ΕΛΛΑΔΑ

ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΗΣ ΡΩΞΑΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ Δ;

Μπροστά σε μια μεγάλη αρχαιολογική ανακάλυψη πιθανόν να βρίσκονται τα συνεργεία της ΚΗ’ Εφορείας Κλασσικών Αρχαιοτήτων Σερρών..... Μετά από έρευνες ετών και αξιοποιώντας την ιστοριογραφία και τις προφορικές παραδόσεις της περιοχής, οι αρχαιολόγοι κατέληξαν σε μία «τούμπα» σε αγροτική περιοχή του Δήμου Αμφίπολης.

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ

Πολλοί φίλοι και φίλες μου έχουν ζητήσει να γράψω ένα αρθρο με "Οδηγίες Επιβίωσης",γιατί μπορεί σύντομα να αντιμετωπίσουμε δύσκολες καταστάσεις που να οφείλονται σε διάφορους λόγους,όπως πτώχευση και στάση πληρωμών,περίεργα και πρωτόγνωρα γεωφυσικά φαινόμενα και εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 16/10/1912

Το έργο της απελευθέρωσης της Κατερίνης ανατέθηκε στην 7η Μεραρχία του Στρατού Θεσσαλονίκης, που είχε διοικητή το Συνταγματάρχη (ΠΒ) Κλεομένη Κλεομένους. Στις.. 15 Οκτωβρίου 1912 εκδόθηκε η Διαταγή των Επιχειρήσεων.

ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ

Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι 8. Ερμής, Αφροδίτη, Γη, Άρης, Δίας, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας. Και έχουνε όλοι αρχαία ελληνικά ονόματα προς τιμήν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων που θεμελίωσαν την αστρονομία. Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα μυθικά πρόσωπα των οποίων τα ονόματα πήραν οι πλανήτες.

Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Αν καλούσαμε στις μέρες μας σ’ ένα γεύμα κάποιους αρχαίους Έλληνες όπως τον... Ηρόδοτο, τον Ηρακλή ή τον Αριστοφάνη..

Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011

ΜΙΑ ΑΣΧΗΜΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ


Απίστευτο κι όμως αληθινό. Εκτός από δημοσιογράφος έγινε και μάντης ο Γάλλος...
δημοσιογράφος που έγραψε στο Blog του ενα φανταστικό σενάριο, για το πως θα είναι η Ελλάδα το 2014!

2014 : l’euro est enterré, à Athènes, unejunte militaire a pris le pouvoir, et Berlin renforce son arsenal militaire…


Έτος 2014: Το Ευρώ είναι θαμμένο, στην Αθήνα μια στρατιωτική χούντα πήρε την εξουσία και το Βερολίνο ενισχύει το στρατιωτικό του οπλοστάσιο… «Ο στρατηγός Χαρίλαος Πάγκαλος παρατηρεί ικανοποιημένος την πλατεία Συντάγματος… Δύο αμερικανικά άρματα Abrams φρουρούν τις πλευρές εκατέρωθεν του κτιρίου…»

Ο Jean Quatremer, ανταποκριτής για τη γαλλική εφημερίδα Libération της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προφήτευσε στο blog του “Παρασκήνια των Βρυξελλών”, ποιες θα ήταν οι συνέπειες της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, όπως μεταφράζει το ΑΝΤ1news.

Έτος 2014: Στο τέλος του 2011, η Ευρώπη είχε αποφασίσει να επιβάλει μια ελληνική χρεοκοπία (default) στο ύψος περίπου του 60% του χρέους στα χέρια των ιδιωτών επενδυτών, το οποίο επέφερε μαζικές αναλήψεις και τον καταποντισμό του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που πήραν μπρος, αλλά πολύ αργά, και οι ελληνικές αποταμιεύσεις καταστρέφονται. Τα συνταξιοδοτικά ταμεία που υφίστανται το κόστος του έκπτωτου κράτους είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και δεν πληρώνουν παρά μειωμένες συντάξεις, προκαλώντας λαϊκή οργή. Διεξάγονται νέες εκλογές.

Ο νέος ηγέτης, αποφασίζει την άμεση αποχώρηση της Ελλάδας από το Ευρώ. Πιστεύει πως με την υποτίμηση της δραχμής, η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη, με την ανάκαμψη των εξαγωγών και πως ο έλεγχος του νομίσματος θα επιτρέψει τη χρηματοδότηση των δαπανών του κράτους.

Η απόφαση αυτή οδηγεί σε νέες μαζικές αναλήψεις και οι Έλληνες μεταφέρουν όλα τους τα περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό. Ο πρωθυπουργός αποφασίζει να κλείσει τα σύνορα για τη ροή κεφαλαίων, αλλά πολύ αργά, και, χωρίς την ευρωπαϊκή βοήθεια, όλες οι τράπεζες δηλώνουν πτώχευση. Η Ελλάδα μετατρέπει τα χρέη της σε δραχμές, κάτι που οι διεθνείς επενδυτές εκλαμβάνουν σαν χρεοκοπία. Η Ελληνική Δημοκρατία δεν μπορεί πλέον να δανειστεί. Εφόσον αυτό δεν γίνεται, τυπώνει χρήμα για την ελάφρυνση του χρέους, προκαλώντας τεράστιο πληθωρισμό που πλήττει βάναυσα τους πλέον μειονεκτούντες και τις επιχειρήσεις που είχαν δανειστεί σε Ευρώ, που υφίστανται τις επιπτώσεις μιας πλειοδοτούσας πίστωσης.

