ΣΕΝΑΡΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑΣ....

Το σενάριο χρεοκοπίας της Ελλάδας...
το οποίο επανέρχεται κάθε φορά που ετοιμάζεται να εκταμιευθεί η επόμενη δόση του δανείου της τρόικας και όσο δεν βρίσκονται λύσεις στη συνεχιζόμενη κρίση χρέους στην ευρωζώνη, δεν είναι εφιαλτικό μόνο για τη χώρα μας, αλλά και για τις χώρες- δανειστές μας. Το ντόμινο που θα προκληθεί στην παγκόσμια οικονομία, ούτε που θέλουν να το σκέφτονται οι πολιτικές ηγεσίες σε Ευρώπη και ΗΠΑ, για πολλούς και ενδιαφέροντες λόγους.

Το «κερδισμένο» Βερολίνο

Εκτός βέβαια από τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που θα έφερνε η πραγματοποίηση του «μαύρου» σεναρίου στην ευρωζώνη και στην παγκόσμια οικονομία, στην περίπτωση της Γερμανίας, η ζημιά θα ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη. Το Βερολίνο όχι απλά δεν έχει χάσει ούτε σεντ εξαιτίας της ελληνικής κρίσης και της κρίσης χρέους στη ζώνη του ευρώ, αλλά αντίθετα έχει αποκομίσει περίπου 20 δισ. ευρώ. Ο Φόλκερ Χελμάγερ, επικεφαλής των αναλυτών της Bremer Landesbank, σε δηλώσεις του τον Ιούλιο, είπε ότι η Γερμανία έχει επωφεληθεί όσο καμία άλλη χώρα από την ευρωκρίση καθώς της έχει αποφέρει το παραπάνω ποσό.

«Πολλοί συνάδελφοί μου υποστηρίζουν ότι η Γερμανία πληρώνει το λογαριασμό της ευρωζώνης. Καμία άλλη θέση δεν απέχει τους τελευταίους 18 μήνες τόσο από την πραγματικότητα όσο αυτή. Γεγονός είναι ότι μέσω των εγγυήσεων που προσφέρει η Γερμανία για τις χώρες της ευρωκρίσης κερδίζει ετησίως 2% σε τόκους το οποίο μεταφράζεται σε 700 εκατομ. ευρώ τους τελευταίους 18 μήνες. Αυτό όμως δεν είναι το καίριο σημείο. Λόγω της αδυναμίας των υπερχρεωμένων χωρών, η γερμανική αγορά κεφαλαίου έχει ένα μπόνους που δεν οφείλεται στις δικές της ενέργειες, αλλά είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των άλλων χωρών. Έχουμε ένα πλεονέκτημα στην αναχρηματοδότηση της τάξης του 1 με 1,5 %. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι έχουν περάσει από τότε 18 μήνες και σε συνάρτηση με τις εκδόσεις νέων ομολόγων από τα γερμανικά χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα σε μια διάρκεια ωρίμανσης 5 έως 30 ετών τότε, το όφελος για τους γερμανούς φορολογούμενους ανέρχεται συνολικά στα 18 δις ευρώ».

Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί, σύμφωνα με τον κ. Χελμάγερ, ότι τα χαμηλά επιτόκια ευνοούν την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας που έχει οδηγήσει σε αύξηση των φορολογικών εσόδων. Ο κ. Χελμάγερ έστρεψε τα βέλη του εναντίον του Ινστιτούτου IFO του Μονάχου, χαρακτηρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς ανακριβή και αναξιόπιστα τα εφιαλτικά σενάρια και τις εκτιμήσεις που συχνά παρουσιάζει για τη βοήθεια προς την Ελλάδα και το κόστος για τη Γερμανία!

«Ο αμαρτωλός Έλληνας πληρώνει», ήταν ο τίτλος άρθρου τον περασμένο Φεβρουάριο, του επικεφαλής οικονομικού αναλυτή της γερμανικής έκδοσης των Financial Times, Τόμας Φρίκε, στο οποίο υποστηρίζει ότι η Γερμανία έχει επωφεληθεί περίπου 10 δισ. ευρώ από την κρίση χρέους της Ελλάδας.

Ο κ. Φρίκε τονίζει ότι για τα κεφάλαια που έλαβε η Ελλάδα οφείλει να καταβάλει τόκο. Σημειώνει μάλιστα, ότι ήδη τα κέρδη από την πώληση ομολόγων προς την Ελλάδα κατ' εντολήν της γερμανικής κυβέρνησης ανέρχονται σε 500 εκ. ευρώ περίπου. Σε αυτά συνυπολογίζει και το κέρδος που προκύπτει από το γεγονός ότι οι επενδυτές στρέφονται προς τα γερμανικά ομόλογα εξαιτίας της δυσπιστίας τους έναντι ομολόγων των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης. «Η Γερμανία δεν έχει πληρώσει ακόμα τίποτα. Αντίθετα, έχει ήδη αποκομίσει κέρδος από την κρίση. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αποκαλύψει ο γερμανός Υπουργός Οικονομικών στον λαό, και μάλιστα σε κάθε αναγνώστη της "Bild" χωριστά και στο κόμμα των Ελευθέρων Δημοκρατών» είπε χαρακτηριστικά.

«Τρομάζει» το ντόμινο

Εκτός από τα γερμανικά κέρδη, η περίπτωση χρεοκοπίας «τρομάζει» αρκετές χώρες εξαιτίας της έκθεσης πολλών μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών στο ελληνικό χρέος, αφού διαθέτουν ελληνικά ομόλογα, ενώ είναι πολύ πιθανό να συμπαρασυρθούν και Ιταλία και Ισπανία στο ντόμινο. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι την Τετάρτη, μέρα κατά την οποία ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's υποβάθμισε δύο μεγάλες γαλλικές τράπεζες (Societe Generale και Credit Agricole) «απειλώντας» και την PNB Paribas ςξαιτίας της έκθεσής τους στο ελληνικό χρέος, ο πρόεδρος της χώρας, Νικολά Σαρκοζί δήλωνε ότι «θα κανουμε τα πάντα για να σώσουμε την Ελλάδα».

Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η αυστριακή περίπτωση. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του αυστριακού υπουργείου Οικονομικών, που δημοσιεύθηκαν στην έγκυρη «Die Presse» μία ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα κόστιζε στην εθνική οικονομία της Αυστρίας 40 δισ. ευρώ, οπότε και είχε διαπιστωθεί πως μια συμμετοχή της Αυστρίας στο πακέτο βοήθειας είναι σαφώς πολύ πιο συμφέρουσα. Επιπλέον, ο αυστριακός καγκελάριος Βέρνερ Φάιμαν θεωρεί πως ένα σταθερό νόμισμα, ένα σταθερό εμπόριο και μια σταθερή Ευρωζώνη είναι πολύ σημαντικά για την Αυστρία και εξαρτώνται επίσης και από τους αδύνατους «κρίκους» της Ευρωζώνης, υπονοώντας προφανώς την Ελλάδα.

Εάν η Αυστρία ενδέχεται να χάσει περί τα 40 δισ. σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας, είναι πολύ εύκολο να γίνει κατανοητό, αναλογικά, πόσα δισ. θα χάσουν μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης. Κι ας αντιστοιχει΄το ελληνικό ΑΕΠ μόλις στο 2-3% του ΑΕΠ της ευρωζώνης.


Ένστικτο επιβίωσης και κινδυνολογία

Το να στείλουν η ΕΚΤ και οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης την Ελλάδα προς τη χρεοκοπία είναι σαν να «βάζουν τα χέρια τους και να βγάζουν τα μάτια τους», αφού αποτελούν το μεγαλύτερο κομμάτι της τρόικας. Ξέρουν εξάλλου ότι εάν πτωχεύσει η Ελλάδα, θα υπάρξει τεράστιο χρηματικό και πολιτικό κόστος. Άρα θα κάνουν τα πάντα για να την εμποδίσουν ακολουθώντας ένα ένστικτο... επιβίωσης. Από την άλλη πλευρά, εφόσον η Γερμανία κερδίζει από τη διατήρηση της κρίσης χρέους, γιατί να μην συνεχίσει να τη διατηρεί μέσω της αναποφασιστικότητάς της.

Όσο για τα σενάρια που προκύπτουν από τη μεριά του Βερολίνου περί «Plan A, B, C....» για το ενδεχόμενο σκοπό φυσικά έχουν την προώθηση των μεταρρυθμίσεων και των επαχθών μέτρων που καλούνται για ακόμα μία φορά να πληρώσουν οι έλληνες πολίτες, οι οποίοι πληρώνουν τα σπασμένα ενός άδικου, ασταθούς και αδηφάγου νομισματικού συστήματος.

Τέλος, όσον αφορά τις δραματικές εκκλήσεις της ελληνικής κυβέρνησης περί «δραματικής μάχης» και ότι βρισκόμαστε «στο χείλος» του γκρεμού, ναι μεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αφού η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας είναι δραματική, όμως από ένα σημείο και μετά, η κινδυνολογία αποτελεί το τέλειο επικοινωνιακό εργαλείο (που έχει γίνει εδώ και δύο χρόνια «καραμέλα» εντός κι εκτός συνόρων) για την προώθηση των μέτρων και των επιλογών που αλλάζουν προς το χειρότερο τη ζωή των πολιτών...

Read More

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΤΡΕΛΛΑΣ.

«Τι το θέλατε αυτό, ποιος θα φυλάει τα σύνορά σας, εσείς δεν έχετε στρατό, δεν έχετε συναλλαγματικά αποθέματα, δεν έχετε νόμισμα, πού πάτε, πώς θα επιβιώσετε;».

Στην κρατική ντάτσα, στην Αχρίδα, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς εξαγριωμένος τα ψέλνει στον Κίρο Γκλιγκόροφ, για την απόφαση των Σκοπίων να αποσχισθούν από τη Γιουγκοσλαβία.

Είχε προηγηθεί το δημοψήφισμα της 8ης Σεπτεμβρίου του 1991 στο οποίο ο πληθυσμός της μέχρι τότε «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας», με ποσοστό 95,09% τάχθηκε υπέρ της ανεξαρτησίας. Όμως, πάνω από τις πέτρινες γέφυρες του Βαρδάρη, πλανιόταν ο φόβος του Μιλόσεβιτς, αλλά και η αγωνία για τις αντιδράσεις της Αθήνας.
Ο πόλεμος είχε αρχίσει, Κροατία και Σλοβενία είχαν αποσχισθεί ήδη, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ετοιμαζόταν να κάνει το ίδιο και τώρα οι Σέρβοι έχαναν και τους αδερφούς και συγκάτοικους του Νότου.

Θα το ανεχόταν αυτό ο σερβικός παράγοντας και πώς θα τους επέτρεπε ο πανίσχυρος τότε Μιλόσεβιτς να φύγουν;
Οι φόβοι του Γκλιγκόροφ, προέδρου ήδη της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) εντάθηκαν, όταν στις 27 Δεκεμβρίου του τηλεφώνησε ο Μιλόσεβιτς και του ζήτησε να συναντηθούν στην Αχρίδα για να συζητήσουν «για τις σχέσεις και το μέλλον της περιοχής».

