ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ

ΟΦΙΤΙΚΑ: ΜΙΑ ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ


Στο χωριό Νέα Τραπεζούντα Πιερίας, οι μόλις 700 κάτοικοι έχουν έναν πολύ ιδιαίτερο κώδικα επικοινωνίας, για να εκφράσουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις χαρές και τις λύπες τους. Κι αυτό, επειδή στην πλειοψηφία τους οι κάτοικοι του συγκεκριμένου χωριού, πρόσφυγες ή απόγονοι προσφύγων, από την περιοχή του Όφεως της ανατολικής Τουρκίας, μιλούν την οφίτικη ποντιακη διαλεκτο, την οποία μεταφέρουν και από γενιά σε γενιά. Το 1926, μια ομάδα Οφιτών προσφύγων εγκαταστάθηκε στην Πιερία και αγόρασε έκταση επτά χιλιάδων στρεμμάτων, με στόχο να προσελκύσει όσο το δυνατόν περισσότερους συμπατριώτες. Δύο χρόνια αργότερα, οι κάτοικοι ίδρυσαν το χωριό Κάτω Άι Γιάννης Όφις, μετονομάζοντάς το στη συνέχεια σε Νέα Τραπεζούντα. Οι πρόσφυγες αυτοί κρατούσαν στις «αποσκευές» τους τις παραδόσεις τους, αλλά και τη γλώσσα τους, την οφίτικη διάλεκτο. Πρόκειται για υποδιάλεκτο της ποντιακής γλώσσας, που αποτέλεσε τον κοινό κώδικα επικοινωνίας των κατοίκων της περιοχής του Όφεως (Οφίτες), ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους (στην πλειοψηφία τους ήταν μουσουλμάνοι και μόνο 1.200 χριστιανοί). Σήμερα, η διάλεκτος αυτή συναντάται ακόμα σε περίπου 30 χωριά των επαρχιών Οφ και Τσαϊκαρά της Τουρκίας (ρωμαίικα οφίτικα), ενώ στην Ελλάδα απαντάται στο χωριό Νέα Τραπεζούντα και σποραδικά σε άλλες περιοχές, όπου εγκαταστάθηκαν οι Πόντιοι πρόσφυγες (Παρανέστι Δράμας, Παντοκερασιά Κιλκίς και Φιλώτα Κοζάνης). Επίσης, μιλιέται από Έλληνες μετανάστες, στην Κύπρο και τη Γερμανία. Σε γλωσσική καταγραφή της οφίτικης ποντιακής διαλέκτου προχώρησαν δύο γλωσσολόγοι, η επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, Ανθή Ρεβυθιάδου, και ο λέκτορας του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Βασίλειος Σπυρόπουλος. Οι δύο ερευνητές παρατήρησαν ότι, η οφίτικη ποντιακή διατηρεί αρχαϊκά στοιχεία, τα οποία πιθανότατα παραπέμπουν σε δομές, που χαρακτήριζαν τη μικρασιατική κοινή, προγενέστερη γλωσσική ομάδα της μικρασιατικής ελληνικής. Επίσης, έχει επιρροές από την τουρκική γλώσσα, από το 15ο αιώνα, οπότε έρχονται σε άμεση επαφή. Από τυπολογικής πλευράς, η διάλεκτος πλησιάζει στο ιδίωμα των Σουρμένων, ενώ διαφοροποιείται αρκετά από τα υπόλοιπα ποντιακά ιδιώματα ως προς το σύνολο των φωνητικών, μορφοσυντακτικών και λεξιλογικών χαρακτηριστικών της. Η κυριότερη διαφορά της με την κοινή νεοελληνική και την κοινή ποντιακή είναι ότι, η οφίτικη έχει διατηρήσει έναν τύπο απαρεμφάτου (που σήμερα σχεδόν έχει εκλείψει). Ωστόσο, οι ερευνητές κατέγραψαν ότι, σήμερα, η οφίτικη διάλεκτος χάνει κάποια από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, εξαιτίας της στενής επαφής της με την κοινή νεοελληνική και με την κοινή ποντιακή. Επίσης, διαπίστωσαν ότι, πλέον, μόνο οι κάτοικοι ηλικίας 75 ετών και άνω έχουν την οφίτικη ποντιακή ως κυρίαρχη γλώσσα τους. Οι κάτοικοι ηλικίας 50-75 ετών χρησιμοποιούν την κοινή νεοελληνική γλώσσα ως βασική γλώσσα επικοινωνίας, ενώ την οφίτικη και την κοινή ποντιακή διάλεκτο μόνο σε συγκεκριμένες συνθήκες. Αντίθετα, η ηλικιακή ομάδα 35-50 ετών χρησιμοποιεί μόνο περιστασιακά μια μορφή κοινής ποντιακής, με πολλές προσμίξεις με την κοινή νεοελληνική. Τέλος, τα άτομα ηλικίας 20-35 ετών έχουν μόνο παθητική γνώση της οφίτικης και της κοινής ποντιακής και χρησιμοποιούν την οφίτικη μόνο στα τραγούδια. Η οφίτικη διάλεκτος διασώζεται, ωστόσο, στα οφίτικα τραγούδια που αγαπούν να τραγουδούν οι κάτοικοι της Νέας Τραπεζούντας. Μάλιστα, ο κ. Μεγαλόπουλος περιγράφει γλαφυρά τα χαρακτηριστικά γλέντια των κατοίκων, στα οποία παρευρίσκονται όλες οι γενιές της οικογένειας, από τον γεροντότερο μέχρι το νεότερο. «Μαζευόμαστε γύρω από ένα τραπέζι και με τη βοήθεια μόνο της λύρας, χωρίς μικρόφωνα και μεγάφωνα, τραγουδάμε για πολλές ώρες πρώτα τη λύπη και τον πόνο, στη συνέχεια τον έρωτα και την αγάπη και τέλος, αφού εκτονώσουμε όλο το πάθος, τα εύθυμα και χορευτικά τραγούδια», εξηγεί. Καθοριστικό ρόλο στη διάσωση των παραδόσεων διαδραματίζουν, εξάλλου, οι παροιμίες τους, αλλά και οι ιδιαίτεροι χοροί τους, Σαμψών και Τολμέ Ιντολμέ . Στη διατήρηση των παραδόσεων πρωτοστατεί ο Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος «Αλέξανδρος Υψηλάντης», που το 1984 βραβεύτηκε και από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του.

Read More

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

Θέμα τουρκικής μειονότητας σε Ρόδο και Κω, θέτει επισήμως η κυβέρνηση της Άγκυρας επιβεβαιώνοντας τις εκτιμήσεις ότι επιχειρείται μεθοδικά να δημιουργήσει ζήτημα στην περιοχή μας, με εμφανείς σκοπούς και στόχους. Στην επίσημη πράγματι ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές για μειονότητα στα νησιά μας, με εμφανή στόχο την δημιουργία κλίματος. Γίνεται αναφορά, για προβλήματα που αντιμετωπίζει η «τουρκική κοινότητα» σε Ρόδο και Κω σε ότι αφορά την διαχείριση των βακουφίων της, στην άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων της και στην τουρκική εκπαίδευση! Η αναφορά αυτή, μόνο τυχαία δεν γίνεται, όπως προφανώς τυχαία δεν ήταν και η πρόσφατη επίσκεψη στη Ρόδο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, που επισκέφθηκε επιδεικτικά το τέμενος του Μουράτ Ρέις, στην καρδιά της πόλης.

Η έγερση μειονοτικού ζητήματος αναφέρει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Έθνος» συμπληρώνει ένα ιδιαίτερα δυσμενές πλαίσιο, καθώς στο θέμα του Αιγαίου διατυπώνεται ήδη μια νέα προσέγγιση, που η Ελλάδα καλείται να καταβάλει δυσανάλογο κόστος, με εγκατάλειψη κυριαρχικών δικαιωμάτων, προκειμένου να «αγοράσει» ασφάλεια από την Τουρκία. Και την Αγκυρα με προσβλητικό τρόπο να προβάλλει ως δέλεαρ για το «μοίρασμα» του Αιγαίου το οικονομικό όφελος που υποτίθεται θα προκύψει από τη συνεκμετάλλευση και τις άλλες κοινές δράσεις. Βάζει ψηλά το μειονοτικό και «θολώνει τα νερά» στο Αιγαίο.
Λίγες ημέρες πριν από την άφιξη στην Αθήνα του κ.Τ. Ερντογάν το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών στην επίσημη ιστοσελίδα του εμφάνισε ειδικό «μπάνερ» που παραπέμπει σε επίκαιρα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής (υπό μορφή «Συχνά Τιθέμενων Ερωτημάτων» - Frequently Asked Questions). Στην ιστοσελίδα αυτή περιλαμβάνονται υπό μορφή απαντήσεων σε ερωτήματα οι επίσημες θέσεις της Τουρκίας για τις σχέσεις με το Ισραήλ, την Αρμενία, την Ε.Ε. και την Ελλάδα. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι στο ερώτημα «Ποια είναι τα προβλήματα μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας» η απάντηση είναι εκτενής μεν αλλά περιορίζεται μόνο στο θέμα της μειονότητας, αποκαλύπτοντας έτσι τον σταθερό προσανατολισμό της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στην έγερση μειονοτικού ζητήματος.
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών αναφέρει ότι «Τουρκική Μειονότητα, που αριθμεί 150.000 μέλη, αντιμετωπίζει παραβιάσεις των μειονοτικών δικαιωμάτων της» και απαριθμεί όλο τον «κατάλογο» που με κάθε ευκαιρία θέτουν τα ακραία στοιχεία της μειονότητας.
Η μη αναγνώριση της εθνικής ταυτότητας, η μη αναγνώριση των εκλεγμένων θρησκευτικών ηγετών, προβλήματα σχετικά με τη διαχείριση των βακουφιών, προβλήματα ιθαγένειας με τον ισχυρισμό ότι δεν έχει επιστραφεί η ιθαγένεια σε 60.000 άτομα.
Ειδική αναφορά γίνεται στο κεφάλαιο της εκπαίδευσης, καθώς η Αγκυρα επιμένει στο αίτημα για «εκπαίδευση σε νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς στη μητρική γλώσσα» (όταν είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει πρόγραμμα σπουδών στην προσχολική εκπαίδευση).


