ΟΜΟΑΙΜΟΝ ΟΜΟΓΛΩΣΣΟΝ ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ ΟΜΟΤΡΟΠΟΝ

τοῦ Ἀναστασίου Στάμου (συγγραφέως τοῦ βιβλίου «Ἱερὰ Ἐλευσίς»)
Ὅσοι νοιάζονται καὶ ἀγαποῦν τὸ Ἔθνος μας γνωρίζουν ὅτι ἔχει τέσσερα ἰσχυρὰ θεμέλια, διαχρονικῶς, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ φροντίζουμε καὶ νὰ προβάλουμε.
Τὸ Ὅμαιμον, τὸ Ὁμόγλωσσον, τὸ Ὁμόθρησκον καὶ τὸ Ὁμότροπον.
 Ἤτοι, τὴν κοινὴ καταγωγὴ καὶ γλῶσσα, τὴν ἴδια θρησκεία, τὰ κοινὰ ἤθη καὶ ἔθιμα (παραδόσεις καὶ πολιτισμό).
 Τοῦτο ἔχει ὁρισθῆ ἤδη πρὶν ἀπὸ χιλιάδες χρόνια: «Τὸ Ἑλληνικόν, ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον, καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι, ἤθεά τε ὁμότροπα» (Ἡρόδοτος).
Μπορεῖ νὰ μὴν ἔχουμε πάντοτε Κράτος (δική μας δηλαδὴ Ἀρχή-Διοίκησι), ὅμως Ἔθνος καὶ Πατρίδα εἴχαμε ἀνέκαθεν.
Θὰ ἀναδείξουμε μὲ τὸ παρὸν σημείωμα τὸ Ὁμόθρησκον, διὰ νὰ καταδείξουμε στοὺς ἀμφισβητοῦντες τὴν συνέχεια τοῦ Ἔθνους μας, ὅτι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ζητήματος δὲν ἔχει ἀλλάξει τίποτε ἐπὶ τῆς οὐσίας στὴν Θρησκεία τῶν Ἑλλήνων ἀνὰ τοὺς αἰῶνες.
Συγχρόνως, προσφέρουμε μία σύντομη ἀνάλυσι ἐπὶ κρισίμων παραμέτρων πρὸς ἄρσιν μιᾶς παγιωμένης ἀνθελληνικῆς (καὶ φιλοεβραϊκῆς) θρησκευτικῆς θεωρήσεως ἐκ μέρους τῶν Ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων τοῦ τόπου, ποὺ ταλανίζει ἀδίκως ἐπὶ αἰῶνες τὸν Λαό μας καὶ τὸ Ἔθνος.
Ἀρκεῖ μιὰ μικρὴ ὑποχώρησις ἔνθεν καὶ ἐκεῖθεν ἀπὸ ἀκρότητες καὶ δόγματα (στερεότυπα), ἀρκεῖ μία στοιχειώδης παραδοχή, ὥστε μποροῦμε νὰ φέρουμε φῶς καὶ ἐλπίδα πνευματικῆς ἀναγεννήσεως στὸν Ἑλληνισμό, ἀντὶ ἐχθρότητος, πνευματικοῦ διχασμοῦ καὶ ἐν τέλει μαρασμοῦ, ποὺ λειτουργεῖ πρὸς ὄφελος τῆς «Pax Judaica», τῆς New World Order (τῆς Νέας Παγκοσμίου Τάξεως ἤ Παγκοσμιοποιήσεως), ποὺ μᾶς ἐπιτίθεται μὲ ὅλα τὰ μέσα, ἐπιβάλλοντας τὴν ἐξαφάνισι τῶν Ἐθνῶν καὶ τὴν παγκόσμιο κυριαρχία της.
 Παρ’ ὅλες τὶς κατὰ καιροὺς ἐμφύλιες διαμάχες τὰ θρησκευτικά μας πρότυπα παραμένουν ἀκλόνητα.
 Προσέτι, οἱ Τελετὲς καὶ οἱ Ἑορτές, οἱ Ναοὶ καὶ οἱ Πανηγύρεις, ἐξακολουθοῦν μὲ πάνδημο πανελλήνιο χαρακτῆρα καὶ μὲ τὰ ἴδια ἐν γένει χαρακτηριστικά, ὅπως στὴν ἀρχαιότητα.
 Δυστυχῶς οἱ ἀδαεῖς (οἱ ἀμόρφωτοι) καὶ οἱ φανατισμένοι − Ἰουδαιοχριστιανοὶ καὶ Δωδεκαθεϊστές − δὲν τὸ βλέπουν αὐτό, παρὰ ὀρθώνουν τείχη διχασμοῦ ἤ ὑβρίζονται μεταξύ τους δημοσίως, προκαλῶντας μέγιστο κακὸ στὴν συνοχὴ τοῦ Ἔθνους.
 Ἡ εὐθύνη ἀνήκει βεβαίως στοὺς νῦν θεολόγους καὶ Ἱερεῖς μας, διότι ἔχουν τὴν πρώτην ἁρμοδιότητα στὸ ζήτημα τῆς Θρησκείας τοῦ Ἔθνους τῶν Ἑλλήνων.
 Ἄν θέλουν νὰ λεγώμεθα Ἑλληνο-Χριστιανοί, θὰ πρέπῃ νὰ ξεκινᾶμε μὲ τὰ πρὸ Χριστιανισμοῦ θρησκευτικά μας πρότυπα, μὲ τὰ δικά μας θεολογικὰ ἀρχέτυπα (καὶ ὄχι μὲ τὰ Ἰουδαϊκά).
Φθάνει πιὰ μὲ τὴν ἑβραϊκὴ Βίβλο – ἤτοι τὴν «Μυθολογία» τῶν «ἡρώων» τοῦ Ἰσραήλ (Ἀβραάμ, Μωυσῆ, Δαυΐδ, Σολομῶντα, «Προφῆτες») − λὲς καὶ δὲν ἔχουμε δικούς μας Ἥρωες-Ἁγίους Προπάτορες (Κάδμο καὶ Ἁρμονία, Σεμέλη καὶ Διόνυσο Γ΄, Εὔμολπο καὶ Τριπτόλεμο, Περσέα καὶ Ἡρακλῆ) ὡς φωτεινὰ παραδείγματα ὁμοιώσεως.
 Ὀφείλουμε λοιπὸν νὰ ἀναγνωρίσουμε τὴν πλούσια καὶ ἔνδοξη «παλαιὰ διαθήκη» τοῦ δικοῦ μας λαοῦ, καὶ νὰ ἀποτινάξουμε τὸν ζυγὸ τῆς Ἰουδαϊκῆς δῆθεν «διαθήκης» τοῦ ψευδοθεοῦ Ἰεχωβᾶ. Δηλαδὴ νὰ παύσουμε νὰ παραδεχώμεθα τὰ γεωπολιτικὰ «ὄνειρα» τοῦ Ἰσραὴλ πρὸς ἐξολόθρευσιν τῶν Ἐθνῶν − μιὰ καθαρὰ ὑλιστικὴ ἰδεοληψία ποὺ οὐδόλως νοεῖται ὡς θρησκεία κατὰ τὴν ἑλληνικὴ ἀντίληψι − ὅπως εὐκόλως ἀποδεικνύεται μέσα ἀπὸ τὰ «ἱερά» τους κείμενα, ποὺ μᾶς ἐπέβαλαν ὡς «κιπὰ» πάνω στὴν κεφαλή5.
Ἔχουμε ὅθεν πνευματικὴ ἰουδαϊκὴ κατοχὴ δεκαέξι αἰώνων.
 Δὲν ἔχει ὅμως καμμία σχέσι τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ Πατὴρ Θεὸς τῆς Ἀγάπης, ποὺ ἐπικαλούμεθα οἱ Ἕλληνες διαχρονικῶς, μὲ τὸν «θεὸ» τῶν Ἑβραίων καὶ τὶς ἀποκρουστικὲς ἰδιότητές του.
Ὁ Πατὴρ Θεὸς τῶν Ἑλλήνων, ἡ Θεομήτωρ Παναγία καὶ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς συνθέτουν σήμερα τὰ ἱερὰ πρόσωπα τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, τὰ ὁποῖα ἐπικαλούμεθα προσευχόμενοι («Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς»). Τὴν Παναγία καὶ τὸν Χριστὸ ἐπικαλούμεθα μάλιστα συνεχῶς καὶ ἀσπαζόμεθα στοὺς Ναούς μας ἀναπαριστῶντας τους μὲ Εἰκόνες («εἴδωλα», ἄν θέλετε − ἐμεῖς δὲν φοβούμεθα τὴν συνώνυμο αὐτὴ λέξι) ἀριστερὰ καὶ δεξιὰ τῆς κεντρικῆς Πύλης τοῦ Ἱεροῦ. Ἀλλὰ καὶ μέσα σὲ κάθε ἑλληνικὴ οἰκία ἔχουμε τὶς Εἰκόνες τους. Ὁ Πατὴρ εἶναι ὁ Πανάγαθος καὶ Ἀθάνατος Δημιουργὸς Θεός μας. Δεχόμεθα ἐπίσης ὅτι τὰ πάντα ἐγένοντο διὰ τοῦ Υἱοῦ-Λόγου, ὡς λέγει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης: «Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος. Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ὅ γέγονεν. Ἐν αὐτῷ ΖΩΗ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ ΦΩΣ τῶν ἀνθρώπων». Ἡ Ζωὴ εἶναι λοιπὸν τὸ εἰδοποιὸν στοιχεῖο τοῦ Θεοῦ μας (εἶναι ἡ ταυτότης τοῦ Ζηνός, ὡς διαπιστώνουμε μὲ τὴν περαιτέρω ἀνάλυσι) καθὼς καὶ τὸ Φῶς. Μὰ αὐτὰ ἀκριβῶς ἐπικαλοῦνται οἱ Ἕλληνες διαχρονικῶς, μὲ ἄλλα ὀνόματα. Ἀπὸ τὸν Θεολόγο τῶν Ἑλλήνων Ὀρφέα παρελάβαμε τὸν Ἕνα (καὶ Ἀληθινό, ὅπως ἐπίσης διαπιστώνουμε παρακάτω) Θεὸ Πατέρα («ὥς φησιν ὁ θεολόγος»-Πρόκλος). Οἱ ἰδιότητές του εἶναι ἴδιες καὶ ἀπαράλλαχτες ὥς σήμερα. Μὴν προβάλουμε τὶς ἀρχαῖες λαϊκὲς ἀντιλήψεις καὶ τὶς ποιητικὲς ἀναφορὲς τῶν ἐπῶν καὶ τῶν τραγωδιῶν, ποὺ θέλουν τοὺς θεοὺς νὰ μοιάζουν μὲ τοὺς ἀνθρώπους προσδίδοντάς τους ἐλαττώματα, ἀντὶ τῶν θεολογικῶν μας κειμένων. Διότι, αὐτὰ χρησιμοποιοῦν οἱ ἐχθροί μας κάθε φορά! Ἀλλὰ μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι ἡ Ἱστορία μας εἶναι τόσον παλαιά, ἀφοῦ οἱ Ἕλληνες ἔζησαν τὴν Τιτανομαχία, τὸν προκατακλυσμιαῖο πολιτισμὸ τῆς Χρυσῆς Ἐποχῆς καὶ τὴν ἐκστρατεία τοῦ Διονύσου Α΄ στὶς Ἰνδίες, καθὼς καὶ τὴν ἐπίθεσι καὶ ἀπόκρουσι τῶν Ἀτλάντων. Οἱ Ἕλληνες θυμοῦνται τὴν Τριτωνίδα λίμνη πρὶν γίνῃ ἔρημος Σαχάρα! Ὅλα αὐτὰ συνέβησαν πρὶν καὶ κατὰ τὴν τῆξι τῶν τελευταίων παγετώνων, ποὺ ἐπέφεραν τοὺς τρεῖς μεγάλους κατακλυσμούς. Αὐτὰ ἐρευνῶνται σήμερα ἀπὸ τὴν νέα ἐπιστήμη τῆς Γεωμυθολογίας.
Ἡ Ἀνθρωπότης τότε ἐπέστρεψε μὲν στὴν ἐποχὴ τοῦ λίθου, ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες κατέγραψαν πολλὰ δεδομένα τῆς παμπάλαιας ἐκείνης ἐποχῆς τοῦ Διὸς καὶ τῶν Διογενῶν ἀπογόνων του.
Οἱ προκατακλυσμιαῖοι αὐτοὶ ἡγέτες «θεοποιήθηκαν» στὴν μνήμη τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων… Ἀποτελοῦν δὲ τὸ ἀγαπημένο θέμα τῶν προπατόρων Ποιητῶν τοῦ Γένους (Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου)! Ἀλλὰ ὅπως σήμερα ἀνατρέχουμε στὰ θεολογικὰ κείμενα καὶ στὸ Εὐαγγέλιο, ὅταν πρόκειται νὰ μελετήσουμε τὸ Θεῖον, ἔτσι καὶ πρὸ Χριστιανισμοῦ ὑπῆρχαν οἱ Ἱεροὶ Ὕμνοι (οἱ Προσευχές μας), τὰ Ἱερὰ Μυστήρια καὶ οἱ Ἱερεῖς μας, οἱ Ναοὶ μὲ τὰ Ἀγάλματα τῶν Θεῶν (ἀντιστοίχως σήμερα ἔχουμε τὶς Εἰκόνες) καὶ πολλὲς περιοδικές (ἐτήσιες) Ἑορτές.
Σημασία ἔχει λοιπὸν τί λέγουν περὶ Θεοῦ οἱ θεολόγοι τοῦ Γένους, οἱ Φιλόσοφοι καὶ οἱ Ἱερεῖς, ἰδίως δὲ τὰ ἱερὰ κείμενα τῶν Ἑλλήνων, τὰ ὁποῖα μᾶλλον δὲν διαβάζουν οἱ σημερινοὶ Ἱερεῖς καὶ θεολόγοι μας (…ἀφοῦ ἀκόμα κάποιοι νομίζουν ὅτι εἶναι «δαιμονικά»)!
 Ὁ «Ὕμνος εἰς Δήμητραν» (τὸ ἀρχαῖο «εὐαγγέλιο») ἀναφέρει τὸν θάνατο τῆς Κόρης (τὴν ἀπαγωγή της ἀπὸ τὸν Ἅδη) καὶ κατόπιν τὴν ἐπάνοδό της στὴν ζωή: «Αὖτις ἄνει ὡς μέγα θαῦμα»! Τὸ θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως ἐτελεῖτο λοιπὸν στὰ Ἐλευσίνια Μυστήρια.
 Σήμερα, ἀντὶ τῆς Κόρης ἔχουμε τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Υἱοῦ. Τὸ πένθος τῆς Μητρός (ἡ σημερινὴ ἐπιτάφιος ἀκολουθία: «ὦ γλυκύ μου ἔαρ, γλυκύτατόν μου τέκνο») διεδέχετο τότε τὸ «φῶς ἱλαρόν» (ἡ Περσε-φόνη γινόταν Φερσέ-φασσα). Ποιὸ φῶς ἐξακολουθοῦμε νὰ ἀνάβουμε ἀναστάσιμα («δεῦτε λάβετε φῶς»);
