ΜΕΡΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΛΑΜΨΗ. ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑΤΙ Η ΓΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΞΕΒΓΑΖΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΩΣΑΝΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΑΥΤΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΙΑΤΡΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ-ΓΑΛΗΝΟΥ-ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ.ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΣΠΟΥΔΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ-ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΑΣ. ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ Η ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΛΛΗΝΕΣ.ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΕ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΡΧΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΣΠΟΥΔΕΣ ΝΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΙΤΛΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΧΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΕΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΧΩΡΣ ΠΟΥ ΟΥΤΕ 1/1.000.000.000 ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝ ΜΗ ΤΙ ΑΛΛΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΠΗΛΕΥΤΕΙ

1. Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΓΚΙΖΑΣ
Οι πυραμίδες της Γκίζας όπως σώζονται σήμερα.
Η τρίτη στο βάθος είναι του Χέοπα και η μεγαλύτερη.
Οι πυραμίδες φτιάχτηκαν με στρώματα πέτρινων ογκόλιθων. Κάθε στρώμα ήταν λίγο πιο μικρό από το προηγούμενο.
Η γιγάντια αυτή πυραμίδα είναι το πιο παλιό από τα εφτά θαύματα του Αρχαίου Κόσμου, αλλά και το μόνο που διατηρείται μέχρι σήμερα. Τότε που έγινε ήταν η πιο ψηλή κατασκευή που υπήρχε στη γη και διατήρησε αυτήν την πρωτιά για 4.000 χρόνια.

ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΤΑΦΟΣ
Η μεγάλη πυραμίδα κατασκευάστηκε για να γίνει ο τάφος του Χούφου, που εμείς τον ξέρουμε ως «του Χέοπος». Ήταν ένας από τους φαραώ, τους βασιλιάδες δηλαδή της αρχαίας Αιγύπτου. Ο τάφος ολοκληρώθηκε γύρω στο 2580 π.Χ. Αργότερα κατασκευάστηκαν στην Γκίζα κι άλλες δυο πυραμίδες, η μια για το γιο και η άλλη για τον εγγονό του Χέοπα, καθώς και μικρότερες για τις βασίλισσες γυναίκες τους.

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑΣ
Οι πυραμίδες βρίσκονται στο αρχαίο νεκροταφείο της Γκίζας, στην απέναντι όχθη του Νείλου από το Κάιρο. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι για την κατασκευή της μεγάλης πυραμίδας του Χέοπα, χρειάστηκαν 20 χρόνια και εργάστηκαν κάπου 100.000 άνθρωποι. χρησιμοποιήθηκαν πάνω από 2 εκατομμύρια ογκόλιθοι, βάρους 2,5 τόνων ο καθένας. Ο εργάτες τους μετέφεραν χρησιμοποιώντας κεκλιμένα επίπεδα, μοχλούς,, κυλίνδρους και στη συνέχεια τους προσάρμοζαν χωρίς να χρησιμοποιούν κονίαμα.

ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΟΣ ΑΣΒΕΣΤΟΛΙΘΟΣ
Όταν τελείωσε το κύριο μέρος της πυραμίδας έμοιαζε με σκάλα. Στη συνέχεια αυτά τα σκαλοπάτια τα κάλυψαν με κύβους από άσπρο ασβεστόλιθο, που κόπηκαν έτσι που να σχηματίζουν μια γυαλιστερή επιφάνεια. Ταίριαξαν τόσο καλά που δε χωρούσε ανάμεσά τους να μπει μια λάμα μαχαιριού. Το τελικό ύψος της οικοδομής έφτασε τα 147 μέτρα. Κάθε πλευρά της βάσης της Μεγάλης Πυραμίδας έχει 230 μέτρα! Καλύπτει μια έκταση πιο μεγάλη από 9 γήπεδα ποδοσφαίρου.

Η ΤΑΦΗ ΤΟΥ ΦΑΡΑΩ
Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι μετά το θάνατο όφειλαν να φροντίζουν το σώμα του νεκρού, ώστε το πνεύμα του να επιβιώσει. Αφαιρούσαν τα εσωτερικά όργανα, κάλυπταν το υπόλοιπο σώμα με άλατα και το τύλιγαν με γάζες. Το σώμα γινόταν μια μούμια. Μετά έθαβαν τη μούμια μαζί με ρούχα, τρόφιμα, κοσμήματα και άλλα χρήσιμα πράγματα για τη μεταθανάτια ζωή. Η μούμια του Χέοπα τοποθετήθηκε σε έναν ταφικό θάλαμο μέσα στην πυραμίδα

2. ΟΙ ΚΡΕΜΑΣΤΟΙ ΚΗΠΟΙ ΤΗΣ ΒΑΒΥΛΩΝΑΣ
Οι Κρεμαστοί Κήποι, όπως τους φανταζόμαστε από τις περιγραφές αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων
Οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας ήταν το πλέον ξακουστό αξιοθέατο αυτής της πόλης. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ευρήματα που ίσως ήταν μέρος των Κήπων, αλλά υπάρχουν επιφυλάξεις. Την ύπαρξη τους τη γνωρίζουμε από περιγραφές ανθρώπων που τους είχαν δει την αρχαία εποχή.

Ο ΝΑΒΟΥΧΟΔΟΝΟΣΟΡΑΣ ΚΑΙ Η ΑΜΥΤΙΣ
Έλληνες και Ρωμαίοι συγγραφείς περιγράφουν ότι οι Κήποι κατασκευάστηκαν γύρω στο 600 π.Χ. με διαταγή του Ναβουχοδονόσορα του Β'. Η Βαβυλώνα ήταν κτισμένη στις όχθες του Ευφράτη, στα νότια της Βαγδάτης, της σημερινής πρωτεύουσας του Ιράκ. Λέγεται ότι ο βασιλιάς έδωσε εντολή να γίνουν οι κρεμαστοί κήποι γιατί η νεαρή βασίλισσα Άμυτις, που καταγόταν από την ορεινή Περσία, νοσταλγούσε την πατρίδα της.

ΥΔΡΕΥΟΜΕΝΕΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΔΕΣ
Οι Κρεμαστοί Κήποι κατασκευάστηκαν μάλλον κοντά στον ποταμό Ευφράτη. Αποτελούνταν από διαδοχικές αναβαθμίδες, όπου η ψηλότερη πρέπει να είχε 40 μέτρα ύψος. Εκεί φύτρωνε κάθε είδος δέντρου και φυτού, που μεταφέρθηκαν με βοϊδάμαξες από κάθε περιοχή της αυτοκρατορίας. Ανάμεσά τους υπήρχαν συκιές, αμυγδαλιές, καστανιές, ροδιές, τριανταφυλλιές, νούφαρα, και αρωματικοί θάμνοι. Υπήρχε ένα πολύ καλό υδρευτικό σύστημα που τροφοδοτούσε συνεχώς τα φυτά με νερό από τον Ευφράτη. Το νερό του συστήματος το αντλούσαν με δοχεία που τα ανέβαζαν με τα χέρια τους ή με μάγγανο οι δούλοι! Στη συνέχεια το νερό κατέβαινε στις πιο χαμηλές αναβαθμίδες από αυλάκια και τεχνικούς καταρράκτες, διατηρώντας το έδαφος πάντα υγρό.

3.Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΤΗΝ ΕΦΕΣΟ
Ο ναός της Άρτεμης, όπως έπρεπε να ήταν το 600 π.Χ. Είχε 120 κίονες από μάρμαρο, ενώ ήταν διακοσμημένος με πολύ όμορφα γλυπτά.
Ο Κροίσος ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Λυδίας, μιας περιοχής της Μικράς Ασίας. Ήταν γνωστός για τα πολλά πλούτη του. Το 560 π.Χ. πρόσταξε να χτίσουν έναν μεγαλοπρεπή ναό στην Έφεσο. Λέγεται πως την ελληνική αυτή πόλη την έχτισαν οι Αμαζόνες.

Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ ΝΑΟΣ
Ο Κροίσος αποφάσισε να χτίσει το ναό προς τιμήν της Θεάς Άρτεμης, που ήταν η Θεά της Σελήνης και προστάτιδα των άγριων ζώων και των κοριτσιών. Ο ναός κτίστηκε από μάρμαρο και ασβεστόλιθο, υλικά που μεταφέρθηκαν από γειτονικούς λόφους. Κάπου 120 μαρμάρινοι κίονες υποστήριζαν το κύριο τμήμα του ναού. Κάθε κίονας είχε ύψος 20 μέτρα. Οι τεράστιοι ογκόλιθοι μεταφέρθηκαν εκεί με τροχαλίες και συνδέθηκαν με μεταλλικούς πείρους. Μετά την ολοκλήρωση της οροφής καλλιτέχνες διακόσμησαν το κτίριο με υπέροχες γλυπτές παραστάσεις. Στη μέση του ναού υπήρχε το μαρμάρινο άγαλμα της Άρτεμης. Ο ναός υπήρξε από τους μεγαλύτερους του κλασικού κόσμου, πολύ μεγαλύτερος από τον Παρθενώνα που χτίστηκε αργότερα στην Αθήνα. Η βάση των θεμελίων του είχε μήκος 131 μέτρα και πλάτος 79 μ.
Ο μοναδικός αναστηλωμένος κίονας που υπάρχει σήμερα. Απομένουν όμως πολλά άλλα ερείπια της ένδοξης πόλης, ένα θέατρο, μια βιβλιοθήκη, λουτρά και πολλά άλλα δημόσια κτίρια.

ΗΡΟΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Διακόσια χρόνια αργότερα, το 356 π.Χ. ο ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά. Τη φωτιά την έβαλε κάποιος Ηρόστρατος, που θέλησε με τον τρόπο αυτό να γίνει διάσημος. Κατά σύμπτωση, την ημέρα της καταστροφής του ναού, γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Αργότερα, ο Αλέξανδρος επισκέφτηκε την Έφεσο και έδωσε διαταγής να οικοδομηθεί και πάλι ο ναός, στην ίδια θέση.

Η ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Ο ναός του Αλέξανδρου επέζησε μέχρι τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Με το πέρασμα του χρόνου η λάσπη κατέκλυσε το λιμάνι της Εφέσου και η πόλη κατάντησε ασήμαντη! Οι Γότθοι λεηλάτησαν στη συνέχεια το ναό και οι πλημμύρες ολοκλήρωσαν την καταστροφή Σήμερα ό,τι απομένει από το ναό στη Έφεσο είναι λίγοι ογκόλιθοι των θεμελίων και ένας μόνο αναστηλωμένος κίονας!

4. ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑ
Το άγαλμα του Δία, έργο του γλύπτη Φειδία, όπως το φανταζόμαστε σήμερα. Είχε ύψος 13 μέτρα και το κεφάλι του έφτανε στην οροφή του ναού. Ήταν φτιαγμένο από φύλλα χρυσού και από ελεφαντόδοντο!
Πριν από 3000 χρόνια η Ολυμπία αποτελούσε ένα πολύ σημαντικό θρησκευτικό κέντρο στη νοτιοδυτική Ελλάδα. Οι αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν το Δια, τον βασιλιά των θεών, και τον τιμούσαν εδώ σε τακτά χρονικά διαστήματα με πολλές λατρευτικές εκδηλώσεις. Οι τελευταίες περιλάμβαναν και αθλητικούς αγώνες. Οι πρώτοι ολυμπιακοί αγώνες οργανώθηκαν το 776 π.Χ. από τότε και επί 1100 χρόνια, οι αγώνες γινόταν κάθε 4 χρόνια. Στη διάρκειά τους σταματούσαν οι πόλεμοι.

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ
Κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα οι πολίτες της Ολυμπίας αποφάσισαν να οικοδομήσουν έναν ναό για να τιμήσουν το Δία. Το μεγαλόπρεπο οικοδόμημα χτίστηκε ανάμεσα στα 466 και 456 π.Χ. Κατασκευάστηκε από λίθινους ογκόλιθους και συμπαγείς κίονες. Για λίγα χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του δεν υπήρχε άγαλμα του Δία, ώσπου αποφασίστηκε να γίνει κι αυτό. Ανατέθηκε στον περίφημο Αθηναίο γλύπτη Φειδία.

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ
Η γλύπτης Φειδίας, ήδη είχε φτιάξει άλλα δύο υπέροχα αγάλματα στην Αθήνα, της θεάς Αθηνάς. Στην Ολυμπία ο Φειδίας με τους συνεργάτες του αρχικά έφτιαξε μια ξύλινο κατασκευή προκειμένου να λειτουργήσει ως σκελετός του αγάλματος. Στη συνέχεια το κάλυψαν με πλάκες από ελεφαντόδοντο για να απεικονίσουν τη γυμνή επιδερμίδα του θεού και φύλλα χρυσού για τα ενδύματά του. Οι τεχνίτες κάλυψαν τις συνδέσεις τόσο καλά ώστε τα άγαλμα να δείχνει ενιαίο. Το άγαλμα ήταν τοποθετημένο πάνω σε θρόνο με ένθετες διακοσμήσεις από έβενο και πολύτιμους λίθους. Όταν ολοκληρώθηκε το ύψος του ήταν 13 μέτρα και το κεφάλι του έφτανε σχεδόν στην οροφή του ναού. Έδινε την εντύπωση πως αν σηκωνόταν ο Ζευς όρθιος θα σάρωνε την οροφή! Στους τοίχους του ναού κατασκευάστηκαν εξέδρες προκειμένου οι επισκέπτες να θαυμάζουν από κοντά το πρόσωπο του θεού. Μετά την ολοκλήρωσή του, το 435 π.Χ. το άγαλμα αποτέλεσε τα επόμενα 800 χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του κόσμου.

Η ΑΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ
Γύρω στο 40 μ.Χ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Καλιγούλας, πρόσταξε να μεταφερθεί το άγαλμα στη Ρώμη. Όμως, σύμφωνα με την παράδοση, όταν έφτασαν οι εργάτες για να το διαλύσουν, το άγαλμα έβγαλε ένα τόσο τρανταχτό γέλιο, ώστε σκόρπησαν από το φόβο τους. Αργότερα, το 391 μ.Χ. με την άνοδο του χριστιανισμού, οι Ρωμαίοι απαγόρευσαν τους Ολυμπιακούς αγώνες κι έκλεισαν τους ελληνικούς ναούς. Στη συνέχεια το άγαλμα του Δία μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το 462 μ.Χ. μια πυρκαγιά κατάστρεψε το ανάκτορο, όπου βρισκόταν το άγαλμα, με αποτέλεσμα να χαθεί οριστικά.
Κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα η περιοχή της Ολυμπίας συγκλονίστηκε από σεισμούς. Ο ναός και το στάδιο καταστράφηκαν από κατολισθήσεις και πλημμύρες, ενώ η λάσπη κάλυψε ό,τι απέμεινε. Κάτω από τη λάσπη διατηρήθηκαν τα υπολείμματα, τα οποία ανακάλυψαν στην εποχή μας οι αρχαιολόγοι. Σήμερα, οι επισκέπτες μπορούν να επισκεφτούν τα ερείπια του ναού και τη θέση όπου βρισκόταν το άγαλμα.

5. ΤΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΟΥ
Ο Μαύσωλος υπήρξε ηγεμόνας της Καρίας, υποτελής στην Περσική αυτοκρατορία, από το 377 μέχρι το 353 π.Χ. Πρωτεύουσα είχε την ελληνική πόλη της Ιωνίας, την Αλικαρνασσό. Διαδέχτηκε τον πατέρα του στο θρόνο, αλλά κατάφερε να αποτινάξει τον περσικό ζυγό.

ΤΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ
Ο Μαύσωλος, παντρεύτηκε την αδερφή του, την Αρτεμισία. Όταν απέκτησε πλούτο και δύναμη σχεδίασε έναν τάφο για τον ίδιο και τη βασίλισσα. Έναν τάφο τόσο μεγαλόπρεπο που θα θύμιζε ανά τους αιώνες, τη δόξα του. Ωστόσο, ο Μαύσωλος πέθανε πριν τελειώσει το έργο του, το οποίο ολοκλήρωσε η Αρτεμισία γύρω στο 350 π.Χ. Το όνομα Μαυσωλείο το πήρε από το ίδιο το όνομα του βασιλιά και το ίδιο έχει επικρατήσει να λέγεται ακόμη και σήμερα για κάθε κρατικό μεγαλόπρεπο τάφο π.χ. το Μαυσωλείο του Λένιν, στη Μόσχα.