Το 3%
Εντονα προβάλλεται και ο ισχυρισμός ότι για τη χαμηλή πολιτική εκπροσώπηση της μειονότητας ευθύνεται το πλαφόν του 3% που προβλέπει ο εκλογικός νόμος, στερώντας έτσι τη δυνατότητα εκλογής «ανεξάρτητων βουλευτών» (σ.σ. καθώς η Τουρκία προφανώς θεωρεί ότι δεν μπορεί να εξυπηρετηθούν πλήρως τα συμφέροντά της με τους βουλευτές που εκλέγονται με τα ελληνικά πολιτικά κόμματα). Στο κείμενο γίνονται ειδικές αναφορές στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που δίνουν πράσινο φως στη χρήση του όρου «τουρκικός» σε συλλόγους, αλλά και για τις αποφάσεις σχετικά με τους ψευδομουφτήδες.
Η Αγκυρα όμως θέτει πλέον και επίσημα ζήτημα «τουρκικής μειονότητας» σε Ρόδο και Κω: «Η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει μειονοτικά δικαιώματα στην τουρκική κοινότητα στην Ρόδο και στην Κω με το επιχείρημα ότι τα νησιά δεν της ανήκαν όταν υπογράφτηκε η Συνθήκη της Λοζάνης. Η τουρκική κοινότητα στα νησιά αντιμετωπίζει δυσκολίες στο θέμα της διαχείρισης των βακουφιών της, στην άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων της και στην τουρκική εκπαίδευση» αναφέρεται χαρακτηριστικά.


Το «κοινό όραμα» στο Αιγαίο: Ζητούν «μοίρασμά» του, «πουλώντας» ασφάλεια
Το επόμενο ζήτημα που τίθεται υπό μορφή ερωτήματος είναι «Εάν μπορούμε να μιλήσουμε τελικά για επαναπροσέγγιση».
Το τουρκικό ΥΠΕΞ, κάνοντας εκτενή αναφορά για τη διαδικασία που ξεκίνησε το 1999 και τη νέα ώθηση που υπήρξε μετά την εκλογή του Γ. Παπανδρέου δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο Συμβούλιο Συνεργασίας Υψηλού Επιπέδου (High Level Cooperation Council-HLCC), στο οποίο συμμετέχουν υπουργοί και από τις δύο πλευρές. Επισημαίνεται ότι αυτή η «δομημένη και θεσμοθετημένη φάση των διμερών σχέσεων θα επιτρέψει στις δύο χώρες να αναβαθμίσουν τις σχέσεις τους από τη φάση της επαναπροσέγγισης σε συνεταιρισμό», αποκτώντας «κοινό όραμα».
Με την προσέγγιση αυτή δίδεται ουσιαστικά η εντύπωση ότι δεν υφίστανται άλλα προβλήματα που εμποδίζουν την οριστική βελτίωση των σχέσεων των δύο χωρών και αρκεί η υλοποίηση της πρότασης του κ. Ερντογάν για τις κοινές συνεδριάσεις υπουργικών κλιμακίων για να αναβαθμιστούν οι σχέσεις σε «συνεταιρισμό». Σοβαρά ερωτηματικά για το περιεχόμενο και το «εύρος» των διερευνητικών επαφών αλλά και του πολιτικού περιεχομένου της ελληνοτουρκικής προσέγγισης δημιουργούν οι συνεχείς (αποκαλυπτικές) δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων.
Ο κ. Ισμαήλ Καλίν, στενός σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού που συμμετείχε σε εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ, σε συνεντεύξεις του σε ελληνικά ΜΜΕ πρόβαλε τη θέση της χώρας του ότι το casus belli θα αρθεί όταν και η ελληνική Βουλή αποσύρει την απόφασή της για το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων. Η Αγκυρα ζητά, δηλαδή, ως αντάλλαγμα να καταργήσει η Ελλάδα τον νόμο με τον οποίο έγινε συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας και να αποποιηθεί κυριαρχικών δικαιωμάτων που της αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο.
Ο κ. Καλίν, μάλιστα, αναγνωρίζοντας τον «άδικο» χαρακτήρα της ανταλλαγής που προτείνει, παραπέμπει στα «σπουδαία ζητήματα», τα οφέλη όπως λέει που θα αποκομίσουν οι δύο χώρες από το «μοίρασμα του Αιγαίου».
Σε σχέση με τις διερευνητικές επαφές έχει την αξία της και η απάντηση που δίνει το τουρκικό ΥΠΕΞ (στο ίδιο «ερωτηματολόγιο») στο ερώτημα:
«Θα στείλουμε τα θέματα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης;». Η θέση του τουρκικού ΥΠΕΞ είναι η εξής:
«Με σκοπό να επιλύσουμε όλα τα αλληλοσχετιζόμενα θέματα του Αιγαίου, η Τουρκία μέσα στο πλαίσιο της διαδικασίας διαλόγου που είναι σε εξέλιξη, δεν αποκλείει καμία μέθοδο ειρηνικής επίλυσης των διαφορών όπως αναφέρονται στο άρθρο 33 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ (διαπραγματεύσεις, μεσολάβηση, συμβιβασμό, διαιτησία ή δικαστική επίλυση από το Δ.Δ. της Χάγης) που θα βασίζεται στην αμοιβαία συναίνεση των δύο πλευρών».

Read More

ΑΠΟ ΤΑ ΕΔΡΑΝΑ .....ΣΤΑ ΟΠΛΑ

Καθοριστική σημασία στην εξέλιξη του Μακεδονικού Αγώνα, κατά την πενταετία, 1903 -1908, διαδραμάτισαν αφανείς πρωταγωνιστές, των οποίων το πεδίο δράσης εναλλασσόταν μεταξύ της αίθουσας διδασκαλίας και εκτός αυτής, στις τοπικές κοινωνίες.

Πρόκειται για τους δασκάλους, οι οποίοι συνδύαζαν τον εκπαιδευτικό τους ρόλο μ' εκείνον του πράκτορα, του καθοδηγητή, του οργανωτή, του μεταφορέα οπλισμού και του συνδέσμου.

Το έργο τους αποτελεί μια άγνωστη πτυχή της συγκεκριμένης ιστορικής περιόδου, ωστόσο εξίσου καθοριστικής σημασίας με τις πράξεις ανδρείας και τη δράση των ελληνικών ανταρτικών σωμάτων, αφού ο Μακεδονικός Αγώνας, εκτός από τις συγκρούσεις Ελλήνων και Βουλγάρων ανταρτών σε γεωπολιτικό επίπεδο, ήταν αγώνας που δόθηκε για την επικράτηση και εδραίωση της εθνικής συνείδησης.

Τα προβλήματα που καλούνταν να αντιμετωπίσουν ήταν πολλαπλά, καθώς στην υπό οθωμανική διοίκηση Μακεδονία, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού είχε αλλοφωνήσει. Ο έλεγχος των εκκλησιών και των σχολείων ήταν απαραίτητος για τη συνοχή και προϋπόθεση για την εξασθένιση της βουλγαρικής επιρροής.

Σύμφωνα με τον επιστημονικό συνεργάτη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Κωνσταντίνο Παπανικολάου, ο εντοπισμός όλων εκείνων των εκπαιδευτικών που συνδύαζαν τη διδασκαλία με την ενεργή συμμετοχή στο Μακεδονικό Αγώνα, ιδιαίτερα για την περιοχή της Θεσσαλονίκης, αποτελεί δύσκολο εγχείρημα, καθώς μοναδική πηγή αποτελούσαν τα απομνημονεύματα των οπλαρχηγών του Αγώνα, σποραδικές μαρτυρίες και προξενικές εκθέσεις.

Αδημοσίευτο, πρωτογενές υλικό που εξασφάλισε η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών από αρχεία της Διεύθυνσης Εφέδρων Πολεμιστών Αγωνιστών Θυμάτων και Αναπήρων (ΔΕΠΑΘΑ) του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και επεξεργάστηκε, για ερευνητικούς σκοπούς, ο κ. Παπανικολάου, φωτίζει και αποκαλύπτει τη δράση 4.668 αναγνωρισμένων αγωνιστών του Μακεδονικού Αγώνα, εκ των οποίων και πολλών Μακεδονομάχων εκπαιδευτικών στο νομό Θεσσαλονίκης.

Καλύπτει, επίσης, ένα σημαντικό κενό της έρευνας που μέχρι σήμερα επικεντρώνονταν στην συμβολή των απεσταλμένων αντάρτικων σωμάτων από την ελεύθερη τότε Ελλάδα, αφήνοντας στο περιθώριο τη συνεισφορά του γηγενούς μακεδονικού στοιχείου.

Και γυναίκες εκπαιδευτικοί Μακεδονομάχοι

«Είναι χαρακτηριστικό ότι, στον αγώνα των δασκάλων Μακεδονομάχων, έδρασαν με σημαντική προσφορά και γυναίκες εκπαιδευτικοί, ενώ ο καθένας λάμβανε κάποιο βαθμό, ανάλογα με την κατηγορία των καθηκόντων του στον Αγώνα. Όπως φαίνεται, υπήρχαν δύο κατηγορίες εκπαιδευτικών λειτουργών: αυτών που κατάγονταν από την Θεσσαλονίκη, αλλά δίδαξαν κυρίως εκτός νομού, και αυτών από άλλους νομούς της Μακεδονίας που δίδαξαν σε εκπαιδευτήρια της πόλης», αναφέρει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κ.Παπανικολάου.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκει ο Αθανάσιος Δάκος από τον Βερτίσκο. Αρχικά, διετέλεσε δάσκαλος στα σλαβόφωνα χωριά της Γευγελής και της Γουμένισσας ενώ αργότερα χειροτονήθηκε ιερέας και εργάστηκε ως Πράκτορας Γ΄ τάξης, στην περιοχή του Κιλκίς. Το βαθμό αυτό λάμβαναν όσοι εργάζονταν ως συλλέκτες πληροφοριών, μεταφορείς οπλισμού και όσοι προσέφεραν κάθε είδους υπηρεσίες στους Έλληνες μαχητές.

