ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ.....ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΣΑ;

“Καμία κυβέρνηση, ούτε εμείς έχουμε παραιτηθεί από τις αξιώσεις μας, τόσο για το κατοχικό δάνειο, όσο και τις πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία”, τόνισε... την Πέμπτη (02/12) από το βήμα της Βουλής, ο υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δόλλης.

Απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ, Σπύρου Χαλβατζή, ο κ. Ρόλλης δήλωσε πως “διατηρούμε το δικαίωμα χειρισμών για να πετύχουμε την καλύτερη δυνατή λύση”.

Ο κ. Χαλβατζής από τη μεριά του, σημείωσε ότι “καμία κυβέρνηση δεν θέλησε να διεκδικήσει, ούτε το υποχρεωτικό κατοχικό δάνειο, ούτε τις οφειλές της Γερμανίας έναντι των θηριωδιών του πολέμου και της Κατοχής”.

Απαντώντας και πάλι ο υφυπουργός, υπογράμμισε ότι “το θέμα του κατοχικού δανείου ως πολεμικό γεγονός, παραμένει ανοικτό, άρα επιδέχεται διευθέτησης, βάσει των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου”.

Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Ιανουάριο, “Το Έθνος” είχε δημοσιεύσει πως, ομάδα Ελλήνων επιστημόνων προτίθεται να διεκδικήσει το ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ για κατοχικό δάνειο, που είχε δώσει η χώρα μας στη Γερμανία, πριν 65 χρόνια για τη διαβίωση των ναζί.

Όπως ανέφερε ο μαθηματικός, διδάκτωρ κοινωνιολογίας και καθηγητής στη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, Τ. Ηλιαδάκης, επί κατοχής, ο αριθμός των στρατιωτών ναζί έφτανε τους 300.000 και η Γερμανία με την Ιταλία υπέγραψαν ερήμην της κατοχικής κυβέρνησης δανειακή σύμβαση, κατά την οποία η Ελλάδα υποχρεούνταν να καταβάλλει μηνιαίως το ποσό του 1,5 δισ. δραχμών για έξοδα κατοχής.

Τη σύμβαση υπέγραψε και η Ελλάδα, ενώ στη συνέχεια από αναγκαστική μετατράπηκε σε συμβατική, έγινε δηλαδή κοινό συμβατικό δάνειο, το οποίο θα πληρωνόταν στο μέλλον.

“Η πρώτη τροποποίηση στις 2-12-42 όριζε ότι τα ποσά είναι αναπροσαρμοζόμενα και ότι θα άρχιζαν να επιστρέφονται από τον Απρίλίο του 1943. Μάλιστα κατέβαλαν δύο εξοφλητικές δόσεις και στη συνέχεια σταμάτησαν την επιστροφή, οπότε μετέπεσε το δάνειο σε έντοκο λόγω υπερημερίας. Δηλαδή είχε μετατραπεί σε δάνειο σταθερού νομίσματος και έντοκο”, είχε εξηγήσει ο κ. Ηλιαδάκης.

“Αυτό που μας έλειπε ήταν η τεκμηρίωση, την οποία σήμερα έχουμε. Είχε χαθεί ακόμα και σύμβαση του δανείου που βρέθηκε τελικά στη Γερμανία. Από αρχεία στο Φράιμπουργκ φέραμε τα έγγραφα στο υπουργείο Εξωτερικών. Τώρα γίνεται μια συγκροτημένη προσπάθεια στην οποία μετέχουν διπλωμάτες, ακαδημαϊκοί, επιστημονικοί φορείς και γνωστές προσωπικότητες που θα αποτελέσουν τα μέλη μιας επιτροπής για τη διεκδίκηση του δανείου.

Η ενωμένη σήμερα Γερμανία αρνείται να εκπληρώσει μια συμβατική υποχρέωσή της. Η πολιτική αυτή αναδύει συμπεριφορά κράτους που έχασε τον πόλεμο, αλλά κέρδισε την ειρήνη και ως εκ τούτου δεν αναγνωρίζει οφειλές σε όσους κέρδισαν τον πόλεμο αλλά χάνουν στην ειρήνη”.

“Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990, έχει εκλείψει και το τυπικό επιχείρημα του χωρισμού της Γερμανίας. Επομένως το δάνειο είναι άμεσα διεκδικήσιμο. Μπορεί να το διεκδικήσει η ελληνική κυβέρνηση, η Τράπεζα της Ελλάδος μέσω συντεταγμένων πολιτειακών θεσμών. Οι ναζί ουδέποτε το αμφισβήτησαν, άρχισαν μάλιστα την αποπληρωμή του, ενώ ο καγκελάριος Ερχαρντ το 1964 είχε δεσμευθεί για την επιστροφή του μετά την επανένωση της Γερμανίας”, σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλιαδάκη.

Read More

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ

Έδωσαν στις αίθουσες του ελληνικά ονόματα
Αθηνά, Εύξεινος Πόντος, Σωκράτης, Ιπποκράτης, Άρτεμις, Ακρόπολη, Αρχιμήδης, είναι ανάμεσα στα ονόματα που κοσμούν τις αίθουσες του Κέντρου Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης, του δήμου Moonee Valley.
Οι ελληνικές ονομασίες στις αίθουσες του εντυπωσιακού κτιρίου, δόθηκαν για να τιμηθεί η προσφορά των Ελλήνων δημοτών της περιοχής.
«Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης δώσαμε ελληνικά ονόματα στις αίθουσες του πρώτου ορόφου και αναρτήσαμε πινακίδα...... αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά σας στο κτιριακό συγκρότημα.
Το Δημοτικό Συμβούλιο εργάστηκε αρμονικά μαζί σας και χαίρομαι που μοιραζόμαστε το αποτέλεσμα», δήλωσε η δήμαρχος Shirley Cornish, στην τελετή που έγινε, παρουσία και του Έλληνα δημοτικού συμβούλου Άγγελου Κένου.

Read More

ΚΑΛΟ ΤΑΞΕΙΔΙ

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ...
Έφυγε χθες Τέταρτη 1 Δεκεμβρίου 2010 και ώρα 19:00 το απόγευμα ο συγγραφέας, ερευνητής και δημοσιογράφος, Φουράκης Ιωάννης για το μεγάλο ταξίδι τις αιώνιας ζωής.
Γεννήθηκε τό 13937 ἅ.ἕ. Ἕ. ἤ 1937 μ.Χ. εἰς τό χωριό Δραπανιά Χανίων. Ἀφοῦ κατορθώνει νά τελειώσει τό Δημοτικό Σχολεῖο δίδει εἰσαγωγικᾶς ἐξετάσεις εἷς τό Γυμνάσιο Κισσάμου ἀλλά ἀποτυγχάνει. Μετά τήν ἀποτυχία του, νά .......
εἰσαχθεῖ εἷς τό Γυμνάσιο, καί εἷς ἡλικίαν 13 ἐτῶν φεύγει ἀπό τό χωριό του καί καταλήγει εἷς τήν Ἀθήνα ὅπου πιάνει δουλειά σερβιτόρου εἷς καφενεῖον τῆς Πλάκας. Τό ἴδιο ὀργανώνεται εἷς τήν Νεολαία τοῦ κόμματος τῶν Φιλελευθέρων. Τό ἐπόμενο ἔτος διορίζεται εἰς τόν Ο.Τ.Ε. ὡς ὁδηγός ἀνελκυστῆρος. Μετά ἀπό 4 ἔτη τόν ἀπολύουν διά τήν κομματικήν τοῦ δράσιν. Ἅμα τήν ἀπόλυσίν του ἐπιστρέφει εἰς τό χωριό του καί ἀσχολεῖται μέ τό μικροεμπόριο.
Το ἴδιο ἔτος, τό 13955 ἅ.ἕ. Ἕ. ἤ 1955 μ.Χ., ἀρχίζει νά γράφει ἐπωνύμως ἐπιφυλλίδες καί ἄρθρα εἰς τήν Καθημερινή ἐφημερίδα Ἀθηνῶν «ΑΘΗΝΑΪΚΗ». Τό 13961 ἅ.ἕ. Ἕ. ἐγγράφεται εἰς τήν Δημοσιογραφική Σχολή «ΟΜΗΡΟΣ». Διᾶ τήν ἐγγραφήν του εἰς αὐτήν ἀντί ἀπολυτήριο Γυμνασίου προσκομίζει τίς ἐπιφυλλίδες καί τά ἄρθρα, τίς ὁποῖες καί τά ὁποῖα εἶχε γράψει εἰς τίς ἀνωτέρω ἐφημερίδες. Τίς μέρες ὅπου δέν ἐργάζεται εἰς τό ταξί, παρακολουθεῖ, ὡς ἀκροατής, τίς παραδόσεις τῆς Φιλοσοφικῆς καί Νομικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.
Το μεθεπόμενο ἔτος προσλαμβάνεται Ἀνταποκριτής τοῦ «ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ» καί τακτικός συνεργάτης (τῆς εἰδικῆς ἐκδόσεως, ὅπου ἔκανε τότε διά τήν Κρήτη) τοῦ «ΒΗΜΑΤΟΣ» τῶν Ἀθηνῶν. Τό 13963 ἅ.ἕ. Ἕ. προσλαμβάνεται εἰς τήν ἐπίσης Καθημερινή ἐφημερίδα τῶν Ἀθηνῶν «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Μετά ἀπό 4 μῆνες ἀποχωρεῖ ἀπ' αὐτήν καί ἐκδίδει τήν Μηνιαία Πολιτική Ἐπιθεώρησιν «ΚΑΜΠΑΝΑ». ΑΠΟ τό 13961-67 ἅ.ἕ. Ἕ. πρωταγωνιστεῖ εἰς ὅλας τάς συγκεντρώσεις καί κινητοποιήσεις τοῦ Κόμματος τῆς ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΕΝΤΡΟΥ καί τῆς Νεολαίας του (Ο.Ν.Ε.Κ. καί Ε.ΔΗ.Ν.). ΚΑΤΑ τήν διάρκεια τῆς Δικτατορίας δέν συμμετέχει εἰς καμιά «ἀντιστασιακή» ὀργάνωση. Δίχως νά εἶναι «ἀντιστασιακός», οὔτε νά τό παριστάνει μετά τήν πτώσιν τῆς Κυβερνήσεως τῶν Συνταγματαρχῶν, τελευταία τόν συνέλαβε πολλές φορές καί τόν φυλάκισε «προληπτικῶς». Τό καλοκαίρι τοῦ 13968 ἅ.ἕ. Ἕ. τόν συλλαμβάνει πάλι καί τόν παραπέμπει εἰς τό Στρατοδικεῖο καί καταδικάζεται, «δι' ἁπλή ἀπείθειαν εἰς διαταγή στρατιωτικῆς ἀρχῆς», εἰς ἕξι μῆνες φυλάκισιν, τήν ὁποίαν ἐξέτισε εἷς τίς φυλακές Ἀβέρωφ καί Αἰγήνης. Μετά τήν ἀποφυλάκισίν του ἐργάζεται πάλι ὡς Ταξιτζής καί ἀπό τό 13972 ἅ.ἕ. Ἕ. καί διά μία περίπου τριετία Ἀσφαλιστής εἰς τήν Ἀσφαλιστικήν Ἑταιρείαν «ΦΟΙΝΙΞ». ΜΕΤΑ τήν ἀποκαλουμένη μεταπολίτευσιν, τοῦ 13974 ἅ.ἕ. Ἕ. συνεργάσθηκε μέ πολλές ἀθηναϊκές καί κρητικές ἐφημερίδες καί μέ πολλά περιοδικά. Τόσο εἰς τίς πρῶτες, ὅσο καί εἰς τά δεύτερα ἔγραψε πολλά σημαντικά πολιτικοστρατιωτικά ἄρθρα. Τά πλεῖστα ἐξ αὐτῶν ἀναδημοσιεύθησαν αὐτούσια ἤ ἀποσπασματικᾶ εἰς πολλά ἀπό τά μεγαλύτερα καί ἐγκυρότερα ἔντυπα (ἐφημερίδες καί περιοδικά) τῆς Εὐρώπης καί Ἀμερικῆς. Τό 13977 ἅ.ἕ. Ἕ. ἐξέδωσε τό πρῶτο τοῦ βιβλίο, τό: «ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ», τό ὁποῖο, ἕως τό 13998 ἅ.ἕ. Ἕ. ἐπραγματοποίησε ἕνδεκα ἐπανεκδώσεις. Μετά ἀπό δυό ἔτη κυκλοφορεῖ το μέ τόν τίτλον: «ΕΒΡΑΙΟΙ ΟΙ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ» δίτομο ἔργο του, τό ὁποῖο, ἐῶς τό 13998 ἅ.ἕ. Ἕ. ἐπραγματοποίησε ἕξ ἐπανεκδόσεις. Τά ἑπόμενα δυό ἔτη κυκλοφορεῖ το μέ τόν τίτλο: «Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ», τό ὁποῖο, ἐῶς τό 13998 ἅ.ἕ. Ἕ. ἐπραγματοποίησε πέντε ἐπανεκδώσεις. Τό 13989 ἅ.ἕ. Ἕ. κυκλοφορεῖ το: «ΤΑ (ΠΡΟ)ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ», τό ὁποῖο εἰς τά διαρρεύσαντα ἔκτοτε δέκα ἔτη πραγματοποιεῖ πέντε ἐπανεκδόσεις. Τό 13997 ἅ.ἕ. Ἕ. κυκλοφορεῖ τα μέ τούς τίτλους: «ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ» καί «ΜΕΙΞΙΣ ΑΝΑΚΥΚΛΗΣΙΣ ΜΥ-ΘΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ». Τό 14000 ἅ.ἕ. Ἕ κυκλοφορει τό «ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΝ».