Πήρε μαζί του και τον Βασίλι Τοπουρκόφσκι, εκπρόσωπο των Σκοπίων στο συλλογικό προεδρείο της ημιθανούς ομοσπονδίας.
«Η συνάντηση έγινε στις 6 Ιανουαρίου του 1992 και ο Μιλόσεβιτς ήρθε συνοδευόμενος από το μέλος του συλλογικού προεδρείου, Μπόρισλαβ Γιόβιτς, και τον υπουργό Εξωτερικών, Βλάντο Γιοβάνοβιτς» αφηγείται ο Τοπουρκόφσκι.

«Το κλίμα ήταν βαρύ και οι Σέρβοι μάς το δήλωσαν ανοιχτά ότι ήταν απογοητευμένοι, δεν πίστευαν ότι εμείς θα αποκοβόμασταν και θα κάναμε δικό μας κράτος. Μίλησε πρώτος ο Γιόβιτς, ο οποίος μάς προειδοποίησε ότι αν δεν ενταχθούμε σε μια συνομοσπονδία των «4» (Σερβία, Μαυροβούνιο, Βοσνία, «Μακεδονία») θα ξεσπάσει στη Βοσνία φοβερός πόλεμος.

Εμείς όμως είχαμε διενεργήσει το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία και αυτό τους το υπενθύμισα, ενώ ο Γκλιγκόροφ τους είπε πως οι Σέρβοι πρέπει να κατανοήσουν το δικαίωμα του λαού μας να αποκτήσει το δικό του κράτος.

«Και πώς θα τα βρείτε με τους Έλληνες και τους Βουλγάρους» πετάχτηκε σε κάποια στιγμή ο Μιλόσεβιτς, και ο Γκλιγκόροφ του απάντησε ότι δεν είναι στις προθέσεις μας η αλλαγή συνόρων, ούτε η «Μεγάλη Μακεδονία» κ.ά. Η συζήτηση ήταν τεταμένη και μπρος στην επιμονή μας ο Μιλόσεβιτς μας είπε: Ωραία, λοιπόν, αδέρφια, σας εύχομαι κάθε επιτυχία στον δρόμο για την ανεξαρτησία και σας βεβαιώνω ότι η Σερβία δεν θα λάβει κανένα μέτρο κατά της χώρας σας. Μην ξεχνάτε όμως ότι θα είμαστε πάντα στρατηγικοί εταίροι σε δύο πράγματα: στην οικονομία και -στο πιο σημαντικό- στο αλβανικό ζήτημα.

Η συνάντηση ήταν πολύ σύντομη, 45 λεπτά και δεν έμειναν ούτε για φαγητό. Έφυγαν αμέσως θυμωμένοι, ενώ είχε προγραμματιστεί να μείνουν δυο μέρες».
Σε ερώτηση για το πώς εξηγεί τη χαλαρή αντίδραση του Μιλόσεβιτς, ο Τοπουρκόφσκι υποστήριξε: «Oι πόλεμοι στην Κροατία και στη Βοσνία έγιναν γιατί υπήρχε μεγάλη παρουσία σερβικού πληθυσμού. Σ’ εμάς υπήρχε 1,5-2%. Δεν είχαμε ιστορικό συγκρούσεων στη σύγχρονη Γιουγκοσλαβία. Κατά δεύτερον, πολιτικά η χώρα μου ήταν πάντα συνδεδεμένη με τη Σερβία. Ήταν πολύ πιο κοντά με τη Σερβία».

Απαλλαγμένη από το άγχος των Σέρβων, η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων ανέμενε τώρα τις αντιδράσεις της ελληνικής πλευράς.
Μέχρι την ψυχρολουσία της 8ης Σεπτεμβρίου, η ελληνική κοινή γνώμη αγνοούσε την ύπαρξη μιας ιστορικά «παγωμένης διένεξης» στα βόρεια σύνορά της, βυθισμένη στην άγνοια της προβαλλόμενης από την πολιτική και πνευματική της ελίτ επί δεκαετίες θεωρίας περί «ανύπαρκτου μακεδονικού».

Το έδαφος, επομένως, ήταν πρόσφορο για την καλλιέργεια κλίματος εθνικής έπαρσης και στο αφρίζον κύμα του πατριωτισμού επέπλευσαν στόχοι που κρίνοντας εκ του αποτελέσματος κράτησαν την πληγή ανοιχτή αντί να την κλείσουν αμέσως, τις μέρες εκείνες, όταν οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές για την Ελλάδα και δυσμενείς για τους γείτονες.

«… Αυτές τις μέρες ανησυχούσαμε για την ασφάλειά μας και οι δυνατότητές μας για άμυνα ήταν όχι μόνο περιορισμένες αλλά ανύπαρκτες», αναφέρει ο Γκλιγκόροφ στα απομνημονεύματά του με αφορμή την παραβίαση στις 4 Δεκεμβρίου του 1991, του εναέριου χώρου της χώρας του από ελληνικό πολεμικό αεροπλάνο που όπως υποστηρίζει πέταξε πάνω από το Μοναστήρι.

«Ο Γιουγκοσλαβικός Στρατός βρισκόταν ακόμη στη χώρα μας, αλλά ήταν προφανές, τουλάχιστον από την πολιτική που ακολουθούσε το Βελιγράδι, ότι δεν επρόκειτο να προστατεύσει την ανεξαρτησία του νεοσύστατου κράτους. Γι’ αυτό τον λόγο αποφάσισα, σε μια συνάντηση με τον απεσταλμένο του ΟΗΕ Σάιρους Βανς στη λεγόμενη βίλα του Ντετινιέ, να υποστηρίξω για πρώτη φορά την πρωτοβουλία πιθανής αποστολής ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στα σύνορά μας».

