Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η «Μακεδονική» των Σκοπίων και τα περί σλαβομακεδονικής μειονότητας 
Είναι αληθινά άξιο περιεργείας (και μελέτης) πώς μια τόσο μικρή χώρα, τα Σκόπια, μπορεί να έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες (και απαιτήσεις) αλλά και τόσο μικρή επαφή με την πραγματικότητα.
 Επειδή μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες στην (έξωθεν υπαγορευόμενη) πολιτική των Σκοπίων «παίζει» και το θέμα τής γλώσσας, τής (ψευδώνυμης) «μακεδονικής» γλώσσας των Σκοπίων και τής (επινοηθείσης) «μειονότητας» που μιλάει δήθεν επίσης τη «Μακεδονική» των Σκοπίων, αξίζει να πούμε τα πράγματα με το «επιστημονικό» όνομά τους, όπως το έχουμε ήδη κάνει από το 1992 με τον συλλογικό τόμο που εκδώσαμε με τίτλο «Η γλώσσα τής Μακεδονίας: 
Η αρχαία Μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων»1
 (Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έστερξε ποτέ – μολονότι ζητήθηκε – να προβεί σε έκδοση τού βιβλίου στην αγγλική γλώσσα, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές οι ελληνικές επιστημονικές θέσεις επί τού θέματος.) 
Οσο ενδιαφέρει το θέμα μας και για να καταλάβει ο αναγνώστης τι πράγματι συμβαίνει,εξηγούμε ότι έχουμε τρεις γλώσσες που είτε διαφέρουν τελείως μεταξύ τους... (η Ελληνική τής Μακεδονίας από τη σερβοβουλγαρική γλώσσα των Σκοπίων καθώς και από τη βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο που είναι γνωστή ως Σλαβομακεδόνικα) είτε διαφέρουν μερικώς (η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων από το βουλγαρικό ιδίωμα που μιλήθηκε – σε περιορισμένη έκταση – σε συνοριακές περιοχές τής Ελλάδος από έλληνες ομιλητές, οι οποίοι μαζί με την Ελληνική γνώριζαν – οι μεγαλύτερες ηλικίες – και τα λεγόμενα Σλαβομακεδόνικα). 
* Η Ελληνική τής Μακεδονίας 
Είναι η κατ’ εξοχήν Μακεδονική, δηλαδή η Ελληνική που μιλούσαν οι Ελληνες τής Μακεδονίας από την αρχαιότητα και – στην εξέλιξή της – μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τη γλώσσα τού Φιλίππου, τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και των άλλων Ελλήνων τής αρχαίας Μακεδονίας, για μια αρχαία δηλαδή ελληνική διάλεκτο δωρικού περισσότερο χαρακτήρα2, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον προφορικό λόγο, αφού στον γραπτό λόγο και στον επίσημο προφορικό λόγο υιοθετήθηκε νωρίς, για πολιτικούς λόγους, η αττική διάλεκτος στην οποία σώζονται χιλιάδες επιγραφών από τη Μακεδονία.
 * Η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων 
Είναι η πρόσφατη – μέσα τού 20ού αιώνα – γλώσσα τού κράτους των Σκοπίων (το οποίο ιδρύθηκε, ως γνωστόν, επί Τίτο το 1944). 
Πρόκειται για μία βουλγαρική γλώσσα (ο αρχικός πληθυσμός τής περιοχής ήταν βουλγαρικός και πάντοτε οι Βούλγαροι διεκδικούσαν αυτή την περιοχή που θεωρούσαν δική τους – άλλωστε οι κάτοικοι τής περιοχής ονομάζονταν Bugari3 «Βούλγαροι»!). 
Η γλώσσα αυτή, με τεχνητό καθαρώς τρόπο, από ομάδα γλωσσολόγων που συγκροτήθηκε επί τούτω «εκσερβίστηκε» (!), εισήχθησαν δηλαδή σε αυτήν λεξιλόγιο και γραμματικά στοιχεία από τις γύρω περιοχές που μιλούσαν Σερβικά, ώστε να μειωθεί ο βουλγαρικός γλωσσικός χαρακτήρας της και να αποκτήσει σερβική γλωσσική μορφή, που ήταν απαίτηση τής Ενωμένης Σερβίας τού Τίτο, τής Γιουγκοσλαβικής δηλαδή Δημοκρατίας. 
Αρα, η γλώσσα των Σκοπίων είναι μια σερβοβουλγαρική γλώσσα4, μια τεχνητά εκσερβισμένη Βουλγαρική, που επιβλήθηκε ως επίσημη γλώσσα για προφανείς λόγους και που οι Βούλγαροι την ονόμασαν «κολισεφσκική» γλώσσα (ως επινόηση και εκτέλεση τού σκοπιανού πολιτικού Κολισέφσκι!). 
Από μόνοι τους οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία «Μακεδονική» (!), ώστε να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους. 
Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου) και, τέλος, – επειδή το θράσος τους δεν έχει όρια… (ας θυμηθούμε το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» των Σκοπίων (!) και τους σκοπιανούς στρατιώτες με αρχαιοελληνική ενδυμασία και σάρισα (!) που υποδέχτηκαν στα Σκόπια τον αρχηγό τής φυλής των Χούνζα στο Πακιστάν ως απογόνους τού Μ. Αλεξάνδρου (!) – για να προβούν σε πιθανές διεκδικήσεις οψέποτε θα δινόταν ευκαιρία αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια. 
Με την ανοχή και την αβελτηρία τής επίσημης Ελληνικής Πολιτείας (μην ξεχνάμε ότι στις δεκαετίες ’70 και ’80 εθεωρείτο «εθνικιστικό» να μιλάς για τις παραχαράξεις των Σκοπιανών, στην εποχή δε τού Τίτο, για άλλους λόγους η αναφορά σε τέτοια θέματα εθεωρείτο ταμπού!) η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια και «μακεδονική γλώσσα» για τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων διαδόθηκαν ευρύτερα και σχεδόν καθιερώθηκαν διεθνώς, δίνοντας έτσι το μοναδικό επιχείρημα που, με κάποια δόση αληθείας, υπερχρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί. 
* Τα Σλαβομακεδόνικα
 Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών. 
Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων. 
Τα Σκόπια, βεβαίως, με (αμερικανικής εμπνεύσεως;) Γκρουεφσκική επινόηση άρχισαν πρόσφατα να προκαλούν, ισχυριζόμενα ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι η ίδια δήθεν γλώσσα με την ψευδώνυμη «Μακεδονική» των Σκοπίων και άρα στην Ελλάδα υπάρχει λόγω τής γλώσσας σκοπιανή μειονότητα, που πρέπει να αναγνωρίσει η Ελλάδα!.. 
Πρόκειται για παρανοϊκή σύλληψη, που προσφέρεται για ευφάνταστη θεατρική παράσταση με πιθανό τίτλο «Από τον Κολισέφσκι στον Γκρούεφσκι»! 
* Οι τρεις γλωσσικές παραχαράξεις 
Από τη σύντομη αυτή προσέγγιση ενός πολύ μεγάλου στη σημασία του θέματος με ποικίλες προεκτάσεις (εθνικές, πολιτικές, ιστορικές, πολιτισμικές κ.ά.) φαίνονται, νομίζω, οι γλωσσικές παραχαράξεις που έχουν διαπραχθεί από πολιτικά, κυρίως, πρόσωπα μιας μικρής χώρας που δεν τη χωρίζει, στην πραγματικότητα, τίποτε από την Ελλάδα. 
Πρώτη γλωσσική παραχάραξη είναι εκείνη τού ονόματος των Σκοπίων, που ανεχτήκαμε – είναι αλήθεια και είναι δική μας ασυγχώρητη ιστορική ευθύνη – να ονομασθεί Μακεδονία ό,τι προηγουμένως αποκαλείτο «περιοχή τού Βαρδάρη» (Vardarska Banovina). 
Δεύτερη γλωσσική παραχάραξη τής Βουλγαρικής ή Σερβοβουλγαρικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής (με προφανείς συνειρμικές συνδέσεις και σκόπιμες συγχύσεις με την Ελληνική τής Μακεδονίας). 
Τρίτη γλωσσική παραχάραξη – εξίσου απύθμενης θρασύτητας – είναι η προσπάθεια δημιουργίας σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη δήθεν ταυτότητα τής γλώσσας μικρής ομάδας Ελλήνων με την ψευδώνυμη Μακεδονική των Σκοπίων και το ψευδεπίγραφο Μακεδονικό κράτος των Σκοπίων. 
Η όλη υπόθεση θα ήταν για γέλια, αν είχαμε μόνο δείξει εγκαίρως στη διεθνή Κοινότητα πόσο γελοία είναι. Τώρα έχει γίνει και προκλητική και ίσως έξωθεν πολλαπλώς εκμεταλλεύσιμη καθ’ εαυτήν και στις προεκτάσεις της. Του Γεώργιου Μπαμπινιώτη 1. Γ. Μπαμπινιώτη (επιστημ. εκδ.): 
Η γλώσσα τής Μακεδoνίας.
 Η αρχαία Μακεδoνική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκoπίων. (Αθήνα, 1992: Ολκός), 276 σελ. [Περιλαμβάνει μελέτες των: Γ. Μπαμπινιώτη, Γ. Χατζιδάκι, Ν. Π. Ανδριώτη, Μ. Σακελλαρίου, Ι. Καλλέρη, Α. Ι. Θαβώρη, Γ. Ντελόπουλου, Α. Παναγιώτου.] 2. Γ. Μπαμπινιώτη: Η θέση τής Μακεδoνικής στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτoυς. Περιοδικό Γλωσσoλoγία 7-8 (1989), σ. 53-69. 
3. Ο μεγάλος ιταλός ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει «πράγματι ο όρος μακεδονική γλώσσα [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». 
Ο δε ειδικός σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndrι Vaillant (Le probleme du Slave Macidonien περιοδικό Bulletin de la Sociitι de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), είναι αυτός που τονίζει ότι «το όνομα Bulgari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής Μακεδονίας, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι». 
4. Ο γερμανός γλωσσολόγος Heinz Wendt, (Sprachen 1961, σ. 285, λ. Slawische Sprachen), μιλώντας για τις σλαβικές γλώσσες, λέει: «Αν κατατάξει κανείς τις σλαβικές γλώσσες με βάση τη σημερινή τους δομή, πρέπει να θεωρήσει τη Βουλγαρική και τη Μακεδονική, [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] λόγω των εξεχουσών δομικών ιδιαιτεροτήτων τους, ως αυτοτελή ομάδα και να την αντιπαραθέσει προς όλες τις άλλες σλαβικές γλώσσες». 
*Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Read More

ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΛΓΑ

Πάνω από τα σύννεφα. 
H επιχείρηση γίνεται σε ύψος 15.000- 25.000 πόδια από το έδαφος “η τεχνική σποράς με ιωδιούχο άργυρο καθώς και άλλες αδρανείς ουσίες (αλατούχες υγροσκοπικές, ξηρός πάγος κ.λπ.) είτε με τη βοήθεια εναερίων μέσων (ειδικά τροποποιημένων αεροσκαφών)…” για τον έλεγχο των καιρικών φαινομένων. Διαβάστε την συνέντευξη από τον καθ’ ύλην αρμόδιο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Ελευθερία” της Λάρισας. 
Η κουβέντα λοιπόν δεν γίνεται για το εάν υπάρχουν αεροψεκασμοί ή όχι, αλλά για τις ενδεχόμενες συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία. Αντί της παθητικής αντιμετώπισης των συνεπειών ακραίων φαινομένων (μέσω των αποζημιώσεων), ο ΕΛΓΑ μελετά τρόπους αποτροπής ενός καταστρεπτικού φυσικού φαινομένου (όπως είναι το χαλάζι) αλλά και τροποποίησης του καιρού ώστε να αυξηθούν οι βροχοπτώσεις.
Την αξιοποίηση των συστημάτων που ήδη εφαρμόζει για την αντιχαλαζική προστασία σε συγκεκριμένες περιοχές, ώστε να προκαλούνται τις κρίσιμες περιόδους περισσότερες βροχοπτώσεις εξετάζει ο ΕΛΓΑ. 
Μελετώντας τη δυνατότητα ενίσχυσης του υδάτινου δυναμικού προβληματικών περιοχών, όπως η Θεσσαλία, με περισσότερα νερά εξ ουρανού. Ακολουθώντας σχετική εντολή του προέδρου κ. Νίκου Κατσαρού ο διευθυντής μελετών και εφαρμογών του ΕΛΓΑ κ. Γιώργος Φαραζουλής εξέτασε το θέμα παρουσιάζοντας σχετική εισήγηση στο Δ.Σ. του Οργανισμού, η οποία έτυχε θερμής υποδοχής ιδιαίτερα από τον Λαρισαίο κ. Απ. Παπαδημητρίου μέλος της διοίκησης. 
ΑΛΛΑΓΕΣ 
Συγκεκριμένα, ο κ. Φαραζουλής σημειώνει για τις κλιματικές αλλαγές: «Οι κλιματικές αλλαγές και τα ακραία καιρικά φαινόμενα αποτελούν πλέον πραγματικότητα για τον πλανήτη μας.
 Οι επιπτώσεις τους έχουν αρχίσει σε πολλές περιπτώσεις να επηρεάζουν τις οικονομίες, ιδιαίτερα τις αγροτικές, αρκετών κρατών. 
Οι πιθανοί τρόποι αντιμετώπισής τους απασχολούν τις κυβερνήσεις των κρατών που πλήττονται. 
Ορισμένα κράτη επιλέγουν ή δείχνουν αρχικά να επιλέγουν τη λεγόμενη παθητική αντιμετώπιση των συνεπειών των ακραίων φαινομένων, η οποία συνίσταται κυρίως σε διάφορες μορφές οικονομικής στήριξης των πληγέντων. 
Είναι όμως η λύση αυτή η μόνη ή υπάρχει και ενεργός τρόπος αντιμετώπισης, ο οποίος θα εισάγει την παράμετρο αποτροπή ενός καταστρεπτικού φυσικού φαινομένου; 
Ενας συνδυασμός ενεργειών πρόληψης και καταστολής θα πρέπει πλέον να απασχολεί τις κυβερνήσεις των κρατών που πλήττονται από τις κλιματικές αλλαγές.
 Ορισμένα καιρικά φαινόμενα μπορούν να προληφθούν πριν την εμφάνιση τους (π.χ. ξηρασία κ.λπ.). 
Δυστυχώς οι κλιματικές αλλαγές έχουν αρχίσει να επηρεάζουν σταδιακά και τη χώρα μας. 
Για παράδειγμα, οι τελευταίοι χειμώνες διαφέρουν σημαντικά σε σχέση με όλους τους αντίστοιχους της τελευταίας τουλάχιστον εικοσαετίας, σε ό,τι αφορά τόσο στη μέση θερμοκρασία (αύξηση) αλλά πολύ περισσότερο σε ό,τι αφορά στο μέσο ύψος βροχής (σαφέστατη μείωση).
 Οι διαφορές των παραπάνω παραμέτρων από τις μέσες αντίστοιχες κλιματικές τιμές αποδεικνύουν ως ένα βαθμό το ότι και στη χώρα μας οι κλιματικές αλλαγές είναι κατά κάποιο τρόπο πλέον πραγματικότητα. 
Για παράδειγμα στον τομέα της γεωργίας η αύξηση θερμοκρασίας σε σχέση με την αντίστοιχη μέση των τελευταίων είκοσι ετών, είχε σαν αποτέλεσμα σε αρκετές περιοχές της χώρας, να παρατηρείται μία εξαιρετικά πρόωρη ανθοφορία σε πολλές δυναμικές καλλιέργειες, η οποία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη δεδομένου ότι ένας συνήθης εαρινός παγετός εντός του Μαρτίου ή του Απριλίου, είναι σε θέση να προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές στις καλλιέργειες αυτές. 
Επίσης το φαινόμενο της φετινής ανομβρίας (μείωση των βροχοπτώσεων και των χιονοπτώσεων) έχει δημιουργήσει ήδη πολλά προβλήματα σε πολλές γεωργικές περιοχές της χώρας τα οποία στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα αναμένονται να ενταθούν. 
Η ξηρασία παρά το ότι προς το παρόν τουλάχιστον, δεν καλύπτεται ασφαλιστικά από τον ΕΛΓΑ, εν τούτοις είναι πολύ πιθανό ο ΕΛΓΑ να κληθεί να καταβάλει για άλλες έμμεσες συνέπειές της, εξαιρετικά μεγάλα οικονομικά ποσά αποζημιώσεων». 
ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ
 «Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης των φυσικών καταστροφών.
Η απάντηση στο ερώτημα είναι ΝΑΙ για αρκετούς φυσικούς κινδύνους, όπως το χαλάζι, η ξηρασία, ο παγετός κ.λπ.», επισημαίνει το στέλεχος του ΕΛΓΑ. 
Τον τελευταίο αιώνα, ένα θέμα που απασχόλησε σοβαρά την επιστημονική κοινότητα, ήταν η ανεύρεση μεθόδων και μέσων τροποποίησης των καιρικών συνθηκών. 
Η επιστήμη ή καλύτερα η ειδικότητα που ασχολείται με τα παραπάνω, ανήκει στον τομέα της μετεωρολογίας και συγκεκριμένα ονομάζεται τροποποίηση καιρού. 