Με τον ίδιο βαθμό αναγνωρίστηκε για την εθνική του δράση και ο δάσκαλος Δημήτριος Δημητριάδης, γνωστός με το ψευδώνυμο «Ερμής». Πράκτορας Β΄ τάξης υπήρξε ο Δημήτριος Χουζούρης, για τον οποίο, ο αρχηγός Δ. Κάκκαβος αναφέρει στο πιστοποιητικό του, ως μέλος της Εθνικής Επιτροπής της πόλης: «Βεβαιώ ο υποφαινόμενος ότι ο Δημήτριος Χουζούρης κατά τον Μακεδονικό Αγώνα προσέφερε πολλάς εθνικάς υπηρεσίας ιδία λόγω της ιδιότητος του ως δασκάλου. Υπηρέτησεν εις διάφορα ξενόφωνα χωρία όπου εχρησίμευσεν ως πολύτιμος πράκτωρ προς παροχήν πληροφοριών των εν χωρίοις εκείνοις δρώντων ανταρτικών σωμάτων ου ένεκεν υπέπεσεν εις την δυσμένειαν των τουρκικών αρχών και παρ’ ολίγον να φυλακισθεί δι’ εθνικούς λόγους…».

Αξιόλογος είναι και ο αριθμός των διδασκαλισσών από τη Θεσσαλονίκη που συμμετείχαν στον αγώνα για τη Μακεδονία. Η πλέον διάσημη είναι η γνωστή στους περισσότερους Αγγελική Μεταλλινού -Τσιώμου. Αφού υπηρέτησε στα Γιαννιτσά, διορίστηκε δασκάλα στο Μεσημέρι της Έδεσσας, όπου συνεργάστηκε με τον καπετάν Ακρίτα και τον Μητροπολίτη Στέφανο. Ήταν επικηρυγμένη από το βουλγαρικό Κομιτάτο και κινδύνευσε πολλές φορές να χάσει τη ζωή της. Για το λόγο αυτό, έφερε μαζί της πάντα περίστροφο, το οποίο της είχε προμηθεύσει ο Αντ. Εξαδάκτυλος.

Όπως προκύπτει από το αρχείο της ΔΕΠΑΘΑ, είχε βρεθεί αντιμέτωπη με τους κομιτατζήδες Λούκα και Καρατάσο. Αναφέρεται ακόμη ότι τις Κυριακές μάθαινε στα μεγαλύτερα κορίτσια τραγούδια της Ελληνικής Επανάστασης. Για την προσφορά της παρασημοφορήθηκε από το ελληνικό κράτος. Πράκτορας Β΄ τάξης αναγνωρίστηκε η, επίσης καταγόμενη από τη Θεσσαλονίκη, Στέλλα Αναστασιάδου, η οποία διηύθυνε παρθεναγωγεία στις ευαίσθητες περιοχές των Γιαννιτσών και της Στρώμνιτσας. Το εκπαιδευτικό της έργο το συνέχισε στο Κάιρο, όπου δίδαξε σε διάφορα σχολεία της εκεί ομογένειας.

Ως νηπιαγωγός και αργότερα ως διευθύντρια παρθεναγωγείου εργάστηκε η Πράκτορας Γ΄ τάξης, Ελισάβετ Ιατρίδου. Σε σχολεία της Γευγελής και του Στογιάκοβου δίδαξε η Ελένη Ζωγραφοπούλου-Λασκαρίδου, η οποία, για τη εθνική της δράση, αναγνωρίστηκε ως Πράκτορας Β΄ τάξης.

Στο Στογιάκοβο εργάστηκε και η Αλεξάνδρα Μαρκοπούλου, με σημαντικότατο έργο ως πληροφοριοδότης και αγγελιοφόρος των ανταρτικών ομάδων, ενώ πράκτορας Α΄ τάξης ήταν η Αμαλία Οικονόμου, διευθύντρια της Σχολής Χειροτεχνημάτων «Άγιος Παύλος», στη Θεσσαλονίκη και η διευθύντρια του Παρθεναγωγείου Έδεσσας, Ευφημία Πιάτσα-Κυριακοπούλου, με σημαντικό οργανωτικό έργο.

Η δράση της τελευταίας δεν περιορίστηκε στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας από τα έδρανα. Συνεισέφερε στα ελληνικά σώματα, περιθάλποντας μαχητές, μεταφέροντας οπλισμό και προπαγανδιστικό υλικό, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που, με τη χρήση πλαστών βουλγαρικών σφραγίδων, παραπλάνησε «εξαρχικούς» (Βούλγαρους).

Παρόμοιο ήταν το έργο και άλλων εκπαιδευτικών λειτουργών όπως η δασκάλα στη Φλώρινα και Πράκτορας Β΄ τάξης, Σοφία Τσιγγινάρη, η Αικατερίνη Γριζοπούλου και η Μελπομένη Φραντζελά.

Μακεδόνες δάσκαλοι στη Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε πεδίο δράσης και για γηγενείς Μακεδόνες δασκάλους, οι οποίοι συντονίζονταν από τον Έλληνα πρόξενο, Λάμπρο Κορομηλά, καθώς και από τον επικεφαλής της εθνικής προσπάθειας και αρχηγό της «Οργάνωσης Θεσσαλονίκης», Αθανάσιο Σουλιώτη - Νικολαΐδη.

Μεταξύ των συνεργατών του ήταν ο Γυμνασιάρχης, κατά τα έτη 1903-1905, Δημήτριος Σάρρος, ο επιθεωρητής, Ευθύμης Μπουντώνας, ο επιθεωρητής και ιδρυτής των ελληνογαλλικών εκπαιδευτηρίων «Σχολή Κωνσταντινίδη», ο επιθεωρητής, Γεώργιος Χατζηκυριακού, ο ιδρυτής του Μαρασλείου Λυκείου Θεσσαλονίκης, Στέφανος Νούκας, ο διευθυντής Διδασκαλείου, Χαρίλαος Χάρακας, και ο Άγγελος Παπαζαχαρίου, καθηγητής Γυμνασίου της πόλης.

Ιδιαίτερα σημαντική μορφή υπήρξε η καταγόμενη από την Έδεσσα Λίλη Βλάχου. Σπούδασε στο Αρσάκειο Αθηνών και το 1906 ανέλαβε τη διεύθυνση του Παρθεναγωγείου της γενέτειρας της. Εκεί, μύησε πολλές από τις μαθήτριες στον Αγώνα, χρησιμοποιώντας πολλές από αυτές ως συνδέσμους του ελληνικού Κομιτάτου.

Αργότερα, ύστερα από παρέμβαση του Προξενείου, μετατέθηκε στο Διδασκαλείο και νηπιαγωγείο της Θεσσαλονίκης, απ' όπου, με τον ίδιο ζήλο, συνέχισε το έργο της, αναλαμβάνοντας ριψοκίνδυνες αποστολές. Η ενόχληση που προκάλεσε στους «εξαρχικούς» οδήγησε στην εκτέλεσή της, εντός του Διδασκαλείου.

Από οικογένεια μακεδονομάχων καταγόταν ο δάσκαλος, Γρηγόριος Παπαζαφειρίου, ο οποίος γεννήθηκε στην Ειδομένη του Κιλκίς και έδρασε ως Πράκτορας Γ΄ τάξης. Στη διάρκεια της φοιτήσεώς του στο «Ελληνικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης» ήρθε σ' επαφή με Έλληνες αξιωματικούς, που υπηρετούσαν στο Ελληνικό Προξενείο ως διπλωματικοί υπάλληλοι, καθώς και με τον Χαράλαμπο Καραμανώλη, Πράκτορα Α΄ τάξης, τον μετέπειτα ισόβιο Πρόεδρο του Πανελληνίου Συλλόγου Μακεδονομάχων «Παύλος Μελάς».

Μετά την αποφοίτησή του, το 1906, με υπόδειξη του Ελληνικού Προξενείου Θεσσαλονίκης, διορίστηκε διδάσκαλος στα χωριά, Συκιά, Όσσα, Βογδάντσα Μελισσοχώρι, Λητή, Αξιούπολη, Ειδομένη και στην Πυλαία, στα οποία μύησε τους κατοίκους τους στο Μακεδονικό Αγώνα.

Στη γενέτειρά του, συνεργάστηκε με το Ελληνικό Προξενείο Μοναστηρίου, ενώ το σπίτι του αποτελούσε τόπο μυστικών συναντήσεων πρακτόρων και οπλαρχηγών, μεταξύ των οποίων και ο Εμμανουήλ Κατσίγαρης. Σε μυστική κρύπτη φυλασσόταν ο οπλισμός και τα πολεμοφόδιά του Αγώνα.

Μία ακόμη οικογένεια με προσφορά στον Αγώνα και στα εκπαιδευτικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης ήταν η οικογένεια Μάνου, από την Κοζάνη.

Ο Αθανάσιος Μάνος καταγόταν από την πόλη της Κοζάνης και έδρασε ως Πράκτορας Α' τάξης. Εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη διατελώντας από το 1898 έως το 1907 διευθυντής στην Αστική Σχολή Βαρδαρίου, ενώ από το 1907 έως το 1910 διευθυντής της Ιωαννιδείου Σχολής. Συμμετείχε στο Μακεδονικό Αγώνα και στο διάστημα αμέσως μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης υπηρέτησε εθελοντικά ως οδηγός των περιπολιών της κρητικής χωροφυλάκης στην πόλη. Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και στέλεχος της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών. Ακόμη, υπήρξε οργανωτής του μουσικού τμήματος του Ομίλου Φιλομούσων Θεσσαλονίκης.

Ο δάσκαλος Βασίλειος Μάνος έδρασε ως Πράκτορας Γ' τάξης. Δίδαξε στο Παρθεναγωγείο Νούκα, στην Κεντρική Αστική Σχολή και από το 1913 στο Μαράσλειο Λύκειο. Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης και ιδρυτικό στέλεχος του Ομίλου Φιλομούσων Θεσσαλονίκης μαζί με τους αδελφούς του Αθανάσιο και Νικόλαο.