Read More

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΙ

Αγάθων.(5ος αι. π.Χ) Αθηναίος τραγικός ποιητής. Το έργο του έχει χαθεί εκτός από ελάχιστα αποσπάσματα. Πληροφορίες για τον ίδιο και το έργο του έχουμε από τον Αριστοφάνη (στις θεσμοφοριάζουσες) και τον Πλάτωνα (στον Πρωταγόρα και το Συμπόσιο). Σ’ αποδίδονται η εισαγωγή του «χρωματικού γένους» στη μουσική της τραγωδίας, ένα είδος αύλησης γνωστό ως «αγαθώνειος αύλησης» καθώς και «εμβόλιμα». Πήρε το πρώτο βραβείο στα Λήναια το 416/7, πρώτη φορά που έπαιρνε μέρος σε δραματικούς αγώνες.

Αθηναίος. (3ος-2ος αι. π.Χ) Αρχαίος σοφιστής και γραμματικός, γεννημένος στην Αίγυπτο. Το μόνο έργο του που σώζεται είναι οι «Δειπνοσοφισταί». Αποτελούνταν αρχικά από 15 βιβλία, από τα οποία όσα σώζονται δίνουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την αρχαία ελληνική μουσική (όργανα, χοροί, γένη, αρμονίες).

Αισχύλος. (Ελευσίνα 525 π.Χ – Γέλα Σικελίας 456 π.Χ) Ο πρώτος από τους τρεις μεγάλους τραγικούς της κλασσικής Αθήνας. Πολύ σημαντική υπήρξε η συμβολή του στην αναγωγή της τραγωδίας από χορική, και μάλιστα στατική, μουσική απαγγελία σε πλήρως ανεπτυγμένο δράμα, σε δράση, δηλαδή, που αναπαρίσταται. Η μουσική του, απλή , αυστηρή και μεγαλόπρεπη, συγκεντρωνόταν στα χορικά μέρη των δραμάτων του. Απέφευγε το χρωματικό γένος μένοντας σταθερός στο διατονικό. Οι μελωδίες του διακρίνονταν για την καθαρότητα και τον λυρικό παλμό τους. Από τα 90 έργα του, σώζονται μόνο 7 τραγωδίες : Πέρσες, Επτά επί Θήβας, Ικέτιδες, Προμηθέας Δεσμώτης, και η τριλογία Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες). Δυστυχώς όμως, δεν μπορούμε παρά μόνο υποθετικά να προσδιορίσουμε το χαρακτήρα του μέλους του, βασισμένοι στην μεγαλόπνοη ρυθμοποιία του.

Αλκαίος .(τέλος 7ου – αρχές 6ου αι. π.Χ) Λυρικός ποιητής από την Λέσβο, γνωστός σε όλη την αρχαία Ελλάδα. Έγραψε επαναστατικά, πολιτικά έργα – για τις ιδέες που εξέφραζε σ΄ αυτά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εξόριστος από τους τυράννους της πατρίδας του – πολεμικά και ερωτικά τραγούδια, ύμνους και σκόλια. Ελάχιστα αποσπάσματα σώζονται από το έργο του αρκετά όμως για να μας δώσουν μια χαρακτηριστική εικόνα της τέχνης του.

Αλκμαν. (7ος αι. π.Χ) Λυρικός ποιητής. Δεν είναι βέβαιο αν γεννήθηκε στις Σάρδεις ή στη Σπάρτη όπου έζησε και δημιούργησε. Ο Αλκμαν θεωρείται ο πατέρας της Σπαρτιατικής κλασσικής χορικής μουσικής. Ο ίδιος έγραφε τα κείμενα και την μουσική των έργων του ύμνων, υμεναίων, παρθενίων, υπορχημάτων, παιάνων και σκολίων. Αντιλαμβανόταν το ποιητικό κείμενο, τη μουσική και το χορό ως μία άρρηκτη ενότητα. Στους αυλωδικούς νόμους του χρησιμοποιούσε τρεις αυλητές. Ο Αλκμαν έγραφε στην λακωνική διάλεκτο της εποχής του, χρησιμοποιώντας και επικούς τύπους (κυρίως αιολικά και όχι ιωνικά στοιχεία). Αρκετοί στίχοι των ποιητικών του κειμένων έχουν σωθεί.

Αλύπιος. (4ος ή 3ος αι. π.Χ) Έλληνας θεωρητικός της μουσικής, ο οποίος έγινε γνωστός από το μόνο σωζόμενο έργο του, την «Εισαγωγή μουσικής», κείμενο που θεωρείται η πιο έγκυρη περιγραφή της αρχαίας ελληνικής μουσικής σημειογραφίας.

Αμφίων.Μυθικός κιθαρωδός της αρχαιότητας, γιος του Δία και της Αντιόπης, που κατά την παράδοση διδάχθηκε την μουσική από τον Ερμή. Στον Αμφίωνα αποδίδεται η επινόηση της κιθαρωδίας. Σύμφωνα με έναν, ο Αμφίων, με τη δύναμη της μουσικής του, βοήθησε να χτιστούν τα τείχη της Θήβας, συναρμόζοντας τους ογκώδεις λίθους με τους ήχους της λύρας.

Ανακρέων. (περ. 570 – 485 π.Χ) Λυρικός ποιητής που γεννήθηκε στην ιωνική πόλη Τέω. Μετανάστευσε, κατά χρονική σειρά, στην Θράκη, Σάμο, Αθήνα, Θεσσαλία, όπου έπαιζε και τραγουδούσε στις αυλές των αρχόντων. Στα ποιήματά του διακρίνεται μια ολοφάνερη χαρά για τις απολαύσεις της ζωής, το κρασί, τον έρωτα. Ο Ανακρέοντας χρησιμοποιεί την ιωνική γλώσσα και τα ιωνικά μέτρα σε ανακλαστικό σχήμα. Την επίδρασή του στους μεταγενέστερους αποδεικνύει ο όρος «Ανακρεόντεια», που δόθηκε στα διαμορφωμένα με πρότυπο την ποίηση του ποιήματα.

Αντιγενίδας.(τέλη 5ου – αρχές 4ου αι. π.Χ) Ονομαστός Θηβαίος αυλητής και συνθέτης. Θεωρήθηκε αρχηγός της αυλητικής σχολής των Θηβών. Εκπροσωπούσε, σε αντίθεση με το Δωρίονα, τις νέες τάσεις της μουσικής.
Αριστείδης Κοιντιλιανός. (1ος/3ος μ.Χ. αι.) θεωρητικός της μουσικής. Συνέγραψε το σύγγραμμα «Περί μουσικής» το οποίο αποτελεί την πιο σπουδαία πηγή για τη γνώση της
αρχαίας διδασκαλίας της μουσικής.

Αριστόξενος. (375 – 360 π.Χ) Ο σημαντικότερος θεωρητικός της μουσικής της αρχαίας Ελλάδας. Μαθητής του Αριστοτέλη, διαφοροποιήθηκε απ΄ αυτόν λόγω του συγκεκριμένου χαρακτήρα και της συστηματικότητας της μουσικής διδασκαλίας του. Από τον τεράστιο αριθμό των έργων που αναφέρονται στη Σούδα ως δικά του και τα οποία, όπως φαίνεται, διαπραγματεύονταν ποικίλα θέματα (φιλοσοφία, ιστορία κλπ) σώζονται σε μας μόνο κάποια «μουσικολογικά» κείμενα : «Περί αρμονικής» (ή «Αρμονικά στοιχεία» ‘η «Αρμονικών στοιχείων βιβλία τρία») και «Ρυθμικά στοιχεία». Οι τίτλοι 12 μουσικών έργων του έχουν διασωθεί σε δικά του ή άλλων συγγραφέων σωζόμενα κείμενα.