ΟΙ ΛΕΟΝΤΕΣ ΦΡΟΥΡΟΙ
Οι στάχτες του βασιλικού ζεύγους τοποθετήθηκαν μέσα σε χρυσά αγγεία στον ταφικό θάλαμο στη βάση του οικοδομήματος. Πέτρινοι λέοντες ανέλαβαν τη φύλαξη του θαλάμου. Επάνω από την ισχυρή πέτρινη βάση υψώθηκε ένα κτίσμα, όμοιο με αρχαίο ελληνικό ναό, περιζωμένο από κίονες και αγάλματα. Στην κορυφή του κτιρίου υπήρχε μια κλιμακωτή πυραμίδα και επάνω σ' αυτήν, σε ύψος 43 μέτρων από το έδαφος, στήθηκε το άγαλμα ενός άρματος, που το έσερναν άλογα. Μέσα στο άρμα υπήρχαν ίσως τα αγάλματα του βασιλιά και της βασίλισσας.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΣΕΙΣΜΟ
Δεκαοχτώ αιώνας αργότερα ένας φοβερός σεισμός κατάστρεψε το Μαυσωλείο. Το 1489, χριστιανοί Ιππότες του Αγίου Ιωάννου, πήραν τα υλικά προκειμένου να οικοδομήσουν το γειτονικό φρούριο. Ορισμένα τείχη του φρουρίου χτίστηκαν από πράσινους ογκόλιθους που κάποτε πλαισίωναν το κύριο τμήμα του Μαυσωλείου. Μερικά χρόνια αργότερα οι Ιππότες ανακάλυψαν τον ταφικό θάλαμο του Μαύσωλου και της Αρτεμισίας. Αλλά μια νύχτα τον άφησαν αφύλαχτο, με αποτέλεσμα να τον λεηλατήσουν οι πειρατές και να αρπάξουν όσα χρυσά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα υπήρχαν.

ΑΝΑΣΚΑΦΗ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ
Πέρασαν άλλα 300 χρόνια μέχρι να ερευνήσουν την περιοχή οι αρχαιολόγοι. Ανέσκαψαν τμήμα των θεμελίων του Μαυσωλείου και βρήκαν αγάλματα και άλλα γλυπτά που διατηρήθηκαν ανέπαφα. Ανάμεσά τους εντόπισαν και μεγάλα αγάλματα, τα οποία ίσως παρίσταναν το βασιλέα και τη βασίλισσα. Το 1857 τα μετέφεραν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου κι εκεί βρίσκονται ακόμη. Τα τελευταία χρόνια έγιναν κι άλλες ανασκαφές κι έτσι σήμερα λίγες πέτρες θυμίζουν τη δόξα του Μαυσωλείου της Αρχαίας Αλικαρνασσού.

6. Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
Κατά τον τρίτο π.Χ. αιώνα κατασκευάστηκε ένας φάρος προκειμένου να καθοδηγεί τα πλοία με ασφάλεια στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Κατά τη διάρκεια της νύχτας αντανακλούσε τη λάμψη μιας μεγάλης φωτιάς ενώ την ημέρα ύψωνε στον ουρανό μια μεγάλη στήλη καπνού. Αυτός ήταν ο πρώτος φάρος στον κόσμο και παρέμεινε στη θέση του για 1500 χρόνια.

ΤΟ ΝΗΣΙ ΦΑΡΟΣ
Το οικοδόμημα χτίστηκε πάνω σ’ ένα νησάκι που λεγόταν Φάρος, εμπρός από τη Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Την περίφημη αυτή πόλη
έχτισε ο Μέγας Αλέξανδρος, σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Δεινοκράτη, όταν κατέλαβε την Αίγυπτο. Το οικοδόμημα πήρε το όνομα του νησιού.
Χρειάστηκαν μάλλον 20 χρόνια ώσπου να χτιστεί και ολοκληρώθηκε γύρω στο 280 π.Χ. επί βασιλείας του Πτολεμαίου του Β’. Το κτίριο του φάρου ήταν έργο του αρχιτέκτονα Σωστράτη.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΥΡΓΟΙ
Το φάρο τον αποτελούσαν τρεις μαρμάρινοι πύργοι, χτισμένοι επάνω σε ένα θεμέλιο από πέτρινους ογκόλιθους. Ο πρώτος πύργος ήταν τετράπλευρος και περιείχε διαμερίσματα για τους εργάτες και τους στρατιώτες. Από επάνω υπήρχε ένας δεύτερος οκταγωνικός με σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο που οδηγούσε στον τελευταίο πύργο.

ΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΩΣ
Ο τελευταίος Πύργος είχε σχήμα κυλίνδρου και στο εσωτερικό του έκαιγε η φωτιά που οδηγούσε τα πλοία με ασφάλεια στο λιμάνι. Από επάνω του υπήρχε το άγαλμα του Διός Σωτήρος. Το συνολικό ύψος του φάρου ήταν 117 μέτρα.

ΤΟ ΣΤΙΛΠΝΟ ΟΡΕΙΧΑΛΚΙΝΟ ΚΑΤΟΠΤΡΟ
Για τη συντήρηση της φωτιάς χρειάζονταν τεράστιες ποσότητες καυσίμων. Την τροφοδοτούσαν με ξύλα, που μετέφεραν χάρη στο σπειροειδές κεκλιμένο επίπεδο άλογα και μουλάρια. Πίσω από τη φωτιά υπήρχαν φύλλα ορείχαλκου που αντανακλούσαν τη λάμψη προς τη θάλασσα. Τα πλοία μπορούσαν να τη διακρίνουν από 50 χιλιόμετρα μακριά. Κατά το δωδέκατο αιώνα το λιμάνι της Αλεξάνδρειας γέμισε από λάσπη και τα πλοία έπαψαν να το χρησιμοποιούν. Ο φάρος έπεσε σε αχρηστία. Ενδεχομένως τα φύλλα του ορειχάλκινου κάτοπτρου αποσπάστηκαν κι έγιναν νομίσματα. Κατά το δέκατο τέταρτο αιώνα ένας σεισμός κατάστρεψε το φάρο. Μερικά χρόνια αργότερα οι Μουσουλμάνοι χρησιμοποίησαν τα υλικά του για την κατασκευή ενός οχυρού. Το οχυρό αυτό ανακατασκευάστηκε και παραμένει ακόμη στη θέση του πρώτου φάρου στον κόσμο.

7. Ο ΚΟΛΟΣΣΟΣ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
Ο Κολοσσός υπήρξε ένα γιγάντιο άγαλμα στημένο στο λιμάνι της Ρόδου. Κατά την αρχαιότητα οι Ρόδιοι επιδίωκαν μόνιμα να διαφυλάσσουν την ανεξαρτησία τους, να ασκούν το εμπόριο και να μη συμμετέχουν στους πολέμους των άλλων ελληνικών πόλεων. Παρόλα αυτά κατακτήθηκαν αρκετές φορές.

Ο ΘΕΟΣ ΗΛΙΟΣ
Κατά τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα σι Ρόδιοι γιόρτασαν μια μεγάλη νίκη. Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής, αφού πολιόρκησε επί ένα χρόνο την πόλη τους, τελικά αναγκάστηκε να φύγει και να αφήσει πίσω του ένα μεγάλο μέρος από τον εξοπλισμό του. Οι Ρόδιοι αποφάσισαν να πουλήσουν τον εξοπλισμό του Δημήτριου και με τα χρήματα να στήσουν ένα υπέροχο άγαλμα προς τιμή του θεού Ήλιου που τους προστάτευε.

ΤΟ ΟΡΕΙΧΑΛΚΙΝΟ ΑΓΑΛΜΑ
Δεν γνωρίζουμε πώς ακριβώς ήταν το άγαλμα ούτε σε ποιο σημείο το έστησαν. Ξέρουμε πάντως ότι κατασκευάστηκε από ορείχαλκο και είχε ύψος 33 μέτρα. Το σχεδίασε ο Αρχιτέκτονας Χάρης και χρειάστηκε 12 ολόκληρα χρόνια για την ολοκλήρωσή του.

ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Το ορειχάλκινο περίβλημα στερεώθηκε επάνω σε ένα σιδερένιο σκελετό. Το άγαλμα ήταν κούφιο στο εσωτερικό και καθώς προχωρούσε η κατασκευή του οι εργάτες γέμιζαν τα κενά με βαριές πέτρες προκειμένου να διασφαλίσουν τη σταθερότητά του. Ο Κολοσσός ολοκληρώθηκε γύρω στο 280 π.Χ. Για πολλούς αιώνες, οι άνθρωποι ακούγοντας για τον Κολοσσό, νόμιζαν πως στεκόταν επάνω από την είσοδο του λιμανιού της Ρόδου με τα πόδια ανοιχτά, όπως στην απέναντι ζωγραφιά. Όμως πρακτικά αυτό ήταν αδύνατο, διότι η είσοδος του λιμανιού της Ρόδου είχε πλάτος κάπου 400 μέτρα και ο Κολοσσός δεν ήταν τόσο... κολοσσιαίος! Τα κείμενα μας επιτρέπουν να υποθέσουμε ότι βρισκόταν μάλλον στο κέντρο της πόλης και κοιτούσε προς τη θάλασσα και το λιμάνι.

