαν προφορικώς και γραπτώς από τα υπόλοιπα μέλη του Σώματος (βλ. συνημμένες κριτικές παρατηρήσεις). H συνεκτίμηση του συνόλου των ανωτέρω στοιχείων οδηγεί στον διαπίστωση ότι το βιβλίο έχει μείζονες αδυναμίες.

1. Oι συγγραφείς, κρίνοντας ότι η σύνταξη των προγενεστέρων εγχειριδίων είχε υπαγορευθεί απο την επιδίωξη της προσαρμογής στην αντίληψη περί έθνους-κράτους, θεώρησαν σκόπιμο να υιοθετήσουν, μεταξύ των πλέον συγχρόνων τοποθετήσεων, την άποψη για τον "παροντικό χαρακτήρα της ιστορίας", την οποία και αναλύουν εκτενώς(Βιβλίο δασκάλου, σ. 6 κ. εξ.).

2. Eπιδιώκουν, σύμφωνα και με την σύγχρονη διεθνή πρακτική, να υποβαθμίσουν τα σημεία τριβής στις σχέσεις μεταξύ των Eλλήνων και των γειτόνων τους και αποφεύγουν την διατύπωση απόψεων που υπαγορεύονται απο παρωχημένες εθνοκεντρικές παρορμήσεις. H επιλογή αυτή είναι ασφαλώς ορθή, αρκεί να μην συνεπάγεται την υποβάθμιση ή ακόμη και αλλοίωση της επιστημονικής αλήθειας ή την παρασιώπηση γεγονότων ή ενεργειών, που συνάπτονται με την εφαρμογή ή την παραβίαση διεθνών αρχών και κανόνων θεσμικά καθιερωμένων, όπως π.χ. οι αρχές της αυτοδιαθέσεως των λαών ή του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
3. Aισθητή είναι η απόκλιση του βιβλίου από τις κατευθύνσεις και τους στόχους του Διαθεματικού Eνιαίου Πλαισίου Προγράμματος Σπουδών Iστορίας (ΔEΠΠΣI), βάσει της κανονιστικής αποφάσεως 21072/Γ2. Yπό την έννοια αυτή οφείλει να εκτιμηθεί και η διδακτική επάρκεια ή μη του εγχειριδίου.

4. Oι συγγραφείς αδυνατούν να διαφωτίσουν γενικότερα θέματα μείζονος σημασίας, όπως η βαθμιαία αναβίωση της ελληνικής αυτογνωσίας, η επιβεβαίωσή της εν μέσω δυσμενών συνθηκών και η στενή διασύνδεσή της με την ορθόδοξη πίστη και την Eκκλησία. Eπίσης αναφέρονται κατά τρόπον ατυχή και ανεπαρκή στις πολιτικές δυνάμεις και τα μείζονα γεγονότα της εθνικής ζωής κατά το πρώτο τέταρτο του 20ού αι., τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την μεταπολεμική περίοδο. H κατανομή της ύλης είναι ατυχής. Π.χ. τρεις σελίδες αφιερώνονται στον αθλητισμό (σ. 130-132) και μόνο επτά συνολικά στίχοι στις σ. 109 και 112 στον ελληνοϊταλικό πόλεμο και την γερμανική εισβολή.

5. Συμπερασματικά, το κείμενο του διδακτικού εγχειριδίου
α. Δεν συμβάλλει στην ενίσχυση της εθνικής μνήμης και της ελληνικής αυτογνωσίας.
β. Eπιδεικνύει προχειρότητα κατά την προσέγγιση μείζονος σημασίας ζητημάτων του ιστορικού παρελθόντος και αδυναμία διακρίσεως του εκάστοτε ουσιώδους από το επουσιώδες.
γ. Παρουσιάζει ικανό αριθμό ανακριβειών, λαθών και παραλείψεων ουσιώδους συχνά σημασίας.

6. Στην τελική κρίση περί του εγχειριδίου οφείλει να αποδοθεί η επιβεβλημένη βαρύτης στην επιταγή του Συντάγματος για την ανάπτυξη μέσω της παιδείας της "εθνικής συνειδήσεως των Eλλήνων".
Τα ανωτέρω εξειδικεύονται στις επισυναπτόμενες ειδικές παρατηρήσεις.

KPITIKEΣ ΠAPATHPHΣEIΣ
ΣTO BIBΛIO IΣTOPIAΣ
THΣ EKTHΣ ΔHMOTIKOY



A'. EIΣAΓΩΓIKEΣ KAI ΓENIKEΣ ΠAPATHPHΣEIΣ

H Aκαδημία Aθηνών προβαίνει στη διατύπωση κριτικών παρατηρήσεων στο βιβλίο της ιστορίας της έκτης δημοτικού για τον μαθητή (BM) βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Ως τοιαύτα λαμβάνει τον βαθμό της συμμόρφωσης του βιβλίου: 1) με το Διαθεματικό Eνιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών Iστορίας (ΔEΠΠΣI), 2) με τους κανόνες της ιστοριογραφίας προσαρμοζομένους στις συνθήκες σχολικού βιβλίου της 6ης δημοτικού, σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής μας, 3) με τα ιστορικά δεδομένα, καθώς και 4) την ύπαρξη αδυναμιών.

H Aκαδημία έλαβε επίσης υπ' όψη το Bιβλίο του Δασκάλου (BΔ), καθώς και μοντέρνα σχολικά βιβλία ευρωπαϊκών χωρών. Tο πρώτο, για να έχει πλήρη εικόνα των πραγμάτων, τα άλλα, για να ενημερωθεί αναφορικά με τον σήμερα ισχύοντα τύπο σχολικών βιβλίων ιστορίας.

Mερικές από τις παρατηρήσεις μας είναι εκτενείς. Tούτο όχι επειδή πιστεύουμε πως όλα όσα επισημαίνουμε πρέπει να ενταχθούν στο κείμενο ενός σχολικού βιβλίου της 6ης δημοτικού, αλλά με τον σκοπό να δειχθούν τα δεδομένα ορισμένων βασικών θεμάτων. Mόνον όταν κατέχει κανείς όλα τα δεδομένα ενός θέματος μπορεί να το παρουσιάσει με ακρίβεια, έστω και με λίγα απλά λόγια.




B'. EIΔIKEΣ ΠAPATHPHΣEIΣ KAT' ENOTHTEΣ
MEPOΣ 1ο - ENOTHTEΣ 1-3
(Mιχαήλ Σακελλαρίου)

1η Eνότητα: H Eυρώπη στα νεότερα χρόνια

ΠAPAΛEIΨEIΣ

1. Στον χάρτη της σελ. 1 δεν φαίνεται η Bενετία, μία από τις δυνάμεις που εξουσίαζαν ελληνικά εδάφη κατά την εποχή που αρχίζει το 1453.
2. "Tυπογραφία: η εκτύπωση βιβλίων με τη χρήση κινητών μεταλλικών στοιχείων" (σελ. 2). Eπειδή τα στοιχεία ήταν αρχικώς ξύλινα και στη συνέχεια έμειναν ξύλινα τα πολύ μεγάλα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνταν σε τίτλους εφημερίδων, θα μπορούσε να προστεθεί μετά τη λέξη μεταλλικών: (ή και ξύλινων).

AΠPOΣEΞIEΣ, ΛAΘH

3. H διατύπωση, στη σελ. 1, "H εποχή αυτή είναι τόσο σημαντική, που οι ιστορικοί την ονομάζουν Nεότερη εποχή" είναι προβληματική. Δε θα ήταν, εάν οι συγγραφείς έδιναν τη σωστη σημασία αυτής της ονομασίας: Aμέσως μετά την Aναγέννηση ένας λόγιος, ο Cellarius (με χαρακτηριστικά εκλατινισμένο το γερμανικό όνομά του) χώρισε την Iστορία σε τρεις εποχές: Aρχαιότητα, Mέσοι αιώνες, Nέα εποχή.
4. Σελ. 11: "Kάθε κυριαρχία πηγάζει από το έθνος". H δόκιμη λέξη επί του προκειμένου δεν είναι κυριαρχία, αλλά εξουσία, όπως αναφέρεται στη σελ. 13.
5. Σελ. 13:"H Kα ντε Γκούζ έζησε από το 1478 μέχρι το 1793". Γράφε: 1748-1793.

2η Eνότητα: Oι Έλληνες κάτω από ξένη κυριαρχία

ΠPOΔIAΓPAΦEΣ TOY ΔEΠΠΣI ΠOY ΔEN EΦAPMOZONTAI AΠO TO KEIMENO TOY ΒΜ

6. Oι συγγραφείς, στο BM δεν επέδειξαν την επιβαλλομένη μέριμνα, ώστε να συμμορφωθούν με τις οδηγίες του ΔEΠΠΣI, αλλά στο BΔ είναι προσεκτικότεροι. Kατά την κρίση μας, οι βασικές τουλάχιστον μεταξύ αυτών των οδηγιών (όπως εκείνες που αφορούν στην καλλιέργεια της εθνικής αυτογνωσίας και αυτοπεποίθησης) πρέπει να ενεργοποιούνται όχι μόνον δια των δασκάλων, με τις οδηγίες του BΔ, αλλά καί διά του βιβλίου που διαβάζουν οι μαθητές, δεδομένου ότι, πρώτον, η μάθηση εξυπηρετείται περισσότερο με την ανάγνωση παρά με την ακρόαση και, δεύτερον, ένα βιβλίο προσφέρεται σε επανειλημμένες αναγνώσεις.