 Καὶ σὲ τὶ διαφέρει ἡ προετοιμασία τῶν πιστῶν σήμερα; «Ἐνήστευσα, ἔπιον τὸν κυκεῶνα, ἔλαβον ἐκ κίστης ἐγγευσάμενος». Ἐμεῖς εἴχαμε λοιπὸν «θεία κοινωνία» τῶν Μυστῶν, μετὰ ἀπὸ περίοδο νηστείας καὶ πνευματικῆς προετοιμασίας. «Γεγόνασι καὶ εὐσεβέστεροι καὶ δικαιότεροι καὶ κατὰ πᾶν βελτίωνες ἑαυτῶν οἱ τῶν Μυστηρίων κοινωνήσαντες» (Διόδωρος Σικελιώτης).
 Οἱ Εὐμολπίδες ἱερεῖς ἦσαν οἱ «καλοὶ Ψάλτες», ὡς δηλοῖ τὸ ὄνομα Εὔμολπος (εὖ καὶ μέλπω, Μελπομένη ἡ Μοῦσα, μολπὴ εἶναι ὕμνος, ᾠδή).
 Ἄς γνωρίσουμε τώρα τὸν «ἄγνωστο» (ἀδίδακτο ἐπὶ αἰῶνες) καὶ «ἀπηγορευμένο» Θεὸ τῶν Ἑλλήνων. «Θεὸν εἶναι ἀθάνατον, λογικόν, τέλειον, κακοῦ παντὸς ἀνεπίδεκτον» (Ζήνων).
«Ὁ Λόγος ὥσπερ πλάστης ἀγαθὸς καλὸν τῇ ψυχῇ περιτίθησι σχῆμα» (Σωκράτης).
 «Αὐτὸν τὸν Θεόν… ὅς δὴ ἄφθαρτός ἐστι καὶ ἀγέννητος, δημιουργός…», «Ζῆνα δὲ καλοῦσι παρ’ ὅσον τοῦ ζῆν αἴτιός ἐστιν» (Ζήνων). «Ὦ Ζεῦ, πάτερ Ζεῦ, σὸν μὲν οὐρανοῦ κράτος» (Ἀρχίλοχος). «Ἕν τ’ εἶναι Θεὸν καὶ Νοῦν καὶ Εἱμαρμένην καὶ Δία», «πολλαῖς προσηγορίαις προσονομάζεται κατὰ τὰς δυνάμεις» (Ζήνων).
 Δηλαδή, ἕνας εἶναι ὁ Θεός, ἀθάνατος, τέλειος, ἀγαθός, δημιουργός, ἀλλὰ τοῦ δίνουμε πολλὰ ὀνόματα, ἀνάλογα μὲ τὴν ἰδιότητα ποὺ θέλουμε νὰ ἐκφράσουμε.
 Ἄν πρόκειται γιὰ τὴν Σοφία τοῦ Θεοῦ, τότε τὴν ὀνομάζουμε Ἀθηνᾶ (ἀ-θεονόα, ἡ τοῦ Θεοῦ νόησις − Σωκράτης). Τὸ ὄνομα πάντως τοῦ οὐρανίου Πατρὸς εἶναι Ζεύς.
 Ὁ Ζεύς, γενικὴ τοῦ Ζηνός, διότι ἐκφράζει τὴν Ζωήν, ἤ τοῦ Διός, διότι ἐκφράζει τὸ Φῶς – καὶ μᾶς συνδέει μὲ τὸ ἀπώτατο ἐθνικο-ἱστορικό μας παρελθόν!
Ἡ Διὸς Πολιτεία ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Διόδωρο μετὰ τὴν Τιτανομαχία: «…παρεχόμενος ἑαυτὸν πᾶσιν ἐπιεικῆ καὶ φιλάνθρωπον, ὥστε ὑπὸ τοῦ πλήθους ΠΑΤΕΡΑ προσαγορευθῆναι», «τήν δ’ ἰσότητα καὶ τὴν δημοκρατίαν εἰσηγούμενον».
Εὐ-δία λέγεται ἡ φωτεινὴ ἡμέρα (ἔμεινε ὡς day στὰ Ἀγγλικά). Ἀλλὰ καὶ οἱ Χριστιανοὶ Ἰταλοί, ὅταν ἐπικαλοῦνται τὸν Θεό, λέγουν «Δία μου» (mios Dios).
Ὁμοίως οἱ Ἱσπανοὶ λέγουν «mio Dio».
Ὁμοίως καὶ οἱ Γάλλοι «mon Dieu»!
Ἄρα διαπιστώνουμε ὅτι ὁ Θεὸς παρ’ Ἕλλησιν παρέχει Φῶς καὶ Ζωήν, ὅπως ἀκριβῶς λέγει καὶ τὸ Εὐαγγέλιο!
 Καμμία σχέσι μὲ τὸν θανατηφόρο «ἑβραῖο θεὸ» Ἰεχωβᾶ8. Μὰ καὶ ἡ ἔννοια τοῦ Λόγου προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα.
 «Ἔστι δὲ Εἱμαρμένη αἰτία τῶν ὄντων εἰρομένη, ἤ Λόγος καθ’ ὅν ὁ κόσμος διεξάγεται» (Διογένης Λαέρτιος). «Εἱμαρμένη ἐστὶν ὁ τοῦ κόσμου Λόγος, ἤ Λόγος τῶν ἐν τῷ κόσμῳ προνοίᾳ διοικουμένων.
Ἤ Λόγος, καθ’ ὅν τὰ μὲν γεγονότα γέγονε, τὰ δὲ γινόμενα γίνεται, τὰ δὲ γενησόμενα γενήσεται». «Πάντα δὲ γίνεται φύσει καὶ εἱμαρμένῃ καὶ οὐκ ἔστι τόπος ἔρημος προνοίας.
Πρόνοια δέ ἐστιν αὐτοτελὴς Λόγος τοῦ ἐπουρανίου Θεοῦ» (Στοβαίου Ἀνθολόγιον). «Ἑνὸς Λόγου τοῦ ταῦτα κοσμοῦντος καὶ μιᾶς Προνοίας ἐπιτροπευούσης» (Πλούταρχος-Ἱερεὺς τῶν Δελφῶν).
 Τὸ συμπλήρωμα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα («ἐν εἴδει περιστερᾶς», παίρνει δηλαδὴ μορφή) ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ Πατρός.
Τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐπίσης ἐπικαλούμεθα στὶς προσευχές μας («Βασιλεῦ οὐράνιε παράκλητε, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν»)10. Προσέξατε τὴν ταυτότητα μὲ τὸν Ἀπόλλωνα!
Στὸ φωτοστέφανο τοῦ Χριστοῦ ἀναγράφουμε «Ο ΩΝ», ποὺ σημαίνει «αὐτὸς ποὺ ὑπάρχει» (παρμένο ἀπὸ τὸ ἀέτωμα τοῦ ναοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος στοὺς Δελφούς, τὸ περίφημο ἐν Δελφοῖς «ΕΙ»)…
Ὅλα εἶναι μία θαυμαστὴ συνέχεια, ὅσο κι ἄν ἄλλαξαν τὰ Ὀνόματα καὶ τὰ Εἴδωλα (Ἀγάλματα ἕως Εἰκόνες), λόγῳ ἱστορικο-πολιτικῶν συγκυριῶν καὶ ἀνθρωπίνων «ριζο-σπαστικῶν»-ἀνατρεπτικῶν ἐνεργειῶν. Ὅσο γιὰ τὴν Μαρία, τὴν θνητὴ μητέρα τοῦ Ἰησοῦ …μὰ ἐμεῖς εἴχαμε προηγουμένως τὴν Σεμέλη, τὴν θνητὴ μητέρα τοῦ Διονύσου Γ΄ (τοῦ Υἱοῦ τοῦ Πατρός).
«Ὑπ’ ἀρρήτοισι βουλῆσι (τοῦ Θεοῦ) τοκῆος ἐκ Σεμέλης περὶ κόσμον ἀναβήσῃ νέος Διόνυσος» (Πρόκλος, Ὕμνος εἰς Ἀθηνᾶν). «Βουλαῖς ἀθανάτοιο Διὸς τεκοῦσα, σοῦ Βάκχου γονίμην ὠδῖνα τελῶσιν, εὐΐερον τράπεζαν, μυστήριά τε ἁγνά». Δηλαδή, ὁ ἀθάνατος Θεὸς ἠθέλησε νὰ γεννήσῃς (υἱόν) καὶ τὴν γέννησίν σου Ἴακχε τελῶμεν στὰ ἁγνὰ Μυστήρια καὶ στὴν ἁγία τράπεζα! Διόνυσος-Ἴακχος ἐκφράζουν τὴν θνητὴ καὶ τὴν ἀθάνατο φύσι τοῦ Υἱοῦ. Ὅπως λέμε σήμερα Ἰησοῦς-Χριστός!
Τὸ ἐπίθετο «Παναγία» κατ’ οὐσίαν ἀναφέρεται στὴν παμμήτειρα (μεγάλη Μητέρα μας) ἤ Θήλεια Ἀρχή. «Δηοῖ παμμήτειρα, θεὰ πολυώνυμε, σεμνὴ Δήμητερ» λέγει ὁ Ὀρφικὸς Ὕμνος.
Διότι οἱ Ἕλληνες παραδέχονται καὶ Μητέρα, ἐκτὸς ἀπὸ Πατέρα. Μήτηρ-Κόρη καὶ Πατήρ-Υἱός, εἶναι τὰ θεολογικά μας ἀρχέτυπα, σὲ πλήρη ἁρμονία καὶ ἰσορροπία (ἰσότητα). «Γῆς παῖς εἰμὶ καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος, αὐτὰρ ἐμοὶ γένος οὐράνιον», λέγει ὁ Θεολόγος Ὀρφεύς.
Ὄλυμπος («οὐλύμπια δώματα») δὲν εἶναι τὸ βουνό, ἀλλὰ ὁ Οὐρανός (ὁ ὑπερουράνιος φωτεινὸς τόπος, «αἰθέρι ναίων») στὰ θεολογικὰ κείμενα τοῦ Γένους, μὲ παμπάλαια ἐτυμολογία ἀπὸ Πελασγικῆς ἐποχῆς («Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε Πελασγικέ»).
 Ἔτσι τελικῶς σήμερα στὴν Ὀρθοδοξία ἔχουμε: ΠΑΤΗΡ-ΜΗΤΗΡ-ΥΙΟΣ (Θεός-Παναγία-Χριστός). Ὅπου Θεὸς εἶναι ὅπως ἀπεδείξαμε ὁ Ζεύς (ὄχι ὁ Γιαχβέ)…
Αὕτη ἡ προφανὴς παραδοχὴ δύναται, φρονοῦμε, νὰ ἀποτελέσῃ τὴν βάσι τῆς πολυπόθητης θρησκευτικῆς ἑνότητος τῶν Ἑλλήνων.
 Ἄς μὴν ἀφήνουμε λοιπὸν τὸ Δόγμα καὶ τὴν Διχόνοια νὰ κυριαρχοῦν στὴν Διάνοιά μας.
Εἴμαστε λίγοι πλέον καὶ ἄρα εὐάλωτοι.
 Χρειαζόμαστε Ἑνότητα καὶ Δύναμι, γιατὶ οἱ καιροὶ εἶναι χαλεποί. «Ἑκὰς οἱ βέβηλοι» ἔλεγε ὁ Ἱεροφάντης τῶν Ἐλευσινίων Μυστηρίων.
 Ἀρκετὰ βεβηλώθηκαν τὰ ἱερά μας. Πρέπει νὰ τιμοῦμε τοὺς προγόνους μας καὶ νὰ μὴν τοὺς ὑβρίζουμε ὡς «εἰδωλολάτρες», υἱοθετῶντας τὴν ἑβραϊκῆς ἐμπνεύσεως «ρετσινιά», λόγῳ ἀνεικονικότητος τοῦ δικοῦ τους «θεοῦ» Ἰεχωβᾶ (καὶ ἀπέχθειάς των γιὰ τὶς Καλὲς Τέχνες).
 Οἱ σοφοὶ πρόγονοι εἶχαν πλῆρες Θεολογικὸ Σύστημα, ἀληθινὴ Θρησκεία, ποὺ δυστυχῶς πολεμήθηκε λυσσωδῶς ἀπὸ τοὺς μισαλλόδοξους Ἰουδαιόφρονες11 (Ἰουδαιοχριστιανούς)12 μὲ συνέπεια νὰ «ἀπαγορεύεται» ἀκόμα καὶ ἡ μελέτη της.
Γιατὶ ἆραγε νὰ συμβαίνουν αὐτὰ στὴν Ἑλλάδα (στὴν Χώρα τοῦ Φωτός) καὶ στοὺς Ἕλληνες (στὰ τέκνα τοῦ Φωτός);
Ἡ Θρησκεία μας παραμένει οὕτως ἀδίδακτη, ἐνῷ προθύμως διδάσκουν περὶ τοῦ Ἀλλὰχ ἤ περὶ τοῦ Βούδδα στὰ Σχολεῖα μας (τὰ δια-«θρησκειακὰ» καὶ «διαπολιτισμικὰ» τῆς Νέας Ἐποχῆς)…
Πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι, ἐξ ὁρισμοῦ τῆς ἐννοίας, «Θρησκεία» ἐννοοῦνται τὰ Μυστήρια:
 «Ὀρφεὺς μυστήρια θεῶν παρέδωκεν, ὅθεν καὶ θρησκεία τὰ μυστήρια καλεῖται, ἀπὸ τοῦ Θρακὸς τοῦ Ὀρφέως» (Σουΐδας)!
Δηλαδή, ἡ λέξις-ἔννοια «Θρησκεία» εἶναι καθαρὰ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις καὶ δὲν τὴν χαρίζουμε σὲ κανέναν… Δὲν νοεῖται δηλαδὴ Θρησκεία χωρὶς Μυστήρια!
 Υπομνήματα
 (1) Ἀφορμὴ γιὰ τὸ παρὸν σημείωμα ἔδωσε ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς Σεραφείμ, μὲ τὴν ἀνακοίνωσί του περὶ «νεο-παγανισμοῦ» μελῶν τῆς Χ.Α.
Ἄν καὶ εἶναι παλληκάρι ποὺ ὀρθώνει ἀνάστημα στὴν «Pax Judaica», ἐν τούτοις πάσχει, ὡς φαίνεται, ἀπὸ τὸ σύνδρομο τοῦ διχασμοῦ (καὶ τῆς μισαλλοδοξίας, ποὺ ὑπαγορεύει ὁ Ἰουδαιοχριστιανισμός).
Ὑβρίζει τὸν Θεὸ Πατέρα τῶν Ἑλλήνων, τὸν Δία, ὑποσκάπτοντας κάθε ἑνωτική μας διάθεσι (ἐνῷ καθαγιάζει τὸν ἀνθρωποκτόνο «θεὸ» τῶν Ἑβραίων).
Δὲν προστατεύουμε ὅμως ἔτσι τὸ Ἑλληνικὸν Γένος, ἐκφράζοντας μῖσος γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ «παλαιὰ διαθήκη»…
Ὡς Ἑλληνο-Χριστιανός, ἔπρεπε νὰ ἐκφρασθῇ ἑλληνοπρεπῶς, ἀναδεικνύοντας τὸ Ὁμόθρησκον τῶν Ἑλλήνων, τὴν ἑνότητα καὶ συνέχεια τῆς Θρησκείας μας, ὡς πράττομεν ἐνταῦθα.
Ἄς βγάλουν (ἐπιτέλους) τὸ «κιπά» ἀπὸ τὴν κεφαλή τους οἱ ἐπίσημοι Ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας μας, καὶ ἄς μὴν προκαλοῦν τὴν ἐθνικοθρησκευτικὴ μνήμη καὶ δόξα τῶν Ἑλλήνων…
 (2) Ἤδη ἀνεκοίνωσαν πὼς στὴν Εὐρώπη «τὰ ἔθνη-κράτη πέθαναν» («nation states are dead» – Βὰν Ρομπάϊ, 2010), μέσῳ μεθοδευμένης λαθρομεταναστεύσεως καὶ καταργήσεως κάθε ἐθνικῆς κυριαρχίας (ὑπάρχει πλέον ἡ Ε.Ε. μὲ τὶς Περιφέρειες-ἐπαρχίες της − ὅρα σχέδιο «Καλλικράτης»).