Αριστοτέλης. (384 – 322 π.Χ) Ο μεγάλος Σταγειρίτης είχε πολλές – θεωρητικές και πρακτικές γνώσεις και στον τομέα της μουσικής, πράγμα που φαίνεται στις τόσο συχνές αναφορές του στο θέμα αυτό στα περισσότερα έργα του. Είναι ίσως παράξενο το ότι δεν συνέγραψε ειδικό έργο πάνω στη μουσική. Ο Αριστοτέλης υποστηρίζει την ηθική και παιδευτική αξία της μουσικής. Σύμφωνα μ΄ αυτόν, η μουσική πρέπει να διδάσκεται στους νέους γιατί παρέχει ψυχαγωγία και ξεκούραση, γιατί είναι ιδιαίτερα ευεργετική στη διαμόρφωση του χαρακτήρα καθώς και γιατί συμβάλλει στη διανοητική και αισθητική απόλαυση και καλλιέργεια. Τα «Προβλήματα» – έργο σχετικό με τη μουσική αποδόθηκαν αρχικά στον Αριστοτέλη. Η αυθεντικότητά τους όμως είναι αμφίβολη. Πραγματεύονται θέματα ακουστικής, συμφωνιών, φιλοσοφίας, αισθητικής κλπ.

Αριστοφάνης. (450 – 385 π.Χ) Για τη μουσική του σημαντικότερου από τους εκπροσώπους της αρχαίας αττικής κωμωδίας δε γνωρίζουμε πολλά πράγματα. Πάντως, αυτό που συμπεραίνουμε από τη ρυθμοποιία και τη γλώσσα του είναι ότι επεξεργάστηκε τις φόρμες της παραδοσιακής μουσικής. Αυτό πιστοποιείται κι από το γεγονός ότι σατιρίζει τις καινοτομίες του Ευριπίδη και γενικά τους μουσικούς που επιχειρούσαν να ανανεώσουν τη μουσική παράδοση. Η κωμωδία του «Βάκχες» είναι η πιο μουσική.

Αρίων. (7ος – 6ος αι. π.Χ) Λυρικός ποιητής από τη Λέσβο. Έζησε τον πιο πολύ καιρό στην Κόρινθο, επί τυραννίας του Περίανδρου, όπου ονόμασε και δίδαξε το διθύραμβο. Θεωρούνταν ο καλύτερος κιθαρωδός της εποχής του. Ως ποιητής και συνθέτης, έγραψε άσματα και «προοίμια». Δεν μας σώθηκε όμως ούτε ένας στίχος. Θεωρείται επίσης ο ευρετής της χρήσης του τραγικού τρόπου. Στην Κόρινθο, παρουσίασε, με σατυρικούς χορούς, τραγικούς διθυράμβους αφετηρία για τη μελλοντική εξέλιξη της τραγωδίας. Με τον Αρίωνα συνδέεται ο γνωστός μύθος, σύμφωνα με τον οποίο, όταν ο ποιητής, επιστρέφοντας από την Σικελία, ληστεύθηκε και ρίχτηκε στη θάλασσα, τον έσωσε ένα δελφίνι που τον έβγαλε στο Ταίναρο.

Αρχίλοχος (8ος – 7ος αι. π.Χ.) Γεννήθηκε στην Πάρο και ακολούθησε τη ζωή του μισθοφόρου. Σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Ναξίων. Κορυφαίος εκπρόσωπος της ιαμβικής ποίησης και καυστικότατος σατυρικός για τα δεδομένα της εποχής. Εισήγαγε μεταρρυθμίσεις στο μέτρο χρησιμοποιώντας εναλλακτικά ανόμοια μέτρα. Εφεύρε τις επωδούς και θεωρείται ως ο επινοητής της λυρικής απαγγελίας και της ελεύθερης συνοδείας των τραγουδιών από κιθάρα. Έγραψε και ελεγείες.

Αρχύτας (τέλος 5ου – αρχές 4ου αι. π.Χ.) Μαθηματικός, πυθαγόρειος φιλόσοφος, πολιτικός και στρατηγός. Κυβέρνησε την πόλη του Τάραντα για αρκετά χρόνια. Σύγχρονος του Πλάτωνα συνδέθηκε στενά μαζί του. Ασχολήθηκε και με ζητήματα ακουστικής και ανακάλυψε ότι το ύψος του τόνου του ήχου εξαρτάται από την ταχύτητα των δονήσεων του αέρα και καθόρισε αριθμητικά τις σχέσεις των τόνων και στα τρία τονικά γένη.

Βάκχειος ο Γέρων.

(3ος – 4ος αι. μ.Χ) Θεωρητικός της μουσικής γνωστός για το βιβλίο του «Εισαγωγή Τέχνης Μουσικής», για τη ζωή του οποίου τίποτα δεν παραδίδεται.

Βακχυλίδης.

(6ος – 5ος αι. π.Χ) Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της χορικής λυρικής ποίησης, λίγο νεότερος από τον Πίνδαρο και ανεψιός του Σιμωνίδη, γεννήθηκε στην Κέα. Έζησε για αρκετό καιρό στην αυλή του Ιέρωνα, τυράννου των Συρακουσών. Έχει συνθέσει παιάνες, ύμνους, παρθένια, διθυράμβους αλλά και επινίκια και ερωτικά τραγούδια.
Γαυδέντιος (2ος – 3ος αι. π.Χ) Θεωρητικός της μουσικής. Έγινε γνωστός για το βιβλίο του «Αρμονική Εισαγωγή», στο οποίο ασχολείται με τα διαστήματα, τα γένη κλπ.

Δάμων

(5ος αι. π.Χ) Φιλόσοφος και θεωρητικός της μουσικής από τον αττικό δήμο της Όας. Μαθητής του Πρόδικου και, στη μουσική, του Αγαθοκλή και του Λαμπροκλή και δάσκαλος μουσικής του Περικλή, του οποίου υπήρξε και πολιτικός σύμβουλος. Έχοντας συλλάβει σε βάθος το πρόβλημα της επίδρασης της μουσικής στον ανθρώπινο χαρακτήρα, πίστευε τόσο θερμά στην παιδευτική αξία της μουσικής, ώστε υποστήριζε ότι μεταβολές στον τομέα αυτόν θα κλόνιζαν ολόκληρη την πολιτειακή συγκρότηση ενός κράτους. Υποστηρικτής της λύρας κατά τον παλιό ανταγωνισμό των οργάνων, απέρριπτε τον αυλό. Η επίδρασή του είναι ολοφάνερη στον Πλάτωνα ο οποίος τον αναφέρει με ξεχωριστή εκτίμηση.

Δράκων

(τέλη 5ου – αρχές 4ου αι. π.Χ)Μουσικός, μαθητής του Δάμωνα. Έζησε στην Αθήνα και ήταν δάσκαλος μουσικής του Πλάτωνα.

Ερατοκλής

(5ος αι. π.Χ) Θεωρητικός της μουσικής. Από τον Αριστόξενο, ο οποίος αποκρούει τις απόψεις του Ερατοκλή και της σχολής του, μαθαίνουμε ότι ήταν ένας από τους αρμονικούς και μεγάλος δάσκαλος της μουσικής.

Ευμολπος.

Μυθικός επικός ποιητής και μουσικός, ιδρυτής ή αναμορφωτής των Ελευσίνιων Μυστηρίων. Σύμφωνα με τη Σούδα, καταγόταν από την Ελευσίνα, ήταν μαθητής του Ορφέα και είχε κερδίσει με τη λύρα του ένα βραβείο στα Πύθια. Έγραψε τελετουργικά τραγούδια για τη Δήμητρα. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, υπήρξε ο πρώτος Ιεροφάντης των Ελευσίνιων μυστηρίων.
Εύνομος Κιθαρωδός από τους Επιξεφύριους Λοκρούς της Ιταλίας. Έγινε γνωστός από έναν μύθο, σύμφωνα με τον οποίο ένας τζίτζικας τραγούδησε τη νότα που έλειπε, όταν Αρχαίοι Έλληνες μουσικο
έσπασε μια χορδή της κιθάρας του τη στιγμή που διαγωνιζόταν στους Δελφούς με τον Αριστίωνα.

Ευριπίδης

(Σαλαμίνα περ. 480 – Μακεδονία 406 π.Χ) Ο νεότερος από τους τρεις μεγάλους τραγικούς, πατέρας του νεότερου δράματος. Από την μουσική του Ευριπίδη σώζονται μόνο δύο μικρά αποσπάσματα : ένα μέρος από την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και ένα απόσπασμα από το πρώτο στάσιμο του «Ορέστη». Τα χορικά του δεν μπορούν να χαρακτηριστούν στολίδια, άσχετα με την δράση (οι «Βάκχες» δείχνουν αυτή τη στενή σχέση του χορού με τα γεγονότα της σκηνής). Υπάρχει όμως στο έργο του και μια ολόκληρη σειρά τραγουδιών αυτόνομων, σαν λυρικές παραλογές. Ο Αριστοφάνης παρέδωσε το είδος. Ξέρουμε ότι η μουσική του νεοαττικού διθυράμβου, παραφορτωμένη και ανήσυχη, ήταν εκείνη που επηρέαζε εδώ τον Ευριπίδη. Παρά τις χλευαστικές κριτικές του Αριστοφάνη, η μουσική του Ευριπίδη ήταν δημοφιλής. Έγραψε 92 δράματα, από τα οποία διασώθηκαν πλήρη μόνο τα 19. τα πιο πολυπαιγμένα είναι : «Μήδεια», «Ιππόλυτος», «Εκάβη», «Ικέτιδες», «Ανδρομάχη», «Ηλέκτρα», «Τρωάδες», «Ιφιγένεια εν Ταύροις», «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και «Βάκχαι».

Ηρακλείδης ο Ποντικός

(4ος αι. π.Χ) Έλληνας φιλόσοφος και πολυγραφότατος συγγραφέας από την Ηράκλεια του Πόντου. Σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα. Ήταν οπαδός του Πλάτωνα κι αργότερα του Αριστοτέλη. Τα έργα του δεν αναφέρονται μόνο σε φιλοσοφικά ζητήματα, αλλά και στη λογοτεχνία και τη μουσική. Απ΄ αυτά, τα μουσικά είναι : «Περί των παρ΄ Ευριπίδη και Σοφοκλή», «Περί μουσικής» και»Περί ποιητικής και ποιητών».

Ησύχιος ο Αλεξανδεύς.

(5ος αι. π.Χ) Έλληνας γραμματικός και λεξικογράφος. Έγραψε το «Λεξικόν Ησυχίου», από τα πιο πλούσια και σπουδαία, σημαντική καταγραφή της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, αλλά και πολύτιμη πηγή για την εξήγηση αρχαίων μουσικών όρων και οργάνων.

Θαλήτας

(7ος αι.π.Χ) Αοιδός και μελοποιός από τη Γόρτυνα της Κρήτης, σύγχρονος του Λυκούργου. Μελοποίησε σε κρητικούς ρυθμούς παιάνες και επιχώριες ωδές. Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές της 2ης μουσικής σχολής της Σπάρτης και εισηγητής, μαζί με τους Ξενόκριτο, Ξενόδαμο, Πολύμηνστο και Σακάδα, των γυμνοπαιδιών στην πόλη αυτή. Σύμφωνα μ΄ ένα μύθο, κλήθηκε στη Λακεδαίμονα ύστερα από χρησμό του Μαντείου των Δελφών και έσωσε με την μουσική του την πόλη από λοιμό. Τότε πιθανώς εισήγαγε εκεί τους παιάνες προς τιμή του Απόλλωνα και τις ένοπλες πυρρίχιες ορχήσεις.

