ΜΑΡΙΑ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ

κ.ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΑΚΚΕΤΟΥ
Διαβάστε τι αναφέρουν οι αρχαίοι Έλληνες, όπως ο Πυθαγόρας, αλλά και οι σύγχρονοι ερευνητές για το όνομα Μαρία, που είχε η Αειπάρθενος Μαρία, Μητέρα του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού, το οποίο (όνομα), όπως λέγουν πολλοί ερευνητές, είναι αρχαίο ελληνικό!

ΟΤΑΝ γράφαμε το βιβλίο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός» είχε ανακύψει ένα θέμα για το αν το όνομα Μαρία ήταν εβραϊκό ή ελληνικό. ¨Ένα θέμα που έγινε και αντικείμενο ειδική τηλεοπτικής εκπομπής στις «Πύλες του Ανεξήγητου» με τον κ. Κώστα Χαρδαβέλλα, όπου προσκεκλημένος ήταν και ο γράφων, ο οποίος υποστήριζε την ελληνικότητα του ονόματος, αλλά και ο π. Στυλιανός Καρπαθίου, ο οποίος είχε διαφορετική άποψη.

Σύμφωνα με τον αείμνηστο Δαμιανό Στρουμπούλη, με τον οποίον είχαμε κάνει και τηλεοπτική εκπομπή εις τον τηλεοπτικό δίαυλο της «ΤΗΛΕΤΩΡΑ» («Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος» της 21ης Απριλίου 1993), με θέμα το πρόβλημα της Θείας Δικαιοσύνης, για το όνομα Μαρία λέει τα εξής:

«Πριν ακόμα δημιουργηθεί η παγκόσμια τάξη, πριν από τον ήλιο και τη σελήνη, στον καιρό των

Τιτάνων, έχει γεννηθεί και ζει ανάμεσα σ’ αυτά τα προολύμπια Τέρατα και η Τιτανίδα Θέμις, η Δικαιοσύνη, μια έννοια αφηρημένη που δεν συναντιέται σε άλλες θεογονίες. Ποτέ από τον ελληνικό κόσμο δεν θα λείψει η Δικαιοσύνη.
Αυτή η Θέμις προφήτεψες ότι μία Θεά της θάλασσας είναι προορισμένη από τη μοίρα να γεννήσει ένα γιο, που θα’ χει δυνατώτερα όπλα από την αστραπή του Διός και από την τρίαινα του Ποσειδώνα. Το παιδί αυτό θα είναι ο νέος κυρίαρχος. (Αισχύλου: Προμηθέας Δεσμώτης 907). Το εντυπωσιακό είναι ότι το όνομα Μαρία ελληνικά σημαίνει μύρο της θάλασσας και Μαριάμ- Μυριάμ εβραϊκά σημαίνει πριγκήπισσα των υδάτων, της θάλασσας. Η δε αδελφή του Μωϋσή, η Μαριάμ τον εμπιστεύθηκε στα ύδατα του Νείλου. Ελληνικά μάλιστα μορέομαι σημαίνει ανάγομαι στη θάλασσα, βγαίνω στα ανοιχτά..»

Τι λέει ο Καθηγητής Σ. Θεοφανίδης

Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό καθηγητή κ Σ. Θεοφανίδη, για το όνομα Μαρία, λέει ότι είναι ένα όνομα πανάρχαιο Ελληνικό και το αναλύει ως εξής.

«Το βιβλικό όνομα Μαρία είναι παράγωγο του αρχαίου μυθολογικού και Ομηρικού ονόματος ΜΑΙΡΑ ή ΜΑΡΙΑ ( Ιλιάδα Σ48, Οδύσσεια λ326, Παυσανίας κ.λ.π ) . Το όνομα Μαίρα ή Μαρία έχει ως ρίζα το αρχαίο ελληνικό ρήμα μαρμαίρω που σημαίνει την λάμπουσα ή ακτινοβολούσα.(Oμηρικόν λεξικό Ε.Κοφινιώτου ) Μαρ - μαίρω = λάμπω, ακτινοβολώ. Μαρία η λάμπουσα η ακτινοβολούσα, μάρμαρο, mare = θάλασσα»

Μαρία το όνομα της Παναγίας!.. Βηθλεέμ ο τόπος γεννήσεως του Χριστού!..

Αλλά και μέσα στο τρίτομο έργο μας «Οι Προφητείες του Ελληνισμού», ιδιάιτερα στον πρώτο τόμο («Λάλον Ύδωρ»), αποκαλύπτουμε ότι η Σίβυλλα η Κυμαία λέγει ότι ο Θεός είναι «αυτογένητος, άχραντος, αένναος αΐδιός τε» (3), ενώ συγκλονίζει για μια ακόμη φορά με την προφητεία της ότι η μητέρα του Χριστού θα λέγεται Μαρία (!!), την ώρα που περιγράφει με καταπληκτική ακρίβεια τα του Ευαγγελισμού, της Γεννήσεως του Κυρίου στην Βηθλεέμ και τα όσα επακολούθησαν της Γεννήσεως του Ιησού Χριστού:

«υστατίοις τε χρόνοις χθον’ αμείψατο και βραχύς ελθών παρθένου εκ Μαρίας λαγόνων ανέτειλε νέον φως,
ουρανόθεν δε μολών βροτέην ενεδύσατο μορφήν.
πρώτα μεν ουν Γαβριήλ σθεναρόν δέμας αγνόν εδείχθη δεύτερα και κούρην αρχάγγελος έννεπε φωνή•
δέξαι αχράντοισι θεόν σοις, παρθένε, κόλποις'.
ως ειπών έμπνευσε θεός χάριν *ήδ’ αιεί* κούρη
την δ’ άρα τάρβος ομού θάμβος θ' έλεν εισαΐουσαν,
στη δ’ άρ' υποτρομέουσα νόος δε οι επτοίητο
παλλομένης κραδίης υπ’ αγνώστοισιν ακουαίς.
αύτις δ’ ευφράνθη και ιάνθη κέαρ αυδή,
κουρίδιον δ' εγέλασσεν, εήν δ’ ερύθηνε παρειήν
χάρματι τερπομένη και θελγομένη φρένας αιδοί,
και οι θάρσος επήλθεν. έπος δ’ εισέπτατο νηδύν, σαρκωθέν δε χρόνω και γαστέρι ζωογονηθέν
επλάσθη βροτέην ιδέην και κούρος ετύχθη
παρθενικοίς τοκετοίς τόδε γαρ μέγα θαύμα βροτοίσιν, αλλ’ ουδέν μέγα θαύμα θεώ πατρί και θεώ υιώ.
τικτόμενον δε βρέφος ποτί δ’ έπτατο γηθοσύνη χθων, ουράνιος δ’ εγέλασσε θρόνος και αγάλλετο κόσμος.
καινοφαής δε μάγοισι σεβάσθη θέσφατος αστήρ, σπειρωθέν δε βρέφος δείχθη θεοπειθέσι φάτνη βουπελάταις τε και αιγονόμοις και ποιμέσιν αρνών
και Λόγου η Βηθλεέμ πατρίς θεόκλητος ελέχθη.»

Τι έλεγε ο Πυθαγόρας

Αλλά και σε ένα αρχαίο χειρόγραφο το οποίο αποδίδεται στον Πυθαγόρα τον Σάμιο (575 -500 π.Χ.), υπάρχει ένα κείμενο «Περί γαμούντων» το οποίο αναφέρει επί λέξει τα εξής:

«Περί γαμούντων. Αρίθμησον το όνομα του ανδρός και της γυναικός, και ει είεν αμφότερα ιβ η ιδ, γίνεται το συνάλλαγμα και τέξεται πρωτοτόκον κόρην και η γυνή προτελευτά• εάν δε άνισα έλθωσι, βιαίως γίνεται το συνάλλαγμα, και τέξεται πρωτοτόκον υιόν και ο ανήρ προτελευτά. οίον Νικηφόρος, Μαρία• άρτια ιδ. η γυνή προτελευτά. πάλιν Θεόδωρος και Ειρήνη• ιγ, ο ανήρ προτελευτά.)»

Τι είχε γράψει ο Ηρόδοτος;

Έχουμε, όμως, και τον Ηρόδοτο, σύμφωνα με το εγκυκλοπαιδικό λεξικό της «Δομής», ο οποίος, για το όνομα «Μαρέα», γράφει τα εξής:

«Μαρέα. Αιγυπτιακή πόλη που χώριζε τη Μαρεώτιδα λίμνη από τη Μεσόγειο. Βρισκόταν σε θέση στρατηγικής σημασίας, επειδή δέσποζε της οδού που πήγαινε προς την Κυρηναϊκή. Ήταν η πρωτεύουσα του Ινάρω, ηγεμόνα της Αιγύπτου, που, συμμαχώντας με τους Αθηναίους, έδιωξε το 463 π.Χ. τους Πέρσες από την Αίγυπτο. Η Μαρέα, που οι Αιγύπτιοι την ονόμαζαν Μέρεν και ο Ηρόδοτος την εξελλήνισε σε Μαρέα, άκμασε έως την εποχή που την κατέλαβαν οι Άραβες, οπότε και μετονομάστηκε σε Μαριούτ.».

Και πόλη της Λακωνίας με το όνομα Μάριον;

Πράγματι. Η παραπάνω εγκυκλοπαίδεια αναφέρεται σε μία ονομασία πόλη της Λακωνίας που ανήκε στους Περιοίκους και ύστερα στον Σύνδεσμο των Ελευθερολακώνων. Την αναφέρει και ο Παυσανίας. Βρισκόταν μάλλον βορειοανατολικά του Πάρνωνα και ανατολικά των Γερονθρών, ήταν μεσόγεια και είχε ένα ιερό κοινό για όλους τους θεούς, μέσα σε άλσος, και ένα ιερό της Άρτεμης.

Κι όχι μόνον!

Μάριον ήταν και μία πόλη της Κύπρου, στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, στην επαρχία Λάρνακα. Ήταν μία από τις εννέα βασιλικές πόλεις της Κύπρου και είχε και άλσος του Δία. Αργότερα ονομάστηκε Αρσινόη, προς τιμήν της συζύγου του Πτολεμαίου Β'. Το 470 π.Χ. την κατέλαβε ο Κίμωνας, ο οποίος την απάλλαξε από τον περσικό ζυγό. Την εποχή των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου την κατέλαβε ο Πτολεμαίος ο Λάγος, ο οποίος την κατέστρεψε εντελώς, επειδή οι κάτοικοί της δεν του φέρθηκαν αρκετά δουλικά.