Η δραχμή υποτιμάται κατά 50% και το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου εκρήγνυται με την αύξηση της αξίας έναντι των εισαγωγών. Οι εξαγωγές αυξάνονται, αλλά δεν κλείνει το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου. Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πληρώσει τις εισαγωγές της, προκύπτει έλλειψη πρώτων υλών. Η οικονομία συρρικνώνεται κατά 40%. Οι Έλληνες χάνουν το ήμισυ της κληρονομιάς τους και το κράτος δεν μπορεί να πληρώσει τους υπαλλήλους του, έτσι απολύει μαζικά. Με τον πληθωρισμό, η αγοραστική δύναμη καταρρέει.

Το οικονομικό χάος οδηγεί σε αναταραχές και η κυβέρνηση καλεί το στρατό (!!!) για να τις καταστείλει: η χώρα πέφτει σε εμφύλιο. Το 2014 μια στρατιωτική χούντα που υποστηρίζεται από τους Αμερικανούς αναλαμβάνει την εξουσία, ενώ ο εμφύλιος τελειώνει…

Την ίδια περίοδο στην Ευρώπη… Η αποχώρηση της Ελλάδας δημιούργησε φόβους για μετάδοση σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, και οι επενδυτές αποφεύγουν την Ευρώπη στις παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές αγορές. Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα της ζώνης που εμπνέει εμπιστοσύνη. Οι αποταμιευτές, σπεύδοντας να αποσύρουν από τις τράπεζες τα περιουσιακά τους στοιχεία, τα μεταφέρουν στη Γερμανία και το Ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Και θέλοντας να διορθώσουν αυτό, τα κράτη αυξάνουν το χρέος τους, αυξάνοντας τον πανικό. Στο τέλος του 2012, δεν μένει πια τίποτα άλλο να γίνει, το Ευρώ πρέπει να αντικατασταθεί από τα αρχικά νομίσματα.

Όλα τα νομίσματα του Νότου αμέσως υποτιμώνται, ενώ το μάρκο ανατιμάται κατά 50%. Πρόκειται για τη χρεοκοπία της ευρωζώνης και οι υπερχρεωμένες χώρες όπως η Γαλλία, ή η Ιταλία, χάνουν την πρόσβαση στις αγορές. Οι κυβερνήσεις υποχρεώνονται σε δραστικές περικοπές στους προϋπολογισμούς και σε εγκατάλειψη ολόκληρων τομέων κοινωνικής προστασίας. Οι κεντρικές τράπεζες αυξάνουν τα επιτόκια για να υπερασπιστούν το νόμισμά τους, γεγονός που αποθαρρύνει το δανεισμό. Καθώς το 80% του εμπορίου διεξάγεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, οι χώρες δεν βελτιώνουν το εμπορικό τους ισοζύγιο, ενώ οι τιμές των πρώτων υλών πετούν στα ύψη. Το 2013 οι χώρες θεσπίζουν δασμούς στο εμπόριο. Από την πλευρά της, η Γερμανία έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της με ένα μάρκο πολύ ισχυρό και έχει υπερχρεωθεί με τα διάφορα σχέδια διάσωσης που αποπειράθηκαν για την Ευρώπη.

Όλες οι χώρες πέφτουν σε πολύ σοβαρές οικονομικές κρίσεις, που προκαλούν κοινωνικές αναταραχές. Λαϊκιστικά κόμματα επικρατούν στις περισσότερες χώρες. Γενικευμένη δυσπιστία. Το Παρίσι προσπαθεί να αναστήσει μια ένωση με τις χώρες του Νότου. Η Γερμανία, αισθανόμενη απόρριψη, αποφασίζει να ενισχύσει το στρατιωτικό οπλοστάσιό


ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ


Καθηγητή οικονομικών στο University of California, Irvine.
Έχοντας οδηγηθεί σε μια οικονομική περιδίνηση που μέρα με την ημέρα χειροτερεύει, η Ελλάδα έχει σήμερα δυο οδυνηρές επιλογές: Να συνεχίσει την πορεία της, ή να κηρύξει πτώχευση και να φύγει από το ευρώ.

Η κάθε επιλογή παρουσιάζει δυσκολίες και αβεβαιότητες. Μακροπρόθεσμα όμως, δεν χωρά αμφιβολία, ότι η καλύτερη προοπτική για ανάπτυξη και απασχόληση θα έρθει μόνο μέσα από μια χρεοκοπία, και την επιστροφή στην δραχμή.

Αν η χώρα συνεχίσει την σημερινή της πορεία, που παρά την αλλαγή κυβέρνησης συνεχίζει να είναι το σχέδιο της, αυτό σημαίνει συνεχιζόμενη λιτότητα κα ανεργία για το μέλλον. Οι νέοι και οι καταρτισμένοι θα φεύγουν στο εξωτερικό, και θα αφήνουν πίσω τους έναν γερασμένο, λιγότερο παραγωγικό πληθυσμό με περισσότερες ανάγκες, που θα πρέπει να υποστεί ένα δυσβάσταχτο χρέος.

Εν τω μεταξύ, όλες οι σημαντικές οικονομικές αποφάσεις θα παίρνονται στο Παρίσι, στο Βερολίνο, και στις Βρυξέλλες.

Αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει ιδία θελήσει, τότε θα μπορεί να... καθορίζει η ίδια την μοίρα της. Η διαδικασία θα διέπεται από την ελληνική νομοθεσία, και δεν θα αποτελεί θέμα ιδιωτικών συζητήσεων μεταξύ της Γερμανίδας καγκελαρίου και του Γάλλου προέδρου, και συνεπώς το χρεωστικό βάρος θα είναι πιο ανεκτό.

Επειδή εξαιτίας μιας χρεοκοπίας θα προκληθούν δυσχέρειες στη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων, θα πρέπει να ακολουθήσει και η αποχώρηση από την ευρωζώνη. Αυτό όμως είναι καλό, αφού θα επαναφέρει στην Ελλάδα τον έλεγχο της νομισματικής της πολιτικής. Κάτι τέτοιο είναι πολύ σημαντικό, ειδικά σήμερα, που η ελληνική πίστωση και ρευστότητα είναι περιορισμένες, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Επιπλέον, εξαιτίας της υποτιμημένης δραχμής, ο τουρισμός και οι εξαγωγές θα σημείωναν αύξηση, οι εισαγωγές θα μειώνονταν, και όλα αυτά θα καθιστούσαν πιο ανταγωνιστική την χώρα.
Τότε γιατί επιμένουν ακόμη στο ευρώ οι Έλληνες πολιτικοί; Εν μέρει επειδή η σκέψη για αποχώρηση, μετά από μια δεκαετία, τους τρομάζει. Όμως, αν και θα κοστίσει, η έξοδος θα ήταν μια εύκολη σχετικά υπόθεση, ειδικά αν υπήρχε σωστή και μυστική προετοιμασία.
Για να ελαχιστοποιηθεί ο αριθμός των ημερών που οι τράπεζες θα έπρεπε να μένουν ανοικτές, η απόφαση για μετάβαση στη δραχμή θα πρέπει να γίνει Παρασκευή. Οι καταθέσεις και το εσωτερικό χρέος θα πρέπει να μετατραπούν αμέσως στο νέο νόμισμα, με την αρχική ισοτιμία. Τα ελληνικά δικαστήρια θα είναι αυτά που θα κρίνουν αν το δημόσιο χρέος πριν από το 2010 θα μετατραπεί κι αυτό σε δραχμές, αν και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην θεωρηθεί ίδια περίπτωση με αυτήν του εσωτερικού χρέους.
.
Αυτά που θα είναι σε ευρώ, θα είναι τα δάνεια της ΕΕ και του ΔΝΤ. Πρόκειται για πρόβλημα, αφού αν αποχωρήσει η Ελλάδα, το ευρώ θα αυξήσει την αξία του, και έτσι θα αυξηθεί το χρέος που θα είναι πληρωτέο σε δραχμές. Αφού όμως τα εισοδήματα θα πέσουν κατά πολύ αν η χώρα παραμείνει στο ευρώ, οι πραγματικοί παραγωγικοί πόροι που η Ελλάδα θα χρειαστεί για να εξυπηρετήσει το χρέος αυτό δεν θα διαφέρουν και πολύ.

Πέρα από όλα αυτά, η όλη μετάβαση απαιτεί χρόνο. Μπορεί να χρειαστούν μήνες για να τυπωθούν αρκετές δραχμές που θα στηρίξουν τις εσωτερικές συναλλαγές, και όλο αυτό το διάστημα θα κυκλοφορούν και ευρώ. Οι τράπεζες θα χρειαστούν κι αυτές χρόνο για να ρυθμίσουν τους υπολογιστές, να οργανώσουν τα λογιστικά τους, κλπ.

Μια τέτοια κίνηση θα έκλεινε κάθε πρόσβαση στις διεθνείς αγορές ομολόγων, και η μόνη επιλογή δανεισμού της Ελλάδας θα ήταν απευθείας από κάποιο άλλο κράτος. Αυτό όμως δεν είναι σημαντικό πρόβλημα, αφού πολύ σύντομα η χώρα θα πετύχαινε πρωτογενές πλεόνασμα με το οποίο θα μπορούσε να δανειστεί εσωτερικά.

Αρχικά, το ξένο συνάλλαγμα θα σπάνιζε, με αποτέλεσμα να δυσκολέψουν οι εισαγωγές ειδών πρώτης ανάγκης.

Βραχυπρόθεσμα, η Ελλάδα θα πρέπει να περιορίσει την ροή προς τα έξω του ξένου κεφαλαίου, κάτι το ανεπιθύμητο αλλά συγχρόνως και σύνηθες. Τέλος, τα ιδιωτικά εξωτερικά χρέη των τραπεζών, που είναι σε ευρώ, θα πρέπει να στηριχτούν μέσω κρατικών εγγυήσεων.
Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται τρομακτικά, αλλά δεν διαφέρουν και πολύ από αυτά που ζούσε η Ελλάδα πριν από το ευρώ. Εξάλλου, όλες οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν μέχρι σήμερα, έχουν αποτύχει.
Έτσι, όσο πιο γρήγορα αποφασίσει η Ελλάδα να φύγει από το ευρώ, τόσο το καλύτερο.

ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΑΜΕ;


Για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη προετοιμάζεται η γερμανική κυβέρνηση σε περίπτωση που η νέα κυβέρνηση δεν θελήσει να εφαρμόσει τα μέτρα που περιλαμβάνει το τελευταίο πρόγραμμα λιτότητας, σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού «Spiegel» το οποίο επικαλείται πηγές
κοντά στο υπουργείο Οικονομικών.
Το δημοσίευμα αναφέρει πως οι εμπειρογνώμονες του υπουργείου Οικονομικών εξετάζουν διάφορα σενάρια. Το βασικό σενάριο προβλέπει ότι «η κατάσταση δεν θα εξελιχθεί τόσο άσχημα(όσο αναμένεται). Οι περιφερειακές οικονομίες, όπως της Ισπανίας και της Ιταλίας, θεωρείται πως αντιμετωπίζουν προσωρινά πρόβλημα στο δανεισμό τους. Ωστόσο, εν αντιθέσει με την Ελλάδα, δεν έχουν χρεοκοπήσει».
Το επόμενο σενάριο προβλέπει πως η έξοδος της Ελλάδας θα προκαλέσει αρχικά αναταραχή αλλά μακροπρόθεσμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιο ισχυρή ευρωζώνη με την αποχώρηση του πιο αδύναμου κρίκου, σημειώνει το Spiegel.
Το χειρότερο σενάριο, περιλαμβάνει τη δραματική αύξηση του κόστους δανεισμού της Ιταλίας και της Ισπανίας, που θα υποχρεώσει το EFSF να διοχετεύσει φρέσκα κεφάλαια. Σύμφωνα με το Spiegel, η γερμανική κυβέρνηση υπολογίζει πως υπό αυτό το σενάριο, η χρηματοδοτική δυνατότητα του EFSF θα πρέπει να ενισχυθεί άμεσα, πιθανότατα πάνω από τα 1 τρισ. ευρώ.
Η Γερμανία εξετάζει επίσης και το «χείριστο σενάριο», το οποίο αν και θεωρείται απίθανο, θα περιλάμβανε τη δραματική υποτίμηση του νέου ελληνικού νομίσματος έναντι του ευρώ, με δυσανάλογες αρνητικές επιπτώσεις , όπως υψηλό ελληνικό χρέος παρά τις απομειώσεις, περαιτέρω υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας και μια οικονομική κρίση, διάρκειας δέκα ετών, που θα μπορούσε να επηρεάσει και άλλες χώρες.

ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


Συνέντευξη του Albrecht Ritsch, Wirtschaftshistoriker (καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο Spiegel.

Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : "λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε". Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;
Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.
Ritschl: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel: Τι ακριβώς συνέβη τότε;
Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η "δανειακή Πυραμίδα" κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;
Ritschl: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;
Ritschl: Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

Spiegel: Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;
Ritschl: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;
Ritschl: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;
Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα "Haircut“, που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Πως είπατε;
Ritschl: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;
Ritschl: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Spiegel: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.
Ritschl: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;
Ritschl: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel: Τι εννοείτε;
Ritschl: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;
Ritschl: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Albrecht Ritsch, Wirtschaftshistoriker
(καθηγητής “Ιστορίας της Οικονομίας”)

Η ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ


«Η θέση της Αυστραλίας παραμένει αμετάβλητη όσον αφορά το θέμα της ονομασίας της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Την αναγνωρίζει μόνο με το όνομα FYROM και η πολιτική αυτή δεν πρόκειται να μεταβληθεί έως
ότου οι δυο χώρες, Ελλάδα και πΓΔΜ της Μακεδονίας βρουν μια κοινά αποδεκτή λύση στο θέμα της ονομασίας».
Αυτό δήλωσε ο Αυστραλός υπουργός Εξωτερικών, Κέβιν Ραντ, ερωτηθείς σχετικά, σε φόρουμ που οργάνωσε στην Αδελαΐδα ο ομογενής Εργατικός Ομοσπονδιακός βουλευτής, Στηβ Γεωργανάς, και στο οποίο έλαβαν μέρος πάνω από 250 άτομα .
Σε άλλη ερώτηση για το Κυπριακό, την οποία υπέβαλε ο Τζορτζ Νίκου, διευθυντής της Τράπεζας Κύπρου στην Αδελαΐδα, ο κ. Ραντ είπε: «Η Αυστραλία αναγνωρίζει μόνο την Κυπριακή Δημοκρατία ως τη νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου. Υποστηρίζει τις προσπάθειες του ΟΗΕ και ενθαρρύνει όλες τις πλευρές να εργαστούν για την εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης. Η Αυστραλία διαθέτει ειρηνευτική δύναμη στην Κύπρο από το 1964 και θα συνεχίσει να την παρέχει όσο αυτό κρίνεται αναγκαίο».

Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011

Η ΓΗ ΓΥΡΙΖΕ....ΑΝΑΠΟΔΑ;


Φανταστείτε μία αλλαγή θέσης της Γης τόσο έντονη, που θα μπορούσε να εξαναγκάσει ολόκληρο τον πλανήτη να γείρει στο πλάι μετά από μερικά εκατομμύρια χρόνια, με τέτοια κλίση που η Αλάσκα θα βρισκόταν στον Ισημερινό. Επιστήμονες από το Princeton, εξασφάλισαν την πρώτη σαφή απόδειξη, πως μία τέτοιας κλίμακας μετακίνηση, πρέπει να είχε συμβεί στον κόσμο μας κατά το μακρινό παρελθόν.

Αναλύοντας τη μαγνητική σύσταση πολύ παλιών ιζημάτων που βρέθηκαν στη μακρινή Νορβηγία στο αρχιπέλαγος του Svalbard, ο Adam Maloof του πανεπιστημίου του Princeton, εξασφάλισε τα έγκυρα στοιχεία για μία θεωρία που είχε διατυπωθεί πριν από 140 χρόνια και που πραγματευόταν τον τρόπο με τον οποίο η Γη θα επανακτούσε την ισορροπία της, σε περίπτωση που αναπτυσσόταν ποτέ σ' αυτήν μία μεγάλη και ανισομερής κατανομή βάρους στο εσωτερικό ή στην επιφάνειά της.

