Τις τελευταίες μέρες , με αφορμή την ψήφιση στην Βουλή του δεύτερου μνημονίου, γίναμε μάρτυρες μιας αθλιότητας με πρωταγωνιστές υπουργούς της Κυβέρνησης και βουλευτές των δύο Κυβερνητικών Κομμάτων. Ο μέσος Έλληνας, ευρισκόμενος στα πρόθυρα της κατάθλιψης με όσα του έχουν συμβεί τα δύο τελευταία χρόνια, αναρωτιέται αν αυτά που έβλεπε και άκουγε γίνονταν στην πραγματικότητα ή αν επρόκειτο για μια φαρσοκωμωδία που για πολλές ώρες παιζόταν στην τηλεόραση.
Έτσι λοιπόν ακούσαμε τον κ. Βενιζέλο, απαντώντας στην παρατήρηση του βουλευτή του Συνασπισμού Παπαδημούλη, γιατί η σύμβαση που θα υπογράψουμε θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και γιατί τις διαφορές που τυχόν προκύψουν θα τις δικάσει το δικαστήριο του ….Λουξεμβούργου, να υποστηρίζει ότι λογικό είναι ο δανειστής να επιβάλει τους όρους που αυτός θέλει!!!!, επομένως και το δίκαιο που θα διέπει τη σύμβαση δανεισμού και το δικαστήριο που θα δικάσει οποιαδήποτε διαφορά ανακύψει, αλλά δεν πρέπει να ανησυχούμε και πολύ γιατί τάχα, όταν φθάσει στην εκτέλεσή της μια απόφαση που θα εκδώσει ο δικαστής του Λουξεμβούργου, με την οποία θα υποχρεώνει το Ελληνικό Δημόσιο να πληρώσει κάποια υποχρέωσή του που θα προκύπτει από το μνημόνιο αυτό, θα εφαρμοστεί το Ελληνικό Δίκαιο!!!
Τότε λοιπόν και με βάση το δίκαιό μας μπορούμε, κατά τον επίδοξο αρχηγό του ΠΑΣΟΚ,αλλά και έγκριτο καθηγητή της νομικής, επομένως γνώστη των λεπτομερειών της σύμβασης, να υποστηρίξουμε τάχα ότι δεν μπορεί να κατασχεθεί η Ακρόπολη, η Βουλή ή τα πλούτη του ελληνικού υπεδάφους, γιατί είναι ακατάσχετα κατά το Ελληνικό Δίκαιο.
Δυστυχώς οι βουλευτές των κομμάτων που ήσαν αντίθετοι με την ψήφιση του μνημονίου δεν το είχαν μελετήσει αρκούντως (πώς να προλάβουν άλλωστε στον σύντομο χρόνο που είχαν στην διάθεσή τους) και έτσι έμεινε η ελληνική Βουλή και ο τηλεθεατής με την άποψη που ο κ. καθηγητής του Πανεπιστημίου με βαρύγδουπο ύφος «επέβαλε» στη Βουλή. Όμως ο κ. Βενιζέλος ενσυνείδητα είπε ψέματα...
Γιατί με την παράγραφο 13 (4) του άρθρου 1 (σελ. 271 του μεταφρασμένου κειμένου) η Ελλάδα έχει παραιτηθεί από κάθε δικαίωμά της, που απορρέει από το ελληνικό δίκαιο, να προβάλλει δηλαδή οποιαδήποτε αντίρρηση ή αντίσταση στην εκτέλεση, αφού «το Δικαιούχο Κράτος Μέλος (η Ελλάδα δηλαδή) και η Τράπεζα της Ελλάδος παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα σύμβαση, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά από κάθε δικαίωμα ασυλίας έναντι άσκησης αγωγής, έκδοσης δικαστικής απόφασης ή άλλης διάταξης, κατάσχεσης, εκτέλεσης ή ασφαλιστικού μέτρου και έναντι κάθε εκτέλεσης ή αναγκαστικού μέτρου σε βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων».
Με λίγα λόγια παραιτηθήκαμε προκαταβολικά από κάθε έννοια δικονομικής ή ουσιαστικής άμυνας στις μελλοντικές αποφάσεις του «Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου» (έτσι το αποκαλούν στο κείμενο της σύμβασης), άμυνα την οποία δικαιούται ακόμα και ο τελευταίος κακόπιστος οφειλέτης.
Αυτά δυστυχώς απεκρύβησαν από τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος δεν ξεσκεπάστηκε από τους βουλευτές που ήσαν απέναντί του, ανάμεσα στους οποίους αρκετοί δικηγόροι, καθηγητές Πανεπιστημίου Νομικών σχολών και νομικοί που θα μπορούσαν να αποστομώσουν τον θρασύτατο Υπουργό Οικονομικών.
Άλλοι από αυτούς πραγματικά δεν πρόλαβαν να διαβάσουν το κείμενο και άλλοι προφανώς δεν ήθελαν, αφού ψήφισαν και αυτοί υπέρ της παραπάνω διάταξης.
Για να κατανοήσει ο μέσος αναγνώστης πού φθάνει το θράσος των «εταίρων» μας και η δουλικότητα των κυβερνώντων σήμερα την δύστυχη χώρα μας, αλλά και όσων βουλευτών ψήφισαν το μνημόνιο, αρκεί να αναφερθούν τα εξής ακόμα:
α) Ανάμεσα στα παραρτήματα που συνοδεύουν το κείμενο του μνημονίου που έχει βεβαίως συνταχθεί από τα κοράκια της τρόικας, συμπεριλαμβάνεται και «Υπόδειγμα Νομικής Γνωμοδότησης».