Κι ο … Μάριος ο Γάϊος;

Το ότι το θηλυκό όνομα Μαρία ήταν αρχαίο όνομα αποδεικνύεται και από το αρσενικό όνομα «Μάριος», που είχαν διάφοροι αρχαίοι, όπως γνωρίζουμε από την ιστορία, όπως για παράδειγμα ο Μάριος ο Γάϊος (157-86 π.Χ.), ένας Ρωμαίος ύπατος (επτά φορές -το 107, το 104-100, το 86) και σημαντικός στρατηγός. Γεννήθηκε από φτωχούς χωρικούς στην κώμη των Κερεατινών, κοντά στην Αρπίνη, στο μέρος όπου γεννήθηκε αργότερα ο Κικέρωνας. Ήταν ανδροπρεπής και φιλοπόλεμος και επειδή είχε περισσότερο στρατιωτική παρά πολιτική μόρφωση, ήταν μονοκόμματος στην εξάσκηση της εξουσίας. Δεν έμαθε ελληνικά γράμματα, με τον ισχυρισμό πως ήταν γελοίο να μαθαίνει κανείς γράμματα από δασκάλους που ήταν δούλοι άλλων. Για πρώτη φορά έλαβε μέρος στην εκστρατεία εναντίον των Κελτιβήρων, όταν ο Σκιπίωνας ο Αφρικανός πολεμούσε εκεί. Ο Σκιπίωνας τον πρόσεξε για την ανδρεία του και τον ευνόησε στις απονομές των τιμών. Πέτυχε να γίνει δήμαρχος με τη βοήθεια του Καικιλίου Μετέλλου, που ήταν παλαιός φίλος της οικογένειάς του.

Υπήρχε και το όνομα Μαίρα;

Είναι αλήθεια. Το όνομα Μαίρα (που οι σύγχρονοι Έλληνες χρησιμοποιούμε πολύ και ως όνομα Μαίρη), είναι ένα όνομα μυθολογικών προσώπων και ενός σκύλου. Ας τα θυμηθούμε:

1. Έτσι ονομαζόταν ο θηλυκός σκύλος του Ίκαρου, του ήρωα της Αττικής που είχε περιποιηθεί τον Όμηρο. Το σκυλί αυτό έδειξε στην κόρη του Ίκαρου Ηρηγόνη ή Αλήτιδα το μέρος όπου είχαν θάψει οι χωρικοί τον πατέρα της.

2. Ηρωίδα της Αρκαδίας, κόρη του Άτλαντα και σύζυγος του Τεγεάτη. Από τον γάμο της αυτόν απέκτησε δύο γιους: τον Λειμώνα και τον Σκέφρο. Σύμφωνα με τον Παυσανία, τον τάφο της έδειχναν στην Τεγέα αλλά και στη Μαντίνεια, σε μια τοποθεσία που ονομαζόταν άλλωστε Μαίρα.

3. Κόρη της Αντείας και του Προίτου. Ήταν ακόλουθος της Άρτεμης, η οποία τη σκότωσε με το τόξο της, επειδή καταπάτησε τον όρκο της για αγνότητα και γέννησε τον Λοκρό από τη σχέση της με τον Δία. Σύμφωνα με τον Όμηρο, στον Άδη ήταν σύντροφος της Κλυμένης και της Εριφύλης και γι’ αυτήν μιλούσε το έπος Νόστοι, που δεν διασώθηκε. Επίσης, ο Πολύγνωτος αφηγήθηκε τις περιπέτειες της Μαίρας σε μια τοιχογραφία της λέσχης των Κνιδίων, στους Δελφούς

Υπάρχει άλλη άποψη;

Μέσα στο βιβλίο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός» έχουμε ένα κείμενο για τον Ιωάννη Δαμασκηνό (8ος αι.), ο οποίος υπήρξε ο ιδρυτής της φιλοσοφικής θεολογίας της ανατολικής Εκκλησίας και ο μέγιστος υμνογράφος της και έγραψε πάρα πολλά έργα δογματικά, εξηγητικά, ηθικά και ασκητικά, ομιλίες και ύμνους, ενώ όπως όλοι γνωρίζουν, αποτελεί τη γέφυρα ανάμεσα στην πατερική και βυζαντιακή εποχή, για το όνομα της Αειπαρθένου Μαρίας λέει ότι σημαίνει Κυρία. Ας διαβάσουμε το δημοσίευμα:

«Ιωακείμ τοίνυν την σεμνή τε και αξιέπαινον Άνναν προς γάμον ηγάγετο. Αλλ’ ώσπερ η πάλαι Άννα στειρεύουσα δι’ ευχής και επαγγελίας προς Θεού την Θεοτόκον κομίζεται, ίνα καν τούτω μηδενός των περιφανών καθυστερίζοιτο˙ τίκτει τοιγαρούν η χάρις (τούτο γαρ η Άννα ερμηνεύεται) την Κυρίαν˙ τούτο γαρ της Μαρίας σημαίνει το όνομα˙ Κυρία γαρ όντως γέγονε πάντων των ποιημάτων του Δημιουργού χρηματίσασα Μήτηρ. Τίκτεται δε εν τω της προβατικής του Ιωακείμ οίκω, και τω ιερώ προσάγεται. Είτα εν τω οίκω θεού φυτευθείσα τε και πιανθείσα τω Πνεύματι, ωσεί ελαία κατάκαρπος, πάσης αρετής καταγώγιον γέγονε, πάσης βιωτικής και σαρκικής επιθυμίας τον νουν αποστήσασα και ούτω παρθένον την ψυχήν συντηρήσασα συν τω σώματι, ως έπρεπε την Θεόν εγκόλπιον υποδέχεσθαι μέλλουσαν˙ άγιος γαρ ων, εν αγίοις αναπαύεται˙ ούτω τοίνυν αγιωσύνην μετέρχεται και ναός άγιος και θαυμαστός του υψίστου Θεού αναδεικνύεται άξιος».
Είναι βεβαίως, γνωστόν, το Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου (ένα από τα λεγόμενα «Απόκρυφα Ευαγγέλια») το οποίο αφιερώνει ειδικό κεφάλαιο περί της Γεννήσεως Μαρίας της Αγίας Θεοτόκου και Υπερενδόξου Μητρός Ιησού Χριστού, όπου κάνει μεγάλην αναφοράν εις το ιστορικό της γεννήσεως της Αειπαρθένου Μαρίας («εν δε τω ενάτω μηνί εγέννησεν Άννα. Και είπε τη μαία: Τι εγέννησα; Ή δε είπεν: Θήλυ. Και είπεν η Άννα: Εμεγαλύνθη η ψυχή μου εν τη ημέρα ταύτη και ανέκλινεν αυτήν. Πληρωθεισών δε των ημερών απεσμήξατο Άννα, και έδωκεν μαστόν τη παιδί, και επωνόμασε το όνομα αυτής Μαριάμ»). 4
Αξίζει εδώ να μνημονευθή το γεγονός ότι ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός, αναφερόμενος εις το γενεαλογικό δένδρο της Αειπαρθένου Μαρίας λέγει: «Ότι μεν ουν ο Ιωσήφ εκ Δαυϊτικής φυλής κατάγεται, Ματθαίος και Λουκάς, οι ιερώτατοι ευαγγελισταί διαρρήδην υπέδειξαν αλλ’ ο μεν Ματθαίος εκ Δαβίδ δια του Σολομώντος κατάγει τον Ιωσήφ, ο δε Λουκάς, δια Νάθαν. Της δε αγίας Παρθένου την γέννησιν αμφότεροι παρεσιώπησαν»!! (6)

Για την αμεροληψία, αλλά και την ιστορική αλήθεια των γραφομένων μας, θα πρέπει να αναφερθεί και ένα άλλο αρχαίο κείμενο, το οποίο αποδίδεται στονΔημόκριτο, όπου διαβάζουμε τα εξής:

«SYNCELL. I 471 Dind. D. Αβδηρίτης φυσικός φιλόσοφος ήκμαζεν. εν Αιγύπτω μυηθείς υπό Οστάνου του Μήδου σταλέντος εν Αιγύπτω παρά τον τηνικαύτα βασιλέων Περσών άρχειν των εν Αιγύπτω ιερών εν τω ιερώ της Μέμφεως συν άλλοις ιερεύσι και φιλοσόφοις, εν οις ην και Μαρία τις Εβραία σοφή και Παμμένης, συνέγραψες περί χρυσού και αργύρου και λίθων και πορφύρας λοξώς, ομοίως δε και Μαρία. αλλ’ ούτοι μεν Δ. και Μαρία επηνέθησαν παρά Οστάνου ως πολλοίς και σοφοίς αινίγμασι κρύψαντες την τέχνην, Παμμένους δε κατέγνωσαν». (7)

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Ίδε βιβλίο: Δαμιανός Μ. Στρουμπούλης: «Το πρόβλημα της Θείας Δικαιοσύνης», Πειραιεύς 1994, σελίδα 12.
2. Από άρθρο του Καθηγητού κ. Σ. Θεοφανίδη στον ''Ταχυδρόμο '' Καβάλας 14/8/98.
3. Oracula Sibyllina: Oracula, Section 8 Line 429
4. Oracula Sibyllina: Oracula, Section 8 Line 456
5. Fragmenta astrologica: Volume 11.2 page 143 line 16.
6. Βλέπε 94ον Τόμον της Ελληνικής Πατρολογίας του J. P. Migne με τίτλον ειδικού κεφαλαίου: «Περί της γενεαλογίας του Κυρίου, και περί της Αγίας Θεοτόκου»).
7. Fragmenta, Fragment 300, 16 line 1

Read More

ΚΟΥΡΔΟΙ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

Οι σημαίες που ανήρτησαν οι Κούρδοι στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας. Λεπτομέρειες και πληροφορίες που δημοσιεύονται γι' αυτό το τεράστιο ζήτημα για πρώτη φορά, στο άρθρο που θα δημοσιευθεί την Κυριακή, στην Κυριακάτικη Δημοκρατία

Του Σάββα Καλεντερίδη

Το μεσημέρι της προηγούμενης Παρασκευής, η Τουρκία συνταράχτηκε από την είδηση που στην κυριολεξία έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία! Τη στιγμή που η Συρία σπαράσσεται από έναν πόλεμο που μαίνεται στο εσωτερικό της, έναν πόλεμο που δίνουν οι ένοπλες δυνάμεις και οι δυνάμεις ασφαλείας της χώρας εναντίον ομάδων που εξοπλίζονται σχεδόν φανερά και χρησιμοποιούν ως βάση εκπαίδευσης και εξόρμησης την Τουρκία, οι συριακές δυνάμεις αεράμυνας κατέρριψαν ένα τουρκικό κατασκοπευτικό αεροσκάφος τύπου Φάντομ RF-4E.

