
Το ΛΑΟΣ είναι το μόνο κόμμα που στηλιτεύει τα παρακμιακά φαινόμενα της ελληνικής κοινωνίας . Έχει την καλύτερη ιστοσελίδα .
ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΥ,Η ΓΗ ΒΓΑΖΕΙ ΕΛΛΑΔΑ
Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.
Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.
Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.
Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.
Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..



Κοντά σε συμφωνία στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη» βρίσκονται η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ, υπό την πιεστική παρέμβαση των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Η συγκεκριμένη ονομασία καλύπτει την ελληνική απαίτηση περί γεωγραφικού προσδιορισμού, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως από τους πολίτες της γειτονικής χώρας στο πλαίσιο της διαφοροποίησης από τη Μακεδονία του Αιγαίου (Ελλάδα) και τη Μακεδονία του Πιρίν (Βουλγαρία). Αλλωστε, πριν από έναν ακριβώς χρόνο ο σύμβουλος του προέδρου της ΠΓΔΜ, Ρίστο Νίκοβσκι, είχε δημόσια ταχθεί υπέρ του «Δημοκρατία της Μακεδονίας (Βαρδάρη)». Υπό αυτό το πρίσμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η ακριβής μορφή που θα έχει η αναγραφή της ονομασίας.
Η χρήση γεωγραφικών περιοχών ή ποταμών ως συστατικό της επίσημης ονομασίας βρέθηκε επανειλημμένα στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων, τόνισε στην «Κ» άριστα ενημερωμένη δυτική διπλωματική πηγή που περιέγραψε ως καθοριστικό παράγοντα της πορείας προς τη λύση την πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να εγκαινιάσει απ’ ευθείας συναντήσεις με τον Νίκολα Γκρούεφσκι, οι οποίες, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «έσπασαν τον πάγο», και πρόσθεσε: «Οι κινήσεις του κ. Παπανδρέου είχαν μεγάλη συμβολική σημασία. Ξαφνικά, οι γείτονές σας δεν αισθάνονταν ούτε αποκλεισμένοι ούτε ταπεινωμένοι». Προς την ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι συχνές επαφές των κ. Δρούτσα και Μιλόσοσκι.
Ο ρόλος του Στάινμπεργκ
Οι εντατικές διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχουν αποδώσει καρπούς. Από αμερικανικής πλευράς με το θέμα ασχολήθηκε εκτενώς ο δεύτερος στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζέιμς Στάινμπεργκ, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο επισκέφθηκε επανειλημμένα τις δύο χώρες. Στην Ελλάδα βρέθηκε τρεις φορές: τον Μάιο, τον Ιούνιο, και τον Δεκέμβριο του 2009 και συναντήθηκε με τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου. Ο κ. Στάινμπεργκ, που τιμήθηκε πριν από τρεις εβδομάδες από την «Ελληνική και Κυπριακή Ηγεσία» στην Ουάσιγκτον, δήλωσε πρόσφατα ότι «επίκειται η λήψη δύσκολων αποφάσεων» από τον κ. Γκρούεφσκι, υπογράμμισε τη σημασία που έχει για τα Σκόπια στη σημερινή περίοδο αβεβαιότητας η ένταξη στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ, ενώ χαιρέτισε τη θετική στάση του κ. Παπανδρέου και το όραμά του για πλήρη ενσωμάτωση των δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε. έως το 2014. Η ελληνική πλευρά υπογραμμίζει την ανάγκη η νέα, σύνθετη ονομασία να χρησιμοποιείται έναντι όλων, ώστε να αποφευχθεί η σύγχυση των πολλαπλών ονομάτων, θέση στην οποία προσχωρούν σταδιακά και σημαντικές χώρες που επηρεάζουν. Στο πλαίσιο αυτό εκτιμάται ότι η ονομασία «Μακεδονία του Βαρδάρη» παρουσιάζει τα λιγότερα εμπόδια, και θα μπορούσε να κατοχυρωθεί συνταγματικά αφού αποτελεί οικεία περιγραφή της χώρας για τους ίδιους τους πολίτες της ΠΓΔΜ.