Θέογνις

( 6ος αι. π.Χ) Ελεγειακός ποιητής από τα Μέγαρα της Αττικής. Επειδή ανήκε στην αριστοκρατική τάξη, αναγκάστηκε να φύγει από την πατρίδα του. Τα ποιήματά του όχι μόνο τραγουδιόνταν για πολλά χρόνια στα συμπόσια, αλλά και αποτελούσαν μέρος του εκπαιδευτικού προγράμματος των δημοκρατικών Αθηναίων, εξαιτίας του συμβουλευτικού και του παιδαγωγικού χαρακτήρα.
Ίβυκος (6ος αι. π.Χ) Έλληνας λυρικός ποιητής, που γεννήθηκε στο Ρήγιο της κάτω Ιταλίας. Κατά τη διαμονή του στην αυλή του Πολυκράτη της Σάμου, στράφηκε προς μία ερωτικά χρωματισμένη χορική ποίηση, που αντικατέστησε τις μυθικές διηηγήσεις της πρώτης δημιουργικής του περιόδου. Στον Ίβυκο αποδίδεται η εφεύρεση της σαμβύκης. Από τα τραγούδια του σπουδαιότερα είναι τα ερωτικά, που διακρίνονται για το θερμό αίσθημά τους.

Ιέραξ (7ος αι. π.Χ) Μουσικός και αυλητής από το Άργος, μαθητής του Όλυμπου του νεώτερου. Ο πιθανός εφευρέτης του ιεράκειου νόμου και του ιεράκειου μέλους.

Κτήσιβος.

Σημαντικότατος αρχαίος μηχανικός του 3ου αι. π.Χ, από την Αλεξάνδρεια, στον οποίο αποδίδεται η εφεύρεση της υδραύλεως.

Κινησίας

(5ος αι. π.Χ)Συνθέτης διθυράμβων, γιος του κιθαρωδού Μέλη. Έζησε στην Αθήνα, όπου και θεωρούνταν από τους πιο ασεβείς και κακούς ποιητές της εποχής του. Εισήγαγε νέα χορευτικά σχήματα και μάλιστα κατήργησε το χορό στην κωμωδία.

Κλωνάς

(7ος αι. π.Χ) Αυλητής και ποιητής από την Τεγέα ή τη Θήβα που έγραψε ελεγείες και τραγούδια. Αναφέρεται και σαν ο επινοητής του αυλωδικού νόμου. Κορρίνα. Λυρική ποιήτρια από τη Βοιωτία που φέρεται να ήταν δασκάλα του Πίνδαρου τον οποίο νίκησε πέντε φορές σε λυρικούς αγώνες. Έγραφε σε κοινή ελληνική γλώσσα με σαφείς επιδράσεις της βοιωτικής διαλέκτου. Η μετρική της ήταν απλή και τα ποιήματά της ασχολούνταν κυρίως με βοιωτικούς θρύλους.

Λαμπροκλής

(αρχές 5ου αι. π.Χ) Μουσικός και συνθέτης διθυράμβων, που έζησε στην Αθήνα κι έγινε γνωστός από μια ωδή στην Αθηνά, της οποίας σώθηκε η αρχή. Υπήρξε μαθητής του Αγαθοκλή και ίσως δάσκαλος του Δάμωνα. Μερικοί τον ταυτίζουν με τον Λάμπρο.
Λάμπρος μουσικός και ποιητής. Αναφέρεται ως δάσκαλος του Σοφοκλή, έτσι τοποθετείται στο τέλος του 6ου – αρχές 5ου αι. π.Χ. Κατά τον Αριστόξενο, ανήκει στους φημισμένους ποιητές, μαζί με τον Πίνδαρο και τον Πρατίνα.

Λάσος ο Ερμιονεύς

(δεύτερο μισό του 6ου αι. π.Χ) Λυρικός ποιητής και σοφιστής, που έδρασε στην Αθήνα, στην αυλή του τυράννου Ίππαρχου. Μετά από πρόταση του θεσπίστηκε διαγωνισμός διθυράμβων, υπήρξε δάσκαλος του Πινδάρου. Ο Λάσος θεωρείται ο μεγαλύτερος μεταρρυθμιστής του διθυράμβου μετά τον Αρίωνα, γιατί με σημαντικές καινοτομίες προχώρησε το διονυσιακό χορικό τραγούδι. Ευαίσθητος σε προβλήματα ακουστικής (απέφευγε το γράμμα Σ, επειδή πίστευε ότι προκαλούσε τραχύ ήχο) αντιμετώπισε επίσης θεωρητικά διάφορα μουσικά προβλήματα και είτε υπήρξε ο πρώτος που συνέγραψε θεωρητικό βιβλίο για τη μουσική είτε όχι, αναγνωρίζεται σαν ιδρυτής της μουσικής επιστήμης στην αρχαία Ελλάδα.

Λίνος

Μυθικός αοιδός και ποιητής, γιος του Απόλλωνα και της Καλλιόπης (ή της Τερψιχόρης ή της Ευτέρπης). Σύμφωνα μ΄ ένα μύθο ήταν ο πρώτος που τραγούδησε στους ανθρώπους χάρισμα που του έδωσαν οι θεοί. Υπήρξε συνθέτης θρηνητικών τραγουδιών και θεωρείται ο πιθανός επινοητής της τρίχορδης λύρας. Μυθολογείται ότι σκοτώθηκε από τον Απόλλωνα, γιατί καυχήθηκε ότι στην τέχνη της μουσικής ήταν ίσος μ΄ αυτόν, και ότι για τον θάνατό του οι Μούσες θρηνούσαν καθημερινά.

Λύσανδρος ο Σικυώνιος

(6ος αι. π.Χ) Μουσικός και κιθαριστής. Σ΄ αυτόν αποδίδονται η καθιέρωση της ψιλοκιθαριστικής (σόλο κιθάρα) και της «έναυλης κιθάρισης» (κιθάρα με συνοδεία αυλού)

Μαρσύας.

Μυθικός αοιδός και μουσικός. Στους αρχαιότερους μύθους αναφέρεται ως Σειληνός, ενώ στους μεταγενέστερους ως Σάτυρος. Θεωρείται ο επινοητής της αυλητικής τέχνης. Κατά τον μύθο, τον αυλό εφεύρε η Αθηνά, η οποία όμως, βλέποντας, καθώς έπαιζε, την εικόνα της παραμορφωμένη στα νερά του ποταμού Μαιάνδρου, τον πέταξε μακριά για να τον βρει ο Μαρσύας.

Μελανιππίδης

(5ος αι. π.Χ) Κιθαρωδός και συνθέτης διθυράμβων από τη Μήλο. Του αποδίδεται η αύξηση του αριθμού των χορδών της λύρας σε 12. Εξάλλου, εισήγαγε πολλές καινοτομίες στη μουσική του διθυράμβου, πιο σημαντική ήταν αυτή της αναβολής, που κατήργησε τις στροφές και αντιστροφές. Από τα έργα του σώθηκαν λίγοι μόνο στίχοι.

Μίμνερμος

(τέλη 7ου αι. π.Χ) Ελεγειακός ποιητής από την Κολοφώνα ή τη Σμύρνη, γνωστός και ως έξοχος αυλητής. Θεωρείται ο πατέρας της ερωτικής ελεγείας και έγινε διάσημος για το γλυκό, ερωτικό και μελαγχολικό χαρακτήρα των τραγουδιών του. Το σύνολο του έργου του είχε αργότερα συγκεντρωθεί σε δύο βιβλία (το πρώτο με τίτλο «Ναννώ», όνομα μιας αγαπημένης του αυλήτριας).

Μουσαίος

Επικός ποιητής, αοιδός και αστρονόμος, που έζησε στην Αθήνα, καταγόταν από την Ελευσίνα ή τη Θράκη. Διάφορα ορφικά χωρία μαρτυρούν τη στενή του σχέση με τον Ορφέα. Σύμφωνα με μια μυθική παράδοση, οι μούσες παρέδωσαν τη λύρα του Ορφέα στο Μουσαίο ως κληρονόμο του μεγάλου ποιητή. Κατ΄ άλλη παράδοση, δίδαξε τη μύηση που γινόταν στο ναό της Δήμητρας, στα Ελευσίνια Μυστήρια. Του αποδίδονται μια «Θεογονία», ύμνοι, ποιήματα και χρησμοί.

Μούσες.

Θεότητες, προστάτιδες της πνευματικής γενικά δημιουργίας στην αρχαία Ελλάδα, αλλά κυρίως της μουσικής και της ποίησης. Ήταν εννέα και καθεμιά είχε υπό την προστασία της μία εκδήλωση της πνευματικής δημιουργίας. Η Κλειώ την ιστορία, η Ευτέρπη την αυλητική τέχνη, η Θάλεια την κωμωδία και την βουκολική ποίηση, η Μελπομένη τη μουσική και την τραγωδία, η Τερψιχόρη τη λυρική ποίηση, η Πολυμνία τη μιμητική τέχνη και τους ύμνους προς τους θεούς, η Ουρανία την αστρονομία και η Καλλιόπη την επική ποίηση και τη ρητορική.

Μυρτίς

(6ος αι. π.Χ) Ποιήτρια. Κατά τη Σούδα, υπήρξε δασκάλα του Πινδάρου και της Κόριννας. Ο Πλούταρχος την ονομάζει ποιήτρια μελών, χαρακτηρισμός που θα μπορούσε να σημαίνει ποιήτρια μονωδικών ποιημάτων.

Νικόμαχος ο Γερασηνός.

(2ος αι. π.Χ) Νεοπυθαγόρειος φιλόσοφος και θεωρητικός της μουσικής. Έγραψε κι ένα «εγχειρίδιο αρμονικής» (σε δύο βιβλία), στο οποίο εκθέτει με σαφήνεια τις πυθαγόρειες αρχές για τη μουσική.

Ξενόκριτος

(7ος αι. π.Χ) Μουσικός από τους Λοκρούς της Ιταλίας, που έζησε στη Σπάρτη. Θεωρείται, μαζί με άλλους σημαντικούς μουσικούς, εισηγητής των γυμνοπαιδιών στη Σπάρτη. Συνέθεσε χορικά άσματα με θέματα επικά και ίσως ήταν πρόδρομος του Στησιχόρου.

Όλυμπος ο αρχαίος.

Προομηρικός μυθικός αυλητής, ραψωδός και ποιητής από τη Φρυγία. Σ΄ αυτόν αποδίδεται η επινόηση και η διάδοση της αυλητικής.
Όλυμπος ο νεότερος. (7ος αι. π.Χ). Εισήγαγε την οργανική μουσική στην Ελλάδα. Σ΄ αυτόν αποδίδονται η τελειοποίηση της αυλητικής τέχνης και μια σειρά από επινοήσεις, όπως ο πολυκέφαλος νόμος, το εναρμόνιο γένος κ.α. θεωρείται από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής μουσικής.