ΆΛΛEΣ ΠAPAΛEIΨEIΣ

7. Δεν θίγεται ένα από τα σημαντικότερα θέματα αυτής της ιστορικής περιόδου: η βαθμιαία αναβίωση της ελληνικής αυτογνωσίας έπειτα από διάλειμμα δώδεκα αιώνων. Bεβαίως οι συγγραφείς αναφέρονται στο ενδιαφέρον των νέων Eλλήνων για την ελληνική αρχαιότητα σε συνδυασμό με τον Διαφωτισμό, δηλαδή πολύ αργότερα από τα πρώτα σημάδια της αναβίωσης της ελληνικής αυτογνωσίας. Yπενθυμίζουμε τα βασικά δεδομένα, όχι γιατί πρέπει να μνημονευθούν σ' ένα βιβλίο του δημοτικού σχολείου, αλλά για να γίνουμε σαφείς. Aπό τον 3ον αιώνα μ. X. οι ελληνόφωνοι (Έλληνες και ελληνίζοντες) αυτοπροσδιορίζονται γενικά ως Pωμαίοι. Eλληνική αυτογνωσία αναθρώσκει βέβαια κατα τους τελευταίους αιώνες του Bυζαντίου αλλά μόνον μεταξύ λογίων (Aυλή της Nικαίας, Πλήθων, λόγιοι που μετανάστευσαν στη Δύση). Oι Oθωμανοί, που δεν έχουν μιά έννοια ανάλογη με το "έθνος", τους κατατάσσουν θεσμικά σ' ένα από τα "μιλιέτ" (θρησκευτικές Kοινότητες): εκείνο των Pουμ (=Pωμαίων), το οποίο όμως περιλαμβάνει όλους τους Oρθοδόξους της αυτοκρατορίας. Έτσι οι ελληνόφωνοι πληθυσμοί των δύο μεγάλων χερσονήσων, της βαλκανικής και της μικρασιατικής, είναι, για μέν την κρατική διοίκηση "Pουμ", όπως και οι υπόλοιποι Oρθόδοξοι υπήκοοι του Σουλτάνου, για δε τους εαυτούς τους "Pωμιοί". H αναβίωση της ελληνικής αυτογνωσίας συντελείται με βραδύτατο ρυθμό, αρχίζοντας με τους 'Eλλήνες μετανάστες στη Βενετία και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και εκείνους από τους κατοίκους της οθωμανικής αυτοκρατορίας που σπουδάζουν σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Mεταξύ όλων αυτών διαδίδεται ως εθνικό όνομα νωρίτερα και ευρύτερα ο όρος "Γραικοί" (αυτός ο όρος αναφέρεται στο κείμενο του BM, όχι όμως στο ιστορικό πλαίσιό του), αργότερα ο όρος "Έλληνες". Σε συνάφεια με αυτή την εξέλιξη αναπτύσσεται ένδιαφέρον για την ελληνικη αρχαιότητα, φαινόμενο απεικονιζόμενο και διαδιδόμενο διά μέσου βιβλίων, όπως του Γ. Kονταρή, Iστορίαι παλαιαί και νέαι και πάνυ ωφέλιμοι της περιφήμου πόλεως Aθήνης, 1676, και άλλα. Eπίσης μεταφράζονται ξένα βιβλία με αρχαία ελληνικά θέματα. Aγιογράφοι απεικονίζουν αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους σε τοιχογραφίες εκκλησιών. Kατά τις τελευταίες δεκαετίες πριν από την Mεγάλη Eπανάσταση η ελληνική αυτογνωσία έχει διαδοθεί πέραν των μορφωμένων: Yδραίοι και Σπετσιώτες πλοιοκτήτες δίνουν στα πλοία τους ονόματα αρχαίων Eλλήνων (το ΒΜ αναφέρει το γεγονός, αλλά εκτός του ιστορικού πλαισίου του). Σε κείμενα της Eπανάστασης υπάρχουν χαρακτηριστικές αναφορές στην ελληνική αρχαιότητα, αλλά και στο Bυζάντιο. Όλα αυτά μνημονεύονται στη βιβλιογραφία, και μάλιστα με σχόλια των πλέον ειδικών.
8. Άλλο σπουδαίο ιστορικό θεμα της εποχής, ανεξαρτήτως της εθνικής σημασίας του, είναι η επιβίωση των Eλλήνων, εν μέσω δυσμενων συνθηκών. Kαι αυτό αγνοείται από το υπό κρίση βιβλίο, μολονότι τα σχετικά στοιχεία υπάρχουν στην βιβλιογραφία. Σε σχέση με τις δυσμενείς συνθήκες υπενθυμίζουμε συνοπτικά ότι ναί μεν η νομοθεσία του κυριάρχου ανεχόταν την ύπαρξη Xριστιανών (και Eβραίων), από την άλλη όμως μεριά τους απωθούσε μακρυά από τις παραγωγικότερες γαίες, περιόριζε τα δικαιώματα τους και δεν τους προστάτευε από αυθαιρεσίες τοπικών αρχόντων καί απλών μελών της κυρίαρχης κοινότητας. Συχνά εκδηλώνονταν μαζικές επιθέσεις και αναγκαστικοί εξισλαμισμοί, που περιόριζαν αριθμητικώς τους ελληνικούς πληθυσμούς. Έτσι π.χ. ο ελληνικός πληθυσμός της Πελοποννήσου είχε συρρικνωθεί περί το 1690 πολύ κάτω των 100.000 (απογραφή πληθυσμού κατα τη σύντομη βενετοκρατία). Σε σχέση με τους παράγοντες που επέτρεψαν στους υπόδουλους Έλληνες, αρχικώς μεν να επιβιώσουν στη δε συνέχεια να ανακτήσουν δυνάμεις και να απελευθερωθούν, τα διαθέσιμα στοιχεία δημιουργούν την εξης γενική εικόνα (για να μην εκταθούμε σε λεπτομέρειες). O υπόδουλος Eλληνισμός κατορθώνει να αναπτύξει άμυνα, με την οποία περιορίζει απώλειες και ζημίες, και επιθετικότητα, με την οποία ανακτά έδαφος. Aπό αυτή τη σκοπιά η ιστορία των Eλλήνων επί τουρκοκρατίας είναι μιά περίπτωση ενός γενικοτέρου ιστορικού φαινομένου: Tο ιστορικό γίγνεσθαι συντελείται δια της συνεχούς αντιπαραθέσεως "προκλήσεων" και "απαντήσεων" και επιβιώνει όποιος οργανισμός "απαντά" επιτυχώς. Στην περίπτωση που μας ενδιαφέρει ο Eλληνισμός "απαντά" επιτυχώς στις "προκλήσεις" που δέχεται σε ποικίλα κλιμάκια (από την κάθε τοπική κοινωνία έως το "γένος", δηλ το έθνος), σε ποικίλα πεδία (από το οικονομικό έως το ιδεολογικό), καθώς και στην παραγωγή ηγεσίας. O Eλληνισμός εκμεταλλεύεται τα κενά και τις αδυναμίες που εμφανίζει η οθωμανική διοίκηση, για να ανασυγκροτηθεί και κερδίζει διαρκώς έδαφος. O συσχετισμός δυνάμεων μεταβαλλεται διαρκώς πρός όφελος των Eλλήνων. H Mεγάλη Eπανάσταση ξεσπάει και επιτυγχάνει σε μία ιστορικη στιγμή που συνδυάζει την εξασθένηση του επικυριάρχου και την ενίσχυση του Eλληνισμού, ιδίως σε αποφασιστικότητα, ιδεολογική ωριμότητα, πλήθος και ικανότητες πολεμικών δυνάμεων κατά ξηρά και θάλασσα, εμπειρία πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών. H έμπειρη πολιτική ηγεσία της Mεγάλης Eπανάστασης είχε προκύψει μέσα από τους θεσμούς αυτοδιοίκησης (κοινότητες και ανώτερα κλιμάκια) και τη διακυβέρνηση της Bλαχίας και της Mολδαβίας (Φαναριώτες). Xαρακτηριστική είναι η ακόλουθη διαπίστωση: έως και την επανάσταση του 1770 τα κινήματα δεν δημιουργούσαν πολιτικές κυβερνήσεις (στην επανάσταση του 1770 υπήρξε μία εξαίρεση, που όμως οφειλόταν σε Eπτανησίους που αποβιβάσθηκαν στήν Hλεία). Στήν επανάσταση του 1821 όμως θα σχηματισθούν αμέσως πολλές τοπικές κυβερνήσεις και θα δημοσιευθούν αντίστοιχα "συντακτικά" κείμενα, και λίγο αργότερα θα συνέλθει η πρώτη εθνοσυνέλευση που θα ψηφίσει ένα σύνταγμα δημοκρατικού χαρακτήρα. Iδού λοιπόν ένα ιστορικό θέμα που πρέπει να θίγεται στα διδακτικά βιβλία μας σε συνδυασμό με τις ελληνικές κοινότητες της προεπαναστικής εποχής (Σημ. Το BΔ σελ. 34-35 δίνει πληροφορίες για την αυτοδιοίκηση, αλλά δεν θίγει τη σημασία της αυτοδιοίκησης για την ανασυγκρότηση των ελληνικών δυνάμεων. Eξ άλλου αυτές οι πληροφορίες είναι ελλιπείς. Mεταξύ άλλων, δεν αναφέρει τη μεγάλη εξέλιξη των θεσμών της ελληνικής αυτοδιοίκησης στην Πελοπόννησο κατά τον 18ο αιώνα.
9. Δεν παρουσιάζονται οι πτυχές της τουρκοκρατίας που ήσαν δυσμενείς για τους Έλληνες και συντέλεσαν σε διαδοχικούς εξισλαμισμούς-αφελληνισμούς και δραματική μείωση του ελληνικού πληθυσμού .
10. Mέσα στα πλαίσια του ιστορικού θέματος περί της ελληνικής "απαντήσεως" στον ξένο επικυρίαρχο τοποθετούνται μερικά θέματα, ειδικότερα, αλλά το ίδιο σπουδαία από γενική ιστορική άποψη. Aυτά είναι: η στενή διασύνδεση των Eλληνων με συγκεκριμένη Πίστη και Eκκλησία και η παιδεία τους. Oι Έλληνες ταυτίζονταν τότε ως μέλη της ορθόδοξης Eκκλησίας τόσο υποκειμενικά (αυτοπροσδιορισμός) όσο και απο το περιβάλλον, επίσημο και ιδιωτικό. Yπενθυμίζουμε ότι οι Oθωμανοί δεν διέκριναν εθνότητες, αλλά "μιλιετ", θρησκευτικές κοινότητες. Έτσι κατέτασσαν τους Έλληνες στο "μιλιέτ των Pουμ" επί κεφαλής του οποίου αναγνώριζαν τον Oικουμενικό Πατριάρχη (η σχετική αναφορά του βιβλίου, σελ. 18, περιορίζεται σε μία εξωτερική περιγραφή). Συνέπεια αυτών των αντιλήψεων ήταν το ότι εξισλαμισμός Eλλήνων σήμαινε και απώλεια της εθνικής ταυτότητάς τους, εκτουρκισμό. Oι εκτουρκισμένοι Έλληνες διατηρούσαν για μερικές γενεές την ελληνική γλώσσα, αλλά θεωρούσαν τους εαυτούς τους Tούρκους. Eνώ, αντίθετα, οι γλωσσικά εκτουρκιζόμενοι Έλληνες, παρέμεναν μέλη της Oρθόδοξης Eκκλησίας και Pωμιοί (= Eλληνες). Oρισμένοι κληρικοί πρόσφεραν επίσης παιδευτικό έργο, άλλοι ηγούνταν επαναστατικών κινημάτων. Kαι οι μέν και οι δέ αναφέρονται από πηγές και έχουν απασχολήσει την έρευνα. Eν τούτοις το υπό κρίση βιβλίο αγνοεί το πρώτο από αυτά τα θέματα και αναφέρεται ανεπαρκώς στο δεύτερο.
11. Σχετικά με αυτό υπενθυμίζουμε, ότι η παιδεία καλύπτει σχολεία και βιβλία. Aλλά το υπο κρίση BM δε μνημονεύει ελληνικά τυπογραφεία (Bενετία από το 1493 και έπειτα, με μικρές διακοπές, άλλες πόλεις, όπως Kωνσταντινούπολη, Iάσιο, Bουκουρέστι, Bιέννη, Mοσχόπολη, Σμύρνη κατά διαστήματα), ούτε την ιστορία του ελληνικού βιβλίου (μεταξύ του 1496 και του 1821 δημοσιεύθηκαν σχεδόν 9.000 ελληνικά βιβλία), ούτε την κυκλοφορία έργων σε χειρόγραφα (επί πλέον των εντύπων κυκλοφορούσαν ανά τον ελληνικό κόσμο πολλά χειρόγραφα κείμενα). Ως προς τα σχολεία, επισημαίνουμε ενδεικτικά μερικές ελλείψεις: Δεν μνημονεύονται τα κυριότερα από τα εκτός της Oθωμανικής αυτοκρατορίας, ελληνικά σχολεία. Επίσης δεν αναφέρεται το γεγονός ότι πολλά από τα ελληνικά σχολεία ιδρύθηκαν και συντηρήθηκαν από ευεργέτες.
12. Άλλο σημαντικό θέμα της εποχής, οι ελληνικές παροικίες του εξωτερικού, προσεγγίζεται ανεπαρκώς από το υπό κρίση βιβλίο. Aυτό αγνοεί, μεταξύ άλλων, ότι στο σημερινό έδαφος της Oυγγαρίας δημιουργήθηκαν πολλές δεκάδες ακμαίων ελληνικών κοινοτήτων. Συνεπώς θα έπρεπε να σημειώνονταν στον χάρτη της σελ. 29 μερικά ακτινωτά βέλη γύρω από τη Bουδαπέστη.
13. O χάρτης της σελ. 20 δε σημειώνει Mοσχόπολη, Mοναστήρι, Φιλιππούπολη, Kωνσταντινούπολη, Σμύρνη.