Τέλος, ο Νικόλαος Μάνος έδρασε ως Πράκτορας Β' τάξης. Εγκαταστάθηκε, όπως και οι αδελφοί του, στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάσθηκε ως δάσκαλος, στο Χορτιάτη και την Επανομή. Παρακολουθούσε και ανέφερε τις κινήσεις των Βουλγάρων στο διοικητή των ελληνικών δυνάμεων στα Γιαννιτσά, συνταγματάρχη Ρακτιβάν. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία ως εκδότης της εφημερίδας "Εθνική", που διανέμονταν δωρεάν και ανέπτυξε σημαντική εμπορική και φιλανθρωπική δραστηριότητα. Τιμήθηκε από τη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Γιουγκοσλαβικού Τάγματος του Αγίου Σάββα, αναγορεύθηκε επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών Μακεδονίας και επίτιμος πρόεδρος του Συλλόγου Μακεδονομάχων «Παύλος Μελάς». Διετέλεσε τέλος, δύο φορές Δήμαρχος της πόλης της Θεσσαλονίκης (1929-1931, 1934-1937).

Πολλοί ακόμη εκπαιδευτικοί θα μπορούσαν να αναφερθούν, όπως ο Γεώργιος Τριανταφυλλίδης από τις Σέρρες, ο Αθανάσιος Πάσχος από την Ξυλόπολη, η Πολυξένη Ζωγράφου από τη Στρώμνιτσα, που δίδαξε στο Δρυμό, το Σωχό και τη Λητή, ο Δημήτριος Παπαστεφάνου σύνδεσμος από το Σκρα, ο φονευθείς από τους Κομιτατζήδες Χαράλαμπος Γκαρέζιος από τη Γευγελή, ο δάσκαλος στο Λαγκαδά Στυλιανός Γουνιώτης, ο Νικόλαος Κώττας από τα Πετροκέρασα της Χαλκιδικής, ο Άγγελος Παπαζαχαρίου από τον Σωχό, ο Αθανάσιος Ιατρού από τον Πολύγυρο και η διευθύντρια Παρθεναγωγείου Αγλαϊα Σχοινά.

Μέρος από τη ζωή και το έργο των γηγενών Μακεδονομάχων εκπαιδευτικών θα παρουσιαστεί στο συνέδριο, με τίτλο, «Προσωπογραφίες εκπαιδευτικών και ευεργετών των σχολείων της Θεσσαλονίκης», που θα πραγματοποιηθεί, υπό την οργάνωση του τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ΑΠΘ, αύριο, Σάββατο 17 Οκτωβρίου, στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης.

Read More

ΟΤΑΝ ΔΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ...ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ

Νέα τονωτική "ένεση" για την ελληνομάθεια στην Αυστραλία αποτελεί η απόφαση της οικογένειας Στέλιου Κουκουβιτάκη να προσφέρει υποτροφία, συνολικού ύψους 50.000 αυστραλιανών δολαρίων, σε μαθητές του δίγλωσσου σχολείου της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας, "Άλφινγκτον Γκράμαρ" (Alphington Grammar).
Είχαν προηγηθεί δωρεές ύψους 300.000 αυστραλιανών δολαρίων από την οικογένεια Ν. Ανδριανάκου κι άλλες 50.000 αυστραλιανά δολάρια από τον Λ. Αργυρόπουλο, ενώ σύμφωνα με τον πρόεδρο της Κοινότητας, Βασίλη Παπαστεργιάδη, σύντομα θα ανακοινωθεί ακόμα μια σημαντική δωρεά.
Οι δωρεές αυτές προς το Alphington Grammar γίνονται σε μια περίοδο που συνεχίζονται τα έργα επέκτασης του σχολείου (νέες αίθουσες διδασκαλίας, αίθουσα πολλαπλών χρήσεων κ.α.), συνολικού κόστους 6,5 εκατ. αυστραλιανών δολαρίων, που προέρχονται, κυρίως, από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
"Επενδύομαι στην ελληνομάθεια. Μιλάμε για ένα σημαντικό έργο το οποίο θα κάνει υπερήφανη την Ελληνική Κοινότητα", σημείωσε ο κ. Παπαστεργιάδης και εξέφρασε την ικανοποίησή του που ολοένα και περισσότερες ελληνικές οικογένειες της Αυστραλίας αντιλαμβάνεται τη χρησιμότητά του και το ενισχύουν.

Read More

ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ .....ΕΦΙΑΛΤΗΣ

"Πρόσφατα κυκλοφορησε το βιβλίο του Σπύρου Μαρκέτου «Τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού» εκδόσεις Βιβλιόραμα. Στο βιβλίο αυτό, λοιπόν, και συγκεκριμένα στις σελίδες 82 και 83 αναφερόμενος στον Ίωνα Δραγούμη γράφει μεταξύ άλλων:
«Γόνος μιας από της επιφανέστερες οικογένειες της χώρας, γρήγορα ....

προωθήθηκε στο διπλωματικό σώμα και αξιοποίησε αυτήν την επιτυχία του για να οργανώσει αντιβουλγαρικά τρομοκρατικά δίκτυα στην Μακεδονία»!!!
Ποια ήταν αυτά τα αντιβουλγαρικά τρομοκρατικά δίκτυα στην Μακεδονία, που οργάνωσε ο Ίων Δραγούμης; Μα δεν ήταν άλλα από τα σώματα των Μακεδονομάχων!!!
Αντιβούλγαροι τρομοκράτες, λοιπόν, ο Παύλος Μελάς, ο Τέλος Άγρας και τα Ελληνόπουλα από κάθε γωνιά της Πατρίδος μας που έχυσαν το αίμα τους για την ελευθερία της Μακεδονίας μας. Και αυτά τα γράφει κάποιος Σπύρος Μαρκέτος, που διδάσκει Ιστορία των νεότερων και σύγχρονων πολιτικών και κοινωνικών ιδεών στο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας! Ύστερα απορούμε γιατί έχουμε καταντήσει σε αυτό το σημείο.

Read More

ΑΥΤΑ ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΗ ΚΥΡΙΟΙ

Διαβάστε την ομιλία της κ.Μουσταφάογλου στην Κομοτηνή στις 22/9 και βγάλτε τα συμπεράσματα σας ...

"Αξιότιμοι φορείς και πρόεδροι συλλόγων της μειονότητας, αξιότιμοι δημοσιογράφοι, σας καλωσορίζω όλους. Καταρχάς θα ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό μου και τα συγχαρητήρια μου προς τον ευρισκόμενο εδώ πρόεδρο του συλλόγου Τούρκων δασκάλων Δυτικής Θράκης Σαμί Τοραμάν για τις προσπάθειες του να δημιουργηθεί ο ανεξάρτητος συνδυασμός. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κύριο πρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αχμέτ Μέτε, τον εκλεγμένο μουφτή Κομοτηνής Ιμπραίμ Σερίφ, το πρόεδρο του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς και όλο το Δ.Σ. του κόμματος, όλους τους προέδρους των συλλόγων, τους αξιότιμους συναδέλφους μου Ριντβάν Κοτζά Μουμίν και την κυρία Νετσλά, τον Ρασίμ Χίντ που βρίσκεται εδώ εκ μέρους της ανεξάρτητης λίστας Ξάνθης, καθώς και όλους τους εκπαιδευτικούς και θρησκευτικούς λειτουργούς για την στήριξη που μας δίνουν. Η παρουσία σας σήμερα εδώ μας δίνει δύναμη και κουράγιο. Μας χαροποιεί ότι δεν είμαστε μόνοι, αλλά όλοι οι φορείς και οι σύλλογοι της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης έχουν γίνει μια γροθιά και είναι πίσω μας.

Αυτός είναι και ο λόγος που ιδρύθηκε ο συνδυασμός ¨Πρώτο βήμα για την ισότητα¨. Να αποδείξει ότι η μειονότητα όταν πρέπει μπορεί να κινηθεί ως μια γροθιά. Δεν βρίσκομαι εδώ σήμερα για να παραθέσω τις χρόνιες αδικίες που υπέστη η μειονότητα. ¨όλοι μας τις ξέρουμε. Διότι όλοι μας είμαστε μέλη μιας κοινότητας που έζησε αυτές τις αδικίες σε κάθε επίπεδο. Για αυτό πιστεύω πως μας ενώνουν το αγωνιστικό πνεύμα και τα κοινά σημεία της παράταξης μας. Πιστεύω πως παρά τους αγώνες που για χρόνια δώσαμε δεν φτάσαμε στο σημείο όπου επιθυμούμε. Αν γυρίσουμε πίσω και κοιτάξουμε θα δούμε πως κάποια λάθη κατά τον δίκαιο αγώνα της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης, εμφανίζονται και στην σημερινή κατάσταση των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. Αυτό που λέγεται τα τελευταία χρόνια πως ¨τα πολιτικά μας δικαιώματα αποδόθηκαν¨, τουλάχιστον εμένα και άλλους που σκέφτονται σαν εμένα δεν μας ικανοποιεί. Διότι ακριβώς ο όρος ¨πολιτικά δικαιώματα¨ δεν σημαίνει ότι σε κάθε δημοκρατική χώρα και χωρίς διακρίσεις αποδίδονται με ίσους όρους σε όλους τους πολίτες ; Για αυτό πιστεύω πως είναι λάθος όταν αποδίδεται ή βελτιώνεται κάποιο πολιτικό δικαίωμα, να επιδεικνύεται λες και αποδόθηκε κάποιο μειονοτικό δικαίωμα.

Αξιότιμοι συναγωνιστές μου

Σας καλέσαμε εδώ για να σας δώσουμε το καλό νέο πως αποφασίσαμε να κάνουμε μια νέα αρχή, στη βάση της θέσης πως ¨Το δικαίωμα δεν δίνεται αλλά παίρνεται¨. Η αντίστροφη μέτρηση για τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου έχει αρχίσει. Το νέο σχέδιο για την τοπική αυτοδιοίκηση και τον τρόπο διοίκησης ¨ΚΑΛΙΚΡΑΤΗΣ¨ έχει αρχίσει να μπαίνει στην ζωή μας. Για το ποια θα είναι η θέση της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης σε αυτήν τη νέα μορφή διοίκησης, και για το αν θα εκπροσωπηθεί πραγματικά υπό ίσους όρους, την απόφαση αυτή θα την πάρει πάλι ο λαός μας με την ψήφο του. Εσείς αξιότιμοι Δυτικοθρακιώτες Τούρκοι πάντοτε μετείχατε στους αγώνες. Ο καιρός περνά και φεύγει τόσο γρήγορα, πάλι σε μια σοβαρή προσπάθεια και μέσα σε ενότητα και ομοψυχία , πρέπει να μπείτε σε έναν νέο αγώνα. Σε αυτό τον αγώνα όλοι μας πρέπει να αναλαμβάνουμε το καθήκον μας, αντί να το αποφεύγουμε. Είναι ανάγκη όλοι να εργαστούμε σκληρά χωρίς να κοιτάμε δεξιά και αριστερά, να αγωνιστούμε κατά τον τρόπο που αγωνιστήκαμε σε άλλα επίπεδα, ώστε με έναν αγώνα σύμφωνο με τις ανάγκες του σήμερα να πούμε πως και στην τοπική αυτοδιοίκηση ¨υπάρχουμε και εμείς¨. Εγώ και η ομάδα που εργάζεται μαζί μου πιστεύοντας στην δύναμη σας κάνουμε τα πρώτα μας βήματα με την δημιουργία του συνδυασμού ¨ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ¨. Όσο δύσκολος είναι ο αγώνας μας, τόσο σύντομος είναι ο δρόμος και ο χρόνος που μας περιμένει.

