ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

ΕΥΛΟΓΙΑ Η ΔΡΑΧΜΗ


"Η Ελλάδα θα εκτοξευτεί αν αλλάξει το νόμισμά της και υιοθετήσει μια εθνική νομισματική μονάδα η οποία θα είναι σημαντικά υποτιμημένη σε σχέση με το ευρώ". Η παραπάνω δήλωση δεν ανήκει στον οποιοδήποτε, αλλά στον επικεφαλή του δεύτερου αερομεταφορέα που...
δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, στον διευθύνοντα σύμβουλο της Rynair, Μάικλ Ο' Λίρι, ο οποίος μιλώντας στο δίκτυο Bloomberg. χαρακτήρισε "ευλογία η επιστροφή της χώρας στην δραχμή", αφού θα εκτόξευε τις τον τουρισμό - και όχι μόνο - στην Ελλάδα.
Όπως τόνισε, στο ενδεχόμενο ενός "Grexit", «ο τουρισμός θα ήταν από τους κλάδους που θα "πετούσε" στην Ελλάδα και θα είχαμε μία "εισβολή" τουρισμού με τεράστια κέρδη για την χώρα, διότι όλα θα γίνονταν πολύ φτηνότερα».

Το πιο σημαντικό είναι η άποψή του σε ότι αφορά την περίοδο προσαρμογής της χώρας από το ευρώ σε μια εθνική νομιμσατική μονάδα: Δύο εβδομάδες, μόλις! «Βέβαια», τόνισε, «η διαχείριση θα ήταν δύσκολη τις πρώτες δύο εβδομάδες», αφού θα ήταν άγνωστο εάν «τα αεροδρόμια θα χρέωναν σε δραχμή ή σε ευρώ». «Είμαι βέβαιος ότι θα χρέωναν σε ευρώ» είπε ο Ο' Λίρι και θεωρεί ότι χρονικά, εκεί θα περιοριζόταν η ζημιά.
Ερωτηθείς για το εάν η Ryanair έχει κάποιο σχέδιο για την περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει σε εθνική νομισματική μονάδα και εγκαταλείψει το ευρώ, ο Ο' Λίρι απάντησε ότι "Δεν υπάρχει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο, αφού είναι απόλυτα θετικό για τα επιχειρηματικά σχέδια των αερογραμμών, αλλά και όλου του τουρισμού και των εξαγωγών της Ελλάδας το να επιστρέψει η χώρα σε εθνική νομισματική μονάδα. «Είμαστε η δεύτερη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία στην Ελλάδα και θα έκανε καλό στις δουλειές των αεροματαφορών, εάν η Ελλάδα έφευγε από το ευρώ και υιοθετούσε την δραχμή ή κάποιο άλλο υποτιμημένο νόμισμα» δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας.
Η άλλη, η θετική άποψη σε ότι αφορά την ελληνική, εθελούσια, πάντα, έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

ΤΑ ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ


Παρόλο που οι περισσότεροι από τους αρχαίους λαούς φαντάζονταν τους θεούς να κατοικούν στον ουρανό, η θεότητα της γης είναι πολύ παλαιότερη και τα Ελευσίνια Μυστήρια περιστρέφονταν γύρω από αυτή.


Στην αρχή την αποκαλούσαν Γαία αλλά με το πέρασμα των αιώνων, απέκτησε το όνομα Δήμητρα, το οποίο κατά μια πιθανότατα σημαίνει «Γη μήτηρ», ενώ κατά μια άλλη «μητέρα του σταχυού». Η λατρεία της Δήμητρας ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τους αγρότες, με τον κύκλο των εργασιών από τη σπορά ως τη συγκομιδή. Ξεκινώντας από τις εύφορες πεδιάδες της νότιας Θεσσαλίας, εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα και είχε ευρύτατη διάδοση σε όλο τον ελληνισμό από την Μικρά Ασία μέχρι την Ιταλία. Ο μύθος της Δήμητρας και της Περσεφόνης (κόρη της Δήμητρας και του Δια) που αποτελεί το κέντρο της λατρείας των Ελευσίνιων έχει ως εξής σύμφωνο με τον ομηρικό ύμνο: η Κόρη έπαιζε σε μια πανέμορφη, καταπράσινη περιοχή, το Νυσσιον Πεδίο, μαζί με τις Ωκεανίδες Νύμφες όταν είδε ένα πανέμορφο νάρκισσο και θέλησε να τον κόψει. Τότε εμφανίστηκε ο Άδης (Πλούτωνας) και την έκλεψε, αφού προηγουμένως είχε πάρει την συγκατάθεση του Δια. Η Δήμητρα μάταια έψαχνε να την βρει. Κάποια μέρα μίλησε με τον βασιλιά Ήλιο ο οποίος της εξήγησε τι είχε γίνει, κι αυτή έχοντας θυμώσει παρά πολύ με το Δια που επέτρεψε την αρπαγή της κόρης τους, αντί να γυρίσει στον Όλυμπο, μεταμορφώθηκε σε γριά και άρχισε να περιπλανείται στις πόλεις.

Έτσι έφτασε στην Ελευσίνα όπου ζήτησε να της χτίσουν έναν ναό κάτω από την Ακρόπολη. Αποσύρθηκε στον ναό λοιπόν, έκοψε κάθε επαφή με τον κόσμο και όλη μέρα θρηνούσε για τον χαμό της Κόρης της μέχρι που η γη έπαψε να βλασταίνει και ο αφανισμός των ανθρώπων απειλούσε τον κόσμο. Βλέποντας αυτά, ο Δίας έστειλε τον Ερμή στον Άδη ζητώντας του να επιτρέψει την άνοδο της Κόρης για να ηρεμήσει η Δήμητρα. Ο Άδης την έστειλε αφού πρώτα της έδωσε να φάει καρπό ροιάς (ροδιού) για να εξασφαλίσει την επιστροφή της. Η Κόρη συνάντησε την μητέρα στην Ελευσίνα, όμως μόλις η Δήμητρα αντιλήφθηκε ότι η κόρη της έφαγε τον καρπό κατάλαβε ότι δεν μπορεί να την κρατήσει για πάντα κοντά της. Την λύση έδωσε η Ρέα (μητέρα του Δια, του Άδη και της Δήμητρας) μέσω της οποίας έγινε συμβιβασμός ανάμεσα στους θεούς και αποφάσισαν ότι η Περσεφόνη θα περνούσε το 1/3 του χρόνου με τον σύζυγο της Άδη και τα 2/3 στον Όλυμπο με την μητέρα της. Έτσι πείστηκε και η Δήμητρα να γυρίσει στον Όλυμπο και μόλις βγήκε από τον ναό που είχε κλειστεί, η γη άνθισε και η Δήμητρα έδειξε στους άρχοντες της πόλης τον τρόπο με τον οποίο ήθελε να την λατρεύουν, τα «Σεμνά Όργια*», τα οποία δεν επιτρεπόταν για κανένα λόγο να φανερώνονται στους αμύητους.

*Σημείωση: η παρεξηγημένη λέξη όργια σημαίνει μυστικές τελετές, μυστική λατρεία.

Ιστορικό των Μυστήριων

Προς τιμήν της Δήμητρας γίνονταν πολλές γιορτές (τα Θεσμοφόρια, τα Αλώα, τα Θαλύσια) η σημαντικότερη όμως ήταν τα Ελευσίνια μυστήρια στα οποία η Δήμητρα λατρευόταν ως πανίσχυρη, χθόνια και γόνιμη θεά και γιορτάζονταν στον ναό της Ελευσίνας. Θεωρείται ότι τα Ελευσίνια Μυστήρια ιδρύθηκαν από τον Εύμολπο το 1.400 π.Χ. κι ότι άρχισαν να λειτουργούν επίσημα τον 8ο αιώνα π.Χ. Επίσης, οι μυστικές αυτές τελετές φαίνεται ότι ήταν μέρος της λατρείας των Πελασγών, των οποίων η θρησκεία περιστρεφόταν γύρω από τη λατρεία της γης, τις χθόνιες θεότητές της, το μυστήριο της ζωής και του θανάτου και της μετά θάνατον ζωής. Μετά την κάθοδο των ελληνικών φύλων, των Αχαιών και των Ιώνων, οι οποίοι λάτρευαν τους ουράνιους θεούς, οι Πελασγοί ζήτησαν να προστατέψουν τις θρησκευτικές παραδόσεις και τη λατρεία τους από τη βεβήλωση των αλλόθρησκων κατακτητών και γι’ αυτό χρησιμοποίησαν το σκότος της νύχτας.

Τα μυστήρια λοιπόν της Ελευσίνας είναι η θρησκεία των κατακτηθέντων Πελασγών, οι τελετές της οποίας, εξαιτίας του φόβου των επιδρομέων γίνονταν σε μυστικές συναθροίσεις. Αν και αρχικά η θρησκεία των προελληνικών φύλων υπέστη τους διωγμούς των κατακτητών, με το πέρασμα του χρόνου οι θρησκευτικές τελετές και δοξασίες κατακτητών και κατακτημένων αφομοιώθηκαν. Υπήρχαν τα μικρά (Ελάσσονα), τα εν Άγραις και τα μεγάλα (Μείζονα) μυστήρια. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, δεν πρέπει να ταυτίζονται τα μικρά (Ελευσίνια) με τα Ελευσίνια Μυστήρια. Κατά τη διάρκεια του Ανθεστηρίωνα (Β΄ 15ήμερο Φεβρουαρίου και Α΄ 15ήμερο Μαρτίου) τελούνταν τα μικρά Ελευσίνια ενώ τα μεγάλα τελούνταν το μήνα Βοηδρομιώνα (Β΄15ήμερο Σεπτεμβρίου και Α΄15ήμερο Οκτωβρίου). Υποστηρίζεται ότι τα μικρά τα Ελευσίνια ήταν εισαγωγικές και προπαρασκευαστικές τελετές για τα Μεγάλα Μυστήρια. Τα Ελευσίνια προσέλκυαν ανθρώπους από ολόκληρο τον Ελληνικό κόσμο και τη Ρωμαϊκή περίοδο από όλη την αυτοκρατορία, καθώς ο εορτασμός τους διατηρήθηκε μέχρι την εποχή του Θεοδοσίου.

Τα Μικρά Ελευσίνια

Τα μυστήρια αυτά διαρκούσαν 9 μέρες, όσες δηλαδή είχε κρατήσει και η περιπλάνηση της Δήμητρας και η διοργάνωσή τους έκαναν δυο γνωστές οικογένειες, οι Ευμολπίδες και οι Κήρυκες. Από τους πρώτους προερχόταν ο Ιεροφάντης, ο οποίος προΐστατο στις απόκρυφες τελετές ενώ από τους δεύτερους ο Δαδούχος, που είχε σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της μύησης, και ο Ιεροκήρυκας, ο οποίος κήρυσσε την έναρξη των Mυστηρίων. Mε τον Iεροφάντη συνεργαζόταν η ιέρεια της Δήμητρας που διέμενε μόνιμα στο ιερό της Ελευσίνας. Την πρώτη μέρα μεταφέρανε τα μυστικά ιερά της Δήμητρας από το άδυτο του Τελεστήριου στην Αθήνα και τα τοποθετούσαν στο Ελευσίνιο, το ιερό της. Την επόμενη μέρα στην αγορά των Αθηνών, μπροστά στην Ποικίλη Στοά, ο ιεροφάντης και ο κήρυκας αναγγέλλανε την έναρξη της γιορτής. Οι επόμενες μέρες ήταν αφιερωμένες σε θυσίες. Την έκτη μέρα επιστρέφανε με πομπή τα «ιερά» στην Ελευσίνα. Η πομπή ξεκινούσε το πρωί και έφτανε στον προορισμό της με τη δύση του ήλιου.