Ορφεύς.

Φημισμένος εξαίρετος μουσικός της αρχαιότητας που συγκινούσε με τη λύρα και τη φωνή του όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και τα ζώα. Ήδη από το τέλος του 6ου αιώνα π.Χ. ήταν γνωστός ο θρύλος ότι οι αργοναύτες τον πήραν μαζί τους, γιατί η μουσική του ασκούσε μαγική επίδραση ακόμα και στις πέτρες και στα δέντρα. Λεγόταν ότι μητέρα του ήταν η Μούσα Καλλιόπη και πατέρας του ο άρχοντας της Θράκης Οίαγρος (ή ο Θράξ Πιέρος ή ο Απόλλων). Ο θάνατός του κατά μια εκδοχή οφείλεται σε εξέγερση των γυναικών της Θράκης, οι οποίες τον κατακρεούργησαν γιατί δεν τις είχε δεχθεί στη Αρχαίοι
θρησκεία του. Οι Μούσες, ωστόσο, μάζεψαν τα μέλη του και τα έθαψαν. Οι μύθοι για τον Ορφέα πλουτίστηκαν πολύ από την εποχή που η θρησκευτική αίρεση των Ορφικών τον τίμησε ως αρχηγό και του απέδωσε τη μουσική διδασκαλία για την διπλή φύση του ανθρώπου (θεϊκή και τιτανική), η οποία ήρθε σε αντίθεση με τις δοξασίες του Διόνυσου. Επειδή ο Ορφέας με την κάθοδό του στον Άδη εισήγαγε Μυστήρια που υπόσχονταν ευδαίμονα μεταθανάτια ζωή, λεγόταν ότι ο θάνατός του οφειλόταν σε εκδίκηση του Δία.

Πίνδαρος.

(522-446 π.Χ) Ο κορυφαίος της χορικής ποίησης και ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές της αρχαίας Ελλάδας. Γεννήθηκε στις Κυνός Κεφαλές κοντά στη Θήβα και πήρε τα πρώτα μαθήματα ποιητικής και αυλητικής από το θείο του, Σκοπελίνο. Έγραψε ύμνους, παιάνες, διθυράμβους, εγκώμια. Ως προς το χαρακτήρα του έργου του, έμεινε πιστός στην παράδοση και με το απλό, σεμνό και μεγαλόπρεπο ύφος του κέρδισε το σεβασμό των Ελλήνων. Σ΄ αυτόν αποδίδεται, αν και πολλοί το αμφισβητούν, ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα δείγματα ελληνικής μουσικής. Πρόκειται για ένα αντίγραφο χαμένου χειρογράφου που περιέχει την αρχή του πρώτου Πυθιόνικου.

Πλούταρχος.

(46-120 μ.Χ) Ο πολυγραφότατος συγγραφέας, βιογράφος και φιλόσοφος από τη Χαιρώνεια της Βοιωτίας, μας παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την αρχαία ελληνική μουσική στα έργα του «Βίοι παράλληλοι» και «Ηθικά», αλλά προπάντων στις ειδικές πραγματείες του «Περί της εν Τιμαίω ψυχογονίας» και «Περί μουσικής».
Πολυδεύκης Ιούλιος (2ος αι. μ.Χ) Λεξικογράφος, από τη Ναυκράτη της Αιγύπτου. Οφείλει τη φήμη του στο έργο «Ονομαστικόν», ένα λεξικό αποτελούμενο απ΄ο10 βιβλία. Το τέταρτο από αυτά αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών για την αρχαία ελληνική μουσική και το θέατρο.

Πολύμνηστος

(τέλος 7ου – αρχές 6ου αι. π.Χ) Κολοφώνιος ποιητής και μουσικός, γιος του Μέλη. Τελειοποίησε την αυλωδία του Κλωνά και έγραψε «άσεμνα» τραγούδια με συνοδεία αυλού. Αναφέρεται ως μέλος της 2ης μουσικής σχολής στη Σπάρτη.

Πρατίνας ο Φλειάσιος.

(τέλος 6ου – αρχές 5ου αι. π.Χ) Δραματικός ποιητής από τη Φλειούντα της Αργολίδας, που έζησε στην Αθήνα. Έγραψε τραγωδίες, αλλά περισσότερο ασχολήθηκε με το σατυρικό δράμα. Εκτός από δραματικά έργα, έγραψε λυρικά ποιήματα και υποχορχήματα, από τα οποία σώθηκαν σημαντικά αποσπάσματα.

Προνόμος

(5ος αι. π.Χ). Θηβαίος αυλητής. Ήταν ο πρώτος που έπαιξε όλες τις αρμονίες πάνω στον ίδιο αυλό και απόκτησε μεγάλη φήμη για την εκφραστικότητα που χαρακτήριζε τις εκτελέσεις του.

Πυθαγόρας.

(570 – 496 π.Χ) Ο μεγάλος αυτός φιλόσοφος και μαθηματικός ήταν ο πρώτος που θεμελίωσε επιστημονικά τη θεωρία της μουσικής. Η μαθηματική του σκέψη αποτελεί μια νέα κατεύθυνση στην ελληνική φιλοσοφία. Κατευθυντήριος άξονας για την ερμηνεία του κόσμου ήταν για τους Πυθαγόρειους η πίστη ότι τα πάντα είναι ουσιαστικά αριθμοί. Έτσι και τα ακουστικά φαινόμενα, οι σχέσεις των τόνων και των αρμονιών, προσεγγίζονται με βάση την πίστη αυτή. Στη μουσική ανακάλυψε τους αριθμητικούς λόγους των συμφωνιών : α) της 5ης (3/2 για πέντε), β) της 4ης (4/3 δια τεσσάρων), γ) της 8ης (2/1 δια πασών) και ακόμα ταξινόμησε τις επτά αρμονίες. Στη σχολή του οφείλεται η πιο σημαντική ερμηνεία για τη θεωρία της μουσικής στην αρχαία Ελλάδα.

Πυθοκλείδης

(535 – 472 π.χ) Αυλητής από την Κέω, που εισήγαγε τη μιξολυδική αρμονία στην τραγωδία. Υπήρξε δάσκαλος του Περικλή και αναφέρεται από τον Πλάτωνα ως σοφιστής.

Σακάδας

(τέλη 7ου – αρχές 6ου αι. π.Χ) Αυλητής από το Άργος, ο οποίος έγινε διάσημος γιατί επινόησε τον «πυθικό νόμο», τον πιο σημαντικό αυλητικό νόμο, που περιέγραφε τον αγώνα του Απόλλωνα με το δράκοντα

Πύθωνα.

Νίκησε τρεις φορές σε αγώνες αυλητικής στα Πύθια. Ήταν μέλος της δεύτερης μουσικής σχολής της Σπάρτης. Του αποδίδεται (μαζί με τους Θαλήτα, Πολύμνηστο, Ξενόδαμο και Ξενόκριτο) η εισαγωγή των γυμνοπαιδιών στη Σπάρτη, σε μια φιλελεύθερη για την πόλη εποχή.

Σαπφώ.

(περ. 630-570 π.Χ) Η αρχαία ελληνίδα ποιήτρια με τη μεγαλύτερη φήμη και τα πλουσιότερα ποιητική χαρίσματα. Έζησε στη Μυτιλήνη, όπου είχε ιδρύσει σχολή λυρικής ποίησης, στην οποία φοιτούσαν νέες κοπέλες. Το όνομά της εμφανίζεται στα λείψανα των αρχαίων κειμένων με τον τύπο Ψάπφα (αιολική διάλεκτος). Από το πλούσιο έργο της έχει σωθεί μικρό μέρος, αρκετό όμως για να δικαιολογήσει το χαρακτηρισμό της ως δέκατης Μούσας. Έγραψε ύμνους, επιθαλάμια, επιγράμματα, τραγούδια ερωτικά κ.α. Σ΄ αυτήν αποδίδεται η επινόηση της μιξολυδικής αρμονίας. Η τέχνη της ξεχωρίζει χάρη στην αμεσότητά της.

Σείκιλος

Έλληνας ποιητής των ρωμαϊκών χρόνων. Επιτύμβια πλάκα που βρέθηκε το 1982 στις Τράλλεις της Μ. Ασίας διασώζει ποίημά του – είδος σκόλιου – πάνω από το οποίο σημειώνεται με φθογγόσημα η μουσική του.

Σιμωνίδης ο Κείος

(556 – 468 π.Χ.) Επιφανής λυρικός ποιητής της αρχαιότητας. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα πέρασε στις αυλές τυράννων και βασιλιάδων, διαφόρων ελληνικών πόλεων, συνθέτοντας λυρικά ποιήματα έναντι αμοιβής. Έγραψε ύμνους, εγκώμια, θρήνους, επινίκια, τις περίφημες ελεγείες του, επιγράμματα κ.λ.π. Σε αυτόν αποδίδεται η προσθήκη της 8ης χορδής στη λύρα. Ασχολήθηκε πολύ με τη χορική ποίηση. Ο Πλάτωνας τον κατατάσσει ανάμεσα στους επτά σοφούς της αρχαιότητας.

Σοφοκλής

(496-406 π.Χ) Μεγάλος τραγικός ποιητής. Πήρε σπουδαία μόρφωση. Διδάχθηκε μουσική και όρχηση πιθανότατα από το διάσημο μουσικό Λάμπρο. Έγραψε 123 δράματα από τα οποία 18 σατυρικά και νίκησε 24 φορές σε δραματικούς αγώνες. Απ΄ αυτά διασώθηκαν 7 ακέραια («Αντιγόνη», «Ηλέκτρα», «Τραχίνιαι», Οιδίπους επί Κολωνό», «Οιδίπους Τύραννος», «Αίας», «Φιλοκτήτης»). Από την μουσική του τίποτα δεν έχει διασωθεί. Τα χορικά του πάντως είναι υψηλά δείγματα λυρισμού κι ενός στοχασμού ήρεμου, μεστά από μεγαλοπρέπεια και χάρη. Έγραψε επίσης ελεγείες και παιάνες.

Στησίχορος.

(632-556 π.Χ) Χορικολυρικός ποιητής και κιθαρωδός, που άκμασε στην Ιμέρα της Σικελίας. Η ποίησή του είναι κοντά στο έπος. Κατά τη Σούδα αντικατέστησε τη νομοστροφική ωδή με τη φόρμα : στροφή – αντιστροφή – επωδός.

Τελέσιλλα.

(3ος αι. π.Χ) Λυρική ποιήτρια από το Άργος που διακρίθηκε για τα παρθένια και τα άσματά της σε ιωνικά δίμετρα.

Τελέστης.