Κατά την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον, τον Μάρτιο, η αμερικανική πλευρά διεμήνυσε την πρόθεσή της να υιοθετήσει τόσο στα διεθνή φόρουμ όσο και στις διμερείς σχέσεις τη συμβιβαστική ονομασία, είτε το «Βόρεια Μακεδονία», που είχε προτείνει πέρυσι ο κ. Νίμιτς, είτε το «Μακεδονία του Βαρδάρη», που φαίνεται να είναι η ονομασία στην οποία πιθανώς να καταλήξουν οι δύο χώρες.
ΔΕΝΠρος συμφωνία φαίνεται πως οδεύουν Ελλάδα και Σκόπια για το όνομα της γειτονικής χώρας, καθώς οι διαπραγματεύσεις που γίνονται εδώ και καιρό μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αποδίδουν καρπούς.
Κοντά σε συμφωνία στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη» βρίσκονται η Ελλάδα και η ΠΓΔΜ, υπό την πιεστική παρέμβαση των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Η συγκεκριμένη ονομασία καλύπτει την ελληνική απαίτηση περί γεωγραφικού προσδιορισμού, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως από τους πολίτες της γειτονικής χώρας στο πλαίσιο της διαφοροποίησης από τη Μακεδονία του Αιγαίου (Ελλάδα) και τη Μακεδονία του Πιρίν (Βουλγαρία). Αλλωστε, πριν από έναν ακριβώς χρόνο ο σύμβουλος του προέδρου της ΠΓΔΜ, Ρίστο Νίκοβσκι, είχε δημόσια ταχθεί υπέρ του «Δημοκρατία της Μακεδονίας (Βαρδάρη)». Υπό αυτό το πρίσμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία και η ακριβής μορφή που θα έχει η αναγραφή της ονομασίας.
Η χρήση γεωγραφικών περιοχών ή ποταμών ως συστατικό της επίσημης ονομασίας βρέθηκε επανειλημμένα στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων, τόνισε στην «Κ» άριστα ενημερωμένη δυτική διπλωματική πηγή που περιέγραψε ως καθοριστικό παράγοντα της πορείας προς τη λύση την πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να εγκαινιάσει απ’ ευθείας συναντήσεις με τον Νίκολα Γκρούεφσκι, οι οποίες, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «έσπασαν τον πάγο», και πρόσθεσε: «Οι κινήσεις του κ. Παπανδρέου είχαν μεγάλη συμβολική σημασία. Ξαφνικά, οι γείτονές σας δεν αισθάνονταν ούτε αποκλεισμένοι ούτε ταπεινωμένοι». Προς την ίδια κατεύθυνση κινήθηκαν και οι συχνές επαφές των κ. Δρούτσα και Μιλόσοσκι.