Το τουρκικό αεροσκάφος, αφού προηγουμένως έκανε έλεγχο σήματος των ραντάρ του Ανεμουρίου και του Αμανός, που εποπτεύουν και ελέγχουν την αεροπορική κίνηση στη ΝΑ Μεσόγειο επ’ ωφελεία της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, πετώντας χαμηλά σε ύψος 100 μέτρων, επιχείρησε να τεστάρει το σύστημα αεροπορικής άμυνας της Συρίας, παραβιάζοντας το συριακό εναέριο χώρο. Τότε ακριβώς, το τουρκικό RF-4E «τράκαρε» πάνω σε ρωσικής κατασκευής κατευθυνόμενο βλήμα -οι Σύροι διατείνονται ότι το κατέρριψαν με αντιαεροπορικό όπλο-, με αποτέλεσμα να βυθιστεί σε βάθος χιλίων και πλέον μέτρων και σε απόσταση 9 ν.μ. από τις συριακές ακτές, παρασέρνοντας μαζί του και τους δυο χειριστές του.

Ο Ερντογάν, που δεν είχε ξεπεράσει το σοκ από την πολύνεκρη επίθεση ανταρτών του ΡΚΚ εναντίον φυλακίου μονάδας του τουρκικού στρατού, η οποία έγινε την ώρα που ετοιμαζόταν να συναντήσει τον Μπαρακ Ομπάμα κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους οκτώ και τραυματίστηκαν 19 στρατιώτες, έμαθε το νέο της κατάρριψης του τουρκικού αεροσκάφους τη στιγμή που κατέβαινε από το αεροπλάνο που τον μετέφερε από το επίσημο ταξίδι του στη Βραζιλία.

Θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να γίνει μια ενδελεχής μελέτη του τρόπου με τον οποίον χειρίστηκε η τουρκική κυβέρνηση, το τουρκικό κράτος και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις την εξέλιξη της κρίσης, γιατί η υπόθεση αυτή ήταν ένα τεστ των αντανακλαστικών του τουρκικού κράτους, το οποίο από μια πρώτη προσέγγιση και ανάλυση των δεδομένων συνελήφθη εντελώς απροετοίμαστο και ίσως ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση.

Τελικώς, αφού έγιναν συσκέψεις επί συσκέψεων, η Τουρκία για άλλη μια φορά απέφυγε να αναλάβει τις ευθύνες της, δηλώνοντας επίσημα ότι το αεροσκάφος της χτυπήθηκε στο διεθνή εναέριο χώρο, 13 ν.μ. ανοικτά των ακτών της Συρίας. Καταρρίπτοντας μάλιστα όλες τις θεωρίες αεροναυπηγικής και πτητικής, δήλωσαν ότι το αεροσκάφος χτυπημένο πέταξε μόνο του και έπεσε μετά από τέσσερα ολόκληρα μίλια, για να έχουν να λένε οι Σύροι και να κακολογούν την καλή Τουρκία. (Ένα απλό ερώτημα που τίθεται είναι αυτά τα τέσσερα χιλιόμετρα, γιατί δεν χρησιμοποίησαν οι χειριστές το εκτινασσόμενο κάθισμα για να σώσουν τις ζωές τους;)

Στη συνέχεια, μετά τις συνήθεις τηλεφωνικές επαφές του Τούρκου υπουργού εξωτερικών με ομολόγους του συμμαχικών χωρών και τις ανάλογες δηλώσεις από ΗΠΑ και Αγγλία, που καταδίκαζαν απερίφραστα την κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους, βάζοντας τον Άσαντ σε ακόμα πιο κεντρική θέση στο κάδρο των δαιμόνων, η τουρκική κυβέρνηση κατέφυγε στο ΝΑΤΟ, ζητώντας με βάση το Άρθρο 4 της Συμμαχίας στήριξη και αλληλεγγύη.

Για να αντιληφθούμε ποια ακριβώς είναι η σημασία της καταφυγής της τουρκικής κυβέρνησης στο ΝΑΤΟ για το συγκεκριμένο θέμα, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι η Τουρκία, για να ισχυροποιήσει και να ‘απελευθερώσει’ την εξωτερική της πολιτική από τις Νατοϊκές δεσμεύσεις, είχε εκφράσει κατά το πρόσφατο παρελθόν την επιθυμία να αναπροσανατολίσει τη χώρα προς τον μουσουλμανικό κόσμο, το Ιράν και τη Ρωσία, ενώ δεν έχουν περάσει και πολλοί μήνες από την αλήστου μνήμης δημόσια δήλωση του Ερντογάν «Τί δουλειά έχει το ΝΑΤΟ στη Λιβύη;». Για όσους δεν το θυμούνται, να σημειώσουμε ότι τη συγκεκριμένη δήλωση έκανε ο Ερντογάν όταν το ΝΑΤΟ είχε αποφασίσει να επέμβει στη Λιβύη, χωρίς καν να ρωτηθεί η Τουρκία. Φυσικά, μετά από λίγες μέρες, ο ίδιος άνθρωπος αποφάσιζε να συμμετέχει με πολεμικά αεροσκάφη και φρεγάτες στη Νατοϊκή επιχείρηση εναντίον της Λιβύης, για να αποδείξει ότι πολιτικοί που κάνουν θεαματικές «κωλοτούμπες» και μάλιστα σε τόσο σοβαρά θέματα, υπάρχουν και σε άλλες χώρες της Μεσογείου πλην της Ελλάδος.

Η καταφυγή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ για ένα θέμα καθαρά εθνικό, που θα έπρεπε να λυθεί με μονομερείς ή διμερείς ενέργειες, μπορεί να ερμηνευθεί όπως παρακάτω. Μετά την επιδείνωση των σχέσεων με το Ισραήλ, αποδυναμώθηκε αισθητά η θέση της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, γεγονός που έστρεψε την Άγκυρα προς το ΝΑΤΟ, με τη βοήθεια του οποίου σκοπεύει ή ελπίζει να διαχειριστεί το εξαιρετικά ασταθές περιβάλλον που δημιουργείται γύρω της, που τείνει να απειλήσει τη σταθερότητα και την εθνική ασφάλεια της ίδιας της Τουρκίας. Η στροφή αυτή προς το ΝΑΤΟ, αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την αποδοχή από πλευράς της Τουρκίας του αμερικανο-νατοϊκού ραντάρ της αντιπυραυλικής ασπίδας, που εγκαταστάθηκε στο Κιουρετζίκ της Μαλάτειας, που δημιουργεί σοβαρά και μόνιμου χαρακτήρα προβλήματα στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ιράν και τη Ρωσία.

Από την άλλη πλευρά, η Τουρκία αποφεύγει να λύσει το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με την κατάρριψη του αεροσκάφους από τη Συρία, μέσω ισοδύναμων αντιποίνων ή μέσω διμερών συνεννοήσεων με τη Συρία, κινδυνεύοντας να χαρακτηριστεί ως ο «καρπαζοεισπράκτορας» της περιοχής, αφού μετά το Μαβί Μαρμαρά, που η Τουρκία δεν έκανε αντίποινα εναντίον του Ισραήλ, έρχεται ένα άλλο θέμα που μένει αναπάντητο από πλευράς της Άγκυρας, γιατί στην ουσία αισθάνεται εξαιρετικά αδύναμη να εμπλακεί σε μια περιπέτεια στη Συρία, χωρίς την ασφάλεια του ΝΑΤΟ, δηλαδή των ΗΠΑ και της Αγγλίας.

Γιατί αισθάνεται αδύναμη;

Παρ’ ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει βάλει ως στόχο την εξουδετέρωση του ΡΚΚ και του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος μέχρι το 2014, που θα γίνει η σύνοδος των είκοσι πλουσιότερων χωρών του κόσμου στην Κωνσταντινούπολη, τις τελευταίες ημέρες οι αντάρτες του ΡΚΚ έχουν αυξήσει τις επιθέσεις τους εναντίον στρατιωτικών στόχων στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, δείχνοντας ότι το κουρδικό ένοπλο κίνημα είναι ακόμα ζωντανό και επικίνδυνο για την ενότητα της Τουρκίας. Μάλιστα ο αρχηγός του τουρκικού Γενικου΄Επιτελείου, στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ, φέρεται να πρότεινε στην τουρκική κυβέρνηση να αποφευχθεί μια ένοπλη σύγκρουση με τη Συρία, γιατί αυτό μπορεί να οδηγούσε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις στα ΝΑ της χώρας.

Υπογραμμίζουμε ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν συγκάλεσε την έκτακτη σύσκεψη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, κάτι αδιανόητο για ένα τέτοιο θέμα, ενώ προτίμησε να κρατήσει στο περιθώριο τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου και τους άλλους ισχυρούς άνδρες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) και για τους καθαρά επιχειρησιακούς λόγους που προαναφέρθηκαν αλλά και γιατί επιδίωξη του Ερντογάν και του κόμματός του είναι να κρατήσει τους στρατιωτικούς έξω και μακριά από τις πολιτικές αποφάσεις.

Εκτός του τρόπου που διαχειρίζεται την κρίση το σύστημα εξουσίας στην Τουρκία, εξαιρετικό ενδιαφέρον πρέπει να παρουσιάζει για Κύπρο και Ελλάδα ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται η Τουρκία το ενδεχόμενο να διεξάγει πόλεμο σε ενάμισο μέτωπο. Δηλαδή στο μισό μέτωπο με το ΡΚΚ και στο μέτωπο με τη Συρία. Τα συμπεράσματα μας αφορούν άμεσα, γιατί μπορεί το σενάριο του «Πολέμου των Δυόμισο Μετώπων» να είναι στο ράφι μετά την παράδοση του Οτζαλάν, κανείς όμως δεν μπορεί να μας διασφαλίσει ότι κάποια στιγμή δεν μπορεί κάποιοι να το κατεβάσουν από το ράφι, πάντως όχι για να το ξεσκονίσουν...

Το καλύτερο, που αφορά τις κουρδικές σημαίες που υψώθηκαν στο συριακό έδαφος που κατοικείται από Κούρδους και την πραγματική απειλή που περιμένει την Τουρκία σε περίπτωση που εισβάλλει στη Συρία.

Read More

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ

Η Ν. Θεολόγου ήταν ελληνική εταιρεία κατασκευής οχημάτων.
Ιδρύθηκε από τον Νίκο Θεολόγου, Έλληνα μηχανικό αυτοκινήτων....
στις ΗΠΑ, ο οποίος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα και αποφάσισε να ιδρύσει την εταιρεία.
Το εργοστάσιο της εταιρείας βρισκόταν στην Αθήνα.
Μεταξύ 1918 και 1920 σχεδίασε και κατασκεύασε ένα ελαφρύ επιβατικό αυτοκίνητο με μηχανή μοτοσικλετών Pierce 750 CC.
Η επιχείρησή παρήγαγε, εκτός από αυτοκίνητα, λεωφορεία και φορτηγά.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '20 αντιμετώπιζε τον ισχυρό ανταγωνισμό από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις όπως η Τουρνικιώτης και Αθηνά στην Αθήνα, Bouhagier σε Πάτρα και άλλες, που παρήγαγαν επίσης οχήματα, ωστόσο επισκιάστηκε σύντομα από αυτές.