Η τελευταία έχει ακμάσει ιδιαίτερα την τελευταία εικοσαετία του 20ού αιώνα. 
Υπάρχουν πλέον εντυπωσιακές ενδείξεις ότι η τεχνική σποράς με ιωδιούχο άργυρο καθώς και άλλες αδρανείς ουσίες (αλατούχες υγροσκοπικές, ξηρός πάγος κ.λπ.) είτε με τη βοήθεια εναερίων μέσων (ειδικά τροποποιημένων αεροσκαφών) είτε με τη βοήθεια επίγειων μέσων (γεννητριών εδάφους) στην περιοχή των ανοδικών ρευμάτων της χαλαζοφόρου καταιγίδας, μπορεί να μειώσει, ακόμη και να καταστείλει τον μηχανισμό σχηματισμού χαλαζιού. 
Τα ερευνητικά, σε πρώτη φάση και επιχειρησιακά στη συνέχεια προγράμματα που εφαρμόστηκαν και συνεχίζουν να εφαρμόζονται είναι: 
* Προγράμματα αύξησης βροχής (Rain Enhancement) με σκοπό την αύξηση των υδάτινων αποθεμάτων συγκεκριμένων περιοχών με εμφανή τα συμπτώματα της πρόσκαιρης ή και της παρατεταμένης ξηρασίας. 
* Προγράμματα πρόληψης και καταστολής χαλαζιού (Hail Suppression) με σκοπό τον περιορισμό ή και την εξάλειψη του εν λόγω φυσικού φαινομένου.
 Η σκοπιμότητα των προγραμμάτων αυτών είναι είτε η προστασία των αγροτικών περιοχών είτε η προστασία των αστικών περιοχών, είτε ο συνδυασμός των προηγούμενων. 
* Προγράμματα αύξησης χιονιού (Show Dissipation) με σκοπό την απρόσκοπτη λειτουργία αεροδρομίων στα οποία το φαινόμενο της ομίχλης δημιουργεί σοβαρά επιχειρησιακά προβλήματα. 
Ο ΕΛΓΑ έχει να επιδείξει τα τελευταία χρόνια σημαντικές δραστηριότητες στον τομέα τόσο της πρόληψης όσο και της καταστολής ορισμένων φυσικών καταστροφών. 
Επιγραμματικά αναφέρονται τα προγράμματα που εφαρμόζονται τόσο για την καταστολή του χαλαζιού όσο και τα αντίστοιχα για την προστασία των καλλιεργειών από τον παγετό. 
Κυρίαρχη θέση από τα παραπάνω έχει το πρόγραμμα προστασίας των καλλιεργειών από το χαλάζι με εναέρια μέσα, που εφαρμόζεται σε περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας, καλύπτοντας μία έκταση 5.000.000 στρ. 
Το πρόγραμμα αυτό ανήκει στην κατηγορία των προγραμμάτων τροποποίησης καιρού, μία δραστηριότητα επιστημονικά αναγνωρισμένη και ιδιαίτερα επίκαιρη στην παρούσα χρονική περίοδο. Το πρόγραμμα καταστολής χαλαζιού με εναέρια μέσα που εφαρμόζεται από τον ΕΛΓΑ, είναι διεθνώς αναγνωρισμένο και αποδεκτό. 
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Παγκόσμια Οργάνωση Τροποποίησης Καιρού που εδρεύει στις ΗΠΑ, αναγνωρίζοντας την εμπειρία του ΕΛΓΑ στο συγκεκριμένο τομέα, του ανέθεσε την εκπροσώπησή του τόσο στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσο και σε χώρες εκτός αυτής. Πρόσφατα (Δεκέμβριος 2006) η Αργεντινή και συγκεκριμένα η κυβέρνηση της Μεντόζα, προσκάλεσε τον ΕΛΓΑ, μέσω της υπουργού Οικονομικών να υπογράψει πρωτόκολλο συνεργασίας στον τομέα της Τροποποίησης Καιρού.
 Να σημειωθεί ότι στην Αργεντινή την ευθύνη των προγραμμάτων καταστολής χαλαζιού με σκοπό την προστασία των καλλιεργειών την έχει το υπουργείο Οικονομικών». 
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 
Και ο κ. Φαραζουλής πρότεινε: «Το παραπάνω πρόγραμμα που εφαρμόζεται από τον ΕΛΓΑ έχει πολλές δυνατότητες, αξιοποιώντας τον υφιστάμενο εξοπλισμό (ειδικά τροποποιημένα αεροπλάνα, μετεωρολογικά ραντάρ κ.λπ.).
 Για παράδειγμα η ίδια μέθοδος με αυτή που ήδη ακολουθείται θα μπορούσε να εφαρμοστεί στις ίδιες ή διαφορετικές περιοχές, για πρόγραμμα αύξησης βροχής ή χιονιού. 
Αντίστοιχα προγράμματα εφαρμόζονται σε πολλά κράτη (ΗΠΑ, Αυστραλία, Κίνα, Τουρκία, Σαουδική Αραβία, Αφρική κ.λπ.) και μάλιστα με πολύ καλά αποτελέσματα.
 Το επιπλέον κόστος που θα προέκυπτε από μία πιθανή επέκταση του ήδη εφαρμοζόμενου προγράμματος και στον τομέα της αύξησης βροχής (η επέκταση θα είναι χρονική δεδομένη ότι τα προγράμματα αυτά εφαρμόζονται κατά τη χειμερινή περίοδο), μπορεί να θεωρηθεί αμελητέο συγκρινόμενο με τα πιθανά οφέλη που μπορεί να εξασφαλίσει. 
Απαιτούμενες ενέργειες: 
1. Με τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο ΕΛΓΑ να απευθυνθεί σε φορείς του κράτους που εμπλέκονται σε θέματα διαχείρισης υδάτινων πόρων, προκειμένου να διερευνηθεί το ενδιαφέρον των τελευταίων να συμμετάσχουν σ΄ ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αύξησης βροχής ή και χιονιού στη χώρα μας. 2. Ανάθεση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στον ΕΛΓΑ, της μελέτης και μετέπειτα εφαρμογής ενός προγράμματος αύξησης βροχής και χιονιού με σκοπό την έγκαιρη αντιμετώπιση του φαινομένου της ξηρασίας. 
3. Η εφαρμογή στη χώρα μας ενός οργανωμένου ερευνητικού – επιχειρησιακού προγράμματος αύξησης βροχής και χιονιού σε περιοχές όπου έχουν καταγραφεί οι πρώτες επιπτώσεις της ξηρασίας. 
Οι περιοχές αυτές θα μπορούσαν να είναι σε πρώτη φάση η ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας καθώς και η αντίστοιχη της Κεντρικής Μακεδονίας. 