Ο ρόλος του Στάινμπεργκ
Οι εντατικές διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, έχουν αποδώσει καρπούς. Από αμερικανικής πλευράς με το θέμα ασχολήθηκε εκτενώς ο δεύτερος στην ιεραρχία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τζέιμς Στάινμπεργκ, ο οποίος τον τελευταίο χρόνο επισκέφθηκε επανειλημμένα τις δύο χώρες. Στην Ελλάδα βρέθηκε τρεις φορές: τον Μάιο, τον Ιούνιο, και τον Δεκέμβριο του 2009 και συναντήθηκε με τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου. Ο κ. Στάινμπεργκ, που τιμήθηκε πριν από τρεις εβδομάδες από την «Ελληνική και Κυπριακή Ηγεσία» στην Ουάσιγκτον, δήλωσε πρόσφατα ότι «επίκειται η λήψη δύσκολων αποφάσεων» από τον κ. Γκρούεφσκι, υπογράμμισε τη σημασία που έχει για τα Σκόπια στη σημερινή περίοδο αβεβαιότητας η ένταξη στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ, ενώ χαιρέτισε τη θετική στάση του κ. Παπανδρέου και το όραμά του για πλήρη ενσωμάτωση των δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε. έως το 2014. Η ελληνική πλευρά υπογραμμίζει την ανάγκη η νέα, σύνθετη ονομασία να χρησιμοποιείται έναντι όλων, ώστε να αποφευχθεί η σύγχυση των πολλαπλών ονομάτων, θέση στην οποία προσχωρούν σταδιακά και σημαντικές χώρες που επηρεάζουν. Στο πλαίσιο αυτό εκτιμάται ότι η ονομασία «Μακεδονία του Βαρδάρη» παρουσιάζει τα λιγότερα εμπόδια, και θα μπορούσε να κατοχυρωθεί συνταγματικά αφού αποτελεί οικεία περιγραφή της χώρας για τους ίδιους τους πολίτες της ΠΓΔΜ.
Κατά την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον, τον Μάρτιο, η αμερικανική πλευρά διεμήνυσε την πρόθεσή της να υιοθετήσει τόσο στα διεθνή φόρουμ όσο και στις διμερείς σχέσεις τη συμβιβαστική ονομασία, είτε το «Βόρεια Μακεδονία», που είχε προτείνει πέρυσι ο κ. Νίμιτς, είτε το «Μακεδονία του Βαρδάρη», που φαίνεται να είναι η ονομασία στην οποία πιθανώς να καταλήξουν οι δύο χώρες.

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΛΕΥΑΖΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΕ ΓΕΝΝΗΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΑ ΤΟΤΕ ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ
ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΟΥ ΟΙ ΔΥΟ ΑΥΤΟΙ ΝΕΟΙ ΚΑΝΑΝΕ ΕΝΑ ΠΑΡΤΑΚΙ(ΒΑΡΒΑΡΙΣΤΙ) ΣΤΟ ΘΩΡΗΚΤΟ Γ.ΑΒΕΡΩΦ
ΜΗΠΩΣ ΕΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ;
ΜΗΠΩΣ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ;
ΜΗΠΩΣ ΕΜΑΘΑΝ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ;
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ ΤΟΣΟ ΑΠΛΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΩΡΗΚΤΟΥ
ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΦΕΡΩΦ
ΕΤΣΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΛΕΝΕ Η ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ
ΑΡΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΕΝΔΟΞΗ ΧΩΡΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 50 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΙΣΤΟΡΙΤΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ.
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΞΕΡΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΑΝ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΓΙΝΟΤΑΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΙ ΘΑ ΕΛΕΓΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΙΝΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ;
ΔΙΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ
ΑΠΛΑ ΕΔΩ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ
ΑΠΛΑ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ
ΣΥΓΝΩΜΗ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ
Το πλωτό μουσείο -θωρηκτό Αβέρωφ επιβάλλει σεβασμό. Διαβάστε πώς το καταδρομικό έγινε μνημείο που τιμά αυτούς που υπηρέτησαν και έπεσαν στη διάρκεια της ένδοξης ιστορίας μας και διαπιστώστε πόση αμετροέπεια χρειάζεται για να προσβάλλεις την κληρονομιά των θαλασσών.
Δέκα χρόνια μετά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διέθετε μια ελάχιστη δύναμη απαρχαιωμένων τορπιλοβόλων και τριών γαλλικών θωρηκτών που είχαν κατασκευασθεί το 1889.
Η επιτακτική ανάγκη για τη δημιουργία αξιόμαχου στόλου είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση του στόλου -στα τέλη του 1908- με τέσσερα καινούργια αγγλικά και τέσσερα γερμανικά αντιτορπιλικά. Σε αυτά επρόκειτο να προστεθεί το Θωρηκτό-Καταδρομικό «Γ. Αβέρωφ», η Δόξα του Πολεμικού Ναυτικού.