(420-345 π.Χ) Λυρικός ποιητής από τη Σελινούντα της Σικελίας. Πασίγνωστος διθυραμβοποιός, νικητής σε σχετικούς αγώνες στην Αθήνα και φορέας αλλαγών στη σύνθεση, για τις οποίες επικρίθηκε από τους συντηρητικούς. Σώζονται ελάχιστα αποσπάσματα από τα έργα του «Αργώ», «Ασκληπιός» και «Διθυραμβικός Υμέναιος»

Τέρπανδος

(8ος αι. π.Χ) Λέσβιος ποιητής και μουσικός. Νίκησε δύο φορές στους αγώνες των Κάρνειων στη Σπάρτη και ακόμα πολλές φορές στα Πύθια. Ταξίδεψε πολύ και έζησε στη Σπάρτη, όπου συνετέλεσε τόσο στην πολιτική σταθερότητα, όσο και στη μουσική ανάπτυξη της πόλης. Απαράμιλλος κιθαριστής, θεωρείται ο θεμελιωτής της ελληνικής λυρικής ποίησης, με την εφεύρεση του βαρβίτου, την προσθήκη 8ης χορδής στην επτάχορδη λύρα και άλλες σημαντικές καινοτομίες. Ακόμα σ΄ αυτόν αποδίδεται η παγίωση των κιθαρωδικών νόμων και ο Τερπάνδρειος νόμος.

Τιμόθεος ο Μιλήσιος.

(450-360 π.Χ) Διθυραμβοποιός από τη Μίλητο. Η προσθήκη της 11ης χορδής στη λύρα και η ανάπτυξη της μονωδίας είναι μέρος από την προσφορά του. Οι καινοτομίες αυτές προκάλεσαν ζωηρές αντιδράσεις. Παρά τη μεγάλη φήμη του, έχουν σωθεί αποσπάσματα μόνο από τα έργα του : «Κύκλωπας», «Νιόβη», «Πέρσαι», «Σκύλλα», «Ελπήνωρ».

Τυρταίος

(7ος αι. π.Χ) Ελεγειακός ποιητής και μουσικός από τη Σπάρτη. Κατ΄ άλλους καταγόταν από την Αθήνα. Οι ελεγείες του και τα πολεμικά του άσματα ενέπνευσαν σε τέτοιο βαθμό τους Σπαρτιάτες στον πόλεμο με τους Μεσσήνιους, ώστε του έδωσαν το δικαίωμα του πολίτη της Σπάρτης και όρισαν να τραγουδιούνται αυτά πριν από τις εκστρατείες τους. Χαρακτηριστικά του ύφους του, που είναι επικό με πολλά δωρικά στοιχεία, είναι τα σωζόμενα έργα του «Ευνομία», «Πολιτεία», «Ελεγεία» κ.α.

Υάγνις.

Αρχαιότατος μυθικός μουσικός από τις Κελαινές της Φρυγίας, μαθητής του Μαριανδυνού (εφευρέτη της θρηνητικής αυλωδίας ). Θεωρούνταν εφευρέτης του μονού και του διπλού αυλού, του διατονικού γένους και του τρίχορδου.

Φρύνις

(5ος αι. π.Χ) Μουσικός καταγόμενος από τη Μυτιλήνη. Κέρδισε το πρώτο βραβείο κιθαρωδίας στα Παναθήναια το 446 π.Χ. Ανάμεσα σε πολλές καινοτομίες του, για τις οποίες σατιρίστηκε από τους κωμικούς της εποχής, ήταν και η χρήση εννεάχορδης κιθάρας.

Read More

ΟΙ ΣΛΑΒΟΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΠΡΑΝΚΟ ΤΣΕΡΒΕΝΚΟΣΚΙ

Απειλές κατά της ζωής του, έλαβε στο κινητό τηλέφωνό του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Βαρντάρσκας, Μπράνκο Τσερβενκόφσκι, από άγνωστο άτομο που από τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου, εντοπίζεται στην Αυστραλία.

Η απειλή που εστάλη ως sms,σήμερα το πρωί, στο αριθμό του τηλεφώνου του πολιτικού αντιπάλου του Γκρουέφσκι, τον οποίο αριθμό, έχει γνωστοποιήσει στους δημοσιογράφους των μέσων ενημέρωσης της Βαρντάρσκας.

Το μήνυμα εστάλη από τον αριθμό 0061405541535 που απείλησε με δολοφονία του Τσερβενκόφσκι στην πόλη των Σκοπίων.

«Ανακοινώνουμε προς το ‘σλαβομακεδονικό’ λαό ότι θα διαπράξουμε τη δολοφονία του κομμουνιστή Μπράνκο Τσερβενκόφσκι. Η δολοφονία του πρέπει να γίνει επειγόντως και ουσιαστικά στην πόλη των Σκοπίων. Αυτό είναι το αίτημα των ‘Σλαβομακεδόνων’ της Αυστραλίας, του Καναδά και της Αμερικής», γράφει το μήνυμα.

Η ταυτότητα του αποστολέα παραμένει άγνωστη, επειδή δεν είναι δυνατή η σύνδεση με το τηλέφωνο που εστάλη το μήνυμα.

Σύμφωνα με πληροφορίες από την Αυστραλία, ο αριθμός του τηλεφώνου που εστάλη το μήνυμα ανήκει στην αυστραλιανή εταιρία κινητής τηλεφωνίας Testra.

Σύμφωνα, επίσης, με άμεση έρευνα που διενεργήθηκε, ο αριθμός αυτός ανήκει σε κατηγορία αριθμών στην οποία ο ιδιοκτήτης έχει επιλέξει να μην δέχεται κλήσεις από άλλα τηλέφωνα ή να επιτρέπει ορισμένο αριθμό τηλεφώνων να έρχονται σε επαφή μαζί του. Ο αριθμός αυτός διατέθηκε γενικά μόνον για αποστολή και λήψη γραπτών μηνυμάτων, γιατί αυτή ήταν η επιλογή του ιδιοκτήτη και ο οποίος είχε προφανώς άλλον αριθμό που λειτουργούσε χωρίς περιορισμούς.

Η αυστραλιανή εταιρία δεν αποκάλυψε την ταυτότητα του ιδιοκτήτη, σύμφωνα με τον κανονισμό που την διέπει, για την προστασία της ιδιωτικής ζωής των πελατών της, και για να γίνει άρση αυτής της πρακτικής απαιτείται δικαστική εντολή.

Όπως, δημοσιεύει η εφημερίδα της Βαρντάρσκας, Ντνέβνικ, ο σκοπιανός υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι για το συμβάν, ενημερώθηκε η διπλωματική αντιπροσωπεία της χώρας του, στην Αυστραλία, και θα επιληφθούν του θέματος οι εκπρόσωποι του υπουργείου του.

Read More

ΠΑΝΤΩΣ ΨΕΜΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΑΠΛΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΛΕΓΕ

Όχι πως ο άνθρωπος είχε κρύψει ποτέ τις προθέσεις και τις επιλεκτικές συμπάθειές του. Πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Από παλιά, ο νυν δήμαρχος Θεσσαλονίκης είχε δείξει τη συμπάθειά του για "ευαίσθητες" ομάδες όπως οι μετανάστες, οι τούρκοι και βέβαια η εβραϊκή κοινότητα. Μάλιστα είχε προταθεί από τον γνωστότατό μας Δημητρά και ως μάρτυρας κατηγορίας κατά του "ΕΚ", σε δίκη που είχαμε με την ισραηλιτική κοινότητα Θεσσαλονίκης. Μόνο που δεν εμφανίστηκε τελικά στη δίκη και γλίτωσε το θέαμα της πανηγυρικής αθώωσης της εφημερίδας μας. Ξέρει και να φυλάγεται...

Αγοράζουν τα πάντα...
Να θυμίσουμε ότι στην συγκεκριμένη δίκη, κατηγορούμασταν επειδή είχαμε αναδημοσιεύσει τις απόψεις του καθηγητή Νεοκλή Σαρρή και του βουλευτή Κυριάκου Βελόπουλου για σχέδια επανεποικισμού της Θεσσαλονίκης από Ισραηλινούς. Μάλιστα, οι εκπρόσωποι της κοινότητας είχαν χαρακτηρίσει τις απόψεις αυτές ως "κλασικό δείγμα αντισημιτικής προπαγάνδας που στερείται κάθε αλήθειας". Φανταστικά ήταν κατ' αυτούς οι πληροφορίες που θέλουν ισραηλίτες να αγοράζουν μεγάλες εκτάσεις και ακίνητα στην ευρύτερη περιοχή της συμπρωτεύουσας. Αυτά, τα αρνούνταν οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης, όμως...

Ο κ. Μπουτάρης, κυριολεκτικά λίγες ώρες μετά την πρόσφατη εκλογή του, μίλησε για τα σχεδιά του, να αναδείξει μεταξύ άλλων το εβραϊκό και τουρκικό παρελθόν την πόλης στην οποία θα δημαρχεύσει. Σκοπός του, η προσέλκυση εκατοντάδων χιλιάδων, ο αριθμητικός προσδιορισμός είναι δικός του, τουριστών από την τουρκία και την απανταχού εβραϊκή διασπορά. Ευγενής σκοπός η προσέλκυση τουριστών, ίσως σκεφτεί κάποιος, έχοντας στο μυαλό του την οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα. Τουρισμός εξάλλου σημαίνει χρήμα που συνοδεύεται από επενδύσεις: αγορές ξενοδοχείων, δημιουργία επιχειρήσεων, απευθείας ακτοπλοϊκή και αεροπορική σύνδεση. Οι δικές μας πληροφορίες λένε ότι ήδη στην Θεσσαλονίκη αλλά και στην ευρύτερη περιοχή όπως π.χ. η Χαλκιδική έχουν εμφανιστεί τούρκοι επιχειρηματίες και Ρώσοι επενδυτές με περίεργα επώνυμα, οι οποίοι κυκλοφορούν με "ζεστό" χρήμα. Και αγοράζουν ανεξέλεγκτα σε πρώτη φάση, ξενοδοχεία από Έλληνες ιδιοκτήτες που πλήττονται από την κρίση και τη μεγγένη των τραπεζών. Αγοράζουν και οικόπεδα, με σκοπό πάντα την τουριστική ανάπτυξη. Έτσι λένε τουλάχιστον. Σημειώστε επίσης ότι έχει ήδη δρομολογηθεί απευθείας ακτοπλοϊκή σύνδεση των μικρασιατικών παραλίων με την Θεσσαλονίκη σε εταιρεία τουρκικής ιδιοκτησίας. Αυτά είναι τα γεγονότα.

