ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ;

Η μόνη λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ένα στρατιωτικό πραξικόπημα λέει το περιοδικό Forbes και τονίζεται ότι αυτή θα ήταν λύση, αντί να προσπαθεί η Ευρώπη να μειώσει το ελληνικό χρέος! Πως το δικαιολογεί; Αν γινόταν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα, αυτόματα η χώρα θα έβγαινε εκτός Ε.Ε και το τι θα συνέβαινε στην οικονομία της θα ήταν άλλων πρόβλημα και όχι των Ευρωπαίων. Ο αρθρογράφος Tim Worstall υποστηρίζει, ότι «Η χρεοκοπία από μόνη της δεν θα λύσει το μεγαλύτερο πρόβλημα, που δεν είναι άλλο από την παγίδευση της χώρας σε μια νομισματική ένωση, η οποία καθιστά το ελληνικό εργατικό δυναμικό μη ανταγωνιστικό».

Αυτό σημαίνει ότι οι μισθοί και το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα θα πρέπει να μειωθούν κι άλλο για να γίνει η εργασία των Ελλήνων ανταγωνιστική. «Ή, αν προτιμάτε, η παραγωγικότητα των Ελλήνων εργαζομένων θα πρέπει να αυξηθεί πάρα πολύ και τάχιστα», τονίζει. Οι δύο εναλλακτικές λύσεις που προσφέρονται είναι εξίσου δύσκολες και επώδυνες, υποστηρίζοντας μια τρίτη, δηλαδή η Ελλάδα να βγει από την Ευρωζώνη και να ακολουθήσει η υποτίμηση της νέας δραχμής. «Ο τρόπος που οργανώθηκαν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη είναι τέτοιος, ώστε η έξοδος μιας χώρας από την νομισματική ένωση να θεωρείται αναγκαστικά ως δραματική ήττα για το σύνολο του «ευρωπαϊκού ιδεώδους».

Ο αρθρογράφος, δείχνοντας στην πραγματικότητα ότι δεν αστειεύεται και τόσο για αυτά που γράφει, λέει: «Αυτό που θα επέτρεπε ένα στρατιωτικό πραξικόπημα είναι να επέλθει μια αλλαγή που θα ισοδυναμεί με τον πιο ανώδυνο τρόπο να λύσει η Ελλάδα τα προβλήματά της: χρεοκοπία και έξοδος από το ευρώ», αναφέρει. Ο αρθρογράφος τονίζει ότι το γεγονός πως κάνει «χιούμορ» με τόσο φρικτά πράγματα δείχνει το πόσο δυσλειτουργική έχει γίνει η ευρωπαϊκή πολιτική. «Στην πραγματικότητα, κανείς δεν θέλει να συζητάει για μια δικτατορία ως λύση σε ένα σχετικά απλό οικονομικό πρόβλημα, όπως αυτό της Ελλάδας, αλλά αυτό μας αναγκάζουν κάποιοι να το κάνουμε, αφού το σημερινό σύστημα αρνείται να λάβει σοβαρά υπόψη οποιαδήποτε απλή λύση», καταλήγει το δημοσίευμα.

Read More

Η ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Κανείς δεν περίμενε ότι η Ελλάδα θα αποδεχθεί παθητικά τους επαχθείς όρους λιτότητας που η ευρωπαϊκή ελίτ προσπάθησε να της επιβάλλει ως προϋπόθεση για τη διάσωσή της, αναφέρει ο αρχισυντάκτης του CNBC, Τζον Κάρνεϊ.

Σε ανάρτησή του, με τίτλο «Ελλάδα: Η πιο δυνατή χώρα στον κόσμο», ο Κάρνεϊ αναφέρει ότι η Ελλάδα έχει «μακρά και ευγενή παράδοση» στις χρεοκοπίες. Ωστόσο, τα υπόλοιπα κράτη έχουν να χάσουν ακόμη περισσότερα από μια ελληνική χρεοκοπία.

Ο Κάρνεϊ επικαλείται τις παρατηρήσεις του Μέριν Σόμερσετ Γουέμπ στο Money Week, που τις θεωρεί σωστές.

«Η Ελλάδα έχει όλη την εξουσία. Η συζήτηση για τη διάσωσή της γίνεται συνήθως με βάση το τι προετοιμάζεται να κάνει η Γερμανία, παρά με βάση του τι είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να δεχθεί. Θεωρείται ότι η Γερμανία έχει τη δύναμη. Αλλά η Ελλάδα αποδεικνύει στις αγορές ότι δεν είναι έτσι. Εάν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν τους αρέσουν οι όροι και ανακοινώσουν μια έξοδο από το ευρώ, η παρτίδα για το ευρώ έληξε και οι εξελίξεις για την ευρωπαϊκή οικονομία και τη Γερμανία θα είναι εκρηκτικές.

Είναι ώρα για τον καθένα να αρχίσει να συμπεριφέρεται πιο ευγενικά στην Ελλάδα. Στέλεχος του κυβερνητικού συνασπισμού της Άγκελα Μέρκελ υποστηρίζει ότι ενοχλήθηκε. «Άλλες χώρες κάνουν θυσίες για δεκαετίες κακοδιαχείρισης και κακοδιοίκησης στην Ελλάδα», ανέφερε. Ωστόσο υποψιάζομαι ότι εάν δεν σταματήσουν την επόμενη κρίση, θα υποστούν κι άλλες θυσίες».

Επίσης, ο αρχισυντάκτης του CNBC υποστηρίζει ότι εάν η Ελλάδα αναδιαρθρώσει το χρέος της, δεν θα αποκλειστεί από τις αγορές, για τον απλούστατο λόγο ότι είναι ήδη αποκλεισμένη.

Αντ’ αυτού, η χώρα θα αποκτήσει έναν από τους πιο υγιείς ισολογισμούς στην Ευρώπη και θα βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση απ’ ότι τώρα. Σίγουρα, κάποια χρηματοοικονομικά ιδρύματα θα διστάσουν να χρηματοδοτήσουν μια χώρα που χρεοκόπησε πρόσφατα. Αλλά υπάρχουν κι άλλοι επίδοξοι χρηματοδότες σε όλον τον κόσμο, που θα ήταν ενθουσιώδεις στο να δανείσουν μια χώρα με καθαρούς ισολογισμούς, με το επιχείρημα ότι μια μεταγενέστερη χρεοκοπία θα ήταν αδύνατη.