Οι κανόνες εφαρμογής ενός προγράμματος αύξησης βροχής είναι συγκεκριμένοι και υπαγορεύονται από τα σχετικά εγχειρίδια της Παγκόσμιας Επιστημονικής Κοινότητας. Σημειώνεται ότι το υλικό σποράς που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί θα είναι ο ιωδιούχος άργυρος καθώς και διάφορες άλλες χημικές αλατούχες ενώσεις. 
Από τα παραπάνω υλικά δεν θα υπάρξει η παραμικρή περιβαλλοντολογική επιβάρυνση δεδομένου ότι έχει προηγηθεί δημοσιευμένη μελέτη που εκπονήθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, για το αντίστοιχο πρόγραμμα για το χαλάζι, όπου χρησιμοποιείται το ίδιο υλικό και μάλιστα σε υπερπολλαπλάσιες ποσότητες, από την οποία καταδεικνύεται ότι δεν έχει προκύψει η παραμικρή περιβαλλοντολογική επίπτωση». 
ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ
 Με βάση τη συγκεκριμένη εισήγηση συντάχθηκε από τον ΕΛΓΑ προσχέδιο εφαρμογής προγράμματος αύξησης βροχής στην Ελλάδα όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Το πρόγραμμα θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην ευρύτερη περιοχή της Βόρειας και Δυτικής Θεσσαλίας και συγκεκριμένα στις Νότιες κλιτείς των ορεινών όγκων Αντιχάσια και Χάσια και στις ανατολικές κλιτείς των ορεινών όγκων της Πίνδου, σε συνολική έκταση 4.500 τ.μ. περίπου. 
Αντικειμενικός σκοπός του προγράμματος θα είναι η σπορά των νεφών για τον εμπλουτισμό των υδάτινων ταμιευτήρων και φραγμάτων των περιοχών αυτών (λίμνη Ταυρωπού κ.λπ.), καθώς και την υδάτινη ενίσχυση των υπολεκανών απορροής του Πηνειού και των παραποτάμων του. 
Φορέας υλοποίησης του όλου έργου θα μπορούσαν να είναι ο ΕΛΓΑ (Δ/νση Μελετών και Εφαρμογών Κέντρο Μετεωρολογικών Εφαρμογών (ΚΕ.Μ.Ε.) του ΕΛ.Γ.Α., με την επιστημονική εποπτεία του Α.Π.Θ. 
Ο ΕΛ.Γ.Α. αξιοποιώντας τα στοιχεία που θα συγκεντρώσει από την πρώτη φάση της εφαρμογής αυτού του προγράμματος, θα μπορούσε στη συνέχεια να σχεδιάσει, να οργανώσει και να εφαρμόσει, ένα πολυετές συντονισμένο πρόγραμμα αύξησης των βροχοπτώσεων στον ελλαδικό χώρο, με άμεσο στόχο να καλύψει ανάγκες του υπουργείου Αγροτικής Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, της ΕΥΔΑΠ, της ΔΕΗ και άλλων φορέων, οι οποίοι θα έχουν προηγουμένως εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον. 
Το πρόγραμμα θα υποστηριχθεί από το μετεωρολογικό και πτητικό προσωπικό που διαθέτει ο ΕΛΓΑ, ενώ σε πρώτη φάση θα επιδιωχθεί η μίσθωση ειδικών τροποποιημένων αεροσκαφών, μετεωρολογικών radar καιρού, πτητικού προσωπικού κ.λπ. από τον ιδιωτικό τομέα. 
Η μεθοδολογία σποράς των νεφών που ο ΕΛ.Γ.Α. θα ακολουθήσει θα στηρίζεται στην εισαγωγή μικρών ποσοτήτων τεχνητών πυρήνων συμπύκνωσης, μέσα σε νέφη που περιέχουν ικανές ποσότητες υπέρψυχρου νερού. 
Με την εισαγωγή των πυρήνων αυτών επιδιώκεται ο εγκλωβισμός (συγκέντρωση), γύρω από τους πυρήνες συμπύκνωσης των σταγόνων υπέρψυχρου νερού που δεν μετατρέπονται σε σταγόνες βροχής μεγάλου και άρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να φθάσουν στο έδαφος. 
Αυτό μειώνει τις απώλειες από εξάτμιση, καθώς όλοι οι υδρατμοί μετατρέπονται σε σταγόνες βροχής μεγάλου μεγέθους και άρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να φθάσουν στο έδαφος. 
Ως συνέπεια της διαδικασίας αυτής είναι η αύξηση της βροχόπτωσης που θα έδινε ένα νέφος, σε ποσοστά που, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Μετεωρολογίας (WMO), κυμαίνονται από 5-20%. 
Η επιλογή του είδους των νεφών, που θεωρούνται καταλληλότερα για σπορά, εξαρτάται από τη συχνότητα εμφάνισης συγκεκριμένων ειδών νεφών στην περιοχή εφαρμογής ενός προγράμματος (στρατόμορφα ή σωρειτόμορφα), σε συνδυασμό με το χρόνο εφαρμογής του. 
Οι συνήθεις πλέον ενδεδειγμένοι περίοδοι εφαρμογής ενός προγράμματος αύξησης βροχής θεωρούνται οι φθινοπωρινοί (1 Οκτωβρίου μέχρι 15 Δεκεμβρίου) και η εαρινή περίοδος (1 Μαρτίου μέχρι 31 Μαΐου).
 Η υπάρχουσα υποδομή στον Οργανισμό Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛ.Γ.Α.) σε τεχνολογικό εξοπλισμό και εξειδικευμένο προσωπικό, θα αποτελέσει όχι μόνο τη βάση αλλά και τον καταλύτη στην υλοποίηση αυτού που τόσο σημαντικού για τη χώρα μας προγράμματος. 
Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα συνιστά μια συμπληρωματική παρέμβαση στο σχεδιασμό της πολιτικής του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και της διαχείρισης του υδατινού δυναμικού και θα συνδυάζεται με το σύνολο των άλλων δράσεων που έχουν αποφασιστεί και δρομολογηθεί (φράγματα, αρδευτικά έργα, υδατοδεξαμενές, κ.ά.) ώστε να αντιμετωπισθεί το μείζον αυτό πρόβλημα ελληνικής γεωργίας με ό,τι μέσο διαθέτει σήμερα η επιστήμη και η τεχνολογία».

