Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ

 Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΩΝ ΣΛΑΒΩΝ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΓΕΨΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΝ ΟΡΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΟΝΟΜΑ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΠΙΑ Η VARDRASKA
To «Σκοπιανό», το πιο πρόσφατο στάδιο του «Μακεδονικού», ως πρόβλημα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προέκυψε από τη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, στις αρχές της δεκαετίας του '90. 
Σε μια περίοδο που η Ελλάδα ομφαλοσκοπούσε (Ειδικό Δικαστήριο κλπ.), η "Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας" εκδήλωνε τη βούλησή της να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία. 
Με το όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας", με σύμβολο το αστέρι της Βεργίνας και με αλυτρωτικές «κορώνες», αναζήτησε τη δική της ταυτότητα και μια θέση στη διεθνή κοινότητα ως ανεξάρτητο κράτος στις 24 Ιανουαρίου 1991. 
Το «Σκοπιανό» είχε εισβάλει δυναμικό στο ελλαδικό προσκήνιο. 
Στις 14 Φεβρουαρίου του 1992, ένα πολυπληθές και γεμάτο παλμό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη σηματοδότησε την ενασχόληση της κοινής γνώμης με το ζήτημα της ονομασίας και των συμβόλων του γειτονικού κράτους. 
Η λαοθάλασσα της Θεσσαλονίκης πρόβαλε διεθνώς τις ευαισθησίες του Ελληνισμού και τη θέλησή του να αντιδράσει στην προσπάθεια οικειοποίησης της ελληνικής ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς. 
Η ελληνική διπλωματία από θέση ισχύος δεν συζητούσε στην αρχή «ούτε το όνομα Μακεδονία, ούτε παράγωγά του» για την ονομασία του γειτονικού κράτους.
 Η οικονομική διείσδυση, το εμπάργκο, οι διαπραγματεύσεις δεν έφεραν αποτέλεσμα και σήμερα η χώρα μας, έχοντας κάνει μια σημαντική έκπτωση, διαπραγματεύεται τη σύνθετη ονομασία, επειδή «η διεθνής κοινότητα δεν μας καταλαβαίνει»...

Read More

ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΕΜΕΙΣ ΕΙΧΑΜΕ ΦΙΛΟΥΣ

Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. 
Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. 
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. 
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. 
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. 
Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». 
Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. 
Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. 
Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. 
Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. 
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
 Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. 
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους.
 Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. 
Τότε δεν υπήρχαν κινητά. 
Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους». 
Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. 
Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. 
Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. 
Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. 
Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. 
Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο.
 Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. 
Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. 
Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet.
 Εμείς είχαμε φίλους. 
Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. 
Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. 
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. 
Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. 
Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. 
Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. 
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. 
Θεέ μου!
 Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! 
Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! 
Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! 
Πώς τα καταφέραμε; 
Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. 
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. 
Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. 
Τι φρίκη! 
Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. 
Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. 
Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ):D : P. 
 Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. 
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...