Άλλωστε η εκδίκηση, καταλήγει το δημοσίευμα, δεν ήταν ποτέ πρακτική των αγορών…

Read More

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ

ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΩ ΠΟΤΕ ΑΛΛΑ ΜΟΛΙΣ ΤΟ ΞΑΝΑΕΛΑΒΑ ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΛΑ ΣΑΣ ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ.
ΕΜΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΟΚΑΡΙΣΤΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΜΕ ΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ ΑΡΘΡΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΨΟΥΜΕ. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΙΔΙΑ ΓΝΩΜΗ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΟΧΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΜΩΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΜΑΤΑ ΖΗΤΑΜΕ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩ ΤΑΠΕΙΝΑ ΣΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΟΛΤΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
Τον Βαγγέλη τον Βενιζέλο, τον ξέρω από τα φοιτητικά μας χρόνια, στη Θεσσαλονίκη. Ανήκαμε στην ίδια φοιτητική παράταξη. Στην «Προοδευτική Παράταξη Νέων, Σαρλ Ντε Γκόλ». Μετά το πανεπιστήμιο χαθήκαμε. Τον ξαναβρήκα μια μέρα, τυχαία, όταν είχε βγει από την φυλακή.

Είχε συλληφθεί, στο τέταρτο έτος, γιατί
είχε στήσει έναν παράνομο μηχανισμό, με....

μικρόφωνα και μικροκάμερες, προκειμένου να κλέβει, τα θέματα και να γράφει άριστα σε κάποιες εξετάσεις, του πανεπιστημίου. Επίσης με ένα δεύτερο κύκλωμα πουλούσε τα θέματα. Ήταν αρκετά δραστήριος.

Θεωρήθηκε ο εγκέφαλος του φοιτητικού κυκλώματος και οδηγήθηκε για 1,5 χρόνο στον Κορυδαλλό. Του έκανε καλό η φυλακή. Τον ωρίμασε, του λείανε τις γωνίες της σκέψης του, και του πρόσθεσε και μερικά κιλά, ώστε να φτάσει στο φυσιολογικό βάρος της ηλικίας του. «Στύλος», ήταν το παρατσούκλι του, στα χρόνια του πανεπιστημίου, λόγω του ελλιπούς βάρους του.

Αργότερα μέσα στην φυλακή απέκτησε και άλλα προσωνύμια. «Πρόκας» γιατί πάντα κουβαλούσε μια πρόκα πάνω του. «Τανάλιας», γιατί μια μέρα σε έναν καυγά έσφιξε κάποιον τόσο σφιχτά που τον έπνιξε. Και «ρέγκας», γιατί φοβότανε τις ρέγκες.

«Βαγγέλη, χαθήκαμε. Τι κάνεις; Πως είσαι;», του είπα με χαρά, μόλις τον είδα, ένα πρωί του Μάρτη, στα Εξάρχεια. «Αποφυλακίστηκα, πριν 20 μέρες και ετοιμάζομαι, να κάνω το μεταπτυχιακό μου», μου είπε, σφίγγοντάς μου το χέρι. «Έβαλες μυαλό δηλαδή», συμπλήρωσα, κοιτώντας τον στα μάτια. «Δεν χρειάζεται», μου απάντησε, με τρομερή σιγουριά, «αν δεν με είχαν καρφώσει στο πανεπιστήμιο, τώρα θα ήμουν καθηγητής», είπε με κάποιο παράπονο στη φωνή. «Ας είναι, δεν πειράζει ποτέ δεν είναι αργά». Ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνων, είπαμε να ξαναβρεθούμε και μετά χαθήκαμε στη βουή του πλήθους.

Μετά από έξι μήνες, άκουσα το όνομά του, να σχετίζεται με το ΠΑΣΟΚ, και τον τότε πρόεδρό του, Ανδρέα Παπανδρέου. «Μεγαλύτερη φυλακή και από τον Κορυδαλλό, είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου», μου είπε σε μια συνάντηση, και πάλι τυχαία, αυτή τη φορά, στον Κολωνό. Η φράση αυτή με εντυπωσίασε, γιατί δυο χρόνια μετά την ξανάκουσα, από τα χείλη, του Γιώργου. Ελαφρώς παραλλαγμένη: «μεγαλύτερη φυλακή και από το Γιεντι κουλε, είναι οι ψευδαισθήσεις μας».

Κάποια μέρα είδα τον Βαγγέλη και στην τηλεόραση, ως εκπρόσωπο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. «Τα κατάφερα. Δεν ήταν δύσκολο για μένα», μου είπε σε μια τυχαία συνάντησή που είχαμε, μια Παρασκευή, στο Κερατσίνι. «Είμαι στον κλειστό πυρήνα της εξουσίας.», πρόσθεσε φουσκώνοντας από περηφάνια. «Μα καλά», του λέω, «πως τα κατάφερες, πως έκρυψες τα χρόνια της φυλακής;»

Ταραγμένος μου έκλεισε το στόμα, με τράβηξε κάτω από την καμινάδα της ΔΕΗ, και μου είπε, χαμηλόφωνα: «δεν το ξέρει κανείς. Έχω σβήσει όλες τις αποδείξεις. Όποιος τολμήσει να μιλήσει θα πεθάνει», και ένιωθα τα χέρια του σαν τανάλιες να σφίγγουν τον λαιμό μου. Αν δεν πέρναγε τυχαία, από το σημείο, η περιφορά του επιταφίου, δεν ξέρω αν θα επικοινωνούσαμε τώρα.

Είναι η πρώτη φορά που σπάω τη σιωπή μου για το συγκεκριμένο θέμα, γιατί τώρα είμαι σίγουρος πως δεν κινδυνεύω, για το απλό λόγο, ότι ο Βαγγέλης δεν θα υλοποιήσει την απειλή του. Και δεν θα το κάνει γιατί πια είναι σε άλλη διάσταση. Αφήστε που περισσότερο κινδυνεύω, εγώ να χαρακτηριστώ ως μυθομανής, παρά να πιστέψει ο κόσμος, ότι ένας συνταγματολόγος, ήταν κάποτε στην ψειρού.

Άλλωστε με έχει διαβεβαιώσει και ο ίδιος: «έχω κλείσει τους λογαριασμούς μου με το παρελθόν», μου είπε σε μια τυχαία συνάντησή μας, στο Πικέρμι, «τώρα πια κοιτάω μπροστά».

