ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

- Οι ανατροπές που θα έρθουν στα εργασιακά θα αφορούν και χιλιάδες τραπεζοϋπάλληλους
 - Μόνο έτσι θεωρούν ότι θα ευδοκιμήσουν οι συγχωνεύσεις 
- Στόχος οι εργαζόμενοι με πολλά χρόνια στον ίδιο εργοδότη Και όμως υπάρχει δάκτυλος. Συγκεκριμένες πιέσεις, από συγκεκριμένο χώρο για τις ανατροπές στα εργασιακά εκατομμυρίων εργαζομένων. 
Ομολογείται πλέον από όλους. 
Μπορεί εμφανώς να μην υπάρχουν αποδείξεις, αλλά όλες οι ενδείξεις δείχνουν τον τραπεζικό κλάδο πίσω απ' τις αφόρητες πιέσεις για την κατάργηση μιας σειράς εργατικών δικαιωμάτων. Βρισκόμαστε ενώπιον τεράστιων αλλαγών στον τραπεζικό τομέα.
 Οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις τραπεζών αλλάζουν το τοπίο, πρώτα απ' όλα στο εσωτερικό και τη δομή των ίδιων των τραπεζών. 
Δύο ιδρύματα τα οποία συνυπήρχαν στον ίδιο χώρο καλούνται να λειτουργήσουν ως ένα. 
Έτσι τα πρώην ανταγωνιστικά καταστήματα δυο διαφορετικών τραπεζών στην ίδια περιοχή, πλέον δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Θα παραμείνει μόνο το ένα. 
Το ένα δεν μπορεί να απορροφήσει όλους τους υπαλλήλους του διπλανού και έτσι θα υπάρξει άμεση ανάγκη για απολύσεις.
 Αυτό που θα συμβεί σε μικροκλίμακα στα δυο υποκαταστήματα μιας γειτονιάς θα συμβεί και σε όλο το εύρος του νέου σχήματος. 
Ουσιαστικά μιλάμε για μεγάλα ποσοστά απολύσεων. 
Οι απολύσεις ωστόσο κοστίζουν. 
Πλέον και με την ανακεφαλαιοποίηση στην κορύφωσή της τα χρήματα είναι περιορισμένα (πέρασαν οι εποχές όπου υπήρχε το “δέλεαρ” της εθελουσίας εξόδου).
 Κάπως έτσι μιλάμε για έναν κλάδο που ετοιμάζεται να προβεί σε μαζικές απολύσεις, αλλά με το μικρότερο δυνατό κόστος. 
Παράλληλα μιλάμε για έναν κλάδο με τεράστια επιρροή στο πολιτικό σύστημα της χώρας και όχι μόνο. 
Ταυτόχρονα το πρόβλημα του εγχώριου τραπεζικού συστήματος είναι και ευρωπαϊκό πρόβλημα. 
Εύκολα η πίεση από κάποιες τράπεζες εν μέσω κλίματος αστάθειας σε ολόκληρο το ευρωπαϊκό πιστωτικό σύστημα μπορεί να βρει ευήκοα ώτα. 
Ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τις απολύσεις το θέμα της μείωσης της αποζημίωσης ουσιαστικά μοιάζει με φωτογραφική διάταξη για τις τράπεζες. 
Αν αναλογιστεί κανείς ότι μελετάται η μείωση της αποζημίωσης για όσους υπηρετούν στον ίδιο εργοδότη πολλά χρόνια σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι πιο σταθερές θέσεις εργασίας ήταν εκείνες των τραπεζών, τότε το συμπέρασμα είναι ένα... 
Πολλοί είναι εκείνοι που βλέπουν τον ίδιο δάκτυλο πίσω και από τις τριετίες. 
Τονίζουν πως οι εργαζόμενοι θα πρέπει να βρεθούν σε ένα νέο εργασιακό καθεστώς το οποίο θα πρέπει να συζητηθεί από μηδενική βάση.
 Ανεξάρτητα απ' τις ισχύουσες συμβάσεις εργασίας. 
Στο νέο εργασιακό περιβάλλον όπως προτείνει η τρόικα οι μισθοί, πλην του κατώτατου, θα πρέπει να συζητούνται απευθείας μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου, όχι συλλογικά και αντίστοιχα οι όποιες αυξήσεις να μην υπάγονται σε κάποια σύμβαση αλλά σε διαπραγμάτευση και πάλι απευθείας μεταξύ υπαλλήλου και εργοδότη...
 Όλα λένε παράγοντες που γνωρίζουν το παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης οδηγούν σε συγκεκριμένα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας πίσω από συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες όμως θα αφορούν σε εκατομμύρια εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και όχι μόνο στον τραπεζικό...

Read More

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

ΗΠΑ: Πάνω από 50 πόλεις με ελληνικό όνομα! 
Από την Πέλλα της Άιοβα, στην Κόρινθο του Κεντάκι και στην Σπάρτη της Τζόρτζια, συνολικά πάνω από 50 αμερικανικές πόλεις φέρουν ελληνικά τοπωνύμια και ονόματα εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία και μυθολογία.( Μάλλον επειδή οί Έλληνες ανακάλυψαν πρώτη τήν Αμερική).
 Οι σπουδαιότερες από αυτές είναι:
 η Ολυμπία, πρωτεύουσα της πολιτείας Ουάσιγκτον με 46.500 κατοίκους 
και η Αθήνα στην Τζόρτζια με 115.000 κατοίκους, 
ενώ η πιο όμορφη είναι αναμφίβολα η Πέλλα της Άιοβα με 10.352 κατοίκους. 
Το όνομα Αθήνα συναντάται στις πολιτείες Τζόρτζια, Οχάιο, Αλαμπάμα, Ιντιάνα, Μέιν, Νέας Υόρκη, Πενσιλβανία, Τενεσί, Τέξας, Δυτική Βιρτζίνια, Ουισκόνσιν, Λουιζιάνα, Μίσιγκαν και Ιλινόις, ενώ υπάρχουν και δύο πόλεις με το όνομα Νέα Αθήνα στο Ιλινόις και στο Οχάιο. 
Το όνομα Μακεδονία δόθηκε συνολικά σε 7 πόλεις και οικισμούς στις πολιτείες Αλαμπάμα, Τζόρτζια (οικισμός με 1.000 σπίτια περίπου που ιδρύθηκε το 1870), Ιλινόις (οικισμός με 24 σπίτια και 51 κατοίκους), Ιντιάνα (οικισμός 718 κατοίκων), Άιοβα (οικισμός 246 που ιδρύθηκε το 1900), Τενεσί (χωριό με 4.303 κατοίκους) και Οχάιο (πόλη 11.188 κατοίκων που ιδρύθηκε αρχές του 19ου αιώνα). 
Το όνομα Πέλλα φέρει μια πανέμορφη πόλη 10.352 κατοίκων στην 'Άιοβα που ιδρύθηκε το 1860 από Γερμανούς μετανάστες και ένας οικισμός 877 κατοίκων στο Ουισκόνσιν. 
Το όνομα Αρκαδία υπάρχει στις πολιτείες Καλιφόρνια, Φλόριντα, Ιντιάνα,'Άιοβα, Κάνσας, Λουιζιάνα, Μίσιγκαν, Μισούρι, Νεμπράσκα, Πενσιλβανία, Νότια Καρολίνα και Ουισκόνσιν.
 Το όνομα 'Αργος φέρει μία πόλη στην Ιντιάνα, 
ενώ το όνομα Κόρινθος συναντάται στις πολιτείες Κεντάκι, Μισισίπι, Νέα Υόρκη, Τέξας και Βέρμοντ. 
Πόλεις με το όνομα Κρήτη υπάρχουν στις πολιτείες Ιλινόις και Νεμπράσκα και με το όνομα Θήβα στο Ιλινόις.
 Δελφοί υπάρχουν στις πολιτείες Ιντιάνα, Κεντάκι και Νέα Υόρκη. Ιθάκη υπάρχει στις πολιτείες Νεμπράσκα, Νέα Υόρκη και Οχάιο. 
Το ένδοξο όνομα της Σπάρτης φέρουν 11 συνολικά πόλεις στις πολιτείες: Τζόρτζια, Ιλινόις, Οχάιο, Κεντάκι, Μίσιγκαν , Νιου Τζέρσι, Νέα Υόρκη, Τενεσί, Βιρτζίνια, και Ουισκόνσιν. 
Το όνομα Ολυμπία συναντάται στις πολιτείες Καλιφόρνια, Φλόριντα, Ιλινόις, Κεντάκι, Βιρτζίνια και Ουάσινγκτον. 
Το όνομα Μαραθώνας συναντάται στις πολιτείες Νέα Υόρκη , Φλόριντα, Άιοβα Τέξας, και Ουισκόνσιν. 
Το όνομα Αττική συναντάται στις πολιτείες Οχάιο, Κάνσας και Νέα Υόρκη. 
Το όνομα Ρόδος φέρει ένας οικισμός στην Άιοβα και η πολιτεία Rhode Island στην ανατολική ακτή.

Read More

ΑΝ ΧΑΘΕΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΗΣ

Αναπολώντας το λαμπρό παρελθόν μας κυριευόμαστε από μελαγχολία. 
Ανίκανοι να μιμηθούμε τις αρετές των προγόνων μας κληρονομήσαμε μόνον τα ελαττώματά τους. 
Ούτε Παρθενώνες μπορούμε να υψώσουμε, ούτε την ομορφιά του Ερμή και της Αφροδίτης να σμιλέψουμε πάνω στο μάρμαρο, ούτε «Ορέστειες» και «Πολιτείες» να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές.
 Και όμως, έχουμε ένα προνόμιο. 
Πολύτιμο και δυσβάστακτο. 
Συνεχίζουμε το έργο των προγόνων μας, καθημερινώς, κρατώντας ζωντανή την υπέροχη γλώσσα τους. 
Την γλώσσα μας!
 Μιλώντας και γράφοντας ελληνικά. 
Σωστά ελληνικά! 
Χωρίς να το συνειδητοποιούμε, δίνουμε με την ομιλία μας το φιλί της ζωής... στην προγονική γλώσσα και δεν την αφήνουμε να σβήσει.
 Όπως έκαναν όλες οι γενιές των Ελλήνων μέχρι σήμερα.
 Φρόντιζαν ευλαβικά, να κρατήσουν την φλόγα αναμμένη. 
Πέρασαν από τον τόπο μας Ρωμαίοι, Σλάβοι, Φράγκοι, Βενετσιάνοι, Καταλανοί, Τούρκοι. Όμως η όμορφη λαλιά μας παραμένει ολοζώντανη. Δρασκελίζει πάνω από τριάντα αιώνες.
 Από το «μήνιν άειδε θεά...» μέχρι το «περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι...». 
Οι ξένοι γοητεύτηκαν από την τελειότητά της. 
Χρησιμοποίησαν λέξεις με ελληνική ρίζα σε όλη την επιστημονική τους ορολογία.
 Αν αφαιρέσουμε από τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες τις «ελληνικές» λέξεις δεν θα απομείνει παρά ένα γλωσσικό ιδίωμα, κατάλληλο μόνο για τις πρακτικές ανάγκες της καθημερινής ζωής. Όταν έμπαιναν τα θεμέλια των Ηνωμένων Πολιτειών, προτάθηκε η ελληνική ως επίσημη γλώσσα. 
Κατά την σχετική ψηφοφορία, στο Κογκρέσσο, ισοψηφούσε με την αγγλική. 
Και με διαφοράν μιάς μόνον ψήφου (αρνητική ψήφος του Ντάνιελ Γουέμπστερ) υιοθετήθηκε η αγγλική. 
Προσφάτως δε Ισπανοί Ευρωβουλευτές πρότειναν ως επίσημη γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την Ελληνική. 
Χιλιάδες ξένες λέξεις τις διαβάζουμε ή τις ακούμε κι ούτε περνάει απ’ το μυαλό μας ότι έχουν ρίζα ελληνική.
 Πρόχειρο παράδειγμα... οι γαλλικοί πύραυλοι «Exocet»! 
Ονομασία που προέρχεται από... το χελιδονόψαρο! Απίστευτο και όμως αληθινό! Το ψάρι αυτό πετάγεται έξω από το νερό. Έξω από την «κοίτη». 
Οι αρχαίοι, λοιπόν, το ονόμαζαν «εξώκοιτο». Οι Γάλλοι θα πάρουν το «εξώκοιτος» και θα το κάνουν «Exocet». (Μικρό Larousse του 1983, σελ. 395). 
Χρησιμοποιούμε σήμερα, εμείς οι Έλληνες για τις ανάγκες του καθημερινού βίου τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας:
 Κολλύριο. Αν κάποιοι οφθαλμίατροι νομίζουν ότι πρόκειται για πρόσφατη φαρμακευτική ονομασία, κάνουν λάθος. Πριν από δεκαεννιά, περίπου αιώνες την χρησιμοποιεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. (Αποκάλυψις γ΄ 18) «...και κολλύριον ίνα εγχρίση τους οφθαλούς σου ίνα βλέπης»! 
Λαγάνα. Εμείς τρώμε λαγάνες την Καθαρή Δευτέρα, οι αρχαίοι είχαν το «λάγανον» που ήταν το γλύκισμα των πτωχών. Αλκυονίδες ημέρες. 
Οι λιακάδες του Ιανουαρίου. «Αλκυονίδας ημέρας» τις ονόμαζε ο Αριστοτέλης και πολύ πριν από αυτόν ο Ησίοδος! «Πυξ - λαξ»: με γροθιές και κλωτσιές. Πυγμή η γροθιά. Λάκτισμα η κλωτσιά. «Πυξ μεν ενίκησα Κλυτομήδεα...» (Ιλιάς, Ψ΄ 634). «Τα σύκα σύκα την σκάφην δε σκάφην» (Λουκιανός «Πως δεί Ιστορίαν συγγράφειν», §41). 
 Δυστυχώς, στις μέρες μας, κακομεταχειριζόμαστε, βάναυσα, την γλώσσα μας. 
Την πληγώνουμε. Με λάθη τόσο στον γραπτό, όσο και στον προφορικό λόγον. 
Ανορθογραφίες, ασυνταξίες, σολοικισμοί, ακυριολεξίες, λεξιπενία. 
Απρόσεκτοι τηλεπαρουσιαστές δολοφονούν, ανενόχλητα, την γλώσσα, ενώ τους παρακολουθούν χιλιάδες ακροατές. 
Έτσι, τα γλωσσικά ολισθήματα επαναλαμβάνονται και, δυστυχώς, κάποτε επικρατούν. («...πριν την έκδοση του ομολόγου» αντί του ορθού «...πριν από την έκδοση του ομολόγου»). Αδιαφορούμε για τους κανόνες της Γραμματικής, του Συντακτικού και της προφοράς. 
Έχουμε την παιδαριώδη εντύπωση ότι η γλωσσική ασυδοσία είναι δημοκρατικό δικαίωμα, ένα είδος ελευθερίας (!) και ότι η πειθαρχημένη γραφή και ομιλία είναι σύμπτωμα σκοταδισμού και οπισθοδρομικότητας. 
Δεν συνειδητοποιούμε ότι η προστασία της γλώσσας είναι η πιο χειροπιαστή απόδειξη πατριωτισμού. 
Ανοίγουμε διάπλατα τις γλωσσικές κερκόπορτες στις ξένες λέξεις. 
Τις υιοθετούμε, τις πολιτογραφούμε και προχωρούμε στην κατασκευή γλωσσικών «Φρανκεστάϊν» (ρισκάρω, κοντακτάρω, φουλάρω, κομπλεξάρω, νταουνιάζω, κλπ). 
Καταργήσαμε, για αρκετά χρόνια, την διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών στο Γυμνάσιο. 
Με αποτέλεσμα να είναι λίγοι, ελάχιστοι, οι νέοι που μπορούν να διαβάσουν, στο πρωτότυπο, τις ραψωδίες της Ιλιάδος και της Οδύσσειας. 
Και, βεβαίως, αυτοί οι λίγοι είναι αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν βιβλία των εκδοτικών οίκων της Λειψίας και της Οξφόρδης.
 Το ελληνικό κράτος, έπειτα από εκατόν ογδόντα χρόνια ελεύθερου βίου, δεν έχει αξιωθεί να εκδώσει τα ομηρικά έπη! 
Αλλά και κείμενα Νεοελληνικών συγγραφέων δυσκολεύονται να διαβάσουν οι νέοι μας. 
Και, βεβαίως, έχει βρεθεί η εύκολη λύση. 
Τα «δύσκολα» βιβλία (Παπαρρηγόπουλος, Παπαδιαμάντης, Ροΐδης, ακόμη και Βενέζης!) κυκλοφορούν «αναπαλαιωμένα» σε μεταφράσεις αμφίβολης ποιότητας, πιστότητας και ύφους. Δεν νιώθουμε περήφανοι για την υπέροχη γλώσσα μας. 
Ας το παραδεχτούμε. 
Δεν μας συγκινεί το γεγονός ότι λέμε «ουρανός, Σελήνη, θάλασσα, Ήλιος...» και το ίδιο έλεγαν ο Όμηρος, ο Αρχίλοχος και η Σαπφώ! 
Έχουμε φτάσει στο θλιβερό κατάντημα να δεχόματε παρατηρήσεις από τους ξένους. 
Όπως η Γαλλίδα Marie Rouxel, που με την επιστολή της στην «Καθημερινή» της 27.2.1994, γράφει: «...Με δυσάρεστη έκπληξη διαπίστωσα ότι όλοι, σχεδόν, οι τηλεοπτικοί σας σταθμοί έχουν αγγλικές ονομασίες. 
Αυτό δεν το έχω δει πουθενά στον κόσμο... Δεν αντιλαμβάνομαι ποιό σκοπό εξυπηρετεί η τριτοκοσμική συμπεριφορά σας. 
Έχετε την αρχαιότερη γλώσσα της Ευρώπης και μια από τις αρχαιότερες του κόσμου και δεν την σέβεσθε»! 
Το τελευταίο μας οχυρό, η γλώσσα μας κινδυνεύει. 
Χρέος μας, χρέος του καθενός μας, χρέος όλων μας να την σώσουμε. 
Αν χαθεί, θα χαθούμε και εμείς μαζί της. Διότι «τα έθνη πεθαίνουν, όταν πεθάνει η γλώσσα τους»! 
Την αδιαφορία μας δεν θα μας την συγχωρέσουν οι μελλοντικές γενιές!
 Η Ιστορία θα μας καταδικάσει ανέκλητα.
 Θα μας στιγματίσει ως μητροκτόνους! 
Τρομερή η ευθύνη μας. 
Όχι μόνον απέναντι στην Ελλάδα μας. 
Απέναντι σε ολόκληρη την Ανθρωπότητα! 
Συντάκτης: 
Ιωάννης Λ. Μπακούρος, Υποστράτηγος ε.α.