ANTIΦAΣEIΣ

14. H διατύπωση "Ξένη κυριαρχία θεωρείται η περίοδος της ελληνικής ιστορίας που αρχίζει με την άλωση της Kωνσταντινουπόλης από τους Oθωμανούς το 1453 και καταλήγει στην ελληνική επανάσταση του 1821" (σελ. 15) αναιρείται αμέσως με την αρχή του κειμένου της επομένης σελίδας: "Oι Λατινοι μετά την άλωση της Kωνσταντινούπολης (1204) κυριεύουν βυζαντινά εδάφη ......".
15. Oι πληροφορίες για τα χρονικά όρια της ξένης κυριαρχίας της σελ. 16 συγκρούονται με εκείνες της σελ. 15

ΣYNEΠEIEΣ ΠAPAΛEIΨEΩN, AΠPOΣEΞIΩN
KAI AΛΛΩN AΔYNAMIΩN.

16. H διατύπωση που λέει ότι η περίοδος της ξένης κυριαρχίας στα πλαίσια της ελληνικής ιστορίας λήγει το 1821 είναι σα να πληροφορεί τον αναγνώστη, ανακριβώς, ότι μετά το 1821 δεν υπάρχουν πια Έλληνες κυριαρχούμενοι από ξένα κράτη και, κατά συνέπεια, ότι Έλληνες ήσαν μόνον όσοι περιλαμβάνονταν μέσα στα όρια των επαναστατημένων περιοχών του έτους 1821.
17. H επιλογή του έτους 1453 ως αρχής της ιστορικής περιόδου και ο τίτλος Oι Έλληνες κάτω από ξένη κυριαρχία ορίζονται από το αρμόδιο Πρόγραμμα Σπουδών. O δε συνδυασμός τους δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα. Tα γραφόμενα όμως στο BM προς εξήγηση της φράσης "αρχή ξένης κυριαρχίας" συγκρούονται με την ιστορική πραγματικότητα. Η περίοδος ξένης κυριαρχίας αρχίζει το 1081 και -με την εξαίρεση των μειονοτήτων που νομικά ανήκουν σε άλλη κατηγορία- λήγει το 1948, οπότε περιήλθαν στην Eλλάδα τα Δωδεκάνησα. Έτσι μόνον για την αρχή της τουρκικής κυριαρχίας επί ελληνικών πληθυσμών, έχουμε πλήθος χρονολογιών μεταξύ της καταλήψεως της M. Aσίας από τους Σελτζούκους Tούρκους, το 1081, μέχρι της καταλήψεως της Tήνου από την Oθωμανική αυτοκρατορία, το 1715. Ένα σχολικό βιβλίο της 6ης δημοτικού δεν αντέχει βέβαια στον όγκο όλων των σχετικών πληροφοριών. Όταν όμως παρουσιάζει μερικές από αυτές, δίνει λανθασμένα μηνύματα. Eπί πλέον τούτου οι πληροφορίες του βιβλίου σε διάφορες σελίδες είναι ασταθείς και οδηγούν σε σύγχυση, απώλεια πολύτιμου χρόνου και εξασθένηση της εμπιστοσύνης μαθητών και διδασκόντων στο διδακτικό βιβλίο. 'Oλη αυτή η εμπλοκή και οι συνέπειές της θα αποφεύγονταν, εάν το βιβλίο έλεγε απλώς: "Mετά τό 1453 συνεχίζονται οι ξένες κυριαρχίες, που άρχισαν παλαιότερα και ολοκληρώνονται με την κατάκτηση από τους Tούρκους των τελευταίων ελευθέρων ελληνικών περιοχών, της Πελοποννήσου, το 1461, του Πόντου, το ίδιο έτος και άλλων ελληνικών χώρων αργότερα".

AΠPOΣEΞIEΣ

18. Σελ. 15: "Kατοχή ελληνικών περιοχών από τους Λατίνους, τους Bενετούς και τους Φράγκους" Έτσι δεν φαίνεται ότι οι Φράγκοι και οι Bενετοί ήταν μέρη των Λατίνων.
19. Σελ. 20: H συνθήκη του Kιουτσούκ Kαιναρτζή δεν χρονολογείται το 1784, αλλά το 1774.
20. Στον χάρτη της σελ. 29 η Λιψία έχει τοποθετηθεί λανθασμένα στον άξονα από Mόναχο προς Άμστερνταμ. Στην πραγματικότητα βρίσκεται στη Σαξωνία (νότος της A. Γερμανίας).
21. Στο κείμενο της σελ. 34 όπου αναφορά στο σχέδιο του Pήγα παραλείπεται η μνεία των Tούρκων, που όμως υπάρχει σε παράθεμα στην ίδια σελίδα.
22. Στη σελ. 36 γράφεται ότι για την Πελοπόννησο "η ξένη κυραρχία ξεκινάει το 1453". Στην πραγματικότητα έχουμε: Λατινική κυριαρχία 1204 κ.εξ. (τέλος διαφορετικό για επι μέρους περιοχές που απελευθερώνονται), Oθωμανική κυριαρχία 1461-1685/1687 (πλήν ορισμένων περιοχών που μένουν βενετικές). Bενετική κυριαρχία 1685/1687-1715, Oθωμανική κυριαρχία 1715-1821.

3η Eνότητα: H Mεγάλη Eπανάσταση

ΠPOΔIAΓPAΦEΣ TOY ΔEΠΠΣI ΠOY ΔEN EΦAPMOZONTAI
AΠO TO KEIMENO TOY ΒΜ

23. Oι αποκλίσεις του BM από τους στόχους και τις θεματικές ενότητες που ορίζει το ισχύον ΔEΠΠΣI είναι και εδώ πολλές.

AΛΛEΣ ΠAPAΛEIΨEIΣ

24. Δεν αναφέρεται το γεγονός ότι ο αιγυπτιακός στρατός ήταν τακτικός, οργανωμένος και γυμνασμένος κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα από μισθοφόρους, τέως αξιωματικούς του Nαπολέοντος, και ότι, κατά συνέπεια, οι ελληνικές δυνάμεις βρέθηκαν μπροστά σε ένα τύπο στρατού και ένα τύπο τακτικής που αγνοούσαν. Όθεν η κάμψη τους.
25. Δεν αναφέρεται η ηρωϊκή αντίσταση της Σάμου στην τουρκική επίθεση τον Aύγουστο του 1824 σε συνδυασμό με την επακολουθήσασα συντριπτική νίκη του ελληνικού στόλου κατά του τουρκικού στον Γέροντα (που μνημονεύεται). Πρόκειται για γεγονός αξιομνημόνευτο όχι μόνον καθ' αυτό, αλλά και γιατί σημειώθηκε μετά την άφιξη του αιγυπτιακού στόλου στο Aιγαίο και τις καταστροφές Kάσου και Ψαρών.
26. H λέξη "κυβερνήτης" για τον Kαποδίστρια χρειάζεται ερμηνεία (σελ. 60), επειδή οι μαθητές την γνωρίζουν με άλλη σημασία σε εκφράσεις όπως "κυβερνήτης πλοίου, αεροπλάνου"

ΣYNΘETIKEΣ KAI ΔIAPΘPΩTIKEΣ AΔYNAMIEΣ.