Καταφύγιο εβραίων
Τώρα, ας θυμηθούμε, τι έλεγε ο Νεοκλής Σαρρής σε άρθρο του στο περιοδικό "Τρίτο Μάτι". Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι Ισραηλινοί επειδή αισθάνονται την ανάσα του ισλαμικού φονταμενταλισμού να τους πλησιάζει, θέλουν μία ασφαλή περιοχή οπισθοχώρησης σε περίπτωση γενικευμένου πολέμου στην περιοχή και δη πυρηνικού. Τουλάχιστον, για την ελίτ των Ασκεναζίμ του Ισραήλ που κρατούν στα χέρια του και τα ηνία του παγκόσμιου σιωνιστικού κινήματος. Αυτή η "ασφαλής" περιοχή θα είναι η Θεσσαλονίκη σύμφωνα με τον Σαρρή. Γιατί έχει ιστορικούς δεσμούς με τον εβραϊσμό και αποτελεί μια ιδανική πύλη για την ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης.

Προσεχώς Σολούν
Από την μεριά μας, θα θυμίσουμε τον "πόλεμο" που έχει ξεσπάσει στην τουρκία μεταξύ του κεμαλικού κατεστημένου και των ισλαμιστών του Ερντογάν που θέλουν να τους αντικαταστήσουν στα ηνία της χώρας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες τούρκων τουριστών που ονειρεύεται ο Μπουτάρης, σίγουρα, δεν θα ανήκουν στις εξαθλιωμένες μάζες της "βαθιάς" Ανατολίας που στηρίζει τους ισλαμιστές, αλλά στα οικονομημένα κοινωνικά στρώματα που τρέμουν την πολιτική και κοινωνική άνοδο των προηγουμένων, όπως ο διάολος το λιβάνι. Το ίδιο και οι Ισραηλινοί "τουρίστες". Θα έρχονται στην Θεσσαλονίκη για να δουν την περιοχή, να επενδύσουν και να κάνουν τα κουμάντα τους, σε περίπτωση που κάτι δεν θα πάει καλά στη Μέση Ανατολή. Η πολυπολιτισμική συμπρωτεύουσα (ποιανού κράτους άραγε;) που ονειρεύεται ο Μπουτάρης, κρύβει πολλά μυστικά. Τα οποία δεν είναι ούτε τόσο αθώα, ούτε και τόσο φανταστικά όσο θα βιαστούν να πουν κάποιοι. Η οικονομική αστάθεια και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιοχή εγκυμονούν κινδύνους που δεν τους φαντάζονται όσοι "γουστάρουν για δήμαρχο Μπουτάρη". Και η Σολούν των οθωμανών, των εβραίων και των σλάβων επιβουλέων της Μακεδονίας, είναι ο διακαής πόθος αυτών που θέλουν τα εθνικά αντανακλαστικά των Ελλήνων να αμβλυνθούν. Η εκλογή Μπουτάρη σήμερα και τα πολυπολιτισμικά "τουριστικά" σχέδιά του. Η αναγνώριση των Σκοπίων αύριο ως "Μακεδονία". Μεθαύριο τι; Η Νέα Ιερουσαλήμ που θα κατοικείται από εκατοντάδες χιλιάδες τούρκων, Ισραηλιτών και οποιωνδήποτε άλλων, εκτός ίσως από Έλληνες.

Read More

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΙΣΙΟΣ

Όπως τα κατέγραψε
ο Νικ. Ζουρνατζόγλου
στο βιβλίο του

Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και αναπαύεται στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, η αγιότητα του οποίου έχει ομολογηθεί από όλους σχεδόν τους Έλληνες, πολιτικούς, στρατιωτικούς, λαϊκούς, Μοναχούς, Ιερείς, Επισκόπους και αυτόν τον ίδιο τον Πατριάρχη, είχε κατά καιρούς μιλήσει σε πολλούς ανθρώπους για ό,τι βλέπουμε σήμερα στο Αιγαίο και για ό,τι θα δούμε σύντομα!
Πολλές από αυτές τις αποκαλύψεις και προφητείες που προείπε ο Γέροντας Παΐσιος με τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος, εμπεριέχονται στο νέο, συναρπαστικό βιβλίο του Επισμηναγού ε.α. Νικολάου Ζουρνατζόγλου «Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, 1924 – 1994» εκδόσεις Αγιοτόκος Καππαδοκία, κεντρική διάθεση Ορθόδοξος Κυψέλη.
Συγκεκριμένα θα αναφέρουμε μερικά εξόχως αποκαλυπτικά σημεία, που αφορούν τις σχέσεις με την αμετανόητη Τουρκία, η οποία όπως γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα ήδη από τον Άγιο Κοσμά τον Αίτωλο θα μας επιτεθεί ύπουλα ως τα «Εξαμίλια»…
Ο Γέρων Παΐσιος για Τουρκία, Πόλη, Αιγαίο
► «Οι Τούρκοι τα κόλλυβα τα έχουν στη μέση τους. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβη από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του Αγίου Κοσμά. Οι μεγάλοι θα φροντίσουν… Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να τη φυλάξουν. Και, έτσι, ο Θεός θα τη χαρίσει σε μας. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε Ορθόδοξοι»… σελ. 410
► «Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι» Μάρτιος 1994, σελ. 412
► «Οι Τούρκοι έχουν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους» 1991, σελ. 413
► «Άντε, άντε, δε θα είμαι να σε καμαρώσω στην προέλαση, όταν θα προελαύνει ο ελληνικός στρατός για την Κωνσταντινούπολη» 1992, προς Αξκο της Π.Α., σελ. 413
► «Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός είχε δίκιο που είπε για τα «Εξαμίλια», διότι τα «Εξαμίλια» δεν είναι ούτε χωριά, ούτε πόλεις, αλλά είναι τα έξι ναυτικά μίλια, η ζώνη των έξι μιλίων που περιβάλλει τα παράλια της Ελλάδας και κάθε νησί μας. «Εξαμίλι» είναι κάθε σημείο που απέχει έξι μίλια από τις ακτές της Ελλάδας, χερσαίες ή νησιωτικές. Εκεί, λοιπόν, θα γίνει εκείνο που είπε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» σελ. 417
► «Όταν ο τουρκικός στόλος ξεκινήσει να κατευθύνεται κατά της Ελλάδος και φθάσει στα έξι μίλια, πράγματι θα καταστραφεί. Θα είναι η ώρα που θα έχουν τα κόλλυβα στο ζωνάρι τους. Αλλά, αυτό δε θα γίνει από εμάς. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Το «Εξαμίλι» θα είναι η αρχή του τέλους…..Μετά θα αρχίσουν όλα τα γεγονότα, που θα καταλήξουν στο να πάρουμε την Πόλη…. Την Πόλη θα μας τη δώσουν….. Θα γίνει πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας. Στην αρχή, οι Τούρκοι θα νομίσουν ότι νικάνε, αλλά αυτό θα είναι η καταστροφή τους. Οι Ρώσοι, τελικά, θα νικήσουν και θα πέσει η Πόλη στα χέρια τους. Μετά θα την πάρουμε εμείς…… Θα αναγκασθούν να μας τη δώσουν…» σελ. 417 - 418
► Οι Τούρκοι «θα καταστραφούν. Θα σβήσουν από το χάρτη, διότι είναι ένα έθνος, το οποίο δεν προέκυψε από την ευλογία του Θεού. Από τους Τούρκους το 1/3 θα πάει από όπου ξεκίνησαν, στα βάθη της Τουρκίας, το 1/3 θα σωθεί, διότι θα έχει εκχριστιανισθεί και το τελευταίο 1/3 θα σκοτωθεί στον πόλεμο αυτόν….» σελ. 418-419 σ.σ. πρόκειται για την γνωστή Προφητεία του Αγίου Κοσμά.
► «Δεν ήθελα τίποτα άλλο. Να με κρατούσε ο Θεός ακόμη λίγα χρόνια στη ζωή, για να έβλεπα την πατρίδα μου μεγαλωμένη. Θα μεγαλώσει…» σελ. 419
► «Η Τουρκία θα διαμελισθεί. Ο διαμελισμός αυτός σίγουρα μας ικανοποιεί και μας συμφέρει ως κράτος. Έτσι θ΄ απελευθερωθούν τα χωριά μας, οι αλύτρωτες πατρίδες. Η Κωνσταντινούπολη θα ελευθερωθεί, θα ξαναγίνει ελληνική. Θα ξαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία» σελ. 422
► «Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια. Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφή μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό θέμα έχει ήδη δρομολογηθεί. Αυτά θα γίνουν, όχι τώρα, αλλά σύντομα, όταν θα πάψει αυτή γενιά που κυβερνάει την Τουρκία και θα αναλάβει νέα γενιά πολιτικών. Τότε θα γίνει ο διαμελισμός της Τουρκίας. Πολύ σύντομα οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται επάνω στη γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω (εννοούσε τους Κρυπτοχριστιανούς)….Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί. Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός» σελ. 431
► «Οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι θα μας παραχωρήσουν την Κωνσταντινούπολη. Όχι γιατί μας αγαπάνε, αλλά γιατί αυτό θα συμπλέει με τα συμφέροντά τους» σελ. 432
► Οι Τούρκοι «θα κάνουν μόνο μία πρόκληση στην Ελλάδα, που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη. Και εμάς θα μας πιάσει πείνα. Θα πεινάσει η Ελλάδα. Και επειδή θα κρατήσει αυτή η μπόρα κάποιο διάστημα, μήνες θα είναι, "θα πούμε το ψωμί ψωμάκι"» σελ. 434 και άλλη φορά έλεγε … «Να έχετε ένα κτηματάκι και λίγο να το καλλιεργήτε. Κοντά σε σας, θα βοηθήσετε και κάποιον που δε θα έχει» σελ. 436
► «Όταν ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλια, για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης) από 6 σε 12 μίλια, τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος. Ακολουθεί….Μετά την πρόκληση των Τούρκων, θα κατεβούν οι Ρώσοι στα Στενά. Όχι για να βοηθήσουν εμάς. Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα. Αλλά, χωρίς να το θέλουν, θα βοηθάνε εμάς. Τότε, οι Τούρκοι για να υπερασπισθούν τα Στενά, που είναι στρατηγικής σημασίας, θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα. Παράλληλα δε, θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη. Όμως, θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης, συγκεκριμένα η Αγγλία, η Γαλλία, η Ιταλία και άλλα έξι – εφτά κράτη της ΕΟΚ, ότι η Ρωσία θα αρπάξει μέρη, οπότε θα πουν: "Δεν πάμε κι εμείς εκεί πέρα, μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι;" Όλοι, όμως θα κυνηγούν τη μερίδα του λέοντος. Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο…..Θα βγάλει η (ελληνική) κυβέρνηση απόφαση να μη στείλη στρατό. Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα. Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δε θα πάρει μέρος. Γιατί , όποιος πάρει μέρος σ΄ αυτόν τον πόλεμο (εν. τον ευρωπαϊκό), χάθηκε…»… 434
► «Οι Τούρκοι θα μας χτυπήσουν, αλλά η Ελλάδα δε θα πάθει μεγάλη ζημιά. Δε θα περάσει πολύς καιρός μετά την επίθεση των Τούρκων στη χώρα μας και τότε οι Ρώσοι θα κτυπήσουν τους Τούρκους και θα τους διαλύσουν. Όπως ένα φύλλο χαρτί που το χτυπάς και διαλύεται, έτσι και οι Τούρκοι θα διαλυθούν. Το 1/3 από αυτούς θα σκοτωθεί, το 1/3 θα εκχριστιανισθούν και το 1/3 θα πάει στην Κόκκινη Μηλιά. Η χρησιμοποίηση των νερών του Ευφράτη για αρδευτικά έργα από τους Τούρκους θα είναι μια προειδοποίηση ότι άρχισε η προετοιμασία του μεγάλου πολέμου που θα ακολουθήση» 1991, σελ. 439
► «Μετά τη διάλυση της Τουρκίας, η Ρωσία θα συνεχίσει τον πόλεμο μέχρι τον Περσικό Κόλπο και θα σταματήσουν τα στρατεύματά της έξω από την Ιερουσαλήμ. Τότε οι δυτικές δυνάμεις θα δώσουν προθεσμία στους Ρώσους για να αποσύρουν από τα μέρη αυτά τα στρατεύματά τους, τόσο χρόνο όσο χρειάζεται για να γίνουν τα λάχανα, δηλαδή 6 μήνες. Η Ρωσία, όμως, δε θα αποσύρει τις δυνάμεις της. Και τότε οι δυτικές δυνάμεις θα αρχίσουν να συγκεντρώνουν στρατεύματα, για να επιτεθούν στους Ρώσους. Ο Πόλεμος που θα ξεσπάσει θα είναι Παγκόσμιος και θα έχει ως συνέπεια να χάσουν οι Ρώσοι. Θα ακολουθήσει μεγάλη σφαγή. Οι μεγαλουπόλεις θα γίνουν παραγκουπόλεις. Εμείς, οι Έλληνες, δεν θα συμμετάσχουμε στον παγκόσμιο πόλεμο.» σελ. 440 - 441
► «Η διοίκηση της Πόλης , από μας, θα είναι και στρατιωτική και πολιτική»!!! 1991, σελ. 435
► «Εσύ (είπε σε νεαρό φοιτητή του Πολυτεχνείου Ξάνθης), σαν πολιτικός μηχανικός, θα συμβάλεις στην ανοικοδόμηση της Πόλης, γιατί η Πόλη θα ανοικοδομηθεί από την αρχή» σελ. 435