Η ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ
Γύρω στο 226 π.Χ., δηλαδή λιγότερο από πενήντα χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του, ο Κολοσσός έπεσε. Τον συγκλόνισε ένας σεισμός και τον έκοψε από τα γόνατα. Ένας χρησμός συμβούλεψε τους Ρόδιους να μην τον ξαναστήσουν κι έτσι τον άφησαν πεσμένο στο έδαφος Παρέμεινε στη θέση αυτή για 900 χρόνια και πολλοί επισκέπτες είδαν το πεσμένο άγαλμα του θεού Ήλιου. Το 654 μ.Χ. ένας Σύρος πρίγκιπας κατέλαβε τη Ρόδο και απογύμνωσε το άγαλμα από τις ορειχάλκινες πλάκες. Λέγεται ότι τις μετέφερε στη Συρία χρησιμοποιώντας 900 καμήλες. Ο ορείχαλκος πουλήθηκε στους εμπόρους που μάλλον τον έλιωσαν και τον έκοψαν σε νομίσματα.

Read More

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΙΖΑΣ

ΘΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΚΑΤΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΧΑΣΕΙΣ. ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΧΑΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΤΙΜΗΣΕΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕ.....
ΔΕΝ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ Σ ΑΓΑΠΩ. ΑΠΛΑ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙΣ
Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΝΗΚΕΙ

Read More

ΝΕΡΟ

ΕΙΔΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΛΙΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ, ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ ΤΟΥ ΛΕΥΚΩΜΑΤΟΣ ΜΟΥ


ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΗΡΘΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΝΕΡΑΚΙ ΚΑΙ ΘΑ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ.ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ Η ΙΔΕΑ ΚΑΙ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΝΑ ΖΩ ΕΓΩ-ΕΣΕΙΣ- ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΣΠΑΤΑΛΑΜΕ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΑΝ ΖΗΣΟΥΝ ΟΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΒΡΟΧΗ, ΑΡΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΝΕΡΟ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ, ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ- ΜΕ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ- ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΟΞΥΓΟΝΟ. ΠΩΣ; ΜΕ ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΑΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΤΕΨΟΥΜΕ ΔΕΝΔΡΑ, KAI OXI NA ΚΑΙΜΕ ΤΑ ΛΙΓΟΣΤΑ ΔΑΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΜΕΙΝΑΝ



ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΜΕΝΑ ΒΕΒΑΙΑ ΠΡΩΤΑ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ, ΝΑ ΞΟΔΕΥΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΓΑΘΟ ΑΣ ΦΤΑΣΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥ ΕΡΧΟΜΕΝΟΥΣ, ΑΠΟ ΕΜΑΣ, ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ,(ΕΓΓΟΝΙΑ)ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΩΝ, ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΙΣ Η ΟΙ ΛΥΤΡΩΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ (ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΑΣ)ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ.

ΚΥΚΛΟΣ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Χωρίς το νερό η Γη θα ήταν ένας νεκρός πλανήτης. Το νερό βρίσκεται παντού. Στις θάλασσες, τους ωκεανούς, τα ποτάμια, τις λίμνες, τα σύννεφα, τους πάγους των πόλων και των ψηλών βουνών. Το νερό ρέει στην επιφάνεια ή ακολουθεί αθέατο υπόγειες διαδρομές. Ο θερμότητα του Ήλιου και η βαρύτητα της Γης κρατούν τις υδάτινες μάζες σε συνεχή κίνηση. Το νερό εξατμίζεται, οι ατμοί συμπυκνώνονται και το νερό ξαναπέφτει στην Γη. Όσο δεν εξατμίζεται ξανά και δεν ανατροφοδοτεί τα υπόγεια νερά, καταλήγει στην θάλασσα. Και εδώ ο κύκλος κλείνει.


Το νερό είναι ένας ανανεώσιμος αλλά περιορισμένος πόρος. Ο υδρολογικός κύκλος ανανεώνει τα αποθέματα γλυκού νερού στην επιφάνεια της γης και τους υπόγειους υδροφορείς. Όμως η ποσότητα του νερού είναι περιορισμένη και η κατανομή του στον χώρο και τον χρόνο άνιση. Το ίδιο και η ποιότητά του. Η ρύπανση του νερού περιορίζει ακόμη περισσότερο τις ποσότητες που είναι για τις διάφορες χρήσεις του. Δεν έχουμε επομένως πάντα στην διάθεσή μας όσο νερό θέλουμε, όποτε το θέλουμε και στην ποιότητα που το θέλουμε

Το νερό μεταφέρει την ρύπανση. Το νερό είναι άριστος διαλύτης. Διαβρώνει τα πετρώματα και διαμορφώνει το ανάγλυφο της γης, διαλύει και μεταφέρει τους ρύπους που συναντά στην πορεία του. Όμως ούτε τα ποτάμια, ούτε οι λίμνες, ούτε οι θάλασσες έχουν άπειρη ικανότητα αυτοκαθαρισμού. Κάποτε καταρρέουν και τότε μετατρέπονται σε υπαίθριους υπονόμους επικίνδυνους για την δημόσια υγεία, με νερά ακατάλληλα για οποιαδήποτε χρήση.

Η έλλειψη νερού αυξάνει την ρύπανση. Οι κάτοικοι των πόλεων χρειάζονται νερό, η βιομηχανία χρειάζεται νερό, η γεωργία χρειάζεται νερό, ο τουρισμός χρειάζεται νερό. Το νερό που χρησιμοποιούν το επιστρέφουν συχνά βρώμικο στην θάλασσα, τα ποτάμια, τις λίμνες, τα υπόγεια νερά και τους άλλους υδατικούς αποδέκτες και τους ρυπαίνουν. Η απόληψη νερού για τις κάλυψη των αναγκών μειώνει την ποσότητα των επιφανειακών και των υπόγεiων νερών. Λιγότερο νερό στα ποτάμια τις λίμνες και τους υπόγειους υδροφορείς σημαίνει μεγαλύτερη συγκέντρωση ρύπων, δηλαδή ένα μεγαλύτερο φορτίο ρύπων ανά κυβικό νερού.

Το νερό δεν γνωρίζει σύνορα. Στον κύκλο του ακολουθεί διαδρομές που καθορίζονται αποκλειστικά από το ανάγλυφο του εδάφους και τους υδροκρίτες, τις νοητές γραμμές που διαχωρίζουν την μία κοιλάδα από μια άλλη. Κάθε σταγόνα νερού που πέφτει στην νοητή γραμμή του υδροκρίτη έχει ίση πιθανότητα να κυλήσει προς την μία ή την άλλη πλευρά, ανεξάρτητα από τα εθνικά, τα περιφερειακά ή τοπικά διοικητικά όρια. Τα φυσικά όρια του νερού είναι τα όρια των λεκανών απορροής που συγκεντρώνον το νερό της βροχής και το διοχετεύουν στην θάλασσα.

Οι χρήσεις του νερού είναι αντικρουόμενες. Το νερό εξυπηρετεί πολλές χρήσεις ταυτόχρονα. Πολλές φορές, οι χρήσεις αυτές είναι αντικρουόμενες στον βαθμό που η μία να αποκλείει τις άλλες. Όσοι ζουν ψηλότερα σε μια υδρολογική λεκάνη χρησιμοποιούν και ρυπαίνουν το νερό, με αποτέλεσμα να το στερούν από αυτούς που ζουν χαμηλότερα. Το νερό που έχει φορτιστεί με λιπάσματα δεν κάνει για πόσιμο, αυτό που έχει ρυπανθεί από βαρέα μέταλλα είναι ακατάλληλο για άρδευση. Η ύδρευση των πόλεων, η άρδευση των καλλιεργειών, η βιομηχανία, ο τουρισμός ερίζουν για την εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων καλής ποιότητας νερού για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Συχνό φαινόμενο είναι η μεταφορά νερού από μεγάλες αποστάσεις για την ύδρευση των μεγάλων πόλεων ή την άρδευση γεωργικών περιοχών.