Read More

Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ

Η Ιππολύτη δεν είναι μία τυχαία Αμαζόνα .

Γνωρίζουμε πλέον ότι πίσω από την κωδικοποιημένο σύμβολο της ΑΜΑΖΟΝΑΣ υποκρύπτεται η λειτουργία της ίδιας μας της ΨΥΧΗΣ.

Μέσω της εσωτερικής ανάλυσης της λέξης ΑΜΑΖΩΝ μπορέσαμε να κατανοήσουμε ότι η ΨΥΧΗ μας είναι ΑΘΑΝΑΤΗ.

Είναι άκρως εντυπωσιακό το γεγονός ότι μία και μόνη λέξη, η οποία αποτελείται μάλιστα από έξι και μόνο γράμματα, έχει την δυνατότητα να μας αποδώσει την ολοκληρωμένη πορεία της Ψυχής μας!

Η ΑΜΑ-ΖΩΝ

περιγράφει επακριβώς την δυνατότητα της Ψυχής μας να μπορεί να ζει χωρίς κανένα πρόβλημα σε δύο διαφορετικούς Κόσμους.

Βεβαίως αυτοί οι δύο διαφορετικοί κόσμοι, είναι αυτό που εμείς ονομάζουμε ΖΩΗ και ΘΑΝΑΤΟΣ.

Όπως διαπιστώνουμε όμως αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε σαν ΖΩΗ και ΘΑΝΑΤΟΣ αναφέρεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ στην περίπτωση του ΥΛΙΚΟΥ μας ΣΩΜΑΤΟΣ, διότι σε ό,τι αφορά την ΑΜΑΖΟΝΑ ΨΥΧΗ ΜΑΣ και στις δύο περιπτώσεις η ΑΜΑΖΟΝΑ-ΨΥΧΗ επιβιώνει και ΖΕΙ χωρίς να αντιμετωπίζει απολύτως κανένα πρόβλημα.

Δηλαδή το σύμβολο της Αμαζόνας αντιγράφει πλήρως τις ιδιότητες της Ψυχής μας, καταρχήν μέσω της αποκωδικοποίησης του αυτού του τόσο περίεργου ονόματος.

Σύμφωνα με την διπλή ανάλυση ΑΜΑ-ΖΩΝ και Α-ΜΑΖΩΝ του ονόματος της Αμαζόνας, μπορούμε να εξάγουμε τα εξής πολύτιμα και άκρως σημαντικά συμπεράσματα:

Η Αμαζών - Ψυχή μας, στην μία περίπτωση ΖΕΙ κάτω την επήρεια και την ΑΠΟΚΤΗΣΗ της ΜΑΖΑΣ που επιφέρει η ΓΕΝΝΗΣΗ του σάρκινου σώματός μας, ενώ

Στην άλλη περίπτωση ΖΕΙ κάτω από την επήρεια της ΑΠΩΛΕΙΑΣ της ΜΑΖΑΣ που επιφέρει ο ΘΑΝΑΤΟΣ του σάρκινου σώματός μας.

Αυτό σημαίνει ότι η ΨΥΧΗ μας είναι ΑΜΦΙΒΙΑ.

Αν όμως προσέξουμε καλύτερα αυτόν τον ΙΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ που προσδίδει η Μυθολογία μας στην οντότητα της ΑΜΑΖΟΝΑΣ, θα διαπιστώσουμε ότι μ έσω του ίδιου ονόματος θα μπορούσε να περιγράφεται ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι Αμαζόνες!

Έτσι λοιπόν, όταν η ΑΜΑ-ΖΩΝ ΙΠΠΕΥΕΙ το Άλογό της, τότε ΑΠΟΚΤΑ ΜΑΖΑ.

Δηλαδή η Αιώνια Άφθαρτη και Αμαζόνα – Ψυχή μας ΕΝΣΑΡΚΩΝΕΤΑΙ και περνάει στον ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ, τον κόσμο την Ύλης, βασικό σύμβολο του οποίου είναι ο ΙΠΠΟΣ!

Για όσο χρονικό διάστημα βρισκόμαστε ενσαρκωμένοι, δηλαδή για όσο χρονικό διάστημα λέμε ότι «ζούμε» η Ψυχή μας βρίσκεται σε ρόλο ΙΠΠΕΑ, διότι ο σκοπός της Ενσάρκωσής της είναι ένας συνεχής αγώνας δρόμου, βάσει του οποίου θα πρέπει να καταφέρει τελικά μέχρι το τέλος αυτής της διαδρομής να ΧΑΛΗΝΑΓΩΓΗΣΕΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ.

Μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε πολύ εύκολα ότι όταν έρθει η ώρα του «θανάτου» μας, η ΑΜΑΖΟΝΑ-ΨΥΧΗ μας, πολύ απλά ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΗΣ, δηλαδή εγκαταλείπει στον πλανήτη Γη την ΜΑΖΑ της, το ΥΛΙΚΟ ΤΗΣ ΣΩΜΑ και αφού είναι ΑΜΦΙΒΙΑ, περνάει ανενόχλητη στον ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΔΗ ή ΠΛΟΥΤΩΝΑ στον οποίο και παραμένει σε ΑΣΑΡΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.

Βεβαίως κατά την διάρκεια αυτής της παραμονής σε άσαρκη κατάσταση, η Ψυχή μας εξακολουθεί να ζει, κυρίως κρίνοντας τις πράξεις του τελευταίου βίου της και προσπαθώντας να σχεδιάσει τα δεδομένα της επόμενης ενσάρκωσής της, δηλαδή να διαλέξει ποιος θα είναι ο επόμενος ΊΠΠΟΣ της που θα είναι ο καταλληλότερος για να την βοηθήσει να βελτιώσει την ΙΠΠΙΚΗ της δεινότητα.

Όταν ολοκληρωθούν αυτές οι απαραίτητες διεργασίες και φτάσει και πάλι η κατάλληλη ώρα για την νέα ενσάρκωση της Ψυχής, επομένως και για την μεταφορά της από τον Κόσμο του Πλούτωνα στον Κόσμο του Ποσειδώνα, η Αμφίβια Αμαζόνα Ψυχή μας, απλώς ανεβαίνει και πάλι στον ΙΠΠΟ της!

Μόνο που πρόκειται για έναν καινούριο ΙΠΠΟ, δηλαδή σε ένα άλλο καινούριο σώμα με το οποίο θα κάνει και πάλι την εμφάνισή της κάτω από ένα άλλο πρόσωπο στον Πλανήτη γη!

Διαπιστώνουμε επομένως ότι υπάρχει μία συνεχής και αδιάκοπη σχέση, ένας ΚΥΚΛΟΣ της ΨΥΧΗΣ η οποία την αναγκάζει να λειτουργεί συνεχώς σαν μία ΑΜΑΖΟΝΑ που ανεβαίνει και κατεβαίνει από τον ΙΠΠΟ της!

Ακριβώς αυτός ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΑΝΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ υποκρύπτεται μέσα στην Ιερή Μυθολογία μας, πίσω από το σύμβολο της ΖΩΝΗΣ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ.

Η Ιππολύτη δεν είναι μία τυχαία Αμαζόνα.

Αντιθέτως είναι η βασίλισσα όλων των Αμαζόνων, επομένως στο πρόσωπό της εκπροσωπούνται όλες ανεξαιρέτως οι ΨΥΧΕΣ.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι το βασικότερο εξάρτημα στην ένδυση των Αμαζόνων είναι η περίφημη ΖΩΝΗ, η οποία άλλωστε υποκρύπτεται και μέσα στο άκρως κωδικοποιημένο όνομα ΑΜΑΖΩΝ.

Όπως γνωρίζουμε αυτό το θέμα της χρήσης της ζώνης είναι τόσο σημαντικό που ο Ηρακλής κατά την περίοδο της επίτευξης των 12 Άθλων του πρέπει να καταφέρει να προσεγγίσει την ΙΠΠΟΛΥΤΗ την βασίλισσα των ΑΜΑ-ΖΩΝΩΝ και να της κλέψει την ΖΩΝΗ της!

Βεβαίως το γεγονός αυτό, αποτελεί σίγουρα ίσως το πλέον ΑΙΝΙΓΜΑΤΙΚΟ από όλα τα ανεξήγητα γεγονότα που συμβαίνουν στην Μυθολογία μας.

Όμως ο λόγος που τα γεγονότα αυτά μας φαίνονται ανεξήγητα είναι διότι δεν έχουμε καταφέρει, ακόμα και σήμερα μετά την πάροδο τόσων χιλιάδων ετών από τα γεγονότα που περιγράφονται στην Μυθολογία μας, να κατανοήσουμε την εσωτερική τους διάσταση.

Θα πρέπει λοιπόν, μετά από ολόκληρη αυτήν την ανάλυση που προηγήθηκε, να κατανοήσουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση της ΖΩΝΗΣ της βασίλισσας ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ, το μυστηριακό γεγονός το οποίο υποκρύπτεται δεν είναι παρά ο αστρολογικός ΒΟΡΕΙΟΣ και ο ΝΟΤΙΟΣ ΔΕΣΜΟΣ ή τα ΔΕΣΜΑ που κρατούν την Αμαζόνα Ψυχή μας δέσμια των επανενσαρκώσεών της, χωρίς μάλιστα να έχει την παραμικρή πιθανότητα να ξεφύγει από αυτήν την κατάσταση, αφού είναι ΑΜΦΙΒΙΑ και ΑΙΩΝΙΑ!

Θα πρέπει λοιπόν να κατανοήσουμε ότι ακριβώς αυτή η ΖΩΝΗ είναι που ΔΕΝΕΙ και διατηρεί ΔΕΜΕΝΟ σε κάθε ενσάρκωσή μας, τον ΙΠΠΟ δηλαδή το ΥΛΙΚΟ ΣΩΜΑ μας, με την ΑΜΑΖΟΝΑ- ΑΫΛΗ ΨΥΧΗ μας!

Το καθοριστικό στοιχείο όμως που μας επιτρέπει να διεισδύσουμε στην πλήρη αποκάλυψη όλης αυτής της εξαιρετικά δυναμικής εικονοπλασίας είναι το όνομα της βασίλισσας των ΑΜΑΖΟΝΩΝ που ονομάζεται ΙΠΠΟΛΥΤΗ.