Read More

ΚΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

Μια ομάδα ερευνητών από την πολιτεία της Ουάσινγκτον είχε ένα τεράστιο «Ωχ!" την στιγμή που πρόσφατα, αποκαλύφθηκε τυχαία η θανατηφόρα... αλήθεια για την χημειοθεραπεία, κατά την διάρκεια μιάς έρευνας γιατί τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη είναι τόσο δύσκολο να εξαλειφθούν με τη χρήση συμβατικών μεθόδων θεραπείας. 
Όπως αποδεικνύεται, η χημειοθεραπεία δεν θεραπεύει πραγματικά ή δεν θεραπεύει τον καρκίνο καθόλου, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, αλλά μάλλον τροφοδοτεί την ανάπτυξη και των καρκινικών κυττάρων, που καθιστά πολύ πιο δύσκολο να εξαλείψουμε όταν μία χημειοθεραπεία έχει ήδη ξεκινήσει. 
Μπορείτε να το αποκαλέσετε «η καπνισμένη κάνη», που αποδεικνύει, μια για πάντα, την πλήρη απάτη της συμβατικής βιομηχανίας του καρκίνου. 
Δεν είναι μόνο η χημειοθεραπεία, η τυπική μέθοδος της θεραπείας του καρκίνου σήμερα, μια πλήρης πτώση βασισμένη στα συμπεράσματα, αλλά στην πραγματικότητα είναι επιζήμια για τους ασθενείς με καρκίνο. 
Τα ευρήματα σοκ δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Medicine, και που όπως είναι αναμενόμενο, αγνοούνται από την επικρατούσα επιστημονική κοινότητα, τονίζουν με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο πώς η χημειοθεραπεία αναγκάζει τα υγιή κύτταρα να απελευθερώσουν μια πρωτεΐνη που ταΐζει τα καρκινικά κύτταρα, αναγκάζοντας τα να αναπτυχθούν και να πολλαπλασιαστούν.
 Σύμφωνα με τη μελέτη, η χημειοθεραπεία προτρέπει τα υγιή κύτταρα στην απελευθέρωση WNT16B, μία πρωτεΐνη η οποία βοηθά και προωθεί την επιβίωση και την αύξηση των καρκινικών κυττάρων.
 Η χημειοθεραπεία βλάπτει επίσης οριστικά το DNA των υγιών κυττάρων, μια μακροπρόθεσμη ζημία που εμμένει πολύ αφότου σταματήσει η χημειοθεραπεία. 
Αυτή η συνδυασμένη δράση καταστροφής των υγιών κυττάρων και η προώθηση καρκινικών κυττάρων τεχνικά κάνει την χημειοθεραπεία περισσότερο πρόκληση ενός καρκινογόνου πρωτοκόλλου από ένα πρωτόκολλο θεραπείας του καρκίνου
 Η "WNT16B, όταν εκκρίνεται, αλληλεπιδρά με τα καρκινικά κύτταρα όγκων και τα αναγκάζει να αναπτυχθούν, να εισβάλλουν, και το σημαντικότερο, να αντιστέκονται στη μετέπειτα θεραπεία», εξήγησε ο ομο-συντάκτης της μελέτης Peter Nelson από το ερευνητικό κέντρο καρκίνου του Fred Hutchinson στο Σιάτλ στην Ουάσιγκτον, σχετικά με τα ευρήματα, τα οποία ονόμασε «εντελώς απροσδόκητα." 
"Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι οι ζημιογόνες απαντήσεις στα καλοήθη κύτταρα ... μπορούν να συμβάλλουν άμεσα στην ενίσχυση της κινητικής ανάπτυξης του όγκου », πρόσθεσε ολόκληρη η ομάδα για αυτό που παρατήρησαν. 
Η αποφυγή της χημειοθεραπείας βελτιώνει τα αποτελέσματα για την υγεία, υποδεικνύει η έρευνα Αυτό σημαίνει, για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς, ότι η όλη διαδικασία της χημειοθεραπείας είναι εντελώς άχρηστη, και είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά επιζήμια για ασθενείς με καρκίνο.
 Όποιος ψάχνει για μια πραγματική θεραπεία θα πρέπει να αποφύγει τη χημειοθεραπεία, με άλλα λόγια, να ακολουθήσει μια εναλλακτική διαδρομή.
 Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη διερεύνηση εναλλακτικών θεραπειών, όπως η θεραπεία Gerson ( http://gerson.org/gerpress/the-gerson-therapy/ ), ή την αξιολόγηση των αντικαρκινικών τροφίμων και θρεπτικών συστατικών, όπως το διττανθρακικό νάτριο, η κουρκούμη, υψηλής δόσης βιταμίνης C, και βιταμίνη D. 
"Όποιοσδήποτε χειρισμός κάνουμε στους όγκους μπορεί να αποβεί μοιραίος για την αύξηση του αριθμού των όγκων και να γίνει πιο μεταστατικός, το οποίο αυτό σκοτώνει τους ασθενείς στο τέλος της ημέρας,» παραδέχτηκε ο Δρ Raghu Kalluri, συγγραφέας μιας παρόμοιας μελέτης που δημοσιεύθηκε πέρυσι στο περιοδικό 'Cancer Cell . 
Αυτή η συγκεκριμένη μελέτη διαπίστωσε ότι τα φάρμακα του καρκίνου, που ωθούνται χαρακτηριστικά παράλληλα με τη χημειοθεραπεία, αναγκάζουν τους όγκους να αναπαραχθούν με μεταστάσεις.