Το νερό δεν είναι μόνο για τον άνθρωπο. Η φύση χρειάζεται το νερό. Τα ποτάμια, οι πηγές, οι υγρότοποι είναι αναγκαίοι για την διατήρηση της άγριας πανίδας και χλωρίδας. Οι οικολογικές απαιτήσεις σε νερό αφορούν, όπως και οι ανθρώπινες επαρκείς ποσότητες καλής οικολογικής ποιότητας νερού για την διατήρησή τους. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η διατήρηση των υγροτόπων, τόσο για λόγους προστασίας της άγριας πανίδας και χλωρίδας που φιλοξενούν όσο και για τον ρόλο που παίζουν στην υδρολογική ισορροπία, την τροφοδότηση των υπόγειων νερών, την συγκράτηση των πλημμυρών και τον καθαρισμό των νερών.

«ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ» ΝΕΡΟΥ

Το νερό είναι απαραίτητο για την ζωή στον πλανήτη. Είναι απαραίτητο για τον άνθρωπο, τα ζώα, τα φυτά. Το νερό εξυπηρετεί πολλές χρήσεις, τις περισσότερες φορές, ταυτόχρονα. Χρειάζεται για την ύδρευση των πόλεων, αλλά και για την άρδευση των καλλιεργειών. Είναι απαραίτητο για την βιομηχανία αλλά και για την ανάπτυξη του τουρισμού.

Όμως το νερό που έχει ρυπανθεί από τα λιπάσματα είναι ακατάλληλο για πόσιμο. Το νερό που έχει χρησιμοποιηθεί από την βιομηχανία είναι συχνά ακατάλληλο για οποιαδήποτε άλλη χρήση. Το νερό που χρησιμοποιείται στις τουριστικές εγκαταστάσεις λείπει από την γεωργία. Η μεταφορά του νερού για την ικανοποίηση των αναγκών των μεγάλων πόλεων στερεί το νερό από τις τοπικές κοινωνίες. Το νερό που χρησιμοποιείται για τις ανθρώπινες ανάγκες λείπει από τους υγροτόπους. Η ανεξέλεγκτη άντληση υπόγειου νερού κοντά στις ακτές στερεί συχνά το νερό απ' όλους. Την θέση του γλυκού νερού παίρνει το αλμυρό της θάλασσας.

Το νερό δεν υπάρχει όποτε το θέλουμε, στην ποιότητα που το θέλουμε και στις ποσότητες που το θέλουμε. Το νερό είναι ανομοιόμορφα κατανεμημένο στον χώρο και τον χρόνο. Σε ορισμένες περιοχές είναι άφθονο, σε άλλες λείπει. Τα καλοκαίρι τα αποθέματα νερού μειώνονται, ορισμένες φορές επικίνδυνα. Τον χειμώνα οι βροχές και τα χιόνια τα ανανεώνουν. Το νερό είναι ένας ανανεώσιμος φυσικός πόρος. Οι διαθέσιμες ποσότητες νερού είναι όμως περιορισμένες.

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα, όπως όλα τα άλλα. Δεν είναι όμως και δημόσιο αγαθό στο οποίο ο καθένας έχει ελεύθερη πρόσβαση. Η μια χρήση του νερού αποκλείει συχνά τις άλλες. Το νερό είμαστε αναγκασμένοι να το «διαχειριζόμαστε», να μεριμνούμε δηλαδή για την εξισορρόπηση των αναγκών και την εξασφάλιση επαρκών ποσοτήτων νερού με την απαιτούμενη ποιότητα για τη κάλυψή τους.

«Ολοκληρωμένη» διαχείριση του νερού είναι η διαχείριση που δεν προσεγγίζει τις χρήσεις του νερού χωριστά αλλά σε αλληλεξάρτηση την μία με την άλλη. Είναι η διαχείριση που επί πλέον λαμβάνει σοβαρά υπόψη, όχι μόνο τις ανθρώπινες απαιτήσεις σε νερό., αλλά και τις απαιτήσεις των οικοσυστημάτων.

Η ολοκληρωμένη διαχείριση έχει δύο ακόμη πρόσθετες προϋποθέσεις. Το νερό δεν γνωρίζει διοικητικά όρια ούτε εθνικά σύνορα. Τα όρια του νερού καθορίζονται από το γεωγραφικό ανάγλυφο. Κάθε «υδρολογική λεκάνη» έχει τα δικά της νερά. Το φυσικό όριο είναι ο «υδροκρίτης», η νοητή γραμμή που χωρίζει την μια υδρολογική λεκάνη από την άλλη. Η υδρολογική λεκάνη αποτελεί συνεπώς την φυσική γεωγραφική ενότητα για την ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η κοινωνική συμμετοχή. Το νερό μας αφορά όλους και συνεπώς η ολοκληρωμένη διαχείρισή του δεν είναι ευθύνη μόνο του κράτους και των τοπικών αρχών αλλά και όλων όσων χρησιμοποιούν το νερό και όσων ενδιαφέρονται για την καλή του χρήση.

Read More

ΚΚΕ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ. ΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα 'τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη "λευτεριά" μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι' αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε»







ΑΥΤΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΣΤΙΣ 12/07/1935

ΤΟ 1932 ΕΒΓΑΛΕ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ 4Η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ (6/3/1932) ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΧΑΡΙΖΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗ ΣΕ ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΥΣ.

ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ.

ΣΚΟΠΟΣ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΕΡΙΕΛΑΜΒΑΝΕ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ.
ΣΤΟΧΟΣ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΙΑ ΧΩΡΑΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ ,ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ.ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΘΑ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
ΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΛΕΓΟΜΕΝΗ "ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"
ΕΠΙΣΗΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΟΔΟΤΙΚΑ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ ΤΟ 192
ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ ΤΩΡΑ.
Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΩΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ 1914.
ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ?
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΤΟΠΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΑ?
ΜΗΠΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ "ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΞΕΡΙΖΩΣΑΜΕ"?
Ο ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΕΙΠΕ ΑΥΤΟ ΤΟ 1922,ΜΟΛΙΣ ΕΓΙΝΕ Ο ΠΕΡΙΦΗΜΟΣ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ....
Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟΒΙΒΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ ΤΟ 1919
5 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ.
ΑΡΑ ΟΙ ΑΙΤΙΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΚΕ ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο.
ΑΥΤΟ ΑΛΛΩΣΤΕ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΥΤΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ΚΑΙ ΤΟ ΚΚΕ.
ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΠΩΣ ΟΤΑΝ Ο ΚΕΜΑΛ ΕΙΧΕ ΣΧΕΔΟΝ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΛΕΝΙΝ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΦΕΡΘΗΚΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΗΣΕΙ.
ΤΟΥ ΕΔΩΣΕ ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ ΟΠΛΑ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΣΕ ΧΡΥΣΟ.
ΜΑΛΛΟΝ ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΠΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΤΡΟΠΟ
ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΝΑ ΤΡΕΝΟ ΓΕΜΑΤΟ ΜΕ ΧΡΥΣΑΦΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΤΣΑΡΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.
ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ Ο ΛΕΝΙΝ ΕΔΩΣΕ ΧΡΥΣΟ ΣΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΟΠΟΥ ΜΑΙΝΟΤΑΝ Ο ΡΩΣΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΚΑΙ 7-8 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΡΩΣΟΙ ΧΩΡΙΚΟΙ ΠΕΘΑΝΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ
Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο.
ΑΡΑ ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ ΤΟ ΚΚΕ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.
ΑΛΛΑ ΑΣ ΤΟ ΔΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ.
ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ ΠΩΣ ΤΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ΤΑ ΣΟΒΙΕΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ.
ΠΟΙΟΣ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΠΕΙ
Γι' αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε
ΠΟΣΟ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΟΥ.
ΑΛΛΑ ΜΑΛΛΟΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΜΙΜΗΘΟΥΝ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ.
ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΤΙ "ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ.ΝΑ ΕΥΧΕΣΤΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ Η ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΕΒΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ"
Γι' αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ
ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ?
ΠΩΣ ΛΟΙΠΟΝ
ΜΕΤΑΛΑΧΘΗΚΑΝ ΣΕ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΤΟ 1941????
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΩ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑ ΘΑ ΠΩ ΟΤΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΑΙΩΝΙΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΚΟΒΑΝ ΒΟΛΤΕΣ ΣΤΙΣ ΣΤΕΠΕΣ ΤΟΥ ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ.
ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ
ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ (ΝΑΖΙΣΜΟΣ) ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ
ΤΟ ΣΛΟΓΚΑΝ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ
"ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ ΝΑ ΛΑΒΕΙΣ ΜΕΤΡΑ ,ΕΑΝ ΠΡΩΤΑ ΔΕΝ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"
ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΙΛΙΤΣ ΛΕΝΙΝ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
"ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΜΟΣ Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ",1922
ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ

Read More

Σκωτσέζικο «ναι» στον επαναπατρισμό των μαρμάρων

«Οι Έλληνες δικαιούνται να αποκτήσουν έναν από τους πιο σημαντικούς πολιτιστικούς θησαυρούς τους». Αυτό δήλωσε εκπρόσωπος της κυβέρνησης της Σκωτίας, αναφερόμενος στα μάρμαρα του Παρθενώνα, που παραμένουν «υπό ομηρία» στο Βρετανικό Μουσείο.