 (3) «Τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἔκαμε Διαθήκην ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἄβραμ λέγων, εἰς τὸ σπέρμα σου ἔδωκα τὴν γῆν ταύτην, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου»…! (Γένεσις-Βίβλος).
 Ἡ κατάκτησις ὅλης τῆς Μέσης Ἀνατολῆς εἶναι λοιπὸν ἡ περιβόητος «παλαιὰ διαθήκη» τοῦ «θεοῦ» τους… Ἄν εἶναι τοῦτο «ἱερὸν» κείμενο καὶ «ἀληθινὸς» αὐτὸς ὁ «θεός», ποὺ πρέπει νὰ πιστεύουμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, τότε εὐχαριστοῦμε ἀλλά …δὲν θὰ πάρουμε.
(4) «Θέλετε καταστρέψει πάντας τοὺς τόπους, ὅπου τὰ ΕΘΝΗ, τὰ ὁποῖα θέλετε κυριεύσει… καὶ θέλετε κατεδαφίσει… καὶ συντρίψει… καὶ κατακαύσει… καὶ κατακόψει… καὶ ἐξαλείψει τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου» (Δευτερονόμιον).
Ἐπειδὴ οἱ Ἑβραῖοι δὲν ἀποτελοῦν ἔθνος – εἶναι δηλαδὴ οἱ περιτετμημένοι πάσης φυλῆς (οἱ «σημίτες» – οἱ φέροντες τὸ «σημεῖον» τῆς περιτομῆς, ἤτοι τὸ σημάδι-«ὑπογραφὴ» τῆς διαθήκης τοῦ Γιαχβέ, τῆς θεϊκῆς δῆθεν συμφωνίας νὰ κατακτήσουν ὅλη τὴν Μέση Ἀνατολή) − μισοῦν τὰ ἔθνη καὶ πρωτίστως τὸ γνήσιον ἔθνος τῶν Ἑλλήνων.
 Τοῦτο βεβαίως ἰσχύει γιὰ τὴν ἡγεσία τους (Ραββίνους καὶ Σιωνιστές), ὄχι γιὰ τὸν λαό, ὁ ὁποῖος λαὸς ὑποφέρει τὰ πάνδεινα ἐξ αἰτίας τους χωρὶς νὰ φταίῃ σὲ τίποτε.
 (5) Συγκλονιστικὴ εἶναι ἡ ὁμολογία τοῦ Ραββίνου Marcus Eli Ravage (βιογράφου τῆς οἰκογενείας Rothchild):
«Ἔχουμε γκρεμίσει τὰ πρότυπά σας, ἔχουμε παραμερίσει τὴν ἐθνική σας κληρονομιά, καὶ τὰ ἔχουμε ἀντικαταστήσει μὲ τὸν δικό μας θεὸ καὶ τὶς δικές μας παραδόσεις.
Καμμία κατάκτησις στὴν Ἱστορία δὲν μπορεῖ νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν ἀπόλυτο σάρωσι τῶν ἰδανικῶν ποὺ σᾶς ἐπιβάλαμε (clean sweep of our conquest over you)»!
 (6) «…Ἀποκτενεῖς ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός καὶ ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ ἀπὸ μόσχου ἕως προβάτου καὶ ἀπὸ καμήλου ἕως ὄνου» (Βασιλειῶν Α΄).
Ὁ ὁρισμὸς τῆς Γενοκτονίας καὶ τοῦ Ὁλοκαυτώματος! «Καὶ καταναλώσει Κύριος ὁ Θεός σου τὰ ἔθνη…
Καὶ παραδώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεός εἰς τὰς χεῖρας σου καὶ ἀπολέσει αὐτοὺς ἀπωλείᾳ μεγάλῃ, ἕως ἄν ἐξολοθρεύσῃ αὐτούς…» (Δευτερονόμιον).
Ἀσίγαστο μῖσος γιὰ τὰ ἔθνη! «Τοὺς βωμοὺς αὐτῶν θέλεις καταστρέψει, καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν θέλεις συντρίψει, καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν θέλεις κατακόψει».
Ἄρα αὐτοὶ μισοῦν τὰ «εἴδωλα» καὶ μᾶς θεωροῦν «εἰδωλολάτρες», ποὺ πρέπει νὰ καταστρέψουν τὰ ἱερά μας, διότι ἔτσι προστάζει ὁ Ἰεχωβᾶς! Μισαλλοδοξία καὶ καταστροφομανία… (ἀπαξιῶ νὰ προφέρω τὴν λέξι «ρατσισμός», διότι δὲν εἶναι ἑλληνική, ὅπως καὶ ἡ λέξις «παγανισμός», Ἱεράρχα μου).
 (7) Ἀπὸ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Ἰωάννη, «ἀπέστειλέ με ὁ ζῶν Πατήρ», ταυτοποιεῖται ὅτι ὁ Ἀληθινὸς Θεὸς ἔχει τὶς ἰδιότητες τοῦ Ζηνὸς τῶν Ἑλλήνων.
Ἐπίσης ἀπὸ τοῦ Ματθαίου:«σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος»!
 (8) Ποιός εἶναι λοιπὸν ὁ «Σατανᾶς» ἐκ τῶν δύο, ὁ Ζεὺς ἤ ὁ Γιαχβέ;
 Οἱ ἰδιότητές τους πάντως, βάσει τῶν ἱερῶν κειμένων τῶν δύο λαῶν, ἀποδεικνύουν τοὐλάχιστον ποιός ἐκ τῶν δύο εἶναι ψεύτικος θεός.
Ἀλλά, πῶς κατάφεραν τόσους αἰῶνες νὰ συντηροῦν τὸ ψεῦδος, ἀντιστρέφοντας μάλιστα τὶς ἔννοιες τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Φωτός; Οἱ Ἑβραῖοι βέβαια τὴν δουλειά τους κάνουν.
Τὸ ζήτημα εἶναι οἱ Ἕλληνες τί κάνουν;
 (9) Οἱ Δυτικοὶ θέλουν τὸ Ἅγιον Πνεῦμα νὰ ἐκπορεύεται καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ.
 Τοῦτο προκάλεσε τὸ Χριστιανικὸ Σχίσμα, διότι συμβολικῶς ὡς «πατήρ» τοῦ «πνεύματος» ἐννοεῖτο ὁ Ἕλλην, καὶ ὡς «υἱός» ὁ Λατίνος.
 Ἤθελαν λοιπὸν οἱ δυτικοὶ τὸ «πνεῦμα» (ὁ Πολιτισμὸς τῆς Ἀνθρωπότητος) νὰ ἐκπορεύεται καὶ ἀπὸ τὴν Ρώμη…
 (10) «Κλῦθι πυρὸς νοεροῦ βασιλεῦ, χρυσήνιε τιτάν… ἐξοχετεύων ὑψόθεν πλούσιον ῥύμα ἁρμονίης, τὰ πάντα ἔπλησας ἐγερσινόοιο προνοίης» (Ὕμνος εἰς Ἥλιον).
Ὁ οὐράνιος βασιλεύς, ὁ τὰ πάντα πληρῶν μὲ θεία πρόνοια πνευματικὸς ἥλιος (νοερὸν πῦρ), ὁ ἀποκληθεὶς Ἀπόλλων, φέρει στὸν ἐν Δελφοῖς ναόν του τὸ «Ε», ποὺ σημαίνει ΕΙ (εἶσαι, ὑπάρχεις).
Εἶναι δηλαδὴ ὁ ΩΝ! Ὅσοι βλέπουν ἁπλῶς τὸ «Σῶμα» του, μᾶλλον τοὺς λείπουν τὰ «μάτια» τῆς ψυχῆς.
Ἀπορῶ, πῶς δέχεται κάποιος τὴν ὕπαρξι τῶν Ἀρχαγγέλων (Μιχαήλ-Γαβριήλ), ἀλλὰ δὲν δέχεται τὸν φωτεινὸ Ἀπόλλωνα ἤ τὴν παμμήτειρα Γαῖα-Δήμητρα…
Ἀναλογισθῆτε παρακαλῶ, ἀφοῦ ἐμεῖς τὰ μικροσκοπικὰ ὄντα τοῦ σύμπαντος ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ὁρατό μας ἀνθρώπινο Σῶμα διαθέτουμε καὶ ἀόρατο Πνεῦμα, κατὰ μείζονα λόγο, εἶναι δυνατὸν νὰ μὴν ἔχουν Πνεῦμα ὁ Πλανήτης καὶ τὸ Ἄστρο ποὺ μᾶς χαρίζουν τὴν ζωή;
Τόσο ἁπλᾶ εἶναι τὰ πράγματα, Ἱεράρχα μου, ποὺ θεωρεῖς τὸν Ἥλιον ὡς «ἄλογη καὶ ἀσυνείδητη μᾶζα ἐνέργειας»…
Οἱ Ἕλληνες ὁμιλοῦν γιὰ πολυπρόσωπη Πνευματικὴ Ἱεραρχία, ποὺ εἰκόνα της εἶναι τὰ στοιχεῖα τοῦ ὑλικοῦ Σύμπαντος («οὐκ ἔστι τόπος ἔρημος προνοίας»)…
 (11) Ἐπὶ τρεῖς αἰῶνες (4ος-6ος μ.Χ.) ὑπέστημεν ἀπηνεῖς διωγμούς (ἐθνοκτονία-ὁλοκαύτωμα):
«Τῶν ἑλληνιστῶν πάντες διεφθάρησαν… οἱ μὲν πυρί, οἱ δὲ ξίφει ἀπολέσθαι προσετάχθησαν… καὶ οἱ ἀνὰ πᾶσαν τὴν ἀρχομένην λαμπρῶς φιλοσοφοῦντες…
Τῆς ὀργῆς τοῦ βασιλέως (τῆς Κωνσταντινουπόλεως) οὔσης καὶ εἰς μὴ φιλοσόφους, ἐσθῆτι τῇ ἐκείνων χρωμένους ὁ φόνος ἐχώρει» (Σωζομενός).
Ἀπηγορεύθη ἡ λειτουργία ὅλων τῶν Σχολῶν, οἱ Ἀθλητικοὶ Ἀγῶνες, οἱ Θρησκευτικὲς Ἑορτές, τὸ Θέατρο, οἱ Χοροί, τὰ Τραγούδια, ἕως καὶ τὰ νανουρίσματα …ἦσαν λείψανα τῆς «ἑλληνικῆς πλάνης» (Χρυσόστομος)!
 «Ἀπαιτοῦμε νὰ κλείσουν ὅλοι οἱ ναοὶ τῶν πόλεων καὶ ἐπαρχιῶν στὴν οἰκουμένη καὶ νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ εἴσοδος σ’ αὐτούς.
 Ἄν κάποιος παραβῇ τὸν νόμο θὰ τιμωρηθῇ μὲ ἀποκεφαλισμὸ καὶ ἄν οἱ διοικητὲς τῶν ἐπαρχιῶν ἀμελήσουν νὰ τιμωρήσουν τέτοια ἀδικήματα, θὰ τιμωρηθοῦν αὐτοὶ μὲ προγραφὴ καὶ ἀντίστοιχη τιμωρία» (Αὐτοκράτωρ Κωνστάντιος, 354 μ.Χ).
 «…Ἄν ἐπιμένουν στὴν πλάνη τῶν Ἑλλήνων θὰ ὑποβληθοῦν στὴν ἐσχάτη τῶν ποινῶν.
 Ἄν δὲν ἔχουν ἀξιωθῇ ἀκόμα τὸ σεβαστὸ βάπτισμα, θὰ πρέπῃ νὰ παρουσιαστοῦν στὶς ἱερώτατες ἐκκλησίες μας μαζὶ μὲ τὶς συζύγους, τὰ παιδιὰ καὶ ὅλα τὰ μέλη τοῦ οἴκου τους γιὰ νὰ διδαχθοῦν τὴν ἀληθινὴ πίστι τῶν Χριστιανῶν καὶ ἀφοῦ ἀποβάλουν τὴν πλάνη ποὺ τοὺς διακατεῖχε προηγουμένως, θὰ πρέπῃ νὰ ζητήσουν τὸ σωτήριο βάπτισμα.
Διαφορετικά, ἄς γνωρίζουν ὅτι ἄν δὲν τὸ κάνουν δὲν θὰ ἔχουν κανένα πολιτικὸ δικαίωμα, δὲν θὰ εἶναι ἰδιοκτῆτες κινητῆς καὶ ἀκίνητης περιουσίας, θὰ τοὺς ἀφαιρεθοῦν τὰ πάντα, θὰ ἐγκαταλειφθοῦν στὴν ἔνδεια καὶ ἐπὶ πλέον θὰ ὑποβληθοῦν στὶς ἔσχατες τιμωρίες.
Θὰ παρεμποδίσουμε δὲ κάθε μάθημα ποὺ διδάσκεται ἀπὸ ὅσους πάσχουν ἀπὸ τὴν νόσο τῶν ἀνόσιων Ἑλλήνων» (Αὐτοκράτορες Λέων καὶ Ἀνθέμιος, 472 μ.Χ). Παραβάλατε τὴν νέα τάξι πραγμάτων τοῦ 4ου μ.Χ. αἰῶνος μὲ τὴν σημερινή, γιὰ νὰ καταλάβετε τί μᾶς περιμένει πάλι ἀπὸ τοὺς Ἰουδαιόφρονες Παγκοσμιοποιητές, ἀλλὰ καὶ πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ ἀντιτάξουμε σοβαρὴ ἄμυνα…
 (12) Ἡ καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος συνετελέσθη («ὁ Ρουφίνος ὑπέχαιρε καὶ τὸν κοινὸν ὄλεθρον ἀπελάμβανε») μὲ τὴν συνέργειά τους:
 «…Ὅτε Ἀλάριχος ἔχων τοὺς βαρβάρους διὰ τῶν Πυλῶν παρῆλθεν… Τοιαύτας αὐτῷ τὰς πύλας ἀπέδειξε τῆς Ἑλλάδος ἥ τε τῶν τὰ φαιὰ ἱμάτια ἐχόντων ἀκωλύτως προσπαρεισελθόντων ἀσέβεια καὶ ὁ τῶν ἱεροφαντικῶν θεσμῶν παραρραγεὶς νόμος καὶ σύνδεσμος» (Εὐνάπιος)…
Εἶναι ἡ συγκλονιστικὴ μαρτυρία γιὰ τὴν συνέργεια τῶν τὰ φαιὰ ἱμάτια ἐχόντων «ἰουδαιο-χριστιανῶν»!
«Ὦ νεφέλη καὶ σκοτόμαινα ἡ νῦν ἐπέχεις τὴν Ἑλλάδα», ἐπαναλαμβάνουμε ὥς σήμερα καὶ ἡμεῖς, καθὼς ἔγραψεν ὁ Αἴλιος Ἀριστείδης γιὰ τὴν καταστροφὴ τῆς Ἱερᾶς Ἐλευσῖνος, τῆς «Ἱερουσαλὴμ» τῶν Ἑλλήνων!