Read More

ΧΡΥΣΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ

Χρυσό στεφάνι βρέθηκε κατά τη διάρκεια κατασκευών στο εργοτάξιο του μετρό Θεσσαλονίκης, το οποίο είναι το ένατο που εντοπίζεται από την έναρξη του έργου της κατασκευής του μετρό στην πόλη. 
Σύμφωνα με πληροφορίες, το χρυσό στεφάνι βρέθηκε σε μεγάλο κιβωτιόσχημο τάφο, ο οποίος ανήκει στο ανατολικό νεκροταφείο της πόλης, το μεγαλύτερο μέρος το οποίου έχει έρθει στο φως κατά τη διάρκεια των έργων, μαζί με πολλούς τάφους. 
Μετά την ασφαλή απομάκρυνση του στεφανιού, θα συνεχιστούν οι έρευνες στον τάφο, για τυχόν εντοπισμό και άλλων ευρημάτων. 
Το στεφάνι θα μεταφερθεί στα εργαστήρια της ΙΣΤ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων, προκειμένου οι ειδήμονες να το καθαρίσουν και να το μελετήσουν.

Read More

ΕΝ ΟΛΙΓΗΣ

του Στέλιου Παπαθεμελή 
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν δίστασε να επικρίνει δριμύτατα κάποτε (Σεπτ. 1924) τους συνερ­γάτες του Νικόλαο Πολίτη και Α Ανδρεάδη, οι οποίοι επιπολαίως απεδέχθησαν το υπονομευτικό των ελληνικών συμφερόντων Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ.
 Τους καταλόγισε ότι «ενήργησαν αφελώς και μετά πλήρους περι­φρονήσεως προς τας πραγματι­κότητας της ζωής».
 Η διαπίστω­ση ταιριάζει ανενδοίαστα για την πλειονότητα των χειρισμών μας στο σκοπιανό ζήτημα. 
Βραχείες ενδιάμεσες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα, όπως τον απέδωσε ο αείμνηστος Μανόλης Ανδρόνικος: «Αντιμετωπίσαμε το θέμα των Σκοπίων με δειλία και ωσάν να είμεθα εμείς οι ένοχοι και οι πλαστογράφοι της Ιστορίας»
Παρά τις εγγενείς ελλαδικές αδυναμίες, την απουσία σταθε­ρού και μακρόπνοου εθνικού δόγ­ματος. τη διγλωσσία, το Ευρωπα­ϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας (26-27/6/1992) έθεσε ως προϋπό­θεση αναγνώρισης του σκοπιανού μορφώματος «μια ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μα­κεδονία»· 
Η απόφαση αυτή έπρε­πε να είναι το πυρηνικό μας όπλο. 
Έπρεπε και μπορούσε, αλλά η επίσημη Ελλάς κινήθηκε με παλινωδίες, αντιφάσεις, παραχω­ρήσεις, οπισθοχωρήσεις, καρκινοβασίες. ενδύσεις, υποκύψεις, επικύψεις και τα τούτοις όμοια. Οι Ευρωαμερικανοί γνωρίζουν πόσο ευλύγιστοι είμαστε. Άφησαν ανενόχλητους τους ανένδοτους Σκοπιανούς και πιέζουν έκτοτε κατά σύστημα τους ευένδοτους Έλληνες. Φυσικό! 
ΑΥΤΟ το έργο παίζεται συχνά στις διακρατικές διενέξεις. 
Εμείς δεν βάλαμε απλώς νερό στο κρασί μας. αλλά κρασί στο νερό μας. Από τη δικαίωση στη Λισσαβώνα στην παράδοση του «Μακε­δονία» με εκπλειστηρίασμα ένα φυλλαράκι συκής (γεωγραφικός προσδιορισμός) 
ΑΝΟΙΚΟΝΟΜΗΤΟΙ ο επισκέ­πτης μας των ήμερων Μάθιου Νίμιτς.
 Είκοσι χρόνια σούρτα-φέρτα. Κάθε φορά ξεσκονίζει μια από τις σχεδόν πανομοιότυπες προτάσεις του που όλες τους απηχούν τις σκοπιανές θέσεις.