Όπως ανέφερε, οι Σκωτσέζοι υπουργοί πιστεύουν πως η Ελλάδα είναι απολύτως ικανή να παρουσιάσει και να συντηρήσει τα γλυπτά του Παρθενώνα με τον κατάλληλο τρόπο, και γι’ αυτό το λόγο θα στηρίξουν την προσπάθεια.

Η κυβέρνηση της Σκωτίας είναι η τελευταία που έρχεται να προστεθεί στο μακρύ πλέον κατάλογο εκείνων που υποστηρίζουν την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στη χώρα μας.
«Ναι» στην επιστροφή των μαρμάρων λέει το 97% των Βρετανών
Με το εντυπωσιακό ποσοστό του 97% οι Βρετανοί πολίτες στέλνουν ηχηρή απάντηση στο ερώτημα που αφορά στην επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα στην κοιτίδα τους.

Συγκεκριμένα, στην ιστοσελίδα της μεγάλης βρετανικής εφημερίδας «Guardian», βρίσκεται σε εξέλιξη αυτές τις μέρες διαδικτυακή ψηφοφορία, όπου οι επισκέπτες καλούνται να απαντήσουν στην ερώτηση: «Είναι καιρός να επιστρέψουμε τα Μάρμαρα του Παρθενώνα»;

Η εφημερίδα «προκαλεί» τους επισκέπτες της να αποφανθούν εάν ο ισχυρισμός του Έλληνα υπουργού Πολιτισμού, Αντώνη Σαμαρά, ότι η κοινή γνώμη στη Μ. Βρετανία υποστηρίζει την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, είναι σωστός ή όχι.

Με την ψηφοφορία να λήγει σε δύο ημέρες από σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών της βρετανικής ιστοσελίδας της Guardian συμφωνούν: Τα Μάρμαρα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα.

Σημαντική λεπτομέρεια είναι το γεγονός ότι τα Μάρμαρα δεν αναφέρονται ως «Ελγίνεια», αλλά ως «Μάρμαρα του Παρθενώνα», κάτι που δείχνει ότι η Αθήνα κέρδισε έδαφος στην διεκδίκηση των Μαρμάρων, αφού εδώ και πολλά χρόνια η διπλωματική αναφορά των Βρετανών στα Μάρμαρα ήταν «Ελγίνεια».

Ωστόσο, ο υπεύθυνος της συγκεκριμένης ιστοσελίδας χρησιμοποίησε την ονομασία «Ελγίνεια» στην ηλεκτρονική διεύθυνση του διαδικτύου που αντιστοιχεί στην ψηφοφορία, η οποία είναι: http://www.guardian.co.uk/culture/poll/2009/jun/24/elgin-marbles.

Δεν πειράζει, κάποτε θα το παραδεχτεί και αυτός…

Read More

Διον

AΡΧΑΙΟ ΔΙΟΝ
Το Δίον είναι μια περιοχή στους πρόποδες του Ολύμπου. Σήμερα είναι γνωστή σ’ όλο τον κόσμο γιατί οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως μια πολύ σπουδαία μακεδονική πόλη. Οι αρχαίοι βασιλιάδες της Μακεδονίας είχαν διαλέξει το Δίον για θερινή τους κατοικία. Εκεί δημιούργησαν, αιώνες πριν, έναν οικισμό στα ερείπια του οποίου είναι εμφανή τα στοιχεία του αρχαίου Μακεδονικού Πολιτισμού.
Οι αρχαιολόγοι, με επικεφαλής τον καθηγητή Δ. Παντερμαλή, έφεραν στο φως έναν αξιοθαύμαστο πολιτισμό. Απομεινάρια αρχαίου θεάτρου, αγοράς, λουτρών και ανακτόρων. Αξιόλογα επίσης είναι και τα ευρήματα των τάφων που βρέθηκαν στην περιοχή του Δίου. Οι περισσότεροι τάφοι, βασιλικοί, μαρτυρούν την ύπαρξη ενός λαμπρού και ακμαίου πολιτισμού.
Σήμερα μπορούμε να θαυμάσουμε τα ερείπια αυτού του πολιτισμού στον αρχαιολογικό χώρο του Δίου και στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Δίου.


ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Τραγουδώντας ο Ησίοδος γύρω στο 700 π.Χ το θεϊκό έρωτα του Δία για τη Θυία, την κόρη του προπάτορα των Ελλήνων Δευκαλίωνα, λέει ότι αυτή έμεινε έγκυος και γέννησε δυο παιδιά, τον Μάγνητα και το Μακεδόνα, που έζησαν στην Πιερία γύρω από τον Όλυμπο. Ο ιερός χώρος του Δία στην περιοχή αυτή ήταν το Δίον, στις υπώρειες του Ολύμπου. Η πόλη του Δίου αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία, στην περιγραφή της πορείας του στρατηγού Βρασίδα από τη Θεσσαλία, στη χώρα του φίλου του, βασιλιά της Μακεδονίας, του Περδίκα του Β’. Ήταν η πρώτη πόλη που συνάντησε ο Βρασίδας μετά το πέρασμα των συνόρων το καλοκαίρι του 424 π. Χ.
Προς το τέλος του 5ου π. Χ.αιώνα σύμφωνα με τον ίδιο το συγγραφέα, ανέβηκε στο θρόνο της Μακεδονίας ο Αρχέλαος που αναδιοργάνωσε το κράτος, ενίσχυσε την κεντρική εξουσία, έκανε δρόμους και οχυρά και εκσυγχρόνισε το στρατό. Στο Δίον, κατά τον Διόδωρο και άλλους συγγραφείς, ο ίδιος βασιλιάς οργάνωσε, προς τιμή του Ολύμπιου Δία και των Μουσών που λατρεύονταν εκεί, αγώνες αθλητικούς και σκηνικούς διάρκειας εννέα ημερών. Στις θεατρικές παραστάσεις που ανέβηκαν εκεί ασφαλώς θα περιλαμβάνονταν και τα δράματα “Αρχέλαος” και “Βάκχες” που συνέθεσε ο Ευριπίδης στα τελευταία χρόνια της ζωής του στη μακεδονική αυλή. Ο Δίων ο Χρυσόστομος μαρτυρεί ότι ο Φίλιππος και ο Αλέξανδρος συνήθιζαν να πανηγυρίζουν τις νίκες τους στο Δίον με μεγαλόπρεπες θυσίες για το Δία και τις Μούσες. Επίσης απ’ το χώρο του Δίου ξεκίνησε την εκστρατεία του για τα βάθη της Ανατολής ο Μέγας Αλέξανδρος.
Οι ανασκαφές που άρχισαν το 1928 και συνεχίστηκαν με εντατικό ρυθμό από τον καθηγητή Δημήτριο Παντερμαλή, κατά την περίοδο 1973-1988, απέδειξαν ότι το Δίον αποτελούσε κατά την αρχαιότητα την ιερή πόλη των Μακεδόνων. Μεταξύ των ευρημάτων που ήλθαν στο φως, συγκαταλέγονται τα ιερά της Δήμητρας, της Ίσιδας, του Διονύσου και το Ασκληπείο, οδοί με καταστήματα, το νεκροταφείο και το τείχος της πόλης, το ελληνιστικό και ρωμαϊκό θέατρο, οι ρωμαϊκές θέρμες (λουτρά) με πλήθος γλυπτών, το Ωδείο, καθώς και μια παλαιοχριστιανική κοιμητηριακή βασιλική έξω από τα τείχη. Πολλά από τα ευρήματα εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο, που βρίσκεται στο χωριό του Δίου.