Η έβδομη μέρα ήταν αφιερωμένη πάλι σε θυσίες. Στις δύο τελευταίες μέρες γίνονταν οι μυστικές τελετές για τις οποίες γνωρίζουμε ελάχιστα. Γινόταν κάποια τελετή (δρώμενα), οι ιερείς έλεγαν κάποιες ιερές φράσεις (τα λεγόμενα) και έδειχναν στους μυημένους (μύστες) τα δεικνύμενα. Λίγο πιο συγκεκριμένα, οι μυούμενοι θυσίαζαν δέλφακα (χοιρίδιο) και με τα νερά του ποταμού Ιλισού καθαρίζονταν από τα μιάσματα με τη βοήθεια ειδικού ιερέα που λεγόταν «Υδρανός». Ακολουθούσε ο μέγας όρκος τους μπροστά στον Ιεροφάντη και έπειτα γινόταν η κατήχησή τους από τον τελευταίο. Στο τέλος, οι μυούμενοι ενθρονίζονταν και οι ιερείς χόρευαν τελετουργικά γύρω τους ως σημάδι ότι τους αποδέχονταν στον κύκλο της πρώτης μύησης. Επίσης οι μύστες ένα χρόνο μετά τη μύησή τους έπρεπε να πάνε στα Μεγάλα Μυστήρια για να γίνουν επόπτες, πού ήταν και ο μεγαλύτέρος βαθμός μύησης.

Τα Μεγάλα Ελευσίνια

Η γιορτή τελούνταν κάθε χρόνο κατά το μήνα Βοηδρομιώνα. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όχι μόνο οι πολίτες αλλά και οι γυναίκες, οι δούλοι και οι ξένοι. Η συμμετοχή στη γιορτή δεν προϋπέθετε τη μύηση. Αυτό ήταν καθαρά θέμα προσωπικής επιλογής. Η μύηση αποσκοπούσε στη συμφιλίωση με το θάνατο και την προσδοκία της μεταθανάτιας ζωής και γι' αυτό το λόγο είχε μεγάλη απήχηση την εποχή εκείνη. Η πρώτη ημέρα της μύησης λεγόταν «Αγυρμός» (που σημαίνει συγκέντρωση) κατά την οποία οι υποψήφιοι μύστες συγκεντρώνονταν στο Ιερό της Ελευσίνας. Η δεύτερη ημέρα λεγόταν «΄Αλαδαι Μύσται» και περνούσε με πομπή προς τη θάλασσα και καθαρμούς στα νερά της. Την τρίτη ημέρα καθιερωνόταν απόλυτη νηστεία κι άρχιζε η χορήγηση του περίφημου ποτού «Κυκεών».

Η νηστεία σταματούσε το ίδιο βράδυ με τα «ιερά τρόφιμα» που δίνονταν στους μυούμενους μέσα από μια «Μυστική Κύστη». Την τέταρτη ημέρα έκαναν θυσίες στις θεότητες της Ελευσίνας και χόρευαν ιερατικούς κυκλικούς χορούς ενώ την πέμπτη ημέρα γινόταν «Λαμπαδηφορία» όπου οι μυούμενοι με πυρσό στο χέρι και ανά δυάδες σχημάτιζαν σιωπηλή πομπή με επικεφαλή τον «Δαδούχο» ιερέα κι έμπαιναν στο Ναό της Θεάς Δήμητρας. Η έκτη ημέρα λεγόταν «Ίακχος» και ήταν αφιερωμένη σε λατρευτικές πράξεις προς τιμή του θεοπαίδα Ιάκχου με περιφορά του αγάλματός του, το οποίο ήταν στεφανωμένο με μυρσίνη σε ένδειξη πένθους, και των ιερών του αντικειμένων (Λικμός, Κάλαθος, Φαλλός) από τον Κεραμεικό στην Ελευσίνα μέσω της «Ιεράς Οδού». Η νύχτα προς την έβδομη ημέρα ήταν η «Ιερά Νυξ» και εγκαινίαζε τη Μεγάλη Μύηση που ολοκληρωνόταν την ένατη ημέρα με την τελική Ιεροφάνεια και τη Θεαματική επιφάνεια της Θεάς Περσεφόνης που ανερχόταν από τον Άδη.

Το ακριβές περιεχόμενο των τελετών παραμένει πάντως ως τις μέρες μας άλυτο μυστήριο, καθώς οι συμμετέχοντες τηρούσαν απόλυτη μυστικότητα και η πολιτεία επέβαλλε σ’ αυτούς που την παραβίαζαν την ποινή του θανάτου.

Το τέλος των Μυστηρίων

Με την εξάπλωση και την επικράτηση του Χριστιανισμού, τα Ελευσίνια Μυστήρια άρχισαν να χάνουν το κύρος και την αίγλη τους. Το τελειωτικό πλήγμα εναντίον τους κατέφερε ο ηγεμόνας των Γότθων, Αλάριχος το 395 μ.Χ. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του στην Ελλάδα και συνοδευόμενος από ιερείς και μοναχούς που είχαν ασπαστεί το δόγμα του Αρειανισμού, πυρπόλησε το Ιερό Τελεστήριο και θανάτωσε μαρτυρικά όλο το Ιερατείο στην πυρά, συμπεριλαμβανομένου και του τελευταίου ιεροφάντη, ο οποίος όμως δεν ήταν από το γένος των Ευμολπιδών, αλλά κάποιος ιερέας από τις Θεσπιές που είχε ασπαστεί τη λατρεία του Μίθρα. Έτσι επαληθεύθηκε και η προφητεία του γηραιού Νεστόριου, του τελευταίου γνήσιου και νόμιμου ιεροφάντη, ο οποίος είχε προβλέψει την καταστροφή των ειδωλολατρικών ιερών (αφού οι Εθνικοί είχαν εκτραπεί από την πίστη και την ευσέβεια προς τους αρχαίους θεούς) και συμβόλισε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το τέλος του αρχαίου κόσμου, σβήνοντας την ιερή δάδα στο Τελεστήριο της θεάς.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΞΕΡΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ


ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΟΝ ΓΕΝΕΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ, ΜΑΣ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ. ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΛΚΕΙ ΤΟ ΔΡΑΜΑ


H συγγραφέας του best seller "Tο Νησί", Victoria Hislop, γράφει σε άρθρο της στην Daily Telegraph για τη ζωή της στην Ελλάδα.

"Το πάθος μου για την Ελλάδα άρχισε την πρώτη μέρα που πήγα εκεί για διακοπές πριν από 30 χρόνια και έχει γίνει πιο έντονο από τότε. Συμμετείχα στο πάρτι της Ελλάδας και τώρα μοιράζομαι την αδιαθεσία μετά από το hangover. Είναι απελπιστικά οδυνηρό και λυπηρό".

"Οι Έλληνες είναι ένας πολύ περήφανος λαός και νιώθουν ταπεινωμένοι από αυτό που τους έχει συμβεί. Τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, κάποιος θα αναφέρει το θέμα του χρέους, αλλά και για το πόσα χρωστά η Γερμανία στην Ελλάδα από την εποχή του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου" αναφέρει.

Γράφει πως "Οι περισσότεροι Έλληνες δεν κάνουν πλάκα με το ευρώ", ενώ εξομολογείται πως δεν τολμά να αποσύρει κάποια από τα χρήματα που διατηρεί σε ελληνική τράπεζα, καθώς νιώθει πως έτσι θα έδειχνε μια μορφή απιστίας απέναντι στην Ελλάδα. Ο τουρισμός, λέει, είναι ένας κλάδος από τον οποίο οι Έλληνες μπορούν να κερδίσουν πολλά, όταν αποφασίσουν να εκμεταλλευτούν τα "δώρα των θεών".

Η συγγραφέας, δίνοντας έναν αισιόδοξο τόνο στο άρθρο της, έκλεισε λέγοντας:"Ασυνήθιστο για Μάη μήνα, έβρεξε πολύ την περασμένη εβδομάδα. Από το μπαλκόνι μου μπορούσα να δω το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στο Παναθηναϊκό Στάδιο για την τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας. Ύστερα από αρκετές ώρες, ο κόσμος έφυγε και ξαφνικά βγήκε ένα ουράνιο τόξο στον αθηναϊκό ουρανό. H Ελλάδα έλκει το δράμα. Είναι πάντα πάνω από τη ζωή. Ελπίζω, για το καλό όλων σ’ αυτή την εκπληκτική χώρα, ότι το ουράνιο τόξο που βγήκε μετά την μπόρα στην τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας να ήταν συμβολικό και η Ελλάδα σύντομα να βρει το κανάτι με το χρυσό", καταλήγει.


ΣΥΛΛΗΨΗ ΜΠΛΟΓΚΕΡ


Το παρόν μας ήρθε με email.....

Την Παρασκευή 18 Μαΐου 2012 συνελήφθη Λιτοχωρίτης Blogger για δυσφημιστική ανάρτηση στο Facebook εις βάρος του κ. Γεωργίου Παπαθανασίου. Η σύλληψη έγινε με τη διαδικασία που προβλέπεται για Αυτόφωρα αδικήματα ύστερα από μήνυση που κατέθεσε ο δυσφημισθείς κ. Παπαθανασίου στο Αστυνομικό Τμήμα Λιτοχώρου.
Ο Blogger το μεσημέρι της Παρασκευής 18 Μαΐου ανάρτησε στο Facebook είδηση για σύλληψη άνδρα από την Αστυνομία στην Παραλία Πιερίας που στο σπίτι του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 1 κιλό χασίς, καλάσνικοφ, κυνηγετικό μαχαίρι, σφαίρες και ζυγαριά ακριβείας. Στην ανάρτηση που έκανε ο Blogger, εμφανίζεται δίπλα στο κείμενο και η φωτογραφία του κ. Γιώργου Παπαθανασίου.
Μετά την ανάρτηση που έγινε, ο κ. Κωνσταντίνος Μανιάτης, κάτοικος Κατερίνης, χρήστης του Facebook, με σχόλιό του κάτω από το επίμαχο δημοσίευμα, ζήτησε να κατεβεί η φωτογραφία του κ. Παπαθανασίου και να ζητηθεί συγγνώμη. Κάτι τέτοιο όμως δεν έγινε, στο μεταξύ όμως αναρτήθηκαν και άλλα σχόλια από διάφορους χρήστες για την επίμαχη ανάρτηση. Μετά από επτά (7) ώρες αφότου είχε γίνει η ανάρτηση, εκ νέου ο κ. Κωνσταντίνος Μανιάτης έκανε παρέμβαση – σχόλιο για το ίδιο θέμα. Όμως και πάλι δεν κατέβηκε η φωτογραφία του κ. Παπαθανασίου.
Κατά πληροφορίες, ο κ. Παπαθανασίου είχε ειδοποιήσεις και τηλέφωνα από κάποιους γνωστούς του ότι υπήρχε φωτογραφία του στο Facebook δίπλα σε είδηση για σύλληψη άνδρα ο οποίος κατηγορείται για εξαιρέτως σοβαρά αδικήματα. Ο κ. Παπαθανασίου διερεύνησε το θέμα μαζί με τον Αναπληρωτή του στο Δήμο Δίου Ολύμπου, κ. Γεώργιο Φαρμάκη.
Περί ώραν 19.30 στο Ραδιοφωνικό Σταθμό «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» της Πιερίας περιήλθε υπόψιν παραγωγού εκπομπής η επίμαχη ανάρτηση με τη φωτογραφία του κ. Παπαθανασίου και ο παραγωγός της εκπομπής, που εκείνη την ώρα "ευρίσκετο στον αέρα", προχώρησε σε αρνητικό σχόλιο για όποιον τυχόν ανάρτησε τη εν λόγω φωτογραφία δίπλα από την είδηση. Επίσης, υπάλληλος του Δήμου επιχείρησε, το βράδυ της Παρασκευής, να επικοινωνήσει με τον Blogger και να του ζητήσει να κατεβάσει τη φωτογραφία από τη σχετική ανάρτηση. Η επικοινωνία όμως δεν κατέστη εφικτή, γιατί στο κινητό τηλέφωνο που έπαιρνε δεν απαντούσε κανείς.
Μετά ταύτα, το βράδυ της ίδιας μέρας ο κ. Παπαθανασίου κατέθεσε μήνυση εναντίον του Blogger και λίγο αργότερα, κατά πληροφορίες από Αστυνομική Πηγή, ο Blogger συνελήφθη, σχηματίστηκε Δικογραφία εις βάρος του και κρατήθηκε στα κρατητήρια της Αστυνομίας. Την επομένη ημέρα, Σάββατο 19 Μαΐου, ο Blogger παραπέμφθηκε στον Εισαγγελέα, για τα περαιτέρω.
Εκεί, κατά τις σχετικές διαδικασίες που κατά νόμον εφαρμόζονται στην περίπτωση του Αυτόφωρου, ο συλληφθείς ζήτησε και πήρε αναβολή και αφέθηκε ελεύθερος. Για την πράξη για την οποία κατηγορείται θα δικαστεί σε τακτική Δικάσιμο στις 22 Ιουνίου 2012, αφού προηγουμένως, κατά πληροφορίες, υπέγραψε και Δήλωση για αφαίρεση της φωτογραφίας του κ. Παπαθανασίου από τη σχετική ανάρτηση.
Δεν έχουμε γνώση της εν λόγω δημοσίευσης. Είμαστε σίγουρα κατά της προσβολής οποιουδήποτε προσώπου χωρίς στοιχεία. Απορούμε όμως...ήταν τόσο δύσκολο να βρεθεί ο συγκεκριμένος blogger, και να του ζητηθεί να κατεβάσει τη φωτογραφία ;; Εφόσον πράγματι είχε μπει από λάθος. Γιατί να φτάσουμε σε Σύλληψη ;;; Για εκφοβισμό και των υπολοίπων ; Ας χαμηλώσουμε λίγο τους τόνους....Μην κυνηγάτε τους Δημοσιογράφους και τους Blogger.Δε θα μείνουμε με σταυρωμένα χέρια.