ΟΙ ΣΕΡΒΟΙ ΔΕΝ ΠΙΕΣΑΝ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ

Το κρίσιμο εκείνο διάστημα, πρόξενος της Ελλάδας, μέχρι και το ’93, στα Σκόπια ήταν ο κ. Δημήτρης Καραϊτίδης, μετέπειτα διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου, και στη συνέχεια του Κώστα Σημίτη. Να τι λέει:

«Εκείνη την περίοδο ο Μητσοτάκης καλλιεργούσε τις σχέσεις του με τον Μιλόσεβιτς με πρόθεση να συγκροτηθεί άξονας συνεργασίας Βελιγραδίου-Αθήνας. Πίστευε ότι ο Μιλόσεβιτς θα ασκήσει την επιρροή του στα Σκόπια να μην αποσχιστούν ή να καθυστερήσει την ανεξαρτησία τους αλλά και αν αυτό γινόταν να μην έφερε το όνομα «Μακεδονία» ή έστω να περιείχε κάτι λιγότερο ενοχλητικό για μας.

Η σερβική πλευρά ποτέ δεν άσκησε επιρροή στα Σκόπια, ουδέποτε τους αποθάρρυνε στην αδιαλλαξία, ούτε τους άσκησε πίεση. Όταν και στη συνέχεια τους το επισημαίναμε, μας έλεγαν αφήστε τους να λένε, να εκτονώνουν τον εθνικιστικό τους ενθουσιασμό, θα τους περάσει. Εμείς θα σας βοηθήσουμε. Επ’ αυτού, βλέποντας το κλίμα έγραφα τότε στα τηλεγραφήματά μου από τα Σκόπια ότι δεν είναι ειλικρινείς οι Σέρβοι.
Αρχικά, στα Σκόπια υπήρχε μια ανησυχία για το πώς θα αντιδράσει το Βελιγράδι. Φοβούνταν μια αντίδραση τύπου Σλοβενίας, πως θα απαιτούσε το Βελιγράδι ενσωμάτωσή τους στη Σερβία.

Όσον αφορά την Ελλάδα δεν τους ανησυχούσε ιδιαίτερα η αντίδρασή της, καθώς πίστευαν πως δεν θα ήταν μεν ευχάριστο στην Αθήνα, αλλά πέραν του διπλωματικού επιπέδου δεν θα λάμβανε άλλη, βίαια μορφή.

Εντύπωσή μου ήταν ότι κινούνταν με μεθοδικότητα και βάσει σχεδιασμού. Θεωρώ ότι ήταν σε επαφή με τον ξένο παράγοντα. Είχαν εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του Βελιγραδίου αλλά και της Ρωσίας και της Βουλγαρίας.

Οι οδηγίες από την Αθήνα ήταν να διερευνήσω τις απόψεις θεσμικών παραγόντων. Ο τότε πρόεδρος της Βουλής, Στόγιαν Άντοφ, θεωρείτο τότε ο μετριοπαθέστερος, αυτό μου είχαν πει από την Αθήνα. Όταν μου επέτρεψαν να τον συναντήσω δεν μου φάνηκε καθόλου ότι ήταν μετριοπαθής. Αντιθέτως πιο διαλλακτικός μου φάνηκε ο τότε ΥΠΕΞ, Ντέγκο Μαλέσκι. Τον επισκέφθηκα στο γραφείο του και φεύγοντας με συνόδευσε έως την πόρτα όπου μου είπε χαμηλόφωνα: πρέπει οπωσδήποτε να κάνουμε κάτι για να βρούμε μια λύση».

Ερωτηθείς για την ύπαρξη μυστικής διπλωματίας γύρω από την επίλυση του προβλήματος με τα Σκόπια, ο κ. Καραϊτίδης απάντησε πως «δεν υπήρχε κάτι οργανωμένο, αλλά κατά καιρούς εμφανίζονταν διάφοροι καλοθελητές που ισχυρίζονταν ότι μπορούν να επηρεάσουν τους Αμερικανούς ή τον Γκλιγκόροφ, χωρίς να προκύψει κάποια συνέχεια».

Υποστήριξε ακόμα ότι ουδέποτε, όσο τουλάχιστον ο ίδιος ήταν πρόξενος ή διευθυντής του διπλωματικού γραφείου των Παπανδρέου-Σημίτη, Ελλάδα και Σκόπια έφτασαν κοντά σε λύση.

Read More

ΕΥΓΕ ΔΗΜΑΡΧΕ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΙΑΝΝΟΥ ( ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΕΔΕΣΣΑΣ).Ο ΛΟΓΟΣ; ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Ο ΔΗΜΟΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΕΝΑΝ ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ. ΒΕΒΑΙΑ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΥΤΟ ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΟΥΝ ΠΡΟΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΓΟΣΤΑ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΠΟΡΟ.ΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΜΕ ΔΙΟΡΘΩΣΕΤΕ. ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΣΑΝ ΑΕΡΑΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣ ΜΙΜΙΣΗ. ΕΥΓΕ ΔΗΜΑΡΧΕ

Read More

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ

Άρθρο γνώμης στην έγκυρη εφημερίδα της Αιγύπτου Al Ahram, στη στήλη με τίτλο «όσα δεν λέγονται», του δημοσιογράφου Άσραφ Άλ Άσρι, εξαπολύει δριμύτατη επίθεση εναντίον του Τούρκου πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο και κατηγορεί για υποκρισία, τακτικισμούς και τη εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων, ενώ ονομάζει τους Τούρκους, «εμπόρους κηδειών»!

Στο άρθρο ο συντάκτης του υποστηρίζει: «Δεν είναι ντροπή να εντυπωσιαζόμαστε από το Τουρκικό πολιτικό πρότυπο και να το θαυμάζουμε. Επίσης, δεν είναι κακό να επαινούμε τις επιτυχίες και τη δυναμισμό που παρουσιάζει τελευταίως η Τουρκία. Είναι όμως μεγάλη ντροπή, η μετατροπή της Αιγύπτου σε δίοδο για την υλοποίηση του νέου τουρκικού σχεδίου, το οποίο παραγκωνίζει και καταπατά τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η νέα Αίγυπτος».