Read More

ΚΑΘΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Διαβάστε τα μυστικά που έδωσε το Πανελλήνιο Κέντρο Οκολογικών Ερευνών για το πως θα αναγνωρίσετε αν η θάλασσα είναι μολυσμένη. 
Είναι οι θάλασσες που κολυμπάμε καθαρές ή μολυσμένες; 
Πώς μπορούμε να το καταλάβουμε; 
Πριν πάρετε φόρα για το μακροβούτια σας, έχετε υπόψη σας τα παρακάτω για να είστε σίγουροι ότι δε θα βγείτε από τη θάλασσα γεμάτοι καντήλες.
 Το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών έδωσε οδηγίες για το πώς θα αναγνωρίσετε αν η θάλασσα είναι μολυσμένη. 
Δώστε προσοχή στα εξής:
 - Όταν η θάλασσα πρασινίζει, τότε είναι γεμάτη σάπια φύκια και πλαγκτόν.
 - Όταν η επιφάνειά της ιριδίζει, τότε είναι γεμάτη πετρέλαιο, πίσσες, λάδια, απόβλητα βόθρων.
 - Όταν οι ακτές είναι γεμάτες σκουπίδια υπάρχει η πιθανότητα και η ίδια η θάλασσα να είναι μολυσμένη.
 - Στο βυθό υπάρχουν μόλυβδος και υδράργυρος που προκαλούν σοβαρές βλάβες στην υγεία. 
Εφόσον ισχύουν οι παραπάνω συνθήκες, θα πρέπει να παίρνετε ορισμένα στοιχειώδη μέτρα όπως:
 * Μην κολυμπάτε σε νερά που το χρώμα τους είναι βαθύ πράσινο. 
* Μην μπαίνετε σε θάλασσα που έχει πετρέλαιο, λάδια, απόβλητα βόθρων. Οι βρομιές αυτές ενδέχεται να προκαλέσουν καρκίνο της μήτρας, νεοπλασίες και χρόνιες δερματίτιδες.
 * Μην ρυπαίνετε τις παραλίες με σκουπίδια. 
* Μην αναδεύετε τη θάλασσα όταν υπάρχει λάσπη στο βυθό.
 Η λάσπη της, προδίδει την ύπαρξη μόλυβδου και υδραργύρου, που με την ανατάραξη του βυθού μπορεί να μπουν στον οργανισμό μας από το στόμα και τους πόρους του σώματος.
 Το μυστικό:
 Τι βρίσκεται συνήθως στα μολυσμένα νερά; ολικά κολοβακτηριοειδή, κολοβακτηριοειδή κοπρανωδούς προελεύσεως, φυσικοχημικές παράμετροι και εντερόκοκκοι, που είναι και τα πλέον επικίνδυνα μικρόβια, αφού προκαλούν ουρολοιμώξεις, ενδοκαρδίτιδα, ενδοκοιλιακές και πυελικές λοιμώξεις. 
Επιπλέον, εντερόκοκκοι οι οποίοι παράγουν ουσίες προσκόλλησης που τους επιτρέπουν να προσκολλώνται στις καρδιακές βαλβίδες και στα κύτταρα του ουροποιητικού και παρουσιάζουν φυσική αντοχή σε πολλά αντιβιοτικά.

Read More

ΕΝΟΧΛΕΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ;

Η υπόθεση της ενοχοποίησης του εθνικού φρονήματος ενός ολόκληρου λαού είναι πλέον τόσο γελοία και συντριπτικά ξεπερασμένη, που καταντά προκλητική. 
Αν υπάρχουν εκείνοι που ντρέπονται που είναι Ελληνες, που τους ενοχλεί ηπατρίδα και τα σύμβολά της, είναι δικαίωμά τους. Μπορούν δε πάντοτε να τα μαζεύουν και να φεύγουν.
 Κάποια άλλη «πατρίδα», που θα είναι πιο κατάλληλη για τα όσα νιώθουν ή πιστεύουν, θα βρεθεί να τους στεγάσει... 
του Γ. ΜΑΛΟΥΧΟΥ
 Σε δύση και ανατολή, σε βορρά και νότο, σε πλούσιους ή φτωχούς, δεν υπάρχει άλλη χώρα στην οποία να… ενοχλεί ο εθνικός ύμνος: είναι κι αυτό ένα δικό μας φαινόμενο, κομμάτι της ελληνικής ιδιαιτερότητας. 
Πιθανώς, αν οργανωθεί ένα συνέδριο από ιστορικούς και ψυχολόγους, ίσως και ψυχιάτρους, να καταφέρουν οι επιστήμονες να μας πουν το γιατί Είτε όμως γίνει το συνέδριο είτε όχι, το βέβαιο είναι ότι το, με διεθνείς προδιαγραφές, παράδοξο, είναι το να ενοχλεί ο εθνικός ύμνος μιας χώρας κι όχι το αντίστροφο. 
Πολλοί έμειναν άναυδοι επειδή... Τα στρατιωτικά αγήματα τραγούδησαν τον εθνικό ύμνο το βράδυ της ανάστασης στη δοξολογία. Ε, πολύ καλά έκαναν και τον τραγούδησαν. 
Και σε καμία περίπτωση αυτό δεν πρόσβαλε κανέναν, ούτε κι ενόχλησε την εκκλησία – το ακριβώς αντίθετο μάλιστα. 
Και πάρα πολύ καλά έκανε και ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ και συνεχάρη τα αγήματα για να κοπούν οι όποιες ανόητες συζητήσεις για το αν θα έπρεπε να τιμωρηθούν σα να είχαν κάνει κανένα έγκλημα!... 
Αλλωστε, ο λόγος για τον οποίο το βράδυ της ανάστασης αποδίδονται στρατιωτικές τιμές στις εκκλησίες είναι ακριβώς το γεγονός ότι το ελληνικό πρωτόκολλο τιμά συμβολικά με την ύψιστη τιμή, ως αρχηγό κράτους, το μέγα αυτό θρησκευτικό γεγονός. 
Γι αυτό βρίσκονται εκεί τα αγήματα και οι μπάντες, γι αυτό την ώρα που ακούγεται το Χριστός Ανέστη ακούγεται μαζί και το εμβατήριο της Σημαίας. 
Η υπόθεση της ενοχοποίησης του εθνικού φρονήματος ενός ολόκληρου λαού είναι πλέον τόσο γελοία και συντριπτικά ξεπερασμένη, που καταντά προκλητική.
 Η λογική βάση της οποίας οι άνθρωποι στην Ελλάδα πρέπει περίπου να ντρέπονται για την εθνική τους ταυτότητα όχι μόνον είναι εντελώς απαράδεκτη αλλά είναι και απόλυτα αντιπαραγωγική: πώς μπορεί να κάνει το οτιδήποτε, ακόμα και στην ίδια την οικονομική δραστηριότητα, ένας λαός που πρέπει περίπου να απολογείται για την αγάπη του και το σεβασμό του προς την ίδια του την πατρίδα; 
Πρέπει λοιπόν κάποτε να τελειώνουμε με αυτές τις μπούρδες που, επιπλέον, κρύβουν κι άλλες πτυχές: τα εθνικά αισθήματα σε αυτό τον τόπο έχουν καταπιεστεί τρομακτικά κι έχουν ενοχοποιηθεί όσο δεν πάει άλλο, άδικα, άκριτα, εν τέλει ανόητα - γι αυτό ας μην απορούν οι πολέμιοί τους όταν αυτά γίνονται αντικείμενα καπήλευσης: όταν η εθνική συνείδηση πρέπει να απολογείται, τότε κάποιοι θα την αξιοποιήσουν όπως τους βολεύει. 
Αν παρόλα αυτά υπάρχουν εκείνοι που ντρέπονται που είναι Ελληνες, που τους ενοχλεί η πατρίδα και τα σύμβολά της, είναι δικαίωμά τους. 
Μπορούν δε πάντοτε να τα μαζεύουν και να φεύγουν. Κάποια άλλη «πατρίδα», που θα είναι πιο κατάλληλη για τα όσα νιώθουν ή πιστεύουν, θα βρεθεί να τους στεγάσει. 
Κι ας διαλέξουν άλλους ύμνους. 
Δεν πειράζει: ας μείνουμε εδώ εκείνοι που ο Υμνος στην Ελευθερία μας συγκινεί ακόμα. 
Γιατί αυτό ακριβώς είναι ο δικός μας ελληνικός εθνικός ύμνος: είναι η ωδή προς την Ελευθερία, που, είναι αλήθεια, δεν την αντέχουν όλοι...

Read More

ΠΕΡΙ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑΣ ΟΠΛΟΧΡΗΣΙΑΣ

Γράφει ο Χρήστος Ηλ. Τσίχλης, Δικηγόρος Αθηνών

Τα αιτήματα για τη χορήγηση των προβλεπομένων από τους Ν.2168/93 και Ν.456/76 αδειών υποβάλλονται στο Αστυνομικό Τμήμα ή Τμήμα Ασφαλείας (Υπο/δνση Ασφαλείας) ως εξής α. του τόπου όπου ασκείται η αναφερομένη για κάθε χορηγούμενη άδεια δραστηριότητα, με τις ακόλουθες διακρίσεις:

i . προκειμένου για εργοστάσια ή εργαστήρια από τα αναφερόμενα στο άρθρο 5 του Ν.2168/93, στην Υπηρεσία του τόπου που λειτουργεί το εργοστάσιο ή εργαστήριο

ii . προκειμένου για εμπορία εκρηκτικών υλών, στην υπηρεσία του τόπου αποθηκών.

iii . στις περιπτώσεις χορήγησης άδειας χρήσης εκρηκτικών υλών, στην Υπηρεσία του τόπου όπου θα λάβει χώρα η χρήση των εκρηκτικών

iv . στις περιπτώσεις χορήγησης αδειών κατοχής όπλων και οπλοφορίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 3 εδαφ. β του ν.2168/93, στην Υπηρεσία όπου βρίσκεται η έδρα του Οργανισμού ή της Επιχείρησης.

β. του τόπου κατοικίας του ενδιαφερομένου, στις λοιπές περιπτώσεις.

Η ως άνω αστυνομική υπηρεσία παραλαμβάνει τα δικαιολογητικά και τα υποβάλλει στη συνέχεια ιεραρχικά, με τις προτάσεις της, στην αρμόδια για την έκδοση της ζητουμένης άδειας, υπηρεσία.

Η Υπηρεσία που δέχεται τα δικαιολογητικά ορίζει τριμελή επιτροπή βαθμοφόρων της, με πρόεδρο Αξιωματικό, προς επιθεώρηση της συγκεκριμένης επιχείρησης, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν πληρούνται οι επιβαλλόμενοι όροι ασφαλείας. Αν δεν πληρούνται υποδεικνύεται εγγράφως η λήψη των αναγκαίων μέτρων, εντός ορισμένης προθεσμίας, μετά τη λήξη της οποίας επιθεωρείται εκ νέου η επιχείρηση, Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του ενδιαφερομένου στις ανωτέρω υποδείξεις, απορρίπτεται το αίτημα.

Η ίδια επιθεώρηση ενεργείται και στις περιπτώσεις που έχει χορηγηθεί άδεια λειτουργίας εργοστασίου, εργαστηρίου ή αποθηκών από το Υπ. Περιφερειακής Ανάπτυξης , Ανταγωνιστικότητας, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν ο ενδιαφερόμενος συμμορφώθηκε με τους όρους και τις προϋποθέσεις της εν λόγω άδειας, εφόσον η διαπίστωση αυτή από τους αστυνομικούς είναι ευχερής και δεν απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις, οπότε ζητείται η συνδρομή εξειδικευμένου υπαλλήλου της αρμόδιας κατά τόπο Υπηρεσίας του Υπ. Περιφερειακής Ανάπτυξης ,Ανταγωνιστικότητας.Για την επιθεώρηση συντάσσεται Έκθεση, η οποία επισυνάπτεται στα λοιπά δικαιολογητικά.

