Με κάθε επισημότητα έγιναν τα αποκαλυπτήρια του Αγάλματος του Μ. Αλεξάνδρου στα Γιαννιτσά
Την ημέρα εορτασμού της Επετείου της απελευθέρωσης της πόλης αλλά και της Ημέρας του Μακεδονικού αγώνα επέλεξε ο δήμος Γιαννιτσών για να κάνει τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που από την Τρίτη 20 Οκτωβρίου το μεσημέρι δεσπόζει επιβλητικό στον περιβάλλοντα χώρο του Πνευματικού Κέντρου των Γιαννιτσών. Το άγαλμα είναι δωρεά του τέως δημάρχου Γεωργίου Ηλίδη ο οποίος με την ομιλία του στην τελετή αποκαλυπτηρίων προκάλεσε τη συγκίνηση των παρευρισκομένων.
Μαθητές με τις σημαίες των σχολείων και ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές νερά παιδιά είχαν περικυκλώσει το χώρο του αγάλματος από νωρίς δίνοντας ένα έντονο ελληνικό χρώμα στην τελετή.
Των αποκαλυπτηρίων προηγήθηκαν οι χαιρετισμοί των επισήμων προσκεκλημένων και συγκεκριμένα του Μητροπολίτη Εδέσσης Πέλλης & Αλμωπίας κ. Ιωήλ ο οποίος αναφερόμενος στο δωρητή έκανε λόγο για μια σημαντική πράξη που τιμά τον ίδιο, την πόλη του και συμβάλλει στην ιστορική Μνήμη. Συνεχάρη επίσης και τον καλλιτέχνη για την εντυπωσιακή μορφή του Αγάλματος.
Ακολούθησε ο χαιρετισμός από την υφυπουργό Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κα Θεοδώρα Τζάκρη που μίλησε για μια σημαντική στιγμή για την πόλη και για την ιστορία της ενώ συνεχάρη με τη σειρά της τον δωρητή πρώην δήμαρχο κ. Ηλίδη.
Ανάλογη ήταν και η αναφορά του νομάρχη Πέλλας Μιχάλη Καραμάνη ο οποίος στο χαιρετισμό του έδωσε το στίγμα μιας σθεναρής στάσης απέναντι σε όσους προσπαθούν να παραχαράξουν την ιστορία μας.
Ο γλύπτης του αγάλματος Ιωάννης Αλκαίος στο χαιρετισμό του μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το έργο αυτό υπήρξε όνειρο ζωής ενός εξαίρετου πολίτη των Γιαννιτσών με τις δεκαετίες προσφορών ως δημοτικού συμβούλου και δημάρχου του κ. Γεωργίου Ηλίδη. Όπως ανέφερε, η πρωτοβουλία του αυτή για την επαναφορά στη μνήμη μας ενός μεγάλου ενοποιητή των Ελλήνων, εκφράζει την ανάγκη επανασύνδεσης της πόλης με την ιστορία της. Ευχαρίστησε τον κ. Γεώργιο Ηλίδη που του έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσει αυτό το έργο, τους συνεργάτες του, τους αναδόχους του έργου διαμόρφωσης του χώρου και τέλος το δήμαρχο Γιαννιτσών και τους συνεργάτες του για τη θερμή υποστήριξη.
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο δήμαρχος Γιαννιτσών Νικόλαος Παπανικολάου ο οποίος ανέφερε τα εξής:
Στη συνέχεια ο δήμαρχος Γιαννιτσών κάλεσε τον κ. Ηλιδη και του απένειμε αναμνηστική πλακέτα για την δωρεά του αυτή.
Ο δωρητής τέως δήμαρχος παρά το μεγάλο της ηλικίας του ζήτησε και μίλησε με τρεμάμενη φωνή για λίγο, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι τη συγκεκριμένη ημέρα η μνήμη όλων συναντά τα ηρωικά παλικάρια της ένδοξης Μάχης των Γιαννιτσών που έπεσαν μαχόμενοι στις παρυφές και στα στενά της πόλης των Γιαννιτσών, μιας μάχης που σήμανε το θλιβερό τέλος της Οθωμανικής Τυραννίας και την αφετηρία απελευθέρωσης και ενσωμάτωσης ελληνικών εδαφών στον εθνικό κορμό. Σχετικά με τη δωρεά του σημείωσε πώς την ιδέα της εγκατάστασης του ανδριάντα του Μ. Αλεξάνδρου την ονειρευόταν εδώ και πολλά χρονιά συχνά και τώρα που βρίσκεται στο τέλος της ζωής του έτυχε να αξιωθεί της εξαιρετικής τιμής να έχεικάποιο λόγο σε αυτή τη σεμνή τελετή των αποκαλυπτηρίων.