Για να πάμε από το ένα μέρος στο άλλο, και για να πετύχουμε τους στόχους μας πρέπει να κάνουμε το πρώτο μας βήμα. Αν δεν κάνουμε το πρώτο μας βήμα, ποτέ δεν θα φτάσουμε στον στόχο μας. Και εμείς κάνουμε το πρώτο μας βήμα. Τώρα πλέον θέλουμε μαζί με τον λαό μας να κάνουμε το δεύτερο και τρίτο βήμα, και μαζί να προχωρήσουμε αυτόν το δρόμο. Εσείς που είστε η δύναμη και η ισχύς του μειονοτικού ανθρώπου μας, επιθυμούμε να σας αισθανόμαστε και να σας βλέπουμε δίπλα μας. Στον δύσκολο αυτό δρόμο χρειαζόμαστε τους πάντες.

Τέλος, για πρώτη φορά στην ιστορία της μειονότητας γεννιέται ένας συνδυασμός από τα σπλάχνα της. Εγώ ως Σιμπέλ Μουσταφάογλου, θέλω να υπογραμμίσω ότι η πόρτα μου είναι ανοιχτή προς όλους χωρίς διακρίσεις ανάμεσα στους ανθρώπους . Καλώ τους πάντες εν μέσω ενότητας και ομοψυχίας, και υπό την σκέπη του συνδυασμού ¨ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ¨ που βγήκε μέσα από την μειονότητα, να εργαστούμε για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων μας. Σε αυτόν το συνδυασμό υπάρχουν καθήκοντα για όλους. Ελάτε όλοι μαζί να εργαστούμε για πραγματικά και στην πράξη ίσους όρους υπηρεσιών – και όχι στα λόγια- στον Δήμο Κομοτηνής."

Read More

ΤΑ ΛΑΒΑΡΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Το Μακεδονικό ζήτημα (μακαριστού επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη)
ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

TONΩΣTE TO ΠATPIΩTIKO ΣYNAIΣΘHMA

Aγαπητοί μου, χθες που το ωρολόγιο του χρόνου κτυπούσε το τελευταίο λεπτό, στην ακριτική μας πόλη, λαός πολύς, άνδρες και γυναίκες, ήρθαν στον ναό αυτό και ετελέσαμε ανεπίσημον δέησιν προς τον Θεόν και ομιλήσαμε χριστιανικώς. Διαγράψαμε τα καθήκοντα που έχει κάθε χριστιανός, εκτός αν δεν θέλει να είναι χριστιανός, οπότε ελεύθερος είναι να πρεσβεύει ότι θέλει και αθεΐαν ακόμη.
Eδώ λοιπόν μιλήσαμε χθες το βράδυ χριστιανικώς, αλλά σήμερα την πρώτη του έτους κατά την οποίαν το έθνος μας, μοναδικό έθνος στα Bαλκάνια συνδέεται στενά και με την Θρησκεία του Nαζωραίου. Σήμερα θα μου επιτρέψετε από μιας άλλης εθνικής σκοπιάς, να πούμε λίγες λέξεις. Γιατί, εγώ τουλάχιστον, ανήκω στην γενεά των ιεραρχών εκείνων οι οποίοι όχι μόνο απλώς προσπαθούν να τονώσουν το θρησκευτικό συναίσθημα, αλλά και το πατριωτικό συναίσθημα. Xάρη στους αγώνας της Oρθοδόξου Eκκλησίας μας το έθνος αυτό εξακολουθεί να είναι ελεύθερο και να ζει.

Η ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

Θα ήθελα λοιπόν να πω ότι η μικρή μας πατρίδα, η μαρτυρική, βρίσκεται γεωγραφικός σε μία γωνία του πλανήτου μας, σπανία και εξαιρετική. Eκεί την έθεσε ο Θεός. Eγώ πιστεύω ότι τα όρια των εθνών τα ορίζει η Θεία Πρόνοια, όπως λέγει κάπου και ο Oυγκώ.
Eδώ όρισε ο Θεός να είμεθα, η εμπροσθοφυλακή ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι η Eλλάς βρίσκεται σ’ αυτόν τον τόπο, που συνορεύεται με τρεις Hπείρους.
Bρίσκεται στο άκρον της Eυρώπης, συνορεύει με την απέραντη Aσιατική Ήπειρο, συνορεύει και με την Aφρικανική Ήπειρο.
H Eλλάδα είναι το κλειδί της Mεσογείου. O κατέχον την Eλλάδα κατέχει την Mεσόγειο κα τον κόσμο ολόκληρο. Για τον λόγο αυτό, λόγω της θέσεως της, η Eλλάδα υπήρξε πάντα το μήλο της έριδος, μικρών και μεγάλων. Iδίως μεγάλων οι οποίοι ονειροπολούν για να ιδρύσουν επί της γης μονοκρατορία η οποία είναι κατ’ εμέ όνειρο απραγματοποίητον, έξω από το Eυαγγέλιο και τον Iησού Xριστό, τον Nαζωραίο.

ΣΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Eδώ λοιπόν στρέφονται τα βλέμματα και δυστυχώς η μικρή μας Πατρίδα, έχει εμπλακεί στα γρανάζια των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίοι πέρα από το χρήμα, πέρα από τους άνθρακες, πέρα από οποιοδήποτε υλικό απολογισμό, δεν έχουν τίποτε ιερό και όσιο για να μας παρουσιάσουν.
H Eλλάς πολλές φορές ενεπλάκη μ’ αυτούς και υπέστη ταλαιπωρίες μεγάλες.
Πέρσι στον ορίζοντα της ανθρωπότητος παρουσιάστηκαν σύννεφα, ιδίως στα Bαλκάνια, στην επικίνδυνη αυτή ζώνη παρουσιάστηκαν το έτος που πέρασε, μαύρα σύννεφα και σκοτεινά, που προμηνύουν θύελλες και καταιγίδες.
Ποιό είναι αυτό το μαύρο σύννεφο το οποίο σκιάζει εδώ την Πατρίδα μας; Eκτός βέβαια από τον κίνδυνο τον οποίο διατρέχουμε από την άρπαγα Tουρκία, την άπληστη αυτή γειτόνισσα, η οποία πολλά δεινά επροξένησε εις το γένος μας.
Aπό εδώ τώρα προς βορράν υπάρχει ένας κίνδυνος. Oι εχθροί μας, οι σκοτεινές δυνάμεις υποκινούν για μια ακόμη φορά το Mακεδονικό ζήτημα.

ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ

Tο Mακεδονικό κατ’ εμέ είναι ανύπαρκτο, διότι εάν υπάρχει ένα έθνος στα Bαλκάνια, τι λέγω, εάν υπάρχει ένα έθνος στην Eυρώπη το οποίο έχει ομοιογένια ειναι η Eλλάς.

Tο 98% σ’ αυτό τον τόπο είναι Έλληνες γνήσιοι. Mιλούν τη γλώσσα την Eλληνική, πιστεύουν εις την Oρθοδοξία, παραδέχονται τα ήθη και τα έθιμα της Πατρίδος μας και μόνο 2% υπάχουν μερικοί μουσουλμάνοι που βρίσκονται στον Έβρο ποταμό και μερικοί καθολικοί, όπως επίσης και μερικοί Eβραίοι. Aλλ’ όλοι αυτοί αποτελούν μια μικρή μειονότητα. Συνεπώς το έθνος μας δεν είναι μωσαϊκό όπως είναι η Γιουγκοσλαβία, από πέντε έξη έθνη. Eδώ έχουμε ομοιογένεια και επί ουδενί λόγο έπρεπε να δημιουργηθεί ζήτημα «Mακεδονικό». Aλλά οι εχθροί μας το δημιουργούν για να κάνουν κακό στον τόπο μας.

ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ

Πρώτος που το δημιούργησε είναι εκείνος ο άθεος ο Tίτος, ο οποίος ενώ δεν πιστεύει σε τίποτε απολύτως, διέσπασε την Eκκλησία της Σερβίας. Ω Θεέ μου, τι φοβεροί είναι αυτοί οι Mαρξιστές και οι άθεοι; Eνώ δεν πιστεύουν στην Eκκλησία ζητούν την Eκκλησία για να την έχουν υπομόχλιο και όργανό τους προς διεκδίκηση των ονείρων τους.
Λοιπόν, δημιούργησε ο Tίτος την «μακεδονική εκκλησία». Aυτοί που γνωρίζουν την ιστορία, για να μιλήσουμε με γλώσσα στρατιωτική, ξέρουν ότι είναι προγεφύρωμα. Όπως ένας στρατός για να προχωρήσει και να καταλάβει ένα τόπο, δημιουργεί προγεφυρώματα και υπό των προγεφυρωμάτων εξορμά. Έτσι και εδώ, οι γείτονές μας δημιούργησαν για προγεφύρωμα, την «μακεδονική εκκλησία», η οποία απεσπάσθει από το Πατριαρχείο των Σέρβων και την οποία ευτυχώς κανένα πατριαρχείο δεν την έχει αναγνωρίσει.
Kαι το σπουδαίο, ενώ ο άθεος Tίτος δεν εδαπάνησε ούτε ένα δηνάριο για τις επισκευές των εκκλησιών και είναι έρημες και παντέρημες, αντιθέτως εδαπάνησε εκατομμύρια δηνάρια για να κτίσει στα Σκόπια καινούργια εκκλησία, που να είναι απομιμήση της Aγίας Σοφίας της Kωνσταντινουπόλεως.
Eίναι λοιπόν η «Mακεδονική εκκλησία» γέφυρα, είναι σφήνα και εγώ είμαι δυστυχώς ο πρώτος ο οποίος οσφράνθηκα αυτόν τον κίνδυνο τότε και εμήνυσα στους ισχυρούς της ημέρας, οι οποίοι δεν έδωσαν καμία απολύτως σημασία. Έτσι αμερίμνως έχοντες περί των πραγμάτων, υπέστην πικρίες και διάφορες άλλες ταλαιπωρίες.
Λοιπόν το «Mακεδονικό» υπάρχει και τώρα τελευταία ο πρόεδρος της δημοκρατίας έφριξε. Eγώ τα ήξερα αυτά, αλλά δεν τολμούσα να τα αναφέρω. Γιατί, μόλις έλεγα την λέξη «μακεδονικό», μας λέει βουλγάρους, έλεγαν.
Ποιός σας είπε Bουλγάρους; Έλληνες είστε, αλλά το «μακεδονικό» δημιουργείται έξωθεν από άσπονδους εχθρούς του χριστιανισμού.
Όταν πήγε ο πρόεδρος της δημοκρατίας στον Kαναδά έφριξε ο άνθρωπος. Έφριξε όταν αντελήφθη ότι οι εχθροί έχουν δημιουργήσει προγεφυρώματα στον Eλληνισμό του Tορόντου και το 1/3 του Tορόντου ανήκει στις «Mακεδονικές εκκλησίες» και όσοι ανήκουν σ’ αυτές μισούν θανάσιμα παν το Eλληνικό. Θέλουν να σβήσει η Eλλάδα. Kαι έχουν προπαγάνδα άγρία και κυκλοφορούν φυλλάδια και με κάθε τρόπο ανακοινούν τώρα το «Mακεδονικό» θέμα.

ΑΝΑΓΚΗ ΨΥΧΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ

Σ’ αυτήν την γραμμή, σ’ αυτόν τον κίνδυνο που έχουμε, στην εμφάνιση του νέου αυτού κινδύνου που έρχεται από βορρά, από γειτονική μας χώρα, έχουμε ανάγκη ψυχικής και εθνικής ενότητος. Aκόμη έχουμε ανάγκη, το τονίζω κατά την επίσημη αυτή ημέρα, έχομε ανάγκη να τονώσουμε το πατριωτικό συναίσθημα.
Mάλιστα είναι ανάγκη να τονώσουμε το πατριωτικό συναίσθημα. Kαι ένα μέσον με το οποίο μπορούμε να το τονώσουμε, -δεν έχω καιρό για να αναπτύξω-, δεν πρέπει να είμεθα πάνοπλοι υλικώς μόνο, στρατιωτικώς, και είμεθα πάνοπλοι· χάρη στην φροντίδα όλων των κυβερνήσεων είναι ο Eλληνικός λαός πάνοπλος. Δεν είναι το ατσάλι που νικά, είναι η ψυχή. και κοντά στον υλικό οπλισμό πρέπει να έχωμε και ψυχικό οπλισμό. Θυμηθείτε τον Kολοκοτρώνη που με σφενδόνες οι Έλληνες πολεμούσαν τους Tούρκους, γιατί είχαν ψυχή μεγάλη και ακράδαντο.
O ψυχικός λοιπόν εξοπλισμός, ο ηθικός και ο πατριωτικός είναι αναγκαίος.

ΥΠΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ

Άλλες χώρες γειτονικές, πηγαίνετε στο Bελιγράδι, πηγαίνετε στην Σόφια, πηγαίνετε στο Bουκουρέστι, τι θα δείτε; Θα δείτε την νεολαία να τραγουδά στους δρόμους εθνικά τραγούδια και να σείεται ο κόσμος. Πηγαίνετε και στην Pωσία, στην Mόσχα που παρελαύνουν τα στρατεύματα των Pώσσων. Mολονότι είναι διεθνιστές και ζητούν να καταργήσουν τις πατρίδες, ακούς τα μικρά παιδιά, ακούς το νηπιαγωγείο της Pωσίας να λέει μανούλα μας τήν Pωσία.
Ω πονηρία του αιώνος τούτου! Kαι εμείς εδώ έχομε υποτονία. Δεν μιλώ για την Φλώρινα μόνο, αλλά γενικότερα.
Που είναι το τραγούδι μας; Aκούσατε μικρά παιδιά, να περνούν και να σείονται από τραγούδια εθνικά και λεβέντικα οι δρόμοι και οι πλατείες της πατρίδος μας;
Που ακούσατε μέσα στους στρατώνες να ψάλλονται πατριωτικά τραγούδια, τα οποία διεγείρουν το πατριωτικό συναίσθημα;
Yποτονία και ψυχρότης υπάρχει.

TO TPAΓOYΔI ΣTHN ΔIAΠΛAΣH TOY ΠATPIΩTIKOY ΣYNAIΣΘHMATOΣ

Kαι για να σας δώσω να καταλάβετε ποιά σημασία έχει το τραγούδι για την διάπλαση και έξαρση του πατριωτικού συναισθήματος, επιτρέψατέ με να σας διηγηθώ ένα μικρό ανέκδοτο από την ζωή μου.
Ήμουν 5 χρονών, ήμουν σ’ ένα μικρό νησί το 1913, ήτο επιστράτευση. H Eλλάς εμάχετο υπέρ της Mακεδονίας, στο Bαλκανικό πόλεμο. O νεαρός Kερκυραίος δάσκαλος του χωριού μας επιστρατεύθει, έφεδρος αξιωματικός. Πήγε στην Mακεδονία. Aγωνίστηκε και τραυματίστηκε, στην φοβερή μάχη του Kιλκίς και ήρθε τραυματισμένος με το χέρι δεμένο. Eμείς τα παιδιά χτυπήσαμε τις καμπάνες και βγήκαμε έξω, για να τον υποδεχτούμε.
Ω καιροί, ω χρόνοι πατριωτικού συναισθήματος. Aυτός δε μας παρέταξε μικρά παιδιά εις την αυλή του σχολείου και με δάκρυα στα μάτια και με γεμάτο παλμό και ενθουσιασμό άρχισε να ψάλλει. «Mακεδονία ξακουστή του Aλεξάνδρου η χώρα, συ έδιωξες τους βάρβαρους και ελεύθερη είσαι τώρα. Tραγουδούσε και έκλαιγε. Έκλαιγε αυτός, κλαίγαμε και εμείς. Kαι από τότε εφύτευσε αυτός ο έφεδρος αξιωματικός και διδάσκαλος βαθιά μέσα στις καρδιές των μικρών παιδιών, των μικρών Eλλήνων την αγάπη προς την Mακεδονία.
Που είναι αυτή σήμερα; Γι’ αυτό κάνω έκληση.

TONΩΣTE TO ΠATPIΩTIKO ΣYNAIΣΘHMA

Kαλοί μας διδάσκαλοι και καθηγηταί τονώσατε, όπως οι Bούλγαροι, όπως οι Γιουγκουσλάβοι, όπως οι Aλβανοί όπως οι Tούρκοι, τονώσατε το πατριωτικό αίσθημα των παιδιών.
Σεις δε ιερείς του Yψίστου, δεν είστε μόνο φρουροί της Πίστεως, αλλά είστε φρουροί της Oρθοδοξίας και της Πατρίδος. Kαι όπως τα παλαιότερα χρόνια η Eκκλησία υπήρξε φρουρός του Έθνους και πάλι προόριστε από την Θεία Πρόνοια να είναι η κιβωτός του έθνους μας.
Kαι εσείς καλά σωματεία της πόλεως μας, προπαντώς δε ο «Aριστοτέλης» που έχει λαμπρή δράση 40 ετών, ας δράση και ας ανοίξει τα βιβλία και τις παραδόσεις, για να παρουσιάσει μπροστά στο λαό, ότι εδώ η γή μας, η Mακεδονία είναι Eλληνική, από αρχαιοτάτων εποχών και ας ωρύονται οι εχθροί, ότι εδώ έχουν δικαιώματα. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα. Eδώ είναι Eλλάς και το μαρτυρούν τα βουνά, οι επιγραφές και τα πάντα, ότι εδώ είναι Eλλάς.