Η εκτίμησή μου προς το πρόσωπο του υπουργού τώρα και συμφοιτητή μου κάποτε, Βαγγέλη Βενιζέλου είναι γνωστή. Νομίζω μαζί μου ταυτίζεται σχεδόν το σύνολο του ελληνικού λαού. Και μαζί με εμάς ο πρόεδρος Γιώργος, που στην τόσο κρίσιμη στιγμή για την χώρα, τον επέλεξε για τιμονιέρη της οικονομική πολιτικής.

Πάντα θαύμαζα την αυτοπειθαρχία του, τον αυτοέλεγχό του και κυρίως την ικανότητα του, να προσαρμόζεται στις καταστάσεις, αν όχι να τις καθορίζει. «Πρέπει στη ζωή πάντα να είσαι έτοιμος να κάνεις το ντου», μου έλεγε σε μια τυχαία συνάντηση που είχαμε ένα απόγευμα, στο Γαλάτσι. Εγώ δεν άκουσα καλά, και νόμισα ότι, αντί για «ντου», είπε «ντους», και τον αποχαιρέτησα, με απορημένο ύφος.

Πάντα μου δημιουργούσε μια απορία ο Βαγγέλης. Θυμάμαι όταν φοιτητές στην Θεσσαλονίκη, δουλεύαμε όπως όλα τα φτωχόπαιδα, σε ένα φαστ φούντ, για να καλύπτουμε τις βασικές ανάγκες μας. Εγώ ήμουν μέσα από τον πάγκο και ετοίμαζα τα μπέργκερ. Ο Βαγγέλης ήταν στο ταμείο, έπαιρνε τις παραγγελίες και ήταν αυτός που φώναζε, «ένα κλαμπ, μια σίζαρ και μια πατάτες, για τον κύριο που είναι μπροστά». Και τόνιζε αυτό το «μπροστά», τόσο που αναγκαζόσουνα να κοιτάξεις ποιος είναι ο κύριος μπροστά. Είχε μια αγάπη στην λέξη «μπροστά», το συνειδητοποίησα και τις προάλλες, όταν τον άκουσα να λέει ότι, η χώρα θα πάει και αυτή μπροστά μπροστά, μάλλον χωρίς μπέργκερ.

Το ταλέντο ενός ανθρώπου, δεν μπορεί να κρυφτεί. Έτσι και το ταλέντο του Βαγγέλη, δεν μπόρεσε να κρυφτεί, ούτε στο μπεργκεράδικο. Σάντουιτς με ληγμένο μπέικον, σαλάτα με κομμένες μισές τις ντομάτες, μπιφτέκι από κιμά, ανακατεμένο με αλεύρι και ελάχιστο γύψο «για να βγάζουμε περισσότερα μπιφτέκια», αυτοσχέδια κέτσαπ με μελάνι, ήταν μερικές από τις ιδέες του, τις οποίες, μας έπεισε να υλοποιήσουμε, χωρίς να γνωρίζει το αφεντικό. Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω την σύσταση του λαδιού τηγανίσματος, που χρησιμοποιούσαμε. Ούτε σε τρακτέρ δεν θα το έβαζες.

«Μα δεν είναι σωστό. Τρώνε και μικρά παιδιά», τόλμησα να ψελλίσω μια φορά. «Γιατί είδες κανέναν να πεθαίνει;» με ρώτησε χωρίς να μπορώ να απαντήσω, και συμπλήρωσε, τρώγοντας μια φούχτα πατάτες: «αν είναι γραφτό να πεθάνει κάποιος, δεν θα φταίει το δικό μας λάδι, αλλά το λάδι στο καντήλι του, που έχει τελειώσει. Τα παράπονα σας στον Άγιο Πέτρο».

Στο ταμείο πάντως, ήταν άψογος. Έβαζε τα μπέργκερ μπροστά, στους πελάτες, και τους πελάτες μπροστά από τα μπέργκερ, με αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία. Όλοι τον θαυμάζαμε, ακόμη και όταν μάθαμε ότι είναι στην φυλακή, για μια νεανική επιπόλαιη κομπίνα. Θυμάμαι, έλεγε γι αυτή του την απερισκεψία: «κιρσοί της λησμονιάς, περικοκλάδες της φυγής, στον ατέρμονα ουρανό», μια φορά που είχαμε συναντηθεί τυχαία, στην παλαιά Φώκαια.

Μετά το φάστ φούντ τον ξαναείδα σαν κυβερνητικό εκπρόσωπο, του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον έβλεπα μπροστά στο μικρόφωνο και νόμιζα ότι θα τον ακούσω να λέει: «δυο πατάτες και δυο μπέργκερ χωρίς μαρούλι, το ένα με διπλό μπέικον». Και να συμπλήρωνε επιτακτικά, «περάστε κύριε μπροστά». Εκείνος έλεγε, διαφορετικά πράγματα, για την πορεία της χώρας, την ανάπτυξη, την προοπτική και την ανάγκη να πάμε μπροστά. Εγώ παρόλα αυτά, που δεν μπορούσα να τον συνηθίσω, άκουγα για μαρούλια και μπέικον. «Τα σημάδια της νιότης, είναι ανεξίτηλα», μου είχε πει σε μια τυχαία συνάντησή μας, στο Πολύγωνο, «ούτε με τον διαβολάκο του λεκέ δεν καθαρίζουν», συμπλήρωσε, με νόημα.

Προχτές που τον έβλεπα, επί μισή ώρα να μιλάει χωρίς κείμενο, και να τονίζει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να πάμε μπροστά, συγκινήθηκα. Προχώρησε αρκετά στην ζωή του, έκανε σημαντικά βήματα. Από την φυλακή, στο μπεργκεράδικο, και από εκεί δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου, και τώρα δίπλα στον Γιώργο Παπανδρέου, στην πιο κρίσιμη στιγμή της χώρας, να θέλει η μοίρα να παίξει με αυτόν το παιχνίδι της. Δεν είναι και λίγο.

«Η ζωή είναι ένα φαστ φούντ, και ο κόσμος θέλει να φάει γρήγορα και φτηνά», μου είπε, μια φορά, που τον είδα τυχαία στο Ξυλόκαστρο, αποκαλύπτοντας το επιστέγασμα της σκέψης του. «Εγώ του το πακετάρω γρήγορα», είπε με νόημα και συμπλήρωσε: «όλα τα άλλα εξαρτώνται από τον Άγιο Πέτρο».