 Η βλακωδέστερη από αυτές τοποθετεί το συνθετικό, αντί στο «Μακεδονία», στο «Δημοκρατία» (ήγουν Βόρεια/ Νέα Δημοκρατία της Μακεδονίας)»!! Έξοχο! 
Η πολιτική μας τάξη τα έδωσε όλα. Εκείνοι απέρριψαν τις προ­σφορές Θέλουν τον βασιλιά γυ­μνό, θεόγυμνο. 
Ο Νίμιτς όφειλε προ πολλού για λόγους αξιοπρέπειας, ή μάλλον ανικανότητας, να παραιτηθεί. Η να τον παραιτήσουν. 
Η ελληνική ηγεσία (αλλα поια;) οφείλει να εκπονήσει μια υψηλή στρατηγική, με σαφή αίσθηση προτεραιοτήτων και προοπτική. Θα τη συνοψίζαμε στα ακόλου­θα σημεία: 
Α. ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ του ζητήματος στη φυσική του αφετηρια ονομασία χωρίς το «Μακεδονία» ή πα­ράγωγα. Αφού οι Σκοπιανοί απέρ­ριψαν όλες τις ελληνικές δωρεές η εκ μέρους μας εμμονή σ” αυτές αποτελεί πολιτική μωρία.
 Β. ΣΥΜΜΑΧΙΑ εκ περιστάσεως με Βουλγάρους-Αλβανούς. Мa οξυδερκής Εξωτερική πολιτική θα βρει διαύλους στη, για διαφορετι­κούς λόγους, αντισκοπιανή στάση των δύο γειτόνων. Οι Σκοπιανοί ξεσάλωοαν με τη λεηλασία της ελληνικής Ιστορίας, εσχάτως και της βουλγαρικής. Ο μέχρις ιλαροτραγωδίας σφε­τερισμός της Μακεδονικής Ιστο­ρίας προχωρεί τώρα στο Βυζάντιο (πελώριο άγαλμα Ιουστινιανού) και πλήττει τον σκληρό πυρήνα του Βουλγαρισμού (Σαμουήλ) Το τελευταίο κάνει θηρία τους Βουλγάρους.
 Γ. ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ σε όλα τα επί­πεδα. Σιωπήσαμε ανοήτως όταν επί τόσα χρόνια κατακλύζονται οι βιβλιοθήκες του κόσμου με τα σκοπιανά κατά συνθήκην ψεύ­δη Αφήσαμε αναπάντητη τη δι­αρκώς κλιμακούμενη εις βάρος της Ιστορίας μας (=εδαφικής ακεραιότητας) προπαγανδιστι­κή εκστρατεία, που εγκλωβίζει τους ξένους, καθώς αταλαίπω­ρος (=αβασάνιστη) τοις πολλοίς η ζήτησις της αλήθειας και επί τα έτοιμα μάλλον τρέπονται (=ικανο­ποιούνται)» (Θουκυδίδης) Πανεύκολο να ανθολογήσου­με από τα απύθμενα ανθελλη­νικά εμέσματά τους αυτά που προσβάλλουν ευθέως τη διεθνή νομιμότητα, ενέχουν εδαφικές διεκδικήσεις και συτοδιακωμωδούν το καθεστώς τους.
 Δ. ΓΝΩΣΗ και αυτεπίγνωση από τις ελλαδικές ελίτ, πολιτικές, ακα­δημαϊκές. επικοινωνιακές κ λπ. της ουσίας του ζητήματος.
 Το 1992 η Ακαδημία, με επι­στημονικό κύρος, ειπε αυτό που διεκήρυσσαν οι ιστορικοί πολιτι­κοί ηγέτες Κωνσταντίνος Καραμανλής, Ανδρέας Παπανδρέου.
 Η Μακεδονία είναι μία και ελλη­νική. 
Αργότερα η άρχουσα, πλην ανιστόρητη, εθνομηδενιστική σχολή σκέψης υποβάθμισε τρα­γικά τη σημασία του ονόματος και τη λεηλασία της Ιστορίας μας και στήριξε τις ρεαλιστικοφανείς ψευ­δαισθήσεις тων πολιτικών μας.
 Το 2009. έσπευσε αντιφάσκουσα και η Ακαδημία Αθηνών να προσφέ­ρει δεκανίκι στη «σύνθετη» Μπακογιάννη-Καραμανλή. 
Δυστυχώς και οι εναπομείνα­ντες σοβαρότεροι αναλυτές μας χρησιμοποιούν απροβλημάτιστα τον όρο Σλαβομακεδονία/ες προπαγανδιστικό κατασκεύασμα του πανσερβιστή ιστορογεωγράφου Γιόβσν Σβιγιτς (1918).
Διασκεδάστε τον Νίμιτς και δώστε μάθημα ελληνικής ισχύ­ος στα Σκόπια
Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης 