ΞΕΡΙΖΩΣΤΕ ΤΑ ΑΜΠΕΛΙΑ


Ενδεχομένως πολλοί δεν γνώριζαν ότι το δικαίωμα κάθε αγρότη να καλλιεργήσει εξαρτάται εδώ και αρκετά χρόνια απο το διευθυντήριο των Βρυξελλών. Δεν χρειάζεται να σημειώσουμε κάτι παραπάνω. Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της επαρχιακής εφημερίδας αρκεί για συμπεράσματα.

Σε περιπέτειες έχουν μπει 500 περίπου αγρότες στην Ηλεία (όπως αποκάλυψε με πρωτοσέλιδο άρθρο της η εφημ. ΠΑΤΡΙΣ)έπειτα από την αυστηρή εντολή- οδηγία που δόθηκε από την Ευρωπαική Ένωση στην χώρα μας ότι κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν. Η Δνση Αγροτικής Οικονομία έχει ήδη ενημερώσει τους δήμους για το θέμα ζητώντας να κληθούν οι αγρότες- αμπελουργοί πριν βρεθούν προ εκπλήξεως με τα τσουχτερά πρόστιμα.

Η Δντρια της υπηρεσίας Μπέκυ Σπυροπούλου ερωτηθείς χθες για το θέμα που έχει ανακύψει επεσήμανε ότι τα εξής:

«Για όλα τα αμπελοτεμάχια που είναι φυτευμένα με οινοποιήσιμες ποικιλίες πρέπει να έχει εκδοθεί από την Υπηρεσία σχετική άδεια. Εάν φυτευθεί οινάμπελος χωρίς άδεια θα εκριζώνεται. Οι κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν με ίδια δαπάνη. Στην περίπτωση επισημαίνει που δεν προβούν στην εκρίζωση αμέσως, επιβάλλεται χρηματική ποινή 1.200 ευρώ/στρέμμα που ισχύει για ένα έτος από την ημερομηνία κοινοποίησης του προστίμου μετά την παρέλευση του οποίου διπλασιάζεται, εφόσον η παράνομη φυτευμένη έκταση συνεχίζει να υφίσταται.»

Τα σταφύλια που προέρχονται από αμπελοτεμάχια φυτευμένα μετά το έτος 1998 χωρίς άδεια απαγορεύεται να οινοποιούνται, οπότε δεν δύνανται να αναγράφονται στη Δήλωση Συγκομιδής. Επίσης πρέπει τα στοιχεία της Ενιαίας Ενίσχυσης να ταυτίζονται με τα στοιχεία της Δήλωσης Αμπελοκαλλιέργειας.

ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ


Κορυφαία φυσιογνωμία της Επανάστασης του 1821.
Κόρη του υδραίου πλοιάρχου Σταυριανού Πινότση και της επίσης υδραίας Σκεύως Κοκκίνη, που καταγόταν από εφοπλιστική οικογένεια, η Λασκαρινα Μπουμπουλινα γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1771 στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης, όπου ο πατέρας της εκρατείτο για συμμετοχή στα Ορλοφικά.
Στα 17 της παντρεύτηκε τον σπετσιώτη πλοίαρχο Δημήτριο Γιάννουζα, από τον οποίο ονομάζετο και Δημητράκαινα.
Το 1797 ο σύζυγός της σκοτώθηκε σε συμπλοκή με αλγερινούς πειρατές και η Λασκαρίνα σε ηλικία 26 ετών μένει χήρα με τρία παιδιά, τον Ιωάννη, τον Γεώργιο και την Μαρία.
Το 1801 παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον σπετσιώτη πάμπλουτο εφοπλιστή Δημήτριο Μπούμπουλη, από τον οποίο έλαβε το όνομα Μπουμπουλίνα, με το οποίο έγινε γνωστή. Και ο δεύτερος σύζυγός της σκοτώθηκε σε σύγκρουση με αλγερινούς πειρατές το 1811, μεταξύ Μάλτας και Ισπανίας.
Μαζί του απέκτησε τρία παιδιά, την Ελένη, την Σκεύω και τον Νικόλαο. Με την περιουσία του συζύγου της, που ξεπερνούσε τα 300.000 τάλληρα, η Μπουμπουλίνα ασχολήθηκε με τα ναυτιλιακά κι έγινε μέτοχος σε διάφορα σπετσιώτικα πλοία.
Όμως, το 1816 οι Οθωμανοί επεχείρησαν να κατάσχουν την περιουσία της, επειδή τα πλοία του συζύγου της μετείχαν υπό ρωσική σημαία στον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1806.
Με τη μεσολάβηση του ρώσου πρεσβευτή στην Κωνσταντινούπολη Στρογκάνωφ και της μητέρας του Σουλτάνου Βαλιντέ κατόρθωσε να διασώσει την περιουσία της. Στην Κωνσταντινούπολη φαίνεται ότι μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1819, αλλά το γεγονός αμφισβητείται, καθώς είναι γνωστό ότι η οργάνωση δεν έκανε ποτέ μέλη της, γυναίκες.
Μόλις η Μπουμπουλίνα επέστρεψε στις Σπέτσες διέταξε τη ναυπήγηση του πλοίου «Αγαμέμνων», για το οποίο δαπάνησε 25.000 δίστηλα. Με μήκος 48 πήχεις (περίπου 34 μέτρα) και εξοπλισμένο με 18 κανόνια, ο «Αγαμέμνων» καθελκύστηκε το 1820 και ήταν το μεγαλύτερο πλοίο που έλαβε μέρος στην Επανάσταση.
Ο Εθνικός Ξεσηκωμός βρήκε την Μπουμπουλίνα «πεντη-κοντούτιδα, ωραίαν, αρειμάνιον ως αμαζόνα, επιβλητικήν καπετάνισσαν, προ της οποίας ο άνανδρος ησχύνετο και ο ανδρείος υπεχώρει», όπως τη σκιαγράφησε ο δημοσιογράφος και ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων.
Ξόδευε την περιουσία της, όχι μόνο για τη διατήρηση των πλοίων της, αλλά και για τα στρατεύματα στην ξηρά. Συμμετείχε με το πλοίο της «Αγαμέμνων» στον αποκλεισμό του Ναυπλίου και ανεφοδίασε με δικές της δαπάνες τους υπερασπιστές του Άργους. Σε μια έφοδο των Τούρκων υπό τον Κεχαγιάμπεη σκοτώθηκε ο γιος της Ιωάννης Γιάννουζας.
Στη συνέχεια έλαβε μέρος στον αποκλεισμό της Μονεμβασίας, στην πολιορκία και την άλωση του Ναυπλίου και της Τριπόλεως, στην οποία εισήλθε πάνω σε λευκό ίππο και έσωσε τα χαρέμια του Χουρσίτ Πασά από τη μήνη των πολιορκητών.
Μετά την άλωση του Ναυπλίου, το Νοέμβριο του 1822, η Μπουμπουλίνα εγκαταστάθηκε στην πόλη (έδρα της προσωρινής κυβέρνησης), όπου έζησε έως τα μέσα του 1824. Εκδιώχθηκε από το Ναύπλιο κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, όταν πήρε το μέρος του φυλακισμένου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, με τον οποίο είχε συγγενέψει, από το γάμο της κόρης της Ελένης με τον γιο του Πάνο.
Οι κυβερνητικοί σκότωσαν τον γαμπρό της και από την ίδια αφαίρεσαν το κομμάτι γης που της είχαν δώσει για τις υπηρεσίες της στον Αγώνα.
Έτσι, η Μπουμπουλίνα επέστρεψε πικραμένη στις Σπέτσες και εγκαταστάθηκε στο σπίτι του δεύτερου συζύγου της, μόνη με τα υπολείμματα της περιουσίας της, μέχρι το τέλος της ζωής της, που δεν άργησε να έλθει. Τον Μάιο του 1825 ο γιος της Γεώργιος Γιάννουζας κλέφτηκε με την Ευγενία Κούτση, κουνιάδα του ετεροθαλούς αδελφού της Μπουμπουλίνας, Λάζαρου Ορλώφ.
Ο Ορλώφ, συνοδευόμενος από μέλη της οικογένειας Κούτση, πήγε στο σπίτι της Μπουμπουλίνας σε αναζήτηση της Ευγενίας. Στη λογομαχία που ακολούθησε, κάποιος πυροβόλησε και χτύπησε στο μέτωπο την Μπουμπουλίνα, που έπεσε νεκρή (22 Μαΐου).
Δεν έχει διαλευκανθεί αν ήταν τυχαίο περιστατικό ή δολοφονία. Τα οστά της εναποτέθηκαν στον ιδιόκτητο ναΐσκο του Αγίου Ιωάννου. Μεταθανάτια έλαβε τον τίτλο του ναυάρχου από τη Ρωσία, πρωτοφανής τιμή για γυναίκα.
Οι απόγονοι της Μπουμπουλίνας δώρισαν το πλοίο «Αγαμέμνων» στο νεοσύστατο κράτος, το οποίο έγινε η ναυαρχίδα του Ελληνικού Στόλου με το όνομα «Σπέτσαι». Ανατινάχθηκε από τον Ανδρέα Μιαούλη στον Πόρο κατά τη διάρκεια των πολιτικών ταραχών της 29ης Ιουλίου 1831.
Το αρχοντικό της Μπουμπουλίνας στις Σπέτσες είναι σήμερα Μουσείο. Περιλαμβάνει συλλογή όπλων, επιστολές και άλλα αρχεία, παλιά βιβλία, πορτραίτα της Μπουμπουλίνας, προσωπικά της αντικείμενα, έπιπλα και διακρίσεις που τις είχαν απονείμει κυρίως ξένες κυβερνήσεις.