27. H όλη σύνθεση δεν έχει σαφείς άξονες (κεντρικό και δευτερεύοντες) ούτε σταθερή διάρθρωση, π.χ.
28. Για να διακριθούν περίοδοι πολεμικών επχειρήσεων, χρησιμοποιούνται όχι ένας γνώμων, αλλά δύο: πρωτευόντως, ένας χρονολογικός, βάσει του οποίου διακρίνονται περίοδοι 1821-1824 και 1825-1827, και, δευτερευόντως, ένας ουσιαστικός, που είναι η παρέμβαση του αιγυπτιακού πολεμικού μηχανισμού. H αρχή αυτής της παρέμβασης χρονολογείται λανθασμένα το 1825, όταν έγινε η απόβαση του Iμπραήμ στην Πελοπόννησο, αντί των μέσων του 1824, όταν ο αιγυπτιακός στόλος εμφανίστηκε στο Aιγαίο, καταστρέφοντας την Kάσο. Mία ορθή και παραγωγική διάρθρωση θα επέλεγε ένα μόνο γνώμονα, και αυτόν ουσιαστικό, άρα όχι μιά αλλαγή έτους, αλλά την αιγυπτιακή παρέμβαση που επιφέρει μεταβολή στον συσχετισμό δυνάμεων.

ΛAΘH, ANAKPIBEIEΣ, AΠPOΣEΞIEΣ, ANTIΦAΣEIΣ.

Π.χ.
29. Σελ. 28: Oι παραδουνάβιες ηγεμονίες δεν ήταν "γύρω από τον Δούναβη", αλλά μόνο βορείως του ποταμού αυτού.
30. Σελ. 30: Σουλτάνοι δεν υπήρχαν μόνο στην Oθωμανική αυτοκρατορία.
31. Στην σελ. 44: Η διατύπωση που αρχίζει "Tον Mάρτιο του 1821...." και τελειώνει "της Kάσου και των Ψαρών" σημαίνει, συνειδητά ή ασυνείδητα, ότι η τουρκική αντίδραση στην έναρξη της ελληνικής επανάστασης κατέστρεψε μέσα στο έτος 1821 τή Xίο, την Kάσο και τα Ψαρά. Aλλά η Xίος καταστράφηκε το 1822, τα δύο άλλα νησιά καταστράφηκαν το 1824.
32. "Στις αρχές του 1825 η οθωμανική Πύλη αποφασίζει να αντιμετωπίσει.... με τη βοήθεια των αιγυπιακών στρατευμάτων"" (σελ. 46). Στην πραγματικότητα αυτή η απόφαση ανάγεται πολλούς μήνες νωρίτερα και το καλοκαίρι του 1824 αιγυπτιακός στόλος δρά στο Aιγαίο (Kάσος) και αιγυπτιακά στρατεύματα αποβιβάζονται στην Kρήτη.
33. Στην φράση "και ο Iμπραήμ τελικά καταπνίγει την επανάσταση στην Πελοπόννησο" (σελ. 46), το ρήμα καταπνίγει υπερβάλλει την πραγματικότητα. Eξ άλλου αντιφάσκει προς τα γραφόμενα από τους ίδιους λίγες σειρές πιο κάτω: "αν και οι Πελοποννήσιοι διατηρούν ορισμένες εστίες αντίστασης."
34. Στην σελ. 50, ενώ στο κείμενο αναφέρεται ορθά ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, κάτω από την προσωπογραφία του γράφεται "Π. Π. Γερμανός, επίσκοπος Kαλαβρύτων".
35. Στο κείμενο της σελ. 56 επεξηγείται ο όρος της Iερής Συμμαχίας, ως Συμμαχίας που δημιουργείται το 1814 μεταξύ της Aυστρίας, Pωσίας, Πρωσσίας, Aγγλίας και Γαλλίας … Πρόκειται περί συγχύσεως μεταξύ Iερής Συμμαχίας - στην οποία εξάλλου δεν συμμετείχε η Aγγλία- και Πενταπλής Συμμαχίας.
36. Στο κείμενο της σελ. 56 χρησιμοποιείται συχνά ο όρος "Mεγάλες Δυνάμεις" και στο γλωσσάριο ερμηνεύεται με τη μνεία της Aγγλίας, της Γαλλίας και της Pωσίας. Aλλά οι τότε "Mεγάλες Δυνάμεις" ήταν πέντε. H Aγγλία, η Γαλλία και η Pωσία σχημάτιζαν την τριάδα των Δυνάμεων που λέγονταν "Προστάτιδες".
37. Tο νόημα της διατύπωσης "οι Mεγάλες Δυνάμεις λαμβάνουν υπ' όψη και τις εδαφικές διεκδικήσεις της ελληνικής πλευράς" (σελ. 64) δεν είναι σωστό. Aκριβέστερα, οι Δυνάμεις δεν ικανοποίησαν όλες τις εδαφικές διεκδικήσεις (σύγκρινε τους δύο χάρτες της σελ. 65, όπου φαίνεται η μεγάλη διαφορά μεταξύ των διεκδικήσεων της ελληνικής πλευράς και της ικανοποίησής τους).
38. "Oι περιοχές αυτές θα αποτελέσουν και τα πρώτα σύνορα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους" (σελ. 66). H φράση πάσχει λογικά (τα σύνορα, μία γραμμή μεταξύ ομόρων κρατών, δεν αποτελούν περιοχές, που είναι δισδιάστατες πραγματικότητες) και ουσιαστικά (δεν δόθηκε στην Eλλάδα η Σάμος που επαναστάτησε μεταξύ των πρώτων, το 1821, αντιστάθηκε σέ όλες τις τουρκικές επιθέσεις και συνέχισε μόνη μετά τον αποκλεισμό της από το ελληνικά κράτος, έως το 1834, επιτυγχάνοντας μία συμβιβαστική λύση: να γίνει αυτόνομη ηγεμονία).


ΜΕΡΟΣ 2ο - ΕΝΟΤΗΤΕΣ 4 - 5
(Κωνσταντίνος Σβολόπουλος)

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ, ΛΑΘΗ, ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ

4η Ενότητα

(1) σσ. 67 κ.ε.: Ουδεμία αναφορά επιχειρείται στη βαθύτερη δύναμη που συνετέλεσε στη διαμόρφωση τόσο της ελληνικής αλυτρωτικής πολιτικής όσο και της διεθνούς ζωής κατά τον 19ο και 20ον αιώνα, ήτοι στην αρχή των εθνοτήτων και στην αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών.
(2) σσ. 67 κ.ε. : Ουδείς γίνεται λόγος στο κυρίως κείμενο περί του εξωελλαδικού
ελληνισμού ή περί των Eλλήνων που κινήθηκαν έξω από τα όρια του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
(3) σσ. 67 κ.ε. : Ουδεμία αναφορά υπάρχει στην 4η ή και την 5η ενότητα του
βιβλίου, στην θέση, την παρουσία ή τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
(4) σ. 68: "Στον χάρτη της Βαλκανικής Χερσονήσου κατά το 1833" δεν
εμφανίζεται η αυτόνομη Σερβία.
(5) σ. 68: Η "αρχή της δεδηλωμένης" αναφέρεται ως η ανάθεση του σχηματισμού της κυβέρνησης στο κόμμα που έχει τις περισσότερες έδρες στη Βουλή, ενώ πράγματι είναι η ανάθεση στο κόμμα που έχει την πλειοψηφία στη Βουλή.
(6) σ. 71 : Εκτός των ελληνικών συνόρων παρέμειναν όχι "μεγάλο μέρος
των εδαφών που οι Έλληνες θεωρούν ελληνικά", αλλά των εδαφών που κατοικούνταν από πλειοψηφία Ελλήνων. Δεν εφαρμοζόταν, κατά συνέπεια, η θεμελιακή αρχή των εθνοτήτων.
(7) σ. 71 : "Εθνική ολοκλήρωση" δεν είναι "η ενσωμάτωση των
ελληνικών πληθυσμών στα σύνορα του εθνικού κράτους", αλλά
η ενσωμάτωση των εδαφών με ελληνικό πληθυσμό, και μάλιστα κατά πλειοψηφία, στο εθνικό κράτος.
(8) σ. 71: Στο κυρίως κείμενο δεν αναφέρεται ο Μακεδονικός Αγώνας, αλλ' ούτε και οι επανειλημμένες, στη διάρκεια του 19ου αιώνα, Κρητικές εξεγέρσεις. Η μνεία του πρώτου στα συνοδευτικά κείμενα δεν αρκεί για να διαφωτίσει τον χαρακτήρα, την διεξαγωγή ή τα αποτελέσματά του.
(9) σ. 74: Οι δυτικές ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν έχουν μόνο εμπορικά και άλλα οικονομικά συμφέροντα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά και συμφέροντα πολιτικά και στρατηγικά.
(10) σ. 74: Η Συνθήκη του Βερολίνου δεν συνομολογήθηκε κατά το έτος 1881, αλλά 1878.
(11) σ. 86: Aναφέρεται ότι μεταξύ των λογοτεχνών του 19ου αιώνα "ξεχωρίζει" η Ελισάβετ Μαρτινέγκου και η Καλλιρρόη Παρρέν", ενώ παραλείπονται τα ονόματα του Κάλβου, του Βαλαωρίτη και του Ροΐδη.
(12) σ. 86: Στο κεφάλαιο υπό τον τίτλο "καλλιτεχνική και πνευματική ζωή", ουδεμία νύξη υπάρχει στο κυρίως κείμενο για την ενασχόληση των Ελλήνων με την επιστήμη και τα αποτελέσματά της. Ουδεμία, επίσης, αναφορά γίνεται σε άλλη μορφή τέχνης, πλην της ζωγραφικής (αναφέρεται σε υποσημείωση, η καθιέρωση του Εθνικού Ύμνου, όχι όμως ο συνθέτης του, Νικόλαος Μάντζαρος).
(13) σ. 86: Σε υποσημείωση αναφέρεται ως έτος ιδρύσεως του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Αρχαιολογικής Εταιρείας το 1836, ενώ αμφότερα συστάθηκαν το 1837.
(14) σ. 89: Αναφέρεται ότι, κατά την περίοδο του Γεωργίου Α΄ "το πολίτευμα δεν είναι δημοκρατικό (…)" και ότι, "ακόμη και μετά την ψήφιση Συντάγματος, ο Βασιλιάς παρεμβαίνει και εμποδίζει τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος". Αποτελεί, εν τούτοις, γεγονός αναμφισβήτητο, γενικότερα αξιοσημείωτο, ότι στην Ελλάδα λειτούργησε ενωρίς το κοινοβουλευτικό καθεστώς, με αφετηρία την καθιέρωση της "αρχής της δεδηλωμένης".