Read More

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΝΕΕΣ ΙΔΕΕΣ

Ελληνες επιστήμονες σχεδίασαν κυματοθραύστη ο οποίος δαμάζει την ενέργεια της θάλασσας και πιστεύουν ότι τα ελληνικά νησιά μπορούν να καλύψουν άμεσα τις ενεργειακές τους ανάγκες από τα κύματα. 
Οδηγός για την παραγωγή της ενέργειας από τα θαλάσσια κύματα είναι το πρόγραμμα Pelamis που υλοποιείται ανοιχτά της Πορτογαλίας από την σκωτσέζικη εταιρεία Ocean Power Delivery. 
Οι σπονδυλωτές κατασκευές (εικόνα) που έχουν εγκαταστήσει εκεί αντλούν την ενέργεια των κυμάτων και μεταφέρουν την πίεση σε γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος. 
Οι γεννήτριες παράγουν 2.250 κιλοβάτ και η ενέργεια αυτή είναι ικανή να ικανοποιήσει τις ανάγκες 2.000 ανθρώπων. 
Το πείραμα της Πορτογαλίας στοίχισε 8 εκατ. ευρώ, όμως δεν έχει καταστεί λειτουργικό μέχρι σήμερα.
 Ο μηχανολόγος μηχανικός από τη Θεσσαλονίκη Βασίλης Κουμπάκης, μιλώντας στα «Νέα» αναφέρει ότι η δική του πρόταση είναι απλή και βασίζεται στην κατασκευή ενεργειακών κυματοθραυστών στα λιμάνια των νησιών μας. 
Ειδικοί, μηχανικοί κυματοθραύστες θα δεσμεύουν την ενέργεια των κυμάτων και θα τη μετατρέπουν σε μηχανική ενέργεια ώστε να θέτουν σε κίνηση τον στρόβιλο γεννήτριας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. 
Ο κ. Κουμπάκης έχει πιστοποιήσει την μηχανική πατέντα και θα την παρουσιάσει σήμερα σε συνέδριο στη Θεσσαλονίκη. Το συνέδριο οργανώνει το σώμα καθηγητών ΑΕΙ Βόρειας Ελλάδας.

Read More

ΟΙ ΕΛΒΕΤΟΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ

Οι ελβετικές αρχές γνώριζαν από το 1942 ότι οι εβραίοι διώκονταν και εξοντώνονταν στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, σύμφωνα με ανέκδοτα διπλωματικά έγγραφα που παρουσιάσθηκαν τήν προηγούμενη, Κυριακή, το βράδυ από τη γερμανόφωνη ελβετική τηλεόραση. 
Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, Ελβετοί διπλωμάτες είχαν συγκεντρώσει εκατοντάδες επιστολές, τηλεγραφήματα και λεπτομερείς αναφορές που απευθύνονταν στην ελβετική κυβέρνηση στη Βέρνη. 
Οι ελβετικές αρχές είχαν επίσης ενημερωθεί για τα γεγονότα αυτά από φωτογραφίες, πρόσθεσε η ελβετική τηλεόραση. 
Σύμφωνα με τον Σάσα Τσάλα, διευθυντή των Ελβετικών Διπλωματικών Αρχείων (DSS), ο οποίος ρωτήθηκε από την ελβετική τηλεόραση, «μπορούμε να αποδείξουμε πως, από το Μάιο του 1942, οι πληροφορίες για τις δολοφονίες εβραίων είχαν φτάσει ως τη Βέρνη». 
Παρά τις αναφορές αυτές, η ελβετική κυβέρνηση αποφάσισε τον Αύγουστο του 1942 μαζικές απελάσεις ξένων προσφύγων, παρόλο που θα μπορούσε έτσι να θέτει τη ζωή τους σε κίνδυνο.
 Μερικά απ’ αυτά τα διπλωματικά έγγραφα είναι τώρα διαθέσιμα στο Ίντερνετ. 
Αυτές οι αποκαλύψεις έγιναν τήν προηγούμενη, Κυριακή, διεθνή ημέρα αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος.
 Με την ευκαιρία αυτή, ο πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας Ούλι Μάουρερ έδωσε στη δημοσιότητα ένα μήνυμα στο οποίο υπενθύμιζε το ρόλο «καταφυγίου» που είχε η Ελβετία «στη διάρκεια αυτής της σκοτεινής για την ευρωπαϊκή ήπειρο περιόδου». 
Σε συνέντευξη που έδωσε σήμερα στο γαλλόφωνο ελβετικό ραδιόφωνο, ο Ελβετός ιστορικός Χανς-Ούλριχ Γιοστ δήλωσε πως «είναι αλήθεια ότι υπάρχει ένα είδος αντίστασης ή απροθυμίας να γίνει αποδεκτή η μνήμη αυτής της ταραγμένης περιόδου». 
«Είναι το καθήκον των ιστορικών να παρουσιάζουν τα αποτελέσματα των ερευνών τους και να υπενθυμίζουν γεγονότα που δεν είναι πάντα ευχάριστα για την Ελβετία», πρόσθεσε. 
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ελβετοί «πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για τις σκοτεινές πλευρές του παρελθόντος τους και υπάρχουν πάντα κάποιοι που αρνούνται να το δεχθούν».