334 ΠΧ Η ΜΑΧΗ ΣΤΟΝ ΓΡΑΝΙΚΟ


Στις αρχές του 334 π.Χ ο Μ.Αλέξανδρος πέρασε στην Ασία φτάνοντας στην Αβυδο αφού προηγουμένως πέρασε απο την Σηστό που τον περίμενε ο στόλος του αποτελούμενος απο 160 τριήρεις τα περισσότερα των οποίων είχαν στείλει οι Αθηναίοι.
Μετά την απόβαση επιθεωρήθηκε ο στρατός και βρέθηκε να αποτελείται απο 30.000 πεζούς και 4.500 ιππείς.Η φάλαγγα και οι υπασπιστές αποτελούνταν απο 12.000 Μακεδόνες και το συμμαχικό πεζικό απο 7.000 Ελληνες της κεντρικής Ελλάδας και το μισθοφορικό απο 5.000 σε όλους αυτούς επικεφαλής ήταν ο Παρμενίωνας.
Μαζί τους ήταν και 6.000 ελαφρά οπλισμένοι πεζοί βάρβαροι.
Ακολουθούσε το βαρύ Μακεδονικό ιππικό με 1.500 άντρες και αρχηγό τον Φιλώτ,το Θεσσαλικό ιππικό με 1.500 άντρες και αρχηγό τον Κάλλα,το συμμαχικό ιππικό με 600 άντρες υπο τον Μυτηλιναίο Ερίγυο και το θρακικό ελαφρύ ιππικό με 600 άνδρες υπο τον Κάσσανδρο.Ο στρατός έφερε επίσης μαζί του πολιορκητικές μηχανές. Παρόλα αυτά ο Ελληνικός στρατός φαινόταν δυσανάλογος για την συγκεκριμένη εκστρατεία καθώς δεν ξεπερνούσε τις 50.000.

Ο Αλέξανδρος δικαιολογημένα είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στο πεζικό του ενω στην θάλασσα φοβόταν μήπως ο περσικός στόλος κόψει την επικοινωνία του με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Γι αυτό τα 3 πρώτα χρόνια της εκστρατείας του κατέλαβε απο τους Πέρσες όλα τα παράλια απο τον Ελλήσποντο ως την Αίγυπτο ώστε οι Πέρσες να μην έχουν ναυτική δύναμη στο Αιγαίο. Οι Πέρσες λόγω της υπεροψίας τους έκαναν δυο σημαντικότατα λάθη.
Το πρώτο ήταν ότι επέτρεψαν στον Ελληνικό στρατό να περάσει ανεμπόδιστα στην Ασία.
Το δεύτερο ήταν ότι αν και υπήρχε σημαντική περσική δύναμη στον Ελλήσποντο απο 20.000 πεζικό και 25.000 ιππικό υπο τον σατράπη της Φρυγίας Αρσίκη προτίμησαν να ακολουθήσουν αμυντική τακτική και όχι να επιτεθούν μεταφέροντας τον πόλεμο στην κυρίως Ελλάδα.
Αδικα ο Μέμνονας προσπάθησε να αποτρέψει τους Πέρσες σε μάχη με παράταξη υποχωρώντας καταστρέφοντας την χώρα ώστε να προξενήσουν πρόβλημα τροφοδοσίας και ταυτόχρονα να αποβιβάσουν ισχυρή δύναμη στην κυρίως Ελλάδα. Ευτυχώς δεν εισακούστηκε και έτσι αποφασίστηκε να περιμένουν τον Αλέξανδρο στο Γρανικό ποταμό.

Ο ποταμός αυτός ήταν ευκολοδιάβατος και οι Πέρσες στρατοπέδευσαν καταλαμβάνοντας την δεξιά όχθη και την ανατολική πλευρά. Φτάνοντας ο Αλέξανδρος παρέταξε αμέσως τον στρατό του για μάχη τοποθετώντας στην μέση της παράταξης τα 6 τμήματα της φάλαγγας με τους στρατηγούς Περδίκκα,Αμύντα,Φίλλιπο,Μελέαγρο και Κρατερό.
Δεξιά της φάλαγγας τοποθέτησε τους υπασπιστές με αρχηγό τον Νικάνωρα. Ακολουθούσαν οι σαρισοφόροι Παίονες και η ίλη των εταίρων της Απολλωνίας και επικεφαλής τον Αμύντα.
Τελευταίο στάθηκε το σώμα των Μακεδόνων εταίρων,οι τοξότες και οι Αγριάνες ακοντιστές με αρχηγό τον Φιλώτα γιο του Παρμενίωνα που αποτελούσαν και την δεξιά πτέρυγα στρατού.Την αριστερή πτέρυγα ανέλαβε ο Αγάθονας με τους Θράκες,οι σύμμαχοι ιππείς με το Φιλώτα γιο του Μενέλαου και τελευταίοι οι Θεσσαλοί ιππείς. Ο Αλέξανδρος ανέλαβε την στρατηγία της δεξιάς πτέρυγας και ο Παρμενίωνας της αριστερής.

Την πρώτη επίθεση έκανε η ίλη των εταίρων οδηγούμενη απο τον Πτολεμαίο.Καθώς όμως πλησίασαν στην απέναντι όχθη βρέθηκαν να προσβάλλονται απο την δεξιά πλευρά αλλα και απο Πέρσες που είχαν μπεί μέσα στο ποτάμι. Οι Μακεδόνες αγωνιζόντουσαν για πολλή ώρα να περάσουν μέσα απο το περσικό ιππικό αλλά μάταια και αφού έχασαν αρκετούς άντρες υποχώρησαν στο κύριο σώμα του στρατού που οδηγούσε ο Αλέξανδρος.
Με την παρουσία πλεόν του βασιλιά οι Μακεδόνες επιχείρησαν νεα έφοδο με τον ίδιο τον Αλέξανδρο να πολεμά στην πρώτη γραμμή.Πρώτη κατάφερε να περάσει το ποτάμι και να μεταφέρει την μάχη στην πεδιάδα η δεξιά πτέρυγα όπου οι σαρισοφόροι Μακεδόνες ανέτρεψαν την περσική δύναμη.
Εδω ο Αλέξανδρος πολεμώντας ανάμεσα στους πρώτους έσπασε το ακόντιο του και γύρισε στον σωματοφύλακα του Αρετο ζητώντας άλλο εκείνος όμως του έδειξε ότι και το δικό του είχε σπάσει. Ο Κορίνθιος Δημάρατος ένας απο τους εταίρους του έδωσε το δικό του και οπλισμένος ξανά όρμησε στην μάχη σκοτώνοντας τον Μιθριδάτη γαμπρό του Δαρείου.
Στην συνέχεια τρύπησε με το δόρυ στο στήθος έναν Πέρση ηγεμόνα τον Ροισάκη.Ενω όμως γινόντουσαν αυτά ένας άλλος Πέρσης ηγεμόνας ο Σπιθριδάτης πλησίασε απο πίσω υψώνοντας το σπαθί για να τον σκοτώσει.

Τότε επενέβη ο Κλείτος και χτυπώντας το χέρι του Πέρση το έκοψε απο τον ώμο σώζοντας την ζωή του Αλέξανδρου.
Ο θάνατος του Σπιθριδάτη εξαγρίωσε τους Πέρσες που ρίχτηκαν με μανία στον Αλέξανδρο τρυαματίζοντας τον.Ακολούθησε σφοδρή μάχη κατα την οποία οι σωματοφύλακες κατόρθωσαν να σώσουν τον βασιλιά και με την βοήθεια του Θεσσαλικού ιππικού διέσπασαν το ιππικό του εχθρού προξενώντας τους βαριές απώλειες.
Ο Αλέξανδρος όμως δεν επέτρεψε την καταδίωξη γιατί το περσικό πεζικό ήταν ακόμα άθικτο. Διέταξε την φάλαγγα και τους υπασπιστές να επιτεθούν κατα μέτωπο στο εχθρικό πεζικό ενω το ιππικό να προφυλάσσει τα νώτα και τα πλευρά της φάλαγγας.
Το αποτέλεσμα ήταν να βρεθεί το περσικό πεζικό κυκλωμένο και να βάλλεται απο όλες τις πλευρές.Παρόλα αυτά αν και αγωνίστηκε με γενναιότητα καθώς αποτελούνταν και απο Ελληνες μισθοφόρους τελικά σφαγιάστηκε και αν πιστέψουμε τον Αρριανό απο τις 20.000 έμειναν μονο 2.000 άντρες οι οποίοι εστάλησαν απο τον Αλέξανδρο στην Μακεδονία ως δούλοι λέγοντας ότι αρνήθηκαν την κοινή δόξα των Ελλήνων και προτίμησαν να μάχονται τους συμπατριώτες τους στο πλευρό των βαρβάρων.

Απο τους Πέρσες που είχαν σοβαρές απώλειες με 20.000 άνδρες νεκρούς μεταξύ των οποίων και πολλοί ευγενείς διασώθηκε ο Μέμνονας αλλά μετά λίγο χρονικό διάστημα πέθανε απο την λύπη του.
Ο Ελληνικός στρατός έχασε 1265 άνδρες.Ο Αλέξανδρος μετά την νίκη διέταξε να φτιαχτούν 25 χάλκινοι ανδριάντες στην μνήμη των εταίρων που έπεσαν ενω απάλλαξε απο καθε φορολογία τα παιδιά όσων σκοτώθηκαν.Για να τιμήση τον στρατό του έστειλε στην Αθήνα για να αφιερωθούν στην Αθηνά 300 περσικές πανοπλίες με την επιγραφή "Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Ελληνες πλήν Λακεδαιμονίων απο των βαρβάρων την Ασία κατοικούντων".
Χωρις άλλη καθυστέρηση θέλοντας να επωφεληθή της κατάστασης ο Άλέξανδρος στράφηκε προς τις Σάρδεις τις οποίες κυρίεψε αφήνοντας φρουρά με επικεφαλής τον Παυσανία και ακολούθως κατέλαβε την Εφεσσο αμαχητί καθώς η περσική φρουρά εγκατέλειψε την πόλη.
Αφού ανέθεσε στους στρατηγούς του να απελευθερώσουν τις ιωνικές και αιολικές πόλεις έφυγε για την Μίλητο που η φρουρά της επιχείρησε να αντισταθεί ελπίζοντας ότι θα την βοηθούσε ο περσικός στόλος που αποτελούνταν απο 400 τριήρεις.

Πράγματι ο περσικός στόλος πλησίασε την Μίλητο αλλά ο Έλληνικός στόλος με επικεφαλής τον Νικάνορα είχε ήδη καταλάβει το λιμάνι με αποτέλεσμα να μην τολμήσει να ναυμαχήσει και αποχώρησε.Ετσι η φρουρά των Μιλησίων περικυκλωμένη απο στεριά και θάλασσα υπέκυψε στην έφοδο του Ελληνικού στρατού.

ΤΙ ΕΣΤΙ ΔΙΟΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ


Από πρόχειρους υπολογισμούς για ένα χιλιόμετρο ενός τμήματος εθνικού δρόμου πλάτους 20m, το κόστος για την κατασκευή του ανέρχεται στο ποσό του 8.000.000 ευρώ, δηλαδή με απλά λόγια το κόστος κατασκευής είναι 100ευρώ/m2 , αν υπολογίσουμε για...
γεφυρώσεις αρδευτικά κλπ ένα διπλάσιο κόστος ανηγμένο σε m2 τροποποιείται σε...200ευρώ/m2.

Αν διπλασιάσουμε το συνολικό κόστος για απρόβλεπτα και διάφορα ειδικά έργα το συνολικό κόστος τροποποιείται σε 400 ευρώ/m2.