Read More

ΑΟΡΑΤΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 Κάποιοι από εσάς, ίσως έχετε ακούσει, ότι τα μέρη που προσλάμβαναν ιδιαίτερη σημασία για τους αρχαίους Έλληνες, όπως οι ναοί, τα μαντεία, οι πόλεις και τα μνημεία, συνδέονται μεταξύ τους με γεωμετρικές σχέσεις. 
Σχηματίζουν δηλαδή διά­φορα νοερά γεωμετρικά σχήματα, όπως τρίγωνα, πολύγωνα και ομόκεντρους κύκλους, ενώ και οι αποστάσεις που έχουν μεταξύ τους είναι προϋπολογισμένες και συγκεκριμένες. 
Όμως δεν μπορεί να μη μείνει έκπληκτος κάποιος συνειδητοποιώντας πόσο μεγάλη έκταση είχε πάρει το φαινόμενο αυτό, το οποίο ονομάζεται γεωμετρικός γεωδαιτικός τριγωνισμός.
 Στην πραγματικότητα μιλάμε για την ύπαρξη ενός γεωμετρικού γεωδαιτικού δικτύου! · ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΣ ΓΕΩΔΑΙΤΙΚΟΣ ΤΡΙΓΩΝΙΣΜΟΣ · ΜΑΝΤΕΙΑ · ΑΚΡΟΠΟΛΗ · ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ · ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ · ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ; · Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ · ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΣ ΓΕΩΔΑΙΤΙΚΟΣ ΤΡΙΓΩΝΙΣΜΟΣ Ίσως κάποιος υποθέσει ότι πρόκειται για απλές συμπτώσεις και ότι είναι φυσικό να υπάρχουν τέτοιοι συσχετισμοί, εφόσον στην αρχαιότητα υπήρχαν πάρα πολλοί ιεροί τόποι και άλλα μέρη ιδιαίτερης σημασίας στον ελληνικό Χώρο. 
Πιθανόν μάλιστα να θεωρηθεί υπερβολικό το ότι οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει την αναλογική συσχέτιση τόσο πολλών κωδικών σημείων μεταξύ τους! 
Όμως αυτόματα έρχεται η απάντηση από τον Ήρωνα τον Αλεξανδρέα: "Η γεωδαισία ποιείται τας διαιρέσεις ου μόνον εις ισότητας αλλά και κατά λόγους και αναλογίας." ’λλωστε αποτελεί ένα φαινόμενο απίστευτα συχνό για να δεχτούμε ότι πρόκειται για απλές συμπτώσεις, ενώ η συγκεκριμένη εκδοχή αποκλείεται παντε­λώς, καθώς πολλοί αρχαίοι συγγραφείς είχαν αναφερθεί σε αυτό με σαφήνεια. 
Όπως γνωρίζουμε από τη μυθολογία, συχνά κάποιοι θεοί ή θεϊκοί οιωνοί υποδείκνυαν στους Έλληνες τους γεωγραφικούς τόπους όπου έπρεπε να χτιστούν οι πόλεις και τα διάφορα οικοδομήματα. 
Ωστόσο ο Αριστοτέλης στα "Πολιτικά" του έγραφε: "Οι καθιερωμένοι οίκοι για τη λατρεία των θεών πρέπει να βρίσκονται όχι μόνο στην κατάλληλη θέση αλλά και στην ίδια, εκτός από εκείνους τη θέση των οποίων ορίζει ξεχωριστά ο Νόμος ή κάποιο μαντείο υπό την αιγίδα του μαντείου των Δελφών".
 Ακόμα: "Τα ιερά των αγροτικών περιοχών πρέπει να βρίσκονται συμμετρικά κατανεμημένα, άλλα αφιερωμένα σε θεούς και άλλα σε ήρωες." ("Πολιτικά", VII 1331α). 
Ο Στράβων, πάλι, έγραψε ότι: "Όσοι ασχολούνται με τις θέσεις των διάφορων τόπων λαμβάνουν υπόψη τα δεδομένα των αστρονόμων και των γεωμετρών σχετικά με τα σχήματα, τα μεγέθη και τις αποστάσεις", 
ενώ ο Παυσανίας παρέδωσε ότι: "Ο δήμος του Μαραθώνα απέχει ίση απόσταση από την Αθήνα με την απόσταση της Καρύστου, που βρίσκεται στην Εύβοια, από την Αθήνα"("Αττικά" 32, 3), αναφορά που δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για το ότι όλοι αυτοί οι γεωμετρικοί συσχετισμοί ήταν επιμελώς προσχεδιασμένοι. 
Στις αποστάσεις ανάμεσα στα ιερά μέρη χρησιμοποιούνται το στάδιο ως μονάδα μέτρησης, ο κωδικός αριθμός π, ο αριθμός φ της χρυσής τομής και διάφοροι λόγοι (στάδιο = 184,454 μέτρα, π = 3,14, φ = 1,618). Το ίδιο φαινόμενο συναντάμε και σε άλλες χώρες του κόσμου. 
Στην Αγγλία υπάρχουν οι γραμμές ley, πάνω στις οποίες βρίσκονται κτισμένα πάρα πολλά μνημεία διάφορων εποχών. 
Κάποιοι τις θεωρούν γεωμαγνητικές γραμμές. 
Στη Γερμανία, από την άλλη μεριά, αρκετές πόλεις βρέθηκαν να ισαπέχουν ή να είναι παράδοξα ευθυγραμμισμένες μεταξύ τους, όπως συμβαίνει με τις πόλεις Νυρεμβέργη, Βισμπάντεν, Μάιντς, Βορμς, Σπάγιερ. 
Διευκρινίζω ότι στη συνέχεια πρόκειται να αναφερθούν μόνο ορισμένα παραδείγματα. 
Οι συσχετισμοί που έχουν διαπιστωθεί είναι σχεδόν αναρίθμητοι! Αρχίζουμε με μια αρκετά γνωστή περίπτωση. 
Πρόκειται για το ισοσκελές τρίγωνο που σχηματίζει η Ακρόπολη της Αθήνας με το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και το ναό της Αφαίας Αθηνάς στην Αίγινα, με απόσταση 242 στάδια. 
Η περιοχή της Αττικοβοιωτίας θεωρείται ιδιαίτερα συμμετρική. 
Μεταξύ άλλων, ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και ένα μεγάλο "διαμάντι" που σχηματί­ζεται ανάμεσα στη Χαλκίδα, τη Θήβα, τον Κρομμύωνα, την Αφαία Αθηνά, τη Στειρίδα και το Αμφιάρειον. 
Αθήνα 
Η Αθήνα ισαπέχει από τη Σπάρτη και τη Δήλο (800 στάδια) καθώς και από την Κνωσό και την Πέλλα (1.765 στά­δια). 
Αναλύοντας μάλιστα τους αριθμούς σε γράμματα, έχουμε ΑΘΗΝΑΙ + ΚΝΩΣΟΣ + ΠΕΛΛΑ = 1.765! 
Η απόσταση Αθήνας-Σμύρνης είναι ίση με την απόσταση Θεσσαλονίκης-Σμύρνης (1.620 στάδια = 1.000 φ), ενώ η απόσταση Αθήνας-Σπάρτης είναι 800 στάδια, ίση με την απόσταση Αθήνας-Δήλου. Δήλος Από το ιερό νησί της Δήλου ισαπέχουν: Αθήνα-Καρδάμυλα Χίου (800 στάδια), Κόρινθος-Μυτιλήνη (1.188 στάδια), Σμύρνη-Θήβα (1.080 στάδια), Σπάρτη-Πέργαμος (1.360 στάδια), Αργος-Μυκήνες (1.210 στάδια), Ιδαίον Αντρον-Τροφώνιο Μαντείο (1.296 στάδια), Ρέθυμνο-Δύκτινα-Κνωσός (1.256 στάδια), Ασκληπιείο Κω-Ασκληπιείο Επιδαύρου (1.020 στάδια) και ακόμη αρκετές περιοχές! 
Ελευσίνα
 Η Ελευσίνα ισαπέχει από Αθήνα-Μέγαρα (100 στάδια), Αμφιάρειο-Μαραθώνα (220 στάδια), Κόρινθο Σούνιο (330 στάδια), Πέλλα-Σμύρνη (1.700 στάδια), Ιδαίον Αντρον- Έφεσο (1.782 στάδια), Πέργαμο Μίλητο-Κνωσό (1.815 στάδια).
 Η απόσταση Ιωλκού-Ελευσίνας είναι 850 στάδια, όσο δηλαδή είναι και το άθροισμα των γραμμάτων της λέξης "Ε λ ε υ σ ί ς": Ε+Λ+Ε+Υ+Σ+Ι+Σ = 850!
 Σπάρτη
 Η Σπάρτη απέχει εξίσου από την Κνωσό και τη Δωδώνη (1.700 στάδια), από την Ιωλκό και τη Δήλο (1.375 στάδια) και από το Σούνιο και τους Δελφούς (850 στάδια).
 Χαλκίδα
 Η Χαλκίδα υπήρξε σημαντικότατο σημείο αναφοράς κατά την αρχαιότητα.
 Όπως διαπιστώνουμε, ισαπέχει από τη Θήβα και το Αμφιάρειο 162 στάδια (100 φ), ενώ από την Αθήνα και τα Μέγαρα 314 στάδια (100 π). 
Πολλές χαρακτηριστικές νοητές ευθείες προεκτεινόμενες συναντούν σπουδαία ιερά ή λατρευτικά κέντρα της Ελλάδας. 
Έτσι, μια ευθεία ενώνει τη Χαλκίδα με τη Θήβα και την Ολυμπία, μια άλλη με το Αμφιάρειο και τη Δήλο, ενώ η ευθεία Χαλκίδας-Σουνίου προεκτεινόμενη συναντά την Κνωσό. 
Από την Τροία, ισαπέχουν η Δήλος και η Ιωλκός, η Ολυμπία και η Δωδώνη, η Ιθάκη και τα ανάκτορα του Νέστορα.
 ΜΑΝΤΕΙΑ 
α) Μαντείο Δελφών Ίση απόσταση από το μαντείο των Δελφών έχουν: 
Αθήνα-Ολυμπία (660 στάδια), Πέλλα-Κέρκυρα (1.350 στάδια), Κνωσός-Έφεσος (2.288 στάδια), Ελευσίνα-Ιωλκός (550 στάδια), Ιδαίον Αντρον Κρήτης-Σμύρνη (2.198 στάδια) κ.ά. Αξιοσημείωτο είναι ότι το τρίγωνο Δελφοί-Ελευσίνα-Ιωλκός είναι ισοσκελές και το τρίγωνο Δελφοί-Ιδαίον Αντρον Σμύρνη είναι ισόπλευρο. 
Ακόμη, η απόσταση Δελφών-Δήλου είναι 1.460 στάδια, δηλαδή όσα ήταν σε αριθμό τα έτη που διήρκεσε το Μέγα Έτος ή Σωθική Περίοδος των Αιγυπτίων. 
Τέλος, η ευθεία που ορίζουν οι περιοχές Δελφοί-Χαλκίδα-Σμύρνη είναι παράλληλη προς τον ισημερινό! 
β) Μαντείο Δωδώνης 
Το αρχαιότερο μαντείο της Ελλάδας είναι το μαντείο της Δωδώνης. 
Όπως φαίνεται, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και από γεωδαιτικής άποψης. 
Βρίσκεται ευθυγραμμισμένο με το μαντείο των Δελφών, την Ακρόπολη των Αθηνών και τη Δήλο, ενώ παράλληλα ισαπέχει από Αθήνα-Σπάρτη (1.700 στάδια), Δελφούς-Ιωλκό (1.050 στάδια), Ολυμπία-Τροφώνιο Μαντείο (1.240 στάδια), Ανάκτορα Νέστορα-Ελευσίνα (1600 στάδια), Κνωσό- Μίλητο (3.300 στάδια). 
Το ισοσκελές τρίγωνο που ορίζουν οι περιοχές Δωδώνη-Ανάκτορα Νέστορα-Ελευσίνα, με γωνία κορυφής 40°, ανήκει σε κανονικό εννιάγωνο. 
Το ισοσκελές τρίγωνο Δωδώνης-Ολυμπίας-Τροφωνίου Μαντείου ανήκει σε κανονικό δεκάγωνο, τα γεωμετρικά στοιχεία του οποίου προεκτεινόμενα συναντούν πόλεις όπως το Ίλιον (Τροία), η Σμύρνη, η Κνωσός, η Φαιστός, η Σπάρτη κ.ά. 
Το τρίγωνο Δωδώνης-Κνωσού-Μιλήτου ανήκει σε κανονικό δωδεκάγωνο με γωνία κορυφής 30°. 
Το τρίγωνο Δωδώνης-Δελφών-Ιωλκού είναι ισοσκελές και ανήκει σε κανονικό δωδεκάγωνο. 
Το τρίγωνο Δωδώνης-Αθήνας-Σπάρτης ανήκει σε κανονικό πολύγωνο με δεκατρείς πλευρές. 
ΑΚΡΟΠΟΛΗ 
Όμως και η Ακρόπολη της Αθήνας έχει κατασκευαστεί με τρόπο ώστε όλα τα μνημεία μεταξύ τους να σχετίζονται με ομόκεντρους ή ίσους κύκλους, ισοσκελή τρίγωνα και ίσες αποστάσεις.
 Ο Παρθενώνας, σύμβόλο της αρχαιοελληνικής ομορφιάς και της δημοκρατίας, περιέχει από κατασκευής έναν μαθηματικό κώδικα, η αποκρυπτογρά­φηση του οποίου φανερώνει τις αξίες του αρχαιοελληνικού πνεύματος. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ 
Οι πυραμίδες της Αιγύπτου έχουν σχέση με ορισμένα κωδικά σημεία της αρχαίας Ελλάδας. 
Εκτός αυτού, οι αναλογίες των πυραμίδων της Αιγύπτου είναι ίδιες με τις αναλογίες που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για το γεωμετρικό γεωδαιτικό τριγωνισμό του ελλαδικού χώρου, όπως επισημαίνει ο Δρ Θεοφάνης Μανιάς. 
Το γεγονός αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ένας από τους δύο λαούς επηρεάστηκε από τον άλλο: Είτε οι Αιγύπτιοι κατασκεύασαν τις πυραμίδες σύμφωνα με στοιχεία που δανείστηκαν από τον ελληνικό πολιτισμό είτε οι Έλληνες δημιούργησαν τη γλώσσα και την επιστήμη τους με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από τις πυραμίδες! 
Ασφαλώς η πρώτη εκδοχή είναι πολύ πιο λογική και επιβεβαιώνει την άποψη ότι σε πολύ παλαιές εποχές υπήρξε ένας λαμπρός ελληνικός πολιτισμός με αναπτυγμένη επιστήμη... 
ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 
Όμως και ο ίδιος ο Μέγας Αλέξανδρος φαίνεται ότι υπήρξε συνεχιστής της εφαρμογής του αρχαίου γεωδαιτικού νόμου. 
Οι πόλεις που ίδρυσε και στις οποίες έδωσε το όνομά του κτίστηκαν σε συγκεκριμένες γεωγραφικές θέσεις. 
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και η Αλεξανδρέττα της Ισσού, πόλεις που ισαπέχουν από την Πέλλα 6.600 στάδια! 
Ακόμη πιο εντυπωσιακό φαίνεται το ενδεχόμενο ο Αλέξανδρος να επέλεγε τα σημεία των μαχών βάσει γεωδαιτικών μεθόδων. 
Είναι πιθανό, για παράδειγμα, να προκλήθηκε σκόπιμα η μάχη στην Ισσό, καθώς ο μεγάλος στρατηλάτης εγκαταστάθηκε με το στρατό του στο συγκεκριμένο σημείο αναμένοντας την επίθεση του Δαρείου! 
ΑΠΛΕΣ ΣΥΜΠΤΩΣΕΙΣ; 
Επομένως οι ιεροί τόποι στην αρχαία Ελλάδα κατασκευάζονταν σε επιλεγμένες θέσεις βάσει σχεδίου! Ασφαλώς είναι άξιο απορίας το με ποιο τρόπο μπόρεσαν να κάνουν τόσο ακριβείς μετρήσεις και ποιος θέσπισε το "Νόμο" που όριζε την εφαρμογή συγκεκριμένων μεθόδων για την κατασκευή κωδικών σημείων. 
Παρ' όλα αυτά, το μεγάλο ερώτημα που μας βασανίζει είναι το "γιατί". 
Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες εφάρμοζαν αυτό το σύστημα; 
Έχει επιπρόσθετη σημασία η σχέση που επιλεγόταν να υλοποιηθεί κάθε φορά ανάμεσα σε δύο κωδικά σημεία; Ασφαλώς και εδώ υπάρχει πρόσφορο έδαφος για υποθέσεις... 
Μήπως κάποιο είδος γήινης ενέργειας φόρτιζε τα σημεία αυτά; Επρόκειτο ίσως για μια καθαρά συμβολική πράξη, που ενοποιούσε τα διάφορα ιερά μέρη και εξασφάλιζε την αρμονία του σύμπαντος, ή συνέβαινε κάτι άλλο; 
Το πιθανότερο είναι τελικά η απάντηση να χάθηκε μαζί με το "Νόμο" που ρύθμιζε τις λεπτομέρειες της γεωμετρικής γεωδαισίας στον ελλαδικό χώρο κατά την αρχαιότητα... 
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ 
Η ελληνική γλώσσα είναι η τελειότερη που έχει δημιουργηθεί στα χρονικά της ανθρώπινης ιστορίας. Πρόκειται για μια γλώσσα που έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να έχει άμεση σχέση με τη μαθηματική γλώσσα και να περικλείει μια "αφανή αρμονία". 
Όπως έγραψε ο Ιάμβλιχος στα "Θεολογούμενα της αριθμητικής" ("Περί δεκάδος" 64-15,20): "Ακόμα η δεκάδα γεννά τον (αριθμό) 55, ο οποίος περιέχει θαυμαστά κάλλη. 
Εάν δε υπολογίσεις τα ψηφία της λέξης 'εν' (σ.σ.: ένα) σε αριθμούς, βρίσκεις άθροισμα 55". 
Οι πρόγονοί μας δεν χρησιμοποιούσαν ψηφία αλλά τα γράμματα της αλφαβήτου τονισμένα ως σύμβολα αριθμών (π.χ. α΄=1, β΄=2 κ.ο.κ.). 
Όπως είδαμε προηγουμένως, με αυτό τον τρόπο οι λέξεις μπορούν να αναλυθούν σε αριθμούς σχημα­τίζοντας τους "λεξαρίθμους". 
Έτσι καθετί προσλάμβανε ξεχωριστή σημασία μέσα από έναν συνδυασμό μαθηματικών και ονομάτων.
 Για παράδειγμα, ο αριθμός της χρυσής τομής προκύπτει από τους λόγους ΑΠΟΛΛΩΝ : ΑΡΤΕΜΙΣ, ΕΣΤΙΑ: ΗΛΙΟΣ, ΑΦΡΟΔΙΤΗ : ΖΕΥΣ. 
Η άποψη ότι η ελληνική γλώσσα είναι ινδοευρωπαϊκής προέλευσης θεωρείται λανθασμένη, καθώς υπήρχε ανέκαθεν στον ελλαδικό χώρο, εξελισσόμενη με την πάροδο των αιώνων. 
Η αρχική, πρωτοελληνική γλώσσα διαφοροποιήθηκε με την εξάπλωση των Αιγαίων σε άλλες περιοχές πέρα από τη μητροπολιτική Ελλάδα, και μάλιστα σε περιοχές που βρίσκονται πολύ πιο μακριά από ό,τι πιστεύουν οι περισσότεροι. 
Ο Γ. Γεωργαλάς αναφέρει την ύπαρξη μεγάλης ομοιότητας λέξεων της αρχαίας ελληνικής με αντίστοιχες στη γλώσσα των ιθαγενών στα νησιά Χαβάη αλλά και στη γλώσσα των ιθαγενών Κετσούα στις Περουβιανές Ανδεις! 
Πιο συγκεκριμένα, το 1987 εκδόθηκε ένα Βιβλίο του Γερμανού ερευνητή Ν. Josephson, όπου υπάρχουν συγκριτικοί πίνακες 808 ελληνικών λέξεων με την αντιστοιχία τους στην πολυνησιακή γλώσσα. 
Όπως πιστεύει ο Josephson, n ελληνική γλώσσα επηρέασε την πολυνησιακή γύρω στο 950 π.Χ., όταν ορισμένες ομάδες Ελλήνων εποίκισαν τα νησιά του Ειρηνικού.
 Οι λέξεις "αετός", "μελωδία" και "λαός", για παράδειγμα, προφέρονται αντίστοιχα "αέτ", "μέλε" και "λαούη" στην πολυνησιακή γλώσσα! 
Από την άλλη μεριά, ο Enrico Mattievich συνέγραψε ένα βιβλίο στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει την ύπαρξη αρκετών κοινών λέξεων ανάμεσα στις γλώσσες των αρχαίων Ελλήνων και των ιθαγενών Κετσούα. 
Ενδεικτικά, η λέξη "ρήμα" αντιστοιχεί στο "ρίμα" των Κετσούα, που σημαίνει λόγος, ενώ όταν οι Κετσούα θέλουν να πουν "πύργος", προφέρουν "πίρκα". 
ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ
 Επιστρέφοντας στον ελλαδικό χώρο, αναφέρουμε την ύπαρξη ορισμένων επιγραφών που αποδεικνύουν την αρχαιότητα της ελληνικής γλώσσας. 
Στο Δισπηλιό της Καστοριάς βρέθηκε μια ξύλινη ενεπίγραφη πινακίδα με ελληνικά στοιχεία που, σύμφωνα με τη ραδιοχρονολόγηση, θεωρείται 7.250 ετών! 
Από την άλλη μεριά, στις Βόρειες Σποράδες και συγκεκριμένα στη Σπηλιά του Κύκλωπα (έρημη νησίδα Γιούρα της Αλοννήσου) βρέθηκε μια επιγραφή από τον έφορο αρχαιοτήτων Α. Σάμψων.
 Πρόκειται για ακόμα ένα καταπληκτικό εύρημα, που κλονίζει την άποψη της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας για την αρχαιότητα της γραφής! 
Επάνω σε ένα θραύσμα (όστρακο) ενός αγγείου είναι χαραγμένα ορισμένα σύμβολα γραφής που μοιάζουν με τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, το οποίο θεωρούνταν ότι δημιουργήθηκε γύρω στο 800 π.Χ. 
Ωστόσο, σύμφωνα με τη μέθοδο της στρωματογραφίας, το εύρημα χρoνολογείται γύρω στα 5000-4500 π.Χ.! 
Τα νεότερα αυτά στοιχεία, σε συνδυασμό με: 
α) την ανακάλυψη των γραμμικών γραφών Α' και B' στην Κρήτη από τον Α. Evans το 1947 και την αποκρυπτογράφηση της γραμμικής B' το 1952 και
 β) την ανακάλυψη του δίσκου της Φαιστού με έντυπο εικονογραφικό σύστημα γραφής οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό αλφάβητο είναι το αρχαιότερο του κόσμου και όχι το φοινικικό, όπως πιστευόταν στο παρελθόν! 
Ωστόσο αυτό που αποδεικνύεται πράγματι ασύλληπτο είναι το γεγονός ότι το ελληνικό αλφάβητο κρύβει μια μυστική επίκληση! Εάν πάρουμε τα γράμματά του και τα θέσουμε στη σειρά, ως δια μαγείας εμφανίζεται μια αρχαία προσευχή που εξυμνεί το Φως και την Ψυχή! 
Έχουμε, λοιπόν: "Αλ φα, βη τα Γα! Αμα δε Ελ, τα εψ ιλών. Στη ίγμα, (ίνα) ζη τα, η τα, θη τα Ιώτα κατά παλλάν Δα. (Ινα) μη νυξ η, ο μικρόν (εστί) πυρός δε ίγμα ταφή εψ ιλών, φυ (οι) Ψυχή, ο μέγα (εστί)!" 
Η μετάφραση έχει ως εξής: "Νοητέ ήλιε, εσύ που είσαι το φως, έλα στη Γη! Κι εσύ, ήλιε ορατέ, ρίξε τις ακτίνες σου στον πηλό που ψήνεται. Ας γίνει ένα καταστάλαγμα για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη. 
Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν, και κινδυνεύσει να χαθεί το καταστάλαγμα της φωτιάς μέσα στην αναβράζουσα λάσπη, κι ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο, το σημαντικότερο όλων!" 
Τη μυστική αυτή επίκληση μαθαίνουμε να κάνουμε όλοι ασυνείδητα από την ώρα που μαθαίνουμε το ελληνικό αλφάβητο! 
Επίσης έρευνες δείξανε πως οι μελέτη της αρχαιοελληνικής γλώσσας, διευρύνει τον νου! 
Δεν είναι τυχαίο, που σε έρευνα Αμερικανών για την τεχνητή νοημοσύνη, διαπιστώσανε πως για να επικοινωνήσουν δύο υπολογιστές μεταξύ τους και να έχουν μία λογική συζήτηση, χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν την αρχαία Ελληνική γλώσσα και μόνο! 
Τελευταία καταμέτρηση μάλιστα έδειξε πως η Ελληνική γλώσσα συν της αρχαιοελληνικής, περιέχει πάνω από 6.000.000(!) λέξεις και πολλές που ακόμα δεν γνωρίζουμε ενώ π.χ. η Αγγλική φτάνει μόλις τις 40000. 
Τελικά πόσα ακόμη μυστικά μπορεί να κρύβει η ελληνική γλώσσα; 
Πολύ περισσότερα από όσα πιστεύουμε και σίγουρα ακόμα περισσότερα από όσα μπορεί να χωρέσουν στις σελίδες ενός αφιερώματος. 
Όπως θα διαπιστώσατε, η Ελληνική ιστορία συνδέεται με πράγματα -ανεξήγητα και μη- που πολύ από εσάς δεν φανταζόσασταν καν. 
Ίσως θα έπρεπε να ασχολούμαστε περισσότερο με την ιστορία μας και να εμπλουτίζουμε τις γνώσεις μας, διότι η χώρα μας και η ιστορία μας, είναι από μόνη της μια πηγή μυστηρίου και ανεξήγητων γεγονότων και ανυπέρβλητης γνώσης. 
Ίσως θα πρέπει επίσης να σκεφτούμε πως κάποιοι εσκεμμένα δε θα άφηναν τον Ελληνικό λαό να αποκτήσει ξανά αυτές τις γνώσεις, ώστε να γίνει και πάλι υπόδειγμα πολιτισμού και να κυριαρχήσει ανά τον κόσμο. 
Τέλος, μπορεί πολλοί απλά να φοβούνται να ψάξουν βαθύτερα το νόημα της Ελληνικής Ιστορίας και γλώσσας, φοβούμενοι του τι θα ανακαλύψουν συνδυάζοντας όσα γνωρίζουν για την ιστορία και τη θρησκεία μας. 
Ίσως με αυτόν τον τρόπο ανακαλύψουμε κάτι διαφορετικό για την προέλευση μας ή ποιος ξέρει τι άλλο... 
Αυτό ίσως φοβίζει μερικούς, ενώ θα έπρεπε να τους ενθουσιάζει η ιδέα ότι μόνο μέσα από τα μυστικά και τη γνώση του ένδοξου παρελθόντος μας, θα μάθουμε τις απαντήσεις για τα πραγματικά μεγάλα ερωτήματα που μας βασανίζουν, όπως αν ήμαστε μόνοι σε αυτό το σύμπαν, ή ποιο τελικά είναι το νόημα της ζωής; 
Και ποιος ξέρει τι άλλο έπεται στη συνέχεια...