Μας λέει λοιπόν ότι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ για να καταφέρουμε κάποτε να απαλλαγούμε από αυτήν την κατάσταση και να ΛΥΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΙΠΠΟΥ ΜΑΣ, δηλαδή τα δεσμά των συνεχών επανενσαρκώσεών μας, είναι ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ.

Πρέπει να ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΖΩΝΗ!

Δηλαδή να ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΩΝ ΕΠΑΝΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ της ΑΜΑΖΟΝΑΣ- ΨΥΧΗΣ μας.

Τώρα πλέον είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτός ακριβώς είναι ο σκοπός αυτού του ΑΘΛΟΥ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ.

Και επίσης μπορούμε να κατανοήσουμε τον λόγο που αν και η ΙΠΠΟΛΥΤΗ δίνει τελικά η ίδια με τα χέρια της την ΖΩΝΗ της στον Ηρακλή, παρόλο που η πρόθεση του Ηρακλή ήταν να την αποκτήσει πάση θυσία, ακόμα και κλέβοντάς της, ο Ηρακλής τελικά ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΙΠΠΟΛΥΤΗ την οποία και ΑΓΑΠΑΕΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ.

Ο φόνος του Ηρακλή είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ, διότι αυτό που ΦΟΝΕΥΕΙ αυτό που ΚΑΤΑΡΓΕΙ είναι ακριβώς αυτή η ΖΩΝΗ ή ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΑΝΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ!

Read More

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Θα μπορούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες να διαθέτουν υψηλή τεχνολογία, την οποία όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους ζωή;

Ένα από τα καταπληκτικότερα βιβλία του Αριστοτέλη, που μέχρι και τις μέρες μας παραμένει ουσιαστικά άγνωστο, είναι τα περίφημα «ΜΗΧΑΝΙΚΑ».

Το θέμα του βιβλίου αυτού είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο, καθότι ο Αριστοτέλης επιχειρεί να περιγράψει τον μηχανικό τρόπο με τον οποίο τίθεται σε λειτουργία ολόκληρος ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ που κινεί το Σύμπαν!

Το θέμα περιέχει πολύ σημαντικές προεκτάσεις, καθότι στην Ελληνική Φιλοσοφία, η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ.

Η ΚΙΝΗΣΗ με την σειρά της είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ΜΗΧΑΝΙΚΗ

και η ΜΗΧΑΝΙΚΗ είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ!

Ο Αριστοτέλης στα ΜΗΧΑΝΙΚΑ του μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός, είναι ένας πολιτισμός που έχει τις ρίζες του στην εφαρμογή μιας ΥΠΕΡΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ της οποίας όμως τα μυστικά, εξακολουθεί να τα διατηρεί πολύ καλά κρυμμένα μακριά από τα μάτια των αδαών.

Ακόμα και μία σύντομη ματιά στην πορεία και στην εξέλιξη του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού μπορεί να μας πείσει, για αυτό που η καταστημένη επιστημονική γνώση προσπαθεί τόσα χρόνια να αποκρύψει και μάλιστα να φτάνει στο σημείο πολλές φορές να υποστηρίζει ότι την εποχή εκείνη ο Άνθρωπος ζούσε σε μία περίπου ημιάγρια κατάσταση.

Υπάρχουν πάρα πολλές ενδείξεις που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι στην εποχή της Αρχαίας Ελλάδας η Τεχνολογία ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

Τα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε είναι αμέτρητα:

Με ποιον τρόπο και με ποια τεχνικά μέσα κατάφεραν οι Αρχαίοι Έλληνες να χτίσουν αυτούς τους περίλαμπρους και μεγαλοπρεπείς ναούς που σε πολλές περιπτώσεις έχουν διατηρηθεί μέχρι και τις μέρες μας, όπως για παράδειγμα η περίπτωση του Παρθενώνα;

Με ποια μέσα ταξίδευαν με τόση μεγάλη ευκολία, διανύοντας ανά πάσα στιγμή πολύ μεγάλες αποστάσεις και μάλιστα μέσα σε μια πολύ δύσκολη θάλασσα όπως αποδεικνύει η ιστορία μας;

Με ποια μέσα υπολογίστηκε ο περίφημος Ιερός τριγωνισμός του Ελληνικού Χώρου, την στιγμή που για να καταφέρει κάποιος να κάνει τέτοιου είδους μετρήσεις, πρέπει απαραιτήτως να έχει στην διάθεσή του εικόνες από τον ουρανό;

Με ποιον τρόπο και βάση ποιου σχεδίου κατασκευάστηκαν τα πολεμικά πλοία και ειδικά οι Τριήρεις που μπορούσαν να κάνουν ελιγμούς μέσα στην θάλασσα που θα ζήλευαν ακόμα και σημερινά σύγχρονα ταχύπλοα σκάφη;

Με ποιον τρόπο επικοινωνούσαν μεταξύ τους οι πολυάριθμες ελληνικές πόλεις;

Ποια τεχνολογία εφαρμόστηκε στην ακουστική των θεάτρων, ώστε να διατηρείται ανέπαφη χωρίς την υποστήριξη κανενός τεχνικού μέσου μέχρι και σήμερα, όταν εξακολουθούμε μετά από 2500 χρόνια να τα χρησιμοποιούμε για θεατρικές παραστάσεις;

Ας περιοριστούμε προς το παρόν, μόνο σε αυτές τις πολύ λίγες εύλογες ερωτήσεις και απορίες.

Είναι γνωστό ότι ελάχιστα «τεχνολογικά προϊόντα» του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού έφτασαν μέχρι τις μέρες μας και βεβαίως ακόμα λιγότερη είναι η προσοχή που τους δώσαμε.

Ένα από αυτά τα ελάχιστα δείγματα αποτελεί ο περίφημος ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ.

Εδώ τα ερωτήματα είναι ιδιαιτέρως βασανιστικά, διότι οι δυνατότητες του μηχανισμού αυτού, ξεπερνούν κυριολεκτικά κάθε φαντασία.

Βάσει ποιας τεχνολογίας λοιπόν κατασκευάστηκε αυτός ο Μηχανισμός που αφήνει έκπληκτους σήμερα τους επιστήμονες που ασχολούνται τόσο με τις δυνατότητές του, όσο και με τον τρόπο κατασκευής του;

Είναι λοιπόν προφανές, ότι τα επιτεύγματα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού βασίζονται σε μία ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, χωρίς ωστόσο η χρήση αυτής της τεχνολογίας να γίνεται αισθητή και αντιληπτή στην καθημερινή ζωή των απλών πολιτών.

Για ποιον λόγο άραγε ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΗ;

Θα μπορούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες να διαθέτουν υψηλή τεχνολογία, την οποία όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους ζωή;

Ίσως θα μπορούμε να ανακαλύψουμε τον λόγο αυτής της αντίφασης, αν παραδειγματιστούμε από την σημερινή μας καθημερινή ζωή.

Χωρίς αμφιβολία, διαπιστώνουμε καθημερινά και εμείς οι ίδιοι, την σύγχρονη τεχνολογία να εξελίσσεται συνεχώς και να εισβάλει στη προσωπική μας ζωή, ακόμα και αν πολλές φορές δεν το επιθυμούμε.

Πολύ εύκολα θα μπορούσαμε πλέον να συμπεράνουμε, ότι η Τεχνολογία δεν είναι πλέον αυτή που υποτίθεται ότι διευκολύνει και απλουστεύει την ζωή μας, όπως είχε συμβεί ίσως με τις πρώτες εφαρμογές της.

Αντιθέτως αυτό που βλέπουμε όλο και περισσότερο να επιχειρείται με την συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας είναι ένας απόλυτος έλεγχος, ακόμα και της καθημερινής ζωής, κάθε ανεξαιρέτως Ανθρώπου.

Ας δούμε ένα παράδειγμα.

Όλοι μας διαθέτουμε πλέον, ένα κινητό τηλέφωνο σε σκοπό να «διευκολύνει» την επικοινωνία μας. Όμως πολύ εύκολα μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι με την διαρκή εξέλιξη των συσκευών των κινητών τηλεφώνων, καταλήξαμε να είμαστε πλήρως εξαρτημένοι, σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και «δέσμιοι» του κινητού μας τηλεφώνου ή αντίστοιχα του προσωπικού μας ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε μία μόνο «παρενέργεια» αυτής της τεχνολογικής προόδου:

Ανά πάσα στιγμή, αν θέλει κάποιος θα μπορούσε πολύ εύκολα να εντοπίσει το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε και αυτή είναι μία προοπτική που σίγουρα δεν ενθουσιάζει κανέναν!

Βιώνουμε λοιπόν έναν σύγχρονο «πολιτισμό», που σχεδόν κάθε μέρα μας παρουσιάζει και ένα νέο τεχνολογικό επίτευγμα που υπόσχεται να «διευκολύνει» ακόμα περισσότερο την καθημερινή μας ζωή, το οποίο φυσικά για να το αγοράσουμε θα πρέπει να έχουμε να δαπανήσουμε και τα ανάλογα χρήματα που συνήθως είναι πάρα πολλά.

Ωστόσο, είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε ότι παρόλη αυτήν την τεχνολογική πρόοδο, ο Άνθρωπος ΑΠΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ και ολοκληρωμένος, αφού ανακαλύπτει συνεχώς ότι όσο περισσότερα αγοράσει, εξακολουθούν να του λείπουν όλο και περισσότερα πράγματα.

Από την άλλη πλευρά, αυτή η εξέλιξη της τεχνολογίας επιφέρει συνεχώς μία όλο και μεγαλύτερη ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, από τον φυσικό τρόπο διαβίωσης τον οποίο φτάσαμε στο σημείο να τον βλέπουμε πλέον μόνο με την βοήθεια αυτής της τεχνολογίας, μέσα από ειδικές εκπομπές στην τηλεόραση!

Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε ξεχάσει εντελώς και πολύ περισσότερο η νέα γενιά, την περίφημη εντολή των Στωικών Φιλοσόφων «ΖΗΝ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ» η οποία αποτελούσε για τους Αρχαίους Έλληνες βασική προϋπόθεση της πραγματικά καλής ζωής που εκφράζεται μέσα από την ευδαιμονία του «ΕΥ ΖΗΝ».

Επιπλέον, πολύ εύκολα θα διαπιστώναμε ότι οι περισσότεροι από εμάς, ακόμα και αν καταφέρουμε να βρούμε τον χρόνο και να βρεθούμε για κάποιες ελάχιστες στιγμές κοντά στην φύση, μας είναι αδύνατο να αναγνωρίσουμε τα φυτά τα δέντρα ή ακόμα και τα ζώα που είναι πιθανό να δούμε μπροστά μας…

Read More

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Θα μπορούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες να διαθέτουν υψηλή τεχνολογία, την οποία όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους ζωή;

Ένα από τα καταπληκτικότερα βιβλία του Αριστοτέλη, που μέχρι και τις μέρες μας παραμένει ουσιαστικά άγνωστο, είναι τα περίφημα «ΜΗΧΑΝΙΚΑ».