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ – ΜΟΥΣΕΙΟ
Ο αρχαιολογικός χώρος λειτουργεί καθημερινά από τις 08.30 – 13.00.
Στον αρχαιολογικό χώρο επίσης λειτουργεί αναψυκτήριο στο οποίο ο επισκέπτης μπορεί να βρει καφέδες, αναψυκτικά, παγωτά, σάντουιτς κλπ. Τηλέφωνο Μουσείου 23510 53206

Read More

Σειριος

Το μυστηριώδες άστρο ο ΣΕΙΡΙΟΣ και οι Μακεδόνες : επιστρέφει να φωτίσει ξανά την Ελλάδα ;

Ο Σείριος. το μυστηριώδες άστρο που κυβέρνησε το πνεύμα των αρχαίων Μακεδόνων, ξαναστρέφει το πρόσωπο του στην Ελλάδα, τώρα που μπαίνουμε στον Υδροχόο. Αιγύπτιοι, Βαβυλώνιοι, Ασσυριοι, Σουμέριοι, Ετρούσκοι και Ρωμαίοι έχουν στο πάνθεον τους μία θέση για το αστέρι εκείνο που, περισσότερο από τ' άλλα, λάμπει στο βράδυνα ουρανό. Μυστηριακές λατρείες και συμβολισμοί που

κρύβουν χαμένα μυστικά μέσα στη νύχτα του χρόνου. Μπορούμε άραγε να ανασυνθέσουμε τις ψηφίδες μιας μεγάλης γνώσης που χάθηκε ή που ίσως παραμένει ακόμη ανάμεσα μας σε μέρη που δεν φανταζόμαστε; Ένας κώδικας περιμένει να αποκρυπτογραφηθεί...

Το Ουράνιο Σώμα του Σείριου

Αστρονομικά ορίζουμε το Σείριο ως το λαμπρότερο απλανή αστέρα του Μεγάλου Κυνός. Ανήκει στον τύπο των λευκών αστεριών και α­πέχει μόλις...8,4 έτη φωτός από τη Γη. Είναι διπλός αστέρας και μα­ζί με το συνοδό του, το Σείριο Β', περιστρέφονται γύρω από ένα κοι­νό κέντρο βάρους. Η μέση αμοιβαία απόσταση τους είναι της τάξε­ως των 3 δισεκατομμυρίων χλμ. και η περίοδος της περιφοράς τους διαρκεί 50 χρόνια. Ο Σείριος έχει μάζα 2,3 φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο, αλλά μικρότερη πυκνότητα. 0α έλεγε κανείς πως μοιάζει με νεφέλωμα. Η περιοδική μεταβολή της φωτεινότητας του κάθε 25 χρόνια συνοδεύ­εται από ισχυρότατα παλιρροιακά κύματα, λόγω της γειτονίας του με το συνοδό του. Σύμφωνα με τη γνώμη πολλών αστρονόμων, ο Σείριος βρίσκεται στο «κέντρο» σχεδόν του γαλαξία μας. Ετυμολογικά, η λέξη «Σείριος, -α, -ον» σήμαινε ο καίων, ο κατά· καίων, ο καυστικός, ο θερμός και ήταν επίθετο των ουρανίων σωμάτων, τα οποία εκπέμπουν μεγάλη θερμότητα. «Σείριος» ο­νομαζόταν πολλές φορές και ο Ήλιος, γεγονός που δημιούρ­γησε στην πορεία μεγάλη σύγχυση γύρω από το διαχω­ρισμό των δύο άστρων. (Γι' αυτό και μέχρι σήμερα άλλοι μιλούν για το «Μακεδονικό Άστρο» και άλλοι ·για το «Μακεδονικό Ήλιο», αναφερόμενοι στο γνω­στό μακεδονικό σύμβολο). Ομόρριζες λέξεις είναι ο «σειριόκαυτος», που σήμαινε ο καμένος από τον η­λιακό καύσωνα ή από το Σείριο και η «σειρήνα», μυθικό εκείνο πλάσμα που αναπαριστάνονταν άλλρτε ως γυναίκα-ψάρι και άλλοτε ως γυναίκα-πουλί και σήμαινε αρχικά «η φανερώνουσα τη δύναμίν της δια του καύσωνας του ηλίου κατά τη μεσημβρίαν».
Σύμφωνα με το μύθο, «Σειρήνα» ήταν και η αδερφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (σειρήνα και όπως την απεικονίζουν οι Ντόγκον γοργόνα είναι το ίδιο για τους μεταγενεστέρους). Τριγυρνούσε στις θάλασσες και κατέ­στρεφε τα πλοία όσων τολμούσαν να της πουν πως ο βασιλιάς πέ­θανε (Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος;) Μοιάζει πραγματικά αστείο, αλλά και άξιο απορίας το πως μπορεί ένας μύθος - είτε ως παραβολή εί­τε ως δημιούργημα του συλλογικού ασυνείδητου - να μεταμορφώσει έντεχνα και να προστατεύσει μία βαρυσήμαντη αλήθεια...

Στην Αιγυπτο και στην Ελλάδα
Στην αρχαία Αίγυπτο, σύμφωνα με τις απόψεις των μελετητών, ο Σεί­ριος ταυτιζόταν με τη θεά Ίσιδα, που αναπαριστάνονταν ως αγελάδα ξαπλωμένη πάνω σ' ένα πλοίο, και στ' αγάλματα την απεικόνιζαν συχνά με κέρατα αγελάδας και με την κόμμωση της σαν ουρά ψαριού. Πολλές φορές έφερε ως στέμμα ένα οκτάκτινο αστέρι. Αδερφός και σύζυγος της Ίσιδος ήταν ο Όσιρις, που η λατρεία του έμοιαζε πολύ με εκείνη του Διονύσου. Με αυτόν η Ίσιδα γέννησε τον Ώρο. Σύμφωνα με άλλες πηγές όμως αυτός που γονιμοποίησε την Ίσιδα ήταν ο Άμμων-Μιν ή Αμμων-Ρα, ο ίδιος θεός που αργότερα ονομάστηκε Άμμων-Δίας και που, σύμφωνα με την Ολυμπιάδα, ήταν ο Πατέρας του Αλέξανδρου.

Canis στα λατινικά). Μορφή τσακαλιού ή λύκου είχε και ο σουμεριακός θεός Άνου, που φαίνεται πως ήταν επίσης σχετικός με το αστέρι αυτό.

Για την ελληνική μυθολογία, ο Σείριος είναι το άστρο εκείνο, στον Αστερισμό του Μεγάλου Κυνός, στο οποίο είχε μεταμορφωθεί το σκυλί του Ωρίωνα. Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο, καθώς οι αστερισμοί του Κυνός, του Ωρίωνα και της Αργούς βρίσκονται ο ένας δί πλα στον άλλον.

Ο Ωρίων ήταν γιος του Ποσειδώνα και της Ευρυάλης, κόρης του Μί­νωα και φημισμένος κυνηγός. Φορούσε συνήθως μία λεοντή και κρα­τούσε στα χέρια του ρόπαλο (σύμβολα αυτά και του Ηρακλή). Υπάρ­χουν πολλές ιστορίες γύρω από το πρόσωπο του και τον πιστό του σκύλο Σείριο.

Ο Ωρίωνας συνδέεται με το βασιλιά Οινοπίων (ή Οινέα στη Βοιωτία), που είχε σύζυγο του (ή κόρη του) τη Μερόπη, την οποία βίασε ο Ο­ρίων υπό την επήρεια της μέθης. Ο Ωινοπίων, εξοργισμένος, τον τύ­φλωσε, με τη σύμπραξη του πατέρα του Διονύσου. Όμως ο Ωρίωνας, με τη βοήθεια ενός χρησμού κατάφε­ρε να ξαναβρεί το φως του. Συγκεκριμένα, ο χρησμός έλεγε ότι θα για­τρευτεί, αν βαδίσει προς την Ανατολή και εκθέσει τις άδειες κοιλότητες των ματιών του στις πρωινές ηλιαχτίδες. Έτσι βοηθούμενος από τους θορύβους που έκαναν οι σιδηρουργοί του Ηφαί­στου, έφτασε στη Λήμνο, όπου ο Κηδαλίων (ο δάσκαλος του Ηφαίστου), τον κουβάλησε στους ώμους του και τον έφερε μπροστά στον Ήλιο.

-Ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτός ο μύθος έχει κάποια σχέση με τη σύ­νοδο Ήλιου-Σείριου, που γίνεται μια φορά το χρόνο, αλλά και με τα μυστήρια των Καβείρων. Γνωρίζουμε πως ο γάμος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδας ήταν αποτέλεσμα της συνάντησης τους στη Σαμοθράκη, όπου εκτελούνταν τα «Καβείρια μυστήρια» ή, αλλιώς, τα «μυ­στήρια των μεγάλων θεών». Ο Φίλιππος είχε μυηθεί από νωρίς στα μυστήρια αυτά (μάλλον στη Θήβα), ενώ η μητέρα του Αλέξανδρου ή­ταν ιέρεια.