Η θεωρία, που είναι γνωστή ως "πλήρης πολική περιστροφή" (true polar wander TPW), υποθέτει πως εάν ένα σώμα με ικανό βάρος - όπως ένα υπερμέγεθες ηφαίστειο - σχηματιζόταν ποτέ σε κάποια απόσταση από τον Ισημερινό, η δύναμη που αναπτύσσεται από την περιστροφή του πλανήτη, θα το έσπρωχνε σταδιακά μακριά από τον άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η Γη. Εάν τα ηφαίστεια, η στερεή γη και άλλες παρόμοιες μάζες που υπόκεινται στην περιστροφή της Γης, δημιουργούσαν ποτέ μία κρίσιμη τιμή ανισορροπίας, ο πλανήτης θα έγερνε και θα περιστρεφόταν, ώσπου το επιπλέον βάρος να ανακατανεμηθεί κατά μήκος του Ισημερινού.

"Τα ιζήματα που ανακτήσαμε από τη Νορβηγία, προσφέρουν την πρώτη ικανοποιητική απόδειξη, πως πριν από 800 εκατομμύρια χρόνια συνέβη στη Γη μία πλήρης πολική περιστροφή" ανέφερε ο Malοof, βοηθός καθηγητή στην έδρα των γεωλογικών επιστημών. Εάν καταφέρουμε να βρούμε σε άλλες περιοχές της Γης στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την απόδειξη αυτή, θα αποκτήσουμε μία εμπεριστατωμένη γνώση, σχετικά με την ανοχή του πλανήτη μας να υποβληθεί σε τόσο δραματικές αλλαγές".

Η ομάδα του Maloof, που περιλαμβάνει ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Harvard, από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας και της Μασαχουσέτης, καθώς και από το πανεπιστήμιο του Princeton, δημοσιεύουν τα ευρήματά τους στο Geological Society of America Bulletin, την Παρασκευή, 25 Αυγούστου.

Η πλήρης πολική περιστροφή (TPW) είναι διαφορετική από την πιο οικεία έννοια της μετακίνησης των Ηπείρων, που είναι η αργή μετακίνηση μιας Ηπείρου σε σχέση με μια άλλη, κατά μήκος της επιφάνειας της Γης. Η πολική περιστροφή μπορεί να κάνει ολόκληρο τον πλανήτη να γείρει σε έναν ρυθμό αρκετών μέτρων το χρόνο, περίπου 10 με 100 φορές πιο γρήγορα, από όσο μετακινούνται οι Ήπειροι μεταξύ τους εξαιτίας των τεκτονικών πλακών. Παρόλο που οι δύο πόλοι θα εξακολουθούν να "δείχνουν" στην ίδια κατεύθυνση, σε συμφωνία με το Ηλιακό Σύστημα, η διαδικασία θα οδηγήσει εμφανώς στη μετακίνηση ολόκληρων Ηπείρων από τις τροπικές στις αρκτικές περιοχές και το αντίθετο, μέσα σε ένα σχετικά μικρό γεωλογικό χρονικό διάστημα.

Ενώ η άποψη πως οι Ήπειροι μετακινούνται με αργό ρυθμό μεταξύ τους, είναι μία ευρέως γνωστή υπόθεση, η λιγότερο κοινή θεωρία της πλήρους πολικής περιστροφής, έχει συζητηθεί από τα μέσα του 19ου αιώνα, αρκετές δεκαετίες προτού προταθεί η θεωρία για τη μετακίνηση των Ηπείρων. Αλλά όταν το 1960 αποδείχθηκε πως οι Ήπειροι μετακινούνται κάτω από την επίδραση της ολίσθησης των τεκτονικών πλακών, το γεγονός αυτό έδωσε εξήγηση για τόσες δυναμικές διεργασίες που γινόντουσαν στην επιφάνεια της Γης, ώστε η θεωρία για την πλήρη πολική περιστροφή έγινε μία σκοτεινή και μακρινή υπόθεση.

"Οι επιστήμονες που ασχολούνται με τους πλανήτες εξακολουθούν να αναφέρονται στην πολική περιστροφή, αλλά για άλλους πλανήτες όπως ο Άρης, επειδή μία μεγάλης κλίμακας μετακίνηση πέτρινης ηφαιστειακής μάζας που προήλθε από την περιοχή Tharsis, βρίσκεται στον Ισημερινό του Άρη" λέει ο Maloof. "Αλλά επειδή η επιφάνεια της Γης αλλάζει συνεχώς εξαιτίας της μετακίνησης των Ηπείρων και της αλληλοκάλυψης των πλακών του φλοιού μεταξύ τους στους ωκεανούς, είναι πιο δύσκολο να βρεθεί απόδειξη για την υπόθεση πως η Γη "στριφογύρισε" πριν από εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, όπως συνέβη πιθανότατα στον Άρη όταν ήταν ακόμα γεωλογικά ενεργός."