Read More

ΤΟ ΔΝΤ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Ελληνική Κυβέρνηση έσπευσε να καταγγείλει τους Ομογενείς με τα 600 δις ομόλογα, όταν οι δανειστές μας επί 2 χρόνια μας δίνουν… αέρα κοπανιστό. 
Για μια ακόμη φορά οι πολιτικοί μας ταγοί παίζουν άσχημο παιχνίδι στις πλάτες του λαού... 
Κρύβουν την αλήθεια από τον κόσμο και συνεχίζουν να συνομιλούν με την τρόικα-φούσκα, υποκύπτοντας στις εξωφρενικές απαιτήσεις της. 
Το παιχνίδι είναι σικέ και προδιαγράφει την καταστροφή της χώρας. 
Η ελληνική κυβέρνηση σέρνεται πίσω από τις εκβιαστικές απαιτήσεις των τροϊκανών, οι οποίες διαλύουν την κοινωνία και τη χώρα. 
Το έγκλημα έγκειται στο ότι οι συνομιλίες διεξάγονται με το ΔΝΤ και τον σκληρό εκπρόσωπό του Τόμσεν, την ώρα που το ΔΝΤ είναι χωρίς φράγκο! 
Είναι ένας χρεωκοπημένος οργανισμός ο οποίος πήρε παράταση ζωής από την ημέρα που ο Γ. Παπανδρέου έμπασε το Ταμείο στο μηχανισμό στήριξης της Ελλάδος! 
Η κίνηση Παπανδρέου να αναγορεύσει σε σωτήρα της χώρας μας ένα…μαγαζάκι λίγο πριν αυτό βάλει λουκέτο, πρόσφερε παράταση ζωής στο ΔΝΤ, όχι όμως και στην Ελλάδα. 
Η αλήθεια είναι ότι το ΔΝΤ δεν μπορεί να διασωθεί από την δική του χρεωκοπία, παρά το όποιο…οξυγόνο του παρέχει η μικρή χώρα μας. 
Έτσι, σήμερα το Διεθνές Ταμείο, πρακτικά είναι ένας ημιθανής οργανισμός και αυτό η ελληνική κυβέρνηση ενώ το γνωρίζει, το αποκρύπτει παντελώς από τον λαό. 
Το ΔΝΤ, δεν έχει φράγκο και επειδή από την δόση των 31,5 δισεκατομμυρίων ευρώ που πρέπει να δοθεί στην Ελλάδα, θα κληθεί να καταβάλει τα 10 δις όπως ορίζει η συμφωνία, χρήματα τα οποία δεν έχει, έχει αναλάβει για λογαριασμό του ρόλο, ο σκληρός Τόμσεν! 
Ναι, ο κ. Τόμσεν εμφανίζεται ολοένα πιο απαιτητικός, αδιάλλακτος, παίζοντας συγκεκριμένο παιχνίδι-μπλόφα: 
θέλει να κερδίσει χρόνο για το Διεθνές Ταμείο αλλά και για την Αμερική. 
Ας θυμηθούμε τι έχει πει ο Ομπάμα: «Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ μέχρι τις αμερικάνικες εκλογές».
 Παράλληλα, ο κ. Τόμσεν ζητεί διαρκώς και εκβιαστικά, νέα απίστευτα μέτρα, όχι μόνο για να αρπάξει ό,τι μπορεί περισσότερο αλλά και για να βρει μια αφορμή να τα.. σπάσει μια ώρα αρχύτερα και να την.. «κάνει» από τον μηχανισμό στήριξης της Ελλάδος. 
Απλά τραβάει τον χρόνο προς τις αμερικάνικες εκλογές, για να βγει Πρόεδρος των ΗΠΑ, να συρθεί η χώρα μας πίσω από τους νέους παραλογισμούς του και να πάει σιγά-σιγά η …βαλίτσα μέχρι τέλος Νοεμβρίου. 
Η Ελλάδα, μέσω αυτής της τακτικής, είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να πάρει τη δόση των 31,5 δις ευρώ, ενώ είναι αμφίβολο εάν θα την πάρει, ακόμη και στις αρχές Δεκεμβρίου. 
Ήδη ο κ. Στουρνάρας, δήλωσε ότι «εάν δεν πάρουμε την δόση, θα πεθάνουμε από ασφυξία»! 
Η χώρα επί τόσους μήνες ζει με τα δικά της αποθέματα. 
Οι τροϊκανοί με απειλές και εκβιασμούς, στοχεύουν να πάρουν τα πάντα από την Ελλάδα, και όλα αυτά χωρίς να έχουν φράγκο, προσφέροντας… αέρα κοπανιστό! 
Υποτίθεται ότι θα δώσουν στη χώρα μας 31,5 δις ευρώ, τα οποία τελικά δεν θα δοθούν μονομιάς, όπως διαβεβαιώνουν -και πάλι ψευδώς- οι πολιτικοί μας, αλλά με το σταγονόμετρο, για να επιστραφούν άμεσα, με το γνωστό τρόπο, στους ίδιους τους δανειστές! 
Πριν από 15 μέρες είχαν κάνει την εμφάνισή τους οι ομογενείς της END που δήλωναν ότι θα εξαγοράσουν το χρέος της χώρας με 600 δις δολάρια, κατατεθειμένα σε ομόλογα σε Τράπεζα του Καναδά. 
Το υπουργείο Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος δακτυλόδειξε τους συγκεκριμένους ως απατεώνες που υπόσχονταν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. 
Επί τρία χρόνια όμως, αέρα κοπανιστό μάς πουλάνε με τα δήθεν δάνειά τους οι της τρόικας και του ΔΝΤ. 
Και ενώ το πολιτικό σύστημα και η σημερινή κυβέρνηση, γνωρίζει σε ποια λαμόγια έχει μπλέξει τον ελληνικό λαό, συνεχίζει να τον εμπαίζει και να μην λέει την αλήθεια. 
Κρύβει από τους Έλληνες πολίτες ότι το ΔΝΤ είναι μια χρεωκοπημένη περίπτωση που δεν έχει φράγκο στα ταμεία του και δεν δίνει χρήμα για την διάσωση της χώρας! 
Ο οικονομολόγος Γιώργος Αδαλής έχει ήδη αποκαλύψει τον ρόλο των δανειστών της Ελλάδος: «Από τα 120 δις ευρώ που υποτίθεται πήραμε και αυτά που παίρνουμε, δεν είναι χρήματα πραγματικά, δεν υπάρχουν πουθενά. 
Και το λέω ευθαρσώς. 
Όταν υπάρχει μια δανειοδότηση-μαμούθ, υπάρχουν κάποια κεφάλαια που είτε λέγονται δυνατά κεφάλαια είτε λέγονται ισχνά κι αναιμικά. 
Διότι αυτός που θα σου δώσει 120 δις, επί της ουσίας έχει κάποια κεφάλαια αλλά υπολογίζει από κάποια άλλα που λιμνάζουν και τις αποδόσεις τους. 
Για την περίπτωση της Ελλάδας δεν υπήρξε ούτε ένα ευρώ πραγματικό χρήμα που να βρισκόταν κατατεθειμένο σε έναν λογαριασμό Τράπεζας, αλλά όλα ήταν λογιστικές αλχημείες ποσών που δεν υπήρχαν αλλά τα εμφανίζανε να υπάρχουν σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. 
Αυτοί δηλαδή παίρνανε «αέρα» και το εμφανίζανε σε συγκεκριμένες στιγμές ως χρήμα! 
Και αυτό τον «αέρα» έπρεπε κάποιος να πάει να τον πληρώσει. 
Ποιος θα τον πλήρωνε; 
Ο κρατικός προϋπολογισμός της Ελλάδας. Πληρώνουμε για χρήματα που δεν έχουμε πάρει ποτέ.
 Για αέρα κοπανιστό»! 
ΚΑΖΑΚΗΣ: «ΠΛΑΣΤΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΟΥ ΔΝΤ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ» Ο οικονομολόγος κ. Καζάκης επισημαίνει για την μπλόφα του ΔΝΤ: «Το ΔΝΤ δεν έχει τίποτε δικό του εκτός από αποθεματικά χρυσού, τα οποία τα έχει αντιστοιχίσει σε SDR, σε ειδικά τραβηχτικά δικαιώματα. Δηλαδή είναι πλαστό το χρήμα, δεν υπάρχει»! 
ΤΟΜΠΡΑΣ: «ΤΟ ΔΝΤ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΧΡΕΩΚΟΠΗΜΕΝΟ» 
Ο οικονομολόγος κ. Τόμπρας, είπε για το ΔΝΤ: «Το ΔΝΤ ήταν ήδη χρεωκοπημένο πριν μπει στον μηχανισμό στήριξης της Ελλάδος. Δεν έχει χρήματα. Δανείζεται και δανείζει. 
Ο Παπανδρέου του πρόσφερε βοήθεια όταν το έβαλε στην τρόικα». 
Με αυτή την πολιτική απάτη θέλουν οι πολιτικοί μας ταγοί για να σώσουν την Ελλάδα; 
Οι οικονομολόγοι και αναλυτές μίλησαν, εμείς όμως οι αδαείς ρωτάμε: σε τι διαφέρει το ΔΝΤ από τους ομογενείς της END; 
Αέρα κοπανιστό μας δίνει το ΔΝΤ και παίρνει πίσω χρήματα του ελληνικού λαού. 
Χρεόγραφα, συναλλαγματικές 600 δις δολαρίων είχαν στα χέρια τους οι ομογενείς της END! 
Οι πολιτικοί μας ταγοί όμως προτίμησαν το ΔΝΤ, τον μακρύ βραχίονα της Αμερικής ώστε να βάλουν χέρι στην χώρα μας και να αρπάξουν τον πλούτο της, παραμυθιάζοντας τον λαό ότι θα μας σώσουν.