Για την ανανέωση του Στόλου η τότε κυβέρνηση Μαυρομιχάλη είχε απευθυνθεί στα Ναυπηγεία Ορλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας, όπου εκείνη ακριβώς την εποχή κατασκευαζόταν ένα θωρηκτό – καταδρομικό το οποίο είχε παραγγελθεί και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από το Ιταλικό Ναυτικό. Όμως, η ακύρωση της παραγγελίας από τη μεριά των Ιταλών και η άμεση προκαταβολή του 1/3 της συνολικής αξίας του πλοίου επέτρεψαν την απόκτηση του θωρηκτού από την Ελλάδα. Το ποσόν της προκαταβολής προήλθε από τη διαθήκη του Γεωργίου Αβέρωφ, ενώ τα 2/3 καλύφθηκαν με εξωτερικό δανεισμό.
Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο (όπως ακριβέστερα περιγράφεται) είχε ιταλικές μηχανές 19.000 ίππων, 22 γαλλικούς λέβητες, γερμανικές γεννήτριες και αγγλικά πυροβόλα 190 και 234 χιλιοστών τύπου ARMSTRONG. Η μέγιστη ταχύτητα που ανέπτυσσε το Θωρηκτό ήταν 23 κόμβοι.
Το «Γ. Αβέρωφ» καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου (27 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) 1910 και την 11 Σεπτεμβρίου 1911 κατέπλευσε στο Φάληρο, όπου έγινε δεκτό από τους Έλληνες με ενθουσιασμό.
Το Θωρηκτό δεν άργησε να γνωρίσει το βάπτισμα του πυρός. Τον Οκτώβριο του 1912, με την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου, το «Αβέρωφ», επικεφαλής του Στόλου του Αιγαίου υπό τον Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, απέπλευσε προς τα Δαρδανέλια. Κατέλαβε τη Λήμνο και στον όρμο του Μούδρου εγκαταστάθηκε το προχωρημένο αγκυροβόλιο του Στόλου. Ακολούθησε η κατάληψη του Αγίου Όρους, των νησιών του βορείου και ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ίμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος) .
Η σύγκρουση με τον τουρκικό στόλο ήταν πλέον αναπόφευκτη. Ο Ναύαρχος Κουντουριώτης έδωσε επιθετικό χαρακτήρα στον ελληνικό σχεδιασμό. Διέταξε το στόλο του να αρχίσει να πλέει από βορρά προς νότο, οπότε ο οθωμανικός στόλος εμφανίσθηκε στην έξοδο των Στενών.
Τότε ο Κουντουριώτης απηύθυνε το περίφημο σήμα του στα ελληνικά πλοία που συνέπλεαν με το «Γ. Αβέρωφ»: «Με την δύναμιν του Θεού και τας ευχάς του Βασιλέως μας και εν ονόματι του Δικαίου πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με πεποίθησιν προς την νίκην εναντίον του εχθρού του Γένους».
Η έκβαση των ναυμαχιών της Έλλης (3 Δεκεμβρίου 1912) και της Λήμνου (5 Ιανουαρίου 1913) που ακολούθησαν, διέλυσε τις προσδοκίες του Σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου. Ο οθωμανικός στόλος δεν θα επιχειρούσε πια νέα έξοδο στο Αιγαίο.
Κατά το μεγαλύτερο μέρος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα παρέμεινε ουδέτερη. Όμως το 1917 η Κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου απεφάσισε να συμμετάσχει στον πόλεμο, στο πλευρό των Συμμάχων.
Με το τέλος της παγκόσμιας σύρραξης -Οκτώβριος 1918- η Τουρκία συνθηκολόγησε (ανακωχή του Μούδρου) και η Ελλάδα βρέθηκε στην πλευρά των νικητών. Το «Γ. Αβέρωφ» κατέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη και εκεί ύψωσε την ελληνική σημαία ως μία από τις νικήτριες δυνάμεις του Μεγάλου Πολέμου.