Στη συνέχεια το άρθρο κάνει μια μικρή στροφή προς την τόσο αγαπημένη στον αραβικό κόσμο συνωμοτική προσέγγιση, αν και στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι αλήθεια ότι πολλά δεν πήγαιναν πολύ καλά από την αρχή: «Αφού εκμηδένισαν τη σημασία της Αιγύπτου και των ικανοτήτων του λαού της, κατάντησε να είναι ο πρωταρχικός μας σκοπός, η πλήρης υπακοή σε αυτούς που ηγούνται της αγέλης».

Πράγματι, η επίσκεψη του Ερντογάν στην Αίγυπτο είναι υψίστης σημασίας και καθοριστική για το μέλλον της συνεργασίας μεταξύ των δυο χωρών, συνεχίζει ο συγγραφέας. «Εύχομαι να έχει καλές προθέσεις και να συμπεριφερθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργηθούν ισότιμες σχέσεις». Και σε αυτό το σημείο προβαίνει σε μία αναφορά που εντυπωσιάζει: «Αυτό όμως δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί μέσω των πολιτικών αξόνων που συνεχώς αφαιρεί η Τουρκία από την Αίγυπτο και από άλλες χώρες».

Οι Τούρκοι δεν έρχονται στην Αίγυπτο επειδή την αγαπούν ή την εκτιμούν. Απλώς γνωρίζουν ότι η Αιγύπτιοι έχουν εξασθενήσει. Ήρθαν λοιπόν για να στείλουν μήνυμα προς τις χώρες της περιφέρειας και γενικότερα προς τη Διεθνή Κοινότητα για την τουρκική υπεροχή και ισχύ η οποία αυξάνεται αλματωδώς, συμπληρώνει ο αρθρογράφος, συνδέοντας την υπόθεση και με την τουρκική φιλοδοξία ένταξης στην ΕΕ: «Θα το μετανιώσετε» που μας μπλοκάρετε», αναφέρει.

Είναι αναμφισβήτητο, συνεχίζει ο Αιγύπτιος, ότι οι Τούρκοι έχουν γίνει εξπέρ στην προώθηση του δικού τους «πολιτικού προϊόντος», έχοντας ξεπεράσει ακόμα και τους Ιρανούς, απειλώντας πλέον ευθέως το Ισραήλ. Και υπαινίσσεται ότι πλέον οι Τούρκοι έχουν εκτοπίσει τους Ισραηλινούς από την Αίγυπτο.

Τα άρθρο ολοκληρώνεται με τα ιδιαιτέρως αιχμηρά σχόλια, για «κροκοδείλια τουρκικά δάκρυα για τα θύματα των εξεγέρσεων, εκμετάλλευση των αραβικών επαναστάσεων και υποκριτική καταδίκη των δικτατόρων που κυβερνούσαν όταν είδαν να αλλάζουν οι συνθήκες.

Read More

ΤΟ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ

Μεταξύ άλλων, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, τον κατηγορεί ότι "συνήθως φαντασιώνεται ότι είναι Δελφίνος. Πρωθυπουργός σε αναμονή. Ο δελφινισμός είναι το "μεταρρυθμιστικό" του κίνητρο. Η Ελλάδα είναι συχνά μόνο το πρόσχημα", ενώ "πάντα κάποιος άλλος φταίει για τις αποτυχίες του".

Αναλυτικά στο κείμενό του, ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρει:

"Αγαπητοί φίλοι, αντί να απαντήσω σε επιμέρους σχόλιά σας για διάφορα πρόσωπα και πράγματα της τελευταίας περιόδου θα σας περιγράψω τα χαρακτηριστικά ενός φανταστικού γενικού πολιτικού τύπου που καμώνεται "μεταρρυθμιστής" με διαφορετικά χρώματα.

Ο μαθητευόμενος μάγος δεν είναι συγκεκριμένο πρόσωπο είναι ένας τύπος. Ένα στυλ που συμπυκνώνει μερικές παθολογίες της εποχής, ειδικά της τελευταίας δεκαετίας που μας οδήγησαν στην κρίση.

* Ηθελημένη άγνοια. Δεν ξέρει τι δεν ξέρει. Υιοθετεί βιαστικά όποια μπαλαφάρα μπορεί πρόσκαιρα να εντυπωσιάσει δίχως να νοιάζεται για τις τελικές συνέπειες των επιλογών του. Παραμυθιάζεται από αυθεντίες και κάθε είδους κόλακες - συμβουλάτορες.

* Χάνει τη μάχη από τα αποδυτήρια. Αυτοϋπονομεύεται από την αντιπολιτευτική τακτική του. Περιφρονεί όλες τις προειδοποιήσεις κινδύνου. Πουλά πριν τις εκλογές ειδυλλιακές εικόνες που συγκρούονται με την πραγματικότητα. Είτε συνειδητά, αν είναι κυνικός, για να μπει πάση θυσία στο κάδρο της εξουσίας ή γιατί έχει λίγο μυαλό και παίρνει πάντα το επιθυμητό για πιθανό ή πραγματικό.

* Αν δεν μπορείς να τα κάνεις καλύτερα, λέει η αλφαβήτα, τουλάχιστον μην τα κάνεις χειρότερα. Κατά κανόνα δείχνει μια ασύλληπτη επινοητικότητα στο δεύτερο. Μεγαλοπιάνεται. Φαντασιώνεται μεγαλειώδεις "μεταρρυθμίσεις" , χάνει τη μάχη στα πιο αναγκαία και στοιχειώδη.