Όπως ανέφερε ο Μ. Αλέξανδρος είχε οραματιστεί ένα σχέδιο, να ενώσει του Έλληνες και να τιμωρήσει του αλαζόνες Μήδους, που τόσα δεινά έφεραν στην Ελλάδα ενώ απ’ όπου πέρασε σκόρπιζε φώς, γκρέμιζε επαχθείς δυναστείες και απολυταρχικά καθεστώτα. Εδραίωνε δημοκρατικούς θεσμούς μεταφέροντας την ελληνική γλώσσα και την εθνική κουλτούρα. Κλείνοντας υπογράμμισε πως με ιδιαίτερη συγκίνηση προσφέρει αυτό το δώρο σαν ελάχιστη τιμή στη γενέτειρα του, σαν κληρονομιά.
Μετά το τέλος της σύντομης ομιλίας του Γεωργίου Ηλίδη ο ίδιος, με τον δήμαρχο Γιαννιτσών κ. Νικόλαο Παπανικολάου και την υφυπουργό Εσωτερικών κα Τζάκρη Θεοδώρα προχώρησαν στα αποκαλυπτήρια του αγάλματος μέσα σε παρατεταμένα χειροκροτήματα από τους παρευρισκόμενους πολίτες που είχαν κατακλύσει τους χώρους γύρω από το άγαλμα.
Ακολούθησαν οι αναμνηστικές φωτογραφίες ενώ αμέσως μετά ο δήμαρχος Γιαννιτσών παρέθεσε δεξίωση προς τιμή του δωρητή.
Μαθητές με τις σημαίες των σχολείων και ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές νερά παιδιά είχαν περικυκλώσει το χώρο του αγάλματος από νωρίς δίνοντας ένα έντονο ελληνικό χρώμα στην τελετή.
Των αποκαλυπτηρίων προηγήθηκαν οι χαιρετισμοί των επισήμων προσκεκλημένων και συγκεκριμένα του Μητροπολίτη Εδέσσης Πέλλης & Αλμωπίας κ. Ιωήλ ο οποίος αναφερόμενος στο δωρητή έκανε λόγο για μια σημαντική πράξη που τιμά τον ίδιο, την πόλη του και συμβάλλει στην ιστορική Μνήμη. Συνεχάρη επίσης και τον καλλιτέχνη για την εντυπωσιακή μορφή του Αγάλματος.
Ακολούθησε ο χαιρετισμός από την υφυπουργό Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κα Θεοδώρα Τζάκρη που μίλησε για μια σημαντική στιγμή για την πόλη και για την ιστορία της ενώ συνεχάρη με τη σειρά της τον δωρητή πρώην δήμαρχο κ. Ηλίδη.
Ανάλογη ήταν και η αναφορά του νομάρχη Πέλλας Μιχάλη Καραμάνη ο οποίος στο χαιρετισμό του έδωσε το στίγμα μιας σθεναρής στάσης απέναντι σε όσους προσπαθούν να παραχαράξουν την ιστορία μας.
Ο γλύπτης του αγάλματος Ιωάννης Αλκαίος στο χαιρετισμό του μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το έργο αυτό υπήρξε όνειρο ζωής ενός εξαίρετου πολίτη των Γιαννιτσών με τις δεκαετίες προσφορών ως δημοτικού συμβούλου και δημάρχου του κ. Γεωργίου Ηλίδη. Όπως ανέφερε, η πρωτοβουλία του αυτή για την επαναφορά στη μνήμη μας ενός μεγάλου ενοποιητή των Ελλήνων, εκφράζει την ανάγκη επανασύνδεσης της πόλης με την ιστορία της. Ευχαρίστησε τον κ. Γεώργιο Ηλίδη που του έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσει αυτό το έργο, τους συνεργάτες του, τους αναδόχους του έργου διαμόρφωσης του χώρου και τέλος το δήμαρχο Γιαννιτσών και τους συνεργάτες του για τη θερμή υποστήριξη.
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο δήμαρχος Γιαννιτσών Νικόλαος Παπανικολάου ο οποίος ανέφερε τα εξής:
«Σήμερα τα Γιαννιτσά, γιορτάζουν μια ξεχωριστή και πολύ σημαντική ημέρα.
Γιορτάζουμε την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης μας το 1912 και την Ημέρα του Μακεδονικού αγώνα.
Μια ημέρα σύμβολο για όλη τη Μακεδονία που αναφέρεται στη μεγάλη και καθοριστική για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης Μάχη των Γιαννιτσών, αλλά παράλληλα και στην ανδρεία και αυτοθυσία των γηγενών Μακεδόνων και άλλων Ελλήνων στον απελευθερωτικό αυτό αγώνα 1903-1913.
Η 20η Οκτωβρίου φέτος έμελε να έχει και έναν άλλο χαρακτήρα.