Read More

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

Ένας ανήσυχος σεφ, ο αρχαιοελληνικός μαύρος χοίρος, άγνωστες ποντιακές σάλτσες, σπάνια φρούτα του δάσους κι ένα δυνατό ξεκίνημα για την ανάδειξη της τοπικής κουζίνας και των τοπικών προϊόντων στη σκιά του Ολύμπου. Πέρα από το ζωντανό χιονοδρομικό στο Ελατοχώρι, τα κουκλίστικα χωριά, όπως ο Παλαιός Παντελεήμονας και η Άνω Σκοτίνα, το μοναδικό αρχαιολογικό χώρο στο Δίον και το μεσαιωνικό κάστρο του Πλαταμώνα, έχουμε π λέον ακόμη ένα λόγο να βάλουμε στην ταξιδιωτική μας ατζέντα την Πιερία: την κουζίνα της, που πιο... ανακατεμένη είναι δύσκολο να βρεις στην Ελλάδα. Πόντιοι, Βλάχοι, Μικρασιάτες, Καβακλιώ-τες ( απόγονοι των ακριτών του Βυζαντίου ), όλοι έχουν ανακατέψει με τις κουτάλες τους τη μεγάλη κατσαρόλα της περιοχής. Και μόνο αυτό την κάνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, αλλά θα πρέπει να πάτε μιλημένοι. για να την ανακαλύψετε πίσω από τη γνωστή, άχρωμη «κουβέρτα» της τουριστικής γεύσης. Η πρωτοβουλία του Μακεδόνα –και Πόντιου– σεφ Νίκου Φωτιάδη να ιδρύσει το Ινστιτούτο Πιερικής Γαστρονομίας ανεβάζει στη σκηνή τα ωραία τοπικά πιάτα ( έχει συλλέξει ήδη 400 τοπικές συνταγές ) και τα αυθεντικά τοπικά προϊόντα. Ήδη 35 παραγωγοί αλλά και ξενοδοχεία, εστιατόρια και ντόπιοι μάγειροι συνασπίζονται υπό την ομπρέλα του ινστιτούτου. Διότι –και αυτό είναι το πιο σημαντικό– η κίνηση έχει στόχο να φέρει τον επισκέπτη της Πιερίας σε επαφή με το γαστρονομικό χαρακτήρα της άμεσα και χωρίς μεσάζοντες. Με άλλα λόγια, τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία να προσφέρουν τοπικά πιάτα και οι επισκέπτες να μπορούν να αγοράζουν τα προϊόντα της περιοχής από πιστοποιημένους παραγωγούς. Φιλόδοξη και πρωτοποριακή κίνηση, που θα έπρεπε να είναι κοινή πρακτική στη χώρα μας. Εκφράζει τη διεθνή τάση «eat local» αλλά και τα σύγχρονα αιτήματα του γαστρονομικού τουρισμού για αυθεντικές γεύσεις και προϊόντα υψηλής ποιότητας. Αν και το Ινστιτούτο Πιερικής Γαστρονομίας κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα, ο πλούτος της περιοχής και η ακαταμάχητη γοητεία των πρώτων υλών που φέρνει σιγά σιγά στην επιφάνεια υπόσχονται πολλά. Αν βρεθείτε στην Πιερία, μπορείτε να κάνετε μια επίσκεψη σε ορισμένους παραγωγούς που συμμετέχουν στο Ινστιτούτο Πιερικής Γαστρονομίας, να αγοράσετε προϊόντα και να δείτε