Read More

ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΠΑΡΑΧΩΝΟΥΜΕ

Υπέρ της διάσωσης και ανάδειξης του υστεροαρχαϊκού Ναού που βρίσκεται στην πλατεία Αντιγονιδών τάχθηκε με απόφασή του, που έλαβε κατά την 26η συνεδρίασή του, το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. 
Συγκεκριμένα μετά από πρόταση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Παναγιώτη Αβραμόπουλου, σχετικά με το ζήτημα της κατάχωσης του υστεροαρχαϊκού Ναού της Θεσσαλονίκης, που αποτελεί μοναδικό μνημείο στο κέντρο της πόλης, επί της πλατείας Αντιγονιδών και αφού ετέθησαν υπόψη του σώματος σχετικά έγγραφα του Σωματείου Φίλοι του Πρασίνου Θεσσαλονίκης και σχετική εισήγηση της προϊσταμένης της ΙΣΤ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων Βασιλικής Μισαηλίδου, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε κατά πλειοψηφία: Να επιβεβαιώσει παλαιότερη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου (υπ. Αριθμ. 857/2009) που αφορά την ανάδειξη και συντήρηση των αρχαιοτήτων στην Πλατεία Αντιγονιδών από το Υπουργείο Πολιτισμού. 
Να απαιτήσει την άμεση εύρεση πόρων από το Υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να καταστεί δυνατή η απαλλοτρίωση του οικοπέδου όπου βρίσκεται ο υστεροαρχαϊκός Ναός στην περιοχή της Πλατείας Αντιγονιδών και εν συνεχεία να αναδειχθεί και να ενταχθεί στην ευρύτερη περιοχή το συγκεκριμένο μνημείο.

Read More

ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Η αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β΄ σε έργα του Νίκου Σαμαρτζίδη στη Γερμανία.
 «60 Χρόνια Αποκρυπτογράφησης της Γραμμικής Β΄- Τέχνη και επιστήμη» είναι ο τίτλος της έκθεσης με έργα του Έλληνα καλλιτέχνη της διασποράς, Νίκου Σαμαρτζίδη που θα παρουσιάζεται ως τις 9 Νοεμβρίου στο Όφενμπαχ της Γερμανίας. 
Εμπνευσμένος από τη γραφή που ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από την Κνωσό από τον Άρθουρ Έβανς και αποκρυπτογραφήθηκε αργότερα από τον αρχιτέκτονα και ερευνητή Μάικλ Βέντρις, ο Έλληνας εικαστικός χρησιμοποιεί στα έργα του τη γραφή της Γραμμικής Β΄ για να «εισάγει» στην τέχνη του, με τη μορφή των συμβόλων, τα κείμενα αρχαίων αλλά και νεότερων Ελλήνων συγγραφέων και ποιητών (όπως ο Όμηρος, ο Καβάφης και ο Ελύτης και άλλοι). 
Στην έκθεση που φιλοξενείται στο φουαγιέ του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητήριου (ΙΗΚ) του Όφενμπαχ παρουσιάζονται 49 έργα ζωγραφικής του Σαμαρτζίδη, ανάμεσα σε αυτά πίνακες, σε καμβά και ξύλο, εγχάρακτα CDs, ανάγλυφες πέτρες κ.α. 
Η έκθεση εγκαινιάστηκε στις 6/10 από τον διευθυντή του Επιμελητηρίου, Μάρκους Βέινμπρενερ ενώ χαιρετισμό απεύθυνε ο διευθυντής του ΕΟΤ στη Φρανκφούρτη, Παναγιώτης Σκορδάς. 
Στην εκδήλωση έδωσαν το παρόν φιλότεχνοι τόσο από τη Γερμανία όσο και από την Ελλάδα, ενώ τα μέλη του Ελληνό – Γερμανικού πολιτιστικού Συλλόγου «Kinisis» απήγγειλαν ποιήματα συνοδεία μουσικής, παρουσία του προέδρου του Συλλόγου κ. Μπούρα που ήταν και οργανωτής της εκδήλωσης.
 Οι ενδιαφερόμενοι, μπορούν να βρουν πληροφορίες για το έργο του Νίκου Σαμαρτζίδη στην ιστοσελίδα του καλλιτέχνη (http://www.nikosam-art.de/) .