* Κάνε κάτι όσο γίνεται πιο απλά και γρήγορα με την ελάχιστη παρέμβαση της γραφειοκρατίας και των υπερρυθμίσεων. Κι όμως είναι ταλέντο στο να τα μπερδεύει, να ανακατεύει, να επινοεί Ταμεία, Παρατηρητήρια, ΜΚΟ, Αρχές, Επιτροπές, Ινστιτούτα, "open και πράσινα", μηχανισμούς, να βρίσκει πάντα την πιο περίπλοκη διαδρομή.

* Συγκέντρωση στα τελικά αποτελέσματα, ειδικά εν μέσω κρίσης, κι όχι κυνήγι των εφήμερων εντυπώσεων με λαμπρούς "νόμους" στα χαρτιά και περίτεχνες εγκεφαλικές "μεταρρυθμίσεις". Η αδιαφορία για τα πρακτικά αποτελέσματα είναι η δεύτερη φύση του.

* Νόμοι! Νόμοι! "Αχ! Σάκη", είπα κάποτε στον μακαρίτη Πεπονή. "Όλοι οι μαθητευόμενοι μάγοι ονειρεύονται ένα νόμο που θα μείνει στην ιστορία με το όνομά τους".

* Σπέρνει σιτάρι, φυτρώνει βρώμη ή κριθάρι. Αγνοεί τον Νόμο των Ακούσιων Συνεπειών και Πράξεών του. Πάντα κάτι άλλο προκύπτει. Πάντα κάποιοι άλλοι φταίνε για τις αποτυχίες του.

* Ο χρόνος είναι το παν στη διαχείριση μιας καταστροφικής κρίσης αλλά ο χρονικός του ορίζοντας δεν ξεπερνά τις επόμενες εκλογές, καμιά φορά την επόμενη δημοσκόπηση. Είναι εντυπωσιακή η ηθελημένη τυφλότητά του ενώπιον της επερχόμενης κρίσης τα κρίσιμα ειδικά χρόνια 2007-10.

* Ο άνθρωπος μιλά αφ’ υψηλού, από καθέδρας. Μας κάνει και χάρη που είναι υπουργός ή αξιωματούχος. Είναι "φωταδιστής", θέλει να σώσει, να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα, αλλά σιχαίνεται τους καθυστερημένους και διεφθαρμένους Έλληνες. Ναι, ένα ατύχημα της ιστορίας τον έκανε πολιτικό ή διοικητή ή συμβουλάτορα σε λάθος γεωγραφικό μήκος και πλάτος του πλανήτη.

* Αγνοεί ότι ένα αυθεντικό, ανανεωτικό, μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα αποτυγχάνει αν δε γειωθεί, μεταβολιστεί, μεταστοιχειωθεί στο βιωματικό, συναισθηματικό, μυθικό υπόβαθρο της λαϊκής ψυχής. Για αυτό έχουμε πλημμύρα από καθέδρας "μεταρρυθμιστών" χαμένων ή αποτυχημένων μεταρρυθμίσεων. Οι "μεταρρυθμιστές" θριαμβεύουν, η Ελλάδα πέφτει σε βαθιά χαράδρα που είναι αδύνατο και τον πάτο να δεις.

* "Ωραίο σχέδιο, παντελώς ανεφάρμοστο", είναι η ειδικότητά του.

* Από το Α υπό προϋποθέσεις πας στο Β, υπό άλλες στο Γ. Μέχρι εκεί μπορείς να κάνεις βάσιμες προβλέψεις. Αυτός μόλις δει το Α, φωνάζει Ω, δίχως να το γνωρίζει. Ένα φτιαχτό Ω που θέλει σώνει και καλά να το φορέσει απ’ έξω καπέλο στην πραγματικότητα η οποία σύντομα το ξεβράζει ή αλλοιώνει το νόημά του. Σχεδίασε ρε φίλε το Α, Β, Γ, άντε πήγαινε μέχρι το Δ, κι άσε το χρόνο, τη δύναμη της προσαρμογής και της αλλαγής, την πρωτοβουλία των ανθρώπων, τον πειραματισμό, την ίδια τη μορφογενετική δύναμη των υποσυστημάτων να σου δείξουν τα επόμενα βήματα.

* Έπαιρνε πάντα τη Φούσκα και την αντεστραμμένη πυραμίδα με τα δανεικά σαν Σύγκλιση με την Ευρώπη. Ανήκει στο λαμπρό Κλάμπ της Σύγκλισης.

* Δεν μαθαίνει ποτέ από τα σφάλματά του. Αν του δώσεις μπόλικο σκοινί θα βρει τρόπο να κρεμαστεί μόνος του. Αν πέσει σε λάκκο θα συνεχίσει να σκάβει. Παρόλα αυτά επιζεί, έχει πολύ ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης.

* Αγώνας για το αυτί και την εύνοια του εκάστοτε αρχηγού, είναι βασικός κανόνας επιβίωσής του. Θέλει ταλέντο να κάνεις τον αρχηγό συμμέτοχο στα σφάλματά σου. Αν δεν σε στηρίξει αδυνατίζει και τη θέση του. Όποιος χτυπά εσένα χτυπά και τον κηδεμόνα σου. Αυτό ισχύει και για τα ισχυρά ΜΜΕ που σε προωθούν. Αν σε ξεμπροστιάσουν όταν τα κάνεις μπάχαλο πλήττουν και τη δική τους αξιοπιστία. Γι’ αυτό κανείς δεν χάνεται στην αγορά των μαθητευόμενων μάγων.

* Μην τον υποτιμάς. Έχει δυνατή μύτη στις ανακατατάξεις ισχύος, μυρίζεται από μακριά τα ισχυρά κέντρα, φροντίζει να είναι στη σωστή θέση, τη σωστή ώρα. Καταγγέλλει το παλαιοκομματικό μικρό-ρουσφέτι αλλά επιδεικνύει εκπληκτική ικανότητα να τοποθετεί δικούς του ανθρώπους σε επίλεκτες θέσεις, να χρησιμοποιεί τα ευρωπαϊκά "προγράμματα" και το δημόσιο χρήμα για την αυτοπροώθησή του, την οικοδόμηση των "συμμαχιών" του και των μοντέρνων πελατειακών του δικτύων. Τα open gov αυτός τα μασάει.