ΘEΛOYN NA ΕΙMEΘA AΠATPIΔEΣ

Mα, ακούω τους κουλτουριάρηδες, ακούω τους διεθνιστάς, θα βγουν έξω και θα το πουν, ο δεσπότης είναι ρατσιστής. Mάθαν και τον όρο, που άμα τους ρωτήσω τι θα πει ρατσιστης, δεν ξέρουν ν’ απαντήσουν.
Eίναι ρατσιστής ο δεσπότης. Eμένα λέτε ρατσιστή; Ποιός κοίταξε τους γύφτους; Mουσουλμάνοι ήταν. Tους αγκάλιασα και όχι μόνον αυτούς, αλλά και άλλους και άλλους.
Άμα τονίσεις την Πατρίδα αμέσως σκοτεινά πρόσωπα, άγρια προπαγάδα σηκώνεται. Θέλουν να είμαστε απάτριδες για να θέσουμε ευκόλως την πατρίδα μας στα χέρια εκείνων που τονίζουν την πατρίδα τους. Kαι αν στην Pωσία λένε την πατρίδα τους γλυκιά μας μάνα, εμείς χίλιες φορές πρέπει να λέμε την Eλλάδα γλυκιά μας μάνα. Διότι τον καιρό που ζούσαν αυτοί μέσα στα δάση και τρώγανε βαλανίδια, εμείς κτίζαμε παρθενώνες και Άγιες Σοφιές.
Tο αίσθημα της Πατρίδος διδάσκαλοί μου, ιερείς μου, λαέ μου, άρχοντες, υπάλληλοι του κράτους τονώσατέ το, για να κλείσουμε τα στόματα μερικών εχθρών της Πατρίδος.
Kάποιος στο Mοναστήρι, δεν αναφέρω το όνομά του, είπε: Δεν θα ησυχάσω εάν δεν ιδρύσω στην Φλώρινα Bουλγαρικό σχολείο. Όχι. Eφ’ όσον είμαστε εμείς εδώ επίσκοποι και εφ’ όσον υπάρχει λαός εδώ Eλληνικός και εφ’ όσον υπάρχουν οι τάφοι των ηρώων, θα μείνει εδώ ο τόπος Eλληνικός και αιώνιος.
Δεν είμεθα εναντίον των άλλων εθνών. H καρδιά μας είναι πλατιά σαν τον ουρανό και χωρεί όλα τα έθνη. Kαι αυτός ο Xριστός που η καρδιά του ήταν πλατιά σαν τον ουρανό ηγάπησε όλα τα έθνη, αλλά ω διεθνιστά, ω κουλτουριάρη, όταν ο Xριστός είδε τα Iεροσόλυμα είπε: «Iερουσαλήμ Iερουσαλήμ και έκλαψε. Όπως ο Xριστός αγάπησε ιδιαιτέρως την πατρίδα και εμείς πρέπει να αγαπάμε την Πατρίδα μας, η οποία ειναι η ωραιότερη πατρίδα του κόσμου. Eίναι η πατρίδα που έδωσε τα ωραιότερα μαθήματα στον κόσμο.
Eίναι δε θλιβερό να αγαπάμε Aλβανούς, να αγαπάμε Γιογκουσλάβους, Bουλγάρους και Tούρκους και να κάνουμε διαδηλώσεις γι’ αυτούς και να μην αγαπάμε την Πατρίδα μας και να εκπνεύσει το πατριωτικό αίσθημα.
Kάνω έκκληση. Σας καλώ σε συναγερμό όλους. Γιατί δεν είναι τόσο ο κίνδυνος εκ του Έβρου, είναι εκ Bορρά, διότι θέλουν οι σκοτεινές δυνάμεις να εισδύσουν ενδότερα της φυλής.
Aυτά είχα να πω αγαπητοί μου και πιστεύω ότι συμμερίζεστε τις ιδέες μας και ότι κανείς εδώ δεν είναι κουλτουριάρης, άπιστος και άθεος, αλλά είστε πιστοί, Έλληνες και χριστιανοί. Kαι επί των επάλξεων αυτών, στο μετερίζι αυτό και την ζωή μας θα θυσιάσουμε για να μείνει η Eλλάς, για να μείνει η Mακεδονία, που ήτο είναι και θα μείνει εις πείσμα όλων των δαιμόνων, θα μείνει για πάντα Eλληνική.

OMIΛIA TOY ΠATPOΣ AYΓOYΣTINOY
EIΣ TON IEPON NAON TOY AΓIOY ΠANTEΛEHMONOΣ ΦΛΩPINHΣ ΣΤΙΣ 1-1-1983
Αυγουστίνος Καντιώτης

Read More

Οι Αμερικανοί προετοιμάζουν το έδαφος για την άρση του Ελληνικού Bέτο για τα Σκόπια(Βαρδάσκα)

Ως γνωστόν η Αμερική επί Προεδρείας της δεύτερης θητείας Bush(2004) το "δώρο" των ΗΠΑ και του Bush στην Ελλάδα και στις διαχρονικά καλές σχέσεις Ελλάδος-Αμερικής, ήταν η πρώτη χώρα που έσυρε το χωρό των αναγνωρίσεων της FYROM με την ονομασία "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ", παραγράφοντας ιστορία και την πάγια προηγούμενη πολιτική των Αμερικανών επί 40 και πλέον έτη στα χρόνια της κουμουνιστικής περιόδου και στα χρόνια του Τίτο όπου θέμα Μακεδονίας ως ξεχωριστού κράτους ουδέποτε υπήρξε. Το τι επακολούθησε στην στορφή 180 μοιρών της αλλαγής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στο θέμα των Σκοπίων όλοι την γνωρίζουμε στην 17χρονη πορεία του ζητήματος αφότου ανέκυψε με κορύφωση το Ελληνικό Βέτο από την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή.
Οι ΗΠΑ, εκ τότε και δια του διαπραγματευτή του ΟΗΕ-ΗΠΑ κ.Μάθιου Νίμιτς δεν έχουν αλλάξει στάση στο θέμα επιθυμώντας την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ πάση θυσία, παρά την εκλογή Obama και τις φρούδες ελπίδες του καλώς εννούμενου αγωνιζόμενου Ελληνισμού των ΗΠΑ και της μικρής ομάδας ελληνικού Lobby που δημιουργήθηκαν προεκλογικά το 2008 με τις υπαινισσόμενες υποσχέσεις εκ μέρους του Obama και το κυνήγι μαγισσών και των δηλώσεων. Τις τελευταίες ημέρες -και ειδικότερα μετά την επίσκεψη του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον τον περασμένο Μάρτιο- παρατηρείται ένα φαινόμενο προκλητικής προβολής των Σκοπίων ως "Μακεδονία" με εκτενή ρεπορτάζ και αναλύσεις αλλά και ταξιδιωτικές οδηγίες ως προορισμού διακοπών ή ακόμα και ως παράδεσου επενδύσεων... Ξεκίνησαν επισήμως την εκστρατεία προπαγάνδας υπέρ Σκοπίων με το αφιέρωμα του περιδικού του stateMgazine(το περιδοκό του ΣταϊτΝτιπάρμεντ) στο τεύχος Απριλίου(010).
Σήμερα (11 05 2010), στο πλαίσιο αυτής της εξώφθαλμης και πρωτοφανούς εκστρατείας προβολής (προπαγάνδα μου φαίνεται εμένα) υπέρ των Σκοπίων, και εν όψει της προεδρίας του Ε.Συμβουλίου των Υπουργών που αναλαμβάνουν τα Σκόπια, και με δεδομένη την ήπια και εως και προκλητικά χαλαρή στάση της Ελλάδας, οι φίλοι και σύμμαχοι Αμερικανοί, που έχουν αναλάβει την προβολή των Σκοπίων και με όχημα πάντα το CNN, προβάλλουν ως αποκορύφωμα της στήριξης του προς τα Σκόποια, την ώρα που στην Ελλάδα στροβιλίζονται οι πολιτικές εξελίξεις, με ανακατάξεις και κοινωνικές αναταραχές που έρχονται, και μια ακόμα συνέντευξη του Πρωθυπουργού των Σκοπίων N. Gruevski

Στην συνέντευξη ο κ. Gruevski επαναλαμβάνει τις γνωστές και πολύ σαφείς θέσεις του περί ονομασίας και άλλων τινών... αλλά μέσα σε άλλα που λέει αφήνει ανοιχτά και πολλά άλλα υπονοούμενα για την άρση του Ελληνικού Βέτο προς ΝΑΤΟ αλλά και για το θέμα εισόδου της χώρας στην Ε.Ε..
ΔΕΙΤΕ λοιπόν πως εδώ και μέρες προβάλλουν -και με ποιο τροπο- προετοιμάζουν το έδαφος για τις επερχόμενες εξελίξεις εν όψει της συνόδου του ΝΑΤΟ όπου θα τεθεί το θέμα Συνεχή δημοσιεύματα και αφιερώματα που προβάλλουν τις θέσεις των Σκοπιανών στο θέμα της 17χρονης διαφοράς μεταξύ των δυο χωρών. Συνεχή προβολή των Σκοπιανών στην βοήθεια στον πόλεμο του Αφγανιστάν και βέβαια προκλητική προβολή των θέσεων στο θέμα της ονομασίας. Τα Σκόπια, ξαφνικά έχουν γίνει παράδεισος επενδύσεων. Τέλος, εξίζει να δοθεί προσοχή και στο πως παρουσιάζεται η χώρα μέσα από το ειδικό section του CNN.

Όλα τα άλλα... μάλλον επόνται στις εξελίξεις που θα δούμε να διαγράφονται ραγδαία και με ταχείς ρυθμούς, τους προσεχείς μήνες με θεατές-και όχι πρωταγωνιστές- αυτή την φορά την Ελλάδα.

Μια χώρα εσωτερικά "μάλλον αδύναμη" και πολιτικά ανίσχυρη κάτω από τις πιέσεις των πιστωτών μας (ΔΝΤ, ΗΠΑ,) και τις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες που επίσης βλέπουν ως "παράδεισο επενδύσεων" τα Σκόπια όπως π.χ .η Γερμανία, που δείχνει να (δια)σύρρεται σε ένα ιστορικό και προδοτικό συμβιβασμό στο βωμό των "θυσιών" για την αποπληρωμή του δημοσιονομικού χρέους και των νέων δανείων που αναγκαστικά θα συνάψει η χώρα, προκειμένου να πληρώσει μισθούς και συντάξεις(άραγε για πόσα έτη και με ποια ανταλλάγματα και για πόσα ακόμα χρόνια ακόμα υπερχρεωμένοι); Για τα προσεχή έτη υποθηκεύοντας το ιστορικό μέλλον της χώρας και ενός ολόκληρου υπερήφανου έθνους. Ενός έθνους που μαζί με την ιστορική παραχάραξη που ζούμε εδώ και μια 15ετια, τώρα βλέπει να καταρακώνεται κάθε ίχνος αξιοπρέπειας που του είχε απομείνει, τώρα επί πλέον, μαζί με την επερχρόμενη οικονομική κατάρρευση και πτώχευση της Ελλάδας, να έρχονται εκτός από τα οικονομικά δεινά για αρκετά χρόνια (αν όχι 10ετιες) τώρα εκτός όλων αυτών βλέπει και ορατό τον κίνδυνο νέων εθνικών δεινών με εθνικές υπαναναχωρήσεις στο όνομα του χρέους που εκείνοι-όλοι μαζί- δημιούγησαν επί 35 έτη! Την ώρα που όλα αυτά μαγειρεύονται και (προ)αποφασίζονται πίσω από τις κλειστές πόρτες, για εμάς χωρίς εμάς, από ηγέτες και ηγετίσκους, την ίδια στιγμή ο Έλληνας πολίτης, κάθε ηλικίας και κάθε οικονομικής τάξης, βλέπει έκπληκτος (ο λαός τους) τους "ηγέτες" του(;) να φωνασκούν και να μαλώνουν στο ελληνικό κοινοβούλιο, μετρώντας ήδη τρεις νεκρούς -προς το παρόν- ως πρώτο τραγικό και αοδυνηρό απολογισμό (και πολύ φοβάμαι δυστυχώς δεν θα είναι και οι τελευταίοι...ο Θεός να δώσει να μην έχουμε άλλα χειρότερα...).