Αυτό σημαίνει ότι για την κατασκευή ενός χιλιομέτρου απαιτείται κόστος 400Χ20Χ1000 = 8.000.000 ευρώ /km.Επίσης από πρόχειρους υπολογισμούς τα έσοδα σε ετήσια βάση από τις εισπράξεις των διοδίων ανέρχονται σε περίπου 2.177.000.000 δίς ευρώ.Τα τμήματα του εθνικού μας δικτύου που μπορούν να ενώσουν ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια είναι:

1. ΑΘΗΝΑ-ΠΑΤΡΑ = 220km (εισπράξεις 10.000Χ6Χ366 = 110.000.000 ευρώ)

2. ΚΟΡΙΝΘΟΣ- ΚΑΛΑΜΑΤΑ = 250km (εισπράξεις 20.000Χ8Χ366 = 58.000.000 ευρώ)

3. ΠΑΤΡΑ-ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ = 150km (εισπράξεις 20.000Χ4Χ366 = 30.000.000 ευρώ )

4. ΡΙΟ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ = 225km (εισπράξεις 40.000Χ18Χ366 = 263.000.000 ευρώ)

5. ΕΓΝΑΝΤΙΑ( ΙΩΑΝΝΙΝΑ-ΑΛΕΞ/ΛΗ) = 566km (εισπράξεις 100.000Χ6Χ366 = 219.000.000 ευρώ)

6. ΑΘΗΝΑ-ΘΕΣ/ΝΙΚΗ = 502km (εισπράξεις 150.000Χ23Χ366 = 1.262.000.000 ευρώ)

7. ΛΑΡΙΣΣΑ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ = 189km

8. ΛΑΜΙΑ-ΑΝΤΙΡΙΟ = 170km

9. ΧΑΝΙΑ-ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ = 202km

10. ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΣ = 45km (εισπράξεις 200.000Χ4Χ366 = 235.000.000 ευρώ)

Το συνολικό μήκος του παραπάνω δικτύου είναι 2.519km

Αν δεχθούμε ότι στη χώρα μας τα ΙΧ επιβατηγά και φορτηγά που κυκλοφορούν είναι περίπου 8.000.000 με ένα μέσο όρο 200 ευρώ το χρόνο που πληρώνουν για τέλη κυκλοφορίας, το κράτος εισπράττει 8.000.000Χ200 = 1.600.000.000 δίς ευρώ.

Με τους παραπάνω υπολογισμούς συγκεντρώνονται περίπου 3,77 δίς ευρώ το χρόνο για την «συντήρηση» των δρόμων.

Αν δεχθούμε ότι δαπανάται ένα ποσόν περίπου 20% για την συντήρηση και την λειτουργία των δρόμων, δηλαδή 770.000.000 ευρώ περισσεύουν 3δίς ευρώ.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ:
1. Για την κατασκευή ολοκλήρου του εθνικού δικτύου εκ του μηδενός απαιτούνται 2.519Χ8.000.000 = 20.152.000.000 δίς ευρώ.

2. Με τις παραπάνω εισπράξεις σε 7 χρόνια έχει ανακατασκευαστεί το εθνικό δίκτυο εξ, ολοκλήρου.

3. Γιατί σταμάτησαν οι εργασίες συνέχισης των δρόμων και ανακοινώνουν προγράμματα ΕΣΠΑ για την συνέχιση τους;

4. Γιατί αυξήθηκαν οι εισφορές στα διόδια;

5. Γιατί με την κατάργηση διοδίων η χώρα μας πλήρωσε πρόστιμο σε εργολάβους 7.000.000 ευρώ, και πως υπολογίστηκε η ανταποδοτικότητα;

6. Πόσα χρήματα έβαλαν οι εργολάβοι για την κατασκευή των οδών που ελέγχουν;

7. Γιατί το κόστος κατασκευής στην Ελλάδα είναι τριπλάσιο από αυτό των Ευρωπαϊκών χωρών;

8. Ποιος θα πληρώσει την ζημιά για την κακοτεχνία στο τμήμα ΤΡΙΠΟΛΗ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΗ που δεν λειτουργεί εδώ και 4 χρόνια και ανέρχεται σε 200 εκατομμύρια ευρώ σαν κόστος και άλλα 100 εκατομ. περίπου από στέρηση εσόδων από τα διόδια, δηλαδή συνολικά 300.000.000 ευρώ.;

9. Πού πήγαν οι εισπράξεις περίπου 15 δίς ευρώ την τελευταία πενταετία που δεν έχει κατασκευασθεί ούτε ένα μέτρο δρόμου ενώ αυτές γίνονται κανονικά;

10. Πόσα χρήματα πρέπει να προσθέσουμε στα παραπάνω που έχουν εισπραχθεί από την Ευρώπη από εθνικά προγράμματα τύπου ΕΣΠΑ κλπ;

11. Πόσο μήκος δρόμου έχει κατασκευαστεί τα τελευταία 5 χρόνια και με ποιό κόστος;

ΣΧΕΔΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΩΝΑΣΗ


Σοκάρουν τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας σήμερα μέσα από απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες και απόρρητα έγγραφα για τη δράση του μόνου Προέδρου στην ιστορία της Αμερικής που εξαναγκάστηκε σε παραίτηση.

Και αυτό γιατί σύμφωνα με το βετεράνο δημοσιογράφο Ντον Φούλσομ (Don Fulsom), ο Ρίτσαρντ Νίξον (Richard Nixon) σχεδίαζε να δολοφονήσει τον Αριστοτέλη Ωνάση καθώς και τον Φιντέλ Κάστρο (Fidel Castro) και τον Σαλβαντόρ Αλιέντε (Salvador Aliente).

Όπως αποκαλύπτει μέσα στο βιβλίο του "Τα σκοτεινά μυστικά του Νίξον", ο Νίξον ήταν ένας ιδιαίτερα κυνικός και αδίστακτος πολιτικός που δεν δίσταζε να φτάσει στα άκρα προκειμένου να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του.

Έτσι έγινε και με τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Δεν άρεσε στο Νίξον η συμφωνία που είχε κάνει ο Έλληνας μεγιστάνας με τη Σαουδική Αραβία για κατ' αποκλειστικότητα μεταφορά του πετρελαίου της και για αυτό σχεδίαζε να τον δολοφονήσει.

Στοιχεία για το Νίξον είχε δώσει και η CIA το 2007 αποκαλύπτοντας το σχέδιο δολοφονίας του Κουβανού ηγέτη η οποία ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε.

Ως πρόεδρος των ΗΠΑ ο Νίξον , εδωσε εντολή την δολοφονία του Χιλιανού ηγέτη Σαλβαδόρ Αλιέντε ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία ακόμα και ο Ελληνικήw καταγωγής αντιπρόεδρος Σπίρο Αγκνιου , δέχθηκε απειλές για τη ζωή του στην περίπτωση που θα αρνούνταν να παραιτηθεί όταν αποκαλύφθηκε ένα σκάνδαλο δωροδοκίας σε βάρος του.

ΕΥΡΩΔΡΑΧΜΗ


Την έκδοση «ευρωδραχμής», προκειμένου να αποφύγει η Ελλάδα την εκπαραθύρωσή της από την ευρωζώνη, προτείνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της Deutsche Bank Τόμας Μάγερ.

Όπως τονίζει ο Μάγερ σε έκθεσή του, η Αθήνα θα μπορούσε να εκδώσει χρεόγραφα «ελληνικού ευρώ» ή «Geuro», που θα λειτουργούσαν ως παράλληλο νόμισμα με τα οποία θα εξυπηρετούνταν τουλάχιστον οι υποχρεώσεις της χώρας. Προϋπόθεση γι' αυτό θα αποτελούσε, βέβαια, η συνέχιση της χρηματοδότησης από την ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αν και σε μικρότερο βαθμό από τώρα.

Θα μπορούσε, για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Μάγερ, να συνεχιστεί η μεταβίβαση χρημάτων αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας και όχι για την κάλυψη των εσωτερικών της αναγκών. Στην περίπτωση αυτή, θα έπρεπε να περάσουν οι ελληνικές τράπεζες στην κατοχή μιας ευρωπαϊκής «bad bank» και να ανακεφαλαιοποιηθούν μέσω του ταμείου διάσωσης της ευρωζώνης (EFSF).

Θετική παρενέργεια της λύσης αυτής θα ήταν πως όλες οι καταθέσεις των ελληνικών τραπεζών θα τελούσαν υπό την εγγύηση της ευρωζώνης, ενθαρρύνοντας τους καταθέτες να τις επιστρέψουν στους λογαριασμούς τους.

Σύμφωνα με τον οικονομολόγο της Deutsche Bank, με την έκδοση των «Geuro» θα αποτρεπόταν αφενός η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη, θα προσαρμοζόταν αφετέρου η συναλλαγματική της ισοτιμία.

«Λογικά, θα έχουμε στην αρχή μαζική υποτίμηση», λέει ο Μάγερ στην έκθεσή του. «Mετά θα είναι στο χέρι της κυβέρνησης να εκμεταλλευτεί αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα της χαμηλότερης ισοτιμίας, εφαρμόζοντας τις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα της επιτρέψουν να ξαναμπεί πλήρως στο ευρώ [EUR=X]nbsp; », συμπληρώνει.

Ο ΣΤΑΛΙΝ ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ


«Καταδικάζετε τις σφαγές των Ποντίων από τον Στάλιν;», ρώτησε προ ημερών ο κύριος Κασιδιάρης τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ, σε εκπομπή στον ΣΚΑΪ. Και σίγουρα, πολλοί από τους τηλεθεατές θα αναρωτήθηκαν: «ποιες σφαγές;».


Υπάρχουν, λοιπόν, και Έλληνες θύματα του Στάλιν; Βεβαίως και υπάρχουν! Αν, όμως, ρωτήστε τον κόσμο, είναι ζήτημα αν το 1% έχει ακούσει κάτι λίγα περί αυτού του ζητήματος. Η πλήρης άγνοια των συμπατριωτών μας για τους Έλληνες θύματα του Στάλιν, σίγουρα δεν οφείλεται στην αδιαφορία τους. Απλώς, η κόκκινη χούντα που κυβερνά από τη μεταπολίτευση ως σήμερα την πατρίδα μας, έχει επιβάλλει –με την ανοχή της ψευτοδεξιάς- πλήρη συνομωσία σιωπής γι’ αυτό το θέμα, για να μη θιγούν τα… όσια και ιερά του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η υστεροφημία του αιμοσταγούς «πατερούλη» Στάλιν! 

Γενοκτονία δια της πείνας

Ευκαιρίας δοθείσης, θα βάλουμε ένα λιθαράκι για να μάθουν οι Έλληνες την πραγματική ιστορία τους. Κατ’ αρχάς, στη Ρωσσία υπήρχαν 750.000 Έλληνες, ποντιακής προέλευσης οι περισσότεροι. Το 1919, μετά το πραξικόπημα των μπολσεβίκων, κατάφεραν να φύγουν για την Ελλάδα περί τους 260.000. Η πρώτη γενοκτονία έγινε κατά τα έτη 1929-1933, με την «κολλεκτιβοποίηση». Δεν έγινε βέβαια ειδικά κατά των Ελλήνων, αλλά η προγραμματισμένη από το σταλινικό καθεστώς πείνα, που έπληξε τις αγροτικές περιοχές της Ουκρανίας και της Ν. Ρωσσίας, για να σπάσει τη λυσσαλέα αντίσταση των χωρικών που τους άρπαζαν το βιός τους, είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων (σκοπίμως δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία, αλλά τα θύματα της προγραμματισμένης πείνας υπολογίζεται ότι έφτασαν τα 7,5 εκατομμύρια). 