* Συνήθως φαντασιώνεται ότι είναι Δελφίνος. Πρωθυπουργός σε αναμονή. Ο δελφινισμός είναι το "μεταρρυθμιστικό" του κίνητρο. Η Ελλάδα είναι συχνά μόνο το πρόσχημα".

Read More

ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΝΤΟΥΜΠΑΝΟ ΚΑΙ ΜΕΙΣ ΚΡΥΦΟ ΚΑΜΑΡΙ

"Η Ευρώπη θα πρέπει να προετοιμαστεί για την ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και ίσως και της Ιρλανδίας και την έξοδό τους από το ευρώ", υποστηρίζει σε άρθρο του στο New York Book Review και το Reuters ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος.

Ο Σόρος εκτιμά πως πως οι ηγέτες της ευρωζώνης θα πρέπει να υιοθετήσουν σειρά ριζικών μέτρων, κάτι που συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία ενός Πανευρωπαϊκού Ταμείου.

"Φαίνεται πως οι κυβερνήσεις έχουν φτάσει στο τέλος του δρόμου, σε ένα αδιέξοδο", συμπληρώνει.

Μεταξύ άλλων, τονίζει πως ακόμα και εάν μια καταστροφή μπορεί να αποφευχθεί ένα πράγμα είναι σίγουρο: η πίεση για μείωση ελλειμμάτων θα ωθήσει την ευρωζώνη σε παρατεταμένη ύφεση κάτι που θα έχει ανυπολόγιστες πολιτικές συνέπειες. "

Εξαιρετικά ανησυχητικό είναι και οι πιέσεις που έχουν ασκηθεί στα κρατικά ομόλογα της Ιταλίας και της Ισπανίας διότι πρόκειται για πολύ μεγάλες οικονομίες ώστε να σωθούν από το Ευρωπαϊκό Ταμείο.

Μάλιστα, ο Σόρος προτείνει τέσσερα τολμηρά μέτρα πολιτικής προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που αναφέρει:

*Οι τραπεζικές καταθέσεις πρέπει να προστατευθούν στα πιο αδύναμα κράτη

*Ορισμένες τράπεζες σε ασυνεπή κράτη θα πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν προκειμένου να κρατήσουν ζωντανές τις οικονομίες τους

*Το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα θα πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθεί και να τεθεί υπό ευρωπαϊκή εποπτεία

*Θα πρέπει να προστατευτούν τα κρατικά ομόλογα και άλλων ελλειμματικών χωρών.

"Όλα αυτά θα κοστίσουν χρήματα", δηλώνει ο Σόρος ο οποίος υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από το να ιδρυθεί ένα Πανευρωπαϊκό Ταμείο με τη δυνατότητα της φορολόγησης και του δανεισμού.

Κάτι τέτοιο θα χρειαστεί μια νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη για αυτό προτρέπει τους ηγέτες της Ευρώπης να ξεκινήσουν τη δουλειά προς αυτή τη κατεύθυνση αμέσως διότι θα χρειαστεί χρόνος μέχρι να καταλήξουν σε συμφωνία.

Τέλος, αναφέρει πως κάτι τέτοιο θα ήταν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο ιδιαίτερα στη Γερμανία. "Οι Γερμανοί εξακολουθούν να πιστεύουν πως έχουν επιλογή για το εάν θα υποστηρίξουν το ευρώ ή όχι, κάτι που είναι λάθος", λέει χαρακτηριστικά

Read More

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

Έχοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου δεύτερου του Ν.2645/1998 σύμφωνα με το οποίο «καθιερώθηκε η 14η Σεπτεμβρίου, ως ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό κράτος και το Π.Δ. 304/2001 «οργάνωση εκδηλώσεων μνήμης της 14ης Σεπτεμβρίου» (ΦΕΚ 207/τ.Α./21.9.2001), στο οποίο έχει καθοριστεί με λεπτομέρεια το περιεχόμενο των εκδηλώσεων για την ημέρα αυτή, θα πραγματοποιηθούν και φέτος οι εκδηλώσεις μνήμης για τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Οι φετινές εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου και οι οποίες σύμφωνα με την απόφαση αρ.35567/01.08.2011 του Υπ. Ες.Δ.Δ. ορίζονται ως εξής:

Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου

Ώρα 10:00. Στον Καθεδρικό Ι. Ναό Θείας Αναλήψεως, μετά από το πέρας της Θείας Λειτουργίας, θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Κίτρους και Κατερίνης κ.κ. Αγαθόνικο.

Ώρα 10:30. Στο χώρο του Μνημείου της Πλατείας Ελευθερίας θα γίνει κατάθεση στεφάνων από τον Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, από τον Εκπρόσωπο της Βουλής των Ελλήνων, από την Αντιπεριφερειάρχη Πιερίας, τον Ανώτερο Στρατιωτικό Διοικητή Π.Ε Πιερίας, το Δήμαρχο Κατερίνης, τον Αστυνομικό Δ/ντή Π.Ε Πιερίας, το Διοικητή της Πυροσβεστικής, και το Λιμενάρχη Σκάλας Κατερίνης. Επίσης στεφάνια θα καταθέσουν εκπρόσωποι Προσφυγικών συλλόγων, καθώς και εκπρόσωποι Νομικών Προσώπων ή άλλων φορέων που θα θελήσουν να τιμήσουν τη γιορτή αυτή.

Θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή και θα ανακρουσθεί ο Εθνικός Ύμνος.