Πολιτικοί αποχαυνομένοι γόνοι (σχεδόν) όλοι της πολιτικής και οικογενειακής νομενκλαντούρας και θολοκουλτούρας που έχει εγκατασταθεί -και αυτοαναπαράγεται σαν μεταδοτικός παθογενής μικροβιογόνος ιός- στην χώρα και το πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας από το 1974 και εντεύθεν έχοντας στρογγυλοκαθίσει -όλοι τους με ελάχιστες εξαιρέσεις τύπου Γ.Ψαριανού και μιας μικρής χούφας ρομαντικών που βρίσκονται σε όλα τα (απο)κόμματα- να αλληλοκατηγορούνται και να αλληλοαναιρούνται... Τι εικόνα και αυτή;

Και εν μέσω όλων αυτών των καταιγιστικών πολιτικό - οικονομικών και επερχόμενων γεωπολιτικών εξελίξεων - η Αλλη, η ψηλή, της μιας και Αγίας Μεγάλης Οικογένειας Μητσοτάκη(ξέρετε εκείνου που έλεγε ότι οι Έλληνες θα έχουν ξεχάσει το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας μετά από 10 έτη) εκμεταλλευόμενη την πιο σκληρή δοκιμασία της χώρας βρήκε για να θυμηθεί τη συνείδησή της και τις ευθύνες σύσσωμης της πολιτικής ηγεσίας -και τις δικές τις δηλαδή;- για να αναμετρηθεί πολιτικά με τον θανάσιμο αντίπαλο της Αντώνη Σαμαρά εξαναγκάζοντας τον να την διαγράψει για να μην αναγκαστεί να συνεχίσει την ιστορία των αποστασιών της οικογένειας ως γνήσιος γόνος της οποία συνεχίζει την ίδια ιδιοτελή πορεία επαυξάνοντας περιουσίες και αποθησαυρίζοντας τον κόπο και τον μόχθο των Ελλήνων για μισό αιώνα περίπου, ιδρώτα που κεφαλαιοποιείται σε μετοχές με κέρδη σε ανώνυμες και offshore εταιρίες σε όλο τον κόσμο για να ζουν αυτοί καλύτερα και εμείς χειρότερα...

Όλα αυτά και πολλά άλλα βλέπει ο "περήφανος", αλλά καταρακωμένος και πολιτικά αποχαυνομένος έλληνας πολίτης την ώρα που οι "άλλοι" δίπλα μας(Τούρκοι Σκοπιανοί, Αλβανοί τώρα και Βούλγαροι) και γύρω μας( π.χ. Αμερικανοί Γερμανοί Άγγλοι)) έχουν προαποφασίσει για εμάς χωρίς εμάς...

Έχουν αποφασίσει για τις τύχες ενός έθνους που αυτή την φορά δεν θα συνωστίζεται στις προβλήτες των λιμανιών της χώρας του που θα κατακαίγεται όχι από τον κακό εχθρό που θα έχει εισβάλει αλλά από εμάς τους ίδιους που θα μας έχουν οδηγήσει στην πείνα και στην εξαθλίωση βάζοντας μας ως δίλλημα ζωής αυτό για το οποία άλλοι(οι πρόγονοι μας δηλαδή απο κτήσεως και υπάρξεως Ελληνισμού) προασπίζονταν με την ίδια την ζωή τους δίνοντας οικογένεια, αίμα και ζωή, εμείς σήμερα για μια χούφτα ευρώ ή δολάρια -λεφτά να είναι- να είμαστε έτοιμοι να ξεπουλήσουμε και εμάς τους ίδιους για "λίγα λεπτά καλής ζωής". Μια ζωής υπόδουλης όχι πια στον κακό Τούρκο ή τον Γερμανό που θα μας σφάζει και θα μας καταπιέζει, αλλά μια ζωή που εμείς οι ίδιοι θα του έχουμε εκχωρήσει δια των πολιτικών επιλογών μας -γιατί και εμείς έχουμε μεγαλύτερες ευθύνες με αυτούς που κάθε φορά επιλέγουμε να μας εκπροσωπούν εδώ και 35χρόνια- με "νέες συμφωνίες" που θα δούμε να υπογράφονται και θα καλούμαστε να τις προσυπογράψουμε και τους χειροκροτήσουμε γιατί αυτοί όλοι μαζί θα μας σώσουν από το χρέος και την εθνική και ιστορική χρεωκοπία... Αυτή είναι η πραγματικότητα που σήμερα ζούμε ως έθνος σύσσωμο και ανάδελφον για να θυμηθώ δικαίως και εκείνον τον πάλαι ποτέ πρόεδρο της Δημοκρατίας Χρήστο Σαρτζετάκη... (τι τρομακτική αλήθεια και αυτή;)

Ένος έθνους καταρακωμένου απλωμένου στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και της γης με ιστορία που έφτιαξαν ομογενείς χτίζοντας μια νέα άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα υπερήφανη που αυτές τις ημέρες αναστενάζει από το βάρος των οικονομικών μέτρων και δεινών που περιμένουν εμάς, τα παιδιά και των παιδιών των παιδιών μας που υποθηεύεται το μέλλον τους με το ασύληπτο χρέος που έφτιαξαν μέσα σε 35 χρόνια τα φτωχόπαιδα της βουλής και των αριστερών και δυτικών προαστείων κάθε περιοχής. Μια χώρα που δακρύζει για το κατάντημα της εντός των συνόρων χώρας και ενός έθνους με ιστορία 6000 που γονατίζει μπροστά στις ρεμούλες που έκαναν μπλέ, πράσινοι, ενίοτε και κόκκινοι χροτοφάγοι και φτωχοί πρώην εργατοπατέρες κάθε επαγγέλματος και μέσα σε αυτούς και δικοί μας πρώην δημοσιογράφοι και νυν βολεμένοι που αντί να πράξουν αυθρομήτως εκείνο που ο εθνικός μας ηγέτης Ιωάννης Καποδίστριας είπε στην πρώτη του κυβέρνηση

«. Ελπίζω ότι όσοι εξ 'υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ' εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ / ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της ». Για να πρπσθέσει με νόημα το πάντα διαχρονικό -λες και έβελπε τους σημερινούς 300 εκπροσώπους στο ελληνικό κοινοβούλιο-
«. Εφ'όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν ».


Εμείς, -και φαντάζομαι όλοι οι Έλληνες του κόσμου- απευχόμαστε να μην γίνει πράξη τίποτα από όλα αυτά τα εφιαλτικά-και απλά να είμαστε αγουροξυπνημένοι από ένα ακόμα εφιάλτικό όνειρο-...Και "όλο αυτό" που έκπλητκοι ακούσαμε να ψελλίζει ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου περί εθνικής κυριαρχίας που τάχα μπορεί να απειλήσει η οικονομική κρίση που μαστίζει την Ελλάδα, την ίδια στιγμή όμως η ίδια κρίση απειλεί στην σταθερότητα και στις άλλες χώρες της ευρωζώνης. Τώρα πώς γίνεται για την Ελλάδα αυτή η διεθνής οικονομική κρίση να σημαίνει και ανώμαλη αναγκαστική προσγείωση στην αλλαγή εξωτερικής πολιτικής της χώρας επειδή μπορεί να απειληθεί η σταθερότητα και ταυτόχρονα να απειληθεί και η εθνική μας κυριαρχία αυτό μόνο ένας μπορεί να το απαντήσει... Ο Έλληνας πρωθυπουργός Γ.Α.Π. Μακάρι κύριε πρόεδρε της Ελληνικής -για πόσο άραγε ακόμα- κυβερνήσεως -να ξυπνώ από ένα ακόμα εφιάλτη και τίποτα από όλα αυτά να μην επαληθευθή...Μακάρι όλα αυτά που ακούσαμε με την ορκωμοσία Παπούλια στις 08 02 2005 να μην αποτελούσαν την απαρχή αυτών των δυσμενών και τραγικών εξελίξεων που βλέπω να έρχονται...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

και για να μην ξεχνάμε τα γεγονότα... Ας θυμηθούμε μαζί την πρόσφατη ιστορία μας...






Στις 08/02/2005 η πρόεδρος της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (;) κ. Αννα Ψαρούδα Μπενάκη στην προσφώνησή της στον νέο πρόεδρο της Δημοκρατίας, έκανε λόγο για περιορισμό συνόρων και εθνικής κυριαρχίας μέσα στην περίοδο της θητείας Παπούλια η οποία λήγει τον Μάρτιο του 2010. Σήμερα τρεις και κάτι μήνες πριν την λήξη της ο πρωθυπουργός της Ελλάδος μιλά για απειλή της εθνικής κυριαρχίας της χώρας από το δημοσιονομικό αδιέξοδο.
"Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για μία πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις: Η Ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης. Η χώρα μας εξάλλου θα έχει να αντιμετωπίσει σοβαρά διλήμματα σε πολλούς τομείς: Στα εθνικά θέματα δρομολογούνται εξελίξεις που απαιτούν σύμπνοια και νηφαλιότητα, στον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα πρέπει να γίνουν τομές και να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, η διαπαιδαγώγηση των νέων θα απαιτήσει αναπροσανατολισμούς στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, ο ελληνικός πολιτισμός θα πρέπει να ανακτήσει την ιστορική του πρωτοπορία."
ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ 09 12 2009



«Η πατρίδα μας δυστυχώς βρίσκεται στην εντατική» και υπογράμμισε ότι «καταβάλλουμε μια τεράστια εθνική προσπάθεια διάσωσης της οικονομίας και της χώρας μας από μία προδιαγεγραμμένη πορεία προς το μαρασμό και την περιθωριοποίηση. Το δημοσιονομικό αδιέξοδο της χώρας απειλεί την εθνική μας κυριαρχία, για πρώτη φορά από το 1974», συμπληρώνοντας ότι «είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε και θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται για να ελέγξουμε το τεράστιο έλλειμμα, να επαναφέρουμε τη δημοσιονομική σταθερότητα, να προωθήσουμε την ανάπτυξη παντού, ώστε να ορθοποδήσει η χώρα. Μόνον έτσι η Ελλάδα δεν θα κινδυνεύσει να χάσει κυριαρχικά της δικαιώματα. Δεν ξεχνάμε ποτέ τη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου “Ή θα αφανίσουμε το δημόσιο χρέος ή το χρέος θα αφανίσει τη χώρα”». (εφημ. Citypress 10/12/2009)

Read More