Παρολα αυτά, τα ιζήματα που μελέτησε η ομάδα στο Svalbard από το 1999 μέχρι το 2005, πιθανόν να μας εξασφάλισαν την πολυπόθητη απόδειξη. Είναι γνωστό πως όταν βραχώδης μάζα βυθίζεται στον πυθμένα του ωκεανού, σχηματίζοντας στρώσεις ιζημάτων, μικροσκοπικά μαγνητικά ρινίσματα που περιέχονται μέσα σ' αυτήν τη μάζα ευθυγραμμίζονται σύμφωνα με τις γραμμές του μαγνητικού πεδίου της Γης. Όταν ο βράχος σκληρύνει, τα ρινίσματα αυτά αποτελούν ένα αξιόπιστο δείκτη, για το ποια ήταν η κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου της Γης, την εποχή που σχηματιζόταν ο βράχος. Έτσι, εάν ένας τέτοιος βράχος περιστραφεί εξαιτίας ενός δραματικά μεγάλου γεωλογικού συμβάντος, το μαγνητικό του πεδίο θα παρουσιάζει ανώμαλο προσανατολισμό, όπως συμβαίνει με τους βράχους που εξετάζει η ομάδα του Maloof.

"Βρήκαμε ακριβώς τέτοιου είδους ανωμαλίες στα ιζήματα του Svalbard" λέει ο Maloof. "Κατεβάλλαμε κάθε προσπάθεια για να βρούμε άλλη εξήγηση για τις ανωμαλίες αυτές, όπως για παράδειγμα κάποια πολύ αστραπιαία περιστροφή των φλοιωδών πλακών, επάνω στις οποίες βρίσκονται τα νησιά, αλλά καμία από τις εναλλακτικές εξηγήσεις δεν ευσταθεί, όσο το γεγονός μίας πλήρους πολικής περιστροφής, εάν λάβουμε επίσης υπόψη μας και τα υπόλοιπα γεωχημικά και γεωλογικά δεδομένα που αφορούν τους βράχους αυτούς".

Τα ευρήματα, όπως αναφέρει, θα μπορούσαν πιθανώς να εξηγήσουν ασυνήθιστες αλλαγές στο χημικό περιβάλλον του ωκεανού, που συνέβησαν πριν από περίπου 800 εκατομμύρια χρόνια. Παρόμοιες τέτοιες αλλαγές συνέβησαν και άλλες φορές στα αρχαία χρόνια, λέει ο Maloof, αλλά για τις περιπτώσεις αυτές οι επιστήμονες θεωρούν πως ευθύνονται οι εποχές των παγετόνων.

"Οι επιστήμονες δεν έχουν βρει αποδείξεις για μία πιθανή παγετονική περίοδο 800 εκατομμύρια χρόνια πριν και η αλλαγή στον ωκεανό στην κρίσιμη αυτή χρονική στιγμή παραμένει ένα από τα μεγάλα μυστήρια της ιστορίας του πλανήτη μας", αναφέρει. "Αλλά εάν όλες οι Ήπειροι ξαφνικά "αναποδογύριζαν" και οι ποταμοί τους άρχιζαν να αδειάζουν νερό και θρεπτικές ουσίες στις τροπικές αντί για τις αρκτικές περιοχές για παράδειγμα, θα μπορούσαν να προκληθούν οι μυστηριώδεις γεωχημικές αλλαγές, που η επιστήμη αδυνατεί να εξηγήσει".

Επειδή η επιστημονική ομάδα άντλησε όλα τα δεδομένα της από τα νησιά του Svalbard, ο Maloof λέει πως η επόμενη προτεραιότητα τους θα είναι να ψάξουν αποδείξεις που θα ενισχύουν τα ευρήματά τους, ερευνώντας ιζήματα ίδιας χρονολογίας αλλά σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Αυτό είναι δύσκολο, όπως λέει ο Maloof, γιατί οι περισσότεροι βράχοι που έχουν ηλικία 800 εκατομμυρίων χρόνων έχουν εδώ και πολύ καιρό εξαφανιστεί. Επειδή οι πλάκες του φλοιού της Γης γλιστράνε η μία επάνω στην άλλη κατά τη διάρκεια των χρόνων, παρασύρουν μαζί τους ένα μεγάλο μέρος από την ιστορία του πλανήτη μας, στα έγκατα της Γης. Ωστόσο, μία περιοχή που εντόπισε η ομάδα του Maloof στην Αυστραλία, φαίνεται πως έχει αρκετές προοπτικές.

"Δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για τα ευρήματα, μέχρις ότου βρούμε παρόμοια σύσταση και μαγνητικό προσανατολισμό σε βράχους άλλων ηπείρων. Βράχοι της ίδιας ηλικίας έχουν διατηρηθεί στο εσωτερικό της Αυστραλίας, έτσι θα επισκεφτούμε την περιοχή μέσα στα επόμενα δύο χρόνια για να ψάξουμε για επιπλέον αποδείξεις. Εάν βρούμε, θα είμαστε πλέον πολύ πιο σίγουροι για την ορθότητα της θεωρίας" δηλώνει ο Maloof.