Ώρα 11:00. Aίθουσα Ευκαρπίδη

Εκδήλωση για την ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας

Χαιρετισμοί Επισήμων

Ομιλία από τον Διευθυντή του Μουσείου Προσφυγικού Ελληνισμού της Μητροπόλεως Νεαπόλεως – Σταυρουπόλεως και του Δήμου Συκεών κ. Κωνσταντίνο Νίγδελη με τίτλο «Εθιμικά στοιχεία... Στον αέναο κύκλο της ζωής»

Παραδοσιακά Μικρασιατικά τραγούδια από τις χορωδίες του Συλλόγου Μικρασιατών Πιερίας και του Πολιτιστικού Συλλόγου Μικρασιατών Ν. Εφέσου ο «ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ»

Παρουσίαση παραδοσιακών χορών

Γενικά: Σε ότι αφορά την ιεροτελεστία παρακαλείται να επιληφθεί η Ιερά Μητρόπολη.

Τα θέματα σχετικά με την παράταξη, απονομή τιμών, τάξη, κίνηση οχημάτων παρακαλούνται να τα ρυθμίσουν οι αρμόδιες στρατιωτικές και αστυνομικές αρχές..

Ο Δήμος Κατερίνης παρακαλείται να μεριμνήσει για την εγκατάσταση μικροφωνικής στο χώρο κατάθεσης στεφάνων και να διαθέσει τη φιλαρμονική.

Από την Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας τελετάρχης ορίζεται ο κ. Μιχάλης Συμεωνίδης.

Σύλλογοι και Σωματεία της Π.Ε. Πιερίας που επιθυμούν να καταθέσουν στεφάνια θα πρέπει να το δηλώσουν στην Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας (Γραμματεία Αντιπεριφερειάρχη) στο τηλέφωνο : 2351351261 μέχρι την Παρασκευή 16-9-2011 και ώρα 12:00'.

Το πρόγραμμα αυτό έχει τη θέση επίσημης πρόσκλησης.

Η ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΠΙΕΡΙΑΣ

ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΙΔΟΥ

Read More

ΜΙΑ ΓΕΩΤΡΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ

Όταν υπάρχει αγώνας ακόμα και η επιλογή των λέξεων είναι σημαντική, όχι μόνο για τις κινήσεις αλλά και για το πλαίσιο. Τώρα αυτό ονομάζεται Αφροδίτη και η πλατφόρμα της εταιρείας Noble, Όμηρος. Έχει ενδιαφέρον να το προσέξουμε ειδικά από εδώ και πέρα, πιο λεπτή λεπτομέρεια είναι η λέξη γεώτρηση. Από μόνη της δεν είναι εντυπωσιακή, αλλά αποκτά μια απίστευτη δυναμική μέσα
στο πλαίσιο της ΑΟΖ.
Ο λόγος είναι απλός, αλλά όχι απλοϊκός. Η ΑΟΖ καθορίστηκε από το 1982 μέσω του Δικαίου της θάλασσας και διαχωρίζεται με την υφαλοκρηπίδα μεταξύ άλλων από την αλιεία .
Κατά συνέπεια, δεν παραπέμπει άμεσα στη γη και δίνει την εντύπωση ότι είναι μόνο ένα μήκος 200ΝΜ, ενώ είναι ένα εμβαδόν που έχει βάθος και μάλιστα τόσο βάθος που αγγίζει τη γη.
Ενώ η γεώτρηση παραπέμπει άμεσα στον πλούτο της γης.
Αυτή η λεπτή λεπτομέρεια είναι αυτή που διαχωρίζει το δυνητικό με την πραγματικότητα.
Όσο δεν γίνεται γεώτρηση έχουμε την εντύπωση ότι το θέμα αφορά το άυλο και με αυτόν τον τρόπο το όλο πλαίσιο είναι αόρατο, πράγμα το οποίο συσχετίζεται με τη στρατηγική. Η υλοποίηση μέσω της γεώτρησης προκαλεί μια αλλαγή φάσης, αφού η στρατηγική δεν είναι πλέον δυνητική και έχει εφαρμογή σε τακτικό επίπεδο. Γίνεται το ανάλογο πολεμολογικά με τις έννοιες του πολέμου και της μάχης. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας δεν είναι μόνο θέμα θέλησης, αλλά και πράξης.
Σε αυτή τη φάση η Κύπρος μάς αποδεικνύει ότι έχει και τα δύο. Η θέληση έχει αποδειχθεί εδώ και χρόνια με τις τρεις διακρατικές συμφωνίες που έχει υπογράψει και τώρα βλέπουμε ότι δεν λυγίζει λόγω των πιέσεων και συνεχίζει ορθολογικά την πορεία της όσον αφορά στην πράξη.
Αν μερικοί από τους δικούς μας δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι ένα μικρό νησί έχει τη δυνατότητα να έχει μια υψηλή στρατηγική, τώρα θα πρέπει να αποδεχτούν τα αποτελέσματά της.
Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρούμε ότι υπάρχει ήδη μια σημαντικότατη κίνηση. Αυτό είναι λάθος, είναι προς το παρόν συμβολική, διότι αποδεικνύει με τη de facto στρατηγική της ότι οι απειλές είναι ισχυρές μόνο όταν τις πιστεύει κανείς και μόνο.
Η μεγάλη αλλαγή φάσης θα γίνει με την εύρεση αερίου ή πετρελαίου, διότι ξαφνικά η οικονομία θα δείξει σε όλους την αποτελεσματικότητα και τη δυναμική της στρατηγικής της ΑΟΖ. Έτσι η γεώτρηση λειτουργεί ως αιχμή του δόρατος για όλο το θέμα.
Απλώς, μην ξεχνάμε ότι η αιχμή είναι ισχυρή, όταν το δόρυ είναι σκληρό.

Read More