Η «ελληνική επιχείρηση» της NKVD

Στα μέσα της δεκαετίας του ’30, αρχίζουν οι διώξεις συγκεκριμένων εθνοτικών ομάδων, μεταξύ αυτών και των Ελλήνων. Οι διώξεις παίρνουν μορφή πογκρόμ κατά τα έτη 1937-1938. Η «ελληνική επιχείρηση», με την υπ’ αριθμόν 50215 ντιρεκτίβα της NKVD, άρχισε στις 15 Δεκεμβρίου 1937. Τα πρώτα θύματα ήταν η ηγεσία της ελληνικής μειονότητας, επιφανή στελέχη ελληνικών συλλόγων, ιερείς, δάσκαλοι, συγγραφείς κ.λπ. Μεταξύ αυτών ήταν και πολλοί κομμουνιστές, αλλά αυτό δεν τους έσωσε. Αρκούσε ότι ήταν Έλληνες. Σύμφωνα με μαρτυρία επιζώντος: «Πρώτα συνέλαβαν τους Πόντιους κομμουνιστές. Τους έβαζαν τα χέρια στη μέγγενη και τους έλεγαν: εσείς κάνετε τους κομμουνιστές για να δίνετε μυστικά στην Ελλάδα». Η συνήθης κατηγορία ήταν «συμμετοχή σε παράνομη ελληνική εθνικιστική οργάνωση που στόχευε στη διάλυση της ΕΣΣΔ και στη δημιουργία ανεξάρτητης ελληνικής δημοκρατίας στη Ν. Ρωσσία». Στη συνέχεια, οι διώξεις επεκτάθηκαν και στον υπόλοιπο πληθυσμό. Συνολικά, υπολογίζεται ότι οι Έλληνες θύματα αυτής της περιόδου (που είτε εκτελέστηκαν είτε πέθαναν στα Γκούλαγκ) ήταν γύρω στις 40.000! 

Μαρτυρίες επιζώντων

Ιδού κάποιες μαρτυρίες διασωθέντων, που παρουσιάζονται στο πολύ καλό βιβλίο «Ποντιακός Ελληνισμός – Από τη γενοκτονία και το σταλινισμό στην περεστρόϊκα»: 

Μαρτυρία 1η : «Ο Στάλιν έδωσε διαταγή το 1936 να φυλακίσουν όλους τους Έλληνες που ήταν πάνω από 18 ετών. Αυτό έγινε μόνο για τους Έλληνες. Είτε ήσουν κομμουνιστής είτε φασίστας, σε παίρνανε. Ήταν εντολή του Στάλιν να κλείσουν κάθε Έλληνα μεγαλύτερο των 18 ετών στις φυλακές, για να εξαλειφθεί το ελληνικό γένος. Αυτό ονομάζεται γενοκτονία». 

Μαρτυρία 2η: Το 70% των Ελλήνων του Κουμπάν εκτελέστηκαν. Όπως μας κυνήγησε ο Τοπάλ Οσμάν στον Πόντο, έτσι μας κυνήγησαν κι εκεί. Μετά τους τουφεκισμούς πέθαιναν πολλά γυναικόπαιδα από πείνα. Γιατί όταν σκοτώνουν τον πατέρα που τρέφει την οικογένεια, είναι εύκολο να χαθεί κι η οικογένεια».  

Μαρτυρία 3η: «Το 1938 μας φόρτωσαν σε 90 βαγόνια, 25.000 άτομα και μας πήγαν 1.500 χιλιόμετρα από το Γκόρκι, στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβγαλαν, ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. Εδώ θα μείνετε, μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα, μέσα στο χιόνι. Εκεί δουλεύαμε. Κόβαμε ξύλα και τα στοιβάζαμε. Γύρω μας ήταν φαντάροι με αυτόματα. Έτσι, σε έξι μήνες, από 25.000 έμειναν 600. Ήθελαν να μας εξοντώσουν!»

Απολογισμός: 50.000 νεκροί – 350.000 εκτοπισμένοι! 

Το τρίτο κύμα διώξεων κατά των Ελλήνων, ήταν το 1942, κατά την προέλαση των Γερμανών. Χιλιάδες Έλληνες –κυρίως της Κριμαίας- εκτοπίζονταν στα ανατολικά (Καζαχστάν), γιατί θεωρήθηκαν «μελλοντικοί πιθανοί συνεργάτες των Γερμανών». Μετά την υποχώρηση των Γερμανών από τα σοβιετικά εδάφη (1944), άρχισαν νέες διώξεις κατά των Ελλήνων (και των υπολοίπων μη σλαβικών λαών) της Κριμαίας, για «συνεργασία με τους κατακτητές». Ακολούθως, οι Έλληνες οδηγήθηκαν στις άνυδρες στέπες του Ουζμπεκιστάν και του Καζαχστάν. Επίσης, με ειδικό διάταγμα της 20ης Οκτωβρίου 1944, άλλαξαν όλα τα ελληνικά τοπωνύμια στην Κριμαία, για να σβήσει για πάντα κάθε ανάμνηση της εκεί παρουσίας των Ελλήνων. Το 1949, μετά την ήττα των κομμουνιστοσυμμοριτών στην Ελλάδα, οι Έλληνες της ΕΣΣΔ θεωρήθηκαν συλλήβδην «εν δυνάμει πράκτορες του εχθρού» και όσοι είχαν μείνει στις εστίες τους από τις προηγούμενες διώξεις  (στις περιοχές του Καυκάσου), πήραν το δρόμο της εξορίας, κυρίως στο Καζαχστάν. Σύμφωνα με την «Επιτροπή για την Αποκατάσταση των Δικαιωμάτων των Ελλήνων της ΕΣΣΔ», που συστήθηκε στα χρόνια του Γκορμπατσόφ, ο συνολικός αριθμός των Ελλήνων που εκτοπίστηκε τη δεκαετία του ’40 είναι 350.000, ενώ τα θύματα περί τους 50.000! 

ΚΚΕ: Έφταιγαν τα… θύματα! 

Σύμφωνα με το «τιμημένο» ΚΚΕ, οι ίδιοι οι Έλληνες ευθύνονταν για την τύχη τους! Το ακούσαμε προ ημερών από τον Μαΐλη, το είδαμε γραμμένο και παλιότερα, δια χειρός του τότε Γ.Γ. του ΚΚΕ, Γρ. Φαράκου, στο περιοδικό «Ταχυδρόμος»: «Ύστερα από το 1935, ο Στάλιν είχε ξεκινήσει τις εκκαθαρίσεις μεγάλων εθνικών ομάδων, όπως οι Γερμανοί, οι Πολωνοί κ.λπ. και γενικά όσων θεωρείτο ότι έβαζαν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της ΕΣΣΔ σ’ έναν επερχόμενο πόλεμο. Παράλληλα, είχε ξεκινήσει και η αποκουλακοποίηση της χώρας. Οι Έλληνες εκείνης της περιόδου, διέθεταν και τα δύο στοιχεία που βρίσκονταν υπό διωγμό. Ήταν μια εθνική ομάδα που στην πλειοψηφία είχαν αρνηθεί να πάρουν τη σοβιετική υπηκοότητα, είτε για να αποφύγουν τη στράτευση είτε για λόγους εθνικής ταυτότητας, κι έτσι συνεπώς ήταν αρκετές χιλιάδες πολίτες που δεν ήθελαν να σοβιετικοποιηθούν. Από την άλλη, οι Έλληνες είχαν διατηρήσει συνήθειες που η τότε σοβιετική διακυβέρνηση απέδιδε στους  Κουλάκους. Κατείχαν δηλαδή εκτάσεις γης, συνήθιζαν να έχουν δούλους κ.λπ… Η κατηγορία που αποδόθηκε τότε, ότι προετοίμαζαν τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, ίσως να μην ήταν μόνο ένα εφεύρημα της NKVD. Πολλοί Έλληνες της περιόδου εκείνης βρέθηκαν εξ’ ανάγκης εγκατεστημένοι στην ΕΣΣΔ, όπως π.χ. οι Πόντιοι που κατέφυγαν εκεί για να γλυτώσουν από τις τουρκικές διώξεις και παρά τις προσπάθειες των Σοβιετικών, που τους τύπωσαν ειδικά βιβλία για τα δημοτικά, δε θέλησαν να ενσωματωθούν στον σοβιετικό τρόπο ζωής. Η στάση αυτή των Ελλήνων ευθύνεται και για τους εκτοπισμούς της περιόδου 1942-1944 από την Κριμαία, αφού αρκετοί Έλληνες δε δίστασαν να συνεργαστούν με τους Γερμανούς, όταν αυτοί επέλαυναν στην ΕΣΣΔ». 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ


Στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, ξημερώματα, η ομάδα οδοκαθαριστών που καθάριζε την πλατεία Ματεότι, στη Γένοβα, βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα που έμελλε να αποτελέσει την αρχή της διεθνής αντίδρασης για τη χούντα στην Ελλάδα. Ένας νέος, τυλιγμένος στις φλόγες, έτρεχε μπροστά από το δικαστικό μέγαρο και φώναζε «Ζήτω η Ελλάδα, κάτω η δικτατορία». Αρνήθηκε την βοήθειά τους και πέθανε εννιά ώρες αργότερα, στο κοντινό νοσοκομείο. Το όνομά του ήταν Κώστας Γεωργάκης.

Ο Γεωργάκης καταγόταν από την Κέρκυρα και ήταν γιος ράφτη. Τελείωσε το σχολείο με άριστα και τον Αύγουστο του 1967, λίγους μήνες μετά την επιβολή της δικτατορίας, έφυγε για να σπουδάσει Γεωλογία στην Ιταλία. Το 1968, έγινε μέλος της ΕΔΗΝ, της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου, ενώ στο αυτοκίνητο που οδηγούσε είχε κολλημένη μια φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου.

Από την πρώτη στιγμή κατήγγειλε το καθεστώς και τις πρακτικές του. Τρεις μήνες πριν την αυτοκτονία του, αποκάλυψε ανώνυμα σε γενοβέζικο περιοδικό ότι άνθρωποι της Χούντας είχαν παρεισφρύσει στις ελληνικές φοιτητικές οργανώσεις στην Ιταλία. Λίγο καιρό αργότερα, δέχτηκε επίθεση από παρακρατικούς και, παρότι ενεργός φοιτητής, είχε πρόβλημα με την αναβολή της στρατιωτικής του θητείας. Παράλληλα, η οικογένειά του στην Κέρκυρα δεχόταν και αυτή τις πιέσεις του καθεστώτος.

Μέσα σε αυτό το κλίμα τρομοκρατίας, ο Γεωργάκης αποφάσισε πως έπρεπε να γίνει κάτι δραστικό, ώστε να ευαισθητοποιηθεί επιτέλους η Δύση για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Χάρισε το αντιανεμικό του στην αρραβωνιαστικιά του, Ροζάνα, έγραψε μια επιστολή στον πατέρα του και, φορτώνοντας το αυτοκίνητό του με τρία μπουκάλια βενζίνη, ξεκίνησε για την πλατεία Ματεότι.

«Συγχώρεσε με γι’ αυτό που έκανα και μην κλάψεις. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας. Είναι άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι, ίσως λίγο πιο φοβισμένος (…) Δεν θέλω να μπείτε σε κίνδυνο από τις πράξεις μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο», γράφει ο ίδιος στο γράμμα του. Η κηδεία του έγινε στην Γένοβα στις 23 Σεπτεμβρίου.

Επικαλούμενη λόγους ασφαλείας και φοβούμενη πως μια τελετή στην μνήμη του θα γινόταν αφορμή για συλλαλητήριο, η Χούντα καθυστέρησε τέσσερις μήνες την επιστροφή της σωρού του. Στις 18 Ιανουαρίου του 1971, μέσα σε άκρα μυστικότητα έφτασε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και τελικά θάφτηκε στο Α’ δημοτικό Νεκροταφείο. Η θυσία του αναγνωρίστηκε στην Μεταπολίτευση, μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Στην Κέρκυρα υπάρχει πλατεία με το όνομά του και τον αδριάντά του.