Θύμιος Καλαμούκης

Read More

ΦΙΛΟΣ,ΓΝΩΣΤΟΣ Η ΑΠΟΜΑΚΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ

ΝΑΝΤΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Ή κύριε πρωθυπουργέ ... Δεν ξέρω πώς να σε αποκαλέσω, ίσως γιατί δεν ξέρω ακριβώς ποιος είναι ο ρόλος σου. Ο ρόλος σου στην πολιτική κατάσταση της χώρας κι εν τέλει ο ρόλος σου στην δική μου ζωή. Σου γράφω αυτό το γράμμα γιατί θέλω μια απάντηση, μια καθοδήγηση γιατί αγαπητέ μου Γιώργο με μπερδεύεις. Δεν ξέρω αν θέλεις να με εξολοθρεύσεις, να ευτελίσεις την ζωή μου, να με δυσκολέψεις, να με παραμυθιάσεις, να με βγάλεις στους δρόμους, να με οδηγήσεις στην μετανάστευση ή να πάρεις την γνώμη μου.

Μέχρι τώρα ότι έκανες το έκανες ερήμην μου, πάντα με τη δικαιολογία ότι όλα είναι για το καλό μου. Πως θα κρίνεις όμως εσύ το καλό μου όταν δεν με γνωρίζεις καν και δεν έχεις καμία διάθεση να με μάθεις; Δεν εννοώ να γνωριστούμε προσωπικά να γίνουμε φίλοι κι έτσι να μάθεις τις πραγματικές μου ανάγκες αγαπητέ μου Γιώργο. .όχι ξέρω ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Πως μπορείς να γνωρίσεις 10 εκατομμύρια έλληνες; Αλλά αν θέλεις να αποφασίζεις για την ζωή μου πρέπει τουλάχιστον να με ακούσεις, κι εμένα και τους υπόλοιπους πολίτες της χώρας μας για τους οποίους εσύ και οι υπουργοί σου αποφασίζετε. Δε έχεις το δικαίωμα να παίζεις με τις ζωές μας έτσι, ή μάλλον με την ζωή μου έτσι, γιατί αυτό το γράμμα είναι πολύ προσωπική υπόθεση κι έτσι θα μιλήσω αποκλειστικά και μόνο για το εαυτό μου.

Λοιπόν, ας τα πάρουμε από τη αρχή τα πράγματα… με έβαλες σε ένα μνημόνιο, μου επέβαλλες καινούργιους φόρους, με «εξόρισες» στην ανεργία στα 40 μου χρόνια , με έκανες να χρωστώ τα μαλλιά της κεφαλής μου με τις περικοπές σου, κατήργησες τα εργασιακά μου δικαιώματα, μου ζητάς να σου πληρώσω φόρους για ένα σπίτι που έχω στην πλατεία Κολιάτσου κατασκευής 1961 στο οποίο διαμένουν οι γονείς μου, των οποίων έχεις φροντίσει να περικόψεις την σύνταξη, μου ζητάς κι άλλα χρήματα για το ταμείο αλληλεγγύης την στιγμή που είμαι άνεργη εδώ και 2,5 χρόνια κι όλα αυτά τα κάνεις «για το καλό της πατρίδας μας» όπως διατείνεσαι.

Δεν θέλω να είμαι κακόπιστη μαζί σου, όπως είναι πολλοί, δεν θέλω να πιστέψω ότι εξυπηρετείς συγκεκριμένα κέντρα εξουσίας, ότι ακολουθείς εντολές και λειτουργείς ως εκτελεστικό όργανο ξένων δυνάμεων. Όχι Γιώργο. Δε θέλω να σε δω ως όργανο άλλων που ορίζει την ζωή την δική μου και των παιδιών μου. Θέλω να πιστέψω ότι είσαι ένας πολιτικός με ευθύνη, αγάπη για τον τόπο, ορθή πολιτική σκέψη και ευθιξία. Όμως εγώ δεν έχω κάνει τις σπουδές που έχεις κάνει εσύ , δεν έχω σπουδάσει στο Χάρβαρντ δεν γνωρίζω και πολλά από οικονομικά. Έτσι λειτουργώ ακούγοντας εσένα και τους υπόλοιπους της ομάδας σου που έχετε εκλεγεί από τον ελληνικό λαό. Πες μου λοιπόν Γιώργο τι άλλαξε κι αυτά που καταδίκαζες πριν από μερικούς μήνες χαρακτηρίζοντας τα ως καταστροφή για την χώρα τα εφαρμόζεις τώρα υποστηρίζοντας ότι αποτελούν την σωτηρία μας; Τι ορίζει για το μέλλον μας η νέα συνθήκη που υπέγραψες και για τη οποία εσύ και οι υπουργοί σου πανηγυρίσατε μόλις γυρίσατε από τις Βρυξέλλες;

Δεν βλέπεις ότι όλα αυτά που υποστηρίζεις ότι είναι για το καλό του λαού δεν τα υποστηρίζει κανείς από τον λαό σου; Δεν πήρες το μήνυμα την 28η Οκτωβρίου; Δεν κατάλαβες ότι όλοι αυτοί που βρέθηκαν στους δρόμους στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας εμποδίζοντας ουσιαστικά τα παιδιά να παρελάσουν το έκαναν όχι γιατί δεν σέβονται τους θεσμούς και τον αγώνα των Ελλήνων στη Κατοχή αλλά γιατί ήθελαν να δείξουν σε σένα και στους ομοίους σου ότι διαφωνούν κάθετα με αυτά που επιβάλεις; Δεν κατάλαβες ότι οι χιλιάδες των διαδηλωτών δεν είχαν σχέση και δεν ήταν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά απλοί πολίτες που μερικοί μάλιστα σε ψήφισαν γιατί σε πίστεψαν όταν έλεγες πως «λεφτά υπάρχουν» ; δεν κατάλαβες ότι πολλοί από αυτούς που φώναζαν συνθήματα κατά της κυβέρνησης σου ήταν πολίτες που είχαν στηρίξει τις ελπίδες τους σε σένα και αποδείχτηκαν όλες φρούδες και μάταιες;