Read More

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Στην πλατεία Ελευθερίας δίνουν το ραντεβού τους το πρωί της Τετάρτης, 24 Οκτωβρίου 2012, στις 9:00 π.μ. οι μαθητές και οι μαθήτριες σε μια συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την κατάσταση της παιδείας και των σχολικών κτιρίων.
 Σε ανακοίνωση της Επιτροπής Αγώνα των Λυκείων Κατερίνης γίνεται κάλεσμα στους μαθητές να συμμετάσχουν στις κινητοποιήσεις και αναφέρονται και τα αιτήματα των μαθητών. 
Η ανακοίνωση Συμμαθητές και Συμμαθήτριες, 
Η κυβέρνηση μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ ετοιμάζουν νέο έγκλημα ενάντια σε εμάς, τις οικογένειές μας και ολόκληρο τον Ελληνικό λαό.
 Ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνουν τα παλιά και τα νέα μέτρα “σωτηρίας”.
 Δισεκατομμύρια για τις τράπεζες, λεηλασία και ξεπούλημα του πλούτου της χώρας, ασυλία για τους φοροφυγάδες, στο απυρόβλητο “οι έχοντες και κατέχοντες”.
 Ενώ χαράτσια, μείωση μισθών και συντάξεων, συσσίτια και εξαθλίωση για τους πολλούς.
 Ακόμη μεγαλύτερη μείωση στη χρηματοδότηση για την παιδεία που θα φέρει: 
- Χειρότερη υποβάθμιση του Δημόσιου σχολείου.
 - Μάθημα σε κτίρια χωρίς συντήρηση, σε παγωμένες αίθουσες, αφού τα περισσότερα σχολεία χρωστάνε το περσινό πετρέλαιο. 
- Άδεια ταμεία στις σχολικές επιτροπές, με τεράστιες ελλείψεις σε ότι είναι απαραίτητο για τη λειτουργία των σχολείων.
 - Ακριβοπληρωμένες σπουδές στο δήθεν δωρεάν σύστημα παιδείας τους.
 - Βάζουν εμπόδια στη μόρφωσή μας, υποθηκεύουν το μέλλον μας. 
Μετά το σχολείο ή και τις σπουδές, τους περισσότερους από εμάς περιμένει η ανεργία, ενώ οι υπόλοιποι ¨τυχεροί” θα βρουν δουλειά για 400 ευρώ! με συνθήκες εργασίας μεσαίωνα.. 
Μήνα με το μήνα οι γονείς μας δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να τα βγάλουν πέρα. 
Μήνα με το μήνα φτωχαίνουμε όλο και πιό πολύ όλο και περισσότεροι. 
Η σιωπή δεν μας ταιριάζει. Παλεύουμε μαζί με τον υπόλοιπο λαό. 
Φουντώνουμε το λαϊκό ποτάμι που θα σαρώσει τα μέτρα και την πολιτική που τα γεννά. 
Η ανατροπή της βαρβαρότητας δεν είναι έργο σε μία πράξη. Ο αγώνας θα είναι συνεχής. 
ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΥΣΙΑ. 
24/10 ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΔΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΗΧΗΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΤΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ. 
Αν όχι ΕΜΕΙΣ τότε ΠΟΙΟΙ;
 Αν όχι ΤΩΡΑ τότε ΠΟΤΕ;