Η αρμόδια για την έκδοση της ζητούμενης άδειας Υπηρεσία, ελέγχει αν συντρέχουν οι προβλεπόμενες από τις ισχύουσες διατάξεις προϋποθέσεις και σε θετική περίπτωση, χορηγεί την εν λόγω άδεια.Σε αντίθετη περίπτωση, ή εφόσον δεν προσκομισθούν όλα τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά, απορρίπτεται το σχετικό αίτημα, με αιτιολογημένη απόφασή της που επιδίδεται στον ενδιαφερόμενο, με αποδεικτικό.

Τι παράβολα απαιτούνται για τις άδειες του Ν.2168/93;

-Παράβολο υπέρ Δημοσίου αξίας 90 ευρώ, ενσημοχαρτόσημο ΕΛ.ΑΣ αξίας 90 ευρώ, παράβολο Μ.Τ.Σ αξίας 90 ευρώ για τις κάτωθι άδειες:

i. εμπορίας όπλων, πυρομαχικών, εκρηκτικών υλών και λοιπών ειδών προβλεπομένων από τον Ν.2168/93 και φωτοβολίδων, βεγγαλικών, πυροτεχνικών παιδικών αθυρμάτων και λοιπών ειδών, προβλεπομένων από τον Ν.456/76.

ii. κατασκευής, επισκευής, συναρμολόγησης των προβλεπομένων από τους Ν.2168/93 και Ν. 456/76 ειδών.

iii. κατασκευής, μετασκευής, συναρμολόγησης, επεξεργασίας γόμωσης και αναγόμωσης φυσιγγίων.

-Παράβολο υπέρ Δημοσίου αξίας 30 ευρώ, ενσημοχαρτόσημο ΕΛ.ΑΣ αξίας 30 Ε, παράβολο Μ.Τ.Σ αξίας 30 Ε για τις άδειες εισαγωγής και μεταφοράς από το εξωτερικό των ειδών που προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν.2168/93 και Ν.456/76 και προορίζονται για εμπορία.

Ενσημοχαρτόσημο ΕΛ.ΑΣ αξίας 3 Ε και παράβολο Μ.Τ.Σ αξίας 3 Ε για τις κάτωθι άδειες:

i. εισαγωγής και μεταφοράς των ανωτέρω ειδών που προορίζονται για ατομική χρήση

ii. διαμετακόμισης.

iii. κατοχής όπλων και λοιπών αντικειμένων που αναφέρονται στα άρθρα 7 και 8 του Ν.2168/93.

iv. αγοράς, προβλεπόμενες από το άρθρο 11 του ν.2168/93

v. εξαμηνιαίες θεωρήσεις αδειών οπλοφορίας.

vi. κάθε άλλη άδεια, πιστοποιητικό ή βεβαίωση που προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν.2168/93 και Ν.456/76.

Παράβολο υπέρ Δημοσίου αξίας 45 Ε, ενσημοχαρτόσημο ΕΛ.ΑΣ αξίας 45 Ε, παράβολο Μ.Τ.Σ αξίας 45 Ε για τις άδειες οπλοφορίας που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 3 του Ν.2168/93 (προσωπική ασφάλεια).

Παράβολο υπέρ Δημοσίου αξίας 15 Ε, ενσημοχαρτόσημο ΕΛ.ΑΣ αξίας 15 Ε, παράβολο Μ.Τ.Σ αξίας 15 Ε για τις κάτωθι άδειες:

i. οπλοφορίας για άσκηση στη σκοποβολή (άρθρο 10 παρ. 7 Ν.2168/93)

ii. επεκτάσεις ισχύος αδειών οπλοφορίας για όλη την επικράτεια ή μέρος αυτής.

Οι προβλεπόμενες από τον Ν.2168/93 άδειες δεν χορηγούνται σε όσους έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα:

α) Για πράξεις που προβλέπονται και τιμωρούνται σε βαθμό κακουργήματος.

β) Για παραβάσεις των νόμων περί ναρκωτικών και προστασίας της κοινωνίας από το οργανωμένο έγκλημα, για παραβάσεις διατάξεων που αφορούν αλιεία με εκρηκτικές ύλες ή τοξικές ουσίες και για παραβάσεις του άρθρου 15 του Ν.2168/93.

γ) Για οποιοδήποτε πλημμέλημα που διώκεται αυτεπαγγέλτως και τελείται με πρόθεση, για το οποίο επιβλήθηκε στον υπαίτιο αμετακλήτως ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους, ως και για οποιοδήποτε πλημμέλημα που προβλέπεται από τις διατάξεις του Ν.2168/93, ανεξαρτήτως του ύψους της επιβληθείσας ποινής. Η απαγόρευση αυτή ισχύει για διάστημα πέντε ετών από την έκτιση ή άφεση με χάρη και σε περίπτωση επιβολής της ποινής με αναστολή, για όσο χρόνο διαρκεί η αναστολή.

Επίσης οι άδειες δεν χορηγούνται :

α) Σε όποιον δεν παρέχει εχέγγυα ασφαλούς φύλαξης και χρήσης των όπλων και λοιπών αντικειμένων, που αναφέρονται στον Ν.2168/93 και ιδιαίτερα σε όσους πάσχουν ή νοσηλεύτηκαν για ψυχασθένεια, ψυχοπάθεια ή άλλες ψυχονευρωτικές καταστάσεις. Η κατάσταση της υγείας των ανωτέρω βεβαιώνεται με ιατρικό πιστοποιητικό.

β) Σε άτομα που δεν συμπλήρωσαν το 18ο έτος της ηλικίας τους, εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στον Ν.2168/93.

Άδειες εμπορίας περιστρόφων-πιστολίων, όπλων σκοποβολής και φυσιγγίων αυτών δεν χορηγούνται σε μέλη διοικητικών συμβουλίων σκοπευτικών σωματείων, σε ιδιοκτήτες ή εκμεταλλευτές σκοπευτηρίων και συγγενείς αυτών εξ αίματος ή εξ αγχιστείας μέχρι και δευτέρου βαθμού.

Η αρμόδια αρχή δύναται να αρνηθεί την χορήγηση της εν λόγω άδειας σε άτομα σε βάρος των οποίων εκκρεμεί ποινική δίωξη για τις παραβάσεις που αναφέρονται παραπάνω.

Σε περίπτωση χορήγησης άδειας σε νομικό πρόσωπο , οι ως άνω προϋποθέσεις-κωλύματα εφαρμόζονται για τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου προκειμένου περί σωματείων, για τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, εκπροσώπους και διαχειριστές, προκειμένου περί ανωνύμων εταιρειών και εταιρειών περιορισμένης ευθύνης και για όλους τους εταίρους, προκειμένου περί εταιρειών άλλης μορφής.

Έκδοση Αδείας Κατοχής Κυνηγετικών Όπλων (άρθρο 8 παρ. 1 Ν. 2168/1993):

Απαιτούμενα δικαιολογητικά :

1. Αίτηση του ενδιαφερομένου, μετά των προβλεπομένων κάθε φορά από τις ισχύουσες διατάξεις ενσημοχαρτοσήμων.

2. Τιμολόγιο αγοράς από έμπορο της ημεδαπής ή της αλλοδαπής, από το οποίο να προκύπτει η νόμιμη προέλευση του συγκεκριμένου κυνηγετικού όπλου ή ανταλλακτικής κάννης αυτού, ή υπεύθυνη δήλωση του πωλητή, εφόσον η αγορά πραγματοποιήθηκε από ιδιώτη, με την απαραίτητη υποβολή στην περίπτωση αυτή της άδειας κατοχής ή του δελτίου κατοχής του συγκεκριμένου όπλου.

Εφόσον δεν υπάρχει άδεια ή δελτίο κατοχής, ο πωλητής αναφέρει στην ως άνω δήλωσή του την πηγή προέλευσης του συγκεκριμένου όπλου.

3. Υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/1986 του ενδιαφερομένου ότι δεν εμπίπτει στις απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 18 του Ν. 2168/1993.

Στην ίδια δήλωση αναφέρεται πόσα ακόμη κυνηγετικά όπλα κατέχει ο δηλών, ως και ότι το προς αγορά όπλο πληροί τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 παρ. 1 εδάφ. β΄ του Ν. 2168/1993 προϋποθέσεις.

4. Ιατρικό πιστοποιητικό από ιατρό νευρολόγο-ψυχίατρο ή παθολόγο, από το οποίο να προκύπτει η κατάσταση της ψυχικής υγείας του ενδιαφερομένου.

5. Αντίγραφο ποινικού μητρώου δικαστικής ή γενικής χρήσης (άρθρο 577 Κ.Π.Δ., όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 10 του Ν. 1805 /1988)

6. Δύο (2) πρόσφατες φωτογραφίες.

Για χορήγηση άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου σε άτομα που έχουν ήδη εφοδιασθεί με άδεια αγοράς του συγκεκριμένου όπλου, δεν απαιτείται Υπεύθυνη δήλωση Ν. 1599/1986, Ιατρικό πιστοποιητικό και αντίγραφο ποινικού μητρώου δικαστικής ή γενικής χρήσης.

Δεν απαιτείται επίσης ιατρικό πιστοποιητικό και αντίγραφο ποινικού μητρώου για τη χορήγηση άδειας κατοχής κυνηγετικού όπλου, εφόσον ο ενδιαφερόμενος έχει εφοδιασθεί με άδεια κατοχής άλλου κυνηγετικού όπλου και δεν έχει παρέλθει τριετία από την ημερομηνία χορήγησης της άδειας αυτής.

Σε περίπτωση χορήγησης αδειών σε αλλοδαπούς, οφείλουν οι ενδιαφερόμενοι να προσκομίζουν, κατά περίπτωση, και τα κατωτέρω δικαιολογητικά :

α. Για χορήγηση αδείας αγοράς κυνηγετικού όπλου κατηγορίας Α΄ σε κάτοικο άλλου Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, έγγραφη συναίνεση του Κράτους αυτού.

β. Για χορήγηση αδείας κατοχής κυνηγετικού όπλου, επικυρωμένο αντίγραφο εγγράφου από το οποίο προκύπτει η μόνιμη παραμονή του στην Ελλάδα και υπεύθυνη δήλωση του ενδιαφερομένου ότι δεν πρόκειται το όπλο αυτό να μεταφερθεί στο εξωτερικό.

Έκδοση Αδείας Οπλοφορίας (άρθρο 10 του Ν. 2168/1993 ) :

Απαιτούμενα δικαιολογητικά:

α. Αίτηση του ενδιαφερομένου στην οποία μνημονεύονται οι λόγοι και το είδος της αιτούμενης αδείας καθώς και τα ακόλουθα στοιχεία:

-Προκειμένου για φυσικό πρόσωπο: Επίθετο, ΄Ονομα, Πατρώνυμο, Μητρώνυμο,β ημερομηνία και τόπος γέννησης, διεύθυνση κατοικίας, αριθ. Ταυτότητας ή διαβατηρίου, ημερομηνία έκδοσης και εκδούσα Αρχή, επάγγελμα, τηλέφωνο και FAX.

-Προκειμένου για νομικό πρόσωπο: ΄Ονομα ή εμπορική επωνυμία και έδρα, καθώς και τα ως άνω στοιχεία του νομίμου εκπροσώπου.

β. Τα προβλεπόμενα από τις ισχύουσες διατάξεις για την έκδοση της συγκεκριμένης αδείας ενσημοχαρτόσημα.

γ. Πιστοποιητικό ιατρού ειδικότητας νευρολόγου-ψυχιάτρου ή παθολόγου από το οποίο να προκύπτει η κατάσταση της ψυχικής υγείας του ενδιαφερομένου προκειμένου για φυσικό πρόσωπο ή των εκπροσώπων και διαχειριστών προκειμένου για Α.Ε. και Ε. Π.Ε. και των ομορρύθμων εταίρων προκειμένου για Ο.Ε. και Ε.Ε. ή των μελών του διοικητικού συμβουλίου προκειμένου περί σωματείων. Το πιστοποιητικό αυτό παραδίδεται από τον ιατρό, στο πρόσωπο που ζήτησε την εξέτασή του εντός σφραγισμένου φακέλλου. Η αρμόδια για την έκδοση της αδείας Αστυνομική Αρχή ελέγχει το απαραβίαστο του φακέλλου και δεν παραλαμβάνει πιστοποιητικό που ο φάκελλός του παραβιάσθηκε.

δ. Υπεύθυνη δήλωση Ν. 1599/86 των ενδιαφερομένων στην οποία αναφέρεται ότι ο δηλών δεν εμπίπτει στις απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 18 του Ν.2168/1993 και ότι δεν τυγχάνει φυγόποινος ή φυγόδικος.

ε. Πλήρες αντίγραφο Ποινικού Μητρώου (Τύπου Α).

Με εξαίρεση τους Δημόσιους Οργανισμούς, τις Τράπεζες και τις Επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, αν η άδεια ζητείται από νομικό πρόσωπο υποβάλλονται επιπλέον των ανωτέρω και τα εξής δικαιολογητικά:

- Επικυρωμένο αντίγραφο της πράξης διορισμού εκπροσώπου του διοικητικού συμβουλίου της Α.Ε.

-Επικυρωμένο αντίγραφο του καταστατικού ή εταιρικού προκειμένου για νομικό πρόσωπο άλλης μορφής. Τα ανωτέρω δικαιολογητικά υποβάλλονται μία φορά και μόνο σε περίπτωση τροποποίησης του καταστατικού δημιουργείται υποχρέωση υποβολής εκ νέου.

Πρόσθετα δικαιολογητικά :

α. Σε ΄Ελληνες υπηκόους (παρ. 3 άρθρου 10 Ν. 2168/1993) :

Τρεις (3) φωτογραφίες.

Εφόσον πρόκειται για φύλακες και συνοδούς χρηματαποστολών ή προσώπων υποβάλλονται επιπλέον:

(α) ΄Εγγραφο της Τράπεζας, Οργανισμού ή Επιχείρησης, όπου αναφέρονται τα καθήκοντα που ασκεί ο συγκεκριμένος υπάλληλος και οι λόγοι που επιβάλλουν την οπλοφορία του.