Εξηγεί στη συνέχεια, πως η πλήρης πολική περιστροφή ήταν πιο πιθανό να έχει συμβεί όταν οι χερσαίες περιοχές της Γης ήταν κοντά μεταξύ τους, σχηματίζοντας μία υπέρ-ήπειρο, κάτι το οποίο έχει συμβεί τουλάχιστον δύο φορές στο μακρινό παρελθόν. Αλλά δε θα έπρεπε να ανησυχούμε πως κάποια τέτοια μεγάλη περιστροφή πρόκειται να συμβεί ξανά σύντομα, γιατί η μάζα της Γης έχει μία αρκετά ισορροπημένη κατανομή σήμερα, καταλήγει

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ


Νέες επιστημονικές έρευνες από 1 Αμερικανό και 2 Έλληνες επιστήμονες…αποκαλύπτουν πως οι αρχαίοι Έλληνες δεν εμπορεύονταν μόνο κρασί και ελαιόλαδο αλλά περισσότερα προϊόντα όπως όσπρια, δυόσμο ακόμη και πιπερόριζα!
Σημαντικά στοιχεία για τη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων αποκάλυψε η… ανατομία 12 αρχαίων αγγείων που ανασύρθηκαν από τη θάλασσα της Κέρκυρας και στάλθηκαν στο εγκληματολογικό εργαστήριο του πανεπιστημίου της Lund στη Σουηδία, όπου υποβλήθηκαν σε test DNA.
Οι έρευνες ξεκίνησαν όταν ο Μπρένταν Φόλεϊ, αρχαιολόγος του Ωκεανογραφικού Ινστιτούτου του Γούντς Χολ στη Μασσαχουσέττη, θεώρησε παράξενο το γεγονός ότι στην επιστημονική
βιβλιογραφία υπήρχαν αναφορές μόνο για κρασί στους αμφορείς που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για την μεταφορά των προϊόντων!
Ο κος Φόλεϊ πραγματοποίησε γενετικές αναλύσεις σε 9 αμφορείς που χρονολογούνται από τον 5ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. με τη βοήθεια του Δημήτρη Κουρκουμέλη και του Θεοτόκη Θεοδούλου, αρχαιολόγων της Εφορείας Ενάλιων Αρχαιοτήτων στην Αθήνα. Όπως αναμενόταν βρέθηκε γενετικό υλικό από σταφύλι, που προφανώς υπήρχε στο κρασί, σε 6 από τα 9 δοχεία, ενώ 6 από αυτά περιείχαν επίσης DNA από ελιές.
Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι το γεγονός ότι στους αμφορείς βρέθηκε ακόμη DNA από όσπρια, πιπερόριζα, καρύδια, άρκευθο και βότανα όπως ο δυόσμος, το θυμάρι και η ρίγανη. Το γεγονός ότι DNA από διαφορετικά είδη βρέθηκε στους ίδιους αμφορείς αποκαλύπτει ότι τα ίδια δοχεία χρησιμοποιούνταν συνέχεια για τη μεταφορά διαφορετικού εμπορεύματος κάθε φορά.
Οι αρχαιολόγοι χαρακτηρίζουν ιδιαιτέρως χρήσιμα τα αποτελέσματα της έρευνας και σύμφωνα με τους οποίους «εάν καταφέρουμε να ανακτήσουμε το πλήρως γενετικό του αρχαίου σταφυλιού, ίσως καταφέρουμε να δημιουργήσουμε και πάλι το αρχαίο φυτό».
Μετά την εντυπωσιακή επιτυχία του πειράματος, οι ερευνητές σχεδιάζουν να επαναλάβουν τις αναλύσεις σε αμφορείς του 3ου αιώνα π.Χ. που ανασύρθηκαν από ναυάγιο στην Κυρήνεια της Κύπρου. Η ίδια μεθοδολογία, στο μέλλον, θα μπορούσε να εφαρμοστεί και σε αγγεία οικιακής χρήσης αλλά και σε μικρά δοχεία για αρχαία καλλυντικά και φάρμακα!

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Οι κυβερνήσεις συνεργασίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα.

Οι κυβερνήσεις συνεργασίας δεν είναι πρωτοφανές φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα. Μάλιστα η κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον κ. Λουκά Παπαδήμο είναι η 7η για τη χώρα μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μάλιστα ο κ. Παπαδήμος είναι ο τρίτος πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, που ηγείται κυβέρνησης. Ο πρώτος, ο Αλέξανδρος Διομήδης, που ανέλαβε για έξι μήνες τα ηνία της κυβέρνησης Σοφούλη μετά τον θάνατο του τελευταίου τον Ιούνιο του 1949 και ακολούθησε ο Ξενοφών Ζολώτας το 1989.

Τραπεζίτες, αλλά στη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ήταν επίσης ο Δημήτριος Μάξιμος που έγινε πρωθυπουργός κυβέρνησης συνεργασίας, καθώς και ο Ιωάννης Παρασεκευόπουλος που ως υποδιοικητής, ανέλαβε την πρωθυπουργία στην υπηρεσιακή -προεκλογική- κυβέρνηση του 1964, καθώς και τη «μεταβατική» κυβέρνηση συνεργασίας που σχημάτισαν, το 1966, μετά την Αποστασία, οι ηγέτες της Ένωσης Κέντρου και της ΕΡΕ.

Ας κάνουμε λοιπόν ένα ταξίδι στο χρόνο για να θυμηθούμε ή να γνωρίσουμε τις κυβερνήσεις συνεργασίας στην Ελλάδα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.