Αν τα κατάλαβες όλα αυτά Γιώργο γιατί τώρα με καλείς να συμμετάσχω κι εγώ στο παιχνίδι σου δηλώνοντας πως πάμε σε δημοψήφισμα; Σε τι ακριβώς χρειάζεσαι την γνώμη μου όταν δεν ακούς καν την γνώμη της κοινοβουλευτικής σου ομάδας; Τι ακριβώς πρέπει εγώ να ψηφίσω όταν βλέπω υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος σου να αποχωρούν με ελαφριά πηδηματάκια;
Γιατί ξαφνικά χρειάστηκες τώρα τη γνώμη του ελληνικού λαού; Ποιος είναι ο στόχος σου εξ αρχής; Να πάμε σε εκλογές; Να σε ανατρέψουν οι δικοί σου; Να διαλύσεις ότι απέμεινε από την χώρα; Να δημιουργήσεις νέο κλίμα τρομοκρατίας στους πολίτες αυτής της χώρας που δε ξέρουμε τι μας περιμένει; Να αποσταθεροποιηθούν κι άλλο οι αγορές ώστε όποιος κληθεί να αναλάβει μετά από σένα να βρίζει την τύχη του κι έτσι να φανείς εσύ ως ικανότερος των άλλων;

Στο μεταξύ στην τηλεόραση παίζει πρώτο θέμα το δημοψήφισμα. Η λέξη εκλογές ακούγεται πλέον από όλους, οι αγορές όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο κατακρημνίστηκαν, οι πολιτικοί αρχηγοί βγαίνουν και κάνουν λόγο για εθνικό διχασμό και σίγουρη επιστροφή στην δραχμή κι εγώ αμήχανη ακούω και βλέπω και προσπαθώ να καταλάβω σε ποια νέα περιπέτεια μας οδηγείς και πάλι Γιώργο.

Πες μου λοιπόν αγαπητέ μου πρωθυπουργέ . τι ακριβώς περιμένεις από μένα, τον απλό πολίτη όταν μου ζητάς να ψηφίσω; Τι ακριβώς θέλεις να ψηφίσω; Πόση ίντριγκα μπορεί να χωράει στο λευκό ροδαλό πρόσωπο σου γιατί δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν ήξερες ότι θα έφερνε νέα πολιτική αναταραχή η πρόταση σου για δημοψήφισμα στην δεδομένη χρονική στιγμή;
Δώσε μου μια απάντηση συγκεκαλυμμένη έστω, μέσα από άλλες δηλώσεις σους για να καταλάβω που αποσκοπείς. Χρειάζομαι την συμβουλή σου Γιώργο γιατί πια με έφτασες σε ένα σημείο όπου δεν καταλαβαίνω απολύτως τίποτε.

Κυριολεκτικά δική σου, αφού εσύ ορίζεις την ζωή την δική μου και των παιδιών μου.


Υ.Γ. λύσε μου και μια απορία Γιώργο. Επέλεξες εσύ ο ίδιος να «γκρεμιστείς» σήμερα ή έτσι όρισαν άλλοι για σένα; Και τώρα που φαίνεται ότι χάνεις το αξίωμα σου σε ποιον θα παραδώσεις την «μάσκα» σου για να ξέρω σε ποιον πρέπει πια να απευθυνθώ ζητώντας και πάλι μια απάντηση σε όλα όσα δεν καταλαβαίνω. Γιατί υγιής νους δεν χωρά όλα όσα κάνεις εσύ και οι όμοιοι σου στην πλάτη μου.

Read More

ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΣΦΑΛΩΣ ΜΑΖΙ

O Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Λίον Πανέτα, υπογράμμισε την πολιτική βούληση της Ουάσινγκτον να διατηρήσει προνομιακές σχέσεις με την Τουρκία στο θέμα της ασφάλειας, κατά τις συνομιλίες που είχε με τον Τούρκο ομόλογό του Ισμέτ Γιλντίζ, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του Πεντάγωνου Τζον Κέρμπι.

Η δήλωση αυτή διατυπώνεται ενώ το Πεντάγωνο ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι προτίθεται να πουλήσει στην Τουρκία 3 επιθετικά ελικόπτερα τύπου AH-1 Super Cobra έναντι 111 εκατ. δολαρίων, τη στιγμή που η 'Αγκυρα ολοκληρώνει μια μεγάλη επιχείρηση εναντίον των Κούρδων ανταρτών του ΡΚΚ.


Ο υπουργός Πανέτα επανέλαβε εκ νέου στον υπουργό Γιλντίζ ότι οι ΗΠΑ δεσμεύονται σε μια ισχυρή σχέση με την Τουρκία στο θέμα της ασφάλειας, εξήρε τη συνεισφορά της Τουρκίας στην αποστολή εκπαίδευσης στο Αφγανιστάν και υποσχέθηκε τη συνέχιση παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στην τουρκική επαρχία Βαν, μετά το σεισμό, εφόσον αυτό καταστεί αναγκαίο.

Read More

ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΦΩΝΕΣ

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Αν καταλάβαμε καλά διαβάζοντας το – εντασσόμενο στον νέο επικοινωνιακό ορυμαγδό – άρθρο του υπουργού των Οικονομικών κ. Βενιζέλου στην εφημερίδα «Τα Νέα», ελάχιστοι είναι εκείνοι που ακούνε την φωνή της πατρίδας.

Υποστηρίζει ο άνθρωπος – δεν θα σταθώ καθόλου στην υπεραπλουστευμένη και άρα προπαγανδιστική ερμηνεία των αποφάσεων της 27ης Οκτωβρίου τις οποίες, όπως και τις άλλες, επίσης εμφανίζει ως μάννα εξ ουρανού – ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων εκβάλλουν κραυγές και μόνο ο ίδιος, ο πρωθυπουργός και μερικοί ακόμη είναι σε θέση να ακούσουν τη φωνή της πατρίδας.

Χρησιμοποιεί – ο αθεόφοβος – τον στίχο από το Ημερολόγιο Καταστρώματος του Γ. Σεφέρη, («την κραυγή/ βγαλμένη απ´ τα παλιά νεύρα του ξύλου/ γιατί την είπες φωνή Πατρίδας; ») για να μας ανακαλέσει στην τάξη, να μας προτρέψει να ακούσουμε κι’ εμείς τη φωνή της Πατρίδας.

Αυτός είναι ο τίτλος του άρθρου του: «Γιατί την είπες φωνή Πατρίδας;».

Επικολυρικός, δεν τ’ αρνούμαι, αλλά νομίζω πως θα πρέπει ο κ. Βενιζέλος να μας πει επιτέλους αν «η φωνή της πατρίδας» υπαγόρευσε όλα όσα συνέβησαν στη χώρα τουλάχιστον τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια - και οπωσδήποτε επί της προηγούμενης κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.