(β) Επικυρωμένο αντίγραφο αδείας φύλακα, όπου απαιτείται από τις ισχύουσες διατάξεις.

(γ) Υπεύθυνη δήλωση του προσώπου που συνοδεύεται ότι επιθυμεί την προστασία του από τον ή τα συγκεκριμένα άτομα.

β. Σε υπηκόους Χωρών-Μελών της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης ή άλλων Χωρών που διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα (παρ. 4 άρθρου 10 Ν. 2168/1993) :

-Επικυρωμένο αντίγραφο άδειας παραμονής ή διαμονής του αιτούντος στη Χώρα μας.

-Υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος στην οποία αναφέρεται ότι θα κατέχει το όπλο στην Ελλάδα και δεν θα το μεταφέρει σε άλλη Χώρα, χωρίς σχετική άδεια.

-Αντίγραφο της άδειας εργασίας, εφόσον πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για την προστασία προσώπων, την ασφάλεια δημοσίων καταστημάτων, τραπεζών, μουσείων, μεταφοράς χρημάτων ή αξιών, οικημάτων που έχουν ανάγκη ειδικής προστασίας, επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας ή προοριζομένων για εξυπηρέτηση της Εθνικής ΄Αμυνας ή άλλων μεγάλης αξίας και σπουδαιότητας επιχειρήσεων ή εγκαταστάσεων.

Κατ εξαίρεση, σε αλλοδαπό που πρόκειται να εργασθεί ως προσωπικό ασφαλείας σε επιχείρηση συμφερόντων της Χώρας του, εφόσον τούτο βεβαιώνεται από σχετικό έγγραφο της εργοδότριας επιχείρησης, μπορεί προσωρινά, αντί της άδειας παραμονής και εργασίας, να υποβάλλεται επίσημο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει το νόμιμο της διαμονής του στη Χώρα μας, καθώς και βεβαίωση της αρμόδιας Διεύθυνσης Απασχόλησης της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ότι έχουν υποβληθεί δικαιολογητικά για χορήγηση άδειας εργασίας για τον ως άνω σκοπό.

Αν εντός τριμήνου δεν υποβληθούν στην αρμόδια Αστυνομική Υπηρεσία τα προβλεπόμενα στις περιπτώσεις (1) και (3) του παρόντος εδαφίου δικαιολογητικά, η χορηγηθείσα άδεια ανακαλείται.

Read More

ΒΑΣΚΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Οἱ Βάσκοι Εὐρωβουλευτές, γιὰ τετάρτη φορά, ζητοῦν μὲ αἴτημά τους τὴν καθιέρωσι τῆς κλασσικῆς Ἑλληνικῆς ὡς κοινῆς γιὰ τὴν Εὐρώπη. 
Βάσκοι εἶναι αὐτοί.

Read More

ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ

Απαραίτητα να υπάρχουν για παν ενδεχόμενο !
Νερό σε μεγάλες φιάλες για πόση και μαγείρεμα
Μεγάλες έτοιμες φιάλες υγραερίου που κρατάνε περίπου είκοσι ημέρες (20) για μαγείρεμα !
Επειδή ποτέ δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει...Πια !

Έχουμε και λέμε.. Τα τρόφιμα που αποθηκεύουμε, φροντίζουμε να.....

έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής και να καλύπτουν (κατά το δυνατόν) τις διατροφικές ανάγκες μας. Τέτοια τρόφιμα είναι:

- Λάδι, Ζάχαρη, Μέλι, Ελιές, Ρύζι, Σιτάρι, Φακές, Ρεβίθια, Φασόλια, Μακαρόνια, Αλεύρι
- Αλάτι (χοντρό για πάστωμα κρεάτων-και ψιλό για κάλυψη διατροφικών αναγκών)
- Γάλα (κυρίως σε σκόνη, αλλά και συμπυκνωμένο σε κονσέρβες )
- Καφές
- Τσάι
- Κονσέρβες κρέατος και ψαριών
- Σαλάμι αέρος
- Τυρί μυζήθρα (κεφάλια)
- Αποξηραμένα φρούτα αλλά και ξηροί καρποί
Αντί για ψωμί αποθήκευσε παξιμάδια και αλεύρι καλαμποκιού για άμεση χρήση με ότι λαχανικά θα βρείτε (είναι χορταστικό και έχει ενέργεια )

Καλότυχοι όσοι διαθέτουν εξοχικά ,χωράφια ή μέρος για καλλιέργεια κήπου
Σπόρους για καλλιέργεια έστω σε γλάστρες και ταράτσες !

Πρέπει να είμαστε αυτάρκεις !

Προσοχή δεν αποθηκεύομε κατεψυγμένα τρόφιμα γιατί η διακοπή του ρεύματος είναι δεδομένη .

Στο εμπόριο κυκλοφορούν συσκευές για φώτα ασφαλείας ,φακός ατομικός και οπωσδήποτε ραδιόφωνο με μπαταρίες ή το καλύτερο με δυναμό .

(Ατομικός οπλισμός λιόκανος για προστασία για όσους γνωρίζουν την χρήση των όπλων και τις δυνατότητες τους, έχουν δε και την σχετική την εμπειρία .

(Προσοχή όχι σε άσχετους ,γέροντες ,γυναίκες και παιδιά )

Ατομικό παγούρι και σφυρίχτρα, λειτουργεί αποτελεσματικά ως σήμα επικοινωνίας και αποτρεπτικό σε περίπτωση ,ληστείας ,βιασμού κλπ

Οι ληστείες και οι κλοπές θα αυξηθούν κατακόρυφα και θα είναι ανεξέλεγκτες Αλλοδαποί και εγκληματίες θα τρέχουν αλαλάζοντες και θα εφορμούν στα σπίτια ...Στις μονοκατοικίες απαραίτητα τα σκυλιά !
Για θέρμανση προτιμήστε ξύλα εάν είναι δυνατόν αλλά και σόμπες υγραερίου και να αποθηκεύσατε φιάλες είναι ασφαλείας!
Μία σόμπα υγραερίου κρατά περίπου 2-4 εβδομάδες ,με χρήση αναλόγως των περιστάσεων
Μεγάλο ρόλο θα έχει η Εκκλησία ,δημιουργείστε ομάδες που να γνωριζόσαστε μεταξύ σας και βρείτε τρόπο επικοινωνίας πέρα από τα κινητά και τα τηλέφωνα αυτά απλά δεν θα υπάρχουν, καλή λύση είναι η αγορά ζεύγος ασυρμάτων με κοινές ή επαναφορτιζόμενες μπαταρίες χρησιμοποιήστε ηλιακό φορτιστή !
Καλά θα είναι να υπάρχει στην αποθήκη μας μπαταρία 12v αυτοκινήτου κρατάει αρκετά και φορτίζει τις περισσότερες συσκευές .
Κάντε ένα απλό πείραμα κλείστε το γενικό διακόπτη και προσπαθήστε να κάνετε απλά συνηθισμένα πράγματα ,να κάνετε ένα καφέ ,να ακούσετε ραδιόφωνο να μιλήσετε στο κινητό σας να επικοινωνήσετε, απλά να χτυπήσετε το κουδούνι του διπλανού σας ,ή να ανοίξετε την πόρτα της πολυκατοικίας ή του γκαράζ σας που λειτουργεί με ηλεκτρική ενέργεια ο πανικός θα είναι απρόβλεπτος !
Να έχετε καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους γύρω σας τυχόν απουσία να αναφέρεται αμέσως και να το ερευνάτε με προσοχή πάντα συνοδεία πολλών ατόμων !
Καλό θα είναι να γνωρίζετε στο κύκλο σας Αξιωματικούς ή άτομα που έχουν υπηρετήσει στις ειδικές δυνάμεις για να υπάρχει ένα είδος ιεραρχίας αλλά να υπάρχει και κάποιος που γνωρίζει το κάτι παραπάνω !


Οργανωθείτε Έλληνες Πατριώτες δεν θα υπάρχει χρόνος !
ΠΡΟΣΟΧΗ : Δεν θέλουμε να τρομοκρατήσουμε κανέναν, είναι ένας απλός οδηγός επιβίωσης τις πρώτες ώρες ,ημέρες ίσως και εβδομάδες, όποιος δεν θέλει δεν τον ακολουθεί ...Σκοπός είναι να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας και όχι να τους πανικοβάλλομαι ,τον ρόλο αυτό τον έχουν αναλάβει προ πολλού τα ΜΜΕ !

Read More

ΑΡΧΑΙΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ

Σε μια εποχή που η τυπογραφία άνηκε ακόμη στο μακρινό μέλλον, τα χειρόγραφα αποτελούσαν το μοναδικό τρόπο για να διασωθούν οι αρχαίες γνώσειςστο διηνεκές.