Οι Κάβειροι άλλωστε θεωρούνται θεότητες του πυρός - η λέ­ξη «Κάβειρος» έχει ετυμολογική σχέση με το ρήμα «καίω; - όμως τα σύμβολα τους, όπως π.χ. το αγκίστρι, έ­χουν να κάνουν με το νερό και τα συναντούμε αρ­γότερα σε όλες σχεδόν τις θρησκείες. Κατά μία άποψη (Ηρόδοτος, Στράβων, Πίνδαρος) είναι α­πόγονοι του Ηφαίστου από το γάμο του με την Καβειρώ, γι' αυτό και τους βρίσκουμε πάντοτε κοντά σε ηφαιστειογενείς περιοχές, ενώ συχνά αντιπροσωπεύουν χθόνιες ή υποχθόνιες θεότητες. Η καρδιά της καβειρικής λατρείας βρισκόταν στην αρ­χαία Μακεδονία, στο βουνό Άθως. Όπως κι αν ονομάζονται οι Κάβειροι στις διάφορες περιοχές, θεωρούνταν πρόγονοι του αν­θρώπινου γένους. Μάλιστα, αναφέρεται ότι ένα από τα πρόσωπα των μυστηρίων της Σαμοθράκης λεγόταν «Αδάμας» και θεωρείται ο άνθρωπος-αρχέτυπο, ο πρώτος αρσενικός στην τάξη της γέννεσης. Σύμφωνα με την παράδοση, τον Ωρίωνα σκότωσε η Άρτε­μη από ζήλεια για την κυνηγετική του τέχνη και ο Δίας τον έκανε αστερισμό δίπλα στις Πλειάδες, ενώ κα­τά μια άλλη εκδοχή πέθανε από το θανατηφόρο τσίμπημα ενός σκορπιού, άποψη στηριγμένη προ­φανώς στ' αστρολογικά δεδομένα, καθώς είχε παρατηρηθεί πως ο αστερισμός του Ωρίωνα και του Μεγάλου Κυνός εξαφανίζονται από τον ορί­ζοντα όταν ανατέλλει ο Σκορπιός. Ο Ώριων όμως και ο Σείριος κυνηγούσαν άγρια ζώα και στο βασίλειο του Άδη (όπως περιγράφεται και στην Οδύσσεια), αν και αυτή πρέπει να είναι μία παράδοση ξενόφερτη, ίσως αιγυπτιακής επιρροή που σχετιζόταν με τα μυστήρια και τη λατρεία των νεκρών.
Οι Ντογκον, η Κιβωτός και οι Πενήντα «Νομμός»»
Στην Αφρική και συγκεκριμένα στο Μαλί, υπάρχει ένας λαός, που εχει κυριολεκτικά καταπλήξει τους σύγχρονους αστρονόμους με τη γνώση του πάνω στο θέμα του Σείριου. Μοιάζουν να ξέρουν τα πάντα γύρω από τη φύση και τις ιδιότητες του άστρου, ο και των συνοδών του, που πιστεύουν ότι είναι δύο και όχι μόνο ένας, κάτι που η αστρονομία μόλις τώρα ερευνά και ανακαλύπτει. Πρόκειται για τους Ντόγκον, οί οποίοι ισχυρίζονται ότι σχετίζονται με το άστρο αυτό που κυριολεκτικά λατρεύουν. Ο μεγαλύτερος Θεός τους είναι ο Άμμα, ένα είδος κατάλοιπου του Άμμωνος- Δία που πέρασε σε αυτούς από το μαντείο της Σίβας και, σύμφωνα με την παράδοση τους, δημιούργησε το Σύμπαν και τους ζώντες οργανισμούς, αλλά και τους ίδιους τους ανθρώπους, που τους έφτιάξε αρχικά ως αμφίβια όντα, με το όνομα «Νόμμος».(Η πίστη αυτή μοιάζει με την αντί­στοιχη των Σουμερίων και των Βαβυλωνίων).

ater KUBILE», δηλαδή την Κυβέλη των Κρητών. Η Ίσιδα φαίνεται πως έχει άμεση σχέση με την Κρητική θεά με τα φίδια, αλλά ταυτίζεται κατά καιρούς και με πολλές άλλες ελληνικές θεότητες όπως η Άρτεμις, η Δήμητρα, η Αφροδίτη, η Εκάτη κ.λπ. Στη Σαμοθράκη θεωρείται πως οι Κάβειροι ήταν οι μόνοι που σώθηκαν από τον τρομερό κατακλυσμό αού έπληξε το νησί όταν, σύμ­φωνα με την παράδοση, ο Εύξεινος Πόντος ξεχείλισε και έσπασε το φράγμα που σχημάτιζαν οι Συμπληγάδες Πέτρες και οι βράχοι του Ελ­λησπόντου.

Οι πιο γνωστές και οικείες παραδόσεις που έφτασαν μέχρι τις μέρες μας γύρω από το θέμα της κιβωτού είναι αυτές του Νώε, αλλά και της Πυρράς και του Δευκαλίωνα. Η τελευταία μάλιστα σταμάτησε στη Δωδώνη, όπου υπήρχε και το περιώνυμο μαντείο, που συμβουλευό­ταν πολύ συχνά η Ολυμπιάδα και το οποίο μάλιστα της προφήτεψε τον ερχομό του Αλεξάνδρου. Ο Ιάσωνας πήρε ξύλο από εκεί και έφτιαξε το πηδάλιο της Αργούς για να ξεκινήσει α­πό τη Βοιωτία την Αργοναυτική Εκστρατεία μαζί με τους 50 συγγενείς του (όσοι και οι πρώτοι «Νόμμος» των Ντόγκον) με κατεύθυνση την Αία της Κολχίδος.

Στο πιο αρχαίο έπος της ανατολής, στην ασσυριακή μυθολογία, συναντούμε τον ή­ρωα Γιλγαμές, ο οποίος ξεκινά ένα ενα­έριο ταξίδι με μία βάρκα παίρνοντας μα­ζί του 50 συντρόφους. Υπάρχουν όμως κι άλλες ομοιότητες ανάμεσα στον Ιάσωνα και το Γιλγαμές. Μία από αυτές είναι το φύτεμα από τον Ιάσωνα των δοντιών του δράκοντα στο χώμα, απ' όπου και βγήκαν 50 πολεμιστές. Κάτι αντίστοιχο κάνει και ο Γιλγαμες για να κερδίσει τη δύναμη. Οι συμπτώσεις όμως δεν σταματούν εδώ. Ο Δαναός, ο βασιλιάς του Αργούς ο γενάρχης των Ελλήνων είχε 50 κόρες, που νυμφεύθηκαν τους 50 υιούς του αδερφού του πατέρα τους, Αιγύπτου. Με όλες τις Δαναίδες είχε ερωτοτροπήσει και ο Ηρακλής, ο μυθικός γενάρχης των Δωριέων και ιδρυτής, κατά το μύθο, της Μακεδόνικης δυναστείας. Πολλές παραδόσεις μάλιστα φέρουν τον Ηρακλή ως αρχηγό της αργοναυτικής εκστρατείας καν όχι τον Ιάσωνα... (Ο Ηρακλής, έτσι κι αλλιώς πέρασε από την Κρήτη στη Λιβύη).

Ο αστερισμός της Αργούς είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Αν ο Σείριος συμβολίζει τη Μεγάλη Μητέρα και τη μήτρα ή την Κιβωτό, όπου φυλάσσονται οι γόνοι, τότε σίγουρα ο Ωρίωνας είναι η στιγμή της ανάδειξης και του ανδρώματος του ήρωα και η Αργώ «το ταξίδι», δηλαδή η αποστολή, που ο ήρωας πρέπει να πραγματοποιή­σει για την εξάπλωση της φυλής του και των χαρακτηριστικών της. Αν κοιτάξουμε τον «ημίθεο» Αλέξανδρο κάτω από αυτό το πρίσμα, τότε θα καταλάβουμε ότι γνώριζε πολύ καλά το ρόλο που όφειλε να ενσαρκώσει, στο όνομα των αξιών εκείνων που ήταν ο μόνος φορέ­ας και εγγυητής, λόγω της άμεσης σύνδεσης του με το θείο. Σημειώστε ότι ο αστερισμός της Αργούς είναι δίπλα στον Ωρίωνα και το Μεγάλο Σκύλο. Η ιερή σημασία του αριθμού 50 έχει αποδοθεί α­πό πολλούς μελετητές στον αιγυπτιακό μυστικισμό και αν θυμηθεί κανείς πως η περίοδος της περιφοράς του Σείριου διαρκεί 50 έτη, τότε ίσως η έμφαση που δίνεται σε αυτόν τον αριθμό να μην είναι κα­θόλου τυχαία.Διόνυσο...

Read More

Ω! Αλεξανδρε

Read More