Read More

Ο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

του Γιώργου Ανδρουτσόπουλου
 Από το περιοδικό CRASH Σεπτεμβρίου 2012
 Αν κατά την αρχαιότητα την Αίγυπτο τη «χτύπησαν» οι «Επτά πληγές του Φαραώ», στη σύγχρονη Ελλάδα δεν είναι λίγοι εκείνοι που επιμένουν να δημιουργήσουν τις «Τέσσερις πληγές του διαμελισμού», καθώς από την εποχή που σχηματίστηκε σε κράτος δεν χάνουν ευκαιρία να τις… πετσοκόψουν την εδαφική της ακεραιότητα είτε με «σχέδια επί χάρτου» είτε με μεθοδεύσεις που αποσκοπούν στο διαμελισμό της.
 Και μπορεί στην καθημερινότητα των Ελλήνων να μην έχουν σχηματιστεί τέτοιου είδους «απειλές», εντούτοις, αν σκύψουμε με προσοχή στα επιμέρους εθνικά μας προβλήματα, θα δούμε να κρέμονται απειλητικά πάνω από το κεφάλι μας τα… κεφάλια της ΛερναίαςΎδρας, που το καθένα θέλει να κατασπαράξει 
τη Θράκη, 
τη Μακεδονία, 
την ‘Ηπειρο, 
την Κρήτη, 
όπως και μερικά νησιά ακόμη. 
Και μπορεί, επίσης, όλα αυτά να προέρχονται από τη «βουλιμία» ξένων παραγόντων, αλλά είμαστε πια σε θέση να μετρήσουμε κι εμείς σύγχρονους Εφιάλτες που συνηγορούν, για τη δική τους σκοπιμότητα, στο διαμελισμό των εδαφών της πατρίδας μας.
 Και μπορεί κατά το παρελθόν να έχουν υποστηριχτεί αποσπάσεις ελληνικών εδαφών πριν καν αυτές περιέλθουν στην κυριαρχία της Ελλάδας, όπως η δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας, ως επακόλουθο της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου το 1878.
Η οποία και δεν εφαρμόστηκε ποτέ, καθώς διήρκεσε μόνο 120 ημέρες, προκάλεσε όμως επίσημα τη «βουλιμία» των Βουλγάρων, με αποτέλεσμα τις βιαιότητες σε βάρος του ελληνικού στοιχείου της Μακεδονίας και της Θράκης.
 Και αν η λήξη του Μακεδονικού Αγώνα, το 1908, αποτέλεσε και το τέλος αυτής της επί 30 χρόνια γενοκτονίας του ελληνικού στοιχείου, η εμμονή των Βουλγάρων για κατάκτηση των ελληνικών εδαφών συνεχίστηκε και με την κατοχή τμημάτωντης Μακεδονίας και της Θράκης, ως επακόλουθο της «συμμαχίας» τους με τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, αλλά ως «απώτερη επιδίωξη» τερματίστηκε οριστικά πριν από λίγα χρόνια με την επίσημη ανακοίνωση από τη βουλγαρική πλευρά πως δεν συντρέχει πλέον λόγος επιβουλής ελληνικών εδαφών. 
Την περίοδο της Κατοχής
 Οι Γερμανοί, αμέσως μετά την κατάληψη και της Κρήτης (Μάιος 1941), τότε που ολόκληρη ή ελληνική επικράτεια βρέθηκε κάτω από την κατοχή των δυνάμεωντου Άξονα, διαίρεσαν την Ελλάδα σε τρία βασικά μέρη. 
Έτσι. η Ιταλία κατέλαβε τα Επτάνησα, ενώ στη Βουλγαρία παραχωρήθηκε αρχικά η ζώνη ανάμεσα στο Στρυμόνα και στο Νέστο, καθώς και τα νησιά Θάσος και Σαμοθράκη. 
Το τμήμα αυτό επεκτάθηκε αργότερα σχεδόν μέχρι την Αλεξανδρούπολη. 
Τόσο οι Ιταλοί στα Επτάνησα όσο και οι Βούλγαροι στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη επιχείρησαν να εφαρμόσουν πολιτική αφελληνισμού.
 Η υπόλοιπη χώρα διαιρέθηκε σε δύο ζώνες κατοχής, μία γερμανική και μία ιταλική. 
Η γερμανική ζώνη περιλάμβανε τα 2/3 του νομούΈβρου, την κεντρική και δυτική Μακεδονία, όλα τα νησιά του βόρειου Αιγαίου, εκτός από τη Θάσο και τη Σαμοθράκη, την Αττική, την Κρήτη (εκτός από το νομό Λασιθίου, που ήταν υπό ιταλική διοίκηση) και από τις Κυκλάδες… τη Μήλο. Η ιταλική ζώνη περιλάμβανε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. 
Το «Σχέδιο Κίσινγκερ» 
Για 20 σχεδόν χρόνια (δεκαετίες 70 και ’80) εκείνος που μεσουράνησε στη διεθνή πολιτική σκηνή δεν ήταν άλλος από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χάιντς Άλφρεντ Κίσινγκερ (Heinz Alfred Kissinger). 
Γεννημένος στη Γερμανία το 1923 από γονείς εβραϊκής καταγωγής, οι οποίοι το 1938 διέφυγαν στην Αμερική υπό την απειλή του ναζιστικού καθεστώτος, ακολούθησε αρχικά ακαδημαϊκή καριέρα στο Χάρβαρντ, αλλά παράλληλα συμμετείχε σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες και επιτροπές που αφορούσαν την εξωτερική πολιτική και ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Έτσι, το 1969 διορίστηκε Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας για τον Πρόεδρο Νίξον και ύστερα, κατά τη διάρκεια της Προεδρίας Φορντ, διετέλεσε και υπουργός Εξωτερικών, ενώ, μετά την εκλογή του Κάρτερ στην Προεδρία, ίδρυσε εταιρεία παροχής συμβουλών και συνέχισε τη σταδιοδρομία του ως ειδικός σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης το 1993.
Μόνο που για την Ελλάδα αποτέλεσε έναν από τους πιο βασικούς διαμορφωτές της «όρεξης» των γειτόνων μας για επιβουλή ελληνικών εδαφών, καθώς το «σχέδιο» του προέβλεπε το διαμελισμό της Ελλάδας. 
Το ένα κρατίδιο ξεκινά από την Άρτα και πάνω, με την ονομασία Μεγάλη Αλβανία. 
Το δεύτερο κρατίδιο έχει να κάνει με τα Σκόπια, όπου δημιουργείται το κράτος της Μακεδονίας, που φτάνει έως τη Λάρισα. 
Το τρίτο κρατίδιο είναι η Θράκη. 
Και όλα αυτά θα γίνουν σταδιακά με την «άλωση» των πολιτιστικών στοιχείων των Ελλήνων, καθώς ο Κίσινγκερ είχε δηλώσει ότι: 
«Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευθεί. Γι αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθεί να συμμορφωθεί. 
Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, τη θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε τη δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για μας». 
Από τότε, είτε η δήλωση είναι αληθινή είτε όχι, τα όσα περιέγραψε τότε τα βλέπουμε έκτοτε να γίνονται σταδιακά πραγματικότητα από Σκοπιανούς, Αλβανούς και Τούρκους, ενώ τροφοδότησε και το «σχέδιο» του για αναπροσαρμογή των εδαφών των βαλκανικών χωρών. Περιληπτικά, το επονομαζόμενο «Σχέδιο Κίσινγκερ» προβλέπει τη λύση των προβλημάτων της Μέσης Ανατολής, της ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, με τη δημιουργία μιας συνομοσπονδίας κρατών, των ε πονομαζομένων « Ηνωμένων Πολιτειών της Ανατολικής Μεσογείου» (ΗΠΑΜ). 
Συγχρόνως, ένα κομμάτι της Ε.Ε. που είναι ήδη ενταγμένο σε αυτή ή θεωρείται πεδίο μελλοντικής διεύρυνσης (Βαλκάνια), θα αποκοπεί ή θα αποτελέσει τμήμα μιας «χαλαρά συνδεόμενης» με αυτή πτέρυγας που θα εκτείνεται προς Ανατολάς.
 Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, το «σχέδιο» άρχισε να εφαρμόζεται το 1989. 
Τότε προέβλεπε αρχικά το διακανονισμό του προβλήματος Ισραήλ-Παλαισπνίων, με τη «διάσπαση» του Ισραήλ, στόχος που παραλίγο να πραγματοποιηθεί πρόσφατα. 
Η δεύτερη φάση προέβλεπε διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας, στόχος που έχει ήδη επιτευχθεί. 
Η τρίτη φάση θεωρείται ότι προωθεί την ομοσπονδοποίηση της Κύπρου (αφού πρώτα έχει διασπαστεί σε δύο «κρατίδια»), φάση που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή.
Εδώ όμως αρχίζουν τα πράγματα να γίνονται περισσότερο ενδιαφέροντα.
 Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, το «Σχέδιο» στην αρχική του μορφή προέβλεπε ακόμη:
 ■ Αυτονόμηση Κρήτης. Δωδεκανήσων, νήσων του ανατολικού Αιγαίου και δυτικής Μικράς Ασίας.
 ■ Αυτονόμηση της ανατολικής, της δυτικής Θράκης και της νοτίου Βουλγαρίας. 
■ Αύξηση των εδαφών του κράτους των Σκοπίων με προσάρτηση της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. 
■ Αύξηση των αλβανικών εδαφών προς Νότο μέχρι καιτην Πρέβεζα.
 Ήδη, από το 1989, είχε αποκαλυφθεί ότι η άμβλυνση των ελληνοτουρκικών διαφορών θα έχει ως μακροπρόθεσμους στόχους:
 • Την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του Αιγαίου.
 • Την αποστρατιωτικοποίηση των τουρκικών ακτών της Μικράς Ασίας, μέχρι εκεί που, όπως λένε. δεν φτάνει πιο πέρα.
 • Την ίδρυση ελληνοτουρκικών επιχειρήσεων (τουριστικών, πετρελαϊκών, εμπορικών, βιομηχανικών) και την ίδρυση ζώνης ελεύθερου εμπορίου στο Αιγαίο και στις μικρασιατικές ακτές μεταξύ των δύο κρατών, στο πλαίσιο μιας «μεικτής ζώνης κυριαρχίας», που θα εξελιχθεί σε αυτόνομο «κρατίδιο-μαξιλάρι» των τοπικών διενέξεων, διεθνούς επιρροής και ελεγχόμενο από τον ΟΗΕ. 
Ανθελληνικές ΜΚΟ και Σόρος 
Έτσι, από τότε βλέπουμε τη δημιουργία εκείνων των φορέων που επιχειρούν την εφαρμογή του «Σχεδίου Κίσινγκερ». 
Κι αυτές δεν είναι παρά μια «συνομοταξία» Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), οι οποίες δρουν με την οικονομική στήριξη του Τζορτζ Σόρος. 
Στην ουσία, πρόκειται για εκείνες τις ΜΚΟ που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να συντάσσουν εκθέσεις περί ύπαρξης «τουρκικής», «μακεδονικής», «τσάμικης» και «βλάχικης» μειονότητας σε διάφορες περιοχές κυρίως της βόρειας Ελλάδας. Σε αρκετές περιπτώσεις, δεν διστάζουν επίσης να κατηγορήσουν το ελληνικό κράτος για παραβίαση «των δικαιωμάτων των μειονοτήτων», κάνοντας λόγο στα κείμενα τους για ελληνικό σοβινισμό, εθνικιστική υστερία και απάνθρωπη μεταχείριση των λαθρομεταναστών.
Τα ερωτήματα, για ορισμένες από αυτές τις ΜΚΟ, πολλαπλασιάζονται τα τελευταία χρόνια δημιουργώντας εύλογες υπόνοιες και απορίες, τόσο για τις πηγές χρηματοδότησης τους όσο και για τους σκοπούς που εξυπηρετούν. 
Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τη χρηματοδότηση τους, αρκετές από αυτές εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα τους χάρη στη «γαλαντομία» του γνωστού μεγαλοχρηματιστή, κερδοσκόπου και «παγκόσμιου πολίτη», όπως αρέσκεται να αυτοαποκαλείται, Τζορτζ Σόρος.
 Και ποιος είναι ο Τζορτζ Σόρος, ο φίλος και συνδαιτυμόναςτου Κώστα Σημίτη και συνομιλητής του Γιώργου Παπανδρέου; 
Είναι ένας 80χρονος σήμερα Ουγγροαμερικανός επενδυτής, εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος ονομαζόταν αρχικά Γκιόργκι Σβαρτς, που δραστηριοποιείται σε περίπου 40 χώρες, με πολλές από αυτές να τον έχουν κατηγορήσει ότι προκαλεί και εκμεταλλεύεται την αποσταθεροποίηση κρατών για να αυξάνει την ήδη αμύθητη περιουσία του.
 Παρά το γεγονός ότι «αυτοσυστήνεται» ως «πολιτικός ακτιβιστής» και υπέρμαχος της «ανοικτής κοινωνίας» και του φιλελευθερισμού, κατά τα πρότυπα του «πνευματικού του πατέρα», φιλοσόφου Καρλ Πόπερ στο London School of Economics, πολλά είναι τα κράτη που ένιωσαν «στο πετσί τους» τις προθέσεις του μεγάλου κερδοσκόπου. Ενδεικτικά, ο πρώην Πρόεδρος της Γεωργίας, Έντβαρντ Σεβαρνάτζε, τον κατηγόρησε ότι βρίσκεται πίσω από την αποσταθεροποίηση της Γεωργίας, δραστηριοποιήθηκε στη Σερβία πριν και μετά την εισβολή των Αμερικανών και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκλογή της νέας κυβέρνησης, ενώ το ίδιο έκανε και στην Ουκρανία. 
Για τις τέσσερις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, τη Μαλαισία, την Ινδονησία, την Ταϊλάνδη και τις Φιλιππίνες, ο Σόρος αποτελείτο «δαίμονα» και την ενσάρκωση του κακού: «Αυτός είναι που προκάλεσε την κρίση μας», φώναζαν ενδεικτικά οι εφημερίδες της Κουάλα Λουμπούρ. 
Σε κάποιες περιπτώσεις πάντως, δεν πέτυχε τους σκοπούς του, όπως στη Ρωσία, στη Λευκορωσία και στο Αζερμπαϊτζάν και εκδιώχθηκε ως αποσταθεροποιητικός παράγοντας. 
Να σημειώσουμε ότι ο ΤζορτζΣόρος, γνωστός για τις εξαιρετικά ανθελληνικές του θέσεις, μέσω του ιδρύματός του «Soros Fund Management, έχει καταφέρει να στήσει ένα διεθνές οικοδόμημα με την εμπλοκή ακαδημαϊκών, επιχειρηματιών και οργανώσεων που δραστηριοποιούνται σε όλο τον κόσμο. 
Λειτουργώντας μάλιστα στα πρότυπα μιας πολυεθνικής εταιρείας, το ίδρυμα του έχει προχωρήσει στη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου ΜΚΟ οι οποίες λειτουργούν ως «θυγατρικές». 
Οι οργανώσεις αυτές δραστηριοποιούνται σε πάνω από 40 χώρες, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις χρηματοδοτούνται και από τα κράτη που τις φιλοξενούν. 
Το ίδρυμα Σόρος είναι επίσης βασικός χρηματοδότης του «Παρατηρητήριου του Ελσίνκι», το οποίο έχει καταδικάσει αρκετές φορέςτη χώρα μας για παραβίαση των δικαιωμάτων των «μειονοτήτων» της. 