Read More

ΒΟΗΘΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν ενημερωθεί βήμα προς βήμα για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων και των διαδικασιών που ακολουθούνται στην Αλβανία και την Ελλάδα για την κύρωση της διμερούς συμφωνίας στον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων.

Αυτά επιβεβαιώνονται από τουλάχιστον 11 μυστικούς φακέλους που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από την ιστοσελίδα Wikileaks. Έξι από αυτούς ανήκουν σε εκθέσεις της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα προς την Ουάσιγκτον. Ενώ οι άλλοι πέντε είναι εμπιστευτικές πληροφορίες από αμερικανούς διπλωμάτες που φέρονται ότι απεστάλησαν από τα Τίρανα.

Το αναλυτικό περιεχόμενο των απόρρητων υλικών που σχετίζονται με το θέμα αυτό δεν έχει, ακόμη, δοθεί στην δημοσιότητα από την Wikileaks.

Τα έγγραφα που στάλθηκαν από την Ελλάδα

Το πρώτο αρχείο με αριθμό 43210, αναφέρεται σε έγγραφο της αμερικάνικης πρεσβείας στην Αθήνα προς την Ουάσιγκτον, στο οποίο αντιμετωπίζεται το θέμα των θαλάσσιων συνόρων με την Αλβανία, χωρίς κριτική.

Διαβαθμισμένες πληροφορίες αποστέλλονται στις 28.05. 2009 σε τρεις βασικούς κώδικες με ανάλογο περιεχόμενο, «Συμφωνία σε θέματα άμυνας», Υπόθεση χωρικών υδάτων», «Σύνορα, επικράτεια, εθνική κυριαρχία».

Η δεύτερη έκθεση στάλθηκε από την Αθήνα στις 07-02-2009, στις 14:04 με αρθμ. 36236. Επίσης στις 07 Οκτωβρίου 2009 εστάλη από Αθήνα, με αρθμ. 22519, δύο κωδικοποιημένα αρχεία: ‘Συμφωνία για θέματα άμυνας’, ‘Σχέσεις εξωτερικής πολιτικής’.

Αξίζει να σημειωθεί – γράφει το αλβανικό δημοσίευμα- ότι την ημερομηνία αυτή, στα Τίρανα, ο επικεφαλής του τμήματος Χαρτογραφίας του Ινστιτούτου Στρατιωτικής Γεωγραφίας, αντισυνταγματάρχης Behar Malaj, είχε επιδώσει την ανέκκλητη παραίτησή του από τη θέση που κατείχε. Η απόφασή του ήρθε αμέσως μετά το δημοσίευμα της “Gazeta Shqiptare”, των μυστικών πρακτικών της συνεδρίασης, στην οποία η κοινοβουλευτική επιτροπή που είναι αρμόδια για τη νομοθεσία και στην οποία διευθύντρια ήταν η Μιράντα Ζέκα, υποστήριξε ότι χάρτες που να καθορίζουν τα χωρικά ύδατα της Αλβανίας και της Ελλάδας, όπως είχε καθοριστεί από τη διμερή συμφωνία, δεν υπήρχαν.

Στις 15 Οκτωβρίου του 2009, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα έχει εντατικοποιήσει την αποστολή διαβαθμισμένων πληροφοριών. Πρόκειται για δύο φακέλους με την ένδειξη «Top Secret”, ο πρώτος με αρθμ. 21574 παραδίδεται αυθημερόν, ο δεύτερος με αρθμ. 21428 εστάλη 10 ώρες μετά και συγκεκριμένα στις 14:38.

Οι κωδικοί που υπάρχουν εξηγούν και το περιεχόμενό τους : «μυστικές υπηρεσίες», «θαλάσσιες μεταφορές», «Το θέμα της ανοικτής θάλασσας», «Πολιτική εξωτερικών σχέσεων», «Συμφωνία για θέματα προστασίας».

Την ίδια ημερομηνία, από την άλλη πλευρά των συνόρων, το αλβανικό κοινοβούλιο, τέσσερις ώρες μετά την αποστολή αυτών των εκθέσεων από την Αθήνα, αποφάσισε να αναβάλει επ’ αόριστον την επικύρωση της συμφωνίας των χωρικών υδάτων, μετά μάλιστα και σχετικών δημοσιευμάτων της "Gazeta Shqiptare".

Στην προβλεπόμενη μετάβαση σε σύνοδο Ολομέλειας την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2009, υπήρξε συμφωνία με την ημερήσια διάταξη του Κοινοβουλίου.

Ο έκτος φάκελος που είναι και ο τελευταίος και έχει αρθμ. 11845 εστάλη στις 11.12. 2009 στις 11:07 και κωδικοποιείται με : «Το θέμα της ανοικτής θάλασσας», «Πολιτική εξωτερικών σχέσεων». Είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Μπαμίρ Τόπι, εξέφρασε την πλήρη εμπιστοσύνη του προς το Συνταγματικό Δικαστήριο για την έκδοση ορθής απόφασης για τα εθνικά συμφέροντα της χώρας τα οποία συνδέονται με τη Συμφωνία των Χωρικών Υδάτων με την Ελλάδα.

Η Δήλωση του επικεφαλής του κράτους ήρθε τρεις ημέρες μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, στις 8 Δεκεμβρίου, όπου μετά από μαραθώνια συνεδρίαση που διήρκεσε 7 ώρες, για την προσφυγή του σοσιαλιστικού κόμματος κατά της Συμφωνίας των Χωρικών Υδάτων με την Ελλάδα. Στη σύνοδο αυτή έγιναν δεκτές όλες οι νομικές αιτιάσεις για τις παραβιάσεις που οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης είχαν αποκρύψει στη Συμφωνία αυτή.

Τα έγγραφα που στάλθηκαν από την Αλβανία

Στις 6 Οκτωβρίου 2009, η αμερικανική πρεσβεία στα Τίρανα ξεκίνησε την αποστολή διαβαθμισμένων πληροφοριών προς τις ΗΠΑ με δύο βασικούς κώδικες: «Συμφωνία για την προστασία στρατιωτικών υποθέσεων» και «Πολιτική εξωτερικών σχέσεων».

Κατά την ημερομηνία αυτή – όπως δημοσιεύει ο αλβανικός Τύπος- είχε δημοσιευθεί η αναφορά της εφημερίδας “Gazeta Shqiptare” για τη μη ύπαρξη χάρτη που να καταδεικνύει τον καθορισμό των χωρικών υδάτων στην αλβανοελληνική συμφωνία, όπως ισχυρίστηκε η Μιράντα Ζέκα στην κοινοβουλευτική επιτροπή της νομοθεσίας. Τα πρακτικά της συνεδρίασης δόθηκαν αποκλειστικά από το GSH. Άλλες διαβαθμισμένες πληροφορίες δεν αναφέρονται.

Η με αρθμ. 17048 αποστέλλεται στις 12.11. 2009 με τη διευκρίνιση: «Συμφωνία για την προστασία των στρατιωτικών υποθέσεων» και «Πολιτική εξωτερικών σχέσεων». Κατά την ημερομηνία αυτή έγιναν οι αποκαλύψεις για την αρχική περίοδο των διαπραγματεύσεων με την Ελλάδα.

Ωστόσο, στις 17.11.09 ένας άλλος φάκελος αποστέλλεται στην Ουάσιγκτον από την αμερικανική πρεσβεία στα Τίρανα, με δύο βασικούς κώδικες: «Θαλάσσιες Μεταφορές» και «Θέματα της ανοιχτής θάλασσας». Κατά την ημερομηνία αυτή δημοσιεύθηκαν οι διαπραγματεύσεις της Κυβέρνησης. Ένα άλλο έγγραφο με ημερομηνία 12.8.2009 με αρθμ. 12697 και κωδικοποιείται ως «Συμφωνίες σε θέματα άμυνας και στρατιωτικών» και «Σχέσεις εξωτερικής πολιτικής».

Αξίζει να σημειωθεί ότι, το Συνταγματικό Δικαστήριο είχε εκδώσει, ήδη, την απόφαση, μετά την μαραθώνια σύνοδο της προσφυγής του σοσιαλιστικού κόμματος για τα Σύμφωνο των χωρικών υδάτων με την Ελλάδα.

Επίσης το έγγραφο με κωδικό αρθμ. 11818 «Συμφωνία για ζητήματα άμυνας και στρατιωτικών» ίσως συνδέεται με τις δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας Μπαμίρ Τόπι, ο οποίος εξέφρασε την πλήρη εμπιστοσύνη του προς το Συνταγματικό Δικαστήριο για απόφαση που θα προστάτευε τα εθνικά συμφέροντα σχετικά με τη συμφωνία του καθορισμού των χωρικών υδάτων με την Ελλάδα.

Read More