Επειδή ο σημερινός αρθρογράφος ήταν και τότε υπουργός, μήπως θα μπορούσε να μας δώσει μερικές απαντήσεις;

Η φωνή της πατρίδας υπαγόρευσε στην τότε διοίκηση της Εμπορικής Τράπεζας να πουλήσει την Ιονική έναντι 273 δις δραχμών και να παίξει τα χρήματα στο Χρηματιστήριο;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να λάβουμε δάνεια επί δανείων για να οργανώσουμε τους πολυτελέστερους Ολυμπιακούς Αγώνες στην ιστορία του θεσμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα;

Η φωνή της πατρίδας προέτρεψε να πληρωθεί 2,5 φορές η Μαραθώνια Διαδρομή;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να κάνουν φτερά τα χρήματα για το Κτηματολόγιο, με αποτέλεσμα να επιστραφεί το ποσό των 100 εκ ευρώ από τα χρήματα των φορολογουμένων;

Η φωνή της πατρίδας επέτρεψε να αγοραστούν υποβρύχια που γέρνουν, τρένα που δεν χωρούν στις ράγες και λεωφορεία που έβγαλαν… κέρατα και έγιναν τρόλεϊ;

Η φωνή της πατρίδας βρίσκεται πίσω από το όργιο παρατυπιών και κακοδιαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων;

Η φωνή της πατρίδας κρύβεται πίσω από την κατασκευή της τεχνικής βάσης στα Σπάτα που, αν και υπερέβη τον αρχικό προϋπολογισμό κατά 3,35 δις ευρώ, στον χώρο υποστέγου συντήρησης τοποθετήθηκαν τρεις γερανογέφυρες και πληρώθηκαν τέσσερις;

Η φωνή της πατρίδας υπέδειξε το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, της Ζήμενς, της ΜΑΝ, του Σκαραμαγκά και άλλων ων ουκ έστιν αριθμός;

Η φωνή της πατρίδας είχε την φαεινή ιδέα να πουλήσει η ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ όπλα στο… Ιράκ λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος – με αποτέλεσμα να χαθούν 213 εκ ευρώ;

Η φωνή της πατρίδας έβαζε κάποιους να δανείζονται 15 δις ευρώ για αγορά όπλων, αλλά στα βιβλία να εμφανίζονται μόνο τα έξι;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να ανατεθεί η προείσπραξη εσόδων του Δημοσίου μέχρι το 2019 σε υπεράκτιες εταιρίες με έδρα το Λουξεμβούργο;

Η φωνή της πατρίδας συνέστησε να αγοράσουμε τζιπ τύπου Χάμμερ σε υπερδιπλάσια τιμή από την πραγματική;

Η φωνή της πατρίδας επέμεινε να αγοράζονται όπλα με απευθείας αναθέσεις, καπέλα και υπερτιμολογήσεις;

Η φωνή της πατρίδας σκέφθηκε πώς να παρακαμφθεί η κοινοτική νομοθεσία – επιτρέποντας δηλαδή να βαφτιστεί «Αρχή» εταιρία με έδρα... σουίτα ξενοδοχείου και να σταλεί η χρηματοδότηση (για τα Σπάτα) στη… διεύθυνση της σουίτας;

Η φωνή της πατρίδας ζήτησε να βάλουμε… χρυσές ράγες στο Τραμ – μέσα στη βιασύνη τους έκαναν λάθος στην χάραξη των γραμμών και… κόντεψε να γκρεμιστεί η Πύλη του Αδριανού – και να κόβουμε έργο τριών χιλιομέτρων (Κηφισός) στα τρία για να μην μείνει παραπονεμένος κανένας εργολάβος;

Η φωνή της πατρίδας επέβαλε δηλαδή την διαπλοκή με τους εργολάβους, την αδιαφανή λειτουργία όσον αφορά στις προμήθειες των ΔΕΚΟ, την υπερπροστασία των φοροφυγάδων, την ψήφιση νόμων που γιγάντωσαν την διαφθορά και την ατιμωρησία, την δημιουργία του ΟΑΕ (Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων), που υπήρξε εφεύρημα των πρώτων χρόνων του ΠΑΣΟΚ και έκλεισε δέκα χρόνια αργότερα χωρίς να ανασυγκροτήσει τίποτε, αλλά κόστισε 1 τρις δραχμές;

Με συγχωρείτε, αλλά αν αυτή είναι η φωνή της πατρίδας, τότε σας επιτρέπουμε να την ακούτε μόνο εσείς.

Αν έχετε φθάσει στο σημείο να ταυτίζετε την πατρίδα με την άθλια πολιτεία σας και να πιστεύετε πως εσείς μόνο είστε οι εκλεκτοί που μπορείτε να ακούτε τη φωνή της, τότε το ζήτημα αποτελεί αρμοδιότητα άλλων ειδικοτήτων.

Αλλά επειδή δεν είναι αυτή η φωνή της Πατρίδας, επειδή άλλα μας ψιθυρίζει στο αυτί η δική μας πατρίδα, επειδή είναι προφανές ότι δεν ακούμε τις ίδιες φωνές, επειδή η Πατρίδα δεν φωνάζει απλώς, αλλά κραυγάζει, κρατάμε τον Σεφέρη για την καρδιά και το νου μας.

Ο κ. Βενιζέλος μπορεί να συνεχίζει να τον χρησιμοποιεί στα άρθρα του – δεν πληρώνει άλλωστε πνευματικά δικαιώματα.

Όσο και να προσπαθήσει, οι κραυγές δεν γίνονται ψίθυροι…

Read More

ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Σε έκθεση συστήνεται η απόσυρση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων και ο έλεγχος «αποκλειστικά από πολιτικές αρχές επιβολής του νόμου»

Πρόκειται για επιχείρηση που εκτυλίχθηκε κατόπιν αιτήματος της ελληνικής κυβέρνησης στα ελληνοτουρκικά χερσαία σύνορα, από το Νοέμβρη 2010 ως το Μάρτη 2011, με 576 αξιωματικούς απεσταλμένους του FRONTEX, από 26 διαφορετικές χώρες, με αποστολή να συντονίσουν τις επιχειρήσεις καταστολής κατά προσφύγων του ιμπεριαλισμού.
Μεταξύ άλλων, στην έκθεση σημειώνεται:
«(...) οι παραποτάμιες περιπολίες κατά μήκος των χερσαίων συνόρων ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, όπως οριοθετούνται από τον Εβρο ποταμό, παρουσιάζουν δύσκολες συνθήκες για τον έλεγχο των συνόρων (σ.σ.: από τον FRONTEX), εξαιτίας του γεγονότος ότι τα σύνορα είναι στρατιωτικοποιημένα και η παρουσία του Ελληνικού Στρατού θα πρέπει να ληφθεί υπόψη σε μια σειρά ζητήματα, όπως οι κανόνες εμπλοκής και η πρόσβαση στην περιοχή».