Θα μπορούσε κάποιος να παραπέμψει σε μια ιστορική σύμπτωση με σημειολογικό χαρακτήρα. Και αυτό, γιατί σήμερα στο χώρο αυτό έχουμε την τιμή να κάνουμε τα αποκαλυπτήρια του Αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Μεγάλος Μακεδόνας βασιλιάς, γνωστός ως στρατηλάτης και εκπολιτιστής ο Αλέξανδρος, αναγνωρίζεται ως ο Μέγιστος των Ελλήνων και μια από τις πλέον σημαντικές ιστορικές προσωπικότητες παγκοσμίως.
Ευτύχησε να διδαχθεί τα γράμματα και τις επιστήμες από τον Αριστοτέλη αλλά και ως γιός του Φιλίππου έγινε ένας γενναίος και έξυπνος πολεμιστής.
Δεν άργησε άλλωστε να γίνει και βασιλεύς όλων των ελλήνων όταν το Μακεδονικό βασίλειο ξεκίνησε να απλώνεται και στην Ανατολή.
Οι μεγάλες του νίκες στις μάχες με τους Πέρσες είναι γνωστές όπως και η γενναιότητα και η τακτική που επεδείκνυε σε αυτές.
Ήταν ένας μεγάλος ηγέτης και οραματιστής που κατάφερε σε μεγάλο βαθμό να ενώσει την Ανατολή με τη Δύση δημιουργώντας μια απέραντη αυτοκρατορία.
Δίδαξε τον ελληνικό πολιτισμό στα βάθη της Ανατολής και ίδρυσε πόλεις με το όνομα του σε όλη τη διάρκεια της πολύχρονης εκστρατείας του, ενώ η φήμη του ταξίδεψε σε ολόκληρη την οικουμένη, δημιουργώντας μύθους γύρω από το όνομά του προκαλώντας τη λαϊκή φαντασία.
Όλοι σήμερα στον κόσμο μιλούν με θαυμασμό για τα έργα και τις ημέρες του Αλέξανδρου.
Τη μορφή αυτού του Μέγα Έλληνα αποκαλύπτουμε σήμερα.
Σήμερα σε μια περίοδο όπου οι προσπάθεια σφετερισμού των ιστορικών μας συμβόλων και παραχάραξης της ιστορίας μας από τους γείτονές μας η γνώση και η απαιτούμενη τιμή στη Μακεδονία και στα άξια τέκνα της αποτελεί επιτακτική ανάγκη και πράξη ευθύνης.
Η ιστορικές αλήθειες δεν αλλάζουν όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να τις αλλοιώσουν και να τις καπηλευτούν για να εξυπηρετήσουν γεωστρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα.
Το μήνυμα είναι ένα και ξεκάθαρο. Οι λαοί μπορούν και πρέπει να ζουν ειρηνικά να συνεργάζονται και να δημιουργούν από κοινού τιμώντας ο καθένας την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του άλλου.
Επιτρέψτε μου όμως να σταθώ στην σημαντική αυτή δωρεά του πρώην δημάρχου Γιαννιτσών κ. Γεωργίου Ηλίδη.
Είναι πράξη αγάπης για την πόλη μας και τη Μακεδονία, για την ιστορία και τους αγώνες της, για την πορεία της στο μέλλον.
Θέλω να τον ευχαριστήσω δημόσια γι αυτό και να ευχηθώ η πράξη του αυτή να βρει μιμητές και στο μέλλον».
Στη συνέχεια ο δήμαρχος Γιαννιτσών κάλεσε τον κ. Ηλιδη και του απένειμε αναμνηστική πλακέτα για την δωρεά του αυτή.
Ο δωρητής τέως δήμαρχος παρά το μεγάλο της ηλικίας του ζήτησε και μίλησε με τρεμάμενη φωνή για λίγο, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι τη συγκεκριμένη ημέρα η μνήμη όλων συναντά τα ηρωικά παλικάρια της ένδοξης Μάχης των Γιαννιτσών που έπεσαν μαχόμενοι στις παρυφές και στα στενά της πόλης των Γιαννιτσών, μιας μάχης που σήμανε το θλιβερό τέλος της Οθωμανικής Τυραννίας και την αφετηρία απελευθέρωσης και ενσωμάτωσης ελληνικών εδαφών στον εθνικό κορμό. Σχετικά με τη δωρεά του σημείωσε πώς την ιδέα της εγκατάστασης του ανδριάντα του Μ. Αλεξάνδρου την ονειρευόταν εδώ και πολλά χρονιά συχνά και τώρα που βρίσκεται στο τέλος της ζωής του έτυχε να αξιωθεί της εξαιρετικής τιμής να έχεικάποιο λόγο σε αυτή τη σεμνή τελετή των αποκαλυπτηρίων.