Το θέμα του βιβλίου αυτού είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο, καθότι ο Αριστοτέλης επιχειρεί να περιγράψει τον μηχανικό τρόπο με τον οποίο τίθεται σε λειτουργία ολόκληρος ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ που κινεί το Σύμπαν!

Το θέμα περιέχει πολύ σημαντικές προεκτάσεις, καθότι στην Ελληνική Φιλοσοφία, η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ.

Η ΚΙΝΗΣΗ με την σειρά της είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ΜΗΧΑΝΙΚΗ

και η ΜΗΧΑΝΙΚΗ είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ!

Ο Αριστοτέλης στα ΜΗΧΑΝΙΚΑ του μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός, είναι ένας πολιτισμός που έχει τις ρίζες του στην εφαρμογή μιας ΥΠΕΡΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ της οποίας όμως τα μυστικά, εξακολουθεί να τα διατηρεί πολύ καλά κρυμμένα μακριά από τα μάτια των αδαών.

Ακόμα και μία σύντομη ματιά στην πορεία και στην εξέλιξη του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού μπορεί να μας πείσει, για αυτό που η καταστημένη επιστημονική γνώση προσπαθεί τόσα χρόνια να αποκρύψει και μάλιστα να φτάνει στο σημείο πολλές φορές να υποστηρίζει ότι την εποχή εκείνη ο Άνθρωπος ζούσε σε μία περίπου ημιάγρια κατάσταση.

Υπάρχουν πάρα πολλές ενδείξεις που θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι στην εποχή της Αρχαίας Ελλάδας η Τεχνολογία ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

Τα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε είναι αμέτρητα:

Με ποιον τρόπο και με ποια τεχνικά μέσα κατάφεραν οι Αρχαίοι Έλληνες να χτίσουν αυτούς τους περίλαμπρους και μεγαλοπρεπείς ναούς που σε πολλές περιπτώσεις έχουν διατηρηθεί μέχρι και τις μέρες μας, όπως για παράδειγμα η περίπτωση του Παρθενώνα;

Με ποια μέσα ταξίδευαν με τόση μεγάλη ευκολία, διανύοντας ανά πάσα στιγμή πολύ μεγάλες αποστάσεις και μάλιστα μέσα σε μια πολύ δύσκολη θάλασσα όπως αποδεικνύει η ιστορία μας;

Με ποια μέσα υπολογίστηκε ο περίφημος Ιερός τριγωνισμός του Ελληνικού Χώρου, την στιγμή που για να καταφέρει κάποιος να κάνει τέτοιου είδους μετρήσεις, πρέπει απαραιτήτως να έχει στην διάθεσή του εικόνες από τον ουρανό;

Με ποιον τρόπο και βάση ποιου σχεδίου κατασκευάστηκαν τα πολεμικά πλοία και ειδικά οι Τριήρεις που μπορούσαν να κάνουν ελιγμούς μέσα στην θάλασσα που θα ζήλευαν ακόμα και σημερινά σύγχρονα ταχύπλοα σκάφη;

Με ποιον τρόπο επικοινωνούσαν μεταξύ τους οι πολυάριθμες ελληνικές πόλεις;

Ποια τεχνολογία εφαρμόστηκε στην ακουστική των θεάτρων, ώστε να διατηρείται ανέπαφη χωρίς την υποστήριξη κανενός τεχνικού μέσου μέχρι και σήμερα, όταν εξακολουθούμε μετά από 2500 χρόνια να τα χρησιμοποιούμε για θεατρικές παραστάσεις;

Ας περιοριστούμε προς το παρόν, μόνο σε αυτές τις πολύ λίγες εύλογες ερωτήσεις και απορίες.

Είναι γνωστό ότι ελάχιστα «τεχνολογικά προϊόντα» του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού έφτασαν μέχρι τις μέρες μας και βεβαίως ακόμα λιγότερη είναι η προσοχή που τους δώσαμε.

Ένα από αυτά τα ελάχιστα δείγματα αποτελεί ο περίφημος ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ.

Εδώ τα ερωτήματα είναι ιδιαιτέρως βασανιστικά, διότι οι δυνατότητες του μηχανισμού αυτού, ξεπερνούν κυριολεκτικά κάθε φαντασία.

Βάσει ποιας τεχνολογίας λοιπόν κατασκευάστηκε αυτός ο Μηχανισμός που αφήνει έκπληκτους σήμερα τους επιστήμονες που ασχολούνται τόσο με τις δυνατότητές του, όσο και με τον τρόπο κατασκευής του;

Είναι λοιπόν προφανές, ότι τα επιτεύγματα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού βασίζονται σε μία ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ, χωρίς ωστόσο η χρήση αυτής της τεχνολογίας να γίνεται αισθητή και αντιληπτή στην καθημερινή ζωή των απλών πολιτών.

Για ποιον λόγο άραγε ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΗ Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΤΙΦΑΣΗ;

Θα μπορούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες να διαθέτουν υψηλή τεχνολογία, την οποία όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο, δεν χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους ζωή;

Ίσως θα μπορούμε να ανακαλύψουμε τον λόγο αυτής της αντίφασης, αν παραδειγματιστούμε από την σημερινή μας καθημερινή ζωή.

Χωρίς αμφιβολία, διαπιστώνουμε καθημερινά και εμείς οι ίδιοι, την σύγχρονη τεχνολογία να εξελίσσεται συνεχώς και να εισβάλει στη προσωπική μας ζωή, ακόμα και αν πολλές φορές δεν το επιθυμούμε.

Πολύ εύκολα θα μπορούσαμε πλέον να συμπεράνουμε, ότι η Τεχνολογία δεν είναι πλέον αυτή που υποτίθεται ότι διευκολύνει και απλουστεύει την ζωή μας, όπως είχε συμβεί ίσως με τις πρώτες εφαρμογές της.

Αντιθέτως αυτό που βλέπουμε όλο και περισσότερο να επιχειρείται με την συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας είναι ένας απόλυτος έλεγχος, ακόμα και της καθημερινής ζωής, κάθε ανεξαιρέτως Ανθρώπου.

Ας δούμε ένα παράδειγμα.

Όλοι μας διαθέτουμε πλέον, ένα κινητό τηλέφωνο σε σκοπό να «διευκολύνει» την επικοινωνία μας. Όμως πολύ εύκολα μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι με την διαρκή εξέλιξη των συσκευών των κινητών τηλεφώνων, καταλήξαμε να είμαστε πλήρως εξαρτημένοι, σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και «δέσμιοι» του κινητού μας τηλεφώνου ή αντίστοιχα του προσωπικού μας ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε μία μόνο «παρενέργεια» αυτής της τεχνολογικής προόδου:

Ανά πάσα στιγμή, αν θέλει κάποιος θα μπορούσε πολύ εύκολα να εντοπίσει το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε και αυτή είναι μία προοπτική που σίγουρα δεν ενθουσιάζει κανέναν!

Βιώνουμε λοιπόν έναν σύγχρονο «πολιτισμό», που σχεδόν κάθε μέρα μας παρουσιάζει και ένα νέο τεχνολογικό επίτευγμα που υπόσχεται να «διευκολύνει» ακόμα περισσότερο την καθημερινή μας ζωή, το οποίο φυσικά για να το αγοράσουμε θα πρέπει να έχουμε να δαπανήσουμε και τα ανάλογα χρήματα που συνήθως είναι πάρα πολλά.

Ωστόσο, είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε ότι παρόλη αυτήν την τεχνολογική πρόοδο, ο Άνθρωπος ΑΠΕΧΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ και ολοκληρωμένος, αφού ανακαλύπτει συνεχώς ότι όσο περισσότερα αγοράσει, εξακολουθούν να του λείπουν όλο και περισσότερα πράγματα.

Από την άλλη πλευρά, αυτή η εξέλιξη της τεχνολογίας επιφέρει συνεχώς μία όλο και μεγαλύτερη ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, από τον φυσικό τρόπο διαβίωσης τον οποίο φτάσαμε στο σημείο να τον βλέπουμε πλέον μόνο με την βοήθεια αυτής της τεχνολογίας, μέσα από ειδικές εκπομπές στην τηλεόραση!

Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε ξεχάσει εντελώς και πολύ περισσότερο η νέα γενιά, την περίφημη εντολή των Στωικών Φιλοσόφων «ΖΗΝ ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ» η οποία αποτελούσε για τους Αρχαίους Έλληνες βασική προϋπόθεση της πραγματικά καλής ζωής που εκφράζεται μέσα από την ευδαιμονία του «ΕΥ ΖΗΝ».

Επιπλέον, πολύ εύκολα θα διαπιστώναμε ότι οι περισσότεροι από εμάς, ακόμα και αν καταφέρουμε να βρούμε τον χρόνο και να βρεθούμε για κάποιες ελάχιστες στιγμές κοντά στην φύση, μας είναι αδύνατο να αναγνωρίσουμε τα φυτά τα δέντρα ή ακόμα και τα ζώα που είναι πιθανό να δούμε μπροστά μας…

Read More

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΑ

Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ αφορά μόνο στην ΗΘΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ του Ανθρώπου και το γεγονός αυτό αποτελεί και τον λόγο για τον οποίο ο πολιτισμός αυτός πρέπει να υφίσταται.

Μια προσεκτική ματιά στα επιτεύγματα του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, θα μπορούσε να μας πείσει ότι ο πολιτισμός αυτός βασίστηκε σε μία πολύ καλά κρυμμένη, αλλά οπωσδήποτε υπαρκτή ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ την οποία σήμερα σπανίως πέφτει στην αντίληψή μας.

Σαφείς ενδείξεις για το θέμα αυτό, θα μπορούσαμε να βρούμε μέσα στο βιβλίο του Αριστοτέλη ΜΗΧΑΝΙΚΑ, η ύπαρξη του οποίου ακόμα και μέχρι τις μέρες μας παραμένει στους περισσότερους άγνωστη.

Ας εξετάσουμε όμως τον πρόλογο του βιβλίου ΜΗΧΑΝΙΚΑ, το οποίο ξεκινάει με μία εξαιρετικά σημαντική πληροφορία.

[847a.11] Θαυμάζεται τῶν μὲν κατὰ φύσιν συμβαινόντων,

Αφ’ ενός μεν προκαλούν τον θαυμασμό μας όσα συμβαίνουν ως αποτέλεσμα της λειτουργίας των Συμπαντικών νόμων,

ὅσων ἀγνοεῖται τὸ αἴτιον,

και πιο συγκεκριμένα όλων αυτών για τα οποία ο άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει τον λόγο για τον οποίο συμβαίνουν.