Επίσης χρηματοδοτεί και το «Κέντρο για τη Συμφιλίωση και τη Δημοκρατία στη Νοτιανατολική Ευρώπη», που προωθεί την αλλαγή των σχολικών εγχειριδίων της Ιστορίας. Ανάλογα αντεθνική είναι και η δράση άλλων ΜΚΟ, όπως είναι η Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (ΕΟΔΜ), καθώς και το Κέντρο Έρευνας Μειονοτικών Ομάδων (ΚΕΜΟ). 
Μια ματιά στις ιστοσελίδες των οργανώσεων αυτών είναι εξόχως αποκαλυπτική: υπερασπίζονται με αξιοθαύμαστο σθένος «Μακεδόνες», «Τσάμηδες» και «Τούρκους» της Ελλάδας, που υποτίθεται ότι καταπιέζονται βάναυσα.
Ορισμένες από τις παραπάνω οργανώσεις συγκαταλέγονται, μάλιστα, μεταξύ των μεγαλύτερων κατηγόρων της χώρας μας σε διάφορα φόρουμ του εξωτερικού, πετυχαίνοντας αρκετές καταδίκες σε βάρος της για θέματα «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και «καταπάτησης των δικαιωμάτων των μειονοτήτων». 
Ο αριθμός των ΜΚΟ που έχουν ξεκάθαρες πολιτικές κατευθύνσεις και δραστηριοποιούνται στη χώρα μας είναι εντυπωσιακός. 
Ανάλογα εντυπωσιακό είναι όμως και το λεξιλόγιο που επιλέγουν κάθε φορά να χρησιμοποιούν καιτο οποίο απέχει αρκετά από τις θέσεις της χώρας μας. 
Ενδεικτικά να σημειώσουμε ότι, σε αναφορές που γίνονται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δεν είναι λίγες οι φορές που το Αιγαίο αναφέρεται ως «κοινή θάλασσα». 
Στην περίπτωση της χώρας μας, το ίδρυμα του Τζορτζ Σόρος έχει αποτελέσει χρηματοδότης της ΜΚΟ «Ανοιχτή Κοινωνία», μέλος της οποίας το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι του Παναγιώτη Δημητρά, ενός ένθερμου υποστηρικτή της φιλοσκοπιανής οργάνωσης «Ουράνιο Τόξο» και της ύπαρξης «μακεδόνικης μειονότητας» στην Ελλάδα. 
Εξάλλου, επισκεπτόμενος κανείς την ιστοσελίδα του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι και αυτήντου «Balkan Human Rights» (Βαλκανικά Ανθρώπινα Δικαιώματα) μπορεί να πάρει μια ιδέα σχετικά με τις σχέσεις του συγκεκριμένου φορέα τόσο με εγχώριους όσο και με διεθνείς φορείς και ΜΚΟ. Μπορεί, επίσης, να διαπιστώσει ότι το Παρατηρητήριο του Ελσίνκι του Παναγιώτη Δημητρά, καθώς και η Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων, της συζύγου του, Ναυσικάς Παπανικολάτου, έχουν ανακοινώσει επισήμως ως χορηγούς τους το κεντρικό όργανο του Τζορτζ Σόρος στην Ευρώπη, δηλαδή το «Ινστιτούτο Ανοικτής Κοινωνίας» που εδρεύει στη Βουδαπέστη. 
Επίσης, χορηγίες έχουν λάβει από την Ε.Ε., από την αυστριακή κυβέρνηση, από τοΊδρυμα «Άρτος Ζωής», το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δικαιωμάτων των Ρομά, το Ίδρυμα Μπέρκχοφ για τη Διερεύνηση Συγκρούσεων, το Δίκτυο Εναλλακτικής Πληροφόρησης, το ΙνστιτούτοΆσπεν του Βερολίνου, τη Διεθνή Ομοσπονδία του Ελσίνκι, την Κοινωνία για την Επικοινωνία και την Πολιτική Έρευνα και… τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς! 
Εν συνεχεία, μπορεί κανείς να δει ένα σημαντικό αριθμό προσώπων που έχουν κατά καιρούς βοηθήσει τον κ. Δημητρά στο «έργο» του για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δη αυτά των αθίγγανων, των «Μακεδόνων» και των Αλβανών. 
Το κυριότερο, ωστόσο, συμπέρασμα, στο οποίο μπορεί κανείς να οδηγηθεί, ακολουθώντας το μονοπάτι των συνεργαζομένων φορέων και χορηγών του Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών του Ελσίνκι είναι ότι πρόκειται για έναν «κύκλο» καλοστημένων ειδήσεων, φημών και γνώμης που έχει σαν επίκεντρο του τις οργανώσεις, των οποίων ηγείται ο «φιλάνθρωπος» δισεκατομμυριούχος Τζορτζ Σόρος, μέσω του δικού του «Ινστιτούτου Ανοικτής Κοινωνίας» της Βουδαπέστης και του επίσης δικού του Κεντρικού Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου (CEU). 
Ο ύπουλος ρόλος του υπέρ των Σκοπιανών Ενδιαφέρον, πάντως, παρουσιάζει και ο ρόλος του Σόρος στο ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, με τη διείσδυση του στο εκπαιδευτικό σύστημα των βαλκανικών χωρών, μέσω των ΜΚΟ του. 
Γενικά, σε κάθε χώρα, προωθούνται οι ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από το Σόρος, από πολυεθνικές και από το εκάστοτε υπουργείο Εξωτερικών.
 Στην Ελλάδα, στο ίδιο μήκος κύματος, γίνεται μια προσπάθεια αλλαγής των σχολικών βιβλίων και της Ιστορίας, ενώ στα Σκόπια οι ανθελληνικές θέσεις ακούγονται δυνατά και ας μην απορούν κάποιοι γιατί το ίδρυμα Σόρος χρηματοδότησε το βιβλίο της Μαρίας Ρεπούση και άλλα σχετικού περιεχομένου βιβλία. 
Πρόσφατο παράδειγμα, η έκδοση του σύγχρονου «Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού», υπό την αιγίδα του Center Mauritius Coppieters στις Βρυξέλλες, που λειτουργεί με την οικονομική υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά και της «Στέγης Μακεδόνικου Πολιτισμού» στη Φλώρινα, ως του πολιτιστικού κέντρου της οργάνωσης «Ουράνιο Τόξο», που αφειδώς χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Σόρος.
Σημειώνεται ότι στην Αλβανία τα σχολικά βιβλία γράφουν ότι χρηματοδοτούνται από τον αμφιλεγόμενο Ουγγροαμερικανό επενδυτή και δεν μας προξενεί πλέον καμιά απορία που ξαφνικά οι Αλβανοί «θυμήθηκαν» κι αυτοί ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν… Αλβανός, αφού η μητέρα του, Ολυμπιάδα, καταγόταν από την ‘Ηπειρο, όπως και ο Πύρρος! Παράλληλα, άνθρωποι όπως ο Σόρος έχουν χαρίσει πολλά εκατομμύρια δολάρια στα Σκόπια φτιάχνοντας ΜΚΟ και πανεπιστήμια στα οποία οι Σκοπιανοί μαθαίνουν ότι προγονοί τους ήταν ο Φίλιππος, ο Αλέξανδρος, ο Αριστοτέλης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το σήμα της Βεργίνας πάνω στο πτυχίο του Πανεπιστημίου του Στιπ. Μάλιστα, ξένοι παρατηρητές έχουν επισημάνει ότι χωρίς τη συνεχή και τεράστια οικονομική ενίσχυση από ιδρύματα και οργανώσεις, όπως του Τζορτζ Σόρος, τα Σκόπια ίσως να μην υπήρχαν σαν κράτος σήμερα… Βέβαια, όλα αυτά συμβαίνουν με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων. Και είναι απορίας άξιο το πώς η ελληνική πλευρά έχει αφήσει, σχεδόν εδώ και μισό αιώνα, το εθνικό αυτό θέμα να «παίζεται» από την «επιθετική γραμμή» των Σκοπιανών, που ήδη έχουν καταφέρει να «περάσουν» την αναγνώριση της ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας» στα περισσότερα κράτη της οικουμένης, την ίδια ώρα που εμείς ακόμη βαυκαλιζόμαστε στο αν θα παραχωρήσουμε «γεωγραφικό προσδιορισμό» ή όχι στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων. 
Η απορία αυτή φτάνει ακόμη και σε υποθέσεις «προδοσίας», αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν υπήρχε καμιά αντίδραση από ελληνικής πλευράς ούτε κατά την εποχή που η επαρχία «Vardaska» μετονομάστηκε de facto από τον Τίτο, το 1944, σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας». 
Εξάλλου, το 1991 και το 1992 (κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη) δεν «χάσαμε» μέσα από τα χέρια μας τις ευκαιρίες τις ευκαιρίες να είχε λυθεί οριστικά το θέμα, αλλά δώσαμε και τη δυνατότητα στους Σκοπιανούς να αναπτύξουν ανενόχλητοι αλλοτριωτικές διεκδικήσεις σε βάρος της Μακεδονίας. 
Και σύμφωνα με την άποψη του Στέλιου Παπαθεμελή «το πολιτικό μας προσωπικό και η διανόηση του Κολωνακίου έχουν από καιρό παραδώσει το ζήτημα των Σκοπίων στον… αυτόματο πιλότο»! 
Κι αυτό, γιατί αφήσαμε παντελώς ανεκμετάλλευτη τη ευκαιρία που μας δόθηκε στις 3 Οκτωβρίου του 1992, όταν ο Μπιλ Κλίντον δήλωνε:
 «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη “Μακεδονία”». 
Από κει και πέρα η Μακεδονία αφέθηκε στην τύχη της και η Αμερική ήταν από τις πρώτες που αναγνώρισαν το κράτος των Σκοπίων σαν Μακεδονία, σε σημείο που η σημερινή υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, σύζυγος του άλλοτε πλανητάρχη Μπιλ Κλίντον, μόλις προχθές δήλωσε την «αγανάκτηση» της για τα εμπόδια που βάζει η Ελλάδα στην ένταξη των Σκοπίων στο NATO. 
Μόνο που το θέμα της ονομασίας μπορεί να φαίνεται στους πολλούς σαν κάτι το επουσιώδες, εντούτοις έχει δημιουργήσει μια σειρά ανθελληνικών ενεργειών, εντός και εκτός των συνόρων μας, με απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός μεγάλου «Μακεδόνικου Κράτους» που θα ικανοποιεί μεν τις επεκτατικές τάσεις των Σκοπιανών, αλλά να ευνοεί και τα συμφέροντα των Αμερικανών στα Βαλκάνια. 
Και η λειτουργία ΜΚΟ, με έδρα τη Φλώρινα (εξάλλου από χωριά της περιοχής κατάγεται και ο Μιλόσοσκι και ο Γκρούεφσκι!), όπως το «Ουράνιο Τόξο» που επιδιώκει τη «Μακεδονία του Αιγαίου» στηριγμένη στο «Σχέδιο Κίσινγκερ», αλλά και η ανθελληνική προπαγάνδα των Σκοπιανών που έχει απλωθεί στα πέρατα της Οικουμένης, αποσκοπούν στη δημιουργία ενός μεγάλου μακεδόνικου αυτόνομου κράτους με κέντρο τα Σκόπια. 
Και η τελευταία απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης είναι ένα «πρώτο βήμα» στις διεκδικήσεις των βορείων γειτόνων μας. 
Το «όνειρο» των Αλβανών με το θέμα της Τσαμουριάς 
Και αν οι Σκοπιανοί «ονειρεύονται» τη Μεγάλη Μακεδονία, 
οι Αλβανοί έχουν εμμονή με τη Μεγάλη Αλβανία των χιτλερικών και του «Σχεδίου Κίσινγκερ», οπότε το θέμα της διεκδίκησης της Τσαμουριάς τους έρχεται… γάντι, αν και μετά την ίδρυση του αλβανικού κράτους, το 1913, αλλά κυρίως στη δεκαετία του 1920, οι Τσάμηδες κατέστησαν «σημείο αναφοράς» για την αλβανική πλευρά, η οποία άρχισε να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να δημιουργήσει ζήτημα!
Και Τσαμουριά ονομάζεται η περιοχή εκείνη της Ηπείρου που εκτείνεται κατά μήκος της ακτής ανάμεσα στις εκβολές του ποταμού Αχέροντα και μέχρι το Βουθρωτό και ανατολικά μέχρι τους πρόποδες του όρους Τόμαρος, μια περιοχή που ταυτίζεται με τη Θεσπρωτία και ένα μικρό της τμήμα ανήκει σήμερα στην Αλβανία με κέντρο την κωμόπολη Κονίσπολη. 
Στις διατάξεις της Συνθήκης της Λωζάνης (24 Ιουλίου 1923) δεν γίνεται λόγος για Έλληνες και Τούρκους, αλλά για μουσουλμάνους και χριστιανούς, θα έπρεπε τότε όλοι οι μουσουλμάνοι, μεταξύ των οποίων και οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες, να ανταλλαγούν με τους Έλληνες.
 Όμως, οι Τσάμηδες. οι οποίοι ήταν περίπου 20.000, εξαιρέθηκαν. 
Μια άλλη πτυχή αυτού του ζητήματος συνιστούν οι περιουσίες των Τσάμηδων. 
Ένα τμήμα των περιουσιών κατασχέθηκε με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης και ύστερα από συμφωνία με τους ιδιοκτήτες για να καλυφθούν οι ανάγκες των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν την Ήπειρο, ωστόσο το ζήτημα επανήλθε πολλές φορές στην επικαιρότητα με τις ενέργειες των Αλβανών και τις αντίστοιχες του Βενιζέλου, όπως και πριν από την εισβολή των ιταλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, το 1940. 
Είναι γεγονός ότι οι Τσάμηδες, αισθανόμενοι αδικημένοι με την εξέλιξη του θέματος των περιουσιών τους, οδηγήθηκαν στο να συνεργαστούν με τους Ιταλούς και τους Γερμανούς και τον Ιούλιο του 1942 συγκροτούν το «Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως», με 14 Τάγματα, έχοντας ως κύριο στόχο τους την εξολόθρευση του ελληνικού πληθυσμού στην περιοχή της Θεσπρωτίας. 
Μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών το 1943 οι Τσάμηδες πέρασαν στο στρατόπεδο των Γερμανών. 
Όμως, μετά την αποχώρηση των Γερμανών, οιΤσάμηδες, συναισθανόμενοι τις συνέπειες από τη συμπεριφορά τους στη διάρκεια της Κατοχής, αναζήτησαν προστασία στην Αλβανία και 18.000 άτομα εγκατέλειψαν την Ελλάδα. 
Μετά από όλο αυτό το διάστημα της σιωπής γύρω από τους Τσάμηδες, με την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία, το 1991, το ζήτημα τους επανήλθε στην επικαιρότητα και παραμένει ένα ζήτημα που ανακύπτει μετά σε κάθε φάση έντασης στις σχέσεις Ελλάδας – Αλβανίας και δεν είναι τα περιστατικά που σημειώνονται κάθε τόσο στα συνοριακά φυλάκια από την προκλητικότητα των λεγόμενων Τσάμηδων.