Όπως ανέφερε ο Μ. Αλέξανδρος είχε οραματιστεί ένα σχέδιο, να ενώσει του Έλληνες και να τιμωρήσει του αλαζόνες Μήδους, που τόσα δεινά έφεραν στην Ελλάδα ενώ απ’ όπου πέρασε σκόρπιζε φώς, γκρέμιζε επαχθείς δυναστείες και απολυταρχικά καθεστώτα. Εδραίωνε δημοκρατικούς θεσμούς μεταφέροντας την ελληνική γλώσσα και την εθνική κουλτούρα. Κλείνοντας υπογράμμισε πως με ιδιαίτερη συγκίνηση προσφέρει αυτό το δώρο σαν ελάχιστη τιμή στη γενέτειρα του, σαν κληρονομιά.
Μετά το τέλος της σύντομης ομιλίας του Γεωργίου Ηλίδη ο ίδιος, με τον δήμαρχο Γιαννιτσών κ. Νικόλαο Παπανικολάου και την υφυπουργό Εσωτερικών κα Τζάκρη Θεοδώρα προχώρησαν στα αποκαλυπτήρια του αγάλματος μέσα σε παρατεταμένα χειροκροτήματα από τους παρευρισκόμενους πολίτες που είχαν κατακλύσει τους χώρους γύρω από το άγαλμα.
Ακολούθησαν οι αναμνηστικές φωτογραφίες ενώ αμέσως μετά ο δήμαρχος Γιαννιτσών παρέθεσε δεξίωση προς τιμή του δωρητή.
Η Κατερίνη στις αρχές της δεκαετίας του 20, λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση έδινε την εικόνα μιας τουρκικής κώμης. Δεν είχε ρυμοτομία, δεν είχε δρόμους, παρά μόνο παμπάλαιους ακατάστατους τουρκομαχαλάδες, με σπίτια, μονώροφα ή διώροφα κακής κατασκευής. Πέρα από μερικά αρχοντόσπιτα και λίγους αρτηριακούς δρόμους, οι άλλοι δρόμοι ήταν μονοπάτια μπλεγμένα σε αδιέξοδο λαβύρινθο.
Αργότερα, το 1933, άλλαξε η ημέρα της εβδομαδιαίας αγοράς από Δευτέρα σε Σάββατο, με χαρακτήρα περισσότερο λαϊκό και γεωργικό.
Ολόκληρος ο αστικός συνοικισμός, πίσω από την παλιά Νομαρχία, η περιοχή πέρα από το Γυμνάσιο Αρρένων, όπου είχε ιδρυθεί ο συνοικισμός των Χηρών, όπως και μια στενή περιοχή πίσω από τη Δημοτική Αγορά, όπου βρισκόταν τότε η Οικονομική Εφορία, ήταν ανταλλάξιμες οικοπεδικές εκτάσεις. Το 
Οι δρόμοι της Κατερίνης οι παλιοί, όμως περισσότερο οι καινούριοι, το καλοκαίρι ήταν σκεπασμένοι από παχύ στρώμα σκόνης, που τον χειμώνα μετατρεπόταν σε λάσπη μέχρι τα γόνατα. Έτσι, το καλοκαίρι. Μόλις περνούσε αυτοκίνητο ή κάρο, ξεσηκώνονταν σύννεφα από σκόνη, που έπνιγαν τους διαβάτες και τους περίοικους, ενώ το χειμώνα η κυκλοφορία στους δρόμους ήταν προβληματική.
Μέσα σ΄ ένα τέτοιο περιβάλλον, το κοινοτικό συμβούλιο αντιμετωπίζοντας πολλές αντικειμενικές δυσκολίες, αλλά και με τεράστιες υποκειμενικές αδυναμίες, με τα λιγοστά έσοδα και πενιχρά μέσα, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι την εποχή εκείνη η Κοινότητα διέθετε συνολικά μόνο 7 άτομα ως προσωπικό, ύστερα από επίπονες προσπάθειες και με συντονισμένες ενέργειες κατάφερε να επιλύσει πολλά χρόνια συσσωρευμένα πιεστικά προβλήματα και δρομολόγησε την επίλυση πολλών άλλων. Κατ΄ αρχήν δρομολόγησε την επίλυση του προβλήματος της ύδρευσης. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 20 και για πολλές συνοικίες για πολλά χρόνια αργότερα, η ύδρευση γινόταν από το νερό του Πέλεκα. Κατά μήκος της κεντρικής οδού της σημερινής Μεγ. Αλεξάνδρου έρεε το αυλάκι, από το οποίο εξυπηρετούνταν οι παρόδιοι για να προμηθεύονται νερό.
Η δεκαετία 1920-30 στάθηκε εξαιρετικά κρίσιμη για την Κατερίνη. Δεν είναι μόνο επειδή το τέλος της δεκαετίας αυτής σημαδεύει το διοικητικό πέρασμα από τη νομική μορφή της κοινότητας σε δήμο.