(αυτά είναι τα κατά φύσιν)

τῶν δὲ παρὰ φύσιν, ὅσα γίνεται διὰ τέχνην,

Και αφ’ ετέρου προκαλούν επίσης τον θαυμασμό μας, όσα δεν συμβαίνουν αυτομάτως μέσα στην φύση, αλλά δημιουργούνται με τεχνητό τρόπο και είναι αποτελέσματα της ανθρώπινης νοημοσύνης,

(αυτά είναι τα παρά φύσιν)

πρὸς τὸ συμφέρον τοῖς ἀνθρώποις.

έχοντας σαν σκοπό το συμφέρον της ανθρωπότητας.

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι ο Αριστοτέλης μάς προσδιορίζει από την πρώτη κιόλας γραμμή του αρχαίου κειμένου, ότι μέσα στο Σύμπαν υπάρχουν δύο θεμελιώδεις και ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ μεταξύ τους καταστάσεις:

Η «ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ» και η «ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΝ».

Προκύπτει επομένως το συμπέρασμα ότι η κατάσταση «ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΝ» αναφέρεται στον ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, ο οποίος έχει σαν κύριο σκοπό και στόχο του να ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ!

Αυτή η προσέγγιση του Αριστοτέλη θα πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως και να μας βάλει στην διαδικασία να ερευνήσουμε κάτω από ένα νέο πρίσμα, τις απόψεις και τις αντιλήψεις μας, για τα τεχνολογικά επιτεύγματα που συνοδεύουν τον σύγχρονο τρόπο ζωής μας.

Διότι, σύμφωνα με αυτόν τον διαχωρισμό του Αριστοτέλη είναι πολύ εύκολο να κατανοήσουμε ότι ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ μας, για τον οποίο είμαστε τόσο περήφανοι δεν έχει καμμία σχέση με τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ή με τον Πολιτισμό που παρήγαγε η Αρχαία Ελλάδα.

Διότι ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ αφορά μόνο στην ΗΘΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ του Ανθρώπου και το γεγονός αυτό αποτελεί και τον λόγο για τον οποίο ο πολιτισμός αυτός πρέπει να υφίσταται.

Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η εξελικτική πορεία του Ανθρώπου περνάει από 3 στάδια.

Κάθε Άνθρωπος, στο πρώτο στάδιο της Ψυχικής του εξέλιξης, ξεκινάει σαν ΔΙΠΟΔΟ ή ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΕΣ.

Στην συνέχεια, όταν περάσει στο δεύτερο εξελικτικό στάδιο και μόνο τότε, θεωρείται ΑΝΘΡΩΠΟΣ, με απώτερο σκοπό να καταλήξει,

στο τρίτο και τελικό στάδιο του ΑΥΤΟΑΝΘΡΩΠΟΥ, το οποίο ταυτίζεται μάλιστα με την Θέωση.

Ο Αριστοτέλης λοιπόν, αμφισβητεί την άποψη που εν πολλοίς επικρατεί σήμερα, ότι δηλαδή η ανάπτυξη της τεχνολογίας θα μπορούσε να επιφέρει και την Ψυχική εξέλιξη του Ανθρώπου!

Το γεγονός αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως, διότι η άποψη που ισχύει σήμερα και την έχουμε υιοθετήσει όλοι, είναι ότι το καλύτερο μέλλον, θα επέλθει μέσα από την συνεχόμενη εξέλιξη της τεχνολογίας.

Είναι λοιπόν προφανές ότι το καλύτερο μέλλον δεν θα έρθει μέσα από την τεχνολογική εξέλιξη, αλλά από τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ μέσω της ΗΘΙΚΗΣ ΤΟΥ ΑΝΕΛΙΞΗΣ.

Ας συνεχίσουμε όμως την ανάγνωση του αρχαίου κειμένου των ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ.

ἐν πολλοῖς γὰρ ἡ φύσις ὑπεναντίον πρὸς τὸ χρήσιμον ἡμῖν ποιεῖ·

Αυτό οφείλεται στο ότι σε πολλές περιπτώσεις οι φυσικές διεργασίες λειτουργούν αντίθετα προς το συμφέρον των ανθρώπων.

(Ένα παράδειγμα φυσικών διεργασιών θα μπορούσαν να αποτελούν οι σεισμοί, οι λιμοί οι καταποντισμοί κτλ.)

ἡ μὲν γὰρ φύσις ἀεὶ τὸν αὐτὸν ἔχει τρόπον καὶ ἁπλῶς,

Διότι οι φυσικές διεργασίες ακολουθούν πάντοτε τους ίδιους κανόνες οι οποίοι είναι και πολύ απλοί στην κατανόησή τους.

τὸ δὲ χρήσιμον μεταβάλλει πολλαχῶς.

Ενώ το αποτέλεσμα αυτών των φυσικών διεργασιών άλλοτε είναι χρήσιμο για την ανθρώπινη κοινωνία, ενώ σε άλλες περιπτώσεις προκαλεί βλάβες.

ὅταν οὖν δέῃ τι παρὰ φύσιν πρᾶξαι,

Όταν λοιπόν πρέπει να επέμβει η ανθρώπινη νοημοσύνη για να δημιουργήσει κάτι που δεν απαντάται μέσα στη φύση,

διὰ τὸ χαλεπὸν ἀπορίαν παρέχει καὶ δεῖται τέχνης.

με σκοπό να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος αντίξοα φυσικά φαινόμενα, μας προβληματίζει το γεγονός ότι περισσότερες τεχνολογικές κατασκευές δεν συνάδουν με την εφαρμογή των καλών τεχνών.

Δηλαδή αυτό που υποστηρίζει ο Αριστοτέλης είναι ότι η εφαρμογή των τεχνολογιών αντιβαίνει στην εφαρμογή της λειτουργίας της αρμονίας των Μουσών!

Το συμπέρασμα αυτό συνάδει απολύτως με το γεγονός ότι όλες οι αρχαίες κατασκευές ακολουθούν τους ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ, όπως τις γνωρίζουμε σήμερα μέσω ων μαθηματικών αριθμών φ και φ2.

Οι ΑΡΧΑΙΟΙ ΝΑΟΙ μολονότι είναι ανθρώπινα δημιουργήματα, δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι αποτελούν «ΠΑΡΑ ΦΥΣΙΝ» κατασκευές, διότι είναι χτισμένοι βάσει της αρμονίας φ και επομένως ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ, έτσι ώστε να βοηθούν στην βελτίωση του επιπέδου του πολιτιστικού επιπέδου του ανθρώπου!

Αυτό σημαίνει με άλλα λόγια, ότι ΕΝΑ ΜΗ ΑΡΜΟΝΙΚΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΒΛΑΨΕΙ καταρχήν και μόνο με την οπτική του εικόνα διότι μας εισάγει, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ σε μία ΜΟΝΙΜΗ ΔΥΣΑΡΜΟΝΙΑ η οποία μας υποχρεώνει να χάνουμε σταδιακά την αίσθηση του κάλους, γεγονός που δεν μπορεί παρά να ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΑΣ.

Πολύ περισσότερο το γεγονός αυτό μπορεί να συμβεί, όταν ζούμε για μία ζωή ολόκληρη μέσα σε ένα τέτοιο δυσαρμονικό οικοδόμημα, όπως συμβαίνει με τα σύγχρονα κτήρια στα οποία κατοικούμε!

Σαν γενικό συμπέρασμα θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αν η τεχνολογία λάμβανε υπόψη της και ακολουθούσε τους ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ, τότε θα μπορούσε σε αυτήν την περίπτωση να συμβαδίζει με την πραγματική εξελικτική πορεία του ανθρώπου!

Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει με κανέναν τρόπο με την σημερινή εφαρμογή της τεχνολογίας η οποία αντί να εκφράζεται μέσω αρμονικών κατασκευών που πρέπει να ακολουθούν τον χρυσό αριθμό φ, εκφράζεται με …εξαμβλώματα.

Ένας Άνθρωπος για να λειτουργεί «ΚΑΤΑ ΦΥΣΙΝ» θα πρέπει υποχρεωτικά όχι μόνο όλες του οι δραστηριότητες να συνάδουν με τους κανόνες της αρμονίας,

αλλά και ο γενικότερος τρόπος ζωής του θα πρέπει να ορίζεται από αρμονικές προεκτάσεις!

Το γεγονός αυτό επιτυγχάνεται όταν «βιώνουμε τις Μούσες» σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να υποστηρίξουμε την θεωρία ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν αναπτύξει μεν υψηλή τεχνολογία, όμως γνωρίζοντας τις αρνητικές της συνέπειες στην καθημερινή τους ζωή, προτιμούσαν να διαβιώνουν μέσα σε έναν απλό και απέριττο τρόπο ζωής!

Δηλαδή γνώριζαν πολύ καλά ότι ελλόχευε ανά πάσα στιγμή ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ να καταστρέψουν την ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΨΥΧΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥΣ αν δεν ακολουθούσαν πιστά τους αρμονικούς κανόνες των Μουσών με μοιραίο αποτέλεσμα τον ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΜΟ.

Read More

ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ

Σίγουρα όλοι μας έχουμε ακούσει για τον περίφημο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ .

Ο Άνθρωπος διαφέρει από τα υπόλοιπα ζώα στο γεγονός ότι αποτελεί τον μοναδικό έμβιο οργανισμό του πλανήτη μας που διαθέτει ΑΝΑΠΤΥΓΜΕΝΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ.

Σύμφωνα με τις αρχές τις Ελληνικής Φιλοσοφίας, η Ανθρώπινη Ψυχή ακολουθεί έναν κύκλο επανενσαρκώσεων επάνω στον Πλανήτη Γη με σκοπό την ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗ.

Δηλαδή η ίδια Ψυχή επανέρχεται συνεχώς μέσα από διαφορετικά σώματα έχοντας σαν σκοπό να αποκτά συνεχώς περισσότερες εμπειρίες, αλλά και μέσω της συμπεριφοράς που εκδηλώνει σε κάθε ζωή της μέσω των διαπροσωπικών της σχέσεων, να αποδείξει ότι βρίσκεται σε μία σωστή εξελικτική πορεία.

Όπως όμως γνωρίζουμε από την προσωπική μας πείρα, η καθημερινή μας ζωή είναι γεμάτη από παγίδες και κινδύνους, έτσι ώστε να είναι πολύ εύκολο να παρασυρθούμε και να ξεφύγουμε, να παρεκκλίνουμε από τον ίσιο δρόμο της Αρετής.

Το αν θα ακολουθήσουμε τον ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ή ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΚΑΚΙΑΣ είναι καθαρά θέμα της ΠΑΙΔΙΑΣ που θα λάβουμε και της γενικότερης εκπαίδευσης που θα τύχουμε.