Δηλαδή οι δανειστές μας, μας έδωσαν έτοιμο το κείμενο που θα υπογράψει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για να επιβεβαιώσει την «νομιμότητα» της Σύμβασης και την συμβατότητά της με το Σύνταγμα και τους Νόμους μας. Θα βρεθούν δυστυχώς νομικοί σύμβουλοι του Κράτους που θα υπογράψουν στα τυφλά την γνωμοδότηση αυτή, χωρίς φυσικά να έχουν δυνατότητα να εκφέρουν άλλη άποψη, αν διαπιστώσουν ότι κάτι απ’ όσα θα αποδεχθούμε θα αντίκειται στο δικό μας δικαιϊκό σύστημα. Πού ακούστηκε άλλη φορά τέτοια παραδοξότητα, για να μην πω τέτοια υποτελής στάση;
β) Στην διαδικασία ανταλλαγής των ομολόγων προβλέπεται το εξής εξωφρενικό: Κάθε ΝΠΔΔ με απόφαση του Δ.Σ του και μόνο μπορεί να συμμετέχει στην ανταλλαγή με οποιουσδήποτε όρους αυτό αποφασίσει.
Έτσι, μπορεί π.χ το ΙΚΑ με απόφαση του ΔΣ του, δηλαδή του διοικητή του Ροβέρτου Σπυρόπουλου, να προχωρήσει στην ανταλλαγή ομολόγων με όρους δυσμενέστατους για το ΙΚΑ, επωφελείς όμως για το Δημόσιο.
Είναι φανερό ότι στην παρούσα φάση σημασία έχει η δήθεν σωτηρία του Δημοσίου, η εικόνα δηλαδή που θα δείξουμε στους τοκογλύφους δανειστές μας και ας καταποντιστούν οι οργανισμοί του δημοσίου και ιδίως αυτοί που σχετίζονται με την ασφάλεια των εργαζομένων και την κοινωνική πρόνοια.
Αν δε στην διαδικασία αυτή κάποιο μέλος ΔΣ διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα οσοδήποτε βαρύ, αν π.χ χρηματιστεί και αυτό αποκαλυφθεί, δεν πρόκειται να τιμωρηθεί, γιατί η Ελληνική Βουλή αποφάσισε την προηγούμενη Κυριακή το βράδυ να του δώσει εκ των προτέρων άφεση αμαρτιών, ψηφίζοντας ότι: «Τα μέλη του ΔΣ ή του συλλογικού οργάνου διοίκησης κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής (δηλαδή της ανταλλαγής ομολόγων) δεν υπέχουν καμιά ευθύνη ποινική, αστική, διοικητική ή άλλη» (σελ. 6 του ίδιου κειμένου).
Αυτή τη διάταξη μεταξύ άλλων, την ψήφισαν 199 αντιπρόσωποί μας στο Κοινοβούλιο.
Άραγε κατάλαβαν τι ψήφισαν;;
Αν ναι, είναι συνυπεύθυνοι με την Κυβέρνηση για το ότι ακολουθήσει. Αν όχι, γιατί δεν πρόλαβαν ή δεν έκαναν τον κόπο, είναι ανάξιοι όχι μόνο της βουλευτικής ιδιότητας, αλλά και της ελληνικής υπηκοότητας.
Θα μπορούσα να αναφέρω μια σειρά ακόμα από απαράδεκτες και ουσιαστικά προδοτικές για τη χώρα διατάξεις του μνημονίου.
Σκοπός αυτού του κειμένου όμως δεν είναι η ανάλυση ολόκληρης της νέας δανειακής σύμβασης, της αλυσίδας δηλαδή που αποφάσισαν οι κυβερνώντες να μας φορέσουν για τα επόμενα χρόνια. Χρειάζεται πράγματι πολύ χαρτί και μελάνι έστω για να απαριθμήσει κανείς τόσες άθλιες διατάξεις, μαζεμένες σε ένα κίμενο. Απλά μου δόθηκε η αφορμή με δύο μόνο παραδείγματα να δείξω πόσο εξευτελιστικό, ανθελληνικό και παράνομο είναι το νέο μνημόνιο.
Τελειώνοντας θέλω να καλέσω τους βουλευτές που ψήφισαν το παραπάνω τερατούργημα να αναλογιστούν τι έκαναν.
Μη μας απαντήσουν ότι άλλη λύση, το «όχι» δηλαδή, θα οδηγούσε στην καταστροφή και στον όλεθρο, αφού έτσι κι αλλιώς με αυτό που ψήφισαν εκεί μας οδηγούν,- αργά αργά και βασανιστικά.
Αρκετά μας φόβισαν η κυβέρνηση και τα παπαγαλάκια της. Ας αφουγκραστούν επιτέλους την διάθεση και την σκέψη των ψηφοφόρων τους. Τότε μόνο θα καταλάβουν ότι είναι ανεπιθύμητοι και ανίκανοι να αντιπροσωπεύουν τους πεινασμένους, τους προδομένους και τους απαισιόδοξους, για το μέλλον που τους επιφύλαξαν, Έλληνες.
Ας καταλάβουν όλοι αυτοί, που εξακολουθούν να αμείβονται με αμοιβές ζηλευτές ακόμα και από αυτούς του γερμανούς και γάλλους συναδέλφους τους και δεν παραιτήθηκαν ακόμα απ’ αυτές, ότι δεν μπορούν να μιλούν στο όνομα και για λογαριασμό του άνεργου, του μισθωτού των 400 ευρώ ή του συνταξιούχου των 300 € (εκεί δυστυχώς θα μας οδηγήσει η πολιτική που υποστηρίζουν), δηλαδή δεν μπορούν να μιλούν πλέον για λογαριασμό της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, αλλά μόνο για μια ελάχιστη μερίδα ευνοημένων, η οποία ας τους χαίρεται!!!