Κυβέρνησις Εθνικής Ενότητος Γεωργίου Παπανδρέου (18 Οκτωβρίου 1944 - 3 Ιανουαρίου 1945)

Ο παππούς του απερχόμενου πρωθυπουργού, Γεώργιος Παπανδρέου σχημάτισε μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία την κυβέρνηση εθνικής ενότητας στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων, οι Αλέξανδρος Σβώλος, Ηλίας Τσιριμώκος, Στέφανος Στεφανόπουλος και Θεμιστοκλής Τσάτσος. Περίπου δύο μήνες μετά την ορκωμοσία της ξεκίνησαν οι ένοπλες συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στην Αθήνα ανάμεσα στην κομμουνιστική αριστερά και τις βρετανικές και κυβερνητικές δυνάμεις, τα γνωστά «Δεκεμβριανά», τα οποία όπως αποδείχτηκε ήταν και η βασική αιτία της πτώσης της κυβέρνησης.

- Κυβέρνηση Δημητρίου Μαξίμου (24 Ιανουαρίου 1947 - 29 Αυγούστου 1947)

Ο πρώην διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Δημήτριος Μάξιμος (στην ιδιοκτησία του οποίου ανήκε το «ομώνυμο» σημερινό κυβερνητικό Μέγαρο) ορίσθηκε εξωκοινουβελευτικός πρωθυπουργός κυβέρνησης συνασπισμού, που συγκροτήθηκε απ' όλα τα κόμματα της Βουλής με σκοπό την αντιμετώπιση της «κομμουνιστικής απειλής».

Εξαιτίας της πολυκομματικής στήριξης, στην ιστορία έμεινε γνωστή ως «Επτακέφαλος Κυβέρνησις». Μεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Κωνσταντίνος Τσαλδάρης, Σοφοκλής Βενιζέλος, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Γεώργιος Παπανδρέου, Παναγιώτης Κανελλόπουλος και Ναπολέων Ζέρβας. Στη διάρκεια της επτάμηνης θητείας της, η Βρετανία ανακοίνωσε την αποχώρηση των στρατευμάτων της από την Ελλάδα και ο Αμερικανός πρόεδρος Χάρι Τρούμαν το περίφημο δόγμα του, με το οποίο εγκαινιάστηκε η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου.

- Κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου (22 Δεκεμβρίου 1966 - 3 Απριλίου 1967).

Κατόπιν συμφωνίας των ηγετών της Ένωσης Κέντρου Γεωργίου Παπανδρέου και της ΕΡΕ Παναγιώτη Κανελλόπουλου, τερματίσθηκε η περίοδο της Αποστασίας που είχε ξεκίνησε στις 15 Ιουλίου 1965, και ο βασιλιάς ανέθεσε, στις 22 Δεκεμβρίου 1966, το σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης στον Ιωάννη Παρασκευόπουλο που έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης. Ωστόσο το χρονοδιάγραμμα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, καθώς στις 3 Απριλίου, η ΕΡΕ πήρε την εμπιστοσύνη της και ο βασιλιάς ανέθεσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, ο οποίος έμεινε 18 ημέρες στην εξουσία, από την οποία τον ανέτρεψαν οι πραξικοπηματίες της 21ης Απριλίου.

- Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας Κωνσταντίνου Καραμανλή (24 Ιουλίου 1974 - 21 Νοεμβρίου 1974).

Σχηματίστηκε μετά την πτώση της δικτατορίας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή από στελέχη των προδιδακτορικών κομμάτων ΕΡΕ και Ένωση Κέντρου και μέλη του αντιδιδακτορικού αγώνα. Συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, οι Ξενοφών Ζολώτας, Γεώργιος Μαύρος, Ευάγγελος Αβέρωφ, Γεώργιος Ράλλης και Κωνσταντίνος Τσάτσος. Στο διάστημα της τετράμηνης θητείας της σημειώθηκε η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Η θητεία εκείνης της κυβέρνησης έληξε το Νοέμβριο του 1974, οπότε τις εκλογές κέρδισε η ΝΔ του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

- Κυβέρνηση ΝΔ και Συνασπισμού της Αριστεράς, υπό τον Τζανή Τζανετάκη (2 Ιουλίου 1989 11 Οκτωβρίου 1989)

Μετά τις εκλογές της 18ης Ιουνίου του 1989 από τις οποίες δεν προέκυψε αυτοδύναμη κυβέρνηση, σχηματίστηκε από τον Τζανή Τζανετάκη κυβέρνηση Συνεργασίας μεταξύ της ΝΔ και του Συνασπισμού της Αριστεράς. Αρχιτέκτονες του κυβερνητικού συνασπισμού ήταν ο τότε πρόεδρος της ΝΔ Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και οι ηγέτες της αριστεράς Χαρίλαος Φλωράκης και Λεωνίδας Κύρκος. Η κυβέρνηση Τζανετάκη συγκροτήθηκε με σύνθημα την «κάθαρση» και κύριο σκοπό την ενδεχόμενη παραπομπή από τη Βουλή του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και μελών της κυβέρνησής του στο ειδικό δικαστήριο για σειρά σκανδάλων.

- Οικουμενική κυβέρνηση Ξενοφώντα Ζολώτα (23 Νοεμβρίου 1989 - 11 Απριλίου 1990).

Προέκυψε από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1989, κατά τις οποίες η ΝΔ αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Στην οικουμενική κυβέρνηση συμμετείχαν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, δηλαδή η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο -τότε- ενιαίος Συνασπισμός. Παρά την ευρύτατη πλειοψηφία των 297 εδρών, που διέθετε στη Βουλή, η περίοδος της οικουμενικής κυβέρνησης Ζολώτα χαρακτηρίστηκε από ακυβερνησία, εξαιτίας της οποίας η χώρα απειλήθηκε από βαθιά οικονομική κρίση.

ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΟ

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More