Και παρακάτω: «(...) η στρατιωτική παρουσία/περιπολίες κατά μήκος των χερσαίων συνόρων τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική πλευρά πρέπει να αναφερθούν ως μια δυσάρεστη κατάσταση. Ως γενική αρχή, τα εξωτερικά σύνορα των κρατών - μελών της ΕΕ θα πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένα και να ελέγχονται αποκλειστικά από πολιτικές αρχές επιβολής του νόμου».

Η έκθεση δε λέει κουβέντα για το τι να κάνει η τουρκική πλευρά, ούτε διευκρινίζει αν σχεδιάζει αυτές οι υπηρεσίες να είναι αποκλειστικά ελληνικές ή θα συμμετέχουν και ευρωενωσιακοί. Πάντως, αυτό μικρή σημασία έχει, καθώς η λειτουργία τους υπό την επίβλεψη και «ομπρέλα» του FRONTEX, πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Οι παρεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας έχουν προηγούμενο, καθώς από τα τέλη 2009 - αρχές 2010, ο FRONTEX επιχείρησε να συνάψει συνοριακή συμφωνία με την Τουρκία (!) και στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων ο Οργανισμός δεχόταν τις συνοριακές διεκδικήσεις της Τουρκίας, ακόμη και στο Αιγαίο, και της παραχωρούσε δικαιώματα έρευνας και διάσωσης.

Το θέμα δημοσιοποίησε ευρέως το Γενάρη 2010 το ΚΚΕ, με Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, όπου κατήγγειλε ότι «η κυβέρνηση συμφώνησε στη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ FRONTEX και τουρκικών αρχών με σκοπό τη σύναψη συνοριακής συμφωνίας για κοινές επιχειρήσεις στο Αιγαίο, στο όνομα της αντιμετώπισης της "παράνομης μετανάστευσης" (...) οι τουρκικές αρχές έθεσαν ακόμη μια φορά θέμα αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων, εμμένοντας στη χρησιμοποίηση του όρου "συνοριακές περιοχές", δηλαδή επαναφέροντας τις θεωρίες περί "γκρίζων ζωνών" (...) Ετσι, μετά τις συμφωνίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για κοινή ελληνοτουρκική στρατιωτική συνδιαχείριση του εναέριου χώρου του Αιγαίου με ΝΑΤΟική επιδιαιτησία, προωθείται τώρα η συνδιαχείριση και των θαλάσσιων συνόρων κάτω από την ευρωενωσιακή - αυτή τη φορά - ομπρέλα του Frontex και η υποκατάσταση των ελληνικών αρχών από τους μηχανισμούς της ΕΕ».

Απαντώντας τότε η κυβέρνηση προσπάθησε να θολώσει τα νερά, υποστηρίζοντας ότι τα κείμενα που έχουν υπογραφεί μεταξύ FRONTEX και Τουρκίας είναι «τεχνικής φύσης», στο πρότυπο παρόμοιων συμφωνιών που έχουν ήδη υπογραφεί με τρίτες χώρες, όπως αυτές των Δυτικών Βαλκανίων.

Read More

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΤΑΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ

Μόλις πριν λίγες μέρες βγήκε στην κυκλοφορία από τον εκδοτικό οίκο Zed, βιβλίο των Léonce Ndikumana και James K. Boyce, με τίτλο «Africa's Odious Debts: How foreign loans and capital flight bled a continent», (Τα επαχθή χρέη της Αφρικής: Πώς τα ξένα δάνεια και η φυγή των κεφαλαίων μάτωσαν μια ήπειρο). Ο James Boyce είναι καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο Amherst της Μασαχουσέτης και ο Leonce Ndikumana πρώην καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο και νυν διευθυντής του τμήματος ερευνών της Αφρικανικής αναπτυξιακής τράπεζας.

Το βιβλίο αυτό, με τη μακρόχρονη έρευνα των συγγραφέων και με λεπτομερείς αναλύσεις των εισροών και εκροών κεφαλαίων σε μια πλειάδα αφρικανικών χωρών, έρχεται να ανατρέψει μια επίσης μακρόχρονη προπαγάνδα για το δήθεν υπέρογκο βάρος που έχει επιφέρει στις δυτικές κοινωνίες η συνεχής με δίχως αποτέλεσμα, δανειοδότηση σπάταλων και διεφθαρμένων κυβερνήσεων. Η μονομερής προβολή όμως αυτής της όψης μοιραία αποκρύπτει μια άλλη, την πιο οδυνηρή, η οποία λέει ότι οι υποσαχάρεια Αφρική, από τις πλέον φτωχές περιοχές του πλανήτη, γεννούσε για δεκαετίες καθαρές κεφαλαιακές εκροές, έτσι ώστε κάποιος χωρίς υπερβολή να μπορεί να ισχυριστεί ότι για μια ολόκληρη γενιά, η Αφρική ήταν αυτή που παρείχε οικονομική βοήθεια προς τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη και όχι το ανάποδο.

Με τα στοιχεία, που οι συγγραφείς επιμελώς συγκέντρωσαν, φαίνεται ότι από το κομμάτι αυτό της Αφρικής, κι από το 1970 μέχρι σήμερα μετανάστευσαν προς τη Δύση περισσότερα από 700 δισ. δολάρια. Κάποια δε, από τα χρήματα αυτά βρήκαν μάλιστα καταφύγιο στις ίδιες ακριβώς τράπεζες από τις οποίες έρχονταν και τα δάνεια. Κι αν δει κανείς τη διαφορά των εκροών από τις εισροές, το αποτέλεσμα βγαίνει καθαρά θετικό. Με μια διαφορά. Ενώ οι εκροές ιδιωτικοποιήθηκαν, οι δανειακές εισροές και η υποχρέωση αποπληρωμής τους κοινωνικοποιήθηκαν, περνώντας στο σύνολο του αφρικανικού λαού. Παλιό το κόλπο, θα μου πείτε. Και όποιος πάει να τα φορτώσει αυτά στην ενδημική διαφθορά των κυβερνήσεων και των ντόπιων ελίτ, κλείνει σκοπίμως τα μάτια στη συνέργεια των δυτικών κυβερνήσεων και των διεθνών χρηματοπιστωτικών κέντρων στη συντελούμενη καταλήστευση. Με ποιον όμως τρόπο; Μα, με την επιβολή των αρχών της «Συναίνεσης της Ουάσινγκτον» και των συνταγών από το βιβλίο μαγειρικής του ΔΝΤ, οι οποίες αρχές, πέραν των άλλων, συμπυκνώνονται στην άρση κάθε ελέγχου που σχετίζεται με τη ροή των κεφαλαίων, τον καθορισμό των συναλλαγματικών ισοτιμιών και τον τρόπο λειτουργίας των εμπορικών τραπεζών. Με την εξασφάλιση όλων δηλαδή των προϋποθέσεων για τη νομιμοποίηση της κλοπής. Χοντρικά λοιπόν, δανειζόμενες οι ελίτ με επιτόκια που αποπλήρωνε με αίμα ο λαός, κατέθεταν τα κεφάλαια σε τράπεζες του εξωτερικού, εξασφάλιζαν ένα καλό εισόδημα, και μετά ξαναδάνειζαν αυτά τα ίδια χρήματα πίσω στη χώρα από την οποία τα είχαν σφετεριστεί!