Read More

ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ ΠΟΡΕΙΑ

Για 2η συνεχόμενη χρονιά ο Χρήστος Τετριμίδας από τις Θερμοπύλες θα διανύσει 490 χλμ για να μεταφέρει το μήνυμα της αισιοδοξίας, της ελπίδας και της δύναμης του Έλληνα, που δεν το βάζει κάτω, ακόμη και στους πιο δύσκολους καιρούς… 
To ταξίδι θα ξεκινήσει από τις ιστορικές Θερμοπύλες έως την πατρίδα του Λεωνίδα, τη Σπάρτη. 
Συνολικά 490 χλμ με τα πόδια για 2η χρονιά από τον πρώην αστυνομικό Χρήστο Τετριμίδα. «Το όραμά μου είναι η “ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ ΠΟΡΕΙΑ”, που ξεκίνησα πέρυσι, να γίνει ένα μεγάλο και σημαντικό γεγονός με διεθνή απήχηση, όπως το “ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ”. 
Θέλω επίσης να στείλω ένα μήνυμα προς όλους τους Έλληνες, ειδικά αυτή την περίοδο που διανύουμε, να μην το βάλουν κάτω, όπως έκαναν σε δύσκολους καιρούς και οι πρόγονοί μας. Ευχαριστώ όλους όσους είναι στο πλευρό μου και βοηθούν αυτή την προσπάθεια», είπε μεταξύ άλλων,ο Χρήστος Τετριμίδας. 
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής θα γίνουν στάσεις και εκδηλώσεις σε ιστορικούς δήμους, απ΄ όπου θα περάσει ο αστυνομικός από τις Θερμοπύλες, ενώ ο τερματισμός θα γίνει σε 11 ημέρες στη Σπάρτη, μπροστά από το μνημείο του Λεωνίδα, όπως και πέρυσι.

Read More

ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ο αρχαίος οπλισμός από τον 11ο μέχρι τον 9ο αιώνα, όπως προκύπτει μέσα από τις πηγές αλλά και τα αρχαιολογικά ευρήματα, ήταν ιδιαίτερα περιορισμένος. Στον 8ο αιώνα αντίθετα φαίνεται να έχει εξελιχθεί πια, παρουσιάζοντας τη βασική διαμόρφωση που συναντάται και στους Περσικούς πολέμους, κυρίως ως προς τα είδη των χρησιμοποιούμενων όπλων. Μέσα στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκε ένα σύνολο αλλαγών που αφορούσαν το σχήμα και το υλικό των όπλων, καθώς και τα υλικά κατασκευής τους, με σημαντικότερη εξέλιξη από άποψη τεχνικών βελτιώσεων, την προσθήκη της αντιλαβής, της δεύτερης δηλαδή λαβής της ασπίδας. Οι επόμενες αλλαγές στον οπλισμό του πεζικού σημειώθηκαν στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. τόσο στην Αθήνα όσο έπειτα και στο στρατό των Μακεδόνων, ενώ ένα σπουδαίο νεωτερισμό της εποχής αποτέλεσε ο καταπέλτης που ανακαλύφθηκε στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ.

Τα αρχαία όπλα διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: τα επιθετικά και τα αμυντικά.

Επιθετικά όπλα ήταν τα αγχέμαχα: δόρυ, ξίφος, εγχειρίδιο και τα εκηβόλα: ακόντιο, τόξο, σφενδόνη.

Αμυντικά ήταν: η ασπίδα, ο θώρακας, το κράνος, οι κνημίδες και πιο σπάνια τα περιτραχήλια, οι ζώνες, τα προστατευτικά των σφυρών και τα καλύμματα των ποδιών, των μηρών και των βραχιόνων.

Στον οπλισμό γενικά ανήκαν επίσης το ρόπαλο, οι πέτρες, ο πέλεκυς, το άρμα, το πλοίο, ο ίππος και ο καταπέλτης.

Read More

ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ

Η ανασκαφή του «Σπηλαίου του Ευριπίδη» στη περιοχή Περιστέρια Σαλαμίνας πραγματοποιήθηκε από τον επίκουρο καθηγητή Προϊστορικής αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Γιάννο Γ. Λώλο. Οι ανασκαφικές έρευνες διενεργήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα 1994 - 1997 με τη συμμετοχή αρχαιολόγων, σπηλαιολόγων και φοιτητών αρχαιολογίας.
Οι ανασκαφικές αυτές έρευνες ενισχύθηκαν οικονομικά από διάφορους φορείς καθώς και από το Δήμο Σαλαμίνας.

Το σπήλαιο βρίσκεται κοντά στον Όρμο Περιστέρια, ένα από τα καλύτερα αγκυροβόλια, στο νοτιότερο σημείο της Σαλαμίνος. Εντελώς αθέατο από την ακτή, έχει στενότατη είσοδο, ευρισκόμενη στην απότομη πλευρά ενός επιβλητικού ασβεστολιθικού όγκου, σε υψόμετρο 115 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Το φυσικό βραχώδες άνδηρο (πλάτωμα) της εισόδου του, λουσμένο στο φως, σε ένα επίπεδο κυριολεκτικά «μεταξύ ουρανού και γης», προσφέρει εκπληκτική θέα προς την θαλάσσια έκταση του Σαρωνικού, με την τοπιογραφία της Αίγινας, της χερσονήσου των Μεθάνων και της Τροιζήνος.

Στο πλάτωμα της εισόδου φτάνει κανείς σε διάστημα είκοσι περίπου λεπτών από την ακτή ακολουθώντας ένα αρχαίο μονοπάτι και προσπερνώντας μία πηγή νερού που χρησιμοποιούνταν και στα αρχαία χρόνια, καθώς και το Ιερό του Διονύσου.
Το σπήλαιο έχει συνολικό μήκος (47) μέτρων περίπου και περιλαμβάνει (10) θαλάμους. Το στόμιό του είναι αρκετά στενό και οδηγεί στους θαλάμους ακολουθώντας οφιοειδή πορεία για 17,5 μέτρα.
Το εσωτερικό του, χωρισμένο από ένα σταλαγμιτικό παραπέτασμα σε δύο μέρη, ένας κατασκότεινος λαβύρινθος από μικρούς θαλάμους με χαμηλή οροφή, διαδρόμους, σύριγγες και άπειρες κόγχες. Με την ιδιάζουσα μορφολογία και ατμόσφαιρά του, ζωντανεύει την περιγραφή του σπηλαίου
του μεγάλου τραγικού στη Σαλαμίνα από τον Ρωμαίο Aulus
Gellius: "δυσάρεστο και τρομακτικό".