Μετά την υπογραφή των συνθηκών ειρήνης το «Γ. Αβέρωφ» μαζί με τον υπόλοιπο στόλο μετέφερε τα ελληνικά στρατεύματα στην Ιωνία. Οι εξελίξεις των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία διέγραψαν γρήγορα αρνητική πορεία που κατέληξε στην Καταστροφή του ‘22.
Το «Γ. Αβέρωφ» βρέθηκε ξανά στα μικρασιατικά παράλια, τούτη τη φορά για να βοηθήσει στη μεταφορά των στρατευμάτων και του ξεριζωμένου ελληνικού στοιχείου.
Με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Ελληνικός Στόλος αποδημεί στην Αλεξάνδρεια και μαζί του φεύγει και το «Γ. Αβέρωφ». Από την Αλεξάνδρεια το Θωρηκτό θα βρεθεί στη Βομβάη, περιπολώντας στον Ινδικό Ωκεανό.
Με το τέλος του πολέμου, το Θωρηκτό, έχοντας εκπληρώσει το χρέος του αγκυροβόλησε, μαζί με τον υπόλοιπο στόλο, στο Φάληρο, στις 17 Οκτωβρίου 1944, φέρνοντας πίσω στην Πατρίδα την τότε Ελληνική Κυβέρνηση.
Όμως το πλοίο είχε ‘γεράσει’ και το 1952 διατάχθηκε ο παροπλισμός του. Από το 1956 μέχρι το 1983, το Θωρηκτό βρέθηκε πρυμνοδετημένο στον Πόρο. Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το αποκαταστήσει ως μουσείο πλέον και έτσι, μετά από τριάντα χρόνια στο περιθώριο, το Θωρηκτό ξεκίνησε τη νέα του πορεία. Την ίδια χρονιά το πλοίο ρυμουλκήθηκε από τον Πόρο και κατέληξε στο Φάληρο, όπου άρχισαν οι εργασίες αποκατάστασής του.
Το μέγεθος της δαπάνης για τη σταθεροποίηση – αποκατάσταση από το 1985 μέχρι σήμερα είναι μεγάλο και ένα μεγάλο μέρος των δαπανών προήλθε από δωρεές ιδιωτών, οι σημαντικότερες των οποίων ήταν της Κυπριακής Δημοκρατίας, της οικογένειας Λάτση και του Ιδρύματος Ωνάση.
Σήμερα το πλοίο-μουσείο «Γ. Αβέρωφ» αποτελεί μνημείο που τιμά αυτούς που υπηρέτησαν και έπεσαν στη διάρκεια της ένδοξης ιστορίας του, υποκαθιστώντας, έστω και κατά στοιχειώδη τρόπο, την έλλειψη μνείας των ναυτικών αγώνων στο επίσημο μνημείο του Κράτους. Συνάμα διατηρεί ζωντανά τα μη-απτά ανθρώπινα αποθέματα, όπως η κληρονομιά των θαλασσών, η σημασία των θαλασσίων μεταφορών και η ελκυστικότητα του ναυτικού επαγγέλματος, όπου η αξιοπρέπεια, το ήθος και η δημοκρατική αντίληψη, είναι κοινός τόπος συνάντησης όλων των ναυτικών.
Το Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» αποτελεί εδώ και χρόνια μια δραστήρια εκπαιδευτική κοινότητα με καθημερινές επισκέψεις σχολείων, ιδρυμάτων, οργανισμών, καθώς και πλήθους ιδιωτών. Με τις επισκέψεις αυτές πραγματοποιείται και η δεύτερη πτυχή του οράματος του δωρητή, που ήθελε το πλοίο, παράλληλα με τον εθνικό του σκοπό, να εκπληρώνει και εκπαιδευτική αποστολή.