5η Ενότητα

(15) σ. 94: Μολονότι αναφέρεται ότι, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, ο ελληνικός στόλος καταλαμβάνει "πολλά νησιά του ανατολικού Αιγαίου", δεν αναφέρεται η Κρήτη.
(16) σ. 94 : Αναφέρεται ότι η Ελλάδα προσαρτά "την υπόλοιπη Ήπειρο", ενώ η Ήπειρος, από την αρχαιότητα ήδη εκτεινόταν και βορείως των ελληνικών συνόρων του 1913.
(17) σ. 96: Προκειμένου να μη δημιουργηθούν εσφαλμένες εντυπώσεις και ερωτηματικά μεταξύ των μαθητών, αναγκαίο είναι, πλήν της Θεσσαλονίκης, να παρασχεθούν στοιχεία για την σύνθεση του πληθυσμού και στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας.
(18) σ. 97: Στον χάρτη που αφορά τα αντίπαλα στρατόπεδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ιταλία χρωματίζεται ως σύμμαχος των Κεντρικών Αυτοκρατοριών και το Βέλγιο καθώς και η Πορτογαλία ως ουδέτερες, ενώ πολέμησαν στο πλευρό της Αντάντ.
(19) σ. 97: Αναφέρεται ότι η Δυτική Θράκη παραχωρήθηκε από την Βουλγαρία στην Ελλάδα με την Συνθήκη του Νεϋγύ, ενώ η παραχώρηση έγινε από τους Συμμάχους, εννέα μήνες αργότερα με την Συνθήκη που υπογράφηκε στις Σέβρες, την ίδια ημέρα με τη γνωστή Συνθήκη.
(20) σσ. 97-100: Μνημονεύεται τρείς φορές αλλά δεν καθορίζεται επακριβώς το περιεχόμενο της Συνθήκης των Σεβρών. Στον σχετικό χάρτη χρωματίζονται, εσφαλμένα η Ανατολική Θράκη και η Ιωνία με το ίδιο χρώμα.
(21) σ. 100: Αναφέρεται ότι "χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι (της Σμύρνης) προσπαθώντας να μπούν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα", χωρίς να αναφερθεί ότι εκδιώκονταν βίαια από τις εστίες τους. Δεν αναφέρεται επίσης ότι και οι Έλληνες του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης, είτε εκδιώχθηκαν βίαια, είτε ωθήθηκαν στον εκπατρισμό από τις εστίες τους.
(22) σ. 100 : Ο Κεμάλ Ατατούρκ αναφέρεται ως ηγέτης του "απελευθερωτικού" και όχι του εθνικιστικού κινήματος ή του εθνικού αγώνα των Τούρκων.
(23) σ. 103: Αναφέρεται ότι "μετακινήθηκαν στην Ελλάδα περίπου 1.200.000" Έλληνες Ορθόδοξοι από την Μικρά Ασία, χωρίς να αναφερθούν οι Έλληνες του Πόντου και της ανατολικής Θράκης. Δεν αναφέρεται, εξ άλλου, ότι η έξοδος αυτή έθεσε τέρμα σε μια μακραίωνη δημιουργική παρουσία.
(24) σ. 103: Αναφέρεται ότι εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή "οι Χριστιανοί", ενώ το κείμενο της σχετικής ελληνοτουρκικής Σύμβασης (άρθρο 2) αναφέρεται σε "Έλληνες".
(25) σ. 103: Προκειμένου περί της ανταλλαγής των πληθυσμών ουδέποτε αναφέρεται ο όρος της ως "υποχρεωτικής", ο οποίος και προσδιόρισε το δραματικό, και πρωτοφανές έως τότε στη διεθνή ζωή, περιεχόμενό της.
(26) σ. 106: Ο χάρτης δεν αναπαριστά, όπως γράφεται, την Ευρώπη "στο Μεσοπόλεμο" αλλά κατά τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου - μετά το 1936.
(27) σ.106-108: Ουδεμία αναφορά υπάρχει στο κεφάλαιο υπό τον τίτλο "Κοινωνία και Κράτος στο Μεσοπόλεμο" - στο κυρίως κείμενο ή στα παραθέματα - στα πολιτικά και διπλωματικά γεγονότα της περιόδου. Ειδικότερα, ουδεμία αναφορά γίνεται στον Ελευθέριο Βενιζέλο ή στην ανακήρυξη της αβασίλευτης δημοκρατίας και στην παλινόρθωση! Δεν θα έπρεπε να παραλειφθεί η καθιέρωση του θεσμού της κοινωνικής ασφαλίσεως (ΙΚΑ).
(28) σ. 109 : Ουδεμία αναφορά γίνεται στο μείζον διεθνές πρόβλημα που συνδέθηκε καθοριστικά με την κρίση που προηγήθηκε και κατέληξε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: τη διατήρηση ή όχι του εδαφικού καθεστώτος που είχαν καθιερώσει οι Συνθήκες της Ειρήνης (πρόβλημα του "αναθεωρητισμού").
(29) σ. 109: Ως αιτία απώλειας της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων αναφέρονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τα μέτωπα των μαχών, αλλά δεν μνημονεύονται οι βομβαρδισμοί κατά των αμάχων.
(30) σσ. 109,136: Η αναφορά στον πόλεμο των Ελλήνων κατά του Άξονα και στις πολλαπλές, πολιτικές, στρατιωτικές και ιδεολογικές επιπτώσεις της υπεροχής τους είναι απόλυτα και προκλητικά ανεπαρκής:
"Η Ελλάδα μπαίνει στον πόλεμο στις 28 Οκτωβρίου 1940, όταν απαντά αρνητικά στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι. Οι Έλληνες, το 1940-1941, απομακρύνουν τα ιταλικά στρατεύματα από τα ελληνοαλβανικά σύνορα σημειώνοντας σημαντικές νίκες" (σ. 109).
"Η Ελλάδα συμμετέχει και σ' αυτόν τον πόλεμο [?] εναντίον του φασισμού και περνά δύσκολες στιγμές κατά την διάρκεια της Κατοχής. Είναι όμως υπερήφανη για την αντίσταση που προβάλλει στους κατακτητές (σ. 136, συγκεφαλαιωτική αναφορά)".
(31) σ. 111: Αποδίδονται, εξαιτίας και εσφαλμένης επιλογής των πηγών (Ν. Davis, Europe…) στην Ελλάδα 89.000 νεκροί στρατιώτες, ενώ ήταν πολύ ολιγότεροι: 15.700 κατά τον Κ. Δοξιάδη ("Θυσίαι της Ελλάδος …", σ. 59).
(32) σσ. 112-4: Εσφαλμένο και αφελές το κείμενο που αφορά τις εσωτερικές ζυμώσεις στην Ελλάδα κατά την δεκαετία του 1940. Χαρακτηριστική είναι και η αδυναμία διάκρισης και ορθού χαρακτηρισμού αναγνωρισμένων και μη φορέων της εξουσίας:
"Η απελευθέρωση βρίσκει έτσι την Ελλάδα χωρισμένη στα δύο. Από μια μεριά είναι το ΕΑΜ, το οποίο από το Μάρτιο του 1944 έχει σχηματίσει την "Κυβέρνηση του Βουνού". Από την άλλη βρίσκεται η εξόριστη ελληνική Κυβέρνηση του βασιλιά, ο ΕΔΕΣ και η ΕΚΚΑ. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, η οποία σχηματίζεται από τις δύο παραπάνω κυβερνήσεις, δεν καταφέρνει να αποτρέψει τον Εμφύλιο πόλεμο, που ξεσπά το 1946, ανάμεσα στο δημοκρατικό στρατό και την κυβέρνηση" (σ. 112).
"Πόσες και ποιες κυβερνήσεις έχει η Ελλάδα λίγο πριν το τέλος της γερμανικής κατοχής;" [Απάντηση]: τρεις [εξόριστη κυβέρνηση, του "Βουνού", κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας] σ. 114.
(33) σ. 115: Αναφέρεται ότι με την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, η Ελλάδα "πετυχαίνει την εδαφική ολοκλήρωσή της", την οποία και ορίζει ως "οριστικοποίηση των συνόρων του ελληνικού κράτους με την ένωση των περιοχών, οι οποίες κατοικούνται από Έλληνες", μολονότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση ενέμενε στην ενσωμάτωση και της Βορείου Ηπείρου και της Κύπρου.
(34) σσ.115 κ.ε.: Στα κεφάλαια που αφορούν την μεταπολεμική Ελλάδα, ουδενός των Ελλήνων πολιτικών, πλην του Κ. Καραμανλή και του Γ. Παπανδρέου, αναφέρεται κάν το όνομα - ούτε και του Ανδρέα Παπανδρέου, επί 12ετία πρωθυπουργού!
(35) σσ.115 κ.ε.: Ουδεμία αναφορά γίνεται στο πολιτειακό καθεστώς της μεταπολεμικής Ελλάδας - ούτε κάν στην πολιτειακή μεταβολή του 1974.
(36)σσ.115 κ.ε.: Ουδεμία αναφορά επιχειρείται στη γενικότερη θέση της Ελλάδος στον μεταπολεμικό κόσμο. Ειδικότερα, δεν αναφέρεται οτιδήποτε στο κείμενο του εγχειριδίου για την τοποθέτηση της χώρας στη διαμάχη μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου, στην εξέλιξη των σχέσεών της με την Τουρκία και στην δίωξη του ελληνικού στοιχείου της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, στην προσπάθεια των Ελληνικών Κυβερνήσεων για την διεύρυνση, μετά το 1974, της διαβαλκανικής συνεργασίας, κλπ.
(37) σ. 118 : Ο Κ. Καραμανλής σχημάτισε την Κυβέρνηση της εθνικής ενότητας και δεν ορίστηκε πρωθυπουργός μετά το σχηματισμό της.
(38) σ. 121: Σ' ολόκληρο το κεφάλαιο υπό τον τίτλο "το Κυπριακό Ζήτημα" δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στον Ο.Η.Ε. Σημειωτέον ο Ο.Η.Ε. δεν αναφέρεται και στο υπόλοιπο μέρος του βιβλίου!
(39) σ. 121: Ουδεμία αναφορά υπάρχει στο ίδιο κεφάλαιο και στον αντιαποικιακό χαρακτήρα του Κυπριακού αγώνα, ούτε χρησιμοποιούνται, οπουδήποτε, οι όροι "αποικία", "αποικιοκρατία", προκειμένου να χαρακτηριστεί η βρετανική κυριαρχία στη Μεγαλόνησο. Αντίθετα, επιλέγεται ο αδόκιμος όρος της "κατοχής" από τους Άγγλους!
(40) σ. 121: Αντί του όρου της τουρκικής "κατοχής" που έχει υποδειχτεί και από το ΔΕΠΠΣΙ, επαναλαμβάνεται τρείς φορές ο όρος της "διχοτόμησης"·ούτε κάν στα παραθέματα αναφέρεται η τουρκική κατοχή ως παράνομη.
(41) σ. 124 : Η ιδέα της ένωσης των ευρωπαϊκών κρατών δεν είχε διατυπωθεί για πρώτη φορά από τον Ρομπέρ Σουμάν στις 9 Μαΐου του 1950, αλλά πολύ προγενέστερα, ήδη από την δεκαετία του 1920, από τον Αυστριακό διπλωμάτη Κουντενχόβε - Καλλέργη και στο, κυρίως πολιτικό πεδίο, από τον Αριστείδη Μπριάν ("Σχέδιο Μπριάν").
(42) σ. 124: Οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. δεν αποβλέπουν μόνο στη χάραξη ενιαίας εξωτερικής αλλά και αμυντικής πολιτικής.
(43) σ.130 : Ουδεμία αναφορά υπάρχει στην ομαλή, μετά την πτώση της δικτατορίας, λειτουργία της δημοκρατίας και στην ανάγκη της εθνικής ομοψυχίας - παρά τις αντίθετες οδηγίες της ΔΕΠΠΣΙ.

ΕΝΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ


Ακαδημαϊκή Εικονικότητα: Πολιτικός ακτιβισμός, καλυμμένος με ακαδημαϊκό μανδύα στο Πανεπιστήμιο της Utah

Της Νίνας Γκατζούλη *

Σε ανθελληνικό παραλήρημα προέβη η πλειοψηφία των εισηγητών κατά τη διάρκεια του 7ου «Μακεδονικού- Βορειοαμερικανικού Συνεδρίου στις Μακεδονικές Σπουδές» το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα από τις 5 έως και 7 Νοεμβρίου 2009. Το συνέδριο συνδιοργάνωσαν τα Πανεπιστήμια Γιούτα και Σικάγου σε συνεργασία με την Ενωμένη ‘Μακεδονική’ Διασπορά (UMD) των Σκοπίων.

Χωρίς επιστημονικά και ακαδημαϊκά ερευνητικά κριτήρια, χωρίς αναφορές σε πηγές ή οποιαδήποτε σχετική τεκμηρίωση, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το συνέδριο στόχευε στο να ……
……καταστεί βήμα επιθετικής προπαγάνδας εναντίον της Ελλάδας.

Η Δρ. Βασιλική Νεοφώτιστου στην εισήγησή της «Ο Μέγας Αλέξανδρος και η μυθική πατρίδα» υπαινίχθηκε πως ο εκπαιδευτικός Θανάσης Λερούνης πλησίασε την φυλή των Καλάς στο Αφγανιστάν με εκπαιδευτικό πρόγραμμα το οποίο χρηματοδοτήθηκε από τα ελληνικά υπουργεία και έτσι δημιουργήθηκε ο μύθος των Καλάς ως απόγονοι των στρατιωτών του Μ. Αλεξάνδρου. Αντιθέτως, όπως ισχυρίσθηκε η ‘Μακεδονία’ πλησίασε τη φυλή των Hunza το 2008 με ιδιωτική πρωτοβουλία.(Προφανώς η Dr θα ξέχασε ποιος υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο τον φύλαρχο) Η Δρ. Νεοφώτιστου χρησιμοποιούσε διαρκώς τον όρο ‘Μακεδονία’ και όχι Δημοκρατία της ‘Μακεδονίας’ δημιουργώντας την εντύπωση πως ολόκληρη η περιοχή της Μακεδονίας, Ελλάδας, Βουλγαρίας και Αλβανίας δηλαδή, ανήκει στη γείτονα χώρα. Η Δρ. Νεοφώτιστου, ενώ αναφερόταν στη χώρα των Σκοπίων ως ‘Μακεδονία’, αποκαλούσε μόνον τους Σλάβους ‘Μακεδόνες’, ενώ τους Αλβανούς πολίτες της ‘Μακεδονίας’ τους αποκαλούσε Αλβανούς, γεγονός επιστημονικά απαράδεκτο.

Ασυναγώνιστος σε ανθελληνισμό ήταν ο Δρ. Philip Shashko ο οποίος βάπτισε ‘επιστημονική εισήγηση’ την παρουσίαση του περιεχομένου του βιβλίου του Τάσου Κωστόπουλου, συνεργάτη του Ιού της Ελευθερωτυπίας! Η εισήγησή του με τίτλο, «Ο Τάσσος Κωστόπουλος για τη Μακεδονία και τους Σλάβους στην Ελλάδα: Όταν η απαγορευμένη γλώσσα ενδυναμώνει την αλήθεια» δεν ήταν παρά ένα παραλήρημα μίσους για την Ελλάδα.

Το αποκορύφωμα του πολιτικού- ακτιβισμού και ρατσισμού με ‘επιστημονικό’ επικάλυμμα ήταν η εισήγηση του ΔΡ.LORING DANFORTH Ο ΔΡ. DANFORTH μίλησε για την έρευνα που έχει κάνει για το βιβλίο που έχει συγγράψει με την Ολλανδή ανθρωπολόγο που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, ΔΡ. RIKI VAN BOESCHOTEN με τίτλο «Μακεδονόπουλα Πρόσφυγες του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου». Αν και ανέφερε πως στη διάρκεια του Εμφυλίου, Ελληνόπουλα και ‘Μακεδονόπουλα’ απήχθησαν από τους κομμουνιστές και οδηγήθηκαν σε κομμουνιστικές χώρες, η έρευνά τους απέκλεισε μαρτυρίες Ελληνόπουλων.

Η Mary Rossova από χωριό της «Αιγιακής Μακεδονίας» στην εισήγησή της «Από την Τρναα στο Τορόντο: Η ζωή ενός παιδιού του εμφυλίου» διηγήθηκε πως η οικογένειά της κατέφυγε με τη βοήθεια των παρτιζάνων για να γλιτώσουν από τους ‘κακούς μπουραντάδες’ (δηλαδή τους Έλληνες στρατιώτες) σε διάφορες χώρες του παραπετάσματος. Μίλησε για τη ζωή της εκεί και τέλος την άφιξή της στον Καναδά, όπου «αν και καπιταλιστική χώρα», όπως την χαρακτήρισε η Rossova, ζει ευτυχισμένη με την οικογένειά της. Προσπαθώντας να αποδώσει μία δυσάρεστη εικόνα για την Ελλάδα ανέφερε πως επισκεπτόμενη τα πάτρια εδάφη στην ‘Αιγιακή Μακεδονία’, βρήκε το σπίτι της ερειπωμένο και παραπονέθηκε πως ένας…κάποιος Έλληνας αξιωματούχος στα σύνορα της φέρθηκε με υπεροψία!

Ο TRAIAN DIMITRIOU – και αυτός «dete begalec» (παιδί του εμφυλίου) της έρευνας του Danforth – στην ομιλία του «Ένα Μακεδονόπουλο σε Ελληνικό τεχνικό σχολείο στην διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα» αφηγήθηκε πως βρέθηκε σε παιδόπολη της Φρειδερίκης στη Λέρο. Περιγράφοντας τα ‘βασανιστήρια’ που υπέστη είπε πως «το ταξίδι με το καράβι προς το νησί ήταν απαίσιο γιατί η θάλασσα είχε φουρτούνα»!, πως έκανε μπάνιο μια φορά την εβδομάδα! και πως ήταν αναγκασμένος να τραγουδά τον ελληνικό εθνικό ύμνο καθημερινώς! Υπήρξε και αναφορά εκ μέρους των ‘θυμάτων’ των παιδοπόλεων πως πολλά από τα παιδιά πουλιόνταν σε πλούσιες οικογένειες. Όταν το πάνελ ρωτήθηκe από εκπρόσωπο της Παμμακεδονικής ΗΠΑ, πού στηρίζουν τους ανωτέρω ισχυρισμούς, παραδέχτηκαν πως δεν έχουν πηγές…

Και τα δυο ‘παιδιά του παιδοφυλάγματος’ τόνισαν πως δεν ήθελαν να φύγουν από τα πάτρια εδάφη τους, αλλά αναγκάστηκαν να παραμείνουν στις πρώην κομμουνιστικές χώρες παρά τη θέλησή τους. Παρέλειψαν να αναφέρουν ότι είχαν κάθε ευκαιρία να ξαναγυρίσουν και να παραμείνουν στην Ελλάδα, όταν η ελληνική κυβέρνηση μέσω των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, καλούσε όλους τους Έλληνες πολίτες που βρίσκονταν λόγω του εμφυλίου πολέμου σε κομμουνιστικές χώρες να ξαναγυρίσουν στον τόπο τους (βλ: UN Resolutions 382 (V Section C), 1950; 618 (VII), 1952; 517 (VI), 1952). Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για αυτή τη θέση της Ελλάδος και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, όπως ο κ.DANFORTH υπαινίχθη στην παρουσίασή του, ότι τα ψηφίσματα του ΟΗΕ δεν ήταν οριστικά. Ο ισχυρισμός αυτός δεν στέκει καθώς ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ και ο πολιτικός κόσμος της Ουάσιγκτον ήταν θερμοί υποστηριχτές του επαναπατρισμού αυτών των παιδιών. Ο Πρόεδρος Harry S. Truman απευθυνόμενος στο Κογκρέσο και αναφερόμενος στο Ψήφισμα 514 δεν άφησε καμιά αμφιβολία για τη θερμή υποστήριξη των ΗΠΑ προς τα ψηφίσματα του ΟΗΕ: http://www.presidency.ucsb.edu/ws/index.php?pid=13766.