Ο Γεωργάκης είναι ο μοναδικός που αυτοκτόνησε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την Χούντα και θεωρείται ο πρόδρομος των μετέπειτα φοιτητικών αντιδράσεων και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ο θάνατός του ήταν για την υπόλοιπη Ευρώπη η πρώτη απτή απόδειξη κοινωνικής αντίστασης στο δικτατορικό καθεστώς. Όπως είναι φυσικό, στην Ελλάδα το περιστατικό επισήμως αποσιωπήθηκε. Η είδηση όμως διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. Λέγεται ότι το τραγούδι του Σαββόπουλου «Ωδή στον Γ. Καραϊσκάκη» είναι γραμμένο για τον Γεωργάκη, ενώ ο Νικηφόρος Βρεττάκος αναφέρεται στη θυσία του στο ποίημά του «Η Θέα του Κόσμου»: «.ήσουν η φωτεινή περίληψη του δράματός μας (.) στην ίδια λαμπάδα τη μία, τ’ αναστάσιμο φως κι ο επιτάφιος θρήνος μας.».

Αν περάσει κανείς σήμερα από την πλατεία Ματεότι, πάνω σε μια μαρμάρινη κολώνα, θα βρει σκαλισμένη στα ιταλικά τη φράση «Η Ελλάδα θα σε θυμάται για πάντα».

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ Η ΕΛΛΑΔΑ


Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου.Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι η χώρα πλήρωσε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας).

Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!!!

Υπενθυμίζεται ότι το κεφάλαιο το έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω 5-6 φορές και τώρα μας “φεσώνουν” με τους τόκους. Σημειώνεται επίσης, ότι το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την Ελλάδα επιβάλλοντας τη λογική ότι και οι άλλες Χώρες της Ευρώπης τα ίδια υφίστανται, επειδή δανείσθηκε πρόσφατα με επιτόκιο 1,9%…

GREEK BANKS, THE EYRO AND THE ECB

Talk of a run on Greek deposits, and some banks being cut off from European Central Bank (ECB) support, have added a fresh twist to scary talk about Greece and the euro.

The details are complicated, and not quite as frightening as they first appear. But the big picture is scary indeed, not least for the ECB.

The numbers on how much has recently been taken out of Greek banks by depositors have been much disputed - not surprisingly, when the official figures will not be published for weeks.

Depending on who you talk to, anything from €700m ($892m; £560m) to €1.2bn was taken out of banks in the days after the election, out of total deposits of around €160bn. That total, in turn, is about a third lower than it was at the end of 2009.

At the same time, the ECB has apparently now said that it won't directly lend to some Greek banks that it judges to be technically "insolvent". These are banks that have holes in their balance sheets, because, thanks to the restructuring of Greek sovereign debt, they can't now expect to get back all of the money that they lent to the government.

That sounds bad, but the banks that have lost access to direct ECB funding can almost certainly still get money from the Greek central bank, which, of course, is ultimately, getting its cash from the ECB (though unlike the more direct form of ECB liquidity support, all the risk implicit in this so-called ELA lending is, formally at least, borne by the Greeks alone).

As I say, both stories are complicated, and somewhat disputed, but, taken together, they do help to underscore two important realities.

The first is that the sheer uncertainty hanging over Greece and the lack of a proper government is greatly increasing the room for costly financial accidents.

The banks that the ECB has cut off, at least from direct ECB assistance, are due to be recapitalised any day now as part of the latest bailout. There is €48bn in the EU-IMF programme, earmarked for precisely this purpose, half of which has already been transferred to a special Greek fund. But in the current fraught situation, the Greeks can't even sort out how to get the capital into the banks, let alone when.

The second and most important reality is that the ECB is once again exactly where it doesn't want to be: right at the centre of events.

In the eyes of the markets (and most politicians), the central bank has the power to make or break the Euro. What the institution does not have is any desire to do this, or formal legal responsibility (I have explored some of the difficult issues for the ECB here).

The fall in Greek deposits, which are down by nearly a third since the end of 2009, is one reason why the Greek banks are now so dependent on money from the ECB. The other reason, of course, is that private lenders are not willing to lend to them any more.

One in five euros that Greek banks now lend to households or companies is propped up by the ECB. If Greece left the euro, all of that would stop and the Greek banking system would simply be unable to function.

Some see the leak about the ECB withdrawing funding from those banks as a giant blunder on a day when the president of the ECB, Mario Draghi, said in support of Greece only that the ECB had a "strong preference" for It staying in the euro.

Others think it's all highly strategic: the ECB wanted to remind Greek voters and politicians that if they stumble out of the euro the Greek financial system, to all intents and purposes, will be finished. Not getting the next disbursement from the IMF and the EU is the least of it.

I suspect the truth is less calculated. As we have seen, this is an environment ripe for accidents and unforeseen consequences.

But it would be no surprise if the ECB were trying every trick in the book to get Greece to toe the line.

Why? Because if things continue on their current trajectory, and Greece leaves, the ECB is the only institution with even a fighting chance of seeing off a panic in countries like Portugal, and "saving" the euro.

Mario Draghi doesn't want to be the Euro's "saviour" because that ought to be a job for governments. But nor does he want to be the one to pull the plug.


Stephanie Flanders
Economics editor

ΚΑΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΣΛΑΒΙΑ( ΣΚΟΠΙΑ)


Σε κατάσταση διωγμού βρίσκονται στα Σκόπια όσοι δεν συμφωνούν με τις γενικές μεθοδεύεσεις του σλαβοφασιστικού καθεστώτος... Σήμερα δεκάδες φίλοι και συνεργάτες του φυλακισμένου Αρχιεπισκόπου Αχρίδος (που δεν αναγνωρίζει "Μακεδονική εκκλησία") συνελλήφθησαν...
από τις αρχές και κρατούνται σε διάφορες πόλεις σε όλη τη χώρα με μιά Αστυνομική επιχείρησε που τελείωσε πριν λίγη ώρα... Δικαιολογία για τις συλλήψεις το... ξέπλυμα μαύρου χρήματος! Υπενθυμίζουμε ότι... το Δικαστήριο της πόλης Βέλες επιβεβαίωσε πριν μιά εβδομάδα, ποινή φυλάκισης 2,5 χρόνων σε βάρος του προκαθήμενου της Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας κ. Ιωάννη (κατά κόσμο Ζόραν Βρανίσκοφσκι), για υπεξαίρεση 250.000 ευρώ από τα κονδύλια της αποκαλούμενης "Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας", το διάστημα που ο Βρανίσκοφσκι ήταν μητροπολίτης της Εκκλησίας αυτής.
Το δικαστήριο είχε επιβάλει ερήμην την ίδια ποινή στον Βρανίσκοφσκι, το 2009. Ο Βρανίσκοφσκι αμφισβήτησε τις κατηγορίες σε βάρος του, τις οποίες χαρακτήρισε "αβάσιμες" και "κατασκευασμένες" και υποστήριξε ότι η δίωξή του έχει πολιτικό χαρακτήρα. Επικαλέστηκε, μάλιστα, την τελευταία έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τις θρησκευτικές ελευθερίες στην ΠΓΔΜ, στην οποία σημειώνεται ότι η άρνηση των αρχών της ΠΓΔΜ να αναγνωρίσουν την Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας δεν συνάδει με το σεβασμό των θρησκευτικών ελευθεριών. Ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης αποπέμφθηκε το 2002 από τις τάξεις της αποκαλούμενης "Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας" διότι είχε υποστηρίξει συμβιβαστική πρόταση για την εξεύρεση λύσης στη διαφορά μεταξύ της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της αποσχισθείσας "Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας".
Η συμβιβαστική εκείνη πρόταση είχε απορριφθεί από την Εκκλησία της ΠΓΔΜ, η οποία και απέπεμψε τον Ιωάννη από τους κόλπους της. Αμέσως μετά την αποπομπή του, ο κ. Ιωάννης προσχώρησε σε κοινωνία με τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, και προχώρησε στην επανίδρυση της "Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Αχρίδας" στην ΠΓΔΜ (έτσι λεγόταν επισήμως μέχρι το 1967 η μετέπειτα αποκαλούμενη "Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία") και ορίστηκε αρχιεπίσκοπός της. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της ΠΓΔΜ αποσχίσθηκε το 1967 από τους κόλπους του Σερβικού Πατριαρχείου και κήρυξε το αυτοκέφαλό της με την ονομασία "Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία", η οποία δεν αναγνωρίζεται από καμία Ορθόδοξη Εκκλησία του κόσμου. Ο Ιωάννης, το 2005, καταδικάστηκε από τις αρχές της ΠΓΔΜ και εξέτισε ποινή φυλάκισης οχτώ μηνών σε φυλακή των Σκοπίων για "υποδαύλιση θρησκευτικού και εθνικού μίσους" στην ΠΓΔΜ.

ΑΡΤΕΜΙΔΑ ΛΥΚΟΑΤΙΔΑ


Το ιερό τής Αρτέμιδος Λυκοάτιδας,τό μοναδικό γνωστό ιερό στήν Ελλάδα αφιερωμέμο στη Θεά μέ τό συγκεκριμένο επιθετικό προσδιορισμό, εντόπισαν κατά τίς ανασκαφές τούς στήν Αρκαδία οί αρχαιολόγοι τού Φιλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών,δημιουργώντας νέα δεδομένα στήν Αρκαδική τοπογραφία.

Το 2006 το Φινλανδικό Ινστιτούτο Αθηνών άρχισε να ερευνά την περιοχή κοντά στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, στις Αραχαμίτες Αρκαδίας, με τη συστηματική ανασκαφή να ακολουθεί από το 2010 και έπειτα.

Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής εντοπίστηκε μικρό ιερό, που χρονολογείται από τα μέσα του 6ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 1ου αιώνα π.Χ. Επίσης, ήρθε στο φως παραλληλόγραμμο κτίριο της ύστερης ελληνιστικής περιόδου, που φαίνεται ότι ανήκε στο ιερό. Το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στο πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ. και καταστράφηκε κατά τις τελευταίες δεκαετίες του 1ου αιώνα π.Χ.

Οι πιο πρόσφατες έρευνες του Ινστιτούτου επικεντρώθηκαν στο παραλληλόγραμμο κτίριο, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η λειτουργία του. Παρόλο που δεν έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα πλήρως τα όρια του κτιρίου, οι αρχαιολόγοι έχουν συμπεράνει ότι είχε μέγεθος 45Χ11 μέτρα. Τα περισσότερα δωμάτια ήταν διαταγμένα σε δύο σειρές που χωρίζονταν από έναν τοίχο με κατεύθυνση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Εξαίρεση αποτελεί μόνο το δωμάτιο 3 που καταλαμβάνει το δυτικό όριο του οικοδομήματος. Μέχρι σήμερα έχουν ερευνηθεί επτά δωμάτια στο κτίριο.

Τα δωμάτια 1 και 4 συνδέονταν με λουτρικές δραστηριότητες. Το δωμάτιο 1 είναι κυκλικού σχήματος και το πάτωμά του είναι καλυμμένο με κεραμικά πλακίδια. Το νερό απομακρύνεται από το δωμάτιο με σωλήνες νερού προς τα δυτικά, διαμέσου του δωματίου 3. Στα ανατολικά του κυκλικού δωματίου υπάρχει μία κόγχη, που είναι σαφώς διαχωρισμένη από αυτό με κράσπεδο από τερακότα. Στο δωμάτιο 4 αποκαλύφθηκε ένας κλίβανος σε σχήμα σήραγγας για να ζεσταίνει το νερό, που λήγει απότομα κοντά στην κόγχη, όπου πρέπει να τοποθετούνταν τα θεμέλια του άξονα της καμινάδας.