τους χώρους που τα καλλιεργούν ή τα παρασκευάζουν. Ένα από τα πιο ιδιαίτερα προϊόντα είναι ο αρχαιοελληνικός μαύρος χοίρος ( αναβιώνει τώρα στην Ελλάδα, αφού ξενιτεμένος, με το όνομα pata negra, έκανε διάσημο το ισπανικό jamon ). Τον παράγει –όπως επίσης και ποντιακό καβουρμά και λουκάνικα από αγριογούρουνο– η φάρμα Φωτιάδη ( Εξοχή Πιερίας, 2351095702 ). Ξεχωριστές περιπτώσεις αποτελούν επίσης η άγρια τρούφα και το λάδι τρούφας Πιερίας της Ελευθερίας Τζιά-τζιου και του Γιώργου Κυριτσιόπουλου, οι οποίοι έχουν βρει και ταυτοποιήσει όλα τα είδη βρώσιμης κι εμπορεύσιμης τρούφας στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα εκπαιδεύουν σκυλιά ως κυνηγούς και λειτουργούν συμβουλευτικά για την καλλιέργεια του πολύτιμου μύκητα ( 6948204879 ). Την ποντιακή σάλτσα «τσαντσιπέλ» από… ροζ ντομάτα και μοσχοσίταρο ( δίνει στο τσιμένι, δηλαδή την πάστα που καλύπτει τον παστουρμά, αυτήν τη χαρακτηριστική του μυρωδιά ) ανασύρει από τη γευστική μνήμη η Ελένη Δεληγιαννίδου ( Εξοχή Πιερίας, 2351095702, 6988155408 ). Αξίζει να δοκιμάσετε ακόμη απόσταγμα, εκχύλισμα, μαρμελάδα και γλυκάδι ( ξίδι ) από κράνα στην Αλορέα ( Κωνσταντίνος Ντούλιας, Μελίκη Ημαθίας, 2331099407, 6973232683 ), εξαιρετικές χυλοπίτες ολικής άλεσης, τραχανά, μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού και γιαούρτι με πρώτες ύλες από πιστοποιημένους τοπικούς παραγωγούς στο γυναικείο κοινωνικό συνεταιρισμό Μούσες Πιερίων ( Λ. Ιασωνίδη 127, Κατερίνη, 2351020039 ), σαλιγκάρια από την Cochlea ( Παρασκευάς Ιωαννίδης, Σεβαστή Πιερίας, 6939109067 ) και ορτύκια φρέσκα, κατεψυγμένα και καπνιστά από τη φάρμα Άρτεμις ( Πέντε Βρύσες, Λαγκαδάς Θεσσαλονίκης, 6977281130 ). Να μην ξεχάσουμε και τους οινοπαραγωγούς της περιοχής, το κτήμα Χρυσοστόμου ( Κίτρος, 6947433162, 6947428326 ) και το Κτήμα Κούρτη-Οινόβιον ( Ράχη Πιερίας, 2351098521, 6974471230 ). Αν σχεδιάζετε ταξίδι στην περιοχή, σημειώστε και τα εστιατόρια και ξενοδοχεία που προσφέρουν τοπικό φαγητό: η ταβέρνα «Αρχοντικό» στην Καστανιά ( 6972326611 ) με τη φροντίδα του Θανάση Χαρισόπουλου, η αγροτουριστική μονάδα Δημάτης στον Άγιο Δημήτριο Πιερίας ( 6972033111 ), το αγροτικό πανδοχείο κι εστιατόριο «Κούκος» στον Κούκο Κατερίνης ( 6947185166 ) και το εστιατόριο «Πάπρικα»στο ξενοδοχείο «Μediterranean Village» στην παραλία της Κατερίνης ( 2351064600 ).

Read More