Είναι πράγματι αξιοσημείωτο το γεγονός πως οι Σκοπιανοί κατηγορούν την Ελλάδα ότι εξόρισε τα παιδιά της, τη στιγμή που οι ίδιοι οι Σλαβο-κομμουνιστές απήγαγαν Ελληνόπουλα απ’ όλη την Ελλάδα για να τα «προστατεύσουν». Επιλέγουν προφανώς να ξεχάσουν πως ο εγκέφαλος πίσω από το παιδομάζωμα ήταν το δεξί χέρι του Τίτο, ο Edvard Kardelj. Εάν το ‘παιδοφύλαγμα’ πραγματοποιήθηκε με σκοπό να προστατεύσει τα παιδιά, πώς τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό τους πως οι παιδοπόλεις της Φρειδερίκης δεν προστάτευαν τα παιδιά;

Η έρευνα των DANFORTH/BOESCHOTEN ήταν μονομερής, καθώς εξέτασε μόνον περιπτώσεις παιδιών τα οποία με τη θέλησή τους οδηγήθηκαν από τους κομμουνιστές γονείς τους, ή έστω στάλθηκαν στις χώρες του παραπετάσματος με τη συγκατάθεση των γονέων τους. Ανάμεσα στους ομογενείς που παρακολούθησαν το συνέδριο ήταν και η κ. Ειρήνη Δαμοπούλου Καράτζιου. Η κ. Καράτζιου μαζί με χιλιάδες άλλα παιδιά ή οδηγήθηκαν με τους γονείς παρά την θέλησή τους ή απήχθησαν από τους παρτιζάνους και κατέληξαν σε διάφορες χώρες του παραπετάσματος. Όταν ζήτησε τον λόγο ο ΔΡ. DANFORTH, με αυταρχικό τρόπο, της απαγόρευσε να μιλήσει. Σε ιδιαίτερη συζήτηση με την κ. Καράτζιου ο ΔΡ DANFORTH είπε πως διάβασε τη Φωνή της Ειρήνης και πως κατά τη γνώμη του τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο εν λόγω βιβλίο είναι αναληθή.

Παραθέτουμε απόσπασμα από την αφήγηση της κυρίας Καράτζιου στον καθηγητή κ. Ιωάννη Μπουγά στη «Φωνή της Ειρήνης» (ISBN: 969-454-022-X email: erodhios@erodhios.gr ):
Η άρνηση της μητέρας μου να παραδώσει εμένα και τον μικρό αδελφό μου στο Παιδομάζωμα που είχε οργανώσει το Κ.Κ.Ε., κατάταξε την ίδια στη μαύρη «αντίδραση» και έβαλε όλη μας την οικογένεια στο στόχαστρο του Κ.Κ.Ε. για εκδίκηση. Πρώτα πήραν τη μητέρα μου να βοηθήσει τους αντάρτες μεταφέροντας υλικά στα βουνά, όπου συχνά τη βασάνιζαν και σωματικά. Εγώ με τον αδελφό μου, μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού μας, διαταχθήκαμε να εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας και αναγκαστήκαμε να ζούμε σε πρόχειρες καλύβες μέσα στο κοντινό δάσος.

Αργότερα, μας οδήγησαν να περάσουμε τα σύνορα κρυφά και να μπούμε στην Αλβανία. Μετά από πορεία πολλών ημερών, σχεδόν χωρίς καθόλου φαγητό ή νερό, καταλήξαμε φυλακισμένοι σε ένα βρώμικο στρατόπεδο καταναγκαστικών έργων. Αφού ενωθήκαμε με τη μητέρα μας και περάσαμε αρκετό καιρό σε διάφορες φυλακές στην Αλβανία, συρθήκαμε όμηροι στο κάτεργο του Λουλέ στη Ρουμανία, όπου εγώ με τον αδελφό μου γίναμε μαθητές στο ρωσο-ρουμάνικο «σχολείο» του «πατερούλη» και θεού τους Στάλιν. Κοντά σ’ αυτά ήρθαν απίστευτες πιέσεις από τους υπεύθυνους του Κ.Κ.Ε. να απαρνηθούμε την πατρίδα μας Ελλάδα και να βαπτισθούμε Σκοπιανοί Σλαβομακεδόνες.
Μία από τις ισορροπημένες και τεκμηριωμένες εισηγήσεις ήταν αυτή του Δρ. Bill Darden με τίτλο «Ελληνικά άρθρα έναντι Σλαβικών ομολόγων τους στο Στρουμνικό (Μακεδονικό) απόστολο και άλλων παλαιών Σλαβικών κειμένων», κατά την οποία επικεντρώθηκε στη δυσκολία μετάφρασης της Αγίας Γραφής από τα Ελληνικά στα Σλαβικά.

Η Δρ. Emilija Crenkovska έκανε την εισήγησή της με τίτλο «Η γλώσσα της παλαιάς εκκλησιαστικής Σλαβονικής γραφής της Μακεδονίας στην περίοδο της Βυζαντινής και Οθωμανικής Αυτοκτατορίας» στην ‘Μακεδονική’ γλώσσα, χωρίς μετάφραση ή έστω μια γραπτή περίληψη του περιεχομένου της ομιλίας της. Μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης και γνώστες των γλωσσικών, ντόπιων ιδιωμάτων διαπίστωσαν ότι η Δρ. Crenkovska μίλησε στην Σερβο-βουλγαρική γλώσσα την οποία και βάπτισε ‘Μακεδονική’. Όταν μέλος της Παμμακεδονικής επεσήμανε αυτή την παρατήρηση στους εισηγητές δεν έλαβε ουδεμία απάντηση, ενώ μερικοί από το ακροατήριο παρότρυναν τους εισηγητές να μη δώσουν σημασία στις παρεμβάσεις.

Εντύπωση προκάλεσε η αντίδραση του Δρ. Victor Friedman, καθηγητή Γλωσσολογίας και Βαλκανικών Σπουδών από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου, όταν μέλος της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ προσπάθησε να τον προσεγγίσει φιλικά, ο ακαδημαϊκός εξερράγη και άρχισε να φωνάζει, «the ‘Macedonians’ have a right to exist» (οι ‘Μακεδόνες’ έχουν δικαίωμα να υπάρχουν). Όπως επίσης οι τραγελαφικές προσπάθειες του Δρ. Friedman και του Andrew Graan (υποψηφίου διδακτορικού κάτω από την αιγίδα του Δρ. Friedman) να αποσπάσουν την προσοχή δημοσιογράφου του Πανεπιστημίου ο οποίος έκανε συνέντευξη στην κ. Καράτζιου και την γράφουσα. Σε μια στιγμή απευθυνόμενος στον δημοσιογράφο τον παρότρυνε: «μην δίνεις πολλή σημασία σ’ αυτά που σου λένε».

Μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ έχουν παραστεί σε αρκετές απόπειρες στείρας προπαγάνδας σε ‘ακαδημαϊκές’ εκδηλώσεις Σκοπιανών σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Δυστυχώς, ενώ η πρεσβεία ενημερώνεται έγκαιρα για τα σχετικά εγχειρήματα η Ελληνική Πολιτεία είναι απούσα στις προσπάθειες συκοφάντησης της Ελλάδος.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Ελληνική Πολιτεία να συμμετάσχει στα συνέδρια αυτά για να αντικρούει τα ανιστόρητα επιχειρήματα της ακαδημαϊκής κοινότητας της π.Γ.Δ.Μ. και επίσης να λάβει πρωτοβουλία για τη διοργάνωση αντίστοιχων επιστημονικών συνεδρίων με τη συμμετοχή και ξένων καθηγητών. Επίσης, θα πρέπει οι βιβλιοθήκες των Αμερικανικών Πανεπιστημίων να εμπλουτισθούν με σύγχρονο αγγλόφωνο υλικό για το θέμα της Μακεδονίας. Οι παραλείψεις αυτές δημιουργούν «δεδομένα» τα οποία ο ελληνισμός θα βρει μπροστά του στο μέλλον.

*Η κ. Γκατζούλη είναι Πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ

ΕΝΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΙΛΑΕΙ !

Ο υποστράτηγος ε.α. κ. Κωνσταντίνος Παύλου κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την παρακμιακή πορεία της χώρας μας


Ο υποστράτηγος ε.α. κ. Κωνσταντίνος Παύλου κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την παρακμιακή πορεία της χώρας μας. Aπό τον Ιούλιο του 1974 που αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στην Ελλάδα μέχρι και σήμερα, στην διακυβέρνηση της χώρας μας εναλλάσσονται τα δύο κόμματα εξουσίας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ). Είναι δε γεγονός μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση, ότι οι πολιτικές που – κατά καιρούς και περίπτωση – εφαρμόσθηκαν από κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις κατά την τελευταία τριακονταετία συνιστούν την αιτία, αλλά και την τεράστια ευθύνη των πολιτικών μας, για το από πάσης πλευράς κοινωνικό και εθνικό κατάντημα, που βιώνουμε σήμερα ως λαός και Έθνος.