 Όπως το τελευταίο επεισόδιο με Αλβανό βουλευτή, τον περασμένο Αύγουστο, που ήθελε να περάσει τη χώρα μας με ένδειξη εθνικότητα «Τσάμης»! 
Αλλά και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχαν προκληθεί επεισόδια, όπως η οργανωμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που πραγματοποίησαν στις 25 Ιουνίου 2006 δεκάδες Αλβανοί Τσάμηδες κοντά στο Τελωνείο Μαυροματίου της ελληνοαλβανικής μεθορίου, επί του αλβανικού εδάφους, όπου οι μετέχοντες στη συγκέντρωση, περιστοιχιζόμενοι από γνωστούς εξτρεμιστές από το Κόσοβο και από άλλες περιοχές, φώναζαν συνθήματα υπέρ της επιστροφής των περιουσίων που υποστηρίζουν ότι είχαν στην Τσαμουριά, σημειώνοντας μάλιστα ότι η ημέρα της συγκέντρωσης αυτή ήταν η επέτειος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, του «ξεκληρίσματος» των Τσάμηδων της Θεσπρωτίας. 
Έφεραν μάλιστα αμερικανικές σημαίες υποδηλώνοντας ότι έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ. Ανάλογη εκδήλωση-διαδήλωση είχε πραγματοποιηθεί προ ολίγων μηνών και την 1η Νοεμβρίου 2005 και στους Αγίους Σαράντα, η οποία μάλιστα είχε ως επακόλουθο να ματαιωθεί η τότε προγραμματισμένη επίσημη επίσκεψη του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια στην περιοχή αυτή. Δεν μπορούμε να αφήσουμε απαρατήρητο το γεγονός ότι το «Αλβανικό Λόμπι» στις ΗΠΑ μετέρχεται «παν μέσον» θεμικό και αθέμιτο για να διευκολύνει την υλοποίηση της ιδέας της Μεγάλης Αλβανίας, η οποία σημειωτέον στηρίζεται στον εθνικιστικό εξτρεμισμό και στο οργανωμένο έγκλημα.
Ήδη η αλβανική Βουλή στις 30 Ιουνίου 1994 έχει καθιερώσει και μάλιστα ομόφωνα την 27 Ιουνίου ως ημέρα γενοκτονίας των Τσάμηδων, ο δε προ ετών ιδρυθείς σύνδεσμος «Τσαμουριά» στην Αλβανία έχει αναλάβει το προπαγανδιστικό μέρος της προσπάθειας των Τσάμηδων, θέτοντας ως κεντρικό πολιτικό στόχο την αναγνώριση κάποιας «δήθεν» γενοκτονίας των Τσάμηδων. 
Η οργάνωση αυτή (Τσαμουριά – Cameria), μέλη της οποίας πρωτοστάτησαν στις εκδηλώσεις του 2006, αποτελείτο αμιγώς πολιτικό τμήμα του αυτού συστήματος που προβάλ-λειτην ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας αναφορικά με την επέκταση της στην Ήπειρο μέχρι την Πρέβεζα, συμπεριλαμβανομένων και των νομών Καστοριάς και Φλώρινας.
Παράλληλα, το ένα από τα τρία βασικά συμμαχικά κόμματα του Σάλι Μπερίσα, το PDIU των Τσάμηδων, το πλέον ανθελληνικό κόμμα της Αλβανίας, «άνοιξε την αυλαία» της προεκλογικής του εκστρατείας με βασικό σύνθημα «Θα επιστρέψουμε στηνΤσαμουριά» και ο πρόεδρος του κόμματος Σπετίμ Ιντρίζι, σε ένα παραλήρημα εθνικισμού, δήλωνε ότι «Ο αετός έχει ανάγκη και τα δυο φτερά για να πετάξει. 
Έχει ανάγκη για το Κόσοβο και την Τσαμουριά»! Στο έλεος των… Τούρκων η ελληνική Θράκη Ωστόσο, αν για το θέμα της Μακεδονίας και της Ηπείρου θα πρέπει να αναζητήσουμε σε άλλους την κινητήρια «δύναμη» που σπρώχνει τις κυβερνήσεις των Σκοπίων και της Αλβανίας, αντίστοιχα, στο να δημιουργούν ανθελληνικές κινήσεις, διεκδικώντας ελληνικά εδάφη, για το θέμα της Θράκης πίσω κρύβεται η τουρκική κυβέρνηση, με την έντονη δραστηριότητα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και τη Μουφτία, που δρα καθαρά ανθελληνικά, υπό την ανοχή του ελληνικού κράτους, χωρίς φυσικά να παραβλέπουμε σήμερα και κάποιο «ιδιαίτερο ενδιαφέρον» και της γερμανικής πλευράς.
 Και δεν θα ήταν άστοχο το να επισημάνουμε εδώ την άποψη που διατύπωσε προ ημερών (12 Σεπτεμβρίου 2012) σε άρθρο του στο CNN ο καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γιάννης Βαρουφάκης, για τη σημασία των επικείμενων αμερικανικών εκλογών, μεταφέροντας την εντύπωση ότι «το Βερολίνο καθυστερεί ενδεχόμενο “ακρωτηριασμού” της Ελλάδας αναμένοντας το αποτέλεσμα των εκλογών στις ΗΠΑ». 
Αν και το όλο θέμα, χρονολογικά, είναι παλαιότερο από τα άλλα, καθώς μπορεί να αναχθεί από το 1922, εντούτοις, το θέμα της αυτονομίας έχει να κάνει κυρίως μετά τα χιτλερικά «σχέδια», αλλά κυρίως μετά το «Σχέδιο Κίσινγκερ», ενώ και η πλήρης αδράνεια του ελληνικού κράτους άφησε ανενόχλητουςτουςΤούρκουςνα αλωνίζουν στην περιοχή.
 Και από το σημείο που κάποτε στρατεύαμε μουσουλμάνους με γνήσιο ελληνικό φρόνημα από τη Θράκη μας,τώρα όλοι τους να νιώθουν καθαρά Τούρκοι, σε σημείο που να το διατυμπανίζουν ακόμη και οι υποψήφιοι βουλευτές των διαφόρων ελληνικών πολιτικών σχηματισμών. 
Και δεν είναι άστοχο να αναφέρουμε ότι υποψήφιος μουσουλμάνος βουλευτής της Θράκης, σε συνέντευξη του, δήλωνε ότΐ: «Όλοι μας εδώ κάνουμε πολιτική και στην πολιτική πρέπει να υπάρχουν ανοίγματα. 
Διότι, αν κοιτάξουμε τη μητέρα πατρίδα μας, την Τουρκία, βλέπουμε πως πραγματοποίησε αλλαγές σε πολλά θέματα και, με πρώτα τα θέματα των μειονοτήτων, πήρε σημαντικές αποφάσεις.  
Και εγώ πιστεύω πως και στην πατρίδα μας, την Ελλάδα, έχει έρθει το τέλος, όποιο κόμμα και να έρθει στην εξουσία είναι υποχρεωμένο να κάνει αυτά τα βήματα.
 Δεν θα πρέπει να αρνούνται την τουρκική μας ταυτότητα». Εξάλλου, δεν θα πρέπει να σχολιαστεί σαν άστοχο και το γεγονός ότι στις 3 Μαΐου, τρεις μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές, η Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης (δηλαδή το τυπικά ανώτατο -αν και νομικά ανυπόστατο- και πάντα άκρως προκλητικό όργανο των τουρκοφρόνωντης Θράκης) εξέδωσε ανακοίνωση, μετην οποία καλεί όλα τα μέλη της… τουρκικής μειονότητας να ψηφίσουν, χωρίς να παίρνει περαιτέρω θέση υπέρ κάποιου κόμματος (αν και οι προξενικοί κύκλοι δίνουν υπογείως γραμμή), τονίζει μεταξύ άλλων την ανάγκη ο μειονοτικός κόσμος να ενωθεί και πάλι εκλογικά γύρω από τους Τούρκους υποψηφίους εντός των πολιτικών κομμάτων και έτσι «να εκλεγεί ο μεγαλύτερος δυνατός αριθμός Τούρκων υποψηφίων στην ελληνική Βουλή».
 Πέραν τούτων, όμως, την όλη προσπάθεια για αυτονόμηση της δυτικής Θράκης, με την υποστήριξη της Τουρκίας, τη μεθοδεύουν εδώ και χρόνια οργανώσεις, όπως η Τουρκική Ένωση Ξάνθης, η Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής, η Ένωση Τούρκων Δασκάλων, που ιδρύθηκαν με την οικονομική υποστήριξη του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και τις «ευλογίες» των δύο μουφτήδων, Κομοτηνής και Ξάνθης, τη δράση των οποίων «συντονίζει» το «Τουρκικό Πολυεθνικό Ίδρυμα», στο οποίο προεδρεύει ο από την Κομοτηνή καταγόμενος Χαλίτ Ερέν, δημιουργώντας ένα «πλέγμα» τουρκικού φρονήματος.
Μάλιστα, η Ελλάδα είχε καταδικαστεί το 2008 από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς, απαγορεύοντας τη λειτουργία συλλόγων που ανήκουν στην τουρκική μειονότητα, παραβιάζειτο άρθρο 110 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, σχετικά με το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι». 
Το Μάρτιο, όμως, του 2012 ο Αρειος Πάγος αποφάνθηκε ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα για τα ελληνικά δικαστήρια, γεγονός που προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ που με ανακοίνωση του είχε χαρακτηρίσει την απόφαση «λυπηρή». 
Μόνο που, πρόσφατα, η ελληνική Θράκη γέμισε αφίσες με το «χάρτη» της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Θράκης», την ώρα, φυσικά, που η σημαία του κρατιδίου έχει από καιρό «κυκλοφορήσει» ευρέως! 
Αξίζει δε να επισημανθεί ότι δημοσιογράφος Τζεγκίζ Ομέρ της τουρκόφωνης εφημερίδας «Μιλιέτ», που κυκλοφορεί στην Ξάνθη, «ανέβασε» στο Facebook αυτή την αφίσα, προκαλώντας οργή ακόμη και μέσα στους μουσουλμανικούς -και όχι τόσο… τουρκικούς- κύκλουςτης Θράκης.
 Πάντως, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Εθνικών Μειονοτήτων, το «Europeada 2012», που διεξήχθη από τις 16 έως τις 24 Ιουνίου στη Γερμανία, συμμετείχε, με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα, η ομάδα της «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF). 
Οι ποδοσφαιριστές της εμφανίστηκαν με τα «εθνικά» τους χρώματα, όπως τα αποκαλούν οι ίδιοι, τωνΤούρκων της δυτικής Θράκης, το πράσινο και το μαύρο, τα χρώματα δηλαδή της σημαίας τους! 
Μάλιστα, στην τελετή έναρξης της διοργάνωσης οι εκπρόσωποι της ομάδας δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι «Τούρκοι της Δυτικής Θράκης», ενώ, κατά την είσοδο της ομάδας στο γήπεδο, ακούστηκε και ο εθνικός ύμνος της «δυτικής Θράκης», με τίτλο «My Western Thrace» (Η Δυτική μου Θράκη). 
Η αυτονόμηση της Κρήτης Ωστόσο, η υπόθεση της αυτονόμησης της Κρήτης έχει αρχίσει να καλλιεργείται εδώ και χρόνια και κάποιοι, με πολύ μεθοδικό τρόπο, προσπαθούν να φορτώσουν τους Κρητικούς με αγανάκτηση και αίσθημα εγκατάλειψης από την Αθήνα, πράγμα πολύ εύκολο δηλαδή, αν λάβει κανείς υπόψη ότι όλοι έχουν παράπονα από το «κέντρο».
 Επιπλέον, η διαφαινόμενη ύπαρξη υδρογοναθράκων σε πεδία νότια της Κρήτης έφερε στην επιφάνεια και σειρά από ισχυρά ξένα συμφέροντα που επιβουλεύονται την εθνική κυριαρχία στον ευρύτερο χώρο, συχνά αμφισβητώντας την ελληνικότητα της Κρήτης. 
Μια παρόμοια άποψη εμφανίστηκε πρόσφατα σε συζήτηση του δικτύου Linkendin, όταν κάποιος ξένος ξεναγός, που διαμένει στα Χανιά, προέβαλλε απόψεις περί της «μη ελληνικότητας της Κρήτης», του «δανεισμού» της στην Ελλάδα για μια εκατονταετία (που λήγει το 2013) κ.ά. 
Αυτή η «λογική» μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως αστεία, αλλά δημιουργεί σοβαρά ζητήματα σε βάθος χρόνου, ενώ (αν τη χρησιμοποιεί και σε επίπεδο τουριστικών ομάδων που ξεναγεί) συγκροτεί μια ομάδα κοινής γνώμης που θα μεταφέρει τις απόψεις στο εξωτερικό, δημιουργώντας σύγχυση και απορίες. 
Στο παρελθόν και ειδικότερα τη δεκαετία του ’90 είχε πάλι οργανωθεί μια προσπάθεια απόσπασης της Κρήτης από την Ελλάδα, φτάνοντας στο σημείο να προκαλέσει την επέμβαση των ελληνικών αρχών. 
Από τότε συχνά εμφανίζονται η «σημαία της Κρήτης», σύλλογοι-φαντάσματα και άλλου είδους «φρούτα» που πολλαπλασιάζονται ίσως σήμερα, την περίοδο της κρίσης, καθώς καλλιεργούν ευκολότερα μύθους, στη βάση «η Κρήτη δεν έχει ανάγκη κανέναν» ή «η Κρήτη είναι αυτάρκης», μαζί με τη νέα άποψη «έχουμε πετρέλαια και μπορούμε μόνοι μας». 
Στην προσπάθεια αυτή μπορούμε να εντάξουμε και τη δημιουργία, πριν από λίγες μέρες, ειδικής σελίδας στο Facebook, που τιτλοφορείται «Ανεξάρτητη Κρήτη εδώ και τώρα», με κεντρικό της σύνθημα το «Έξω οιΈλληνες από την Κρήτη». 
Το πρώτο πράγμα που διαβάζει κανείς, μπαίνοντας στο προφίλ της σελίδας, είναι μια γνωστή μαντινάδα: «Θέλω να ζω ανεξάρτητος, μόνο με νόμους Κρήτης / να μη λογούμεΈλληνας, μα Κρητικός πολίτης». 
Χρησιμοποιώντας, μάλιστα, αποσπάσματα από Κρητικούς που έκαναν περήφανη την Κρήτη, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Νίκος Καζαντζάκης, προσπαθούν να στηρίξουν επιχειρήματα περί ανεξαρτησίας του νησιού και περί «ιδιαιτερότητας της κρητικής φυλής». 
Μάλιστα, κάτω απ’ αυτό το σκεπτικό, κάποιοι «επιτήδειοι» εκμεταλλεύθηκαν τη δίκαιη αγανάκτηση των αγροτών της Κρήτης και μοίρασαν αυτοκόλλητα σημαιάκια με τη σημαία της ανεξαρτησίας της Κρήτης, που υποτίθεται θα έχει το δικαίωμα το 2012 να κάνει δημοψήφισμα για να αποσχιστεί από την Ελλάδα καινά γίνει ανεξάρτητο κράτος. 
Στην υπόθεση αυτή οι «υποκινητές» μιας τέτοιας προσπάθειας θέλουν να ελπίζουν πως έχει υπάρξει ευαισθητοποίηση των αρχών και πως δεν τη θεωρούν σαν ένα ακόμη σύμπτωμα της κρίσης, που δεν απαιτείται να αντιμετωπιστεί άμεσα και σοβαρά. 
Απλώς, ας θυμηθούν ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια επίσημοι χάρτες της Συρίας, του Ισραήλ ή άλλων χωρών νοτιότερα έδειχναν την Κρήτη σαν τμήμα της επικράτειας τους. 