Από την έρευνα και τα ευρήματα, αποδείχτηκε η λειτουργία του σπηλαίου κατά την διάρκεια (6) διαφορετικών περιόδων της Ελληνικής Προϊστορίας και ιστορίας, συγκεκριμένα κατά την Νεώτερη και Τεική Νεολιθική, την ΄Υστερη Μυκηναϊκή, την Κλασική, την Ελληνιστική και την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική εποχή και κατά την Φραγκοκρατία.

Από τα ευρήματα δεν έλειψαν και τα αντικείμενα ιδιαίτερης αξίας όπως ένα κοντό μυκηναϊκό ξίφος από χαλκό καθώς κοσμήματα και νομίσματα της Ελληνορωμαϊκής και της Φραγκοκρατίας, επίσης ευρήματα νεολιθικής εποχής όπως κομμάτια αγγείων διαφόρων σχημάτων και πέτρινα εργαλεία από (πυριτόλιθο και οψιδιανό λίθο) που προμηθεύονταν από τη Μήλο. Με τις ανασκαφές του 1996 βρέθηκε μελαμβαθής σκύφος, μερικώς σωζόμενος με το όνομα του Ευριπίδη στην εξωτερική πλευρά του. Το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε και για λατρευτικούς σκοπούς.

Αναφορές για το σπήλαιο, όπου ο Ευριπίδης αποσυρόταν για να γράφει τα έργα του, υπάρχουν σε κείμενα (4) αρχαίων συγγραφέων:
Σε έργο του Φιλοχόρου, συστηματικού και αξιόπιστου ιστορικού του πρώϊμου 3ου αιων. π.Χ.
Σε έργο του Σατύρου, Έλληνα συγγραφέα που έζησε στην Οξύρυγχο της Άνω Αιγύπτου κατά τον 3ο ή 2ο αιων. π. Χ.
Σε βιογραφικό κείμενο της ύστερης Ελληνικής Αρχαιότητας, με τον τίτλο Γένος Ευριπίδου και Βίος, ανώνυμου συντάκτη.
Σε κεφάλαιο του βιβλίου Noctes Atticae (Αττικές Νύκτες) του Aulus Gellius, Ρωμαίου συγγραφέα των μέσων του 2ου αιών. μ. Χ. , ο οποίος μάλιστα περιγράφει το σπήλαιο και δηλώνει ότι το επισκέφθηκε, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα.
Τα ευρήματα καθώς και όλες οι παραπάνω αναφορές που περιγράφουν το σπήλαιο, ανταποκρίνονται απολύτως και ταιριάζουν ακριβώς, μόνο στο συγκεκριμένο σπήλαιο, σε κανένα άλλο από τα υπάρχοντα στη νήσο. Έτσι μας επιτρέπουν την ασφαλή ταύτιση του χώρου με το περίφημο σπήλαιο - ησυχαστήριο του μεγάλου τραγικού Ευριπίδη, στη Σαλαμίνα.

Read More

ΑΡΧΑΙΕΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ & ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

Οι περισσότεροι έχουμε διαστρεβλωμένη εικόνα για τη θέση της γυναίκας στην αρχαία Ελλάδα. Νομίζουμε, γιατί έτσι μας είπαν, ότι οι Ελληνίδες ζούσαν κλεισμένες μέσα στο σπίτι, δίχως καμία συμμετοχή στα κοινά, στην Παιδεία και στις Επιστήμες. Αυτό το μεγάλο ψέμα εύκολα ανατρέπεται. Οι γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα είχαν όσα δικαιώματα και οι σημερινές, εκτός από πολιτικά (δικαίωμα ψήφου). Πολλές από αυτές διακρίθηκαν στις επιστήμες ως ισάξιοι φιλόσοφοι των ανδρών συναδέλφων τους. Ακολουθεί ένας ενδεικτικός κατάλογος με Ελληνίδες φιλοσόφους και επιστήμονες της αρχαιότητας.

ΑΒΡΟΤΕΛΕΙΑ: Πυθαγόρεια φιλόσοφος από τον Τάραντα

ΑΓΛΑΟΝΙΚΗ: αναφερόμενη από τον Πλούταρχο ως Αγανίκη (5ος αι. π.Χ.), ήταν μια αρχαία Ελληνίδα αστρονόμος (η πρώτη χρονολογικά γυναίκα αστρονόμος της αρχαίας Ελλάδας) από τη Θεσσαλία. Αναφέρεται πιο συγκεκριμένα ως Αγλαονίκη η Ηγήτορος επειδή ήταν κόρη του ηγέτη («Ηγήτορα» ή «ταγού») των Θεσσαλών. Δεν είναι γνωστό τίποτα από τη ζωή της Αγλαονίκης. Ωστόσο αναφέρεται ότι ήταν διάσημη για την ικανότητά της να προβλέπει τις εκλείψεις Ηλίου με ακρίβεια ώρας, κάτι παρόμοιο δηλαδή με τον περίπου σύγχρονό της Θαλή, πράγμα που προδίνει μια παραπέρα γνώση στη Μαθηματική Αστρονομία σε σχέση με τους Βαβυλώνιους αστρονόμους. Η ίδια, κατά την παράδοση, ισχυριζόταν ότι κατέβαζε από τον ουρανό τη Σελήνη, μία φράση που σχετίζεται με την πρόβλεψη των εκλείψεων Σελήνης, επίσης με ακρίβεια ώρας. Σχετικό σχόλιο υπάρχει στον Απολλόδωρο (Ρόδιον Δ΄ 59). Υπάρχει και η άποψη ότι ήταν μάντιδα και αστρολόγος.
Ο κρατήρας Αγλαονίκη στο νότιο ημισφαίριο της Αφροδίτης, που έχει διάμετρο 64 km, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή της αρχαίας αυτής αστρονόμου.ΑΓΝΟΔΙΚΗ: Η πρώτη γυναικολόγος τον 4ο αιώνα π.Χ ντύθηκε άντρας και κατάφερε να παρακολουθήσει μαθήματα γυναικολογίας. Η αποκάλυψη της πραγματικής της ταυτότητας έγινε τυχαία. Κατηγορήθηκε ότι είχε σχέσεις με τις ασθενείς της και δικάστηκε ως «άνδρας γιατρός που διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τις ασθενείς του». Στη διάρκεια της δίκης και για να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αναγκάστηκε να αποκαλύψει την πραγματική της ταυτότητα. Το αποτέλεσμα ήταν να αθωωθεί. Η αθώωση μάλιστα δημιούργησε «δεδικασμένο» και παράλληλα αλλαγή του νόμου που επέτρεπε πλέον και στις γυναίκες να ασκούν την Ιατρική.