Υπάρχουν εποχές που τα εκπαιδευτικά συστήματα φροντίζουν να διδάξουν στους μαθητές τους την Αρετή και αντιστοίχως υπάρχουν εποχές που η Αρετή και σαν λέξη ακόμα είναι για τον περισσότερο κόσμο ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΗ.

Υπάρχουν λοιπόν εποχές ΑΚΜΗΣ όπως για παράδειγμα ο Χρυσός Αιώνας του Περικλέους όπου η ανάπτυξη της Φιλοσοφίας οδήγησε τους Αθηναίους να βιώσουν το πολυπόθητο ΕΥ ΖΗΝ και αντίστοιχα υπάρχουν και πολλές περίοδοι ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ, όπως για παράδειγμα η σημερινή εποχή!

Όταν η κατάσταση της απόλυτης παρακμής γενικευτεί και πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, τότε επεμβαίνει ο ίδιος ο ΔΙΑΣ.

Σύμφωνα με την Μυθολογία μας, το γεγονός αυτό έχει συμβεί πολλές φορές μέσα στην ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ.

Όταν ο Δίας διαπιστώνει ότι το ανθρώπινο γένος έχει ΠΑΡΕΚΤΡΑΠΕΙ ολοκληρωτικά από τον προορισμό του, τότε αποφασίζει να δώσει ένα ΤΕΛΟΣ στην ζωή επάνω στον Πλανήτη για να επαναπροσδιορίσει τις ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, τα ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ που πρέπει να δημιουργήσει, για να βοηθήσει την Ανθρωπότητα να καλύψει τις ΑΝΑΓΚΕΣ της και να συνεχίσει την εξελικτική της πορεία κάτω από ΝΕΕΣ ΒΑΣΕΙΣ.

Ο τρόπος που επιλέγει ο Δίας να «βάλει τα πράγματα στη θέση τους» είναι μέσω ενός ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ που θα επιφέρει σαν τελικό αποτέλεσμα την ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ολόκληρου του Ανθρώπινου Γένους.

Την μέθοδο αυτή χρησιμοποίησε και με τους Τιτάνες, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ως ιδιαιτέρως ασεβείς και πανούργοι, αλλά στην συνέχεια και με την υπόλοιπη Ανθρωπότητα.

Στην Ελληνική Μυθολογία γνωρίζουμε ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥΣ.

- Του Ωγύγου

- Του Δαρδάνου

- Του Δευκαλίωνα που είναι και ο τελευταίος.

Αυτό σημαίνει ότι σύμφωνα πάντοτε με την Μυθολογία μας θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η σημερινή Ανθρωπότητα προέρχεται από τον Δευκαλίωνα.

Για να γνωρίζουμε λοιπόν το γένος μας, ας εξετάσουμε την ταυτότητα του Δευκαλίωνα.

Ο ΔΕΥΚΑΛΙΩΝ είναι γιος του ΠΡΟΜΗΘΕΑ και την ΠΑΝΔΩΡΑΣ.

Την πρόθεση του Διός να καταστρέψει τον τότε κόσμο, μέσω ενός κατακλυσμού, την ανακοίνωσε στον Δευκαλίωνα ο πατέρας του ο Προμηθέας, ο οποίος ήταν και αυτός που του υπέδειξε να κατασκευάσει ένα ΠΛΟΙΟ, για να προφυλαχθεί μέσα σε αυτό καθ’ όλη την διάρκεια του κατακλυσμού, μαζί με την γυναίκα του την Πύρρα.

Πράγματι ολόκληρη η Ελλάδα καλύφθηκε από τα νερά με αποτέλεσμα να ΠΝΙΓΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ, εκτός από τον Δευκαλίωνα, την Πύρρα, και λίγων ακόμη ανθρώπων και ζώων που πρόλαβαν να ανεβούν στις κορυφές των ψηλών βουνών.

Για ΕΝΝΕΑ ΗΜΕΡΕΣ το πλοίο το Δευκαλίωνα επέπλεε επάνω στην θάλασσα που δημιουργήθηκε από τον κατακλυσμό, ώσπου τελικά κατά την επικρατέστερη άποψη το πλοίο του προσάραξε στον ΠΑΡΝΑΣΟ.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν η Πύρρα και ο Δευκαλίων ήταν οι δύο τελευταίοι εναπομείναντες άνθρωποι του προηγούμενου γένους. Μόλις βγήκαν από τον πλοίο τους και πάτησαν και πάλι σε στέρεο έδαφος, η πρώτη τους κίνηση ήταν να προσφέρουν θυσία στον Δία.

Τότε ο Δίας, θαυμάζοντας την ευσέβειά τους, έστειλε τον Ερμή και τους διεμήνυσε ότι ήταν έτοιμος να εκπληρώσει οποιαδήποτε επιθυμία τους.

Τότε εκείνοι του ΖΗΤΗΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ για να επανακατοικήσουν την ερημωμένη χώρα.

Κατά μία άλλη εκδοχή, έλαβαν χρησμό από το μαντείο της Θέμιδας, ο οποίος έλεγε, να ρίπτουν όπισθέν τους, «τα οστά της Μητρός»

Διότι η Μήτηρ είναι η Γη και τα οστά της οι λίθοι.

Άρχισαν τότε να προχωρούν ρίχνοντας πίσω τους λίθους. Και οι μεν λίθοι του Δευκαλίωνα μεταμορφωνόταν σε ΑΝΔΡΕΣ, της δε Πύρρας σε ΓΥΝΑΙΚΕΣ.

Η Ελληνική Γλώσσα γνωρίζει πολύ καλά αυτό το ιστορικό γεγονός, διότι από αυτούς τους λίθους προέρχεται και η λέξη ΛΑΟΣ, καθότι ο λίθος ονομαζόταν τότε ΛΑΑΣ.

Αυτό που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να αναφέρουμε είναι ότι ο Δευκαλίων θεωρείται σήμερα ως ένα ΗΜΙΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ!

Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα, θα πρέπει να αποτέλεσε πραγματικό ιστορικό γεγονός, το οποίο σχετίζεται βεβαίως με μία σημαντικότερη γεωλογική μεταβολή.

Ο Πλάτων που συνέλεξε και εξέτασε τις παραδόσεις αυτές, αναφέρει στον Τίμαιο, ότι πράγματι την εποχή του Δευκαλίωνα, έγινε μεγάλος κατακλυσμός στην Θεσσαλία.

Υπάρχουν μάλιστα και συγκεκριμένοι χρονολογικοί προσδιορισμοί, που αναφέρουν ότι ο κατακλυσμός έγινε επί βασιλείας του Κραναού.

Στην Ωγυγία του Σταγειρίτου μάλιστα, (τόμος Δ’ σελ 278) αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ο Δευκαλίων γεννήθηκε το 1573 π.Χ. βασίλευσε το 1541 και ότι ο κατακλυσμός συνέβη το έτος 1529 π.Χ.

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΔΕΥΚΑΛΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΥΡΡΑΣ είναι 4.

2 Άντρες: ο Έλλην και ο Αμφικτύων

2 Γυναίκες: η Μελανθώ και Πρωτογένεια.

Καταλήγουμε λοιπόν σε ένα εξαιρετικά σημαντικό συμπέρασμα:

Βλέπουμε ξεκάθαρα ότι σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΤΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΛΙΘΟΥΣ!

Ως προς την δημιουργία του Ανθρώπου όμως υπάρχει και μία δεύτερη παράδοση, αυτή την Παλαιάς Διαθήκης.

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο Θεός κατασκευάζει την Εύα από το ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΑΔΑΜ.

Στην πρώτη περίπτωση έχουμε ΛΙΘΟ ενώ

Στην δεύτερη περίπτωση έχουμε ΠΗΛΟ.

Σύμφωνα με την επιστήμη της Χημείας είναι γνωστό ότι , ο ΠΗΛΟΣ προέρχεται από το λιώσιμο τον ΛΙΘΩΝ!

Γνωρίζουμε επίσης ότι οι λίθοι αποτελούν μικρότερα κομμάτια βράχων.

Το «λιώσιμο» των βράχων λοιπόν, από τα οποία προέρχονται τόσο ο λίθος όσο και ο πηλός, αποτελεί μέρος μίας ΦΥΣΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ, η οποία είναι δυνατό να διαρκέσει εκατομμύρια χρόνια ώσπου να ολοκληρωθεί!

Επομένως γίνεται αντιληπτό, ότι τα χημικά συστατικά από τα οποία αποτελείται ο βράχος που λιώνει, θα μεταφερθούν μετά από χιλιάδες ίσως και εκατομμύρια χρόνια, και στην σύσταση του παραγόμενου πηλού.

Με βάση αυτήν την διαδικασία παραγωγής πηλού, είναι προφανές τα είδη πηλού που μπορούν να υπάρχουν, είναι πάρα πολλά και διαφορετικά, διότι ο κάθε βράχος που λιώνει έχει διαφορετική χημική σύσταση και επομένως παράγει τον δικό του διαφορετικό πηλό.

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό βραχώδες πέτρωμα που υπάρχει σε αφθονία στην Ελλάδα, είναι το ΜΑΡΜΑΡΟ.

Το ΜΑΡΜΑΡΟ όταν αποσαρθρωθεί μετά την πάροδο χιλιάδων ετών, μετατρέπεται σε ΚΙΜΩΛΙΑ.

Διαπιστώνουμε επομένως ότι είναι πολύ πιθανό, τόσο ο Πηλός με τον οποίο φτιάχτηκε η Εύα, όσο και οι λίθοι που πετούσαν πίσω τους ο Δευκαλίων και η Πύρρα, να ήταν ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΣΕ ΚΙΜΩΛΙΑ.

Ο Πηλός αυτός, έχει μέσα του την ΚΙΜΩΛΙΑ, που θα μπορούσε να αποτελεί ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στην εξελικτική πορεία του Ανθρώπου, διότι είναι σε όλους μας γνωστό ότι με την ΚΙΜΩΛΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ!

Δεν είναι όμως μόνο η έννοια της γραφής που βρίσκεται κωδικοποιημένη μέσα στην Κιμωλία. Η ίδια η Ελληνική Γλώσσα γνωρίζει ότι:

ΚΙΜΩΛΙΑ = ΟΜΙΛΙΑ + Κ

Μέσω της ΚΙΜΩΛΙΑΣ προκύπτουν η ΓΡΑΦΗ και η ΑΝΑΓΝΩΣΗ, η ΣΚΕΨΗ και η ΟΜΙΛΙΑ.

Όπως είναι προφανές ο πηλός αυτός, μας μετατρέπει σε ΝΟΗΜΟΝΤΑ ΟΝΤΑ!

Read More