Στο Μεσαίωνα, ορισμένα μοναστήρια λειτούργησαν και ως «κιβωτοί γνώσεων» διαφυλάσσοντας τα αρχαία κείμενα με τη μορφή χειρογράφων.
Τα χειρόγραφα αυτά αντιγράφονταν από μοναχούς μέσα στο ημίφως των μοναστηριακών εργαστηρίων, στα περίφημα καλλιγραφεία. Τα περισσότερα αρχαιοελληνικά κείμενα που διασώθηκαν ως τις μέρες μας, είναι αποτέλεσμα των ακατάπαυστων αντιγραφών, που γίνονταν σ’ αυτά τα εργαστήρια από ορισμένους γενναίους μοναχούς.
Μοναχούς που έβαζαν σε κίνδυνο ακόμη και τη ζωή τους προκειμένου να διαφυλάξουν τις αρχαίες γνώσεις, που για κάποιους φανατικούς χριστιανούς θεωρούνταν «αιρετικές». Κι όμως, αυτές οι «αιρετικές» γνώσεις ήταν εκείνες που οδήγησαν στην αναγέννηση του Δυτικού πολιτισμού…
Ακόμη και στα χρόνια του Μεσαίωνα, σε μια εποχή που κυριαρχούσε η αγραμματοσύνη, οι αγιορείτες μοναχοί έδιναν έμφαση στο γραπτό λόγο, θεωρώντας ότι συμβάλει στην πνευματική αναβάθμιση των ανθρώπων. Γι’ αυτό και έγραφαν, αντέγραφαν και διαφύλατταν χιλιάδες χειρόγραφα, όχι μόνο θεολογικού ή λειτουργικού χαρακτήρα, αλλά και «κοσμικών γνώσεων», οι οποίες κληροδοτήθηκαν από τους αρχαίους Έλληνες σοφούς.
Τα χειρόγραφα αυτά, πέρα από το περιεχόμενο τους, ήταν και διακοσμημένα με καλλιγραφίες, πράγμα που τα καθιστούσε αληθινά μνημεία τέχνης. Παρά τις καταστροφές και τις αφαιμάξεις που υπέστησαν, οι βιβλιοθήκες των μοναστηριών του Άθω κρύβουν έναν πραγματικό θησαυρό αρχαιοελληνικών γνώσεων. Σήμερα, στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους φυλάσσονται περίπου 20.000 πολύτιμα χειρόγραφα, που περιμένουν υπομονετικά τους ειδικούς για να τα μελετήσουν…
ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΛΛΙΓΡΑΦΟΙ-ΜΟΝΑΧΟΙ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ
Η χερσόνησος του Άθω άρχισε να αναδύεται ως μοναστικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας προς τα τέλη του 10ου μ.Χ. αιώνα, όταν κατέφθασε εκεί κρυφά ο μοναχός Αθανάσιος, ο οποίος ίδρυσε στο νοτιοανατολικό άκρο της χερσονήσου τη μονή Μεγίστης Λαύρας(963μ.Χ.). Ο Αθανάσιος, ο ιδρυτής του αγιορείτικου κοινοβιακού μοναχισμού, ήταν προσωπικός φίλος του Ιωάννη Τσιμισκή καθώς και διακεκριμένος καλλιγράφος και ταχυγράφος.
Επέλεξε τη χερσόνησο του Άθω ως τόπο μοναστικής ζωής εξ αιτίας της απαράμιλλης φυσικής της ομορφιάς, της φυσικής της προστασίας από τις εχθρικές επιδρομές, του γεγονότος ότι ήταν ουσιαστικά ακατοίκητη από ανθρώπους, καθώς και εξ’ αιτίας της γεωγραφικής της εγγύτητας με τη συμβασιλεύουσα πόλη της αυτοκρατορίας, τη Θεσσαλονίκη. Εξαιτίας αυτών των πλεονεκτημάτων ο Άθως εξελίχθηκε σύντομα στο σημαντικότερο μοναστηριακό κέντρο του ορθόδοξου χριστιανισμού, με πολυάριθμα μοναστήρια και χιλιάδες μοναχούς.
Ο Αθανάσιος ο Αθωνίτης ήταν ένας άνθρωπος ασκητικός, που όμως αγαπούσε υπερβολικά τα βιβλία. Όταν από την Κωνσταντινούπολη κατέφθασε στον Άθω, εκτός από το καλογερικό του κουκούλι κουβάλησε μαζί του και δύο βιβλία. Αυτή η αγάπη του για τα βιβλία τον οδήγησε να ιδρύσει στην νεοσύστατη ακόμη Μεγίστη Λαύρα ένα εργαστήριο αντιγραφής χειρογράφων (Scriptorium) και μια οργανωμένη βιβλιοθήκη. Όρισε μάλιστα υπεύθυνο για το εργαστήριο τον πρωτοκαλλίγραφο Ιωάννη και βιβλιοφύλακα τον μοναχό Μιχαήλ.
Το παράδειγμα του μιμήθηκαν και οι κτήτορες των άλλων μοναστηριών (Βατοπαιδίου 985μ.Χ. και Ιβήρων 980μ.χ.), που φρόντισαν προσωπικά για την παραγωγή, την αντιγραφή και τη διαφύλαξη βιβλίων, με περιεχόμενο όχι μόνον θεολογικό και λειτουργικό αλλά και «κοσμικών γνώσεων», δηλαδή φιλοσοφικό, ιατρικό, νομικό, μουσικό κι εκπαιδευτικό.
Πολλοί μοναχοί έμειναν γνωστοί και ως γραφείς χειρόγραφων κωδίκων με πλούσια δράση και παραγωγή (Αθανάσιος ο Αθωνίτης, Ιωάννης Λαυριώτης, Ευθύμιος ο Ιβηρ, Διονύσιος Στουδίτης, Νείλος ο Μυροβλήτης, Ιωάννης ο Κουκουζέλης κ.α.). Συνολικά μνημονεύονται πάνω από 40 επώνυμοι βυζαντινοί καλλίγραφοι-μοναχοί, που συνέγραψαν χειρόγραφα στις αγιορείτικες μονές.
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ SCRIPTORIUM
Το σίγουρο είναι πως οι μοναχοί του Αγίου Όρους δεν περιφρονούσαν τα βιβλία. Μόλις ιδρύονταν ένα μοναστήρι μια από τις πρώτες ενέργειες των κτητόρων του ήταν η δημιουργία μιας βιβλιοθήκης, που αποσκοπούσε στην κάλυψη των πνευματικών αναγκών των μοναχών και πρωτίστως στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών της μοναστικής αδελφότητας. Ο ηγούμενος όριζε πάντα έναν βιβλιοθηκάριο, υπεύθυνο για τη διαφύλαξη και συντήρηση των χειρογράφων.
Μια βιβλιοθήκη άρχιζε πάντα την πορεία της μ’ ένα πυρήνα βιβλίων, που αφιέρωνε σε αυτήν ο ιδρυτής της. Ως χώρος για τη διαφύλαξη των πολύτιμων χειρογράφων επιλέγονταν κατά παράδοση το υπερώο, πάνω από τον εξωνάρθηκα του καθολικού (π.χ. στη Μονή Εσφιγμένου). Σε άλλες ωστόσο περιπτώσεις, όταν ο χώρος του υπερώου δεν επαρκούσε, χρησιμοποιούνταν και ορισμένα απομονωμένα και πυρασφαλή κτίσματα, όπως στην περίπτωση της Μεγίστης Λαύρας.
Προτού ωστόσο τα χειρόγραφα τοποθετηθούν στη βιβλιοθήκη σημειώνονταν συνήθως πάνω τους η χαρακτηριστική κτητορική επιγραφή, που καταριόταν τον επίδοξο καταστροφέα τους: «Αυτή η βίβλος υπάρχει της θειας και ιεράς μονής… και όποιος την αφαιρέση να έχει τας άρας των τριακοσίων δέκα οκτώ…». Για προστατευτικούς πάλι λόγους, γράφτηκαν ανά τους αιώνες πάνω στα ίδια βιβλία, απαγορευτικές φράσεις όπως: «Μηδείς τεμνέτω τα φύλλα..» ή «Μηδείς αποξενώση την Βίβλο ταύτην…».
Μια βιβλιοθήκη φιλοδοξούσε πάντα να περιλάβει όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις, όχι μόνον θεολογικού αλλά και κοσμικού περιεχομένου. Βασικές πηγές εμπλουτισμού μιας μοναστηριακής βιβλιοθήκης υπήρξαν η παραγωγή χειρογράφων στο ίδιο το μοναστήρι, η αγορά και η παραγγελία βιβλίων για την κάλυψη μιας συγκεκριμένης ανάγκης ή έλλειψης και βεβαίως οι μεγάλες και εντυπωσιακές δωρεές αυτοκρατόρων, ηγεμόνων, πατριαρχών, αρχιερέων, μοναχών αλλά και ιδιωτών, που χάριζαν τις προσωπικές τους συλλογές (τον 16ο αιώνα ο καθηγητής της πατριαρχικής σχολής Θεοφάνης Ε. Νοταράς, χάρισε όλα του τα βιβλία στην Ι. Μ. Ιβήρων).
Κατά κανόνα κάθε μοναστήρι κληρονομούσε και την προσωπική βιβλιοθήκη των μοναχών του. Ωστόσο, αρκετά χειρόγραφα προέρχονταν από παραγγελίες. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο σημείωμα για ένα χειρόγραφο, που παραγγέλθηκε με έξοδα μιας μονής: «Το παρόν Ωρολόγιον εγράφη παρά του οικτρού και αμαρτωλού Κύριλλου του Ναυπάκτιου δια συνδρομής και εξόδου της σεβάσμιας μονής…».
Στις περισσότερες μονές του Αγίου Όρους υπήρχαν λοιπόν συγκροτημένες συλλογές χειρογράφων και λειτουργούσαν βιβλιογραφικά εργαστήρια, όπου οι μοναχοί-γραφείς αντέγραφαν τα πρωτότυπα όχι αυθαίρετα αλλά βάσει αυστηρών κανόνων, που τους ακολουθούσαν πιστά. Τα ελληνικά χειρόγραφα γράφονταν μέχρι τον 9ο αιώνα σε μεγαλογράμματη γραφή, δηλαδή με κεφαλαία. Από τον 9ο αιώνα όμως και μετά επικρατεί σταδιακά η μικρογράμματη γραφή και όλα τα χειρόγραφα των προηγούμενων εποχών «μεταχαρακτηρίζονται» κατά τη διάρκεια της αντιγραφής τους.
Από την ίδρυση των πρώτων Scriptorium στις μονές υπήρχε μια σχετικά αξιόλογη παραγωγή χειρογράφων, ενώ η ακμή της βιβλιογραφικής δραστηριότητας εντοπίζεται τον 14ο και τον 15ο αιώνα. Η παραγωγή χειρογράφων συνεχίστηκε και μετά την ανακάλυψη της τυπογραφίας (άλλωστε το πρώτο τυπογραφείο στον ελλαδικό χώρο λειτούργησε το 1759 στη Μεγίστη Λαύρα) φθάνοντας στο σημείο να μιλάμε τον 17ο αιώνα για πραγματική άνθηση, με την εμφάνιση μιας ιδιότυπης μορφής γραφής, την «Ξηροποτάμινην γραφήν» ,που είναι γνωστή και ως «αγιορείτικη».
Η ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ
Τα χειρόγραφα, που βρίσκονται σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους υπολογίζονται επίσημα στις 15.000 ή, σύμφωνα με άλλους υπολογισμούς ξεπερνούν τις 20.000. Αυτά μπορούν να ταξινομηθούν με κριτήρια μορφολογικά, γλωσσολογικά αλλά κυρίως με βάση το περιεχόμενο τους. Με βάσει τη μορφή τους τα χειρόγραφα διακρίνονται σε ειλητάρια ή κοντάκια (ονομάζονται έτσι επειδή τυλίγονται γύρω από κοντό ξύλο) και σε κώδικες (βιβλία) διαφόρων σχημάτων.
Πρέπει να σημειωθεί πως από τον 2ο και 3ο μ.Χ. αιώνα, τα βιβλία με δεμένες σελίδες (κώδιξ, λατινικά codex) άρχισαν να αντικαθιστούν τον παραδοσιακό κύλινδρο από πάπυρο. Ήταν μια ανθεκτική και εύκολη στη χρήση γραφική ύλη, τόσο για το κείμενο όσο και για την εικονογράφηση τους. Σύντομα οι κώδικες έγιναν η κυρίαρχη μορφή των χειρογράφων.
Οι περισσότεροι κώδικες έχουν καλλιτεχνικές βιβλιοδεσίες και διακοσμημένα καλύμματα με βαρύτιμα επιθήματα, σκαλιστά μέταλλα και ημιπολύτιμους λίθους. Όσον αφορά το βιβλιακό υλικό με το οποίο είναι κατασκευασμένα διακρίνονται σε περγαμηνά (από δέρμα ζώου), χαρτώα και βομβύκινα (από βαμβάκι).
Από γλωσσική άποψη χωρίζονται σε ελληνικά (90% επί του συνόλου) και ξενόγλωσσα. Τα ξενόγλωσσα, που αποτελούν περίπου το ένα δέκατο, περιλαμβάνουν σλάβικα, λατινικά, ρουμάνικα και γεωργιανά χειρόγραφα, και χρησιμοποιούνταν από τους ξενόγλωσσους ορθόδοξους μοναχούς που παροικούν στο Άγιον Όρος κατά την τελευταία χιλιετηρίδα. Τα περισσότερα από αυτά δεν είναι παρά μεταφράσεις από τα ελληνικά θεολογικών και λειτουργικών κειμένων.
Τέλος, όσον αφορά την αρχαιότητα τους, το αρχαιότερο χειρόγραφο του Αγίου Όρους είναι ένα περγαμηνό σπάραγμα λατινικής γραφής του 4ου μ.Χ. αιώνα και οκτώ φύλλα του Ευθαλιανού Κώδικα (6ος μ.Χ. αιώνας), με αποσπάσματα από τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου προς Γαλάτες και Κορινθίους.
ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ
Σχετικά με το περιεχόμενο τους, τα αγιορείτικα χειρόγραφα διακρίνονται σε αυτά που διασώζουν κείμενα αρχαίων κλασσικών συγγραφέων ή γενικότερα κοσμικών γνώσεων π.χ. αστρολογίας, βοτανικής, γεωγραφίας, ιατρικά, νομικά –και σε εκείνα που περιέχουν κείμενα χριστιανικού και λειτουργικού περιεχομένου.
Τα δεύτερα αποτελούν φυσικά και τη συντριπτική πλειοψηφία, επειδή όχι μόνον χρησιμοποιούνταν συχνά από τους μοναχούς αλλά κυρίως γιατί το βυζάντιο ήταν θεοκρατικής δομής. Πέρα από αυτό όμως, οποιοδήποτε είδος κοσμικής γνώσης, θεωρούνταν από τους μοναχούς δευτερευούσης σημασίας σε σχέση με τη θεολογία.
Παρόλα αυτά όμως υπήρχαν και μοναχοί, που με θάρρος και αποφασιστικότητα διακινδύνευαν ακόμη και τη ζωή τους προκειμένου να διαφυλάξουν τις αρχαίες γνώσεις και σ’ αυτούς ίσως οφείλεται ως ένα σημείο και η αναγέννηση της Δύσης από το μεσαιωνικό σκοταδισμό. Έτσι, αν σήμερα μπορούμε ν’ απολαύσουμε Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Όμηρο, Θουκυδίδη κι ένα σωρό άλλους αρχαίους συγγραφείς, ίσως να το χρωστάμε σε μια χούφτα μοναχών, που στο ημίφως των εργαστηρίων τους αφιέρωναν ατέλειωτες ώρες στην αντιγραφή των αρχαιοελληνικών χειρογράφων…
Δυστυχώς δε διαθέτουμε έγκυρα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των αρχαιοελληνικών χειρογράφων, που βρίσκονται σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του ΆΘωνα. Ενδεικτικά πρέπει να σώζονται γύρω στα 600 έργα κλασικών συγγραφέων. Ο αριθμός αυτός δεν πρέπει να θεωρείται μικρός, καθώς σ’ αυτά ακριβώς τα χειρόγραφα εστιάζονταν πάντα οι Ευρωπαίοι «προσκυνητές» που έκλεβαν ή αγόραζαν τους κώδικες για να εμπλουτίσουν τις Δυτικές βιβλιοθήκες. Ωστόσο, παρά τις σημαντικές κλοπές και αφαιμάξεις, στις βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους συνεχίζουν ως σήμερα να υπάρχουν πολλοί και αξιόλογοι αρχαιοελληνικοί κώδικες.
Πιο παλιός και πιο σημαντικός απ’ όλους είναι η περίφημη Βοτανική του Διοσκουρίδου (Ω75), ένας κώδικας ηλικίας 1000 ετών, προσωπικό δώρο του Νικηφόρου Φωκά στον Αθανάσιο τον Αθωνίτη. Το βιβλίο, που φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη της Μεγίστης Λαύρας (ο υπογράφων είχε τη μοναδική και συγκινητική ευκαιρία να το ξεφυλλίσει προσωπικά…), θεωρείται ιδανικό για την παρασκευή φαρμάκων από βότανα. Η Βοτανική του Διοσκουρίδη περιέχει αρκετές πληροφορίες ιατρικής και φαρμακολογίας και πολυάριθμες μικρογραφίες, κυρίως ολοσέλιδες εικονογραφήσεις φυτών με αλφαβητική σειρά καθώς και εικόνες φιδιών, εντόμων, ζώων και πτηνών.
Άλλοι σημαντικοί αρχαίοι έλληνες συγγραφείς, χειρόγραφα των οποίων διασώζονται ακόμη στο Άγιον Όρος, είναι ο Επίκτητος, ο Ερμογένης και ο Ευκλείδης στην μονή Εσφιγμένου, ο Ευριπίδης, ο Αισχύλος, ο Θεόκριτος, ο Σοφοκλής και ο Πίνδαρος στην Ιβήρων. Από αυτά που ξεχωρίζουν είναι και το φημισμένο χειρόγραφο των γεωγράφων Πτολεμαίου και Στράβωνα (αριθμός 655, του 13ου αιώνα), που βρίσκεται στο Βατοπαίδι.
Εκτός από τη Βοτανική του Διοσκουρίδη στην Ι. Μ. Μεγίστης Λαύρας σώζονται δύο χειρόγραφα του Θουκυδίδη και οι Βίοι Παράλληλοι του Πλούταρχου. Επίσης στην τελευταία σώζονται το μοναδικό νομικό χειρόγραφο με τις Νεαρές των Κομνηνών(13ος αι. Θ65), ένα σπάνιο ιατρικό χειρόγραφο του Αέτιου Αμηδινού, προσωπικού ιατρού του Ιουστινιανού, καθώς και χειρόγραφα του Γαληνού. Όπως προαναφέραμε, ο αριθμός των χειρογράφων των κλασσικών συγγραφέων θα πρέπει να θεωρείται μεγάλος, αν λάβουμε υπόψιν μας πως αυτά ακριβώς τα έργα ήταν ο κύριος στόχος των Ευρωπαίων «προσκυνητών» κατά τις αφαιμάξεις των μοναστηριακών βιβλιοθηκών.
ΚΛΟΠΕΣ ΚΑΙ ΑΦΑΙΜΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ «ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ»
Οι μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άθωνα είχαν μεγάλη φήμη και ασκούσαν πάντα μεγάλη γοητεία στο λόγιο και βιβλιόφιλο κοινό της Δύσης, το οποίο εκφράζονταν με θαυμασμό για τις «εξαιρετικές βιβλιοθήκες… που βρίσκονται στο Όρος Άθως» (celebratisimas bibliotecas… qui in Ato Montesunt).
Τα πανεπιστήμια, οι ευγενείς, οι λόγιοι αλλά και οι τυπογράφοι της Δύσης, ανακαλύπτοντας τη δύναμη και τη γοητεία της αρχαιοελληνικής σκέψης, επιθυμούσαν διακαώς να αποκτήσουν και να μελετήσουν αρχαιοελληνικούς κώδικες, που για τους μοναχούς του Άθωνα θεωρούνταν συνήθως… δευτερευούσης σημασίας σε σχέση με τα λειτουργικά και θεολογικά κείμενα. Έτσι, με την πρωτοβουλία φιλότεχνων, ως επί το πλείστον, Ηγεμόνων οργανώθηκαν ολόκληρες αποστολές προς τα μοναστήρια του Αγίου Όρους, που είχαν ως επίκεντρο τους την αγορά κωδίκων με έργα αρχαίων ελλήνων συγγραφέων.
Στοχεύοντας σχεδόν αποκλειστικά στους αρχαιοελληνικούς κώδικες, οι Δυτικοί «συλλέκτες χειρογράφων» αφαίμαξαν σημαντικές ποσότητες κωδίκων, με αποτέλεσμα σήμερα να διασώζονται λιγότερα από 1000 χειρόγραφα κοσμικών γνώσεων στο Άγιον Όρος. Ωστόσο, χάρη σε αυτές τις αφαιμάξεις επιχειρήθηκαν και οι πρώτες τυπογραφικές εκδόσεις του 16ου,17ου και 18ου αιώνα, με κυριότερη εκείνη των Απάντων του Πλάτωνα από τον τυπογράφο Μανούτιο Αλδο (Βενετία 1513).
Εύκολα γίνεται κατανοητό τo πόσο βοήθησαν αυτού του είδους οι εκδόσεις στην Αναγέννηση της Δύσης, εφόσον όλα αυτά τα έργα έγιναν αντικείμενα προσεκτικής μελέτης από τους ιστορικούς, φιλόλογους και θεολόγους της Εσπερίας. Αυτή η αναβίωση του κλασικού πνεύματος πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση αφυπνίσεων, που τελικά οδήγησε στη σταδιακή απελευθέρωση της Ευρώπης από τα δεσμά των προκαταλήψεων και της άγνοιας.
Σύμφωνα μάλιστα με τον ιερομόναχο Νικόδημο τον Λαυριώτη (Μεγίστη Λαύρα), υπεύθυνο για τη μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων του Αγίου Όρους: «Οι διαρροές των χειρογράφων από τις αγιορείτικες βιβλιοθήκες βοήθησαν στο να απαλλαγεί η Δύση από τον σκοταδισμό της παπικής αλαζονείας».
Ας κάνουμε ωστόσο μια μικρή παρένθεση σχετικά με τις σημαντικότερες περιπτώσεις αφαιμάξεων και απωλειών χειρογράφων από τις αγιορείτικες βιβλιοθήκες. Χάρη σ’ ένα ταξίδι, που απέβη ιδιαίτερο καρποφόρο, ο έλληνας λόγιος Ιανός Λάσκαρης(1445-1534) επισκέφτηκε το 1491-1492 τον Άθωνα και για λογαριασμό του ηγεμόνος της Φλωρεντίας Λαυρέντιου Μεδίκου, αφαίρεσε 200 περίπου ελληνικά χειρόγραφα, από τα οποία 80 περιείχαν έργα άγνωστα την εποχή εκείνη στη Δύση, μεταξύ των οποίων έργα του Γαληνού, του Θεόκριτου, του Αριστοτέλη, του Πτολεμαίου, του Καλλίμαχου…
Ο Kερκυραίος λόγιος Nικόλαος Σοφιανός ανάμεσα στα χρόνια 1540-1544 αντέγραψε και συνέλεξε στο Άγιον Όρος περίπου 300 χειρόγραφα για λογαριασμό του Hurtado de Mentoza, του βιβλιόφιλου πρέσβη του Kαρόλου E’ στη Bενετία. Στα μέσα περίπου του 17ου αιώνα ο Aθανάσιος ο Ρήτωρ, ο οποίος προσχώρησε στον καθολικισμό, κατ’ εντολή του καρδινάλιου Μαζαρίνου μετέφερε στη Γαλλία 109 χειρόγραφα, από τα οποία 74 προέρχονταν από τη Μεγίστη Λαύρα και σήμερα βρίσκονται στην Εθνική Βιβλιοθήκη των Παρισίων.
Επίσης ο Mηνάς Mινωΐδης στα 1840-1855, κατ’ εντολή του γαλλικού Υπουργείου Παιδείας μετέφερε κι αυτός στη Γαλλία πολλά ελληνικά χειρόγραφα, τόσο από άλλες Μονές (π.χ. από τη Ι. Μ.Tιμίου Προδρόμου Σερρών), αλλά κυρίως από τις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Άγίου Όρους.
Το 1516 ο Μάξιμος Γραικός (Μιχαήλ Τριβώλης), ο περίφημος «φωτιστής των Ρώσων», μετέφερε στη Ρωσία δεκάδες κώδικες για να τον βοηθήσουν στο μεταφραστικό του έργο. Το 1654,ο Ρώσος μοναχός Αρσένιος Σουχάνωφ, ενεργώντας με εντολή του Τσάρου Αλέξιου και του Πατριάρχη της Μόσχας Νίκωνος, μετέφερε στην «3η Ρώμη» πάνω από 500 αγιορείτικα χειρόγραφα! Συγκεκριμένα απογύμνωσε πολλές μονές από αξιόλογα χειρόγραφα, πολλά από τα οποία περιείχαν κλασικά κείμενα.
Τέλος,ο γνωστός Ρώσος επιστήμονας Πορφύριος Oυσπένσκυ, αρχιμανδρίτης και κατόπιν αρχιεπίσκοπος Kιέβου, περιήλθε τις Mονές του Σινά, των Mετεώρων και του Αγίου Όρους και δεν δίστασε να αφαιρέσει από αυτές όσα χειρόγραφα ή και μεμονωμένα ακόμη φύλλα του φαίνονταν να έχουν κάποια αξία. Το μόνο θετικό πάντως απ’ όλες αυτές τις αφαιμάξεις είναι ότι φωτίστηκε από την ελληνική γνώση, τόσο η παπική Δύση, όσο και οι σλαβικοί λαοί του βορρά.
Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Σήμερα στις μοναστηριακές βιβλιοθήκες του Αγίου Όρους σώζονται 16.000-20.000 χειρόγραφα! Αυτή η ποσότητα θεωρείται ότι αποτελεί το 50% των ελληνόγλωσων χειρογράφων, που υπάρχουν σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Από αυτά πάνω από τα μισά βρίσκονται στις βιβλιοθήκες τριών μόνον μοναστηριών (Μεγίστη Λαύρα, Ιβήρων και Βατοπαίδι). Ειδικότερα η βιβλιοθήκη της Μεγίστης Λαύρας είναι η μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων (2242 χειρόγραφα) στο Άγιο Όρος και η 3η παγκοσμίως, ύστερα από εκείνη της Αγίας Αικατερίνης του Σινά (4.500 χειρόγραφα εκ των οποίων το 75% είναι ελληνόγλωσσα) και του Βατικανού(3.500 χειρόγραφα).
Στις 20 μονές του Άθωνα σώζεται το μοναδικό διαχρονικό σύνολο ελληνικών χειρογράφων όχι μόνο στο χώρο της ελληνικής επικράτειας, αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Τα ελληνικά χειρόγραφα του Αγίου Όρους συγκροτούν τη μεγαλύτερη συλλογή ελληνικών χειρογράφων στον κόσμο, αφού ο αριθμός τους ξεπερνά κατά πολύ το σύνολο των δύο μεγαλύτερων συλλογών της Ευρώπης, του Βατικανού και της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Παρισιού, που και οι δύο μαζί δεν υπερβαίνουν τις 10.000.
ΔΙΑΣΩΣΗ ΣΕ ΜΙΚΡΟΦΙΛΜΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΩΝ
Η μελέτη της ιστορίας των αγιορείτικων χειρογράφων δεν είναι εύκολη υπόθεση, εφόσον ποτέ δεν υπήρξαν μεσαιωνικοί κατάλογοι βιβλιοθηκών, όπως στις περιπτώσεις των μεσαιωνικών μοναστηριών της Δύσης. Οι προσπάθειες για την καταγραφή και τη συστηματική μελέτη των χειρογράφων του Άθωνα ξεκίνησαν μόλις στα τέλη του 19ου αιώνα και συνεχίζονται. Πρώτος ο Σπυρίδων Λάμπρου εξέδωσε έναν δίτομο κατάλογο κωδίκων του Όρους(πλην Βατοπαιδίου και Μεγίστης Λαύρας),που περιελάμβανε 6.619 χειρόγραφα. Στη συνέχεια, το 1925, ο καθηγητής Σωφρόνιος Ευστρατιάδης εξέδωσε στο Παρίσι έναν κατάλογο με τους κώδικες των μονών Βατοπαιδίου και Μεγίστης Λαύρας. Πλήρης πάντως κατάλογος δεν υπάρχει ακόμη.
Ωστόσο το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών(ΠΙΠΜ) της Ι.Μ. Βλατάδων (Θεσσαλονίκη) έχει αναλάβει τη κατάρτιση ενός λεπτομερούς καταλόγου, όπως επίσης και τη μικροφωτογράφιση όλων των χειρογράφων. Έτσι το περιεχόμενο των χειρογράφων όχι μόνον θα διασωθεί, αλλά θα είναι εύκολη και η μελέτη τους από τους ειδικούς, που δεν χρειάζονται πλέον να επισκεφτούν τις μοναστηριακές βιβλιοθήκες για να τα μελετήσουν. Το ΠΙΜΠ, που υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι ένα ιδιωτικό ίδρυμα που συντηρείται με επιχορηγήσεις και δωρεές. Ανάμεσα στ’ άλλα περιέχει ένα αρχείο μικροταινιών, ένα αρχείο διαφανειών (Slides) καθώς και ειδικές φωτοαναγνωριστικές συσκευές.
Η συντήρηση των αρχαίων χειρογράφων βασίζεται σ’ ένα πρόγραμμα, που περιλαμβάνει την τοποθέτησή τους σε ειδικές θήκες, για καλύτερη φύλαξη και μεταφορά. Την αποκατάσταση των διαλυμένων εξώφυλλων και εσώφυλλων και την τοποθέτηση φαρμάκων ενάντια στα φθοροποιά μικρόβια. Τέλος, σε συνεργασία και με ξένα πανεπιστήμια, εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα συντήρησης και απολύμανσης των χειρογράφων από καταστροφικά μικρόβια.
Η προσφορά των χειρογράφων του Αγίου Όρους στην πολιτιστική εξέλιξη της Ευρώπης είναι ανεκτίμητη. Όπως άλλωστε λέει χαρακτηριστικά και ο βιβλιοθηκάριος της μονής Μεγίστης Λαύρας, Ιερομοναχός Νικόδημος: «Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, που ακριβώς θα βρισκόταν σήμερα η ανθρωπότητα, χωρίς τις αρχαίες γνώσεις που διεσώθησαν με τα χειρόγραφα των βυζαντινών μοναστηριών και ιδιαίτερα του Αγίου Όρους. Κατά πάσα πιθανότητα η Αναγέννηση της Δύσης θ’ αργούσε μερικούς αιώνες…».