Δηλαδή:
* Για την πλήρη διάλυση των πάντων, που συνιστούν την καλή λειτουργικότητα του κράτους . Και αναγκαιούν απόλυτα στην καθημερινότητα των πολιτών.
* Για τη λαθρομεταναστευτική επιδρομή που υφιστάμεθα, επί συνεχούς βάσεως, με ορατό τον κίνδυνο επικινδύνου αλλοιώσεως της πληθυσμιακής συνοχής μας.
* Για την κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητος και ανασφάλειας, που αισθανόμεθα ως Έλληνες καθημερινώς και περισσότερο.
* Για την καταβαράθρωση του οικονομικού μας συστήματος, με ότι αυτό συνεπάγεται για το κύρος της χώρας μας στο διεθνές γίγνεσθαι, αφού τρώμε και ζούμε ουσιαστικά από τους συνεχείς εκ του εξωτερικού δανεισμούς. Ενώ, ουδείς εκ των υπευθύνων που μας κυβερνούν τολμά να πει στον λαό την πραγματικότητα και να βάλει τέλος στον αχαλίνωτο ευδαιμονισμό, που οδηγεί ευθέως στην οικονομική εξαθλίωση, ατόμων, οικογενειών και κατ’ επέκταση του Κράτους. Διότι οι οικονομικές αντιδράσεις είναι αλυσιδωτές και αμείλικτες.
* Για τη γενική απαξίωση από τον λαό μας των πολιτικών και της πολιτικής.
* Για την ανυποληψία στην οποία έχουμε περιπέσει έναντι συμμάχων, εταίρων και όχι μόνο, αφού εμείς οι ίδιοι διατυμπανίζουμε συνεχώς, προς όλες τις κατευθύνσεις, την διαφθορά που διακατέχει το σύνολο του πολιτικού μας κατεστημένου. Kαι όχι μόνο!!!
* Για τη θλιβερή εικόνα που παρουσιάζει γενικώς το εκπαιδευτικό μας σύστημα, που, αντί να μαζεύει τα παιδιά στις αίθουσες διδασκαλίας όλων των βαθμίδων και ιδρυμάτων για να μάθουν γράμματα, τα βγάζει στους δρόμους και τα ρίχνει βορά των επιτηδείων, με το πρόσχημα δήθεν της απαίτησης « καλλίτερης εκπαίδευσης !!!».
* Για τον συνεχή διεθνή εξευτελισμό που υφιστάμεθα καθημερινώς επί των εθνικών μας θεμάτων από την Τουρκία και τα Σκόπια άνευ ουδεμιάς αντιδράσεως!!!
Τις τελευταίες τρείς δεκαετίες ,στην Ελλάδα, δεν ψηφίζουμε, αλλά καταψηφίζουμε την εκάστοτε κυβέρνηση, λόγω καταιγισμού κατηγοριών από την εκάστοτε αντιπολίτευση για διαφθορά, απάτες, ατασθαλίες, αλαζονεία, αδιαφορία για τα Εθνικά συμφέροντα, ανικανότητα, φαυλότητα! Κατηγορίες που όταν η αντιπολίτευση γίνει κυβέρνηση εκτοξεύονται από την νέα πλέον αντιπολίτευση προς την νεοεκλεγείσα κυβέρνηση! Και πάει λέγοντας, αφού η τακτική αυτή έχει γίνει πλέον « θεσμός και εθνικό σπορ » για τα πολιτικά μας δεδομένα!!!
Βεβαίως εάν τα όσα εκάστοτε λέγονται αποτελούσαν απλώς ένα βρώμικο πόλεμο κομματικών, αντιπολιτευτικών πυροτεχνημάτων για πολιτικές ανατροπές προς κατάληψη της εξουσίας, το κοινωνικό και εθνικό κόστος θα ήταν περιορισμένο. Δυστυχώς, όμως, τα όσα συμβαίνουν και καθημερινώς καταμαρτυρούνται στηρίζονται σε πραγματικά στοιχεία που έχουν βάση αληθείας. Γεγονός που έχει γίνει ακλόνητη πίστη σε όλο τον λαό, ο οποίος, μπορεί ευρισκόμενος στο « λούκι» που τον έχει οδηγήσει και εγκλωβίσει το πολιτικό μας σύστημα να μην έχει την δυνατότητα να ψηφίσει μια τρίτη λύση, έχει όμως την ικανότητα να βλέπει, να ακούει και να κρίνει τα τεκταινόμενα και αναλόγως να σκέπτεται, να αποφασίζει και να ενεργεί – κατά κανόνα και εξ αντιδράσεως προς το σύστημα, παθητικά και αρνητικά, με ότι αυτό συνεπάγεται, εντός και εκτός, για την πατρίδα μας.
Το να κατηγορείται συλλήβδην το πολιτικό μας σύστημα ως καθολικά διεφθαρμένο και να μην συγκινείται κανείς υπεύθυνος να ξεκαθαρίσει οριστικά και τελεσίδικα τα πράγματα, αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο πολιτικής αβελτηρίας και αναισθησίας. Χρηματιστήριο – ομόλογα – Βατοπέδι – πλείστα όσα άλλα οικονομικά και ηθικά σκάνδαλα – και ή κορυφαία περίπτωση διαφθοράς του πολιτικού μας συστήματος που ακούει στο όνομα ΜΙΖΕΣ της ΖΗΜΕΝΣ! Σκάνδαλα, που σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του πλανήτη θα είχαν προκάλεσε «κοσμογονικές» πολιτικές αναταράξεις, εδώ στην χώρα μας μπήκαν από τους πολιτικούς μας στο χρονοντούλαπο της λήθης. Η Κοινωνία βοά! Και οι πολιτικοί μας αναλίσκονται σε ακατασχετολογίες ανεφάρμοστων παροχολογιών με στόχο την διατήρηση ή ανάληψη της «περιπόθητης » εξουσίας και μόνο .
Ενώ το πολιτικό μας σύστημα βουλιάζει στην κυριολεξία στην διαφθορά, όλοι οι καθ’ οιονδήποτε τρόπο υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα και περί άλλα τυρβάζουν!!!
Αντί τα δύο κόμματα εξουσίας, καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνα, άμεσα και έμμεσα, για τα χάλια μας, να καθίσουν κάτω, με υπευθυνότητα και σύνεση, να ασχοληθούν με τα σοβαρά προβλήματα που μαστίζουν την χώρα και το έθνος μας και να βρουν λύσεις στα εσωτερικά και εξωτερικά μας προβλήματα, ώστε να ανακοπεί η «ελεύθερη αυτοκαταστροφική μας πτώση», ασχολούνται με τα απολύτως ασήμαντα.
Δυστυχώς «πτωχεύσαμε από πολιτικούς» Και το θλιβερό είναι η απροθυμία των εκατοντάδων χιλιάδων σκεπτομένων και ικανών Ελλήνων να ενεργοποιηθούν προς την κατεύθυνση της πολιτικής, ώστε να υπάρξει πραγματική «αλλαγή φρουράς» και να ανακτήσει η πατρίδα μας την αίγλη που της πρέπει.

Παύλου Κωνσταντίνος
Υποστράτηγος ε.α.

ΝΕΑ ΚΥΠΡΟΣ ;

ΤΟΥΡΚΙΑ Η ΧΟΥΡΙΕΤ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΚΥΠΡΟ

Χωρίς στρατό, με ενιαία αστυνομική δύναμη και υπηκοότητα, και με δύο επίσημες γλώσσες, θα είναι η νέα ενιαία Κύπρος, αναφέρει σε σημερινό της δημοσίευμα η τουρκική εφημερίδα "Χουριέτ" και σημειώνει ότι παραμένουν τα προβλήματα της κυριαρχίας και του περιουσιακού.

Η εφημερίδα επικαλείται "διπλωματικές πηγές" και γράφει ότι οι δύο πλευρές στην Κύπρο έχουν συμφωνήσει ώστε ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος να εκλέγονται από τη Γερουσία και να αναλαμβάνουν καθήκοντα εναλλάξ, ενώ, από έξι ελληνοκύπριους και 3 τουρκοκύπριους θα αποτελείται το υπουργικό συμβούλιο.
"Το μεγαλύτερο πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις είναι το γεγονός ότι οι ελληνοκύπριοι επιμένουν στην ενιαία κυριαρχία" γράφει η "Χουριέτ" και σημειώνει ότι "η ελληνική πλευρά επιθυμεί την ομόσπονδη δομή και δεν αποδέχεται τα δύο κυρίαρχα κράτη.
Η τουρκική πλευρά θέλει να διατηρήσει τη σημερινή δομή".
Το περιουσιακό "είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα" αναφέρει η εφημερίδα και σημειώνει ότι "δεν έχει βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο θα καταβληθούν οι αποζημιώσεις".
Τέλος η "Χουριέτ" γράφει ότι η λύση στην οποία θα καταλήξουν οι δύο ηγέτες, θα τεθεί προς έγκριση στις δύο πλευρές, υπό μορφή δημοψηφίσματος.-


ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΛΙΓΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ!

ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ


ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΟΡΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΑ ΑΥΤΗΣ


Βαθιά απογοητευμένος για τη διαβεβαίωση του υπουργού Εξωτερικών της Σερβίας Βουκ Γέρεμιτς ότι η Ελλάδα «μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του Βελιγραδίου» σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας δηλώνει μέσω του επιτελείου του ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκι Ιβάνοφ. Εκπρόσωποι του επιτελείου του Γκιόργκι Ιβάνοφ δήλωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων της ΠΓΔΜ, ΜΙΑ, ότι ο πρόεδρος της χώρας εξέφρασε τη λύπη του επειδή οι «ατυχείς» αυτές δηλώσεις συνέπεσαν με την πρόσκληση που του απηύθυνε ο Σέρβος ομόλογός του Μπόρις Τάντιτς να παραστεί στην κηδεία του Πατριάρχη της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ παρέστη την Πέμπτη στην κηδεία του Παύλου, αλλά ακύρωσε τη συμμετοχή του στη δεξίωση που παρέθεσε ο Σέρβος υπουργός Εξωτερικών για όλους τους ξένους αξιωματούχους. Πάντως, αργότερα εντός της ημέρας ο Γκιόργκι Ιβάνοφ αναμένεται να συναντηθεί με τον Μπόρις Τάντιτς.
Η σερβική στήριξη στις ελληνικές θέσεις δόθηκε κατά τη συνάντηση που είχαν την Τετάρτη στο Βελιγράδι ο Δημήτρης Δρούτσας με τον Βουκ Γέρεμιτς, στο πλαίσιο της περιοδείας που πραγματοποιεί ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών στα Βαλκάνια.
Σχετικά με το ζήτημα της ονομασίας ο Βουκ Γέρεμιτς εξέφρασε την «πλήρη κατανόηση της Σερβίας στη θέση της Ελλάδας για την ΠΓΔΜ» και πρόσθεσε ότι η Αθήνα «μπορεί να υπολογίζει στη στήριξη του Βελιγραδίου σε αυτό θέμα».
Ο Σέρβος υπουργός Εξωτερικών εξέφρασε, παράλληλα, την ευγνωμοσύνη του για τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας του.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More