Read More

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ:Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΓΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΠΕΤΥΧΕ ΩΣ ΚΡΑΤΟΣ

Οδυσσέας Ελύτης, 1958 : ὁ Ἑλληνισμός, γιά τήν ὥρα, ἐπέτυχε ὡς γένος, ἀλλ᾿ ἀπέτυχε ὡς κράτος!
 Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλλη και της Μαρίας Βρανά.
 Ο πατέρας του καταγόταν από τον συνοικισμό Καλαμιάρης της Παναγιούδας Λέσβου και είχε εγκατασταθεί στην πόλη του Ηρακλείου από το 1895, όταν σε συνεργασία με τον αδελφό του ίδρυσε ένα εργοστάσιο σαπωνοποιίας και πυρηνελαιουργίας. Το παλαιότερο όνομα της οικογένειας Αλεπουδέλλη ήταν Λεμονός, το οποίο αργότερα μετασχηματίστηκε σε Αλεπός. 
Η μητέρα του καταγόταν από τον Παππάδο της Λέσβου. 
Σε μια σπάνια συνέντευξη που έδωσε ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ρένο Αποστολίδη στην Ἐφημερίδα Ἐλευθερία στις 15 Ιουνίου του 1958 τα λόγια του είναι επίκαιρα. 
Απάντηση του Ελύτη στην ερώτηση του δημοσιογραφου περι δουλοπρέπειας : Δέν μ᾿ ἐνδιαφέρει ὁ ἐπίσημος ὅρος τῆς δουλοπρέπειας. 
Μ᾿ ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία. Κι ἐκεῖνο πού ξέρω εἶναι ὅτι μ᾿ αὐτά καί μ’ αὐτά ἐφτάσαμε σέ κάτι πού θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά ὀνομάσω «ψευδοφάνεια». 
Ἔχουμε, δηλαδή, τήν τάση νά παρουσιαζόμαστε διαρκῶς διαφορετικοί απ’ ὅ,τι πραγματικά εἴμαστε. Καί δέν ὑπάρχει ἀσφαλέστερος δρόμος πρός τήν ἀποτυχία, εἴτε σάν ἄτομο σταδιοδρομεῖς εἴτε σάν σύνολο, ἀπό τήν ἔλλειψη τῆς γνησιότητας. 
Τό κακό πάει πολύ μακριά. 
 Ὅλα τά διοικητικά μας συστήματα, οἱ κοινωνικοί μας θεσμοί, τά ἐκπαιδευτικά μας προγράμματα, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τούς Βαυαρούς, πάρθηκαν μέ προχειρότατο τρόπο ἀπό ἔξω, καί κόπηκαν καί ράφτηκαν ὅπως ὅπως ἐπάνω σ᾿ ἕνα σῶμα μέ ἄλλες διαστάσεις καί ἄλλους ὅρους ἀναπνοῆς. 
 Καί δέν πρόκειται βέβαια γιά «προγονοπληξία». 
 Τά λέω, ἄλλωστε, αὐτά ἐγώ πού, σ᾿ ἕναν τομέα ὅπως ὁ δικός μου, κήρυξα μέ φανατισμό τήν ἀνάγκη τῆς ἐπικοινωνίας μας μέ τό διεθνές πνεῦμα, καί πού σήμερα μέ ἐμπιστοσύνη ἀποβλέπω στή διαμόρφωση ἑνός ἑνιαίου εύρωπαϊκοῦ σχήματος, ὅπου νά ἔχει τή θέση της ἡ Ἑλλάδα.
 Μέ τή διαφορά ὅτι ὁ μηχανισμός τῆς ἀφομοιώσεως τῶν στοιχείων τῆς προόδου πρέπει νά λειτουργεῖ σωστά, καί νά βασίζεται σέ μιά γερή καί φυσιολογικά ἀναπτυγμένη παιδεία. 
Ἐνῶ σ’ ἐμᾶς, ὄχι μόνον δέν λειτουργεῖ σωστά, ἀλλά δέν ὑπάρχει κἄν ὁ μηχανισμός αὐτός γιά νά λειτουργήσει!
 Καί μέ τή διαφορά ἀκόμη ὅτι, ἐκτός ἀπό ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἡ ἡγετική μας τάξη, στό κεφάλαιο τῆς ἑλληνικῆς παιδείας, ἔχει μαῦρα μεσάνυχτα! 
Κοιτάξετε μέ προσοχή τά ἔντυπα πού εκδίδει ἡ ἴδια, ἤ πού προτιμᾶ νά διαβάζει, τά διαμερίσματα ὅπου κατοικεῖ, τίς διασκεδάσεις πού κάνει, τή στάση της ἀπέναντι στή ζωή. 
Οὔτε μιά σταγόνα γνησιότητας! 
Πῶς θέλετε, λοιπόν, ν᾿ ἀναθρέψει σωστά τή νέα γενιά; Ἀπό τά πρῶτα διαβάσματα πού θά κάνει ἕνα παιδί ὥς τά διάφορα στοιχεῖα πού θά συναντήσει στό καθημερινό του περιβάλλον, καί πού θά διαμορφώσουν τό γοῦστο του, μιά συνεχής καί άδιάκοπη πλαστογραφία καί τίποτε ἄλλο! 
 Θά μοῦ πεῖτε: εἶσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, καί βλέπεις τά πράγματα ἀπό τή μεριά πού σέ πονᾶνε. 
Ὄχι, καθόλου! 
Καί νά μοῦ έπιτρέψετε νά ἐπιμείνω. 
Ὅλα τά ἄλλα κακά πού θά μποροῦσα νά καταγγείλω –ἡ ἔλλειψη οὐσιαστικῆς ἀποκεντρώσεως καί αὐτοδιοικήσεως, ἡ ἔλλειψη προγραμματισμοῦ γιά τήν πλουτοπαραγωγική ἀνάπτυξη τῆς χώρας, ἀκόμη καί ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἀσκεῖται ἡ ἐξωτερική μας πολιτική– εἶναι ζητήματα βαθύτερης ἑλληνικῆς παιδείας! 
 Ἀπό τήν ἄποψη ὅτι μόνον αυτή μπορεῖ νά προικίσει ἕναν ἡγέτη μέ τήν ἀπαραίτητη εὐαισθησία πού χρειάζεται γιά νά ἐνστερνιστεῖ, καί ἀντιστοίχως νά ἀποδώσει, τό ἦθος τοῦ λαοῦ. 
 Γιατί αὐτός ὁ λαός, πού τήν ἔννοιά του τήν ἔχουμε παραμορφώσει σέ σημεῖο νά μήν τήν ἀναγνωρίζουμε, αὐτός ἔχει φτιάξει ὅ,τι καλό ὑπάρχει – ἄν ὑπάρχει κάτι καλό σ᾿ αὐτόν τόν τόπο! 
Καί αὐτός, στίς ὧρες τοῦ κινδύνου, καί στό πεῖσμα τῆς συστηματικῆς ἡττοπαθείας τῶν ἀρχηγῶν του, αἴρεται, χάρη σ᾿ ἕναν ἀόρατο, εὐλογημένο μηχανισμό, στά ὕψη πού ἀπαιτεῖ τό θαῦμα! 
 Ὅσο, λοιπόν, καί ἄν εἶναι λυπηρό, πρέπει νά τό πῶ:
 ὁ Ἑλληνισμός, γιά τήν ὥρα τουλάχιστον, ἐπέτυχε ὡς γένος, ἀλλ᾿ ἀπέτυχε ὡς κράτος! 
Καί παρακαλῶ νύχτα μέρα τόν Θεό, καί τό μέλλον, νά μέ διαψεύσουν.

Read More