Το εκπληκτικό, όμως, της έρευνας είναι ότι συσχετίζει με αδιαμφισβήτητο τρόπο την εισροή των δανείων με την έξοδο των κεφαλαίων. Βρέθηκε, λοιπόν, ότι για κάθε δολάριο που δανείζονταν, έφευγαν κατά μέσο όρο στο εξωτερικό 80 σεντ και μάλιστα μέσα στον ίδιο ακριβώς χρόνο! Για τα επόμενα δε χρόνια, αυτό το δολάριο έδιωχνε κι άλλα τρία με τέσσερα επιπλέον σεντ. Τα δάνεια, δηλαδή, έμπαιναν από τη μια μεριά και πριν προλάβουν καλά καλά να ζεσταθούν από τον καυτό αφρικάνικο ήλιο, έπαιρναν τον δρόμο της επιστροφής, από την άλλη.

Συνήθεις μηχανισμοί αποτελούν η διόγκωση των προμηθειών στα συμβόλαια για αγαθά και υπηρεσίες, οι μίζες σε κυβερνητικούς αξιωματούχους, η εκτροπή δημοσίων κονδυλίων κατευθείαν σε ιδιωτικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό, οι τόκοι και τα πανωτόκια, καθώς και τα κέρδη από την πώληση και εξαγωγή φυσικών πόρων και ορυκτού πλούτου. Θυμίζει κάτι αυτό; Φυσικά και θυμίζει, καθ’ ότι η πρακτική αυτή είναι διεθνής, καλοδουλεμένη και προπάντων σύμφυτη με το ίδιο το αλισβερίσι του δανεισμού κρατών, όποια και να είναι αυτά, τριτοκλασάτα, δευτεροκλασάτα ή τελευταία και πρωτοκλασάτα.

Οι κοινωνικές δε επιπτώσεις από την εξ αιτίας του δανεισμού, φυγή των κεφαλαίων είναι τεράστιες. Σύμφωνα με στοιχεία της παγκόσμιας τράπεζας για τις εν λόγω χώρες της Αφρικής, για κάθε δολάριο που πηγαίνει στην εξυπηρέτηση του χρέους, τα κονδύλια για τη δημόσια υγεία φτωχαίνουν κατά 29 σεντ. Και τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, άμεση και χωρίς περιστροφές αύξηση της παιδικής θνησιμότητας. Σε αριθμούς, 40,000 δολάρια λιγότερα, μεταφράζονται σε ένα παιδί λιγότερο. Και για να έχουμε ολόκληρη την εικόνα, η εξυπηρέτηση των δανείων κοστίζει κατ’ έτος σε περισσότερους από 75,000 θανάτους παιδιών!

Για το ίδιο ακριβώς θέμα, έγραφε το 1992 κι η Susan George, γνωστή αμερικανίδα πολιτική επιστήμων και ακτιβίστρια, στο βιβλίο της «Debt Boomerang: How Third World Debt Harms Us All», (Το μπούμερανγκ του χρέους: Πώς το χρέος του τρίτου κόσμου, βλάπτει όλους εμάς). Η George υπολόγισε ότι ανάμεσα στο 1982 και 1990 418 δις. δολάρια από δανεικά κεφάλαια, ποσό μεγαλύτερο κι από αυτό που δαπανήθηκε για την ανασυγκρότηση της Ευρώπης μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, πέταξαν, με το ίδιο εισιτήριο για τις κρύες πεδιάδες του βορρά.

Γράφει η George: «Πάνω από το 80% της αμερικανικής εξωτερικής βοήθειας επιστρέφει άμεσα μέσα από τις εξαγωγές των οφειλετριών χωρών. Σχολιάζοντας για το ίδιο θέμα, ο πρόεδρος της Μαλαισίας, υπογράμμιζε ότι η Ιαπωνία από τα κεφάλαια που δανείζει, σαν από μαγικό τρόπο, παίρνει πίσω στο τέλος τα διπλάσια. Λατινοαμερικάνικες επίσημες πηγές υπολόγισαν ότι μέχρι το 1986 ο πλούτος που έφυγε από την περιοχή ήταν της τάξης των 70 δις. δολαρίων κατ’ έτος, χωρίς να υπάρξει κανένα επιπλέον αντάλλαγμα. Το αποτέλεσμα αυτής της ληστείας ήταν οι μισθοί στο Μεξικό τη δεκαετία του 1980, να πέσουν κατά 60%, στην Αργεντινή κατά 50% και στο Περού κατά 70%».

Ακριβώς στο ίδιο μονοπάτι πατάει και η Ελλάδα. Οι παγκόσμιοι δανειστές ενεργούν με τον ίδιο τρόπο, και με τον ίδιο τρόπο επίσης ενεργεί και κάθε εγχώρια ελίτ που στρώνει το χαλί στο δανειακό κεφάλαιο. Αν την προηγούμενη περίοδο έφυγαν από τη χώρα 600 δις, τα οποία καλούμαστε να αποπληρώσουμε τώρα με νέα δάνεια μαμούθ, και απάνθρωπες ποινές, σκεφτείτε πόσα έχουν να φύγουν τώρα. Ο δανεισμός μέσω των γνωστών ευαγών ιδρυμάτων, ιδίως όταν μεθοδεύεται, κανένα άλλο στόχο δεν εξυπηρετεί, παρά τη γιγαντιαία αναδιανομή του πλούτου…

Read More