Read More

ΚΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

Μια αρχαία λιθοτεχνία έχει βρεθεί που θα μπορούσε να ξαναγράψει την ιστορία όπως την ξέρουμε. Η πέτρα δείχνει έναν προηγμένο αρχαίο πολιτισμό που έχει υπάρξει εδώ και χιλιάδες χρόνια πριν. Αυτό που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό σχετικά με την ανακάλυψη, είναι το γεγονός ότι το σκάλισμα θα μπορούσε να είχε γίνει μόνο με τη γνώση του χώρου της εναέριας πληροφορίας. 

Είναι το Dashka Stone (ονομάζεται επίσης και ο Χάρτης του Δημιουργού) Αποδεικνύει ότι υπήρχε προηγμένος αρχαίος πολιτισμός στα Ουράλια Όρη χιλιάδες χρόνια πριν. Σύμφωνα με μια ομάδα επιστημόνων από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Μπασκίρ που βρίσκεται ακριβώς εκεί που το βρήκαν, έχουν αποδείξει ότι είναι πράγματι ένας αρχαίος χάρτης με σκαλισμένη την περιοχή, και είναι χιλιάδων ετών.
Η ομάδα ανακοίνωσε πρόσφατα τα ευρήματά τους. 

Ο βράχος έχει χρονολογηθεί ότι είναι περίπου 120 εκατομμυρίων ετών. Η πλάκα είναι 5 μέτρα ύψος, 3,5 μέτρα πλάτος και 6 ίντσες πάχος. Ζυγίζει πάνω από έναν τόνο.
Η πλάκα αποτελείται από τρία στρώματα. Τα τρία στρώματα είναι δολομίτης κεραμικά, γυαλί και διοψίδιος ένα λεπτό στρώμα πορσελάνης. 

Η επιφάνεια της πλάκας είναι καλυμμένη με έναν τρισδιάστατο χάρτη ενός τμήματος των Ουραλίων. Η πλάκα δεν δείχνει σημάδια με την έννοια χρήσης εργαλείου, ήταν στο χέρι σκαλισμένη αλλά η ηλικία του σκαλίσματος δεν μπορεί να χρονολογηθεί πότε έγινε. 

Οι λεπτομέρειες της πλάκας περιλαμβάνει: ποτάμια, βουνά, ρήγματα και άλλες φυσικές τοπογραφίες της οροσειράς των Ουραλίων. Επίσης, 12 τεράστια τεχνητά φράγματα, χιλιάδες μίλια από αρδευτικά κανάλια και διάφορα άλλα περιβαλλοντικά έργα. 

Κάθε ένα από τα περιβαλλοντικά έργα έχουν σύμβολα δίπλα σε αυτά, που αρχικά πιστεύεται ότι είναι κινέζικα, αλλά τώρα θεωρείται ότι είναι μια νέα μορφή ιερογλυφικών που δεν έχουν μεταφραστεί. 

Η λεπτομέρεια του χάρτη θα μπορούσε να φανεί μόνο από ψηλά. 
 Μαζί με τα αποτελέσματα αυτά, η NASA και η Ρωσική Υπηρεσία Διαστήματος έχουν επιβεβαιώσει ότι ο χάρτης δείχνει πως είναι βασικά η συγκεκριμένη περιοχή που φαίνεται από ψηλά στον αέρα ή από το διάστημα. 

Οι επιστήμονες της ομάδας, επίσης, είναι σχεδόν βέβαιοι ότι η πλάκα είναι μόνο ένα κομμάτι από ένα ολοκληρωμένο παγκόσμιο χάρτη, και ενδεχομένως να υπάρχουν ακόμα 20 πλάκες που λείπουν. Οι τοπικοί μύθοι της περιοχής μιλούν για μεγάλες πλάκες που περιέχουν μια παράξενη γραφή, έτσι είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι περισσότερες θα βρεθούν στο μέλλον.

Read More