Το δωμάτιο 2 είναι ορθογώνιο και η πρόσβαση γίνεται από τα ανατολικά. Από το δωμάτιο 2 υπήρχε πρόσβαση προς το κυκλικό δωμάτιο, αλλά και ανατροφοδοτούνταν ο φούρνος. Επίσης, στο δωμάτιο 2 εντοπίστηκε ένας παλαιότερος τοίχος παράλληλος με τον τοίχο που χωρίζει το δωμάτιο 2 από το δωμάτιο 3. Στα δυτικά του παλαιότερου τοίχου στο δωμάτιο 2 υπάρχει ένα χαμηλότερο επίπεδο του δαπέδου και φαίνεται να συνεχίζει κάτω από τους τοίχους που χωρίζουν το δωμάτιο 2 από το δωμάτιο 3. Τα ευρήματα από αυτό το επίπεδο του δαπέδου χρονολογούνται από το τέλος του 4ου μέχρι τις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. Εξάλλου, περαιτέρω ανασκαφή στο δωμάτιο 4 αποκάλυψε σε χαμηλότερο επίπεδο αγγεία χρονολογημένα στον 3ο αιώνα π.Χ. Όλα τα παραπάνω ευρήματα οδήγησαν τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι το κτίριο είχε χτιστεί επάνω σε ένα παλαιότερο οικοδόμημα του δεύτερου μισού του 4ου αιώνα π.Χ., με παρόμοια λειτουργία.

Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών παρατηρήθηκε, επίσης, ότι τμήμα των κεραμιδιών της οροφής του κτιρίου έφεραν δύο διαφορετικές επιγραφές. Η πρώτη αναφέρει ότι ανήκει στην Αρτέμιδα Λυκοάτιδα. Η δεύτερη φέρει την επιγραφή «Δέσποινας ΑΚ».

Η 'Αρτεμις αναφέρεται μόνο μία φορά με το επίθετο Λυκοάτιδα, στο ιερό της στη μικρή πόλη Λυκόα, γνωστή από την περιγραφή του Παυσανία κατά τη διαδρομή του από τη Μεγαλόπολη μέχρι την κοιλάδα και το βουνό Μαίναλο. Οι παραπάνω επιγραφές που εντοπίστηκαν στο παραλληλόγραμμο οικοδόμημα αποδεικνύουν ότι η πόλη Λυκόα τοποθετούνταν στη θέση «Αγία Παρασκευή». Το γεγονός αυτό ανασυνθέτει και μέρος της αρκαδικής τοπογραφίας, καθώς καταδεικνύει ότι η κοιλάδα των Αραχαμιτών ταυτίζεται με την κοιλάδα του Μαίναλου και το όρος 'Αγιος Ηλίας είναι το αρχαίο βουνό Μαίναλος. Κατά συνέπεια και το μικρό ιερό που έχει εντοπιστεί από τις ανασκαφές του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών ήταν αφιερωμένο στην Αρτέμιδα Λυκοάτιδα.

Πρέπει, εξάλλου, να σημειωθεί ότι από τα ευρήματα δεν είναι ξεκάθαρη η εικόνα της χρήσης του παραλληλόγραμμου κτιρίου, ωστόσο οι επιγραφές στα κεραμίδια της οροφής και ένα πλήθος θραυσμάτων ειδωλίων καταδεικνύουν ότι το κτίριο συνδεόταν με το ιερό.

Η 27η ετήσια συνάντηση για την παρουσίαση του έργου του Φινλανδικού Ινστιτούτου Αθηνών θα πραγματοποιηθεί σήμερα, στις 7 μ.μ., στην Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή, στην Αθήνα.

Τις δραστηριότητες του Ινστιτούτου θα παρουσιάσει ο διευθυντής, Μάρτι Λέιβο, ενώ θα ακολουθήσει διάλεξη του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, Ρίστο Πέκα Πένανεν με θέμα «Οθωμανική λαϊκή μουσική στην Ελλάδα».

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που δείχνουν την πτώση του δημοσίου χρέους μετά το PSI.

Στα 280,292 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης στο τέλος Μαρτίου 2012, έναντι 367,978 δισ ευρώ στο τέλος Δεκεμβρίου 2011.

Παράλληλα στο τέλος Μαρτίου τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας ανέρχονταν σε 4,401 δισ ευρώ έναντι 3,629 δισ ευρώ στο τέλος Δεκεμβρίου.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μετά το «κούρεμα» του δημοσίου χρέους η σύνθεσή του διαμορφώνεται ως εξής: το 76,7% είναι χρέος προς το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το 3,4% είναι δάνεια του ΔΝΤ και το 19,9% αφορούν έντοκα γραμμάτια. Επίσης το 80,1% του χρέους έχει διάρκεια πάνω από 5 έτη.

ΠΟΜΑΚΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ


Προσέξτε τι αναφέρει σε αυτήν την επιστολή,ο Πομάκος Ιρφάν Μεχμετάλη.

«Κύριε διευθυντά, Με την επιστολή μου που ακολουθεί θέλω να σας γράψω με τον πιο αληθινό τρόπο τις απόψεις μου σχετικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Ζώντας στο νομό Ξάνθης,παρακολουθώ με λύπη τις τελευταίες εξελίξεις και τα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος μας από κάποιους που θέλουν να πουν ότι όλοι οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι Τούρκοι. Αυτό είναι μεγάλο ψέμα.
Εγώ και η οικογένειά μου είμαστε Πομάκοι και είμαστε περήφανοι γι αυτό. Δεν ενοχλούμε κανένα, ζούμε μια ήσυχη ζωή και δε θέλουμε κανένας να προσπαθεί με το ζόρι να μας ισοπεδώσει.
Μιλάμε τη δική μας γλώσσα, έχουμε τη δικιά μας κουλτούρα και κάποιοι προσπαθούν να την εξαφανίσουν, λέγοντας ότι η λέξη «Πομάκος» είναι βρισιά, ενώ εμείς δεν ντρεπόμαστε που είμαστε Πομάκοι.

Αρχίζω με το ζήτημα του ψευτομουφτή. Όποιος ήταν στις δήθεν εκλογές για το ψευτομουφτή κατάλαβε τι είδους εκλογές και τι δημοκρατία θέλουν αυτοί που ξεσηκώνουν τον κόσμο για το τίποτε . Ό, τι ήθελαν έκαναν, ό, τι ήθελαν σημείωναν στο τζαμί τα τσιράκια του κυκλώματος και κανέναν δεν ρωτούσαν. Μετά βγήκαν και είπαν αυτά που είχαν από τα πριν έτοιμα. Σκέτη κοροϊδία. Τα πολιτικά παιχνίδια του τουρκικού προξενείου αλλά και οποιουδήποτε άλλου δεν τα θέλουμε στην πλάτη μας. Δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει η προσευχή στο τέμενος με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Πού αλλού συμβαίνουν τέτοια πράγματα;
Στην Τουρκία γίνονται;
Στην Αραβία;
Πουθενά δε γίνονται, μόνο εδώ που βρήκαν και τα κάνουν …


Λίγα λόγια για τη μητρική μας γλώσσα. Η γλώσσα των κατοίκων της ορεινής Ξάνθης είναι η πομακική. Φαίνεται να είναι σλάβικη γλώσσα, κοντινή με τη βουλγάρικη, με λέξεις μέσα της ελληνικές και τούρκικες. Μέχρι πριν λίγο ήταν άγραφη, αλλά εδώ και δέκα χρόνια περίπου πολλοί άνθρωποι, που δεν ντρέπονται για την καταγωγή τους, προσπαθούν να την καταγράψουν, με πρώτο και καλύτερο το Ριτβάν Καραχότζα. Γράφτηκαν λεξικά, γραμματικές, παραμύθια, εφημερίδες, τραγούδια… Κάπου δεν πρέπει και το κράτος να βοηθήσει αυτήν την προσπάθεια;Γιατί να μην έχει το κρατικό ραδιόφωνο στο τοπικό του πρόγραμμα μερικά δικά μας τραγούδια, κάποιες ειδήσεις στη γλώσσα μας, όπως έχει και στα τούρκικα;

Σχετικά με την εκπαίδευση, υπάρχουν πολλά προβλήματα. Νηπιαγωγεία ελάχιστα έγιναν, όλα τα τελευταία χρόνια. Τα δημοτικά σχολεία όλα είναι μειονοτικά και τα μισά μαθήματα γίνονται στα τούρκικα, τα μισά στα ελληνικά. Ζητήσαμε να γίνονται μερικά ακόμα μαθήματα στα ελληνικά, γιατί μετά τα παιδιά μας πάνε στα ελληνικά γυμνάσια και δεν ξέρουν βασικά πράγματα.

Μας το αρνήθηκαν χωρίς άλλη κουβέντα, είναι λέει οι συμφωνίες με την Τουρκία. (!!!!!!!!!!!!!!!)
Και μέχρι πότε θα μας μαθαίνουν τούρκικα στα σχολεία μας;
Δεν υπέγραψε η Ελλάδα στη Συνθήκη της Λωζάνης ότι θα διδάσκει τη μητρική γλώσσα των παιδιών των μουσουλμάνων;
Εμείς λέμε ότι κι αν δε μπορεί να το κάνει αυτό, ας διδάσκει ελληνικά, είναι τόσο φοβερό αυτό;Θέλουμε δημόσια σχολεία στα χωριά μας, μάλιστα με τους συγχωριανούς μας το ζητήσαμε με έγγραφο προς τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και οι υπάλληλοι δεν πίστευαν στα μάτια τους.
Σχολείο ελληνικό ζητάμε, όχι τίποτα παράνομο. Τι θα γίνει; Ελλάδα δεν είναι εδώ; Όπως μπορεί ένας μουσουλμάνος της πόλης να στείλει το παιδί του στο μειονοτικό ή σε δημόσιο σχολείο, έτσι θέλουμε κι εμείς δε μπορούμε να διαλέξουμε. Τίποτε παραπάνω.

Στην οικονομία τα πράγματα είναι δύσκολα. Μπορεί έτσι να είναι και σε όλη την Ελλάδα ή σε όλα τα χωριά σαν τα δικά μας, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι ο κόπος μας δεν πληρώνεται, ότι οι έμποροι του καπνού κάνουν ό,τι θέλουν κι ότι κανένας δεν ξέρει τι θα γίνει σε λίγα χρόνια. Ευτυχώς η οικοδομή ακόμα δίνει μεροκάματα, αλλά ούτε σίγουρη είναι, ούτε κανένας από μας ονειρεύεται το παιδί του μεθαύριο στη δουλειά αυτή. Τόσος νέος κόσμος έφυγε από τα χωριά μας για Γερμανία, Ολλανδία, δεν έφυγε επειδή καλοπερνούσε, για μια δουλειά έφυγε.

Θέλω, κλείνοντας να πω δύο λόγια και για το ζήτημα των Πομάκων και των Τούρκων.Όποιος θέλει ας λέει ότι είναι Τούρκος, Πομάκος, Τσιγγάνος… Ποιό είναι το πρόβλημά τους;
Εμείς δεν πήραμε ποτέ τούρκικα σαλβάρια (παντελόνια) να πούμε ότι είναι Πομάκικα.
Ούτε τραγούδια, ούτε συνταγές μαγειρικής, ούτε πανηγύρια…
Αυτοί γιατί το κάνουν;
Μήπως γιατί δεν έχουν τίποτε;
Κι είναι λόγος αυτός να κλέβουν τα δικά μας;
Πρέπει όλοι και οι φανατικοί και οι πληρωμένοι ακόμα, να μάθουν να σέβονται τους άλλους.

Ιρφάν Μεχμεταλή
Μάνταινα Δήμου Μύκης
Ν. Ξάνθης

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More