ΑΙΘΡΑ: Μέσα από την άχλη της ιστορίας ξεπροβάλει η μυθική μορφή της Αίθρας, κόρης του βασιλιά της Τροιζήνος Πιτθέα και μάνας του Θησέως, με μία άλλη ιδιότητα άγνωστη στους πολλούς. Την ιδιότητα της δασκάλας της αριθμητικής (λογιστικής) δίδασκε τους νέους με τη χρήση άβακα και συμβόλων (κρητικοκομυκηναϊκό σύστημα) ήδη από τον 10 αι. π.Χ

ΑΞΙΟΘΕΑ: (4ος π.Χ. αιώνας). Μαθήτρια της ακαδημίας του Πλάτωνος. Ήλθε στην Αθήνα από την Πελοποννησιακή πόλη Φλιούντα. Δίδαξε μαθηματικά και φυσική στην Κόρινθο και την Αθήνα.ΑΡΕΤΗ η Κυρηνεία: Κόρη του Αριστίππου, ιδρυτού της Κυρηναϊκής φιλοσοφικής σχολής, η Αρετή (συναντάται και ως Αρήτη) σπούδασε στην ακαδημία του Πλάτωνος. Δίδαξε μαθηματικά, φυσική και ηθική φιλοσοφία στην Αττική και έγγραψε σαράντα τουλάχιστον βιβλία, τουλάχιστον δύο από τα οποία ήταν πραγματείες για τα μαθηματικά. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, τον διαδέχθηκε, κατόπιν εκλογής στην διεύθυνσι της Σχολής. Χαρακτηριστικό είναι ότι ανάμεσα στους μαθητές της συγκαταλέγονταν και 100 περίπου φιλόσοφοι. Ο John Morans στο βιβλίο του “Women in Science” αναφέρει ότι το επίγραμμα του τάφου της έγγραφε : Το μεγαλείο της Ελλάδος, με την ομορφιά της Ελένης, την πέννα του Αριστίππου, την ψυχή του Σωκράτους και την γλώσσα του Ομήρου.

ΑΡΙΓΝΩΤΗ: Φιλόσοφος, συγγραφέας, μαθηματικός από την Σάμο. Ο Πορφύριος την αναφέρει ως θυγατέρα του Πυθαγόρου. Η Αριγνώτη έγραψε πολλά φιλοσοφικά έργα και μαθηματικό βιβλίο με τίτλο «ΠΕΡΙ ΑΡΙΘΜΩΝ» που χάθηκε.

ΒΙΤΑΛΗ: κόρη της Δαμούς και εγγονή του Πυθαγόρου. Γνώστρια των πυθαγόρειων μαθηματικών. Η Δαμώ προτού πεθάνει της εμπιστεύτηκε τα «υπομνήματα», δηλαδή τα φιλοσοφικά κείμενα του πατέρα της.

ΔΑΜΩ: Θυγατέρα του Πυθαγόρου και της Θεανούς δίδαξε τα πυθαγόρεια δόγματα στην Σχολή του Κρότωνος. Μετά την διάλυσι της Σχολής, η Δαμώ, στην οποία ο Πυθαγόρας είχε εμπιστευτεί τα γραπτά του έργα, με την ρητή εντολή να μην τα ανακοινώσει σε αμύητους, κατέφυγε στην Αθήνα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τήρησε την παραγγελία του πατέρα της. Αργότερα όμως δημοσίευσε μόνο την γεωμετρική διδασκαλία του Πυθαγόρου, με την βοήθεια του Φιλολάου και του Θυμαρίδα. Η έκδοσι αυτή, που είχε (σύμφωνα με τον Ιάμβλιχο) τον τίτλο «Η ΠΡΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ». Ήταν μία γεωμετρία ανωτέρου επιπέδου. Κατά τον Γέμινο, η κατασκευή του κανονικού τετραέδρου και η κατασκευή του κύβου οφείλονται στην Δαμώ. Η Δαμώ απέκτησε μία κόρη την Βιτάλη.

ΔΕΙΝΩ: Γυναίκα του Βροντίνου. Μαθήτρια και πεθερά του Πυθαγόρου, γνώστρια της αριθμοσοφίας. Μελέτησε τους ελλιπείς αριθμούς. Ένας αριθμός λέγεται ελλιπής, όταν οι γνήσιοι διαιρέτες του (δηλαδή οι διαιρέτες εκτός του εαυτού του), αν προστεθούν δίνουν άθροισμα μικρότερο του ιδίου του αριθμού. Έτσι ο αριθμός 8 είναι ελλιπής γιατί 1+2+4=7ΠΟΛΥΓΝΩΤΗ (7ος – 6ος π.Χ. αιώνας) Ο ιστορικός Λόβων ο Αργείος αναφέρει την Πολυγνώτη ως σύντροφο και μαθήτρια του Θαλού. Γνώστρια πολλών γεωμετρικών θεωρημάτων, λέγεται (μαρτυρία Βιτρουβίου), πως και αυτή συντέλεσε στην απλούστευση των αριθμητικών συμβόλων με την εισαγωγή της αρχής της ακροφωνίας, δηλαδή με την εισαγωγή αλφαβητικών γραμμάτων που αντιστοιχούσαν το καθένα σε το καθένα στο αρχικό γράμμα του ονόματος του αριθμού. Έτσι το Δ αρχικό του ΔΕΚΑ, παριστάνει τον αριθμό 10. Το Χ, αρχικό του ΧΙΛΙΑ παριστάνει τον αριθμό 1000 κοκ Κατά τον Βιτρούβιο η Πολυγνώτη διετύπωσε και απέδειξε πρώτη την πρόταση «ΕΝ ΚΥΚΛΩ Η ΕΝ ΤΩ ΗΜΙΚΥΚΛΙΩ ΓΩΝΙΑ ΟΡΘΗ ΕΣΤΙΝ»

ΛΑΣΘΕΝΕΙΑ (4ος π.Χ. αιώνας). Η Λασθενία από την Αρκαδία είχε μελετήσει τα έργα του Πλάτωνος και ήλθε στην Ακαδημία (του Πλάτωνος) για να σπουδάσει μαθηματικά και φιλοσοφία. Μετά τον θάνατο του Πλάτωνος συνέχισε τις σπουδές της κοντά στον ανεψιό του Σπεύσιππο. Αργότερα έγινε και αυτή φιλόσοφος και σύντροφος του Σπευσίππου. Σύμφωνα με τον Αριστοφάνη τον Περιπατητικό στην Λασθένεια οφείλεται και ο επόμενος ορισμός της σφαίρας: «ΣΦΑΙΡΑ ΕΣΤΙΝ ΣΧΗΜΑ ΣΤΕΡΕΟΝ ΥΠΟ ΜΙΑΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ, ΠΡΟΣ ΗΝ, ΑΦ’ ΕΝΟΣ ΣΗΜΕΙΟΥΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ, ΠΑΣΑΙ ΑΙ ΠΡΟΣΠΙΠΤΟΥΣΑΙ ΕΥΘΕΙΑΙ ΙΣΑΙ ΑΛΛΗΛΑΙΣ ΕΙΣΙΝ».

Read More